:::::::: AMP2/AMP2-informacja.txt :::::::: AMP2.lha - archiwum to zawiera kompletnego maga z tekstami oraz obrazkami, tyle ûe w oômiu bitach, bez muzyki. 1. AMP2_TRUECOLOR.lha - archiwum to zawiera grafikë 24-bitowâ do magazynu AMP2. Jeôli posiadasz w swojej Amidze kartë graficznâ skopiuj wszystkie pliki do katalogu GFX. Zastâpisz w ten sposób 8-bitowe wersje obrazków. 2. AMP2_DBM.lha - archiwum to zawiera muzykë do AMP2. Moduîy naleûy przegraê do katalogu MSX.:::::::: AMP2/amp_vote_sheet.txt :::::::: ...... /\\ ...... __,__ ________ ,_______ ________/\\\\ ...... _/ ) \/.oOo. \/) ·:::::\// | \\\\/ ...... / _ \oOOo. ·:::::\\ : _\ \\/ ...... / \ _ \Oo. ·:::/// . \/ // ...... / \/ \o. ·:/\/ ____// ...... · / \ /. \ / / · \/ ___/ ...... · / /\__ \ \/ \ : / ...... \\ / \____/\_____/\______/\__|__/ ...... /\/ / : ...... \ / Amigowski Magazyn Pilkarski ... .. . ...... / /\/ ...... \ \\ ...... \/ · ...... .... ... ........ ....... ......... ...... .... ... .... ... ... .... ...... .... ... .... ... ... ...... ...... .... ... .... ... ... .... ...... ....... ........ ... ........ ...... ...... S h e e t ...... ...... ...... | | ...... | ...Slowo wstepne... | ...... : : ...... : Jak wiadomo charts`y budza zawsze wiele : ...... : kontrowersji, tak wiec prosba do Was o : ...... : obiektywizm w konkurencjach "Najlepszy..." : ...... : i nie sugerowanie sie wlasnymi sympatiami. : ...... .............: Do Waszej dyspozycji pozostawilismy :........... .............: kategorie "Ulubiona druzyna...", gdzie jak :........... .............: najbardziej mozecie byc subiektywni. Jesli :........... .............: chodzi o reguly, to w kazdej kategorii :........... .............: mozecie przyznac po trzy miejsca. Pierwsze :........... .............: miejsce dostaje trzy punkty, drugie dwa, :........... ...... : a trzecie jeden. Jesli reguly sa jasne to : ...... : zapraszam do wypelniania. Aha! Wypelnione : ...... : votki slijcie najlepiej na adres: : ...... : : ...... : a_m_p@poczta.fm : ...... : : ...... : lub : ...... : : ...... : Szaman - Szymon Tomzik : ...... : ul.Jana Zebroka 25 : ...... : 43-430 Skoczow : ...... : szymoon@alpha.net.pl : ...... : : ...... : : ...... : : ...... : : ...... : : ...... : : ...... | albo do osob majacych ze mna kontakt. | ...... | | ...... ...... ...... ...... Spreader - ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... Voter - ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... ...... Najlepszy pilkarz polski: ...... ...... BRAMKARZ ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... OBRONCA ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... POMOCNIK ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... NAPASTNIK ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy trener polski : ...... ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Ulubiona druzyna polska : ...... ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy pilkarz zagraniczny: ...... ...... BRAMKARZ ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... OBRONCA ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... POMOCNIK ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... NAPASTNIK ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy trener zagraniczny: ...... ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Ulubiona druzyna zagraniczna: ...... ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... ...... ...... ...... Votke wykonal Przemk0 :::::::: AMP2/BONUS/charts/AMP_CHARTS_2-WYNIKI.txt :::::::: AMP CHARTS 2 - WYNIKI Najlepszy piîkarz polski: Jerzy Dudek Najlepszy trener polski: Jerzy Engel Ulubiona druûyna polska: Wisîa Kraków Najlepszy piîkarz zagraniczny: David Beckham i Rivaldo Najlepszy trener zagraniczny: Alex Ferguson Ulubiona druûyna zagraniczna: Manchester United:::::::: AMP2/BONUS/charts/Frey.txt :::::::: Voter - FREY Najlepszy piîkarz polski: BRAMKARZ Dudek Szamotulski - OBROÏCA Szala Wa³doch Hajto POMOCNIK Kosowski Murawski - NAPASTNIK ¯urawski - - Najlepszy trener polski : Wdowczyk Nawa³ka Jab³oñski Ulubiona druûyna polska : brak Najlepszy piîkarz zagraniczny: BRAMKARZ O. Kahn - - OBROÏCA Sol Campbell - - POMOCNIK Rivaldo Totti - NAPASTNIK Mateja Ke¿man (PSV) Thierry Henry - Najlepszy trener zagraniczny: Eric Gerets Bryan Robson - Ulubiona druûyna zagraniczna: PSV Eindhoven Manchester City Werder Brema :::::::: AMP2/BONUS/charts/GRAIN.txt :::::::: ...... /\\ ...... __,__ ________ ,_______ ________/\\\\ ...... _/ ) \/.oOo. \/) ·:::::\// | \\\\/ ...... / _ \oOOo. ·:::::\\ : _\ \\/ ...... / \ _ \Oo. ·:::/// . \/ // ...... / \/ \o. ·:/\/ ____// ...... · / \ /. \ / / · \/ ___/ ...... · / /\__ \ \/ \ : / ...... \\ / \____/\_____/\______/\__|__/ ...... /\/ / : ...... \ / Amigowski Magazyn Piîkarski ... .. . ...... / /\/ ...... \ \\ ...... \/ · ...... .... ... ........ ....... ......... ...... .... ... .... ... ... .... ...... .... ... .... ... ... ...... ...... .... ... .... ... ... .... ...... ....... ........ ... ........ ...... ...... S h e e t ...... ...... ...... | | ...... | ...Sîowo wstëpne... | ...... : : ...... : Jak wiadomo charts`y budzâ zawsze wiele : ...... : kontrowersji, tak wiëc proôba do Was o : ...... : obiektywizm w konkurencjach "Najlepszy..." : ...... : i nie sugerowanie sië wîasnymi sympatiami. : ...... .............: Do Waszej dyspozycji pozostawiliômy :........... .............: kategorië "Ulubiona druûyna...", gdzie jak :........... .............: najbardziej moûecie byê subiektywni. Jeôli :........... .............: chodzi o reguîy, to w kaûdej kategorii :........... .............: moûecie przyznaê po trzy miejsca. Pierwsze :........... .............: miejsce dostaje trzy punkty, drugie dwa, :........... ...... : a trzecie jeden. Jeôli reguîy sâ jasne to : ...... : zapraszam do wypeîniania. Aha! Wypeînione : ...... : votki ôlijcie najlepiej na adres: : ...... : : ...... : a_m_p@poczta.fm : ...... : : ...... : lub : ...... : : ...... : Szaman - Szymon Tomzik : ...... : ul.Jana Ûebroka 25 : ...... : 43-430 Skoczów : ...... : szymoon@alpha.net.pl : ...... : : ...... : Przemk0 - Przemek Naruszewicz : ...... : ul.Ôlâska 9/4 : ...... : 70-432 Szczecin : ...... : pnaruszewicz@wi.ps.pl : ...... : : ...... | albo do osób majâcych z nami kontakt. | ...... | | ...... ...... ...... ...... Spreader - ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... Voter - GRAIN ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... ...... Najlepszy piîkarz polski: ...... ...... BRAMKARZ ...... ¹ Jerzy Dudek ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² Radosîaw Majdan ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ Krzysztof Kowalewski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... OBROÏCA ...... ¹Jacek Bâk ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Jacek Zieliïski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Tomasz Hajto ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... POMOCNIK ...... ¹Kamil Kosowski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Mariusz Kukieîka ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Arkadiusz Bâk ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... NAPASTNIK ...... ¹Emanuel Olisadebe ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Artur Wichniarek ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Maciej Ûurawski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy trener polski : ...... ...... ¹Jerzy Engel ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Henryk Kasperczak ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Jan Ûurek ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Ulubiona druûyna polska : ...... ...... ¹Zagîëbie Lubin ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Widzew Îódú ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Polonia Warszawa ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy piîkarz zagraniczny: ...... ...... BRAMKARZ ...... ¹Fabian Barthez ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... Francesco Toldo ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Edwin van der Saar ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... OBROÏCA ...... ¹Walter Samuel ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Lucio ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Rio Ferdinand ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... POMOCNIK ...... ¹Zinedine Zidane ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²J.S Veron ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Michael Ballack ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... NAPASTNIK ...... ¹Ronaldo ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²F.Inzaghi ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Christian Vieri ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy trener zagraniczny: ...... ...... ¹Arsene Wenger ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... Luis van Gaal ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Marcelo Lippi ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Ulubiona druûyna zagraniczna: ...... ...... ¹Arsenal Londyn ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Real Madryt ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Deportivo La Coruna ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... ...... ...... ...... Votkë wykonaî Przemk0 :::::::: AMP2/BONUS/charts/mycyr.txt :::::::: > klub polski wisla krakow widzew lodz odra wodzislaw > klub zagraniczny barcelona manchester real madryt:::::::: AMP2/BONUS/charts/Nadolny.txt :::::::: ...... /\\ ...... __,__ ________ ,_______ ________/\\\\ ...... _/ ) \/.oOo. \/) ·:::::\// | \\\\/ ...... / _ \oOOo. ·:::::\\ : _\ \\/ ...... / \ _ \Oo. ·:::/// . \/ // ...... / \/ \o. ·:/\/ ____// ...... · / \ /. \ / / · \/ ___/ ...... · / /\__ \ \/ \ : / ...... \\ / \____/\_____/\______/\__|__/ ...... /\/ / : ...... \ / Amigowski Magazyn Piîkarski ... .. . ...... / /\/ ...... \ \\ ...... \/ · ...... .... ... ........ ....... ......... ...... .... ... .... ... ... .... ...... .... ... .... ... ... ...... ...... .... ... .... ... ... .... ...... ....... ........ ... ........ ...... ...... S h e e t ...... ...... ...... | | ...... | ...Sîowo wstëpne... | ...... : : ...... : Jak wiadomo charts`y budzâ zawsze wiele : ...... : kontrowersji, tak wiëc proôba do Was o : ...... : obiektywizm w konkurencjach "Najlepszy..." : ...... : i nie sugerowanie sië wîasnymi sympatiami. : ...... .............: Do Waszej dyspozycji pozostawiliômy :........... .............: kategorië "Ulubiona druûyna...", gdzie jak :........... .............: najbardziej moûecie byê subiektywni. Jeôli :........... .............: chodzi o reguîy, to w kaûdej kategorii :........... .............: moûecie przyznaê po trzy miejsca. Pierwsze :........... .............: miejsce dostaje trzy punkty, drugie dwa, :........... ...... : a trzecie jeden. Jeôli reguîy sâ jasne to : ...... : zapraszam do wypeîniania. Aha! Wypeînione : ...... : votki ôlijcie najlepiej na adres: : ...... : : ...... : a_m_p@poczta.fm : ...... : : ...... : lub : ...... : : ...... : Szaman - Szymon Tomzik : ...... : ul.Jana Ûebroka 25 : ...... : 43-430 Skoczów : ...... : szymoon@alpha.net.pl : ...... : : ...... : Przemk0 - Przemek Naruszewicz : ...... : ul.Ôlâska 9/4 : ...... : 70-432 Szczecin : ...... : pnaruszewicz@wi.ps.pl : ...... : : ...... | albo do osób majâcych z nami kontakt. | ...... | | ...... ...... ...... ...... Spreader -Krzysztof mYsz Nadolny ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... Voter - ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... ...... Najlepszy piîkarz polski: ...... ...... BRAMKARZ ...... ¹Jerzy Dudek ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Jan Tomaszewski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Radosîaw Majdan ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... OBROÏCA ...... ¹Jacek Zieliïski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Tomasz Waîdoch ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Tomasz Hajto ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... POMOCNIK ...... ¹Kamil Kosowski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Bartosz Karwan ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Piotr Ôwierczewski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... NAPASTNIK ...... ¹Ûurawski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Dawidowski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Olisadebe ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy trener polski : ...... ...... ¹Jerzy Engel ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Kazimierz Górski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Antoni Piechniczek ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Ulubiona druûyna polska : ...... ...... ¹Wisîa Kraków ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Amica Wronki ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Stomil Olsztyn ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy piîkarz zagraniczny: ...... ...... BRAMKARZ ...... ¹Bufon ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Barthez ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... OBROÏCA ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Roberto Carlos ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Jaap Stam ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... POMOCNIK ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Figo ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Beckham ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... NAPASTNIK ...... ¹Javier Saviola ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Szewczenko ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Owen ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy trener zagraniczny: ...... ...... ¹Îubanowski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Alex Ferguson ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Ulubiona druûyna zagraniczna: ...... ...... ¹FC Barcelona ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Liverpool ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Schalke 04 ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... ...... ...... ...... Votkë wykonaî Przemk0 :::::::: AMP2/BONUS/charts/pepson.txt :::::::: ...... /\\ ...... __,__ ________ ,_______ ________/\\\\ ...... _/ ) \/.oOo. \/) ·:::::\// | \\\\/ ...... / _ \oOOo. ·:::::\\ : _\ \\/ ...... / \ _ \Oo. ·:::/// . \/ // ...... / \/ \o. ·:/\/ ____// ...... · / \ /. \ / / · \/ ___/ ...... · / /\__ \ \/ \ : / ...... \\ / \____/\_____/\______/\__|__/ ...... /\/ / : ...... \ / Amigowski Magazyn Piîkarski ... .. . ...... / /\/ ...... \ \\ ...... \/ · ...... .... ... ........ ....... ......... ...... .... ... .... ... ... .... ...... .... ... .... ... ... ...... ...... .... ... .... ... ... .... ...... ....... ........ ... ........ ...... ...... S h e e t ...... ...... ...... | | ...... | ...Sîowo wstëpne... | ...... : : ...... : Jak wiadomo charts`y budzâ zawsze wiele : ...... : kontrowersji, tak wiëc proôba do Was o : ...... : obiektywizm w konkurencjach "Najlepszy..." : ...... : i nie sugerowanie sië wîasnymi sympatiami. : ...... .............: Do Waszej dyspozycji pozostawiliômy :........... .............: kategorië "Ulubiona druûyna...", gdzie jak :........... .............: najbardziej moûecie byê subiektywni. Jeôli :........... .............: chodzi o reguîy, to w kaûdej kategorii :........... .............: moûecie przyznaê po trzy miejsca. Pierwsze :........... .............: miejsce dostaje trzy punkty, drugie dwa, :........... ...... : a trzecie jeden. Jeôli reguîy sâ jasne to : ...... : zapraszam do wypeîniania. Aha! Wypeînione : ...... : votki ôlijcie najlepiej na adres: : ...... : : ...... : a_m_p@poczta.fm : ...... : : ...... : lub : ...... : : ...... : Szaman - Szymon Tomzik : ...... : ul.Jana Ûebroka 25 : ...... : 43-430 Skoczów : ...... : szymoon@alpha.net.pl : ...... : : ...... : Przemk0 - Przemek Naruszewicz : ...... : ul.Ôlâska 9/4 : ...... : 70-432 Szczecin : ...... : pnaruszewicz@wi.ps.pl : ...... : : ...... | albo do osób majâcych z nami kontakt. | ...... | | ...... ...... ...... ...... Spreader - ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... Voter -pepson/taski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... ...... Najlepszy piîkarz polski: ...... ...... BRAMKARZ ...... ¹Dudek ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... OBROÏCA ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... POMOCNIK ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... NAPASTNIK ...... ¹Oli ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy trener polski : ...... ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Ulubiona druûyna polska : ...... ...... ¹Górnik Îëczna ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy piîkarz zagraniczny: ...... ...... BRAMKARZ ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... OBROÏCA ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... POMOCNIK ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... NAPASTNIK ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy trener zagraniczny: ...... ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Ulubiona druûyna zagraniczna: ...... ...... ¹makabi telawif :) ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... ...... ...... ...... Votkë wykonaî Przemk0 ps nie interesujë sie kurwa namietnie piîeczkâ sorki ze tak maîo wypeîniîme ale nie trafiliôcie na fana :)__), kurwa a gdzie amigowskie pytania co gdzie ? :::::::: AMP2/BONUS/charts/slayer.txt :::::::: ...... /\\ ...... __,__ ________ ,_______ ________/\\\\ ...... _/ ) \/.oOo. \/) ·:::::\// | \\\\/ ...... / _ \oOOo. ·:::::\\ : _\ \\/ ...... / \ _ \Oo. ·:::/// . \/ // ...... / \/ \o. ·:/\/ ____// ...... · / \ /. \ / / · \/ ___/ ...... · / /\__ \ \/ \ : / ...... \\ / \____/\_____/\______/\__|__/ ...... /\/ / : ...... \ / Amigowski Magazyn Piîkarski ... .. . ...... / /\/ ...... \ \\ ...... \/ · ...... .... ... ........ ....... ......... ...... .... ... .... ... ... .... ...... .... ... .... ... ... ...... ...... .... ... .... ... ... .... ...... ....... ........ ... ........ ...... ...... S h e e t ...... ...... ...... | | ...... | ...Sîowo wstëpne... | ...... : : ...... : Jak wiadomo charts`y budzâ zawsze wiele : ...... : kontrowersji, tak wiëc proôba do Was o : ...... : obiektywizm w konkurencjach "Najlepszy..." : ...... : i nie sugerowanie sië wîasnymi sympatiami. : ...... .............: Do Waszej dyspozycji pozostawiliômy :........... .............: kategorië "Ulubiona druûyna...", gdzie jak :........... .............: najbardziej moûecie byê subiektywni. Jeôli :........... .............: chodzi o reguîy, to w kaûdej kategorii :........... .............: moûecie przyznaê po trzy miejsca. Pierwsze :........... .............: miejsce dostaje trzy punkty, drugie dwa, :........... ...... : a trzecie jeden. Jeôli reguîy sâ jasne to : ...... : zapraszam do wypeîniania. Aha! Wypeînione : ...... : votki ôlijcie najlepiej na adres: : ...... : : ...... : a_m_p@poczta.fm : ...... : : ...... : lub : ...... : : ...... : Szaman - Szymon Tomzik : ...... : ul.Jana Ûebroka 25 : ...... : 43-430 Skoczów : ...... : szymoon@alpha.net.pl : ...... : : ...... : Przemk0 - Przemek Naruszewicz : ...... : ul.Ôlâska 9/4 : ...... : 70-432 Szczecin : ...... : pnaruszewicz@wi.ps.pl : ...... : : ...... | albo do osób majâcych z nami kontakt. | ...... | | ...... ...... ...... ...... Spreader - szaman ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... Voter - slayer/appendix ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... ...... Najlepszy piîkarz polski: ...... ...... BRAMKARZ ...... ¹ dudek ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² szamotulski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ matysek ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... OBROÏCA ...... ¹ zielinski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² waldoch ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... POMOCNIK ...... ¹ swierczewski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² kaluzny ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ czerwiec ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... NAPASTNIK ...... ¹ zurawski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² kucharski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ frankowski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy trener polski : ...... ...... ¹ engel ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² smuda ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Ulubiona druûyna polska : ...... ...... ¹ legia ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² wisla ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ groclin ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy piîkarz zagraniczny: ...... ...... BRAMKARZ ...... ¹ van der sar ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² chilavert (tak sie pisze? ;) ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... OBROÏCA ...... ¹ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... POMOCNIK ...... ¹ beckham ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² davids ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ figo ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... NAPASTNIK ...... ¹ rivaldo ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² kluivert ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ronaldo ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy trener zagraniczny: ...... ...... ¹ ? ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ? ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ? ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Ulubiona druûyna zagraniczna: ...... ...... ¹ ajax ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² man utd. ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ liverpool ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... ...... ...... ...... Votkë wykonaî Przemk0 :::::::: AMP2/BONUS/charts/stefkos.txt :::::::: ...... /\\ ...... __,__ ________ ,_______ ________/\\\\ ...... _/ ) \/.oOo. \/) ·:::::\// | \\\\/ ...... / _ \oOOo. ·:::::\\ : _\ \\/ ...... / \ _ \Oo. ·:::/// . \/ // ...... / \/ \o. ·:/\/ ____// ...... · / \ /. \ / / · \/ ___/ ...... · / /\__ \ \/ \ : / ...... \\ / \____/\_____/\______/\__|__/ ...... /\/ / : ...... \ / Amigowski Magazyn Piîkarski ... .. . ...... / /\/ ...... \ \\ ...... \/ · ...... .... ... ........ ....... ......... ...... .... ... .... ... ... .... ...... .... ... .... ... ... ...... ...... .... ... .... ... ... .... ...... ....... ........ ... ........ ...... ...... S h e e t ...... ...... ...... | | ...... | ...Sîowo wstëpne... | ...... : : ...... : Jak wiadomo charts`y budzâ zawsze wiele : ...... : kontrowersji, tak wiëc proôba do Was o : ...... : obiektywizm w konkurencjach "Najlepszy..." : ...... : i nie sugerowanie sië wîasnymi sympatiami. : ...... .............: Do Waszej dyspozycji pozostawiliômy :........... .............: kategorië "Ulubiona druûyna...", gdzie jak :........... .............: najbardziej moûecie byê subiektywni. Jeôli :........... .............: chodzi o reguîy, to w kaûdej kategorii :........... .............: moûecie przyznaê po trzy miejsca. Pierwsze :........... .............: miejsce dostaje trzy punkty, drugie dwa, :........... ...... : a trzecie jeden. Jeôli reguîy sâ jasne to : ...... : zapraszam do wypeîniania. Aha! Wypeînione : ...... : votki ôlijcie najlepiej na adres: : ...... : : ...... : a_m_p@poczta.fm : ...... : : ...... : lub : ...... : : ...... : Szaman - Szymon Tomzik : ...... : ul.Jana Ûebroka 25 : ...... : 43-430 Skoczów : ...... : szymoon@alpha.net.pl : ...... : : ...... : Przemk0 - Przemek Naruszewicz : ...... : ul.Ôlâska 9/4 : ...... : 70-432 Szczecin : ...... : pnaruszewicz@wi.ps.pl : ...... : : ...... | albo do osób majâcych z nami kontakt. | ...... | | ...... ...... ...... ...... Spreader -Stefaïski Paweî ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... Voter -stefkos ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... ...... Najlepszy piîkarz polski: ...... ...... BRAMKARZ ...... ¹Jerzy Dudek ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Adam Matysek ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Artur Bledzewski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... OBROÏCA ...... ¹Tomasz Hajto ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Tomasz Îapiïski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Jacek Zieliïski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... POMOCNIK ...... ¹Ryszard Czerwiec ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... NAPASTNIK ...... ¹Emmanuel Olisadebe ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Artur Wichniarek ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Andrzej Juskowiak ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy trener polski : ...... ...... ¹Franciszek Smuda ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Jerzy Engel ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Górski ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Ulubiona druûyna polska : ...... ...... ¹Wisîa Kraków ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Górnik Zabrze ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Legia Warszawa ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy piîkarz zagraniczny: ...... ...... BRAMKARZ ...... ¹Peter Shmichel ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Oliver Kann ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Canizares ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... OBROÏCA ...... ¹Jaap Stam ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... POMOCNIK ...... ¹Beckham ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... NAPASTNIK ...... ¹Ruud Van Nisterlooy ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Rivaldo ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³Owen ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Najlepszy trener zagraniczny: ...... ...... ¹Alex Ferguson ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ² ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³ ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... Ulubiona druûyna zagraniczna: ...... ...... ¹Manchester United ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ²Panatinaikos Ateny ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ³VFL Wolfsburg ...... ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ...... ...... ...... ...... ...... Votkë wykonaî Przemk0 :::::::: AMP2/BONUS/PSV/opis.txt :::::::: psv-1 - NIKE jest jednym z gîównych sponsorów PSV i bardzo czësto jest rozwijany taki napis na stadionie (a przynajmniej byî) psv-2 - Luc Nilis, jeden z najlepszych graczy PSV w latach 90-tych psv-3 - superpuchar Holandii z roku 2000, na zdjëciu Arnold Bruggink, Tomasz Iwan i Ruud van Nistelrooy psv-4 - widok na Philips Stadium :::::::: AMP2/Czytaj_mnie!.txt :::::::: AMP#2 Uwaga! Jeôli masz kîopoty z wczytaniem obrazków, zwolnij trochë pamiëci CHIP lub zmniejsz rozdzielczoôê ekranu maga - preferencje/GFX! Mag zostaî stworzony caîkowicie pod system operacyjny Amigi (plus AHI) i dziëki temu powinien bez wiëkszych problemów dziaîaê na wszystkich Amigach z procesorem 68020 (lub lepszym) i OS-em 3.0 (lub nowszym). Problemów nie powinno byê równieû w przypadku emulacji pod MorphOS-em, Amithlonem czy UAE. Co jest potrzebne by uruchomiê maga? I. Procesor 68020 lub lepszy. II. System operacyjny 3.0+ (39+) lub nowszy, wraz z zainstalowanymi bibliotekami systemowymi. Mag otwiera nastëpujâce biblioteki: - graphics.library - w wersji 39+, - layer.library - w wersji 39+, - diskfont.library - w wersji 39+, - intuition.library - w wersji 39+, - datatypes.library - w wersji 39+, - gadtools.library - w wersji 39+, - asl.library - w wersji 39+, - cybergraphics.library - w wersji 41+, (jeôli mag jej nie znajdzie, to wybór ekranów, na których moûe zostaê otwarty AMP # 2 zostanie zredukowany tylko do tych, które oferujâ 256 i mniej kolorów), - dbplayer.library - w wersji 2+, (jest otwierana tylko w przypadku wîâczenia opcji AHI w menu górnym w preferencjach). Tu dwie maîe uwagi: - aby wîâczyê opcjë AHI naleûy mieê zainstalowane AHI w wersji 4+, - aby biblioteka dbplayer.library nie spowodowaîa zawieszenia AMP issue 2, musi byê zainstalowane w systemie urzâdzenie AUDIO z handlerem AHI-Handler. III. Datatypy: 1. IFF, 2. JPEG, 3. PNG, 4. GIF I kolejna uwaga: - w SYS:Classes/Datatypes musi znajdowaê sië picture.datatype. Jeûeli bëdzie on w wersji niûszej od 43, to wówczas obrazki zapisane w 24 bitach nie bëdâ obsîugiwane. Dopiero wersje 43 oraz nowsze - 44 z OS 3.5 i 45 z OS 3.9 umoûliwiâ wczytanie i wyôwietlenie 24-bitowych grafik. Jeûeli AMP issue 2 z jakiô magicznych powodów nie bëdzie sië chciaî sië uruchomiê, istnieje moûliwoôê zapoznania sië z tekstami i doîâczonymi do nich obrazkami za pomocâ zwykîej przeglâdarki np. MultiView. Preferencje - klawiszologia: - ESC - wyjôcie z programu, - Return - otwarcie ekranu. Ustawienia cienia: - ESC - wyjôcie, - Return - zapis, - Space - wîâczenie/wyîâczenie cienia, - Strzaîka w górë - przesuniëcie cienia w górë, - Strzaîka w dóî - przesuniëcie cienia w dóî, - Strzaîka w lewo - przesuniëcie cienia w lewo, - Strzaîka w prawo - przesuniëcie cienia w prawo. :::::::: AMP2/TXT/amiga/AM2002.txt :::::::: Amiga Meeting 2002 / Pegasos Show Amigo! Ojczyzno moja! ty jesteô jak zdrowie; Ile cië trzeba ceniê, ten tylko sië dowie, Kto cië straciî. Dziô piëknoôê twâ w caîej ozdobie Widzë i opisujë, bo tësknië po tobie. KSIËGA PIERWSZA PRZYGOTOWANIA 29 lipca w serwisie ACP pojawiîa sië informacja zatytuîowana "Pegasosy coraz bliûej". Zapowiadaîa ona dwie prezentacje komputerów z pîytami Pegasos i dziaîajâcym na nich MorphOS'em we Francji (A-Expo i Slach Party). Autor news'a wspomniaî teû o rozmowach na temat podobnej prezentacji w Polsce oraz podaî jej przewidywany termin - wrzesieï lub paúdziernik. 20 wrzeônia ukazaîo sië oôwiadczenie firm eFUNZINe, Matay i X-Soft zapowiadajâce prezentacjë Pegasosa na Amiga Meeting 2002. Poznaliômy teû datë tej imprezy - 16 listopada, a na stronie www.pegasos.pl moûna byîo znaleúê bardziej szczegóîowe informacje. Od tego momentu wszystko byîo juû jasne. W moim wypadku pozostawaî jeszcze problem zwiâzany z finansami i transportem. Skontaktowaîem sië z BigTedem, ale ludzie z GGUA juû dawno mieli peîny samochód. Na szczëôcie jednak okazaîo sië, ûe Fei ma jeszcze jedno wolne miejsce. Tak jak rok wczeôniej miaî mnie przybraê w Katowicach. KSIËGA DRUGA WYJAZD Najpierw tata podrzuciî mnie na stacjë do Bielska. W ôrodku nocy bowiem pomiëdzy Skoczowem, a Bielskiem nic nie kursuje! Pociâg odjechaî o czwartej z hakiem, a w Katowicach byîem gdzieô o 5:30. Chîopaki z GGUA i Fei wyjeûdûali z Gliwic o 6:00, trochë wiëc na nich musiaîem poczekaê. W koïcu jednak pojawiîo sië biaîe Uno Fei'a (z boing ball!) i przy dúwiëkach KNÛ udaliômy sië w kierunku Îodzi. W samochodzie wraz ze mnâ jechaî takûe Coîacz (RR) i Janusz Neubauer (GGUA). Pozdrawiam! KSIËGA TRZECIA ÎÓDÚ Îódú to miasto wojewódzkie w ôrodkowej Polsce; ludnoôê: 838 tys. (1992); wielki oôrodek przemysîowy; przemysî wîókienniczy, odzieûowy, chemiczny, maszynowy, elektrotechniczny, elektroniczny (Pegaz?), precyzyjny, spoûywczy; 8 wyûszych uczelni, instytuty naukowe; wytwórnie filmowe, filharmonia, opera, teatry, muzea, ogród zoologiczny i botaniczny. Prawa miejskie 1423; od XIX w. wielki oôrodek przemysîu wîókienniczego; 1892 pierwszy na ziemiach polskich strajk powszechny; 1905 pierwsze w imperium carskim powstanie zbrojne robotników; 1928, 1933, 1936 strajki powszechne wîókniarzy; podczas okupacji hitlerowskiej wîâczona do Rzeszy; pierwsze w Polsce getto, liczne mordy dokonywane na mieszkaïcach, wiele obozów i wiëzieï; oôrodek ruchu oporu; 1945 wyzwolona przez armië radzieckâ; 2002 pierwszy w Polsce pokaz Amigi nowej generacji. Takâ charakterystykë tego miasta moûna znaleúê w Amilopedii (no prawie takâ). W Îodzi sâ oczywiôcie takûe McDonaldy (niestety). Dojeûdûajâc do miasta zaczepiliômy o jeden z nich. Czekaîa tam na nas ekipa z SAUG'a, z którâ urzâdziliômy sobie pamiâtkowâ sesjë zdjëciowâ na zjeûdûalni. BigTed nie mógî sië opanowaê i sië przejechaî. A byîo trochë mokro... Dosyê dîugo bîâdziliômy po mieôcie. Nie pomagaîa tradycyjna (samochód GGUA jako przewodnik), ani nowoczesna (Palm Fei'a z mapkâ) technologia. W pewnym momencie stanëliômy nawet oko w oko z karetkâ îódzkiego pogotowia, jednak zgrabny manewr zawracajâcy pozwoliî nam uciec przed najgorszym. Chwilë póúniej znaleúliômy III Liceum Ogólnoksztaîcâce. KSIËGA CZWARTA MEETING Budynek III Liceum Ogólnoksztaîcâcego mieôci sië w samym centrum Îodzi, bardzo blisko ulicy Piotrkowskiej. Szkoda, ûe organizatorzy nie postarali sië o jakiô wiëkszy napis "Amiga Meeting 2002" na budynku (zauwaûyîem tylko niewielkie plakaty na drzwiach), bo ulicâ przechodziîo sporo osób. A moûe to wstyd reklamowaê Amigë? W ôrodku liceum byîo wspaniaîe. Ktoô zaûartowaî, ûe to musi byê przyjemnoôê otrzymywaê w nim oceny niedostateczne. Biaîe marmury, piëkne schody i posâgi. Tak, to zrobiîo na mnie wraûenie. Przypuszczam, ûe pod wraûeniem wnëtrza liceum musieli byê takûe Francuzi z firmy Thendic. Przywiezione przez nich komputery Pegasos wspaniale prezentowaîy sië w gîównej sali, na tle îadnych obrazów wiszâcych na ôcianach. Organizatorzy nie popeînili bîëdu z zeszîego roku - sala byîa duûa i wszyscy spokojnie mogli sië w niej pomieôciê. Zanim jednak weszliômy na salë zakupiliômy bilety po 5 zî (cena ulegîa obniûce z 15 zî na kilka dni przed meetingiem, kiedy zmieniono jego miejsce). Wraz z biletami otrzymaliômy ulotki - o meetingu i o pîycie Pegasos. Swojâ ofertë na tych mini targach zaprezentowaîy polskie firmy - eFUNZINe, X-Soft i Matay. Zabrakîo niestety Elboxu. eFUNZINe proponowaî nowy i uûywany amigowy sprzët po promocyjnych cenach. W tej firmie moûna byîo takûe kupiê Pegasosa (najtaïszy zestaw bez monitora - 3669 zî) oraz pîyty z polskiej amigowej prasy i uûywane oprogramowanie komercyjne. W X-Sofcie pojawiîa sië nowa literatura - m.in. "Make CD w praktyce", "Amiga OS 3.5/3.9 w praktyce" i "Turbo Calc w êwiczeniach". Dostëpne byîy takûe nowe serie pîytowe - "Amigazyn" i "ABC Emulatorów". Najsîabiej wypadî Matay, który wîaôciwie nie zaprezentowaî niczego nowego. Ludzi byîo dosyê sporo. Niektóre osoby przywiozîy na meeting swoje Amigi. Gdzieô w rogu staî teû pecet z odpalonym Amithlonem. Nikt jednak nim sië nie interesowaî. W tym roku bowiem dzieliî i rzâdziî Pegasos. Stoisko Thendic byîo najwiëksze i najbardziej oblegane. Kaûdy chciaî zobaczyê, dotknâê Pegasosa i choê przez chwilë sië nim pobawiê. A komputerów byîo tylko z piëê lub szeôê. KSIËGA PIÂTA PEGASOS PROGDIR:GFX/amiga/am2k2 Pîyta gîówna Pegasos umieszczona byîa w bardzo duûych, czarnych obudowach typu desktop - z przodu srebrny, aluminiowy panel z klapkâ i îadnie pobîyskujâce niebieskie ôwiateîka, a w ôrodku strasznie duûo wolnego miejsca (Pegaz to przecieû pîyta microATX) i... cisza. Wentylatory nie pracujâ! Jest jeden, ale stoi - znalazî sië tu tylko dlatego, ûe byî zintegrowany z obudowâ (której oryginalne przeznaczenie to... Pentium IV). G trójce wystarczy sam radiator. Caîy ten sprzët podîâczono do cienkiego monitora LCD. Do tego maîa mysz optyczna i bardzo pîaska klawiatura... francuska. Naprawdë ôwietnie sië to prezentowaîo. Czuîem, ûe mam do czynienia ze sprzëtem z najwyûszej póîki (a niektóre firmy wciskajâ ludziom Pentiumy za cenë dwukrotnie wyûszâ w ômiesznie wyglâdajâcych zestawach). Jednak sam sprzët bez oprogramowania jest tylko kupâ zîomu. To co zobaczyîem na monitorze nie zaskoczyîo mnie. Tam byî po prostu dobry stary Workbench. Nazywaî sië Ambient, uruchomiony byî w bardzo wysokiej rozdzielczoôci i miaî piëkne ikony (pliki PNG!). Dziaîaî bardzo szybko (prawie w 100% na PPC - oprócz kilku datatypów), ale niestety sië wieszaî. MorphOS, pod kontrolâ którego chodziî, byî w wersji beta (powstaîej kilka dni przed meetingiem). Taka wersja ma prawo sië wieszaê. Byîo to jednak dosyê denerwujâce. "Nie ruszaj myszkâ podczas startu" - te sîowa sîyszaîem co chwilë. Wystëpowaîy takûe problemy z obsîugâ CD-ROM'u. Czasami szwankowaîa emulacja starej Motorolki, a gdy zabraîem sië do testowania, to okazaîo sië, ûe w Ambiencie jest jeszcze sporo niedoróbek. Francuzi zwalali winë gîównie na niedokoïczony firmware i na bîëdy w ukîadzie Articia (ostatnio poprawione). Trzeba przyznaê, ûe wybrali oni dosyê kontrowersyjnâ strategië marketingowâ. Pokazywanie ôwiatu czegoô, co nie jest jeszcze ukoïczone, co nie dziaîa w peîni sprawnie moûe takûe zniechëcaê do zakupu. Na szczëôcie restart MorphOS'a byî superszybki (kilka sekund - o ile oczywiôcie nie ruszaîo sië myszkâ). Pegasos to chyba obecnie najszybciej botujâcy sië komputer! Na jego dysku nie znalazîem jednak zbyt wielu aplikacji. Owszem byî Frogger i moûna byîo zobaczyê DVD, byîa nowa gra - Software Tycoon i byîo kilka starszych pozycji programowych (m.in. ImageFX), które pozwalaîy na sprawdzenie jakoôci i prëdkoôci emulacji. Zabrakîo jednak czegoô, co pozwoliîoby pokazaê Pegasosowi lwie pazurki (parë dni póúniej na Amiga + Retro Computing byîo z tym duûo lepiej - wnioski zostaîy wyciâgniëte). Testowanie Pegaza znudziîo sië wiëc nam szybko i postanowiliômy trochë pozwiedzaê okolicë. KSIËGA SZÓSTA PRZECHADZKA Ulica Piotrkowska to najwaûniejsze miejsce w Îodzi. Bardzo dîuga, wielu ludzi i ryksze. Piëknie odnowione kamienice, a w nich sklepy i sklepiki. Sâ oczywiôcie takûe lokale gastronomiczne. My trafiliômy na Irish Pub. Trochë nieômiaîo wchodzimy, skrëcamy w prawo i schodzimy schodami w dóî. Spoglâdam na ôciany, a tam premier Miller, premier Buzek i inni waûni panowie na zdjëciach z obsîugâ lokalu. W ôrodku elegancko i przytulnie. Fajna, niby irlandzka muzyka. Ciëûko sië stamtâd wychodziîo. Ceny jednak nie pozwoliîy nam sië upiê. Irish Pub to bardzo przyjemny i bezpieczny lokal. Polecam! Naleûaîo jeszcze coô zjeôê - bardzo dobrâ strawë zaoferowaî nam Sphinx. KSIËGA SIÓDMA LINUX I MAC Po powrocie na meeting udaîo nam sië na jednym z Pegazów uruchomiê Linuxa. Ja po raz pierwszy zobaczyîem ten system operacyjny w dziaîaniu. Ale pewnie nie tylko ja. Linux podobno podbija ôwiat, przybywa jego uûytkowników, nadal jednak wiele osób i instytucji nie traktuje go powaûnie. A szkoda, bo to znakomity system. Na Pegasosie dziaîaî ôwietnie. Wystartowaliômy emulator MacOnLinux i zaîadowaî sië Mac OS 9. Na dysku zainstalowany byî Microsoft Office 2001 i uruchomiliômy Word'a. Prëdkoôê dziaîania emulatora byîa przyzwoita. Akurat tak sië zîoûyîo, ûe miaîem przy sobie pîytë ze starszymi grami pod Mac'a. Wybór padî na... Flashback'a. Nigdy nie przypuszczaîem, ûe zagram w të grë na nowej Amidze. KSIËGA ÓSMA WYGRANA Numer 52 na moim bilecie okazaî sië byê szczëôliwy. Wylosowano go i wygraîem grë Payback (klon GTA). Niestety nie udaîo nam sië jej uruchomiê na Pegasosie. Prawdopodobnie powodem byî brak emulacji pauli. Na mojej 40-stce gra jednak dziaîa bardzo dobrze. Ludzie z Apex Designs wykonali wspaniaîâ robotë. Ze strony www.apex-designs.net ôciâgnâîem sobie najnowszy update oraz dodatkowe mapy. Genialne jest radio! Wsiadasz do samochodu i zaczyna graê muzyka. Super pomysî! Moûna podmieniê pîytkë z oryginalnym soundtrackiem. Czësto tak robië. Polecam "Never Mind The Bollocks" Sex Pistols. W Paybacka graê moûna na trzy sposoby - wykonujemy misje dla mafii (sâ dosyê trudne), robimy zadymë w mieôcie lub rozgrywamy deathmatch'a z kolegami (do 4 osób). Do gry doîâczony jest edytor. Istnieje wiëc moûliwoôê stworzenia wîasnego miasta. Jest takûe wersja Paybacka dla PPC i karty graficznej ze wspomaganiem 3D. W przyszîoôci wiëc pewnie siëgnë po të grë jeszcze nie jeden raz. KSIËGA DZIEWIÂTA AMP Na meetingu spotkaîem Gucia, czyli czîowieka, który jest odpowiedzialny za kod tego maga. Umówiliômy sië wczeôniej, przez internet. On dostaî mojâ fotkë i miaî szukaê goôcia z dîugimi wîosami. Podobno zaczepiî kilka osób zanim na mnie trafiî. W koïcu jednak udaîo sië. Dosyê dîugo rozmawialiômy o AMP, o innych projektach Gucia oraz o Amidze i Pegasosach. Czekaliômy na zapowiadanâ konferencjë dla developerów. KSIËGA DZIESIÂTA KONFERENCJA W koïcu ogîoszono, ûe w maîej sali obok odbëdzie sië konferencja dla developerów. Programista ze mnie ûaden, a w dodatku wczeôniej nie zgîosiîem swojego udziaîu poprzez sieê, ale postanowiîem pójôê. Wiele osób opuôciîo juû meeting, wiëc tîumów nie byîo. Konferencjë rozpoczâî Mark Olsen, szef firmy Thendic France, a póúniej wypowiadaîo sië jeszcze kilka osób. Zapowiedziano poîâczenie sië firm bPlan i Thendic (jak juû wiemy nowa firma nazywa sië Genesi) oraz nowâ wersjë MorphOS'a w grudniu. Wymieniano czego brakuje - m.in. rozkazów w C (te co sâ pochodzâ z... AROS'a) i datatypów. Poszukiwane sâ osoby, które podjëîy by sië dalszego rozwoju CED'a. Planuje sië teû przeportowanie Opery. Mark Olsen gorâco namawiaî scenowców do stworzenia dema na Pegaza. Oni jednak domagali sië sterowników 3D. Francuzi byli bardzo zadowoleni z przyjazdu do Polski i zapowiedzieli szybki powrót do naszego kraju (moûe i za póî roku!). Szkoda, ûe organizatorzy nie pomyôleli nad zorganizowaniem innych konferencji i prezentacji podczas meetingu, tak jak jest to robione na Zachodzie. Zadajë sobie teraz dwa pytania. Czy majâc inny komputer uczestniczyîbym kiedyô w konferencji na temat powstajâcego systemu operacyjnego? Która firma komputerowa wie co to jest scenowe demo? Po konferencji przysîuchiwaîem sië rozmowie osób, które sâ zaangaûowane w prace nad MorphOS'em. Ûmudna i ciëûka to robota. Czasami, aby wykryê jakiô maîy bîâd potrzeba kilku dni. Nad wszystkim jednak czuwa Ralph Schmidt, który prawie zawsze jest w sieci. KSIËGA JEDENASTA POWRÓT Do domu wróciîem w miarë szybko. Najpierw Fei podrzuciî mnie do Katowic (wielkie dziëki Fei za jednak w miarë pewny transport!), póúniej pociâg do Bielska, a stamtâd znowu samochodem do Skoczowa. KSIËGA DWUNASTA KOCHAJMY SIË! Na tegorocznym meetingu byîo zupeînie inaczej niû przed rokiem. Same Pegazy zaprezentowaîy sië rewelacyjnie, ale przed ludúmi od MOS'a jeszcze bardzo duûo pracy i wcale nie muszâ oni byê szybsi od teamu OS4. Moûliwoôci obu systemów teû mogâ byê zupeînie róûne. Pegasos to jednak równieû nowa Amiga i najlepszym rozwiâzaniem bëdzie MOS na Amidze One i OS4 na Pegazie. Jeûeli firmy na to nie pozwolâ to zrobiâ to sami uûytkownicy (hakerzy). Nadal wiëc wszyscy pójdziemy w tym samym kierunku i nie moûemy dopuôciê do tego, aby wojenki na górze rozbijaîy nasze ôrodowisko. Bâdúmy od nich mâdrzejsi! Nowy sprzët powinien przyciâgnâê z powrotem do Amigi tych, którzy zmienili platformë i bawiâ sië emulatorami. UAE i Amithlon to bowiem rozwiâzania bez przyszîoôci, które juû nie pozwalajâ uruchamiaê najnowszego oprogramowania. Wydaje mi sië, ûe brakuje jeszcze tylko jednego - zainteresowania sië nowymi Amigami któregoô z potentatów w dziedzinie gier komputerowych (a przecieû wielu z nich ma amigowe korzenie). Pomimo, ûe sama pîyta Pegasos i MOS majâ jeszcze niedoróbki, kilka osób, które znam kupiîo juû ten sprzët. Cena jest niby wysoka, ale przecieû za podobne pieniâdze wielu Polaków jeúdzi na parë dni do Egiptu lub w inne ciepîe kraje. Wystarczy wiëc jednego roku sië tam nie przejechaê. I ja tam z goôêmi byîem, miód i wino piîem, A com widziaî i sîyszaî, w AMP umieôciîem. SZAMAN, grudzieï 2002:::::::: AMP2/TXT/amiga/Amigazyn.txt :::::::: Amigazyn CD by XSOFT Wraz ze ômierciâ ACS-u niektórzy z nas zostali pozbawieni úródîa nowego softwaru. Szczególnie odejôcie ACS-u dotknëîo tych z nas, którzy nie majâ staîego dostëpu do sieci. Co prawda przez jakiô czas moûna byîo drogâ snailowâ kupowaê magazyn Exec równieû zaopatrzony w pîytkë z miëchem, ale Exec skoïczyî sië na piâtym numerze i zamieniî w stronë z newsami - www.amiga.pl. Po tych niewâtpliwie smutnych wydarzeniach zdesperowani uûytkownicy mogli sprowadzaê sobie zza zachodniej granicy krâûki z serii Aminet CD. Do czasu jednak, gdy sië okazaîo, ûe Aminet CD to juû historia. Serwer Aminetu oczywiôcie nadal dziaîa, aczkolwiek ma sië nieodparte wraûenie, ûe zarówno iloôê jak i jakoôê dostëpnych tam plików zmalaîa. Wracajâc do ACS-u, podczas gdy sië regularnie w kioskach ukazywaî miaî takûe konkurencjë. Chodzi mi tutaj o serië Jakuba i Adama Zalepy - Amiga Vademecum. Ûeby nie przeciâgaê (tak, tak, to wciâû jest wstëp) powiem ûe AV teû upadî, a na jego miejscu, niczym fenix z popioîów, narodziî sië nowy projekt spóîki rodzinnej XSOFT - AMIGAZYN. PROGDIR:GFX/amiga/amigazyn Amigazyn, podobnie jak i Exec dostëpny jest drogâ pocztowâ. Dotychczas ukazaîy sië dwa numery i prawdopodobnie ukaûâ sië i nastëpne. Cena tego magazynu to 29 pln. To oczywiôcie dla jednych jest stanowczo za duûo, a dla innych bëdzie to cena do przyjëcia. Do tej ceny naleûy doliczyê koszty przesîania i koniec koïców coô okoîo 40 pln opuszcza nasz portfel. Zobaczmy wiëc, czy warto byîo wysupîaê zaskórniaki na ten produkt. Okîadki sâ estetycznie zrobione, a na pîytkach widniejâ czarno-biaîe nadruki. Seria przewidziana jest dla nastëpujâcych OS-ów - AmigaOS, AmigaOS XL, MorphOS i MACOS. Uûytkownicy posiadajâcy PC-ty (Sâ tacy? ;)) mogâ teû skorzystaê z pîytek instalujâc na swoich twardyskach emulator UAE lub inny Amithlon. Kaûda z dwóch dotychczas wydanych pîytek zawiera tzw. hity numeru, czyli najczëôciej peîne wersje programów lub gier. Na cd nr 1 sâ to programy Perfect Paint, MultisîownikSE i gra Genetic Species. Perfect Paint to program graficzny dla posiadaczy kart grafiki. Multisîownik jest GUI do pecetowego sîownika firmy Young Digital Poland, a wîaôciwie do dwóch sîowników: niemieckiego i angielskiego Collinsa. Gra GS to gra doomopodobna FPP z fajnymi efektami ôwietlnymi i szerokim arsenale dostëpnej broni do ubijania wraûych alienów, robotów i innego taîatajstwa. Najwiëksza wada tej gry to IMHO wyglâd obiektów do eksterminacji, który jest na dobrej drodze do okreôlenia go spartaïskim. Druga pîytka, numero duo, oferuje peînâ wersjë znakomitego atlasu samochodowego Amiatlas 2. Co prawda jest juû dostëpna najnowsza szósta wersja tego superb atlasu, ale kosztuje trochë eurodolarów, a dwójka i tak ma mnóstwo ciekawych opcji. Na dwójce poza tym sâ peîne wersje gier Uropa 2 i The Prophet. Tutaj na chwilë sië zatrzymam. Instalacja Uropy 2 nie powiodîa mi sië wcale. Prawdopodobnie brak jest jakiegoô pliku. Wiem, ûe gra ta pochodzi z serwisu Amiga Arena, gdzie udostëpniane sâ gry i programy. Nie mogîem teû, mimo sporych chëci uruchomiê innej gry z tego serwisu - Burnout. To samo, brak pliku. Oprócz wymienionych wyûej clou numeru drugiego, jest jeszcze caîa masa innych programów i gierek z Amiga Arena. Te juû nie sprawiajâ problemów i moûna znaleúê wôród nich naprawdë ciekawe rzeczy. Poza tym zawartoôê Amigazynu to typowy stuff bez warezów ;). Zaznaczyê jednak trzeba, ûe dane sâ spakowane za pomocâ lha, dziëki temu mieôci sië ich na pîycie rzeczywiôcie duûo. Pîytka zaopatrzona jest w fajnâ wyszukiwarkë, dziëki której bardzo îatwo znajdziemy to co szukamy na obu pîytkach, a takûe ciekawâ prezentacjë w formie krótkich opisów ze screenami w formacie html wybranych przez szefa kuchni gier i programów. Mnie osobiôcie brakuje dziaîu scena, a konkretnie moduîów i grafiki, które topornie ôciâga sië z netu. Miîo by teû byîo gdyby na pîycie znalazîa sië gazetka z newsami i opisami soft i hardware'u. W koïcu tytuî - Amigazyn (Amimagazyn) zobowiâzuje? Koniec koïców seria Amigazyn to udana alternatywa dla userów offline bâdú dla tych seldom online ;) do których ja sië zaliczam. Numer drugi wydaje sië lepszy od poprzedniego i wypada mieê nadziejë, ûe ta tendencja sië utrzyma. Ûyczë autorom przede wszystkim wytrwania i wydania równieû dwóch numerów w roku 2003 i 2004. Jak nabyê Amigazyn? Moûna na trzy sposoby. Pierwszy to poprzez stronë internetowâ firmy XSOFT: http://www.xsoft.w.pl i na stronie wypeîniê specjalny formularz zamówienia. Drugi sposób to wysîanie zamówienia na skrzynkë XSOFT: biuro@xsoft.w.pl Trzecia moûliwoôê to poczta tradycyjna. Skîadamy zamówienie na adres: X-SOFT skr. poczt. 1506 91-801 Îódú 37 Grain. mgrain@poczta.onet.pl 10.05.03 :::::::: AMP2/TXT/amiga/CD-ROM-FAQ.txt :::::::: CD-ROM - FAQ 1) Co oznacza skrót CD oraz do czego sîuûâ produkty typu CD? Technologia CD (Compact Disc) zostaîa stworzona w celu przechowywania nagraï muzycznych wysokiej jakoôci w postaci cyfrowej. Dla technologii CD stworzono specjalny standard przemysîowy - RED BOOK - CD Digital Audio. Wkrótce pojawiîo sië wiele odmian podstawowego standardu CD, np. CD-I (Interactive CD), VCD (Video-CD), Mix-mode CD-ROM (muzyka i dane na jednym dysku), Photo-CD i chyba najpopularniejsze - CD-R (pîyta jednokrotnego zapisu) i CD-RW (pîyta wielokrotnego zapisu). 2) Co oznacza znak "x" przy definiowaniu prëdkoôci? Co oznaczajâ skróty CAV i CLV? Aby umoûliwiê pîynne odtwarzanie muzyki zapisanej na pîycie CD, napëd musi umoûliwiaê transfer danych pamiëciowych na poziomie minimum 150 kB/s. Ten poziom prëdkoôci transferu odpowiada oznaczeniu "1x" dla napëdu CD. Posiadajâc np. napëd CD z oznaczeniem "48x" maksymalny moûliwy do osiâgniëcia poziom prëdkoôci transferu danych wynosi 48x, czyli 48 x 150 kB/s = 7200 kB/s. Dane na dyskach CD zapisywane sâ w taki sposób, ûe poczâtek zapisu znajduje sië na samym ôrodku pîyty, a w miarë nagrywania kolejnych danych pîyta zapeînia sië ze ôrodka na zewnâtrz. Oczywiôcie obwód pîyty na zewnëtrzu jest wiëkszy niû bliûej wnëtrza. Ôcieûka na zewnëtrznej czëôci pîyty jest dîuûsza okoîo 2,5 razy od ôcieûek wewnëtrznych. Przy zastosowaniu trybu odczytu o symbolu CAV (Constant Angular Velocity) dysk wiruje ze staîâ prëdkoôciâ kâtowâ. Np. w przypadku napëdu umoûliwiajâcego odczyt z prëdkoôciâ 8000 RPM (obr./min) zarówno wewnëtrzne jak i zewnëtrzne ôcieûki na pîycie odczytywane sâ z tâ samâ prëdkoôciâ kâtowâ. Oznacza to, ûe napëd odczytuje 2,5 razy wiëcej danych, gdy znajdujâ sië one na zewnëtrznych czëôciach dysku niû tych, które znajdujâ sië blisko ôrodka. Prëdkoôê liniowâ odczytu jest wiëc róûna. Najszybciej sâ odczytywane dane zapisane na zewnëtrznych czëôciach pîyty, a najwolniej te, które znajdujâ sië blisko ôrodka pîyty. Przy zastosowaniu trybu odczytu o symbolu CLV (Constant Linera Velocity) dysk wiruje ze staîâ prëdkoôciâ liniowâ w odniesieniu do gîowicy PUH (Pick-Up-Head). Gîowica lasera odczytuje refleksy ôwietlne odbijajâce sië od powierzchni pîyty, które zawierajâ informacje o zapisanych danych. Stosowanie trybu CLV powoduje obniûenie prëdkoôci transferu danych zapisanych na zewnëtrznych obszarach pîyty 2,5-krotnie. Tryb CLV oznacza staîy i niezmienny transfer danych z caîej pîyty CD. 3) Jaki jest zwiâzek pomiëdzy oznaczeniem "x" a prëdkoôciâ obrotowâ urzâdzeï CD-ROM? Znak "x" to mnoûnik prëdkoôci transferu danych zapisanych na pîycie CD. Jego wartoôê to 150 kB/s. Aby osiâgnâê prëdkoôê transfery danych na poziomie 1x napëd musi obracaê dysk z prëdkoôciâ kâtowâ okoîo 500RPM (a tylko 200 RPM w przypadku odczytu danych na zewnëtrznych obszarach pîyty, które odczytywane sâ w trybie CAV okoîo 2,5 razy szybciej niû dane znajdujâce sië bliûej ôrodka pîyty). Napëdy CD 20x (3000 kB/s) stosujâce tryb CLV muszâ obracaê dysk z prëdkoôciâ kâtowâ 4000 RPM (20x * 200 RPM/x) przy odczycie ôcieûek zewnëtrznych i aû 10000 RPM (20x * 500 RPM/x) przy odczycie ôcieûek wewnëtrznych. Prëdkoôê 10000 RPM to na razie najwyûsza prëdkoôê, jakâ daîo sië uzyskaê w przypadku napëdów optycznych. Napëdy o prëdkoôciach wyûszych niû 20x korzystajâ z trybu odczytu CAV. W tym przypadku odczyt ôcieûek wewnëtrznych realizowany jest na poziomie 20x (10000 RPM podzielone przez 500 RPM/x) natomiast odczyt danych na ôcieûkach zewnëtrznych dochodzi do poziomu 50x (10000 RPM podzielone na 200 RPM/x). 4) Dlaczego mój napëd nie odczytuje niektórych rodzajów pîyt? Jeôli jest to nowa pîyta, sprawdú, czy jest ona zapisana. Jeôli tak, to upewnij sië, ûe zapis odbywaî sië w formacie, który jest odczytywany przez twój napëd CD-ROM. Czasami jakoôê wypalonych lub wytîoczonych moûe wpîywaê w niekorzystny sposób na moûliwoôci ich odczytu przez CD-ROM. Jak zawsze, sprawdú, czy pîyta nie jest porysowana lub zabrudzona. Zwróê uwagë na odciski palców i rysy. Uûywaj jedwabnej szmatki do czyszczenia pîyty. 5) Dlaczego napëdy CD-ROM 48x/52x potrafiâ niszczyê pîyty? Jest to stosunkowo nowe zjawisko. Ma ono miejsce w przypadku pîyt sîabej jakoôci. Niektóre napëdy wyposaûone sâ w system ABS, który redukuje wibracje i minimalizuje ryzyko zniszczenia pîyty. Jednakûe zdarza sië, iû pîyty CD majâ ukryte wady takie jak: kiepski surowiec, z jakiego wykonano pîytë, bîëdnie naniesiony noônik, niewidzialne uszkodzenia pîyty na jej brzegach. Aby uniknâê zniszczenia dysku podczas jego odtwarzania zaleca sië uûywanie dysków sprawdzonych i dobrej jakoôci. Nie naleûy naklejaê na dysk ûadnych dodatkowych etykiet czy nalepek, które mogâ spowodowaê niepoûâdane wibracje i zniszczenie pîyty. 6) Dlaczego podczas odtwarzania pîyty i tytuîów VCD na ekranie monitora pojawia sië mozaika i drgania? Jeûeli prëdkoôê transferu danych pîyty spada poniûej minimalnej wymaganej (150 kB/s) nastëpujâ zakîócenia obrazu i wystëpujâ drgania obrazu. Efekt mozaiki powodowany jest teû czësto przez pîyty o kiepskiej jakoôci, które zawierajâ niekompletne lub bîëdne dane. 7) Dlaczego moje programy diagnostyczne nie pokazujâ maksymalnej prëdkoôci odtwarzania podawanej przez producenta? W napëdach CD-ROM wykorzystujâcych do odczytu pîyt technologië CAV maksymalna prëdkoôê odczytu osiâgana jest tylko w przypadku odczytu danych znajdujâcych sië na zewnëtrznych czëôciach dysku. Sprawdú, czy uûywasz dysku z zapisanymi co najmniej 70 minutami danych, sprawdú, czy twoje narzëdzie diagnostyczne potrafi mierzyê prëdkoôê odczytu zewnëtrznych ôcieûek pîyty. Niektóre programy podajâ ôredniâ prëdkoôê odczytu zamiast maksymalnej. Ponadto pîyta moûe byê odczytywana z niûszâ prëdkoôciâ niû maksymalna z powodu uszkodzeï, sîabej jakoôci zapisanych danych czy naklejek umieszczonych na pîycie. W sieci wyszukaî SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/amiga/CD-RW-FAQ.txt :::::::: CD-RW - FAQ 1) Czy warto wgrywaê nowy bios do nagrywarki? Najlepiej wgrywaê bios tylko wtedy, gdy zmiany wprowadzone w nowej wersji sâ nam niezbëdne. Producenci nagrywarek poprzez nowe wersje biosu usuwajâ bîëdy, wprowadzajâ poprawki oraz dodajâ nowe funkcje dla wyprodukowanych przez siebie urzâdzeï. Naleûy pamiëtaê, ûe czasami nowe wersje biosu wprowadzajâ nowe bîëdy. Biorâc to pod uwagë i fakt, ûe niektóre programy wgrywajâce bios nie pozwalajâ na powrót do jego starszej wersji, moûna uzyskaê odwrotny efekt: sprzët bëdzie pracowaî gorzej niû przed upgrade'm. Jeûeli podczas operacji fleszowania biosu (odpukaê): - wyîâczâ prâd, - zawiesi sië komputer - komputer zostanie zresetowany - wystâpiâ inne dziwne, nieprzewidywalne zjawiska bëdzie to równoznaczne z wizytâ w serwisie. 2) Który port IDE jest najlepszy dla mojej nagrywarki ATAPI-IDE? Teoretycznie nie ma róûnicy pomiëdzy poszczególnymi portami. Jednakûe przyjëîo sië, iû wolne urzâdzenia IDE takie jak CD-ROMy, nagrywarki i DVD-ROMy podîâcza sië jako urzâdzenia drugie (secondary IDE). Zaleca sië nie podîâczanie na tej samej taômie urzâdzeï nie korzystajâcych z îâcza UDMA i twardych dysków. 3) Dlaczego podczas zapisu mogâ pojawiaê sië bîëdy typu "buffor underrun"? "Buffor uderrun" to termin okreôlajâcy bîâd, który powoduje zatrzymanie procesu nagrywania pîyty w wyniku zaprzestania dopîywu danych ze úródîa do bufora nagrywarki. Najprostszym rozwiâzaniem tego problemu jest pozamykanie wszystkich aplikacji i zwolnienie pamiëci systemowej przed rozpoczëciem procesu nagrywania. Bîâd niedopeînienia bufora wyeliminujemy takûe zmniejszajâc prëdkoôê zapisu. Niedopeînienie bufora ma miejsce czësto w przypadku kopiowania pîyt w locie (z jednego urzâdzenia bezpoôrednio na drugie) i jest spowodowane niemoûnoôciâ odczytania kolejnych partii pîyty úródîowej przez urzâdzenie czytajâce. 4) Dlaczego podczas nagrywania pojawiajâ sië nadal bîëdy typu "buffor underrun" chociaû nagrywarkë wyposaûono juû w system zapobiegajâcy ich wystëpowaniu? Problem leûy tutaj prawdopodobnie w úródle danych, które wykorzystuje sië do odczytu danych. System zapobiegajâcy powstawaniu bîëdów typu "buffor underrun" funkcjonuje prawidîowo tylko w przypadku wystëpowania czasowych problemów z dopîywem danych do bufora. Jeôli brak dopîywu danych ma charakter ciâgîy i dîugotrwaîy, wtedy system nie zadziaîa. Naleûy wiëc sprawdziê napëd i pliki úródîowe oraz upewniê sië czy system "buffor underrun free" jest aktywny. 5) Jak jest zwiâzek pomiëdzy czasem nagrywania a prëdkoôciâ nagrywania napëdu CD-RW? Jeôli proces nagrywania przebiega w sposób pîynny, co oznacza, ûe nie wystëpujâ przerwy i bîëdy niedopeînienia bufora, czas zapisu 74-minutowej pîyty CD-R oblicza sië wg wzoru 74 min / "x" (gdzie "x" oznacza prëdkoôê nagrywarki) + czas zakoïczenia (okoîo 15 sekund dla nagrywarki 16x). Dla nagrywarek o prëdkoôci 16x lub niûszej "x" oznacza prëdkoôê CLV, która jest staîa dla caîego dysku. W przypadku nagrywarek o prëdkoôciach 20x i wyûszych, zastosowanie majâ technologie Zone-CLV lub Partial-CAV umoûliwiajâce szybszy zapis na zewnëtrznych ôcieûkach pîyty. Czas zapisu oblicza sië tutaj jako sumë obszarów zapisywanych przy zastosowaniu danych prëdkoôci. Stosowanie korekcji bîëdów typu "buffor underrun" moûe czas zapisu dodatkowo wydîuûaê. 6) Co oznaczajâ pojëcia TAO, SAO, DAO i nagrywanie pakietowe (packet writing)? TAO (Track-At-Once) to metoda polegajâca na zapisaniu jednego nagrania na pîycie CD-R, wygaszaniu lasera i rozpoczëciu zapisu kolejnego. Jej wadâ jest brak moûliwoôci odtworzenia zapisanej pîyty na innych napëdach w przypadku nie zamkniëcia sesji nagrywajâcej. TAO wymusza stosowanie przynajmniej 2-sekundowych przerw pomiëdzy zapisywanymi utworami. SAO (Session-At-Once) to metoda zapisu pîyty CD-R, w którym dane sâ nagrywane w jednej sesji bez wyîâczania lasera. Pomiëdzy nagraniami nie ma ûadnych przerw. W przypadku póúniejszego dogrania kolejnych sesji na tym samym dysku pîyta uzyskuje status multi-sesyjnej. Tryb ten jest najczëôciej spotykany przy nagrywaniu pîyt w formacie CD-EXTRA, gdzie najpierw bez wyîâczania lasera nagrywane sâ nagrania audio nastëpnie laser jest wyîâczany, a pîyta pozostaje otwarta. Po czym rozpoczyna sië - równieû ciâgîy - proces nagrywania nagraï z danymi i pîyta zostaje zamkniëta. DAO (Disc-At-Once) to Metoda zapisywania pîyty CD-R, polegajâca na nagraniu caîej jej zawartoôci za jednym razem, îâcznie z nagraniami audio, bez wyîâczania lasera miëdzy kolejnymi nagraniami. Nagrywanie pakietowe to sposób zapisu danych, który polega na kolejnym zapisywaniu maîych fragmentów danych zwanych pakietami. Tryb ten wymaga przeprowadzenia procesu formatowania dysku wraz z zaîoûeniem tablicy FAT. W konsekwencji otrzymujemy pîytë RW pracujâcâ niczym dysk twardy. Wadâ tego rozwiâzania jest ograniczenie dostëpnego obszaru pamiëci na pîycie z 640 MB do 500 MB. 7) Jak wiele razy mogë formatowaê i ponownie dokonywaê zapisu na pîytach CD-RW? Zaleûy to od jakoôci pîyty, jakâ akurat dysponujemy. Z reguîy pîyty RW mogâ byê reformatowane okoîo 1000 razy. W rzeczywistoôci wiëkszoôê uûytkowników nigdy nie osiâga takiej wartoôci. Jeôli pîyta, którâ posiadasz, nie funkcjonuje dobrze po przeprowadzeniu po kilkakrotnym usuwaniu i zapisywaniu danych powinieneô skontaktowaê sië ze sklepem, w którym nabyîeô pîyty. 8) Dlaczego nagrane przeze mnie pîyty nie sâ odtwarzane przez domowy zestaw Hi-fi? 1. Domowe systemy stereo hi-fi nie odtwarzajâ dysków RW z powodu ich niskiego stopnia odbicia ôwiatîa lasera. 2. Domowe systemy stereo hi-fi nie obsîugujâ pîyt multisesyjnych. 3. Domowe systemy stereo hi-fi nie odtwarzajâ dysków z nie zamkniëtymi sesjami zapisu. 4. Niektóre pîyty niskiej jakoôci mogâ nie byê odtwarzane przez domowe systemy stereo hi-fi. Ogólnie rzecz biorâc, wiëkszoôê odtwarzaczy CD odczytuje muzykë zapisanâ na pîytach CD-R. Jednakûe jest kilka czynników, które mogâ wpîywaê na moûliwoôê odtwarzania tych pîyt. 1. Sprawdú jakoôê noônika przed rozpoczëciem nagrywania. Zaleca sië uûywanie noôników rekomendowanych przez producenta napëdu. 2. Stosuj funkcje zapisu audio w oprogramowaniu sîuûâcym do nagrywania. Najistotniejszym elementem jest zamykanie sesji. Tylko pîyt CD-R z zamkniëtymi sesjami nagraniowymi bëdâ odczytywane przez odtwarzacze CD. 3. Sprawdú, czy twój odtwarzacz CD (VCD, DVD, CD walkman) wspóîpracuje z pîytami CD-R. Jeôli nie jest to w sposób czytelny przedstawione w instrukcji obsîugi odtwarzacza, skontaktuj sië ze sklepem, w którym go nabyîeô i zapytaj. W sieci wyszukaî SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/amiga/Choragiewki.txt :::::::: Chorâgiewki "...zaglâdasz na amigowe strony WWW, kanaîy IRC, listy dyskusyjne, czytasz ten magazyn tylko po to, aby póúniej poômiaê sië z tych gîupich amigowców..." a Pegazus dzialal? a co ten Pegazus dzialal????? Bo cos slyszalem, ze sie zawiesza badziewie co 5 minut, gorzej niz Windows 95 :) Oj Pegazofce, inwestujecie w sprzet bez przyszlosci. Dajcie sobie spokoj i kupcie sobie porzadny sprzet typu Athlon XP lub P4..... A jak chcecie miec cos unikalnego to przeprowadzcie MODDING obudowy, zrobcie sobie okienko w obudowie, wstawcie 2 neony, kolorowe wentylatorki itp. A wy chcecie szpanowac sprzetem ktory byl aktualny moze z 5 lat temu, a sprzedawany jest za cene calego Pieca z monitorem 15" TFT..... A jak nie chcecie uzywac Winblowsa XP, to uzywajcie Linuxa...... Po co komu na co Pegazus???? 16 lipca 1993 roku w Wielkiej Brytanii odbyîa sië ôwiatowa premiera ostatniej Amigi - Amigi CD32. Od tego czasu minëîo 10 lat, a komputera tego uûywa juû tylko garstka zapaleïców, którzy czekajâ na jakiô cud. Ôwiat zapomniaî bowiem o ich komputerze. Dla nowego pokolenia istniejâ tylko pecety i program Windows. Zresztâ wszyscy ich juû uûywajâ. Sîowo pecet staîo sië synonimem sîowa komputer. Jednak wiele osób swe pierwsze komputerowe kroki stawiaîo wîaônie na Amidze. Teraz wspominajâ jâ jako fajnâ zabawkë z dzieciïstwa. Szokujâ ich wiadomoôci o nowym oprogramowaniu i nowych dodatkach sprzëtowych do Amigi. Dla nich bowiem Amiga to zamkniëty rozdziaî. Po prostu przestarzaîy komputer, którego wszyscy sië pozbyli. I taka jest zdecydowana wiëkszoôê byîych amigowców. Istniejâ jednak tacy, których boli to, ûe ktoô jeszcze uûywa Amigi. Najprawdopodobniej nie byli oni do koïca przekonani co do sîusznoôci decyzji o jej sprzedaûy. A moûe rodzice kupili im za duûe pieniâdze peceta i okazaîo sië, ûe bardziej on zawodzi niû Amiga, która leûy na strychu? Najgorzej jednak jeûeli myôlenie jest takie - ja sprzedaîem to ty teû sprzedaj! Jesteô inny? Uwaûasz sië za lepszego? Oczywiôcie takie sformuîowania nie sâ wypowiadane wprost (bo to czysty rasizm), ale jeûeli zaglâdasz na amigowe strony WWW, kanaîy IRC, listy dyskusyjne, czytasz ten magazyn tylko po to, aby póúniej poômiaê sië z tych gîupich amigowców, którzy ciâgle ûyjâ nadziejâ, to wiedz, ûe jesteô po prostu zwykîym tchórzem! Oni majâ prawo uûywaê Amigi do koïca swego ûycia. Majâ prawo czekaê na nowâ Amigë do koïca swoich dni. Jeûeli pozbyîeô sië tego komputera to wcale nie znaczy, ûe tak majâ zrobiê wszyscy. Kaûdy inaczej myôli i czym innym sië kieruje. Dla niektórych racjonalnie myôlenie = nuda. Zaskoczony? Spróbuj to zrozumieê! Wiem, wolisz staê zawsze po stronie silniejszego, ale to ûadne wyzwanie! A ûycie bez wyzwaï teû = nuda. Chcesz byê znowu amigowcem? Nic prostrzego - przynieô ze strychu swojâ Amigë i zacznij instalowaê oprogramowanie. Amiga naprawdë potrafi wszystko, trzeba tylko trochë bardziej sië wysiliê! Pomyôl ile dziëki temu moûna sië nauczyê! Nie zrobisz tego? Dlaczego? Nie wytrzymujesz presji otoczenia? Wszyscy majâ PC, wiëc i Ty musisz go mieê? Koledzy bëdâ sië z Ciebie ômiali jak im powiesz, ûe znowu masz Amigë? Trudno. Po cichutku jednak, na swojej Wingrozie zaglâdaj na amigowe strony WWW, czytaj news'y, wchodú na amigowe kanaîy IRC, zapisz sië na amigowâ listë dyskusyjnâ i przede wszystkim zaemuluj sobie Amigë. Specjalnie dla Ciebie stworzyliômy wspaniaîe namiastki Amigi - UAE i Amithlona. Fajnie by byîo, gdybyô nie kupiî go u pirata. Wspomoûesz wtedy (po cichu przed kolegami kloniarzami) kilka amigowych firm. Pamiëtaj, ûe na emulatorze dziaîajâ równieû ORGINALNE gry i programy. Tak! One ciâgle sië ukazujâ, a fakt Twojego odejôcia niczego nie zmieniî! Amiga nadal sië rozwija! W internecie nie wyûywaj sië na amigowcach. Aby usprawiedliwiê sië przed samym sobâ obejrz sobie telewizjë, idú do kina albo jeszcze gdzieô indziej. Winda jest wszëdzie! Gdy Amiga znowu odniesie sukces to wtedy bëdziesz mógî powróciê do niej. Jesteô bowiem jak chorâgiewka na wietrze. Poddajesz sië zawsze bardzo îatwo. pogromca zîych byîych amigowców SZAMAN/AMP editors team szymoon@konto.pl Oczywiôcie wôród byîych amigowców jest teû sporo osób bardzo pozytywnie nastawionych do Amigi. Czy syndrom chorâgiewki jest zakodowany (mniej lub bardziej) w kaûdym czîowieku? Czy na imië mu lenistwo? :::::::: AMP2/TXT/amiga/Drogi_i_Maluch.txt :::::::: Drogi i Maluch Windows jest jak Maluch ze zîota. Kosztuje wiëcej niû inne programy, a konfort uûytkowania bardzo mizerny Gdy kupisz sobie auto - zapîacisz, wyjedziesz, zapomnisz. Zarówno o producencie, jak i jego serwisie. Zapomnisz tym szybciej, im droûszy model kupiîeô. Inaczej jest z systemem operacyjnym Windows. Nie kosztuje wprawdzie tyle, co limuzyna, lecz nie jest równieû najtaïszâ aplikacjâ. Zachowuje sië za to gorzej niû najuboûsza wersja Malucha. Zwîaszcza ostatni model - Windows XP. Wprawdzie do producenta jeúdziê nie trzeba, jednak czëstych kontaktów z nim nie sposób uniknâê. Flirt zacznie sië zaraz po instalacji. System zapragnie, by go aktywowaê. Nie masz, Uûytkowniku, dostëpu do internetu? A to pech. Ruszaj wiëc po telefon i dzwoï. Numer, który trzeba podaê, jest dîugi jak tasiemiec. A zapisaê kaûâ jeszcze dîuûszy. Czy ja im coô zîego zrobiîem? - zapytasz. PROGDIR:GFX/amiga/maluch Zapîata najwyraúniej nie wystarczy. Inni kopiujâ nielegalnie? A cóû cië to obchodzi!? Popeîniajâ teû mnóstwo innych przestëpstw, a przecieû nikt normalny ciebie profilaktycznie za kratki nie wsadza. Nastëpna randka moûe sië odbyê juû za kilka dni. Chcesz coô pozmieniaê w konfiguracji peceta - spodziewaj sië kîopotów. Bo czujnoôê Microsoftu obudziê nietrudno. Wiemy coô o tym - kolega zainstalowaî w redakcji ikspeka omyîkowo na niewîaôciwym komputerze. Nieîatwo mu byîo póúniej przekonaê podejrzliwych prokuratorów Microsoftu o swej niewinnoôci i aktywowaê system na drugim PC. Jeôli zmieniîeô konfiguracjë sprzëtu i chcesz jeszcze raz zainstalowaê XP, zawczasu pomyôl o faksie - moûe ci sië przydaê, gdy Microsoft po raz kolejny zaûâda wglâdu w fakturë zakupu. Gigant z Redmond zadba o to, byô juû nigdy sië nie nudziî. Codziennâ pracë z pecetem oûywi natrëtnymi komunikatami o czekajâcych na ôciâgniëcie z internetu poprawkach. Cóû to takiego? - zapytasz. Jak to nie miaîeô nigdy poprawek? Gdy nie nauczysz sië na pierwszy termin - musisz zdawaê poprawkë. Podobnie Microsoft. Na premierë nie zdâûyî przygotowaê w programie wszystkiego jak naleûy i poprawia teraz gorliwie systemowe dziury. Szkoda tylko, ûe w Redmond nie wiedzâ, jak drogie sâ w Polsce poîâczenia z internetem. W Stanach dostëp do sieci jest tani jak barszcz, nic wiëc dziwnego, ûe pracë nad systemem traktujâ jak studenci egzaminy w sesji letniej - po co sië przykîadaê do pierwszych terminów, skoro da sië zdawaê (czytaj: poprawiaê) póúniej. Do niedawna moûna byîo zaniechaê czëstej aktualizacji systemu przez internet i zainstalowaê kompletny zestaw poprawek - tak zwany Service Pack. Dostëp do niego nie byî trudny - stukilkudziesiëciomegabajtowy program umieszczaîy na swoich krâûkach czasopisma komputerowe. Za kilka, kilkanaôcie zîotych moûna byîo kupiê raz na jakiô czas taki zestaw i mieê spokój. Teraz jednak zmienia sië polityka korporacji. Service Packów nie znajdziecie juû na tanich krâûkach. Moûna je za to zamówiê w internecie - podobno przysyîajâ za darmo posiadaczâ legalnego oprogramowania. Jednak piraci nadal bez problemów skopiujâ pliki aktualizacyjne z sieci - sâ one dostëpne na stronach Microsoftu. Wyglâda wiëc na to, ûe to kolejny niezbyt mâdry krok giganta w tej bezsensownej antypirackiej krucjacie. Przecieû walczâc z piratami, Microsoft utrudnia ûycie legalnym uûytkownikom Windows - najpierw bezsensowna aktywacja, teraz szlaban na tanie Service Packi. Ciekawe, jaki bëdzie nastëpny przyjazny gest giganta wobec uczciwych uûytkowników. Ech, szkoda, ûe tak piekielnie drogie te Maluchy, i alternatywy brak... WM Úródîo - "Komputer Ôwiat Ekspert" nr 1/2003 (2) luty-marzec, strona 82 Przepisaî SZAMAN :::::::: AMP2/TXT/amiga/DVD-FAQ.txt :::::::: DVD - FAQ 1) Jakie sâ zastosowania formatu DVD? Format DVD zostaî stworzony w celu gromadzenia materiaîów filmowych o lepszej jakoôci i przy wiëkszej pojemnoôci noôników niû w przypadku VCD. Przy uûyciu metod kodowania MPEG-2 i Dolby AC-3, DVD oferuje 500-liniowâ rozdzielczoôê poziomâ wysokiej jakoôci obrazu i dúwiëk Hi-Fi 5.1, co czyni go formatem idealnym do zapisu materiaîów wizualnych i dúwiëkowych wykorzystywanych w systemach kina domowego. 2) Jaki jest poziom transferu w przypadku DVD? Kiedy wynaleziono format DVD i zaczëto go stosowaê do zapisu danych z materiaîem filmowym uznano, iû wystarczajâcy poziom transferu danych bëdzie wynosiî 1350 kB/s. Ten poziom prëdkoôci definiowany jako 1x w przypadku DVD odpowiada prëdkoôci 9x w przypadku CD. Wzrost prëdkoôci odczytu DVD powoduje wzrost ryzyka nieprawidîowego odczytu danych w przypadku dysków sîabszej jakoôci lub uszkodzonych. Napëdów DVD-ROM JLMS ten problem nie dotyczy, poniewaû zastosowana technologia pozwala na odróûnienie czynnoôci transferu danych i odtwarzania video, a w konsekwencji na dobranie optymalnej prëdkoôci odtwarzania dla napëdu. 3) Jaka jest róûnica pomiëdzy CD i DVD? Pomimo tego, ûe dyski CD i DVD wyglâdajâ podobnie i oba majâ ôrednicë 12 cm to zasadniczo sië miëdzy sobâ róûniâ. Noônik DVD wymaga wyûszej jakoôci noônika oraz surowszych norm w zakresie wahaï gëstoôci pîyty. Dziëki temu DVD umoûliwia zapis dwóch warstw ôcieûek na kaûdej stronie (jedna warstwa znajduje sië ponad drugâ). Do skîadowania danych technologia DVD uûywa formatu UDF, który znacznie róûni sië od formatu ISO9660 stosowanego w technologiach CD. W przypadku technologii DVD stosuje sië pîytsze rowki, wëûsze ôcieûki i znacznie bardziej efektywnâ metodë kodowania. W ten sposób moûliwy jest zapis aû 4,7GB danych na jednej powierzchni w zestawieniu z 650 MB danych na pîytach CD. Aby umoûliwiê odczyt tak mocno upakowanych ôcieûek, w technologii DVD zastosowano lasery o dîugoôci fali 650nm i specjalne soczewki NA. W porównaniu z 780nm dîugoôciâ fali w technologii CD jest to znaczny skok technologiczny. 4) Ile jest rodzajów pîyt DVD? Wyróûniamy nastëpujâce typy dysków DVD: DVD-5 jednostronny z pojedynczâ warstwâ mieszczâcâ 4.7GB danych, DVD-9 jednostronny z podwójnâ warstwâ mieszczâcâ 8,5GB danych, DVD-10 dwustronny z pojedynczymi warstwami mieszczâcymi razem 9.4GB danych, DVD-18 dwustronny z podwójnymi warstwami mieszczâcymi razem 17GB danych. Pierwsze pîyty wielokrotnego nagrywania DVD-RW, DVD+RW i DVD-RAM miaîy pojemnoôci nie przekraczajâce 3GB. Wersje dostëpne dziô w sklepach pomieszczâ okoîo 4.7GB danych. 5) Czy napëdy optyczne sâ pomiëdzy sobâ kompatybilne? Napëd DVD potrafi odczytywaê pîyty CD-ROM, CD-R, CD-RW, DVD-R oraz krâûki DVD-RW i DVD+RW po dokonaniu maîych zmian w biosie. Odczyt dysków DVD-RAM wymaga wspomagajâcych funkcji PUH i IC. 6) Co to jest RPC, RPC-2, RCE, CSS i Macro-Vision? Poniewaû technologia DVD zostaîa stworzona przede wszystkim do zapisu danych i odtwarzania materiaîów filmowych niemaîy udziaî w tworzeniu specyfikacji miaî przemysî filmowy. Tak powstaî system CSS (Content Scramble System) zabezpieczajâcy pîyty przed duplikowaniem. Macro-Vision to system zabezpieczajâcy pîyty przed kopiowaniem przy uûyciu urzâdzeï analogowych takich jak VCR. Postanowiono równieû zabezpieczyê sië na wypadek kopiowania pîyt pochodzâcych z róûnych regionów ôwiata, poniewaû wydawanie pîyt z filmami nie odbywa sië równolegle we wszystkich zakâtkach globu. W tym celu dokonano podziaîu ôwiata na 7 stref i nakazano stosowanie specjalnego kodu regionalnego stosowanego w odtwarzaczach DVD produkowanych w poszczególnych regionach. Tylko w przypadku, gdy kod dysku pasowaî do kodu odtwarzacza film byî odtwarzany bez ûadnych przeszkód. System ten nazwano RPC (Regional Playback Control). Zastosowanie powyûej opisywanych 3 systemów zabezpieczajâcych nie uchroniîo jednak standardu DVD przed hackerami. Fabryki produkujâce pîyty oraz odtwarzacze nie wyposaûone w systemy blokad strefowych zaczëîy powstawaê na caîym ôwiecie. Przedstawiciele przemysîu filmowego podjëli wiëc decyzjë o wprowadzeniu nowego systemu RCE (Regional Control Enhancement), który sprawiî, iû nielegalnie produkowane odtwarzacze staîy sië bezuûyteczne. Na potrzeby standardu DVD-ROM stworzono system RPC-2. Umoûliwia on wszystkim posiadaczom komputerowych odtwarzaczy DVD na zmianë regionalnych kodów systemowych DVD do 5 razy. Po piâtej zmianie napëd musi byê zwrócony do producenta, który posiada odpowiednie urzâdzenia pozwalajâce na wyzerowanie licznika PRC-2. Producent moûe dokonaê takie operacji czterokrotnie w przypadku jednego napëdu. Tak wiëc po maksymalnie 25 zmianach kodu regionalnego, uûytkownik odtwarzacza nie moûe juû po raz kolejny dokonaê jego zmiany. 7) Dlaczego wystëpujâ przerwy podczas odtwarzania filmów DVD? Operacja odtwarzania filmów video przebiega pîynnie i bezproblemowo na komputerach o szybszych procesorach i lepszej wydajnoôci. Jednakûe jeôli mamy do czynienia z kiepskiej jakoôci dyskiem (úle nagrany, zabrudzony, uszkodzony) odtwarzacz moûe mieê chwilowe problemy z jego odtwarzaniem. Powoduje to powstawanie przerw w prawidîowym odtwarzaniu. W przypadku technologii VCD opisane wyûej czynniki powodujâ powstawanie efektu mozaiki na ekranie. Natomiast w przypadku DVD obraz drûy a film sië zacina. 8) Co oznacza skrót DAE i o czym mówi prëdkoôê kopiowania VCD w przypadku napëdów JLMS DVD-ROM? JLMS zastosowaî w swoich napëdach DVD system o nazwie SMART-X kontrolujâcy prëdkoôê odczytu pîyty. Jeôli jakoôê pîyty jest dobra napëd DVD-ROM bëdzie sprawnie podâûaî za wydawanymi poleceniami i maksymalizowaî prëdkoôê DAE (Digital Audio Extraction) oraz kopiowanie VCD. Dla przykîadu, napëd XJ-HD-163 (16x DVD-ROM) charakteryzuje sië prëdkoôciâ DAE na poziomie 48x. Napëd wykrywa rodzaj akcji a nastëpnie dostosowuje prëdkoôê tak, aby osiâgnâê najbardziej wydajny i optymalny efekt. Jeôli kopiujesz na dysk twardy napëd JLMS osiâgnie prëdkoôê 48x, jeôli dokonujesz kopiowania "w locie", napëd JLMS osiâgnie prëdkoôê nieco wyûszâ niû maksymalna prëdkoôê zapisu (np. DAE 25x dla nagrywarki CD 24x). Jeûeli na dysku pojawia sië jakiô problem napëd JLMS natychmiast spowolni odczyt aû do momentu znikniëcia bîëdu odczyty DAE. W przypadku oglâdania filmu lub sîuchania muzyki, napëd JLMS inteligentnie spowolni prëdkoôê odtwarzania tak, aby maksymalnie wyciszyê napëd i sprawiê, by nie reagowaî zbyt czule na zmiany jakoôci poszczególnych obszarów dysku. 9) Czym sâ Mini-DVD, DVDonCD i cdDVD? Wszystkie te nazwy sâ uûywane w przypadku stosowania metod kodowania DVD MPEG2 i Dolby AC-3 do zapisu na dyskach CD (650 MB). W takim przypadku tak zapisane dyski CD mieszczâ jedynie 18 minut wysokiej jakoôci obrazu video. Z powodu wymagaï standardu DVD okreôlajâcych minimalny transfer danych na poziomie 1x, odczyt tak zapisanych dysków CD musi odbywaê sië na urzâdzeniach osiâgajâcych prëdkoôê co najmniej 9x (bowiem prëdkoôê DVD 1x odpowiada prëdkoôci CD 9x). Wiëkszoôê odtwarzaczy DVD nie obsîuguje tych formatów zapisu. 10) Dlaczego DVD wymaga zastosowania gîowicy lasera o dualnej czëstotliwoôci fali (PUH)? Z powodu niezwykle maîych rowków i ôcieûek pîyty DVD mogâ byê odczytywane tylko przez lasery o dîugoôciach fal na poziomie 680nm. Jednakûe tego typu laser nie radzi sobie z odczytem pîyt CD z powodu niewîaôciwego wspóîczynnika odbicia ôwiatîa materiaîu, z którego wykonane sâ pîyty CD. Aby umoûliwiê odczyt pîyt CD przez napëdy DVD naleûy zastosowaê gîowicë lasera o dualnej czëstotliwoôci. W sieci wyszukaî SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/amiga/eFUNZINe-wywiad.txt :::::::: eFUNZINe - wywiad Przed Wami wywiad z firmâ www.eFUNZINe.com handlujâcâ komputerami Amiga i amigowym sprzëtem. Pierwsze pytanie nasuwa sië samo. Dlaczego "eFUNZINe"? Skâd taka nazwa? Sîyszaîeô o grupie FUNZINe, która dziaîaîa na scenie amigowej w poîowie lat dziewiëêdziesiâtych? Nie znaczy to, ûe caîy skîad grupy jest teraz w firmie, prawdë mówiâc byîy dwie osoby z grupy, teraz jedna, reszta ludzi nie ma z niâ niestety nic wspólnego. Ale nazwa przetrwaîa, gîównie z braku pomysîów na coô ciekawego. Literka "e" na poczâtku doszîa po sprawdzeniu, ûe domena funzine.com jest juû zajëta. :) Prawie wszystkie firmy handlujâce sprzëtem do Amigi w Polsce upadîy. Wy jednak zdecydowaliôcie sië (na Amiga Meeting 2001) rozpoczâê dziaîalnoôê na tym polu. Jak sië Wam powodzi? PROGDIR:GFX/amiga/efunzine Super, wszyscy niedîugo bëdziemy jeúdziê podtuningowanymi beemkami. ;) Czy istnieje w Polsce rynek komputerów Amiga? Na pewno jest to rynek niszowy, ale nadal istnieje. Moûe nie jest tak duûy jak np. w Niemczech, ale sâdzë, ûe to nadal jeden z wiëkszych europejskich rynków amigowych. Waszymi klientami sâ zapewne sami starzy wyjadacze, ôwietnie znajâcy sië na Amidze. Musicie przyznaê, ûe jest to dziwna sytuacja. Jak sobie z niâ radzicie? A moûe jednak trafiajâ sië jacyô "nowi"? Trafiajâ sië nowi. Czësto chcâ powróciê do Amigi po paru latach romansowania z grzybami. Zupeînie nowi raczej sië nie zdarzajâ. O jaki sprzët ludzie najczëôciej pytajâ? To zaleûy od pory roku i trendów w modzie. ;) Raz sâ to oscylatory, innym razem ROMy 3.1 lub karty sieciowe PCMCIA. Trudno wyczuê naszych klientów, faktem jest, ûe czësto zachowujâ sië jakby porozumiewali sië telepatycznie. :) Czego najbardziej brakuje, a czego jest w nadmiarze? Do tej pory chyba najbardziej kart muzycznych, ale zamierzamy sprowadzaê nowe Delfiny podpinane do slotów Zorro lub portu zegara. To powinno zaspokoiê gusta uûytkowników róûnych maszyn. W nadmiarze raczej niczego nie ma, bywa tak, ûe coô leûy w nadmiarze, a w ciâgu 2 dni zostaje póúniej wykupione (patrz poprzedni akapit o telepatii. ;) W jakim czasie sprowadzacie pozycje, których w danej chwili nie macie? Jeôli coô jest uûywane, to nie moûna tu mówiê o czasie sprowadzenia, to zaleûy od przypadku. Czy prowadzicie równieû dziaîalnoôê komisowâ? Tak, ale wiëkszoôê klientów woli dostaê mniejszâ sumë lecz od rëki. Jak dîugo jeszcze bëdzie moûna handlowaê dziesiëcioletnimi pîytami gîównymi i niewiele mîodszymi kartami turbo? Jak produkty ôp. Commodore znoszâ próbë czasu? Hehehe, tak dîugo jak dîugo ktoô bëdzie chciaî je kupowaê. Pîyty gîówne to nie jaja, nie psujâ sië tak szybko. Nawet A500 sâ jeszcze na chodzie, a przecieû sâ duûo starsze. Udzielacie gwarancji na sprzët uûywany? Tak, oczywiôcie. Czy macie zamiar sprowadziê do Polski pîytë PEGASOS i Amigë One? Jak najbardziej, prowadzimy w tej chwili rozmowy z wieloma firmami zagranicznymi w tym z bPlan i EyeTech. Jaka wedîug Was powinna byê cena tego sprzëtu? Ile musi sië go sprzedaê, aby rynek Amigi stanâî na nogi? Nie jesteômy od tego, ûeby ustalaê ceny. Powinna byê taka, ûe wszyscy od producenta poprzez dystrybutorów aû do klientów byli zadowoleni. :) To zaleûy co rozumiesz, przez to ûeby rynek Amigi stanâî na nogi? Jakie jest zainteresowanie wôród Waszych klientów tym sprzëtem? Na razie jeszcze prawie nie mieliômy takich pytaï. Póki co nieznana jest jeszcze data wypuszczenia tych pîyt na rynek, zainteresowanie bëdzie pewnie wtedy gdy pojawiâ fizycznie w sprzedaûy. Jak duûy wpîyw na ceny starego sprzëtu moûe mieê wprowadzenie na rynek pîyty PEGASOS i Amigi One? To sië okaûe, zawsze zostanie jeszcze spora iloôê osób nieprzekonanych do nowoôci oraz tych, których nie bëdzie staê na nowe pîyty. A jaki wpîyw na ceny amigowych kart graficznych miaîo wprowadzenie mostków PCI? Wejôcie slotów PCI prawdë mówiâc nie miaîo wielkiego wpîywu na ceny starych "gratów". Jak oceniacie ostatnie posuniëcia firmy Amiga Inc.? Czy firma ta dobrze zrobiîa wycofujâc sië caîkowicie z produkcji hardware'u? Od dawna przestaliômy ôledziê poczynania tej firmy. Seriale wenezuelskie sâ fajne tylko na poczâtku. W Waszej ofercie znalazîem komputer o nazwie "plukwa!". Co to jest? Byîo przeczytaê opis?;) A1200, która sîuûyîa za serwer plukwa.net, ten kto pamiëta czasy Magazynu Amiga, powinien i to pamiëtaê. Dziëkujë za rozmowë i ûyczë powodzenia w ami-biznesie. Szë-pro. Pytania zadawaî Szymon Tomzik >SZAMAN/AMP editors team<, a odpowiedzi na nie udzieliî Marcin Staniszewski z firmy eFUNZINe. Podziëkowania dla Krzysztofa Nadolnego za pomoc!:::::::: AMP2/TXT/amiga/Jak_wyrosly_Okna.txt :::::::: Jak wyrosîy Okna W oczekiwaniu na polskâ premierë Windows XP Media Edition, popatrzmy na historië najpopularniejszego systemu operacyjnego na ôwiecie Dziô juû maîo kto pamiëta czasy, gdy do wykonania czegokolwiek na komputerze konieczne byîo, w odpowiedzi na "znak zachëty", wpisanie w tak zwanym wierszu poleceï serii tajemniczych zaklëê. W czasie uûywania konkretnego programu wcale nie byîo îatwiej. Zaklëcia i skróty klawiszowe konieczne do wywoîania róûnych funkcji programów wymagaîy korzystania ze "ôciâgawek". Dlatego ogromnâ furorë zrobiîy rozwijalne menu i moûliwoôê dokonywania wyborów z nich przez pokazanie palcem. RYSZARD SOBKOWSKI 2003-02-19 Bill Gates... facet, który wiedziaî na czym poîoûyê rëce No, nie caîkiem palcem moûna to byîo zrobiê albo kierujâc kursorem przy uûyciu odpowiednich klawiszy, albo korzystajâc z caîkiem nowego urzâdzenia wskazujâcego, nazwanego ûartobliwie myszâ. Skâd sië wziëîy te pomysîy, rewolucyjne w czasach zaklëê systemowych i tajemniczego wiersza poleceï? Narodziny okienek W koïcu lat siedemdziesiâtych, w kalifornijskim Xerox PARC, Douglas Engelbert stworzyî pierwszâ koncepcjë graficznego interfejsu uûytkownika. Zasady dziaîania interfejsu opieraîy sië na uûyciu myszy jako urzâdzenia wskazujâcego, na rozwijanych kontekstowych menu i oknach ekranowych przeznaczonych do uruchamiania poszczególnych zadaï. Ten pierwowzór Windows próbowano praktycznie wdroûyê juû w czasach wczesnych komputerów osobistych, w postaci TOS w Atari czy stosowany równieû w PC GEM (Graphic Environment Manager). Jednak prawdziwy sukces okienkowego interfejsu zbudowaîa firma Apple, wyposaûajâc w okienkowe GUI swój system operacyjny dla komputera Apple Lisa. Nie odniósî on co prawda na rynku specjalnego sukcesu, pomimo niezaprzeczalnych zalet technicznych, ale staî sië funkcjonalnym pierwowzorem kolejnego wielkiego hitu Apple'a Macintosha. Z tego elementu historii warto przypomnieê, ûe gorâcym orëdownikiem GUI i praktycznie gîównym twórcâ sukcesu Macintosha byî Stephen Jobs. Natomiast nasz rodak z pochodzenia Steve Wozniak, twórca technicznych rozwiâzaï komputerów Apple i eleganckiego stylu projektowania, który w nich dotâd obowiâzuje, byî zwolennikiem konserwatywnego interfejsu w postaci wiersza poleceï. Nie moûemy wiëc niestety, powiedzieê, ûe Windows majâ równieû polskie korzenie. Wspólnie z Big Blue Kiedy Mac rozpoczynaî swojâ triumfalnâ drogë przez rynek, Microsoft wciâû jeszcze doprowadzaî do porzâdku i zgodnoôci ze standardami sprzëtu PC swój sztandarowy produkt, MS-DOS, majâcy swoje korzenie w QDOS. Akronim QDOS naleûy rozwijaê jako Quick & Dirty (writen) Operating System. Rzeczywiôcie QDOS byî napisany szybko i byle jak, a te jego cechy wrodzone na dîugo obciâûyîy systemy operacyjne Microsoftu. QDOS, który tak zaciâûyî na jakoôci oprogramowania Microsoftu, nie byî bynajmniej wytworem firmy. Zostaî kupiony przez, nazywajâcâ sië wówczas MicroSoft firmë Williama Gatesa juniora, zdolnego mîodego czîowieka z Kalifornii, po to, by zrealizowaê zawartâ z IBM umowë na dostawë systemu operacyjnego dla powstaîego wîaônie IBM-PC. MicroSoft zrealizowaî zamówienie IBM, stajâc sië tym samym waûnym partnerem bîëkitnego giganta. Tak waûnym, ûe kiedy IBM odkryî potrzebë stworzenia nowego systemu operacyjnego dla przygotowywanej wîaônie linii komputerów PS/2, Microsoft, który po drodze zmieniî nazwë, staî sië oczywistym partnerem. Prace nad nowym systemem operacyjnym zostaîy rozdzielone. Jâdro systemu miaî opracowaê IBM, który dysponowaî doôwiadczeniami w zakresie produkcji systemów operacyjnych nie tylko na maszyny klasy mainframe, ale takûe dla stacji roboczych. Natomiast Microsoft miaî opracowaê dla OS/2 warstwë zewnëtrznâ, tzw. shell, oczywiôcie z wykorzystaniem GUI, okienek oraz innych udogodnieï zapoczâtkowanych przez Engelberta i bezlitoônie wykorzystywanych w robiâcym w tym czasie furorë na rynku Macintoshu Apple'a. Rozstanie poczâtkiem kariery Kiedy shell dla systemu OS/2, przygotowywany pod nazwâ Presentation Manager, byî juû prawie gotowy, William Gates junior doznaî kolejnego (po kupnie QDOS-a) ze swoich przebîysków geniuszu biznesmena. Po co doîâczaê sië do projektu IBM, którego losy mogâ sië róûnie potoczyê? Przecieû miliony uûytkowników PC czekajâ na przyjazny system operacyjny, podobny do oferowanego za wygórowanâ cenë w Macintoshu. Presentation Manager napisany byî tak, ûe moûna go byîo osadziê na dowolnym jâdrze systemu operacyjnego. Dlaczego tym systemem nie miaîby byê MS-DOS? Decyzja byîa szybka. Umowa z IBM zostaîa zerwana, co wprawdzie kosztowaîo sporo, ale byîo bardzo korzystne dla kariery Windows, bo takâ nazwë otrzymaî produkt Microsoftu. Rewelacyjny na swoje czasy system operacyjny dla PC, jaki pod nazwâ PS/2 opracowaîo IBM, pozbawiony przyjaznego dla uûytkownika interfejsu graficznego straciî wszelkie szanse na rynku i przestaî byê konkurencjâ dla Windows, zanim jeszcze zdâûyîy powstaê. Oczywiôcie wysiîki IBM byîy kontynuowane, firma stworzyîa nawet wîasnâ wersjë Presentation Managera. Niestety, wrëcz odraûajâco brzydkâ w porównaniu z Windows. Oferujâcy przyjaznoôê system Microsoftu zostaî, pomimo swoich bardzo licznych wad, entuzjastycznie przyjëty przez rynek. Grzechy dzieciïstwa Wczesne wersje Windows praktycznie miaîy prawie zerowâ wartoôê uûytkowâ, ze wzglëdu na bîëdy, liczne ograniczenia funkcjonalne i kompletny brak oprogramowania przeznaczonego dla tej platformy. Mimo tych wad byîy jednak kupowane w ogromnych iloôciach, przewaûnie jako ciekawostka, ale w pewnej mierze równieû jako substytut niedostëpnej w owym czasie dla PC wielozadaniowoôci. Jednak pierwsza i druga wersja Windows byîy wciâû bardziej ciekawostkami niû uûytkowym ôrodowiskiem pracy. Zmianë nastawienia przyniosîy dopiero Windows 3.0, których pojawienie sië spowodowaîo lawinowy wzrost zainteresowania nowym ôrodowiskiem ze strony producentów oprogramowania. Zaczëto pisaê programy przeznaczone do pracy w ôrodowisku Windows, a dziëki udostëpnianym przez Microsoft narzëdziom oraz zawartym w systemie operacyjnym blibliotekom API okazaîo sië to îatwiejsze i mniej pracochîonne niû pisanie aplikacji pracujâcych z DOS-em. Sukces Gatesa rozpoczâî sië wîaônie w tym momencie. Kolejne poprawione wersje Windows, 3.1 i 3.11, ugruntowaîy pozycjë. Jednak nie do koïca. Windows staîy sië wprawdzie najpopularniejszym ôrodowiskiem programowym z punktu widzenia uûytkowników komputerów osobistych, a takûe z punktu widzenia producentów oprogramowania, jednak pozostaî jeszcze spory szmat ziemi niczyjej. Mowa tu o profesjonalnych obszarach zastosowaï: stacjach roboczych i serwerach. Pozostaîyby one prawdopodobnie poza zasiëgiem rosnâcej potëgi Microsoftu, gdyby nie ambitne zamierzenia zupeînie innej firmy... Mikrojâdro DEC Nieistniejâca juû firma Digital Electric Corporation podjëîa próbë stworzenia procesora lepszego od stosowanego w kopiach IBM-PC intelowskiego x86. Pod nazwâ Alpha postaî 64-bitowy model programowy oraz realizujâcy ten model superskalarny procesor o ogromnej wydajnoôci, oznaczony jako DEC Alpha 21064. Procesor ten w zaîoûeniach DEC miaî stanowiê jednostkë centralnâ komputerów osobistych najbliûszej przyszîoôci i zastâpiê w tej roli procesory Intela, korzystajâce z przestarzaîego (juû wówczas!) modelu programowego. Wraz z nowym procesorem opracowano równieû dostosowane do niego mikrojâdro systemu operacyjnego. Warto zauwaûyê, ûe pisane dla Alphy mikrojâdro nie powstaîo z niczego. DEC dysponowaî przy jego opracowaniu doôwiadczeniami z systemu VMS i z implementacji Uniksa. Nic dziwnego wiëc w tym, ûe opracowane przez të firmë mikrojâdro systemu operacyjnego bezproblemowo rozwiâzywaîo zagadnienia wielozadaniowoôci i wielowâtkowoôci, byîo równoczeônie zdolne do obsîugi wielu uûytkowników. Jednak system operacyjny skîada sië, oprócz jâdra, z wielu jeszcze skîadników. 32-bitowe mikrojâdro DEC zostaîo wiëc przekazane do Microsoftu, aby mogîo zostaê obudowane przez funkcje uûytkowe, a przede wszystkim przez graficzny interfejs. Microsoft nie tylko zrealizowaî zamówienie, dostarczajâc Windows NT dla platformy Alpha, ale przy okazji rozszerzyî wîasnâ ofertë o oparte na tym samym mikrojâdrze Windows NT dla platformy x86. W porównaniu z dotychczasowymi wersjami Windows, których jâdro stanowiî wciâû tak samo ograniczony, choê ciâgle poprawiany DOS, nowa oferta Microsoftu wzbudziîa ogromne zainteresowanie. Nie doôê, ûe nowy system oferowaî wielodostëp, wielozadaniowoôê i wielowâtkowoôê, to w dodatku jego pochodzenie spoza Redmond pozwalaîo mieê wiëksze zaufanie do stabilnoôci i niezawodnoôci. Niedokoïczona technologia System Windows NT wzbudziî ogromne zainteresowanie ze strony profesjonalnych uûytkowników komputerów PC, przede wszystkim dziëki obsîudze trybów wielouûytkownikowych, wielozadaniowych i wielowâtkowych. Dotychczas byîy one zarezerwowane dla maszyn klasy mainframe czy systemów uniksowych. Przyjëto wiëc Windows NT z ogromnym entuzjazmem, zwîaszcza ûe swój akces do udziaîu w integracji na pîaszczyúnie Windows zgîosiîy, oprócz DEC, takûe inne firmy. Najbardziej zainteresowany byî IBM ze swoim nowym procesorem POWER opracowanym wspólnie z Apple i Motorolâ przeznaczonym zarówno do zastosowaï profesjonalnych, jak i do komputerów powszechnego uûytku. Silicon Graphics, korzystajâca z procesorów MIPS, byîa w tym towarzystwie doôê egzotycznym okazem, jednak i twórcy dinozaurów okazali sië îasi na popularnoôê Windows. Microsoft okazaî sië w tym momencie bardzo otwarty. Windows NT byîy dostëpne w wersjach Power PC, MIPS, Alpha i oczywiôcie x86. Niestety, nie powstaîo prawie wcale oprogramowanie uûytkowe dla Windows NT pracujâcych na nieintelowskich platformach. Zabiîo to pomysîy w rodzaju Alpha PC, MIPS PC czy Power PC, inicjatywa DEC umarîa wiëc ômierciâ prawie naturalnâ. Niewiele póúniej realia ekonomiczne uômierciîy równieû Digital Electric Corporation, po której schedë odziedziczyî Compaq. Jedynym spadkobiercâ, jeôli chodzi o mikrojâdro systemu operacyjnego NT, zostaî Microsoft. Czas mija, a opracowane wiele lat temu mikrojâdro NT wciâû stanowi podstawë konstrukcji coraz to nowych systemów operacyjnych, oferowanych przez Microsoft. Moûemy tylko mieê nadziejë, ûe ktoô dokoïczy kiedyô, rozpoczëtâ dawno temu przez DEC, pracë. Na razie uûytkownicy Windows, niezadowoleni z dziaîania systemu, wciâû majâ prawo do tîumaczenia oznaczenia NT jako Niedokoïczona Technologia, zaô objëtoôê mikrojâdra NT urosîa dziesiëciokrotnie... Dla ludzi Microsoft dîugo rezerwowaî swoje produkty oparte na jâdrze NT wyîâcznie do zastosowaï profesjonalnych. Dopiero w Windows XP, najnowszej obecnie produkcji z Redmond, równieû uûytkownicy indywidualni zyskali moûliwoôê korzystania z dobrodziejstw wielozadaniowego, wielowâtkowego i wieloprocesorowego jâdra NT. Szczególnâ rolë bëdzie tu odgrywaê wîaônie wersja Windows XP o nazwie Media Edition, pomyôlana jako system dla komputerów domowych. Czekajâc na polskâ edycjë tej wersji Windows, musimy jednak zdawaê sobie sprawë z tego, ûe znajdujemy sië na peryferiach komputerowego biznesu, jeôli chodzi o oprogramowanie. Nie jest wiëc dla nas zaskoczeniem, ûe jëzyka polskiego nie rozumie ani wîâczony w Windows XP system rozpoznawania mowy, ani nawet znacznie przecieû prostszy system rozpoznawania pisma odrëcznego. Lokalizacja, jak nazywa Microsoft dopasowanie jëzyka interfejsu systemu do lokalnego jëzyka, wymaga czasu i duûych nakîadów. Moûemy tylko mieê nadziejë, ûe polski rynek okaûe sië godny nakîadów na peînâ lokalizacjë. Wcale nie przegrany Gdyby Douglas Engelbaert, twórca myszy i koncepcji stosowanego obecnie GUI, opatentowaî swoje pomysîy, to wîaônie on, a nie Bill Gates byîby najbogatszym czîowiekiem na ôwiecie. Pomyôlcie tylko nawet jedynie po cencie od jednej myszy i po dolarze od kopii korzystajâcego z GUI systemu operacyjnego, wobec idâcych w setki milionów egzemplarzy, corocznie sprzedawanych na caîym ôwiecie. Stracona szansa? Nie, Engelbaert jest daleki od takich myôli, choê nie daîbym gîowy za to, ûe czasem go nie nachodzâ. Jest jednak przyzwyczajony do tego, ûe prowadzone w Xerox PARC prace przewaûnie stajâ sië wîasnoôciâ publicznâ tak byîo, gdy zaczynaî tu pracowaê i tak pozostanie, przynajmniej takâ ma nadziejë. Úródîo - Enter nr 3/2003:::::::: AMP2/TXT/amiga/Jaka_wybrac_sobie_ksywke.txt :::::::: Jakâ wybraê sobie xywkë? Po wejôciu na scenë, kaûdy amigowiec, niewaûne czy zajmuje sië kodem, grafikâ, muzâ czy swappem powinien jak najszybciej wybraê sobie pseudonim artystyczny powszechnie nazywany ksywkâ. Pseudo powinno jak najlepiej oddawaê charakter jego posiadacza, poza tym powinno byê dúwiëczne i chwytliwe. Ksywka musi byê oryginalna, a takûe îatwa do zapamiëtania. Bëdzie to bowiem Twoje nowe imië, którego najprawdopodobniej bëdziesz uûywaî czëôciej niû prawdziwego i z czasem przyniesie Tobie sîawë! Niestety przy wyborze naleûy uwaûaê na to, aby Twoje pseudo nie zawieraîo polskich liter tj. â, ê, û, ú, ó, ô, ï, î itd., a takûe sz, cz, rz, poniewaû to moûe sprawiê, ûe obcokrajowiec bëdzie miaî kîopoty z prawidîowâ wymowâ. Pseudo nie powinno byê teû za dîugie. Najlepszym i zabawnym sposobem na niezîâ ksywkë jest skrót od Twojego imienia lub nazwiska, moûe byê teû jego angielski odpowiednik np. Tomasz - Tom Paweî - Paul Michaî - Michael Wesoîowski - Funny Boy Sobota - Saturday Moûe byê przezwisko ze szkolnej îawy np. Rudy - Rusty Maîy - Little Na scenie nie brakuje ksywek imion bohaterów ksiâûek i filmów (szczególnie fantasy) np. Bilbo, Frodo, Gandalf Dobrym pomysîem jest przyjëcie ksywy od nazwy broni lub naszych milusiïskich, czyli zwierzâtek np. Viper, Cat, Dog, Snake, Hawkeye, Maverick Sâ teû pseuda super oryginalne np. N6JIJ, Hard Disk, Df0: Bardzo popularne sâ horrory i astronomia np. Voodoo, Sirius Do ksywki moûna dodaê róûne przedrostki np. Mr, Dr, Sgt, The, Big Jak pewnie zauwaûyliôcie moûliwoôci wyboru ksywki sâ prawie nieograniczone, z maîymi wyjâtkami! Zatem jeûeli jeszcze jej nie macie to wybierajcie! A co zrobiê, gdy w ôwiecie sceny istnieje juû ksywka, którâ wybraliômy jako nasza wîasna? Otóû naleûy jâ jak najszybciej zmieniê. Jeûeli jednak jesteômy do niej bardzo mocno przywiâzani to moûemy dodaê jakiô wyraz, przedrostek itp. np. Bill = Mr. Bill, Dr. Bill, The Bill (Sorry! :)) Nightmare :::::::: AMP2/TXT/amiga/KiK-solucja.txt :::::::: Kajko i Kokosz - solucja Dla tych, którzy ciâgle nie mogâ ukoïczyê gry Kajko i Kokosz mamy niespodziankë - solucjë. Mamy nadziejë, ûe z jej pomocâ uporacie sië wreszcie (gra ukazaîa sië w 1995 roku :-)) z tym tytuîem. Wejôê do chaty, wziâê srebrny nóû, podnieôê topór i rozwaliê nim miotîë. Zdobytym w ten sposób kijem wytrâciê turowi prawy róg i zîotâ obrëcz. Resztë miotîy wrzuciê pod kocioîek. Przed chatâ zerwaê róûë i ôciâê noûem ziele siîy. Nastëpnie wrzuciê je do kocioîka w chacie. Wciâû za maîo skîadników. Wyprawiê sië wiëc do Lubawy i ofiarowaê jej róûë, a gdy kobieta wejdzie do swej chaty, zwinâê antaîek, gacie i rëkawice. Tâ ostatniâ wrzuciê do kocioîka i w ten sposób mamy rëkawicë siîy. Udaê sië pod bramë, zatrâbiê na rogu trzykrotnie, szybko wrëczyê zaspanemu straûnikowi antaîek, ten otworzy bramë. Na zewnâtrz smutna niespodzianka - zbójcerze. Pozostaje uûyê rëkawicy siîy. Jesteômy w lesie. Na poczâtek trzeba ofiarowaê kryjâcemu sië za drzewem Ofermie gacie Lubawy i spod drogowskazu zabraê krzesiwo. Potem wyprawa ciâgle na prawo - po drodze rozwaliê rëkawicâ siîy kamieï blokujâcy úródeîko, a wodâ z niego podlaê dwa kieîki. Wyrosîe roôlinki ochoczo zerwaê. Do dzbanecznika nabraê wody spod wodospadu. Spod kasztanowca zwinâê kasztan, zerwaê teû bîëkitnik. Niedaleko znajduje sië chatka ciotki Kokosza, Jagi. Kobieta ucieszy sië bardzo z bîëkitnika - okreôli cel waszej misji (Pani Przyroda), a po dostarczeniu jej wody (dzbanecznik) przemieni jâ w H2O ûycia. W formie bonusu dostaniesz tajemnicze zaklëcie. Zabraê dwa orzechy laskowe i udaê sië do karczmy. Siedzâcemu na wozie woúnicy wcisnâê zîotâ obrëcz - podrzuci do krainy Borostworów. Borostworolandia Drogë zagradzajâ krzaki, które naleûy usunâê przy uûyciu topora. Nastëpnie zerwaê lianë z drzewa i przy jej pomocy wyciâgnâê Stworka z dziury. Zerwaê dwa liôcie paproci i na miejscu spoûyê je. Postaraê sië takûe o opuszczone gniazdo os. Tuû obok pomóc szczerbatemu Zgryzowi (woda ûycia) oraz Dúgolowi i Wawajowi (rëkawica siîy). Zebraê podarki od uratowanych zwierzaków. Tuû obok zainstalowaê gniazdo os na suchej gaîëzi, dziëki czemu bëdziemy mieê dostëp do dziupli (plaster miodu) i hubki (za pomocâ kija od miotîy). Hubke i krzesiwo poîoûyê na ognisku - rozpali sië ogieï. Za pomocâ polana pomóc Fajfiemu. Podpaliê od ognia korzeï-sen. Tuû obok spotkamy Bugiego. Dúgol po otrzymaniu korzeï-snu uôpi Bugiego, zaô nasiono plâczowoju podlane wodâ ze strumienia unieruchomi go. Zabraê mu piórko i udaê sië na brzeg jeziora. Tam rëkawicâ siîy oderwaê suchâ gaîâú. Zagwizdaê - pojawi sië Zgryz i powali drzewo. W ten sposób zdobyliômy tratwë. Suche polano posîuûyê ma za wiosîo. Wyspa Pani Przyrody Niedúwiedzia pozbyê sië przy pomocy plastra miodu przyprawionego korzeï-snem. Kîodë przywiâzaê do brzegu groszkiem. Pani Przyroda okazuje sië byê drzewem wymagajâcym podlania. Podarowaê wiewiórce 2 orzechy laskowe - otrzymasz cenne liôcie. Na drugim koïcu wyspy w jamie znaleúê zeschîâ maôê, która zamoczona w jeziorze zmieni sië w maôê latania. Potem posmarowaê niâ kîodë i lotem do znajomego lasu. Las Udaê sië do ôpiâcego Dziada Borowego, obudziê go przy pomocy pióra. Poda ci tajemny przepis. Zebraê wszystkie zawarte w nim specyfiki (do zerwania szyszki trza procy zrobionej z gumiaka i gaîëzi w ksztaîcie litery Y oraz czarnego kamienia leûâcego koîo wodospadu). Na patykach obok paleniska przy chatce Ciotki Kokosza osadziê kij od miotîy, a na nim kocioîek. Zapaliê ogieï za pomocâ polana z lasu Borostworów. Do kocioîka wwaliê zebrane przyprawy i wlaê wody z jeziora - wyskoczy ziarenko. Wypadaîo by je zasadziê. Nadaje sië do tego nora kreta. Oczywiôcie zalaê wodâ. Wyroônie roôlinka z dwoma owocami przemiany. Ofermie siedzâcemu na rozstajach daê srebrny nóû, poinformuje nas o podkopie pod Mirmiîowo (czyli o kolejnym genialnym planie nieobecnego w grze Hegemona). Przy bramie do grodu naûreê sië owoców przemiany, co odstraszy zbójcerzy. Wewnâtrz grodu wykopaê toporem gîëbszy dóî (tam, gdzie jest kupa piasku) i wrzuciê tam liôê od Pani Przyrody. Drugi liôê wrzuciê do studni. Game is over. Przygotowaî: SKYMASTER :::::::: AMP2/TXT/amiga/Kolekcjonujemy_MC_i_CD.txt :::::::: Kolekcjonujemy MC i CD Kaset mam bardzo duûo, a nowe pîyty CD pojawiajâ sië prawie codziennie. Póîki z kasetami to prawie caîa ôciana. Muszë wyjôê na stóî, aby dostaê të, która znajduje sië przy samym suficie - U2 "October". Kompakty ukîadam w segmencie. Jest tam jeszcze trochë miejsca, ale za niedîugo i dla nich szufladki na ôcianie stanâ sië konieczne. Podobno wymyôlili juû pîytë CD, która z îatwoôciâ pomieôci wszystko to co mam - na ôcianie i na segmencie nie bëdzie nic wisiaîo, staîo, kurz nie bëdzie miaî na czym sië zbieraê. Fajnie, ale nawet i wtedy zapanowanie nad tâ caîâ muzycznâ kolekcjâ bëdzie tak samo trudne. Po prostu bez dobrej bazy danych jest to niemoûliwe. Proponujë Wam CD-Datei. Jest to program do zarzâdzania kolekcjâ pîyt CD, ale nie tylko. Jego elastycznoôê pozwala równieû na stworzenie np. katalogu kaset lub pîyt analogowych. Wkîadamy nowâ pîytë do CD-ROM'u (naleûy go odpowiednio skonfigurowaê w ustawieniach programu) i zaczynamy wprowadzaê jâ do naszej bazy. Odczytujemy jej numer ID i czasy poszczególnych utworów. Wpisujemy podstawowe dane o pîycie - wykonawca, tytuî, rok produkcji. W ustawieniach mogâ one zostaê rozszerzone np. o producenta, okîadkë pîyty (moûna podpiâê swojâ ulubionâ przeglâdarkë obrazków), numer katalogowy i nasz komentarz. Nastëpnie wprowadzamy tytuîy utworów. W przypadku pîyt nie bëdâcych skîadankami bardzo przydatna jest opcja "dodawaj wykonawcë", która automatycznie przenosi wykonawcë z podstawowych danych o pîycie. Do tytuîów piosenek mogâ zostaê dodane ich sîowa oraz sample (znowu moûna podpiâê swojâ ulubionâ przeglâdarkë tekstów i odtwarzacz sampli). W programie istnieje opcja "Importuj pliki ID pîyt". Moûna ich szukaê w internecie (Aminet) albo w innych programach (np. w odtwarzaczach CD). Warto to robiê, bowiem znacznie mogâ one skróciê czas tworzenia naszego katalogu. Wpisywanie dziesiâtek, czësto zakrëconych tytuîów utworów moûe byê dla niektórych dosyê irytujâce. Gotowy katalog przeglâdamy na kilka sposobów - program wyôwietla spis pîyt, spis wykonawców (kliknij pod napisem "Pîyty CD", aby zobaczyê jakie posiadasz pîyty danego wykonawcy!), spis wszystkich utworów oraz spis dodatkowych danych (np. producentów, okîadek, tekstów, sampli, komentarzy). Kaûdy ze spisów moûe byê na kilka sposobów sortowany (zobacz teû "Format przeglâdania i sortowania list" w ustawieniach), dostëpne sâ statystyki i oczywiôcie jest opcja wyszukiwania (wykonawców i tytuîów utworów). Bazë zapisujemy na dysk. Istnieje takûe moûliwoôê wyeksportowania jej w postaci plików ID pîyt, dziëki czemu moûemy przenosiê nasze dane do innych programów. Ja w ten sposób przerzucam pîyty do MUI CD Player'a - jego menadûer posiada opcjë importu plików ID. Po wprowadzeniu nowej pîyty do bazy i po dokonaniu zapisu na dysk usuwam wszystkie pîyty oprócz tej nowej (wyszukiwanie i opcja "Zaznacz", odznaczenie nowej pîyty klawiszem shift i przycisk skasuj), a nastëpnie eksportujë jej plik ID. Moûna teû zapisaê katalog do Amiga Guide. Zainstalowaîem sobie w DOpusie 4 (AmigaDOS guide2html {f} A, wielkoôê stosu - 9000 i zaznaczone opcje "zmieï katalog úródîowy", "okno wyjôciowe" i "uruchom asynchronicznie") programik guide2html, dziëki czemu w kaûdej chwili mogë mieê najnowszy spis moich pîyt i kaset w ogólnoplatformowym HTML'u. Nie wszyscy jednak nasi muzyczni znajomi posiadajâ komputery. Dirk Slawisch, autor CD-Datei przewidziaî i to - jest opcja drukowania, na papierze pojawiajâ sië proste i przejrzyste tabelki, istnieje takûe moûliwoôê "drukowania" do pliku (patrz - ustawienia). Wymagania CD-Datei sâ bardzo skromne - OS 2.1, zainstalowane MUI 3.8 oraz biblioteki cdplay.library i asyncio.library. Program (CDDatei.lha) jest do pobrania z serwerów Aminetu (katalog biz/dbase). Znaleúê moûna teû tam update do wersji 3.14 (CDDateiUpdate.lha), darmowy klucz (CDDateiKey.lha), polskie lokale (CDDateiPL.lha) i pliki ID (CDDateiIDFiles.lha). Polecam. Szymon Tomzik MUI CD Player - muicd.lha (Aminet - katalog disk/cdrom) guide2html.lha - katalog text/hyper na Aminecie :::::::: AMP2/TXT/amiga/Komputery.txt :::::::: Komputery: maszyny z pamiëciâ Komputery rozpoczëîy swâ historië w XIX wieku jako maszyny liczâce. Dzisiaj wykonujâ znacznie wiëcej czynnoôci niû tylko samo dodawanie: sterujâ pralkâ lub robotami, kontrolujâ lot samolotu. Majâ pamiëê zdolnâ pomieôciê nieprawdopodobnâ iloôê informacji, moûna je zaprogramowaê tak, aby myôlaîy. Myôlenie komputera to nieustanne wybieranie miëdzy alternatywami w celu podjëcia logicznej decyzji. Proces ten przebiega identycznie, niezaleûnie od tego, czy komputer wykonuje obliczenia matematyczne, szuka wolnego miejsca w samolocie, czy gra w szachy. Chociaû komputer moûe myôleê, w granicach swego programu, potafi oszacowaê olbrzymi zakres informacji w znacznie szybszym tempie niû ludzki umysî. Nowoczesne komputery majâ rozmiar nesesera i potrafiâ wykonywaê miliony operacji na sekundë. Kolejnym czynnikiem, który wpîynâî na wzrost szybkoôci komputerów byîo wykorzystanie systemów dwójkowych. W pierwszych komputerach stosowano system dziesiëtny. Aby przedstawiê cyfrë musiaîy one wykorzystaê znacznie wiëcej skîadników. Jednakûe poczâwszy od lat 40, maszyny zaczëîy kodowaê zarówno liczby, jak i sîowa w liczby dwójkowe rejestrowane jako îadunki elektryczne. Przepîyw prâdu elektrycznego oznacza 1, przerwa w przepîywie prâdu - 0. Dziaîanie komputera Typowy komputer osobisty przypomina odbiornik telewizyjny z umieszczonâ pod spodem klawiaturâ. Program, czyli zespóî instrukcji dla komputera do realizacji zadania, które ma wykonaê np. edycja tekstu, przewaûnie umieszczony jest na magnetycznej dyskietce, którâ umieszcza sië w stacji dyskowej komputera. Nastëpnie za pomocâ klawiatury wprowadza sië informacje. Programy, sprzedawane w zestawach bâdú w pakietach, zwane sâ oprogramowaniem (software). Klawiatura, monitor oraz inne elementy komputera znane sâ jako sprzët (hardware). Program pisze sië w róûnych jëzykach komputerowych. Sâ to proste sîowa oraz skróty, które muszâ byê kompatybilne z kodem wykorzystywanego komputera. Serce komputera stanowi mikroprocesor (sterujâcy przepîywem i gromadzeniem informacji) oraz jednostki arytmetyczne i logiczne przetwarzajâce informacje. Ukîad zegarowy synchronizuje dziaîanie komputera, natomiast inny ukîad przetwarza liczby dwójkowe z powrotem na normalne liczby oraz znaki wyôwietlane na monitorze. Przetworzona informacja moûe zostaê wydrukowana na papierze. Pamiëê komputera Komputer ma dwa rodzaje wbudowanej pamiëci i oboje skîadajâ sië z ukîadów scalonych. Pamiëê gîówna (RAM) przechowuje czasowo informacje, które sâ aktualnie przetwarzane. Uûytkownik komputera ma moûliwoôê odczytania informacji lub jej zmiany. Pamiëê ta zostaje skasowana w momencie, gdy zakoïczy pracë i wyîâczymy komputer. Druga pamiëê komputera to pamiëê staîa (ROM). Jej zawartoôê nie ulega skasowaniu w momencie wyîâczenia komputera. Informacje w tej pamiëci, np. jak maszyny czy w budowane programy, nie mogâ byê zmieniane. Chociaû scalony ukîad pamiëciowy jest cienki jak wîosek i nie wiëkszy od guzika, moûe pomieôciê okoîo 450 tysiëcy elementów elektronicznych poîâczonych przewodami tak cienkimi, ûe dopiero 59 mln tego typu poîâczeï utworzyîoby warstwë o gruboôci 25 mm. Obecnie istniejâ pamiëciowe ukîady scalone, które mogâ przechowywaê aû 8 388 608 cyfr dwójkowych (bitów). W jëzyku komputerowym majâ one pojemnoôê 1 MB (megabajt), gdzie 1 bajt to 8 bitów. Pamiëê przypomina swoim uîoûeniem staroôwiecki urzâd pocztowy, w którym znajdujâ sië kolejne rzëdy skrzynek. Kaûda komórka w pamiëci operacyjnej to wyîâcznik tranzystorowy i kondensator (element do gromadzenia îadunku elektrycznego), który przechowuje 1 bit pamiëci. Jednakûe w pamiëci staîej (ROM) komórki, w których gromadzone sâ îadunki to diody póîprzewodnikowe umoûliwiajâce przepîyw prâdu tylko w jednâ stronë (pozwalajâce tylko odczytaê zawartoôê komórek pamiëci). W najnowszych typach komórki pamiëci mogâ byê okreôlone dziëki kodowi adresowanemu, który przypomina punkty odniesienia na mapie. Otrzymawszy polecenie, komputer wysyîa informacjë do odpowiednik komórek. Bity (sygnaîy elektryczne) wychodzâ z pamiëci do jednostki przetwarzania za pomocâ systemu przekazujâcego, zwanego liniâ przesyîania danych. Komputery wyposaûone sâ takûe w pamiëci zewnëtrzne przeznaczone na informacje dodatkowe. Znajdujâ sië one, podobnie jak programy, na magnetycznej dyskietce wkîadanej do komputera. Informacja ta jest zapisana systemem magnetycznym. Komputer odczytuje dyskietkë bâdú zapisuje na niej za pomocâ gîowicy elektromagnetycznej, takiej samej jak gîowica rejestrujâca w magnetofonie lub magnetowidzie. Istniejâ dwa rodzaje dysków - dyski twarde oraz dyskietki elastyczne. Dyski twarde majâ wielokrotnie wiëkszâ pojemnoôê od dyskietek (zwykle od 100 do 2 000 razy) oraz duûo krótszy czas dostëpu od informacji (100 razy), sâ za to znacznie droûsze. Liczby dwójkowe - co to jest? Dla komputera naturalne jest liczenie w systemie dwójkowym. Na kaûdym etapie przetwarzania danych musi on bowiem dokonywaê wyboru miëdzy "tak" i "nie". System dwójkowy wykorzystuje jedynie dwie cyfry 1 i 0. Liczby odczytuje sië od prawej do lewej, a opierajâ sië one na potëdze liczby 2. Liczâc od prawej, kaûda cyfra podwaja swojâ wartoôê: 1, 2, 4, 8, 16, itd. Dlatego w systemie dwójkowym zapis 110 odpowiada liczbie dziesiëtnej 6 (4+2+0), natomiast liczba dziesiëtna 110 zapisana w systemie dwójkowym wyglâda nastëpujâco (wartoôê cyfr dwójkowych - 128/64/32/16/8/4/2/1): 0/1/1/0/1/1/1/0. Obliczenie 64+32+0+8+4+2+0=110. Sîowa wprowadzane do komputera przechowywane sâ jako liczby dwójkowe. Jeôli np. tekst LOAD FILE w jëzyku BASIC zostanie wpisany na klawiaturze, sîowo LOAD moûna przetworzyê w nastëpujâcy sposób: L 1 0 0 1 1 0 0 O 1 0 0 1 1 1 1 A 1 0 0 0 0 0 1 D 1 0 0 0 1 0 0 WYSZPERAÎ: CESAR :::::::: AMP2/TXT/amiga/Komputery_ktore_potrafia.txt :::::::: Komputery, które potrafiâ sîuchaê i odpowiadaê Rozmowa z komputerem to nie science fiction. Îatwy w obsîudze komputer, który sîucha gîosu czîowieka, rozumie poszczególne sîowa i odpowiada jëzykiem mówiâcym znajduje zastosowanie na przykîad w systemach telefonicznych lub przy przeprowadzaniu transakcji bankowych bez ruszania sië z domu. Aby nauczyê komputer mówiê, trzeba najpierw wprowadziê do jego pamiëci podstawowe elementy dúwiëkowe mowy, czyli fonemy. Sâ one zapisywane cyfrowo jako kombinacje zer i jedynek. Kaûda kombinacja to okreôlony dúwiëk, sîowa lub zdania, takie aby komputer za pomocâ gîoônika odpowiadaî na zadawane pytania. Komputery, które sîyszâ, zostaîy podobnie zaprogramowane, z tym ûe odbiornik potrafi rozpoznaê docierajâce do niego fonemy. Poniewaû komputer nie umie myôleê, rozmowa z nim nie jest konwersacjâ. Generowany komputerowo gîos jest inny niû czîowieka. Jest sztuczny, poniewaû kaûdy dúwiëk mowy jest wydawany identyczny, obojëtny sposób bez charakterystycznych dla ludzkiej mowy zróûnicowanych akcentów. Naukowcy z Holandii próbowali rozwiâzaê ten problem przez rozbicie dúwiëków mowy na drobniejsze elementy, z których komputer skîadaîby bardziej realistyczne brzmiâce odpowiedzi. Wiëkszoôê komputerowych systemów mówiâcych jest stosowana w telefonii. W Stanach Zjednoczonych firmy telefoniczne uûywajâ gîosów z komputera, jeôli chcâ poinformowaê osoby dzwoniâce na przykîad o zmianie numeru. W takim wypadku gîos podaje wîaôciwy numer. Komputer nie sîucha ûadnych pytaï, a jedynie reaguje na úle wybrany numer. Prace badawcze prowadzone w USA i Francji majâ na celu stworzenie komputerowego biura numerów, które odpowiadaîoby na pytania dzwoniâcych i podawaîoby wîaôciwy numer. Podobny system mógîby byê uûyty do informowania o kursach pociâgów, autobusów czy samolotów. Mówiâcy komputer, umoûliwiajâcy dokonywanie transakcji bankowych przez telefon, zostaî skonstruîowany przez British Telecom i wprowadzony na próbë do uûytku w 1988 roku. Klient dzwoni pod specjalny numer obsîugiwany przez komputer, podaje numer i nazwisko, numer identyfikacyjny oraz hasîo. Komputer tworzy jakby odbitkë gîosu klienta, która speînia funkcjë podpisu. Nikt inny nie moûe juû skorzystaê z konta bankowego tej osoby. Po zidentyfikowaniu dzwoniâcego klienta komputer jest w stanie rozpoznaê pewne okreôlone polecenia i odpowiedzieê na nie w jëzyku angielskim. Moûe na przykîad podaê stan konta lub dane dotyczâce ostatniej transakcji, opîaciê okreôlone rachunki lub teû przyjâê zamówienie na ksiâûeczkë czekowâ czy proôbë o przysîaniu wyciâgu. W Stanach Zjednoczonych skonstruîowano bardzo kosztowne komputerowe syntezatory mowy, przeznaczone dla dzieci, które nie mówiâ. Gîos wydobywajâcy sië z syntezatora jest doôê realistyczny. Czësto bowiem przy programowaniu tego urzâdzenia korzysta sië z naturalnego gîosu brata lub siostry upoôledzonego dziecka. Syntezator uwaûany przez dziecko na przykîad czteroletnie ma zwykle ograniczone sîownictwo. Do wybierania wyrazów sîuûy specjalna dúwigienka, którâ wskazuje sië odpowiednie obrazki. Starsze dzieci oraz osoby dorosîe posîugujâ sië klawiaturâ, na której wystukujâ sîowa i zdania, wypowiadane póúniej przez syntezator mowy. Dla osób sparaliûowanych skonstruîowano specjalny czujnik, mocowany na wysokoôci brwi, sîuûâcy do wybierania sîów. Podobnâ funkcjë moûe speîniê czujnik reagujâc na ruchy gaîki ocznej. Mówiâce komputery majâ przed sobâ wielkâ przyszîoôê. Naukowcy starajâ sië przede wszystkim zwiëkszyê ich zasób sîów i szybkoôê dziaîania. Urzâdzenia takie sâ juû wykorzystywane do tîumaczenia, udzielania informacji, przyjmowania rezerwacji i sprzedaûy biletów lotniczych. Znajdujâ takûe zastosowanie w systemach bezpieczeïstwa - broniâ dostëpu do budynków czy danych komputerowych. WYSZPERAÎ: CESAR:::::::: AMP2/TXT/amiga/Kuferek.txt :::::::: Kuferek Kaszana w DOpusie 4 Cashana to maleïki programik, który przerabia pliki zapisane w katalogu "Cache" przeglâdarki IBrowse lub Voyager na dokumenty HTML. Umieszcza je we wîaôciwych katalogach pod odpowiednimi nazwami. Jak podpiâê Cashanë pod DOpusa 4? Ja zrobiîem to w nastëpujâcy sposób - AmigaDOS cashana {f} {d} oraz zaznaczone opcje "wszystkie pliki" i "wyjôcie do pliku". Ta ostatnia opcja pozwala zorientowaê sië, z którym plikiem program sobie nie poradziî ("number of problems counted"). Cashana dostëpna jest na Aminecie w katalogu comm/www. Formatowanie IRC'a LogFormat to prosty program, który sîuûy do formatowania logów (zapisów rozmów na kanale) z AmIRC'a. W DOpusie 4 ustawiîem tak: AmigaDOS LogFormat {f} {d} {RsPodaj nazwë pliku} oraz zaznaczyîem opcje "zmieï katalog úródîowy", "okno wyjôciowe" i "uruchom asynchronicznie". Moûna zdefiniowaê wîasnâ dîugoôê linii (parametr {line length}) - standardowe ustawienie to 75 znaków. Program na Aminecie jest w katalogu comm/irc. Archiwum to tylko 9kB. Problem z ADF'ami Obrazy dyskietek w postaci plików ADF to dosyê egzotyczne twory dla posiadacza Amigi. Ostatnio jednak czësto pojawiajâ sië one w internecie. Sâ bowiem wykorzystywane przez popularny emulator Amigi - UAE. Jeûeli plik ADF zawiera obraz dyskietki dosowej to sprawa jest prosta - moûna jego zawartoôê rozpakowaê do dowolnego katalogu. Potrafi to zrobiê np. Unarc w wersji z Boing Bag 2 - OS 3.9 lub programik UnADF (Aminet - disk/misc, w DOpusie 4 - AmigaDOS UNADF {f} DEST={d} i opcje "zmieï katalog docelowy", "wszystkie pliki", "okno wyjôciowe" i "uruchom asynchronicznie"). Natomiast plik ADF z obrazem dyskietki niedosowej na dyskietkë rozpakowuje ADFBlitzer (Aminet - disc/misc). Program ten potrafi takûe tworzyê pliki ADF. Zamknij wszystkie okna Osobne zamykanie kilku lub czasami kilkunastu okienek Workbencha nie naleûy do przyjemnoôci. Teraz jednak to juû przeszîoôê. Workbench 3.9 ma bowiem wbudowany port Arexx'a, a w katalogu S znajduje sië skrypt "CloseAllDrawers.rexx". Proponujë wykonaê kopië tego skryptu i zapisaê jâ w S pod nazwâ "zamknij". Nastëpnie naleûy poszukaê jakâô maîâ, gustownâ ikonkë (ja mam czerwony guziczek) i równieû skopiowaê jâ do katalogu S - nazwa "zamknij.info". Ikonë wyjmujemy na blat (opcjâ z menu "Ikonki") i w jej ustawieniach zmieniamy typ na narzëdzie oraz ustawiamy "uruchom z Arexx'a". Start-ACTION.rexx W oparciu o skrypt Arexx'a z katalogu S "Start-ACTION.rexx" moûna w bardzo îatwy sposób tworzyê nowe skrypty uruchamiajâce inne programy. Wystarczy tylko zmieniê zapis po ADDRESS COMMAND (opcje programu podajemy wyûej, w "action_options"). Ja w ten sposób stworzyîem sobie "Start-RiVA.rexx", który z powodzeniem wykorzystujë w ikonce mpeg typu DefIcons. Magic Menu i OS 3.9 Jeûeli uûywasz Magic Menu i pod OS 3.9 masz problem z opcjami "Wybierz wszystkie", "Wyczyôê wszystkie" w Okno/Znajdú i z opcjami z menu "Parametry" w Ikonki/Informacje to wciônij klawisz Ctrl, Amiga lub Alt - Magic Menu chwilowo przestanie dziaîaê. Uchroniê staruszkë Amigë Pomimo tego, ûe podobno Amiga to juû sprzët nie z tej epoki mojego mîodszego rodzeïstwa nie moûna od niej oderwaê. Jedynym skutecznym rozwiâzaniem okazaîo sië zaîoûenie hasîa. Na Aminecie (katalog util/wb) znalazîem programik Blitzpass. Kopiuje sië go do szuflady WBStartup. Przy pierwszym starcie wymyôlamy hasîo (aby je zmieniê wystarczy skasowaê plik "bp.config" w ENV-ARCHIVE) i po kîopocie. Znowu panujemy nad sytuacjâ. I mamy plusa u rodziców. Rozmnaûamy Ram Disk Vdisk.device to znacznie lepsze niû systemowe oprogramowanie do obsîugi RAM-disku. Umoûliwia m.in. tworzenie do 16 wirtualnych "dysków" o wielkoôci limitowanej tylko pamiëciâ i o róûnej wielkoôci sektorów. Ja wykorzystaîem go do rozpakowywania DMS'ów (nie wiem dlaczego, ale dyskietki wirtualne tworzone przy pomocy fmsdisk.device przestaîy mi dziaîaê w OS 3.9). Instalacja byîa bardzo prosta - vdisk.device skopiowaîem do DEVS, w tym katalogu stworzyîem teû odpowiedniâ mountlistë (patrz plik "Mountlist" w katalogu bonus AMP2). Pozwala ona na utworzenie 10 RAM-dysków pracujâcych jak zwyczajne dyskietki (urzâdzenia VD0-VD9). Dla VD0 skorzystaîem z funkcji AutoMount w MCP, a resztë dysków montujë doraúnie, przy pomocy requestera (gadûet "Zamontuj"). W DOpusie 4 stworzyîem przycisk UnDMS - AmigaDOS DMS WRITE {f} TO {RsPodaj nazwë urzâdzenia} oraz zaznaczone opcje "okno wyjôciowe" i "uruchom asynchronicznie". Zaznaczamy DMS'a, klikamy na przycisk, wpisujemy np. VD3:, montujemy urzâdzenie korzystajâc z requestera, potwierdzamy enterem i mamy nowâ "dyskietkë" na blacie Workbencha. Vdisk jest do pobrania stâd - mesopk.obspm.fr/amiga/vdisk36.lha (archiwum LHA ma 46 KB). Iconify Programy korzystajâce z MUI oraz wiëkszoôê oprogramowania, które powstaîo pod OS 3.5/3.9 posiada tzw. gadûet ikonifikacji. Pozwala on jednym klikniëciem myszki sprowadziê okienko z programem do ikonki na blacie Workbencha. Jest to bardzo wygodne rozwiâzanie. Iconify to program, który umoûliwia to samo, ale przy pomocy klawiatury (klawisze definiujemy parametrem IKEY w ToolTypes) lub myszki (klikamy na gadûecie zamykania) i klawiatury (klawisz zdefiniowany parametrem IQUAL). Szkoda tylko, ûe nie wszystkie okienka da sië zikonifikowaê. Iconify to commodity. Ja wrzuciîem go do WBStartup. W archiwum z programem (Aminet - katalog util/cdity) jest teû Menufy, który okienka przenosi do menu "Narzëdzia" Workbencha. Szymon Tomzik:::::::: AMP2/TXT/amiga/Makowy_kuferek.txt :::::::: Makowy kuferek Amigowy joystick pod Makiem MacJoy to programik typu commodity, który umoûliwia korzystanie z amigowego joysticka pod emulatorami Macintosha. Uruchamiamy go równoczeônie z ShapeShifterem lub Fusionem. Klawisze jakim majâ odpowiadaê ruchy joyem definiujemy w tooltypach (FIRE1, FIRE2, RIGHT, LEFT, DOWN, UP), korzystajâc z doîâczonego obrazka z ponumerowanâ klawiaturâ. Ja z powodzeniem uûywam joysticka np. w makowym Flashbacku i symulatorze F/A-18 Hornet. MacJoy jest na Aminecie w katalogu misc/emu. MacRomTest MacRomTest to maleïki program (archiwum na Aminecie [katalog misc/emu] zajmuje 1kB!) do testowania plików z obrazami ROM'ów Macintosha. Podaje ich wersjë i sprawdza, czy nie sâ uszkodzone. Skîadnia - MacRomTest [nazwa pliku z obrazem ROM'u] Szybciej po Fusionem Jeûeli posiadasz peînâ wersjë procesora z jednostkâ zarzâdzajâcâ pamiëciâ MMU to w Memory Options ustaw Memory Mapping na Normal. Okidoki Guard Okidoki to prosty i przyjemny program, który zabezpieczy hasîem naszego Maka. Po uruchomieniu go definiujemy hasîo i restartujemy system. Okidoki zaistalowaî sië w Startup Items w folderze systemowym, wiëc zawsze bëdzie sië uruchamiaî podczas startu naszego MacOS'a. Archiwum z programem jest tu - www.macosarchives.com/files/Okidoki2_1.sit Tajemnice Findera 1. Odbudowa plików Findera (rebuild the desktop file) jest zalecana raz na kilka miesiëcy (ja musiaîem jej dokonaê juû po instalacji kilkunastu gierek - niektóre z ikonek byîy "skaszanione"). Dokonujemy jej wciskajâc podczas startu MacOS'a klawisz Amiga i Alt. 2. Makowâ ikonkë kopiujemy, zaznaczajâc jâ, wybierajâc Get Info z menu File (Amiga+I), klikajâc na obrazku przedstawiajâcym ikonkë, uûywajâc Copy z menu Edit (Amiga+C), a nastëpnie uûywajâc Paste z menu Edit (Amiga+V), ale juû w drugiej ikonce. 3. Aby skopiowaê, a nie przenosiê plik/katalog uûyj klawisza Alt. 4. Jeûeli chcesz zamknâê wszystkie okienka wciônij Alt i kliknij na gadûecie zamykania w dowolnym oknie albo wciônij Alt i wybierz Close All z menu File. 5. Aby automatycznie zamykaê za sobâ okno klikajâc na folder wciônij Alt. 6. Szybkie wyrzucanie ômieci (bez requestera) - opcja Empty Trash z menu Special, ale z wciôniëtym klawiszem Alt. 7. Zrzut ekranu w Finderze - Amiga+Shift+3. W gîównym katalogu zostanie utworzony plik "Picture 1" w formacie PICT2. Aby wyôwietliê go pod Amigâ, naleûy zainstalowaê Macintosh PICT2 Datatype - Aminet katalog util/dtype (MacPict2-dtc.lha). 8. Amiga+Alt+Esc - wyjôcie z programu, który sië zawiesiî. 9. Klawisz Apple to klawisze Amiga, a klawisz Option to klawisze Alt. Szymon Tomzik:::::::: AMP2/TXT/amiga/Mediator.txt :::::::: Mediator PCI 1200 Odkâd siëgam pamiëciâ jednâ z ujemnych stron posiadania Amigi byî niewielki wybór, ûe o cenach nie wspomnë, kart graficznych, muzycznych, sieciowych, tudzieû innych urzâdzeï peryferyjnych, które bez wiëkszych komplikacji mogîyby wspóîpracowaê z tym komputerem. O ile jeszcze na poczâtku lat dziewiëêdziesiâtych (ubiegîego tysiâclecia ;) sytuacja byîa jeszcze do zniesienia, bo mimo wszystko pojawiaîy sië nowe propozycje sprzëtowe konstruowane specjalnie z myôlâ o uûytkownikach Amigi, ba momentami moûna byîo odnieôê wraûenie, ûe z biegiem czasu sprawy przybiorâ korzystny obrót, to po upadku firmy Commodore staîo sië jasne, ûe byîy to tylko zîudzenia. Przez szereg kolejnych lat Amiga praktycznie staîa w miejscu, i to zarówno pod wzglëdem sprzëtowym, jak i softwarowym. Tym stwierdzeniem naraziîem sië zapewne wielu osobom, dlatego teû naleûy sië kilka sîów wyjaônienia. Prawdâ jest, ûe we wspomnianym wyûej okresie pojawiîy sië karty PPC, coraz powszechniejsze stawaîy sië karty GFX, MSX i wiele innych akcesoriów. Problem jednak w tym, ûe wzglëdu na zmniejszajâcy sië popyt, ich ceny wciâû rosîy, a oferowane moûliwoôci pozostawaîy daleko w tyle za ôwiatowâ czoîówkâ. W efekcie, w krótkim okresie czasu, udaîo sië przekroczyê granicë absurdu w dziedzinie moûliwoôci/koszt. Podobnie sprawa wyglâdaîa z oprogramowaniem - specjalnych fajerwerków nie zauwaûono - staîo sië ono jedynie bardziej "przyjazne" dla systemu operacyjnego. Nie trzeba byîo wiëc byê prorokiem, by przewidzieê zaîamanie amigowskiego rynku. Ci, którzy pozostali przy Amidze, z coraz wiëkszâ zazdroôciâ spoglâdali w kierunku tanich jak barszcz akcesoriów do pecetów. Tych jednak w ûaden sposób nie moûna byîo nawet podîâczyê do naszych komputerów, ûe o wykorzystaniu ich do czegokolwiek nie wspomnë. Pierwszym, ûe tak sië wyraûë, namacalnym ôwiateîkiem w tunelu, byî projekt Grzegorza Kraszewskiego, który miaî postaê slotu PCI podîâczanego do zîâcza Expansion Port w Amidze 1200. Niestety, nie udaîo doprowadziê sië tego pomysîu do koïca. I kiedy wydawaîo sië, ûe o tanich kartach PCI w Amidze moûna zapomnieê, pojawiî sië Mediator PCI 1200 skonstruowany przez firmë Elbox z Krakowa. Mediator PCI 1200 okazaî sië pîytâ rozszerzeï do Amigi 1200 znajdujâcej sië w obudowie tower, zawierajâcâ cztery sloty PCI (kompatybilne ze standardem 2.1), pracujâce z taktowaniem 33 MHz. Mimo trudnych poczâtków (chroniczny brak sterowników, zaô te, które byîy, do najlepszych nie naleûaîy - np. sterownik do S3 ViRGE-a pod CyberGraphX-a), z biegiem czasu oferta Mediatorów stopniowo rozszerzaîa sië, równieû o modele do tzw. "duûych" Amig. Takûe iloôê dostëpnych sterowników powoli rosîa. Nie bez znaczenia byî tu fakt pojawienia sië konkurencyjnych rozwiâzaï w postaci G-Rex-a oraz Prometheus-a. PROGDIR:GFX/amiga/mediator Nie namyôlajâc sië dîugo, jeszcze we wrzeôniu 2000 roku zamówiîem Mediatora. Po upîywie niecaîego miesiâca mogîem sië cieszyê nowym nabytkiem do Amigi 1200. Niemniej byîy teû pewne minusy. Ale po kolei. Pierwsze problemy wystâpiîy podczas montaûu pîyty rozszerzeï. Mianowicie Mediator skîadaî sië z dwóch czëôci - pîyty ze slotami PCI oraz maîej przelotki zakîadanej na Expansion Port, do której z kolei podîâczaîo sië kartë turbo oraz samâ pîytë rozszerzeï. Otóû przelotka ta byîa na tyle wysoka, ûe po umieszczeniu karty Apollo 1240 po prostu nie moûna byîo zaîoûyê górnej pokrywy w obudowie Infinitiv. Jakby tego byîo maîo wyjôcie wideo (SVGA) w karcie graficznej (S3 ViRGE) zawadzaîo o krawëdú tylnej ôcianki obudowy. Cóû byîo poczâê - uûyty zostaî pilnik i w efekcie obudowa nie prezentowaîa sië po tej operacji juû tak piëknie jak wczeôniej. Nie byî to jednak koniec problemów "sprzëtowych". Kolejna niespodzianka spotkaîa mnie przy podîâczaniu zasilania. Otóû jednâ z zalet Mediatora jest w miarë sprawne rozwiâzanie problemu zasilania, a dokîadnie spadku napiëcia prâdu w wyniku jego przejôcia przez pîytë gîównâ Amigi. Mianowicie zasilanie podîâcza sië wprost do pîyty rozszerzeï, dziëki czemu znacznemu skróceniu ulegajâ ôcieûki, którymi biegnie prâd do niezwykle prâdoûernej, jak to byîo w moim przypadku, karty turbo (Apollo 1240 z 64 MB FastRAM-u), a takûe do kart umieszczonych w slotach PCI. Pech polegaî jednak na tym, ûe Mediator wymagaî standardowych wtyczek zasilania typu AT - oznaczanych zwykle jako P8 i P9, a takich nie uôwiadczy sië w obudowach typu Infinitiv. Nie namyôlajâc sië dîugo w jednâ dîoï chwyciîem lutownicë, w drugâ zaô ACS z kwietnia 1997 roku, gdzie znalazîem rozpiskë zasilania Amigi oraz peceta i po kilkunastu minutach byîo po krzyku. Niemniej fakt pozostaje faktem, ûe wîâczajâc po raz pierwszy Amigë po tak partyzanckich przeróbkach nieco sië spociîem. Kolejnym krokiem byîo zainstalowania biblioteki pci.library oraz (jedynego w ogóle wówczas dostëpnego) sterownika do karty graficznej (S3 ViRGE) i systemu CyberGraphX. Tu na szczëôcie nie byîo niespodzianek poza jednâ. Okazaîo sië mianowicie, ûe doîâczony sterownik wcale nie korzystaî z procesora graficznego znajdujâcego sië na karcie GFX i w efekcie wszystkie operacje graficzne byîy liczone na wysîuûonej motorolce 68k. Jakie to miaîo konsekwencje chyba nie muszë opisywaê. Wspomnë tylko, ûe szybkoôê wypisywania tekstu w konsoli byîa mniejsza niû na ukîadach AGA... Jedymi plusami takiego rozwiâzania byîa moûliwoôê pracy w rozdzielczoôci 800 x 600 pikseli w 16 bitach przy znacznie wiëkszej niû do tej pory (w Multiscan-ie) czëstotliwoôci odôwieûania ekranu. Na szczëôcie po jakimô czasie Elbox dostarczyî nowy sterownk do S3 ViRGE-a, z tym, ûe pracujâcy pod kontrolâ systemu Picasso96. Wprawdzie Picasso96 wyraúnie ustëpowaî jakoôciâ CyberGraphX-owi (i tak jest nadal), to jednak wykorzystanie procesora graficznego karty GFX przez ów sterownik sprawiîo, ûe wreszcie poczuîem sië zadowolony z zakupu Mediatora. Niedîugo po tym Elbox wypuôciî równieû sterownik do kart graficznych VooDoo 3 (w róûnych odmianach: Banshee, 2000, 3000) oraz 4 i 5 - jednak te ostatnie pracowaîy w trybie emulacji VooDoo 3. Krakowskiej firmie udaîo sië teû porozumieê z autorami Warp3D, dziëki czemu gry uûywajâce OpenGL-a mogîy wreszcie pokazaê na co je staê na VooDoo. Pojawiîy sië takûe dîugo zapowiadane sterowniki do karty muzycznej (SB 128) oraz kart sieciowych (10 i 100 Mbps). Niestety, za te ostatnie sterowniki trzeba byîo dodatkowo zapîaciê. Po jakimô czasie wpadîy w moje rëce karty: muzyczna SB 128 i sieciowa (oparta na ukîadzie Realtek). Kupiîem wiëc w Krakowie upgrade do Mediatora, który skîadaî sië z dwóch ukîadów programowalnych, które naleûaîo samodzielnie zamontowaê na pîycie rozszerzeï w pustych miejscach po wyjëciu starych scalaków, a takûe pîyty CD ze sterownikami. Po zainstalowaniu wszystkiego co trzeba i jak trzeba zostaîem zaskoczony po raz kolejny. Okazaîo sië mianowicie, ûe na moim S3 ViRGE-u "nie wyrabia" Sound Blaster. Nie pomogîy tu zmiany ustawieï AHI. Po prostu, po wîâczeniu dúwiëku na SB, prawie natychmiast nastëpowaîo zamroûenie ekranu i nie pozostawaîo mi nic innego, jak tylko wykonanie resetu. Skonsultowaîem sië wiëc z Elbox-em, jednak odpowiedú jakâ uzyskaîem, nie byîa zbyt pocieszajâca: naleûy wymieniê kartë graficznâ na VooDoo, gdyû DMA Mediatora uûywa pamiëci znajdujâcej sië na karcie GFX, a ta w przypadku S3 ViRGE-a jest zbyt wolna. Cóû, skoïczyîo sië na zakupie VooDoo 3 2000... Muszë przyznaê, ûe z VooDoo 3 wpiëtego do Mediatora byîem bardzo zadowolony. Mimo, ûe konstrukcja tej karty GFX nie naleûaîa juû wtedy do najnowszych, to jednak z jeszcze bardziej przestarzaîâ Amigâ 1200 spisywaîa sië nadzwyczaj dobrze. Ba, wreszcie moûna byîo cieszyê sië z uûywania kart muzycznych, sieciowych oraz telewizyjnych, choê muszë przyznaê, ûe po wpakowaniu we wszystkie cztery sloty Mediatora kart PCI znów pojawiîy sië problemy z zasilaniem... Pora na krótkie podsumowanie. Uwaûam Mediatora PCI 1200 za udane urzâdzenie, które pozwoliîo przeûyê Amidze 1200 kilka kolejnych lat. Mimo wielu poczâtkowych problemów ze sterownikami produkt Elboxu staî sië najpopularniejszym i najlepiej oprogramowanym mostkiem. Owszem, wiele mu brakuje, jednak biorâc pod uwagë realia rynku amigowego sporo równieû naleûy mu wybaczyê. Zaznaczyê tu takûe naleûy, ûe spora czëôê zapowiedzi Elboxu zwiâzanych wîaônie z Mediatorem, po których wiele sobie obiecywano, nie zostaîa zrealizowana. Na przykîad jednym z minusów Mediatora do dnia dzisiejszego nadal pozostaje niewielki transfer danych miëdzy pamiëciâ komputera a kartami PCI wahajâcy sië w granicach 8-9 MB/s. Jest to jednak ograniczenia samej pîyty gîównej Amigi 1200, gdyû konkurencyjne rozwiâzania, czyli G-Rex oraz BlizzardPPC z BVision, nie mogâ sië pochwaliê lepszymi osiâgami. Rozwiâzaniem tego problemu miaî byê od wielu juû lat zapowiadany przez Elbox Shark, czyli karta turbo z procesorem G3 instalowana w jednym ze slotów PCI Mediatora. Taka konstrukcja pozwoliîaby odciâê sië w znaczym stopniu od przestarzaîej Amigi 1200 zarówno systemowi operacyjnemu (pod warunkiem, ûe pracowaîby natywnie na procesorze PPC), jak i programom. To jednak jak na razie pozostaje w sferze marzeï, planów, projektów i obiecanek. Gucio :::::::: AMP2/TXT/amiga/Moje_boje_z_dokumentami.txt :::::::: Moje boje z dokumentami Dokument to noônik informacji utrwalonej (wg. Amilopedii). Moûe to byê zapisana kartka papieru, fotografia, taôma dúwiëkowa, film. Dokumentem jest teû plik z danymi komputerowymi zapisanymi np. na twardym dysku lub na pîycie CD. Dane te mogâ mieê róûny format, tak jak i papier jest w róûnym formacie. W artykule tym opisaîem, jak przy pomocy komputera Amiga i systemu AmigaOS korzystam z dokumentów w formacie PDF, RTF, Worda i Excela (sâ to najczëôciej uûywane formaty przez przedsiëbiorstwa i instytucje païstwowe). PDF (plik ma rozszerzenie .pdf) W ostatnim czasie wiele róûnego rodzaju dokumentów pojawia sië w formacie PDF (Portable Document Format). Ja po raz pierwszy zetknâîem sië z takimi plikami ôciâgajâc ustawy z Internetowego Systemu Informacji Prawnej (isip.sejm.gov.pl). Po format ten coraz czëôciej siëgajâ takûe twórcy oprogramowania na Amigë. Na przykîad autorzy Scouta (znakomitego programu do monitorowania systemu) doîâczyli do jego najnowszej wersji instrukcjë równieû w postaci pliku PDF. Do przeglâdania plików PDF uûywam programu Apdf w wersji 2.2. Program znajduje sië na Aminecie (katalog gfx/show) oraz na stronie elesueur.free.fr/apdf/. Z sieci naleûy ôciâgnâê trzy pliki - gîówne archiwum (Apdf_common.lha), moduî dla danego procesora (jest teû dla PPC) i archiwum z czcionkami (Apdf_fonts.lha). Dodatkowo, aby móc skorzystaê z tzw. dokumentów utajnionych (encrypted documents) z serwera FTP - ftp.meanmachine.ch/pub/amiga/apdf/ (link jest na elesueur.free.fr/apdf/) trzeba pobraê odpowiedni moduî (ApdfDecrypt_68k.module lub ApdfDecrypt_ppc.module). Minimalne wymagania programu to procesor 68020, trochë pamiëci, AmigaOS 3.0 i zainstalowane MUI 3.8. Zalecana jest oczywiôcie karta graficzna i jak najszybszy procesor (na mojej 40-stce mogë dosyê swobodnie przeglâdaê dokumenty w formacie PDF). Instalacja programu odbywa sië w trzech etapach. Najpierw rozpakowujemy do jednego katalogu wszystkie trzy archiwa. Nastëpnie klikamy na ikonce "Install" i uruchamiamy skrypt instalacyjny. Zapyta nas on m.in. o instalacjë wtyczki PDF dla przeglâdarki internetowej Voyager (wymagana jest wersja 3.1). Na samym koïcu kopiujemy plik ApdfDecrypt_68k.module lub ApdfDecrypt_ppc.module do gîównego katalogu z programem. Po zakoïczeniu instalacji proponujë kliknâê na ikonkë "Test.pdf" w katalogu gîównym programu. Uruchomi sië Apdf i wczyta plik testowy prezentujâcy moûliwoôci poszczególnych czcionek. Dokument przeglâdamy wykorzystujâc znajdujâce sië na dole okienka opcje. Moûemy zmieniaê strony, powiëkszaê je i wyszukiwaê pojedyncze sîowa. Istnieje moûliwoôê kopiowania poszczególnych wyrazów czy zdaï do edytora tekstu. Da sië obracaê strony. Ciekawa jest opcja podajâca róûne informacje na temat wczytanego dokumentu (m.in. kto jest jego autorem, jakim programem i kiedy go stworzono). Apdf pozwala oczywiôcie takûe na zapis i wydruk dokumentu (sam tekst - ASCII, same obrazki i caîoôê jako postscript). Programem, który umoûliwia zapis dokumentów w formacie PDF jest m.in. Page Stream (od wersji 4). RTF (plik ma rozszerzenie .rtf) RTF, czyli Rich (bogaty, zasobny) Text Format jest standardowym formatem plików wprowadzonym do wielu nowoczesnych procesorów tekstu. Dosyê dobrze radzi sobie z nim Wordworth. Program ten potrafi zarówno wczytywaê, jak i zapisywaê pliki w tym formacie. Problem jednak stanowiâ dokumenty z polskimi znakami pochodzâce ze ôrodowiska Windows. Aby go rozwiâzaê proponujë skorzystaê z pakietu TTFLib (Aminet - katalog util/libs) i doîâczonego do niego TTFManager'a oraz z pliku UnicodeToWIN (katalog BONUS w tym numerze AMP). W programie TTFManager wskazujemy katalog z czcionkami TTF (pole Font Source [najlepiej chyba trzymaê czcionki TTF wraz z Wordworth'em - w katalogu WwFonts/TrueType]) i podajemy ôcieûkë dostëpu do katalogu WwFonts/UFST (pole Font Destination). Wybieramy czcionkë jaka jest nam potrzebna (aby sië tego dowiedzieê proponujë wczeôniej wczytaê dokument RTF do Wordworth'a) i klikamy na Options. Îadujemy stronë kodowâ - wskazujâc plik UnicodeToWIN w polu Code Page. Zmieniamy nazwë czcionki (np. dodajâc CE) i klikamy na Install. W pliku FontList (katalog WwFonts/UFST) dopisujemy nazwë czcionki jakiej domaga sië dokument RTF, jej nazwë na naszym dysku (w katalogu WwFonts/UFST) i 2 okreôlajâcâ jej typ (0 - Intellifont, 1 - PostScript i 2 - TrueType). Ja stworzyîem sobie dwie czcionki - ArialCE i TimesNewRomanCE (sâ one najbardziej popularne). Word (plik ma rozszerzenie .doc) Z dokumentami w tym formacie moûna spotkaê sië najczëôciej. Word jest bowiem jednym z najbardziej rozpowszechnionych programów na rynku komputerów PC. Zapisujë jego pliki jako czysty tekst korzystajâc z Antiworda. Programik ten zostaî przeportowany z Linuxa i jest dostëpny na Aminecie w katalogu text/misc. Rozpoznaje on pliki z Worda 6, 7, 97, 2000 i 2002. Wymaga biblioteki ixemul.library. Dodatkowo, aby uzyskaê polskie znaki w standardzie AmigaPL, naleûy z Aminetu pobraê odpowiedni charset (text/misc/AntiwordAmigaP.lha), który powinien znaleúê sië w katalogu .antiword. Antiworda moûna uruchomiê klikajâc na ikonë Antiword_Requester. Nastëpnie naleûy wskazaê plik w formacie Worda, plik wyjôciowy i charset. Ja jednak podstawiîem Antiworda do Directory Opus'a 4 (AmigaDOS, antiword -t -m AmigaPL.txt {fu} >{d}{RsPodaj nazwë pliku} i zaznaczona opcja "przeskanuj miejsce przeznaczenia"). Niektóre z plików w formacie Worda potrafi poprawnie wczytaê Amiga Writer oraz Page Stream (po zainstalowaniu odpowiedniego filtru). Dziëki znakomitym emulatorom komputera Macintosh (ShapeShifter, Fusion i iFusion) moûna uûywaê Worda na Amidze (na procesorach 68k niestety tylko do wersji 6) i tworzyê pliki w jego formacie. Ale czy nie bardziej uniwersalny jest RTF? Excel (plik ma rozszerzenie .xls) Arkusz kalkulacyjny Excel to drugi, obok Worda flagowy program firmy Microsoft (dominujâcej na rynku komputerów PC). Dokumenty w jego formacie bardzo dobrze konwertuje na html'a program xlHtml. Pobraê moûna go z Fr3dY's Amiga Web Page (fr3dy.meanmachine.ch). Program równieû wymaga ixemul.library oraz dodatkowo ôrodowiska Geek Gadgets (wszystko dostëpne jest na stronie Fr3dy'ego). Plik xlHtml naleûy skopiowaê do C. Instalacja Geek Gadgets jest prosta - proponujë skopiowaê katalog gg oraz skrypt gg-startup do S, a zawartoôê pozostaîych katalogów odpowiednio do DEVS, L i LIBS (plik ixpipe-handler.elf jest przeznaczony dla uûytkowników MorphOS'a). W pierwszej linii skryptu gg-startup naleûy zmieniê przypis "assign gg: sys:gg" na "assign gg: sys:s/gg" (katalog S to lepsze miejsce dla GG niû SYS:). Ja startujë ôrodowisko Geek Gadgets przed samym programem xlHtml (moûna teû w sekwencji startowej dopisaê "execute gg-startup" - ma to sens, gdy z GG korzysta wiele programów). W Dopusie 4 stworzyîem przycisk xlHtml (pierwsza linia - AmigaDOS, execute gg-startup; druga linia - AmigaDOS, C:xlHtml {fu} >{d} {RsPodaj nazwë pliku} i zaznaczona opcja "przeskanuj miejsce przeznaczenia"). Niestety xlHtml ma jednâ dosyê duûâ wadë - nie rozpoznaje polskich znaków. Poza tym konwersja na html'a nie daje moûliwoôci obróbki danych zawartych w dokumencie. Na szczëôcie najbardziej popularny amigowy arkusz kalkulacyjny Turbo Calc akceptuje niektóre z formatów Excela, a samego Excela moûna uruchomiê pod emulatorami Mac'a. Szymon Tomzik >SZAMAN<:::::::: AMP2/TXT/amiga/Nagrywarka_LiteOn'a.txt :::::::: Nagrywarka LiteOn'a CDRW 48x24x48 (LTR-48246S) Jeszcze do niedawna tylko nieliczni wypalali pîyty CD, czësto zarabiajâc na tym duûe pieniâdze. Teraz nagrywarka staje sië powoli standardowym wyposaûeniem kaûdego komputera. Ceny pîyt CD-R sâ niûsze od cen pozostaîych noôników. Co prawda ich pojemnoôê jakby "trochë zmalaîa", ale i tak jej stosunek do ceny (za 1 zî) wynosi (w przybliûeniu) 650. W przypadku twardych dysków ten stosunek wynosi 100. Dodatkowo nowe twardziele jakoô dziwnie czësto padajâ. I jak tu nie mieê nagrywarki? PROGDIR:GFX/amiga/liteon Na poczâtku myôlaîem o czymô starszym. Na internetowej aukcji Allegro znalazîem kilka interesujâcych ofert, ale wszyscy znajomi odradzali mi zakup uûywanej nagrywarki. "Nigdy nie bëdziesz wiedziaî ile pîyt na niej wypalono" - argumentowali. I mieli racjë. Zakup nagrywarki od jakiegoô pirata i jeszcze w dodatku wysyîkowo, byî szalonym pomysîem. Porzuciîem wiëc go. Nie majâc pieniëdzy na nowy sprzët odpuôciîem sobie nagrywarkë. Kiedy jednak mój stareïki czytnik (Aztech x8 z 1996 roku) zaczâî powaûnie szwankowaê myôl powróciîa. Ceny napëdów i nagrywarek bowiem bardzo sië do siebie zbliûyîy. Cena napëdu stanowi gdzieô 1/3 ceny nagrywarki, a czasami nawet i wiëcej (byê moûe za niedîugo czytniki pîyt CD [R i RW] przestanâ byê produkowane, bo po co komu taka "stacja dyskietek" tylko do odczytu?). Po przejrzeniu pliku "Compatibility List" doîâczonego do programu MakeCD i porównaniu jego zawartoôci z aktualnâ ofertâ rynkowâ miaîem powaûne wâtpliwoôci, czy nowe modele nagrywarek bëdâ wspóîpracowaîy z Amigâ i z tym programem. Uspokoili mnie ludzie z GGUA. Okazaîo sië, ûe MakeCD jest systematycznie rozwijane, ale nie aktualizuje sië listy kompatybilnoôci. Aby dodatkowo sië zabezpieczyê postanowiîem dokonaê zakupu nagrywarki u znajomego, który obiecaî, ûe nie bëdzie ûadnych problemów z ewentualnâ wymianâ sprzëtu. Na koniec pozostaî jeszcze wybór firmy i modelu nagrywarki. W tym pomogli mi Comankh i AGASlayer, którzy na liôcie dyskusyjnej polecali LiteOn'y. Kupiîem wiëc do mojej Ami (040+FastATA) nowâ nagrywarkë LiteOn'a 48x24x48. Wyrzuciîem stary czytnik (jeszcze nie przez okno), przykrëciîem nagrywarkë i podîâczyîem kabelki (producent zaleca korzystanie z drugiego portu IDE, tam gdzie nie ma szybkiego twardego dysku - i rzeczywiôcie mój twardziel Seagate "gryzie sië" z nagrywarkâ w pierwszym porcie!). Pierwszâ rzeczâ jakâ sprawdziîem po starcie systemu byî odczyt róûnej maôci pîyt CD i CD-R. Dane, nawet z mocno porysowanych pîyt nagrywarka odczytuje bez problemu! CD-R'y multisesyjne, z którymi mój stary czytnik miaî trudnoôci, teû dziaîajâ. Kopiowanie tracków z pîyt audio nie stanowi problemu (korzystam z systemu AllegroCDFS, który wyôwietla ôcieûki audio jako pliki RAW). Trochë denerwujâcy jest brak na panelu nagrywarki przycisku play i przycisku przeskakiwania do kolejnego utworu (naleûy uruchomiê jakiô odtwarzacz, aby posîuchaê muzyki). Prëdkoôê odczytu LiteOn'a przetestowaîem programikiem Drive Speed. Czasami przekracza x48! Na poczâtku byî to dla mnie szok. Przyzwyczajenie do starej ósemki jednak szybko minëîo. Pojawiî sië za to o wiele wiëkszy haîas. Coô za coô. Program MakeCD rozpoznaî nagrywarkë i wybraî uniwersalny sterownik CDR SCSI3 ATAPI, którego uûyîem równieû do odczytu danych. W nauce wypalania pîyt pomógî mi kurs obsîugi MakeCD zamieszczony w ACS'ach (jest on równieû na stronach Prywatnego Portalu Amigowego - www.ppa.ltd.pl) oraz krâûek CD-RW. Tworzyîem róûne rodzaje pîyt CD - z danymi, audio (takûe z plików mp3 [po wczeôniejszej konwersji na AIFF programem MPEGA] i sampli) oraz mieszane. Nie ma problemu z nagrywaniem w formatach DAO i TAO. Z twardego dysku (mam tam teraz pustki) pliki zgrywam "w locie", bez tworzenia ISO Image. Maksymalny czas takiej operacji wyniósî okoîo 8,5 minuty (dane z MA Cover 3 - 623 MB, 21426 plików w 2250 katalogach na CD-RW). Skopiowanie pîyty MA Cover 3 na CD-RW trwaîo okoîo 14,5 minuty (DAO). Kopië bezpieczeïstwa (tylko i wyîâcznie na swoje potrzeby!) zrobiîem takûe pîycie Kultu "Muj Wydafca" (71 minut muzyki). Trwaîo to niecaîe 20 minut (na CD-RW). Oczywiôcie wszystko odbywaîo by sië zdecydowanie szybciej, gdybym posiadaî dodatkowo szybki napëd CD-ROM i kopiowaî pîyty "w locie" (sam proces zapisu danych w przypadku Kultu trwaî tylko 5 minut!). Na razie jednak nie planujë jego zakupu. Iloôê pîyt, które przegrywam tego nie wymaga, a poza tym dokonaîem pewnego eksperymentu - sformatowaîem partycjë, na którâ kopiowane sâ dane, ustawiajâc rozmiar bloku na 1024, a nastëpnie na 2048. Wspomniana pîyta Kultu przegraîa sië w 17 (1024) i w 15 (2048) minut. MA Cover 3 - 12 minut (2048). Nagrywarka bez problemu wypala na najtaïszych CD-R'ach. Znajomi jednak ostrzegli mnie - "Cenne dane wypalaj na firmówkach. Jak ci po jakimô czasie wypalona tania pîyta odmówi posîuszeïstwa to zrozumiesz dlaczego one takie tanie. Filmy moûna na to przegrywaê, ale nie waûne dane." I chyba majâ racjë. Moja nagrywarka oznaczona jest symbolem LTR-48246S. Jak dowiedziaîem sië na stronie www.liteon.ab.pl dwie pierwsze cyfry to prëdkoôê zapisu CD-R (x48), a dwie kolejne to prëdkoôê zapisu CD-RW (x24) - to byîo oczywiste, ostatnia cyfra (6) to kolejny numer uûytego chipsetu (pomiëdzy nagrywarkami z takim samym chipsetem moûliwe jest dokonywanie przeróbek - nieoficjalnie). Symbol literowy (S) oznacza producenta ukîadu optycznego. W modelach S producentem tego ukîadu jest Sanyo, a w modelach W - Writek. I jeszcze trochë danych z tej strony: Model LTR-48246 dostëpny jest w wersji bulk/retail. Sugerowana cena detaliczna brutto: 289/299 PLN (cena z 01.03). Opis funkcji: - zapis CD-R 48x (Zone-CLV), zapis CD-RW 24x (CLV), odczyt 48x (CAV) - interfejs E-IDE, obsîuga Ultra-DMA 2 - innowacyjna technologia SMART-BURN zapobiegajâca wystëpowaniu bîëdów typu buffor-underrun, automatycznie dostosowujâca prëdkoôê i metodë zapisu oraz pobór mocy (OPC) w zaleûnoôci od typu i wîaôciwoôci noônika - nowoczesna technologia SMART-X obsîugujâca systemy zapisu Digital Audio Extraction (DAE) i VCD do prëdkoôci 48x - Plug&Play oraz moûliwoôê rëcznego wysuniëcia szuflady w przypadku awarii - obsîuga róûnych systemów zapisu: Fixed&Variable Packet, TAO, SAO, DAO, Raw-mode, Over-burn - odczyt i zapis pîyt CD, CD-R, CD-RW do maksymalnej dîugoôci 99 minut - moûliwoôê montaûu napëdu w pionie i poziomie - mechanizm wysuwu tacki zbudowany w oparciu o przekîadnië zëbatâ, która jest rozwiâzaniem znacznie trwalszym niû zastosowanie pasków gumowych (jak zapewnia na swojej stronie dystrybutor wsuwanie i wysuwanie tacki jest bardziej niezawodne, nie wystëpujâ poluzowania lub zerwania paska, ale niestety wariant z przekîadniâ zëbatâ powoduje nieco wiëkszy haîas - potwierdzam) - system redukcji drgaï powstajâcych podczas odczytu i zapisu pîyt (VAS) - system ABS (Auto-Balancing System) wykorzystujâcy specjalny system stalowych kulek, które minimalizujâ wibracje podczas wirowania pîyt. W poczâtkowym okresie, kiedy kulki ustawiajâ sië w odpowiedni sposób do startujâcej pîyty, sîyszalny jest nieco wiëkszy haîas. Szelesty sîyszalne podczas pracy - z powodu zastosowania systemu ABS stalowe kulki zmieniajâ poîoûenie wraz ze zmianâ prëdkoôci odczytu pîyty. Zmiany prëdkoôci odczytu sâ z reguîy spowodowane problemami z odczytem danych na dysku w przypadku wystëpowania rys i zanieczyszczonych ôcieûek. Urywany haîas podczas przestawiania napëdu - ponownie daje znaê o sobie system ABS. W przypadku poruszania napëdem stalowe kulki zmieniajâ swoje poîoûenie i powodujâ haîasowanie napëdu. - pamiëê FlashROM umoûliwiajâca dokonywanie upgradu biosu poprzez internet - czas dostëpu - 100 ms - bufor - 2 MB (bufory nagrywarek LITE-ON mieszczâ tylko 2MB pamiëci typu flash. W napëdach nie wyposaûonych w system zapobiegania powstawaniu bîëdów typu "buffor underrun" zwiëkszenie pojemnoôci bufora zmniejsza prawdopodobieïstwo wystâpienia tych bîëdów podczas zapisu jednak nie eliminuje go do 0. W napëdach wyposaûonych w system zapobiegania wystëpowaniu tych bîëdów [SMART-BURN], wielkoôê bufora nagrywarki ma marginalne znaczenie) - MTBF - 70000 godz. - odczyt/zapis danych subkanaîowych - kompatybilny z Safedisc starszym niû v2.51 - kompatybilny z Safedisc v2.51 i nowszym - overburning - CD-TEXT - odczyt/zapis - odczyt/zapis pîyt 90 min. (800 MB) - odczyt/zapis pîyt 99 min. (870 MB) - okres gwarancji - 24 miesiâce Na rynku dostëpna jest równieû wersja CDRW 52x24x52x i CDRW 52x32x52x. Szymon Tomzik (SZAMAN) szymoon@konto.pl Z ostatniej chwili: Dla kolegi nagraîem cztery pîyty bezpoôrednio (bez ISO Image!) z jego windowsowego (W98) dysku (zamontowaîem go w systemie przy pomocy FAT95). Nagranie jednej pîyty (700 MB) trwaîo okoîo 10 minut. U innego znajomego, na komputerze PC (z Windâ 98!), próba wykonania takiej samej operacji zakoïczyîa sië spaleniem pîyty. Dane musiaîy zostaê przegrane w inne miejsce! :::::::: AMP2/TXT/amiga/Nowe_technologie.txt :::::::: Nowe technologie zapisu i odczytu pîyt CD SMART-BURN - Smart Monitoring & Adapting Recording Technology for BURNing Technologia Smart-Burn zostaîa zaprojektowana przez firmë Liteon IT. W dziaîaniu jest ona podobna do technologii BURN-proof stosowanej prze Sanyo. Najwaûniejszymi zaletami tej nowoczesnej technologii sâ: - zapobieganie wystëpowaniu bîëdów typu "buffor underrun" podczas nagrywania - automatyczne dobieranie optymalnej prëdkoôci zapisu do typu stosowanego noônika - automatyczny dobór optymalnych parametrów zapisu - samoistne zmniejszanie prëdkoôci zapisu w przypadku stosowania noôników sîabej jakoôci SMART-X - Smart Monitoring & Adjusting Read-speed Technology for eXtraction Technologia ta stosowana jest w celu zwiëkszenia niezawodnoôci odczytu pîyt audio i VCD, które posiadajâ nie najlepszy schemat korekcji bîëdów. Technologia Smart-X zapobiega wystëpowaniu powaûnych bîëdów podczas odczytu. Mount Rainier - nowa technologia zapisu pîyt CD-RW PROGDIR:GFX/amiga/mount_rainier Mount Rainier integruje sië z systemem operacyjnym, umoûliwiajâc obsîugë CD-RW. To czyni tâ technologië duûo îatwiejszâ w uûyciu i pozwala na zastâpienie dyskietek. Odbywa sië to dziëki zarzâdzaniu bîëdami na poziomie napëdu, dwukilobitowemu adresowaniu, formatowaniu w tle oraz standaryzacji zestawu poleceï i fizycznego ukîadu pîyty. Mt. Rainier jest promowany przez Compaq, Microsoft, Philips i Sony i jest wspierany przez ponad 40 liderów przemysîowych: producentów systemów operacyjnych, producentów sprzëtu, oprogramowania i noôników. Najwiëkszâ zaletâ nowego formatu jest îatwoôê uûycia. Jest juû, oczywiôcie, moûliwe stosowanie techniki "przeciâgnij i upuôê" przy pîytach uûywajâcych zapisu pakietowego, ale zanim bëdzie moûna tego dokonaê, pîyta musi byê sformatowana (co zajmuje duûo czasu) i musi byê zainstalowany trzeci skîadnik oprogramowania temu celowi sîuûâcy. Natomiast Mt. Rainier umoûliwia nagrywanie i odczyt z caîkiem nowego CD-RW w ciâgu jednej minuty, eliminujâc opóúnienia spowodowane formatowaniem oraz zapotrzebowanie na dodatkowe oprogramowanie. W przeciwieïstwie do konwencjonalnych pîyt CD-RW, napëdy obsîugujâce CD-MRW takûe obsîugujâ zarzâdzanie bîëdnymi sektorami. Wiëcej informacji na stronie www.mt-rainier.org Technologia ta ma byê zastosowana w Amiga OS 4.0! W sieci wyszukaî SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/amiga/Optyczne_urzadzenia.txt :::::::: Optyczne urzâdzenia do zapisu danych - sîownik pojëê Burn (Wypalanie): Zapisywanie informacji na odpowiednie medium optyczne takie jak pîyta CD-R, CD-RW lub DVD+RW. CD-ROM (Compact Disc Read Only Memory): Technologia zapisu CD wykorzystywana do zapisu danych i muzyki na tanich krâûkach, które mogâ byê zapisane tylko jeden raz. Zapis pîyty o pojemnoôci 650 MB zajmuje od 5 do 74 min w zaleûnoôci od prëdkoôci dziaîania nagrywarki. Zapis na pîytach CD-R jest równieû moûliwy w formacie UDF (Universal Disc Format) a nie tylko w formatach "track at once" czy "disc at once". CD-RW (CD ReWritable): Technologia wielokrotnego zapisu CD. Napëdy CD-RW mogâ byê równieû uûywane do zapisywania na pîytach CD-R i potrafiâ odczytywaê pîyty CD-ROM. Pîyta CD-RW moûe byê powtórnie zapisywana ponad 1000 razy i odczytywana przez urzâdzenia CD-ROM lub inne czytniki Audio CD kompatybilne z CD-RW. Zapis na pîytach CD-RW jest równieû moûliwy w formacie UDF (Universal Disc Format) co oznacza, ûe pîyty te mogâ byê stosowane pod wszystkimi komputerowymi systemami operacyjnymi. DVD (Digital Versatile Disc): Standard wprowadzony w 1996 roku. Dysk optyczny wyglâdajâcy tak samo jak standardowe pîyty CD lecz posiadajâcy zdecydowanie wiëkszâ pojemnoôê - od 4 do 28 razy wiëkszâ niû pîyta CD. DVD-Audio: Standard wprowadzony w poîowie 2000 roku. Jest formatem zapisu jedynie danych typu audio i jest porównywalny do standardu CD-Audio. Próbkowanie w standardzie DVD-Audio wynosi 16, 20 i 24 bity a zakres jego czëstotliwoôê od 44,1 do 192 kHz (dla porównania CD-Audio: 16 bit i 44 kHz). Dyski DVD-Audio mogâ równieû zawieraê wideoklipy, grafikë i innego rodzaju informacje. DVD Forum: Miëdzynarodowe Stowarzyszenie producentów sprzëtu, oprogramowania i innych uûytkowników Digital Versatile Discs (DVD) zaîoûone w celu wymiany i rozpowszechniania informacji o formacie DVD. Forum DVD skupia swoje dziaîania na promowaniu i zdobyciu akceptacji dla idei zaakceptowania przez rynek standardu DVD-RAM jako standardu dla przemysîu IT oraz standardu DVD+RW jako standardu obowiâzujâcego w przemyôle rozrywkowym i biurowym. Poparcie ze strony Forum DVD nie jest niezbëdne w przypadku wprowadzania na rynek nowych standardów. DVD Multi: DVD Multi to program promujâcy ideë kompatybilnoôci pomiëdzy standardami DVD-RAM i DVD-RW. Nie chodzi tu o sprzët, ale o zdefiniowanie metodologii przeprowadzania testu, którego pozytywny wynik bëdzie ôwiadczyî o tym, ûe dane urzâdzenie odczytuje pîyty RAM i RW. Gîówny nacisk kîadzie sië na kompatybilnoôci czytników a nie urzâdzeï zapisujâcych. Specyfikacja odczyt-zapis zostaîa przedstawiona przez Forum DVD w odpowiedzi na kwestië kompatybilnoôci z DVD-RAM. Bëdzie moûliwoôê czytania pîyt nagranych w formatach DVD-ROM, DVD-Video, DVD-Audio, DVD-RW I DVD-R. Bëdzie moûliwoôê zapisywania pîyt w standardzie DVD-RAM, DVD-RW i DVD-R. Jednakûe na razie ûaden z producentów napëdów optycznych nie ogîosiî planów wspierania którejô z opcji. DVD-R (DVD Recordable): Standard ten (najpierw przy zastosowaniu lasera o szerokoôci wiâzki 635 nm póúniej zaô 650 nm) zostaî wprowadzony przez firmë Pioneer w 1998 roku i uznany przez Forum DVD w 2000 roku. Format DVD-R oferuje moûliwoôê zapisu w trybie "write-once", odczytuje wiele formatów pokrewnych do CD-R i ma podporzâdkowaê sobie formaty DVD-Video oraz DVD-ROM. DVD-RAM (DVD Random Access Memory): Standard wielokrotnego zapisu DVD wspierany przez Panasonic, Hitachi i Toshiba, oparty na pîycie w specjalnej obudowie, a obecnie czëôciej na pîycie bez obudowy, wykorzystywany do zapisu i odczytu danych. Dyski DVD-RAM bez obudowy sâ bardzo delikatne i nie gwarantujâ integralnoôci zapisanych na nich danych. Pierwsze pîyty DVD-RAM zostaîy wprowadzone wiosnâ 1998 roku i miaîy pojemnoôê 2.6 GB (jednostronne) lub 5.2 GB (dwustronne). W 1999 roku do technologii wprowadzono nowe pîyty o pojemnoôci 4.7 GB (jednostronne) a w 2000 roku o pojemnoôci 9.4 GB (dwustronne). Urzâdzenia DVD-RAM odczytujâ standardy DVD-Video, DVD-ROM i wszystkie standardy CD. Aktualnie czytniki zainstalowane w napëdach DVD-ROM i DVD-Video nie odczytujâ pîyt DVD-RAM. DVD-ROM (Read Only Memory): Standard wprowadzony w 1997 roku jest wykorzystywany do skîadowania danych, sekwencji interaktywnych jak równieû danych typu audio i wideo. Pîyty DVD-ROM sâ odtwarzane przez napëdy DVD-ROM i DVD-RAM natomiast nie sâ widoczne dla napëdów DVD-Video wykorzystywanych w zestawach kina domowego. Z kolei wiëkszoôê napëdów DVD-ROM odtwarza pîyty w standardzie DVD-Movie. DVD-RW (DVD ReWritable): Format wielokrotnego zapisu DVD wprowadzony przez firmë Pioneer analogiczny do DVD+RW, jednakûe posiadajâcy mniejsze moûliwoôci w zakresie pracy jako urzâdzenie typu "random access" niû +RW. Pojemnoôê pîyty wynosi 4.7 GB. DVD+RW (DVD ReWritable): Format powstaîy w kooperacji Hewlett-Packard, Mitsubishi Chemical, Philips, Ricoh, Sony i Yamaha jest jedynym formatem wielokrotnego zapisu wykorzystujâcym pîyty bez specjalnej obudowy, oferujâcym peînâ kompatybilnoôê z istniejâcymi odtwarzaczami DVD-Video i DVD-ROM zarówno w przypadku nagraï wideo jak i losowego zapisu danych przez komputery. OSTA (Optical Storage Technology Association: Stowarzyszenie Technologii Napëdów Optycznych, w którego skîad wchodzi wiëkszoôê producentów napëdów optycznych. Celem stowarzyszenia jest wspieranie dziaîaï na rzecz popularyzacji napëdów optycznych. W sieci wyszukaî SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/amiga/PC_joystick.txt :::::::: PC joystick Wielu z nas ma w swoich niemaîych pewnie zbiorach gry, do których czasem powraca. Sâ to zazwyczaj gry wymagajâce uûycia joy'a. Wtedy siëgamy po naszego, nadmiernie wyeksploatowanego starego joy'a i ze smutkiem na twarzy odkrywamy, ûe na tym nie da sië juû graê jak za dawnych czasów - a to coô przerywa, a to fire nie dziaîa itd. Sâ jednak ostatnio bardzo popularne kontrolery do "profesionalnych komputerów" potocznie zwanych grzybami. Po wykonaniu odpowiedniej przelotki nadajâ sië do uûywania z Amigâ bez instalowania ûadnych zbëdnych sterowników. Schemat poîâczeï: Amiga MousePort <-> PC-Joystick FireButton1 - 3 <-> 2 - FireButton1 FireButton2 - 4 <-> 7 - FireButton2 PotX - 5 <--------> 6 - X-Resistor +5V - 7 <---------> 1 - GND Resistors GND - 8 <---------> 4 - GND Fire PotY - 9 <--------> 3 - Y-Resistor D-9 <-------------> D-15 Nightmare Ps. Autor tego artykuîu nie bierze odpowiedzialnoôci za szkody wynikîe z niewîaôciwego uûytkowania ukîadu, choê i tak ûadnych szkód nie przewiduje. :::::::: AMP2/TXT/amiga/Programistyczne_prawdy.txt :::::::: Programistyczne prawdy - zîorzeczenie to jedyny jëzyk rozumiany przez wszystkich programistów - pisanie programu komputerowego jest rozkoszâ, uruchamianie go jest zmorâ - jeûeli program zostaî skompilowany bezbîëdnie za pierwszym razem, to na pewno nie bëdzie dawaî dobrych wyników - gdyby budowlani budowali domy, tak jak programiôci piszâ programy, to jeden dziëcioî zniszczyîby caîâ cywilizacjë - kaûdy dziaîajâcy program jest przestarzaîy - kaûdy program, po kaûdym uruchomieniu droûej kosztuje i zabiera wiëcej czasu - jeûeli program jest uûyteczny, to bëdzie musiaî byê zmieniany - peînâ dokumentacjë majâ tylko programy bezuûyteczne - kaûdy program rozszerzy sië tak, aby zajâê caîâ dostëpnâ pamiëê - wartoôê programu jest odwrotnie proporcjonalna do jakoôci wyników jego pracy - zîoûonoôê programu roônie do momentu przekroczenia zdolnoôci programisty, konserwujâcego ten program - duûy program jest jak talerz makaronu: pociâgnij za jednâ nitkë, a z drugiej strony bëdzie sië sypaî - autor programu nigdy nie przetestuje go wiarygodnie - nie ma programów bezbîëdnie dziaîajâcych, sâ co najwyûej niedostatecznie przetestowane - dodanie urzâdzenia przyôpieszajâcego, do starego oprogramowania, spowolni jego dziaîanie - aby podwoiê miejsce na dysku naleûy skasowaê Windows'y - jeôli eksperyment sië powiódî, musisz uûywaê zîego oprzyrzâdowania - jeôli wszystko inne zawiodîo - przeczytaj instrukcjë - ûaden eksperyment nie jest caîkowicie nieudany - zawsze moûe posîuûyê jako przykîad, jak nie powinno sië go wykonywaê - jeôli jakikolwiek skomplikowany system lub program wyglâda wîaônie na taki na pewno okaûe sië jeszcze bardziej skomplikowany - kaûdy rozkaz, który moûe zostaê nie zrozumiany zostanie nie zrozumiany - trudnoôê odszukania jakichkolwiek drogowskazów (znaków) jest wprost proporcjonalna do wagi konsekwencji, które trzeba ponieôê w wyniku ich przeoczenia - jeôli nie odniesiesz sukcesu za pierwszym razem to nie odniesiesz go nigdy - wszystko zabiera wiëcej czasu i pieniëdzy (niû na to wyglâda) - jeûeli nie wiesz co przypuszczalnie powinien robiê twój program lepiej nawet nie zaczynaj go pisaê - bîëdy sâ rzeczâ ludzkâ, ale by naprawdë coô schrzaniê potrzeba komputera - komputery sâ nieprzewidywalne, ale ludzie (ich uûytkownicy) jeszcze bardziej - u podstawy bîëdu komputera znajdziesz przynajmniej dwa bîëdy ludzkie, wîâczajâc w to jeden uczyniony na komputerze - kaûdy system zaleûny od przewidywalnoôci poczynaï ludzkich jest nieprzewidywalny - umiejëtnoôê wykrywania i usuwania bîëdu przez dany system ogranicza sië do wytîumaczenia rodzaju bîëdu, z którym nie moûe sobie poradziê - starannie zaplanowany projekt zabiera trzy razy wiëcej czasu niû oczekiwano, jeôli zostaî zaplanowany ostroûnie - zabiera tylko dwa razy wiëcej czasu - maszyny powinny pracowaê, ludzie - myôleê - zbuduj system, na którym nawet gîupiec moûe pracowaê, a tylko on bëdzie chciaî na nim pracowaê - w chwili, w której wspomnisz o czymô... ûe jest dobre - zepsuje sië; ûe jest zîe - takie wîaônie jest Wyszperaî: Nightmare :::::::: AMP2/TXT/amiga/Pszczola_kontra_komputer.txt :::::::: Pszczoîa kontra komputer Jakâ inteligencjâ odznacza sië zwykîa pszczoîa? A zdziwicie sië... Otóû znacznie wiëkszâ, niû najpotëûniejsze z dzisiejszych superkomputerów. A na dodatek jest cudem miniaturyzacji. Najlepsze komputery na ôwiecie przetwarzajâ dane ze zdumiewajâcâ szybkoôciâ 16 miliardów operacji zmiennopozycyjnych na sekundë. Mówiâc jëzykiem laika, w ciâgu sekundy mogâ wykonaê 16 miliardów takich dziaîaï arytmetycznych, jak dodawanie dwóch cyfr. Natomiast ostroûna ocena procesów elektryczno-chemicznych zachodzâcych w mózgu niepozornej pszczoîy da nam liczbë odpowiadajâcâ 10 bilionom operacji na sekundë. Czyû to nie zdumiewajâce? Na wykonanie tego wszystkiego pszczoîa zuûywa o wiele mniej energii. Czasopismo "Focus" podaje, ûe "mózg pszczoîy miodnej nie potrzebuje nawet 10 mikrowatów. (..) Przewyûsza on produkowane dziô komputery o jakieô siedem rzëdów wielkoôci." A zatem moc pobierana przez jednâ 100-watowâ ûarówkë wystarczyîaby ponad 10 milionom pszczelich mózgów. By wykonaê takâ samâ liczbë operacji, najwydajniejsze dzisiejsze komputery pochîaniajâ setki milionów razy wiëcej energii. Jednakûe pszczoîy potrafiâ znacznie wiëcej niû komputery. Rozróûniajâ kolory, czujâ zapach, fruwajâ, chodzâ i zachowujâ równowagë. Umiejâ polecieê daleko do úródeî nektaru, nastëpnie wróciê do ula i wytîumaczyê drogë swym wspóîtowarzyszâ. Sâ takûe doskonaîymi chemikami. Dodajâ do nektaru odpowiednie enzymy, tak by powstaî miód. Wytwarzajâ wosk, sîuûâcy im do budowania i naprawiania gniazd. Ponadto przygotowujâ dla mîodych specjalny pokarm, na przykîad mleczko pszczele oraz pierzgë. Broniâ teû swego domostwa, rozpoznajâc i przeganiajâc intruzów. Jako dobre gospodynie, regularnie usuwajâ z ula ômieci i róûne odpadki. Dbajâ równieû o jego klimatyzacje - zimâ ogrzewajâ sië, tworzâc kîâb, latem zaô nawiewajâ do ôrodka ôwieûe powietrze i rozpylajâ wodë. Sâ na tyle bystre, ûe kiedy zaczyna sië robiê ciasno, wiedzâ iû niektóre z nich muszâ odejôê. Wychowujâ wiëc w ulu nowâ matkë, a dawna królowa z tîumem robotnic rojâ sië i zakîadajâ nastëpnâ rodzinë. Najpierw jednak wysyîane sâ wywiadowczynie, by zbadaîy dogodne miejsca. Po powrocie i - mówiâc obrazowo - wymianie spostrzeûeï przewodniczki te prowadzâ rój do nowej siedziby. Maleïkie pszczoîy dokonujâ tego wszystkiego bez pomocy i kierownictwa z zewnâtrz. Dziaîajâ samodzielnie. Tymczasem superkomputery wymagajâ zespoîów programistów, inûynierów i techników. Po prostu nie wytrzymujâ porównania! Pszczoîy naprawdë sâ miniaturowymi cudami natury. SEZAM^ENERGY^GFA:::::::: AMP2/TXT/amiga/Z_pamietnika_swappera.txt :::::::: Z pamiëtnika swappera 12 lutego No, dobrze. Mam komputer, parë programów, kable, joystick, czyli chyba wszystko, czego mi trzeba, ûeby scenowaê... Ale co ja mogë robiê na scenie? Moûe zostanë grafikiem, bëdë joystickiem pikselowaî w Deluxe Paincie... A moûe pomuzykujë na Hippo Playerze? Tak! To o wiele îatwiejsze. 15 lutego Niestety, nie udaîo mi sië zostaê scenowym grafikiem, bo kumpel pececiarz uôwiadomiî mnie, ûe do pikselowania w Deluxie potrzebny jest digital joystick... Ale caîy czas mam chrapkë na muzykowanie. Jutro spróbujë. 16 lutego Znowu fiasko. Hippo Player to jakiô pojebany program, ograniczone do minimum sâ opcje dziëki którym moûna by coô skomponowaê... Na przykîad nie wiem, co wpisaê, ûeby mi odegraî choêby cis... 8 marca Musiaîem trochë odpoczâê od sceny, juû mnie to wszystko mëczy... Majâ ludzie racjë, ûe scena strasznie mëczy. Jutro spróbujë pójôê do znajomego webmastera, moûe on mi coô podpowie... 9 marca Eureka! Ten znajomy webmaster powiedziaî mi nie lada ciekawostkë - kiedyô podobno ûyli tacy ludzie na scenie... Nazywali sië sîeprami, czy jakoô tak... Podobno dawno wyginëli, ale jeden jeszcze ûyje na szczycie najwyûszej góry w Andach. Moûliwe, ûe to tylko legenda, ale czujë, ûe oto ujrzaîem drzwi prowadzâce ku memu przeznaczeniu! 20 kwietnia Po ponad miesiëcznym marszu stanâîem u stóp najwyûszej góry w Andach. Teraz wystarczy tylko wdrapaê sië i pogadaê z tym starym sîeprem. 21 kwietnia Ten sîepr okazaî sië byê swapperem... Trochë dziwny to goôê, dîuga broda, majaczy coô caîy czas o znaczkach i spreadach... Chodzi z kâta w kât po swojej pustelni i mamrocze: "wypeînij wotkë, wypeînij wotkë...". 22 kwietnia Pokazaîem mu najnowszy (sprzed dwóch lat) numer ACS'u i momentalnie otrzeúwiaî. Wtedy dowiedziaîem sië od niego co robiî na scenie... Muszë jednak powiedzieê, ûe nie bardzo zrozumiaîem o co mu chodziîo z tymi listami... Jutro wracam do domu. Muszë sië zastanowiê. 1 czerwca Wróciîem wczoraj do domu. Muszë powiedzieê, ûe chyba spróbujë zostaê swapperem... W sumie, to chyba sië do tego nadajë. przecieû mam komputer, kable, joystick... Corector/Energy :::::::: AMP2/TXT/AMP_editors_team.txt :::::::: AMP editors team Drugi numer tego genialnego magazynu powstaî dziëki pracy grupy ludzi skupionej w "AMP editors team". Oto skîad tego team'u: Szymon Tomzik (SZAMAN) organizacja, korekta i trochë grafiki ul.Jana Ûebroka 25 43-430 Skoczów tel. 0334792599 szymoon@alpha.net.pl szymoon@konto.pl Marek Porawski (GRAIN) pomoc w organizacji, grafika mgrain@poczta.onet.pl Roman Grygier (GUCIO) programowanie, grafika gucio-ksk@wp.pl MAXUS muzyka maxus82@hoga.pl Krzysztof Nadolny (MYSZ) obrazek tytuîowy ami_mysz@interia.pl Paweî Stefaïski (STEFKOS) ikonka stefkos@poczta.fm Adam Barczyïski (FREY) wspóîpraca frey@netax.pl TEKSTY PRZYGOTOWALI: 1) SZAMAN 35 art. 194.0K 2) Grain 6 art. 27.5K 3) Mysz 4 art. 18.2K 4) Frey 1 art. 9.3K 5) Gucio 1 art. 9.0K ------------------------ razem 47 art. 258.0K Uwaga! W zestawieniu nie uwzglëdniliômy artykuîów z dziaîu redakcyjnego (Wstëpniak, Od kodera itp.). Teksty autorów: CESAR, SEZAM, Nightmare, Corector, SKYMASTER, sUcHy miaîy pierwotnie ukazaê sië w magu OFF. Nigdy on jednak nie wyszedî. Pozdrowienia dla istniejâcej/nieistniejâcej (www.energygroup.prv.pl) grupy Energy! :::::::: AMP2/TXT/humor/Czy_wiesz_ze....txt :::::::: Czy wiesz, ûe...? ... nie moûna zîoûyê kartki papieru A4 wiëcej niû 7 razy. ... na wiëkszoôci reklam, w których widaê zegar czas jest ustawiony na 10.10. ... Coca-cola poczâtkowo byîa zielona. ... miód jest jedynym produktem który sië nie psuje. Znajdowano miód w grobowcach faraonów, który nadawaî sië do spoûycia. ... przeciëtny holenderski nastolatek mówi lepiej po angielsku niû amerykaïski. ... jëzyk wieloryba - pîetwala bîëkitnego jest dîuûszy niû caîy sîoï, a jego serce wiëksze niû maîy samochód. ... Al Capone miaî na wizytówce napisane, ûe jest sprzedawcâ uûywanych mebli. ... Amerykaïskie linie lotnicze w 1987 roku zaoszczëdziîy 40.000 dolarów zmniejszajâc o 1 iloôê oliwek podawanych w saîatce w pierwszej klasie. ... pierwszâ parâ pokazanâ na filmie razem w îóûku byli Fred i Wilma Flinstonowie. ... w Alabamie (USA) nie wolno graê w domino w niedziele. ... najszybszym komputerem na ôwiecie jest japoïski superkomputer NEC Earth Simulator o wielkoôci czterech boisk tenisowych. Zawiera on ponad 8 tysiëcy mikroprocesorów mogâcych wykonaê do 12 trylionów operacji na sekundë, czyli 30 tysiëcy razy wiëcej niû przeciëtny "pecet". ... najszybszâ wyszukiwarkâ w polskim Internecie jest NetSprint. Na wiëkszoôê zapytaï odpowiada w czasie poniûej 1 sekundy. Gdyby ktoô chciaî wykonaê jej jednorazowâ pracë rëcznie, zajëîoby mu to 74 lata. ... najwiëkszâ grupâ unikalnych uûytkowników moûe poszczyciê sië portal Yahoo. Miesiëcznie odwiedza go ponad 200 milionów osób, czyli 50 razy wiëcej niû jest wszystkich Internautów w Polsce. ... a najpopularniejszâ stronâ w historii internetu (jak na razie) jest serwis Mundialu FIFAworldcup.com, którego zasoby przejrzano juû 2 miliardy razy. To tak jakby wszyscy polscy Internauci przez 1 miesiâc ograniczali swoje surfowanie tylko do jego zawartoôci. ... ponad 70% osób, które to czytajâ w biurze bëdâ próbowaîy zîoûyê kartkë papieru wiëcej niû 7 razy. To jest naprawdë niemoûliwe! A ja nie wiem, czy to wszystko to prawda. Ja tylko dostaîem to na swojâ skrzynkë emailowâ. :-) SZAMAN :::::::: AMP2/TXT/humor/Dowcipki.txt :::::::: Dowcipki Tradycyjnie juû zapychamy dziury w magu. Tym razem czasami ômiesznymi kawaîami. - Na co najczëôciej chorujâ dzieci Eskimosów ûyjâcych na biegunie póînocnym? - Na biegunkë! - Ale pani utyîa - mówi sâsiad do Kowalskiej. - Czy pan nie wie, ûe kobietom sië nie mówi takich rzeczy? - Myôlaîem, ûe w pani wieku to juû obojëtne. Maîy pingwinek mówi do mamy: - Chyba sië przeziëbiîem. - A mówiîam ci tyle razy, ûebyô ciâgle nie jadî lodów! Czeladnik pyta szefa: - Panie majster, która jest godzina? - A wiesz, teû bym sobie piwko strzeliî. - W jakiej okolicy poczuî pan bóle? - W okolicy Paîacu Kultury. W dyskotece rozmawiajâ dwie osoby: - Wspaniale taïczysz. - Ty teû. - Wspaniale obejmujesz. - Ty teû. - Wspaniale caîujesz. - Ty teû. - Mam na imië Darek. - O Boûe! Ja teû. - Jasiu! Dlaczego napisaîeô "ó" w wyrazie "ludzie"? - Bo sië wymienia na "czîowiek". - Jaka bëdzie liczba mnoga od "dziecko"? - Bliúniëta, proszë pani. - Panie doktorze, czy mogë juû rozmawiaê z córkâ na temat seksu? - Ile córka ma lat? - Szesnaôcie. - To niech pani z niâ rozmawia, moûe sië pani od niej wiele nauczyê! - Jaka jest róûnica miëdzy kuflem piwa a siusianiem? - Jakieô 20 minut. - Dlaczego mëûczyúni nie mogâ zaraziê sië chorobâ wôciekîych krów? - Bo to ôwinie... - Jakie sâ u czîowieka najczëôciej spotykane pasoûyty? - Koza w nosie i bâk w dupie. Fâfara pyta kumpla: - Czy chciaîbyô mieszkaê na Grenlandii? - Nie. Strasznie tam zimno, do jedzenia ciâgle ryby, do picia tran... - Ale noc poôlubna trwa póî roku! Wiecie jaki jest najwiëkszy ben na ôwiecie? - Ben Laden. Idâ ôlepy, gîuchy i kulawy przez tory. Ôlepy mówi: - Widzë pociâg! Na to gîuchy: - Nawet go sîychaê! A kulawy: - No to uciekamy! Policjant pyta staruszkë: - Wiek? - 86 lat. - Czy mogîaby pani opowiedzieê swoimi sîowami, co tu sië wîaôciwie wydarzyîo? - Siedziaîam na îawce na tarasie przed domem, podziwiajâc ciepîy wiosenny wieczór, kiedy przyszedî ten mîodzieniec i usiadî obok mnie. - Znaîa go pani? - Nie, ale byî przyjaúnie nastawiony. - Co staîo sië po tym, jak usiadî obok pani? - Zaczâî pocieraê moje udo. - Czy powstrzymaîa go pani? - Nie. - Dlaczego? - Bo odczuwaîam przyjemnoôê. Nikt nie robiî tego od czasu, kiedy mój mâû odszedî z tego ôwiata 30 lat temu. - Co staîo sië potem? - Zaczâî pieôciê moje piersi. - Czy próbowaîa go pani powstrzymaê? - Nie. - Dlaczego? - Mój Boûe, dlaczego??? Byîo mi tak dobrze, czuîam ûe naprawdë ûyjë. Od lat tak sië nie czuîam! - Co staîo sië póúniej? - Cóû, rozpaliî mnie do czerwonoôci, wiëc rozîoûyîam nogi i zawoîaîam: "Bierz mnie, chîopcze, bierz mnie!" - I co? Zrobiî to? - Nie, do diabîa! Zawoîaî "Prima Aprilis!" I wtedy zastrzeliîam sukinsyna! On i ona siedzâ blisko siebie na kanapie. - Chcë panu zwróciê uwagë, ûe za godzinë wróci mój mâû... - Przecieû nie robië nic niestosownego. - No wîaônie. A czas leci... Mîody czîowiek wchodzi do sklepu i pyta. - Czy sâ widokówki z napisem "Dla jedynej"? - Sâ! - To proszë 12 sztuk. W klasie pani pyta sië dzieci: - Co jest najszybsze na ôwiecie? - Nasz samochód, mówi Darek. - Pociâg, mówi Roman. - Rakieta, mówi Tadek. - MYÔL, mówi Bronek, poniewaû jak pomyôlë o Paryûu, to jestem natychmiast w Paryûu. Nic, nie jest tak szybkie jak myôl! Pani jest zachwycona odpowiedziâ Bronka, juû chce go pochwaliê, ale nagle wstaje Jasiu i mówi: - Mój tata jest jeszcze szybszy! Wczoraj wieczorem podsîyszaîem jak tata mówiî do mamy: "Ach, dzisiaj doszedîem szybciej niû myôlaîem". Dowcipy specjalnie dla AMP'a zebraî Krzysztof "Mysz" Nadolny. :::::::: AMP2/TXT/humor/Grafy.txt :::::::: Grafy Skini do jaskini! Chcesz mieê dzieci silne, zdrowe? Kup im wino owocowe! Zbrodnia to niesîychana, pies mi naszczaî na glana. 1939 - poczâtek tourne Hitlera po Europie. Lepiej mieê stosunek z jeûem, niû dwa lata byê ûoînierzem. Ûadna gîupia Coca-Cola nie zastâpi nam jabola. DOÛYLKI 2003 - ôwiëto narkomanów. Uwaga! Nisko latajâce anioîy (napis na koôciele). If you want to be my friend, take my penis in your hand. Life is brutal and full of zasadzkas and sometimes kopas w dupas. Chcesz byê ûywym faszystâ, nie wchodú w drogë anarchistâ. Rzeby byê idiotom, terz czeba mieê trohe muzgó. Sîuchaj mamy i THE BILLA. Sprzedam grób. Trup. Ûycie jest piëkne - dajcie mi sznur! One kozie dead. Szukam latajâcej dziwki. Batman. Lepiej kurwa byê juû zerem, Niû urodziê sië Lepperem. Boûe zatrzymaj ten ôwiat... Ja wysiadam. LUDZIE!!! Na Boga!!! Po co wam koôcioîy???! If you want to fuck for funny, fuck yourself and save your money!!! WINDOWS = Wielce Irytujâca Nakîadka Doskonale Opóúniajâca Wszelkie Sprawy. MS DOS = Mistrzowski Sposób Dobijania Operatorów Sprzëtu. sUcHy/ind :::::::: AMP2/TXT/humor/Instrukcja.txt :::::::: Instrukcja obsîugi magnetowidu 1. Przynieôê zakupiony magnetowid do domu, rozpakowaê, postawiê na stole i przez 10 minut kontemplowaê z naboûnym podziwem. 2. Przystâpiê do czytania instrukcji. 3. Nic z niej nie rozumieê. 4. Ochrzaniê ûonë, ûe nic nie rozumie. 5. Wyjâê z pudîa wszystkie przewody i kabelki o nieznanym przeznaczeniu. Obejrzeê je bezradnie i odîoûyê na bok. 6. Zadzwoniê po pomoc do kolegi, który juû ma magnetowid. Zaprosiê kolegë. 7. W oczekiwaniu na kolegë podîâczyê na chybiî trafiî magnetowid do telewizora, a caîoôê do gniazdka. 8. Wrzasnâê "O rany, zepsuîem telewizor!" i zadzwoniê do drugiego kolegi, który zna sië na telewizorach. Zaprosiê kolegë. 9. Zadzwoniê do teôcia. Zaprosiê teôcia. 10. Skoczyê do sklepu po gorzaîkë dla goôci. Przepëdziê dziecko, ochrzaniê ûonë, zabroniê obojgu dotykania czegokolwiek. 11. Przywitaê kolegów, rodziny kolegów i teôcia z teôciowâ. 12. Po gorâczkowej naradzie i wspólnym studiowaniu instrukcji wîoûyê kasetë video do otworu w magnetowidzie. 13. Polaê, wypiê. 14. Przedyskutowaê kwestië, dlaczego magnetowid îapczywie wciâgnâî kasetë do ôrodka i co on tam z niâ wyprawia. 15. Porozmawiaê z magnetowidem po dobroci, uûywajâc okreôleï typu: "Oddaj të kasetë, draniu!." 16. Polaê, wypiê i zaatakowaê magnetowid wspólnymi siîami w celu odzyskania kasety. Ponaciskaê wszystkie guziki, przyciski, wajchy i wyrostki. 17. Wydaê okrzyk "Hurra!, gdy na ekranie pojawi sië  jakiô obraz. Zaklâê, bo po chwili wyjdzie na jaw, ûe to pierwszy program telewizji i znów oglâdamy te cholerne obrady Sejmu. 18. Pozwoliê teôciowi podîubaê w magnetowidzie ôrubokrëtem. Ocuciê teôcia po poraûeniu prâdem. Polaê, wypiê. 19. Podjâc kolektywnâ decyzjë o ponownym wîâczeniu magnetowidu. 20. Poprzeîâczaê wszystkie kabelki odwrotnie niû byîy. 21. Zastanowiê sië, po co sâ te ôwiateîka i ôwiecâce cyferki nad przyciskami. Obaliê koncepcjë teôcia, ûe to telefon hurtowni. 22. Pokîóciê sië z kolegami, co mogâ oznaczaê sîowa z punktu szóstego instrucji: "Uîoûenie przyîâczenia przyrzâdzenia urzâdzenia wymaga ustawienia oôwietlenia wyposaûenia urzâdzenia". 23. Ochrzaniê ûonë, ûe nie wie. 24. Polaê, wypiê. Odczekaê, aû wszyscy koledzy ochrzaniâ swoje ûony z wyûej wymienionego powodu. 25. Wysîuchaê kolegi, który wypiî najwiëcej i dziëki temu staî sië najbardziej kompetentny. 26. Pozwoliê mu nacisnâê upatrzony guzik. Naprawiê korki w mieszkaniu i na klatce schodowej. 27. Nacisnâê guzik jeszcze raz i wezwaê pogotowie energetyczne. 28. Dopiê gorzaîë i pomyôleê, po co wîaôciwie ep... kupiliômy ep... dwa magnetowidy. Zlokalizowaê ten realny. 29. Dopuôciê do magnetowidu kobiety. 30. Udaê sië chwiejnie do toalety. 31. Po powrocie wziâê udziaî w zbiorowym szale radoôci z powodu uruchomienia magnetowidu. 32. Przedyskutowaê, dlaczego facet biega po ekranie tyîem i w przyôpieszonym tempie. Na wszelki wypadek wyîâczyê magnetowid. 33. Wydusiê z goôci zeznanie, kto rozdeptaî pilota. 34. Zapomnieê o magnetowidzie i pogadaê z goôcmi o innych sprawach. 35. Przypomnieê sobie o magnetowidzie. Odszukaê dziecko, odebraê mu mîotek obcëgi i resztki magnetowidu. Odplâtaê dziecko z taômy i spraê po tyîku. 36. Nastëpnego dnia wezwaê fachowca. Fachowiec naprawi magnetowid, podîâczy go jak trzeba i pokaûe dwa najwaûniejsze przyciski, których bëdzie nam wolno sië dotknâê. 37. Naciskaê wskazane guziczki, oglâdaê filmy i czekaê na telefon od znajomego, który wîaônie kupiî magnetowid i potrzebuje kogoô doôwiadczonego. Wyszperaî: sUcHy :::::::: AMP2/TXT/humor/Kapitalizm.txt :::::::: Kapitalizm w praktyce 1. Cnota? --> kapitaî 2. Pierwszy pocaîunek? --> otwarcie linii kredytowej 3. List miîosny? --> list intencyjny w sprawie zawarcia kontraktu okresowego 4. Pierwszy mëûczyzna w ûyciu kobiety? --> bilans otwarcia 5. Pierwsza kobieta w ûyciu mëûczyzny? --> miejsce powstania kosztów 6. Romans z przyjacióîkâ? --> udziaî w innym przedsiëbiorstwie 7. Zarëczyny? --> zobowiâzania krótkoterminowe 8. Seks przedmaîûeïski? --> zapobieganie poczynaniom konkurencji 9. Maîûeïstwo? --> zobowiâzanie dîugoterminowe 10. Mâû, ûona? --> ôrodki trwaîe 11. Noc poôlubna? --> przelew kapitaîu na inwestycje 12. Posag? --> dochody planowane 13. Kalendarzyk maîûeïski? --> aktywa 14. Seks bez antykoncepcji? --> planowanie produktu 15. Ôrodki antykoncepcyjne? --> wzmacnianie posiadanej pozycji rynkowej 16. Dzieci? --> wyroby wîasnej produkcji 17. Dzieci pozamaîûeïskie? --> dostawy niefakturowane 18. Ûona na wczasach? --> materiaî w obróbce 19. Mâû na wczasach? --> pozyskiwanie nowych technik, testowanie 20. Przyjacióîka? --> obiekt dzierûawiony 21. Prezent dla przyjacióîki? --> wydatki w obiekt dzierûawiony 22. Utrzymanie przyjacióîki? --> czynsz za dzierûawë 23. Rozwód? --> czysty zysk 24. Seks pozamaîûeïski? --> segmentacja rynku 25. Noc z przyjacielem? --> pozyskiwanie obcego kapitaîu 26. Noc z przyjacióîkâ? --> rozpoznanie potrzeb rynku 27. Przyjaciel ûony? --> ôwiadczenia dobrowolne 28. Niechciana ciâûa? --> bîâd w systemie dystrybucji towarów 29. Ciâûa? --> materiaîy w drodze 30. Przyjacióîka w ciâûy? --> inwestycja rozpoczëta w innym przedsiëbiorstwie 31. Alimenty? --> nakîady pozaplanowe 32. Separacja? --> zysk przed opodatkowaniem 33. Prezent dla ûony? --> ulga podatkowa 34. Pieniâdze przeznaczone na ûycie? --> amortyzacja ôrodków trwaîych 35. Edukacja dzieci? --> wprowadzanie programu rozwojowego i systemu szkoleï 36. Trumna? --> opakowanie bezzwrotne Tekst znalazîem u kumpla na pC (ble) - Krzysztof "mYsz" Nadolny. Ps. Pozdrawiam Nurka! :::::::: AMP2/TXT/humor/Kobieta.txt :::::::: Kobieta - badanie Temat: Analiza fizyko-chemiczna Przedmiot badaï: Kobieta Symbol: Ko Odkryta przez: Adama Waga atomowa: Ôrednia oczekiwana 59 a.j.m. (atomowych jednostek masy), ale znane sâ izotopy od 50 do 80 a.j.m. Wystëpowanie: Nadwyûki iloôciowe w obszarach zurbanizowanych. Wîaôciwoôci chemiczne: a) Wykazuje duûe powinowactwo ze zîotem (Au), srebrem (Ag), platyna (Pt), szlachetnymi i póîszlachetnymi kamieniami i mineraîami. b) Zdolna do absorbowania wielkich iloôci drogich substancji. c) Moûe samorzutnie eksplodowaê jeôli pozostawiê jâ samâ w obecnoôci mëûczyzny. d) Nierozpuszczalna w cieczach, ale jej aktywnoôê wzrasta po nasâczeniu etanolem (alkoholem etylowym). e) Ulega naciskowi tylko we wîaôciwej pîaszczyúnie krysztaîograficznej. Wîasnoôci fizyczne: a) Powierzchnia zwykle pokryta warstwâ barwników. b) Wrze i zamarza bez wyraúnej przyczyny. c) Topi sië po jej wîaôciwym potraktowaniu. d) Gorzka jeôli uûywaê jej niewîaôciwie. e) Znajdowana pod róûnymi postaciami od czystego metalu do pospolitej rudy. Zastosowanie: a) Wysoce dekoracyjny element, szczególnie w samochodach sportowych. b) Przedstawicielka silnych reduktorów pieniëdzy. c) Pomocna przy wypoczynku. Testy: a) Czysty egzemplarz przybiera odcieï róûowy jeôli jest odkryty w naturalnej postaci. b) Zielenieje jeôli obok niej znajduje sië lepszy izotop. c) Wysoce niebezpieczna w niedoôwiadczonych rëkach. d) Niemoûliwe posiadanie wiëcej niû jednego trwaîego izotopu. Wyszperaî: Nightmare :::::::: AMP2/TXT/humor/Lista_bledow.txt :::::::: Lista bîëdów Windows'a WinErr: 000 System nie znany - wymieï monitor. WinErr: 001 Windowsy zaîadowane - system w niebezpieczeïstwie. WinErr: 002 Nie ma bîëdu - jak na razie. WinErr: 003 Bîâd w dynamicznym poîâczeniu danych - teraz jest w kaûdym twoim pliku. WinErr: 004 Bîëdny bîâd - wszystko w porzâdku. WinErr: 005 Próba uûycia wielozadaniowoôci - system zaskoczony. WinErr: 006 Dziwne: jest jeszcze miejsce na dysku. WinErr: 007 Bîâd gotówkowy - za maîo wydaîeô na hardware. WinErr: 008 Bîâd ochrony przy 0FF:1H0: próbowaîeô uruchomiê dwie aplikacje na raz. WinErr: 009 Straszliwy bîâd przy 1H0:25F - cholera wie, co sië staîo. :-( WinErr: 00A Uwaga! Plik, który edytujesz, ma ponad 3kB dîugoôci. Brak miejsca na utworzenie zapasowych kopii!!! WinErr: 00B Brak miejsca na dysku - zwolnij przynajmniej 75 MB. WinErr: 00C Brak pamiëci - dodaj wiëcej, wiëcej! WIËCEJ! WinErr: 00D Okno zamkniëte - nie wyglâdaj na zewnâtrz. WinErr: 00E Okno otwarte - lepiej nie zaglâdaj do ôrodka. WinErr: 00F Ciekawe - moûe nam powiesz, co sië staîo? WinErr: 010 Komunikat zarezerwowany dla bîëdów nastëpnych wersji. WinErr: 011 Bîâd ochrony - nic nie ruszaj! Szybko! Dzwoï pod 997! WinErr: 012 Nie wykryta klawiatura - naciônij F1 ûeby kontynuowaê. WinErr: 013 Nieoczekiwany bîâd - ???! @! WinErr: 014 System sië zawiesiî - naciônij coô. I tak straciîeô dane. WinErr: 018 Bîâd fatalny - system zniszczony. Kup sobie nowy. WinErr: 019 Bîâd uûytkownika - to nie nasza wina. Wcale bo nie! WinErr: 01A Bîâd ochrony - zmazaîem pliki systemowe... - sorki. Zainstaluj system jeszcze raz. WinErr: 01B Bîâd ochrony - prezydent nie ûyje. WinErr: 01C Bîâd niedokîadnoôci - niedokîadnoôê moûe byê niedokîadna. WinErr: 01D System padî - niech ûyje system. WinErr: 01E Bîâd wyczekiwania - proszë czekaê. I czekaê. I czekaê... WinErr: 01F Komunikat zarezerwowany dla bîëdów nastëpnych wersji. WinErr: 020 Bîâd w kodzie bîëdów - nastëpne komunikaty o bîëdach zostanâ utracone. WinErr: 042 Wirus! Próbowaîeô uruchomiê w sesji dosowskiej wirusa, który dziaîa tylko pod Windows - naciônij OK, ûeby uruchomiê go w sesji Windows. WinErr: 079 Mysz nie zainstalowana - naciônij lewy klawisz ûeby kontynuowaê. WinErr: 103 Bîâd zapeînienia buforu bîëdu - za duûo bîëdów do obsîugi. WinErr: 678 Czy chcesz zakoïczyê sesjë Windows? Czy moûe grasz jeszcze raz? WinErr: 683 Bîâd wyczekiwania - uûytkownik zasnâî w czasie czekania na boot systemu. WinErr: 815 Brak pamiëci - wolnych tylko 50.312.583 bajtów. Tekst przysîaî mi kiedyô Benito, którego teraz pozdrawiam! Krzysztof "mYsz" Nadolny Od redakcji: W katalogu BONUS znajduje sië plik "WinErr.taglines", który moûna podstawiê jako plik linii losowych w YAM'ie. Polecamy! :-) :::::::: AMP2/TXT/humor/Yo_ziomale!.txt :::::::: Yo ziomale! To: amiscene-pl@yahoogroups.com Date: Wed, 18 Dec 2002 01:39:38 +0100 Subject: [amiscene-pl] (offtopic) yo ziomale! wiem, ze to zupelnie nie wiaze sie z tematyka tej listy... ale jednak nie moglem sie powstrzymac, aby tego nie wkleic :) 3451375 (17:42) Yo motherfucker! 3451375 (17:42) Jestes z Norwegii? 3451375 (17:43) hej fucker zadalem ci pytanie 3451375 (17:44) Ale jestes glupi. Cadaver (17:45) ehh Cadaver (17:45) zadaj mi to pytanie 3451375 (17:45) A macie w Norwegii Skate-ow bo my w Polonii mamy i to duzo! Cadaver (17:46) a co to? 3451375 (17:46) Hehe pewnie nie wiesz nawet co to jest blokers 3451375 (17:47) Wiesz czy nie? Cadaver (17:47) nie nie wiem Cadaver (17:47) to cos co blokuje? 3451375 (17:47) To na przyklad ja i moi ziomale jesli wiesz wogole o czym mowie. 3451375 (17:48) Blokuje hehehe ale jestes ciemny Cadaver (17:48) ziomal Cadaver (17:48) to takie papierosy? 3451375 (17:49) Ale z ciebie duren. Widac ze nie tutejszy. Cadaver (17:49) a co to ziomal 3451375 (17:49) Ziomale to cala moja osiedlowa brygada rozumiesz? 3451375 (17:50) Ziomale to cala moja osiedlowa brygada rozumiesz? Cadaver (17:50) wyscie z harcerstwa? 3451375 (17:50) Hahahy z harcerstwa siadamy sobie na lawce przed blokiem i jaramy ziolo to jest piekne! Cadaver (17:51) ee Cadaver (17:52) a naucz mnie jakis innych slow Cadaver (17:52) ktorych nie znam 3451375 (17:52) Nie mysl sobie kurwa ze blokersi sa jakas zajebana gruba grzecznych dzieci! Jestesmy gangsterami i bronimy swojego terenu Rozumiesz?? Cadaver (17:52) bo ja dopiero co z norwegii przyjechalem 3451375 (17:53) AAAAA to lepiej uwazaj bo jacys ziomale moga ci dac niezly wpierdol jak jestes nie z ich parafii! Cadaver (17:53) parafia Cadaver (17:53) chodzicie do kosciola? 3451375 (17:54) Idioto! Parafia to inaczej twoj teren twoja dzielnica ktorej musisz bronic Kumasz? Cadaver (17:54) ee 3451375 (17:55) A sluchales kiedys Polskiego Hip Hopu??? Cadaver (17:55) a dlaczego mowisz ze jestes gangsterem Cadaver (17:55) nalezysz do gangu? 3451375 (17:55) Bo lubie czasem z ziomami komus najebac albo cos rozbierdolic po pijaku! 3451375 (17:56) A sluchales kiedys Polskiego Hip Hopu??? Cadaver (17:56) hop hip co to? 3451375 (17:56) To kurwa najlepszy styl muzyki! Jak nie sluchasz HH to lepiej wogole nie wychodz z domu! Cadaver (17:57) a oczym sa piosenki? 3451375 (17:57) Kurwa o szarej zajebanej rzeczywistosci! Cadaver (17:58) to fajne musi byc Cadaver (17:58) i dlaczego tyle przeklinasz? 3451375 (17: 58) Bo tak mi sie kurwa podoba. Jestem gangsterem a gangsterzy maja dosadny jezyk. Cadaver (17:59) a co jeszcze z maziolami robisz? 3451375 (17:59) Z ziomalami idioto! 3451375 (18:00) No co...... urzadzamy biby! 3451375 (18:00) Wiesz co to Biba? Cadaver (18:00) pipa? 3451375 (18:01) Boze co za typ! Biba durniu! Cadaver (18:01) to jak ktos zostanie przez samochod potracony? 3451375 (18:02) Biba czyli inaczej impra - Impreza ale taka z jaraniem stuffu!!! 3451375 (18:02) Kumasz? Cadaver (18:03) tak Cadaver (18:03) a czcicie szatana? 3451375 (18:03) Pojebalo cie? Cadaver (18:04) bo myslalem ze jak palicie stuff to chodzi o krzyze Cadaver (18:04) po norwesku stuff to krzyze Cadaver (18:04) i juz myslalem ze wy jestescie szatanowcami 3451375 (18:04) Stuff to inaczej ziolo idioto! Cadaver (18:05) jakie ziolo, rzenszen? 3451375 (18:05) Nie marycha idioto!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Cadaver (18:05) marchewka, po co marchewke palicie? 3451375 (18:06) Kurwa zaraz jebne................. 3451375 (18:06) Sam se spal marchewke cioto jedna! Cadaver (18:06) hmm Cadaver (18:06) a dlaczego bronicie swojej dzielnicy? Cadaver (18:06) przed kim? 3451375 (18:06) Przed skurwielami z innych parafii! 3451375 (18:07) Nasze osiedle jest tylko dla ziomali z naszej parafii! Cadaver (18:07) a ile tego ziola wypalsz na jednej pipie Cadaver (18:07) ? 3451375 (18:07) Zadne obce chuje nie beda sie nam po nim krecic! Cadaver (18:07) czyli chodzicie do kosciola 3451375 (18:07) Bibie kurwa! Roznie! Cadaver (18:07) a jak ktos do innej parafii chodzi to jest zly? 3451375 (18:08) Niektorzy chodza ale to wyjatki! 3451375 (18:08) Przeciez ci juz kurwa tlumaczylem ze parafia to naczej odiedle - dzielnica - blokowisko! A nie kurwa w sensie koscielnym! Cadaver (18:09) ee Cadaver (18:09) a co jeszcze robicie na tych bibach? 3451375 (18:09) Kurwa sluchamy HH i bitujemy. Cadaver (18:09) bitujecie? 3451375 (18:10) Tak robimy bity! Cadaver (18:11) a co to ?!?! 3451375 (18:12) Bit jak posluchasz pare kawalkow hiphopowych to skumasz co to bit! Cadaver (18:12) a pamietasz jakies teksty tych piosenek hip hopowych Cadaver (18:12) zebym wiedzial Cadaver (18:12) oczym spiewaja 3451375 (18:13) No kurwa np. Jestem Bogiem uswiadom to sobie sobie, ty tez jestes Bogiem tylko wyobraz to sobie sobie! Cadaver (18:13) ee dlaczego uwarzasz sie za boga? 3451375 (18:13) Tam wlasnie jest niezly bit! 3451375 (18:14) To akurat taki kawalek spytaj Pakciarzy dlaczego akurat tak nagrali! 3451375 (18:14) Zara musze leciec. O 19 jest biba u ziomala! Cadaver (18:14) czyli uwarzasz ze jestes bogiem? 3451375 (18:15) Musisz sie jeszcze wiele nauczyc o kulturze hiphopowej i o Blokersach. Ja narazie lece! Nara gangsta! Cadaver (18:15) papa:::::::: AMP2/TXT/Jak_pisac.txt :::::::: Jak pisaê do AMP? Zanim zabierzesz sië za pisanie tekstów do AMP zapoznaj sië z zasadami obowiâzujâcymi w tym magazynie. Oto one: 1. Pisaê moûna na dowolne tematy. Nie chcemy nikogo ograniczaê! Jedynym ograniczeniem jest poziom artków. Te najbardziej ûenujâce niestety nie pójdâ do "druku". Najwiëcej miejsca w AMP poôwiëcamy oczywiôcie piîce noûnej. Drugim tematem maga jest Amiga, a jego ostatnia czëôê ma byê odskoczniâ od football'u i komputerów. Mogâ sië tu znaleúê opowiadania, kawaîy, tematy zwiâzane z muzykâ itp. Osoby mniej zaprawione w pisarskich bojach zachëcamy do przepisywania (kopiowania) ciekawych materiaîów z papierowej prasy oraz z internetu. Jeûeli na przykîad natrafisz na interesujâcy tekst w lokalnej gazecie to podeôlij go do AMP! Pamiëtaj tylko o podaniu w miarë dokîadnych úródeî! Bez nich tego tekstu nie opublikujemy! 2. Teksty najlepiej wysyîaê poprzez internet - a_m_p@poczta.fm, ale moûna teû sîaê je pocztâ na dyskietce (rzadka, sformatowana pod AMIGA DOS'em [OFS lub FFS] lub na PC [720 kB]) albo na pîycie CD-R. Oto nasz tradycyjny adres: Szymon Tomzik ul.Jana Ûebroka 25 43-430 Skoczów 3. Zalecany standard polskich znaków to AmigaPL, ale moûe byê takûe i inny (dobrze by byîo zaîâczyê odpowiedniâ informacjë, czy jest to np. ISO lub WINDOWS - uîatwi nam to pracë). 4. Nie trzeba formatowaê tekstów, sami to zrobimy dostosowujâc tekst do wymagaï naszego maga. Sami teû pogrubimy, pochylimy i pokolorujemy teksty (jeûeli sobie tego nie ûyczysz to napisz nam o tym!). 5. Zamiast zaczynaê od akapitu zostaw jednâ linië przerwy! 6. Podczas korekty staramy sië wyeliminowaê bîëdy ortograficzne oraz stylistyczne. Niestety, ale w Polsce maîo kto umie poprawnie pisaê. Dlatego teû mamy z tym duûo pracy. Przy bîëdach ortograficznych stosujemy odpowiednie oprogramowanie komputerowe. Gorzej jest ze stylem. Czasami musimy sië teû nieúle nagîówkowaê, aby zrozumieê o co chodziîo autorowi tekstu. Bardzo czësto w takich wypadkach jesteômy zmuszeni INGEROWAÊ W TEKST. Nie wolno nam tego robiê tylko wtedy, gdy autor tego sobie nie ûyczy. 7. Znaki przystankowe (przecinki, kropki itp.) muszâ przylegaê do poprzedniego wyrazu i posiadaê przerwë przed nastëpnym wyrazem. DOBRZE ...sië nagîówkowaê, by zrozumieê... ÚLE ...sië nagîówkowaê,by zrozumieê... ...sië nagîówkowaê , by zrozumieê... 8. Nawiasy muszâ przylegaê do tekstu, który zawierajâ, a takûe posiadaê przerwë miëdzy tekstem na zewnâtrz nawiasu. DOBRZE ...DOS'em (OFS lub FFS) lub na... ÚLE ...DOS'em ( OFS lub FFS ) lub na... ...DOS'em(OFS lub FFS)lub na... ...DOS'em( OFS lub FFS )lub na... 9. Wyniki piîkarskich meczów naleûy pisaê w ten sposób: DOBRZE 3:1 ÚLE 3: 1 3 : 1 3 :1 10. Nie naleûy przenosiê wyrazów! ÚLE Oj! Jak chciaîbym przenieôê jakiô wy- -raz na drugâ stronë tekstu rzeki. 11. Obrazki i zdjëcia wysyîane do nas mogâ byê zapisane w dowolnym formacie, rozdzielczoôci i liczbie kolorów. Wiëkszoôê tych wymagaï jest taka sama jak w innych magazynach, wiëc nie powinieneô mieê problemów z dostosowaniem sië do tych zasad. Zapraszamy do klawiatury! Pisz i wysyîaj! Czekamy! :::::::: AMP2/TXT/Katalog_bonusowy.txt :::::::: Katalog BONUS W katalogu BONUS, który doîâczyliômy do AMP znajdziecie m.in.: Liga2002-03.lha - liga hiszpaïska do gry Sensible World Of Soccer. Ostatnie zmiany dokonane 31 stycznia 2003 roku. ecr1-03.htm - plik HTML, ranking klubów europejskich (European Club Ranking) z 10 lutego 2003 ze strony www.european-football-statistics.co.uk ATP-OS39patch.lha - korzystajâc z edytora tekstu AmiTekst Pro pod OS 3.9 moûemy zetknâê sië z maîym, ale dosyê denerwujâcym problemem. Mianowicie program ten przy starcie moûe nie otwieraê czcionki innej niû systemowa. ATP-OS39patch rozwiâzuje ten problem. our_tree.iff - czy tak wyglâda obecna sytuacja? :::::::: AMP2/TXT/Klawiszologia.txt :::::::: Klawiszologia ESC - wyjôcie z programu, Tabulator - restart programu, Strzaîka w górë - poprzedni artykuî, Strzaîka w prawo - poprzednia strona artykuîu, Strzaîka w lewo - nastëpna strona artykuîu, Strzaîka w dóî - nastëpny artykuî, Space - menu, Return - wybór artykuîu, F1 - pierwszy moduî, F2 - drugi moduî, F3 - trzeci moduî, F4 - czwarty moduî, F5 - cisza, F10 - zmiana ekranu. Obsîuga myszkâ: - puszczenie lewego przycisku nad elementem menu - wczytanie i wyôwietlenie tekstu, o ile taki znajduje sië w katalogu TXT, - puszczenie prawego przycisku podczas wyôwietlania tekstu - powrót do menu. Gucio :::::::: AMP2/TXT/ntw/Albert_Einstein.txt :::::::: Albert Einstein "Bóg nie gra w koôci z Wszechôwiatem" 2 sierpnia 1939 roku fizyk Albert Einstein podpisaî, jak o nim mówiî "list sumienia" do prezydenta Stanów Zjednoczonych Franklina Roosevelta. Zaniepokojony rozwojem nazistowskich Niemiec i peîen obaw, ûe Hitler wkrótce bëdzie miaî bombë atomowâ, Einstein wyrzekî sië swojego trwajâcego caîe ûycie pacyfizmu. "Pewnie aspekty sytuacji, która powstaîa wydajâ sië wzywaê do czujnoôci i jeôli to niezbëdne, do szybkiego dziaîania ze strony Administracji" - pisaî wraz z grupâ naukowców. "W ciâgu ostatnich czterech miesiëcy staîo sië prawdopodobne... wywoîanie nuklearnej reakcji îaïcuchowej w duûej masie uranu, PROGDIR:GFX/ntw/einstein w wyniku czego wytworzy sië ogromna energia i wielkie iloôci radu". Ostrzegî, ûe niemieccy fizycy mogâ wkrótce mogli skonstruîowaê nowe i niezwykîe potëûne bomby. "Jedna tego typu bomba, przetransportowana na statku i zdetonowana w porcie moûe zniszczyê caîy port wraz z czëôciâ przylegajâcego obszaru" - stwierdziî Einstein. Natychmiast po otrzymaniu tego listu Roosevelt utworzyî Komitet Doradczy do spraw Uranu. Decyzjë o skonstruîowaniu amerykaïskiej bomby atomowej podjëto jednak dopiero w grudniu 1941 roku, wkrótce po ataku Japoïczyków na bazë amerykaïskiej marynarki wojennej w Pearl Harbor, wciâgajâc Stany Zjednoczone do II wojne ôwiatowej. Po przedstawieniu swojego ostrzeûenia Einstein nie odgrywaî ûadnej roli w pracach nad skonstruîowaniem bomby, którâ pomyôlnie wypróbowano w lutym 1945 roku. W nastëpnych miesiâcach zrzucone bomby atomowe na japoïskie miasta Hiroszimë i Nagasaki, zmuszajâ Japonië do kapitulacji. Kiedy Einstein dowiedziaî sië o masowych ofiarach i ogromne zniszczeï wywoîanych przez te bombardowania chwyciî sië za gîowë i zrospaczony zawoîaî po niemiecku "Oh Weh!". W 1905 roku - majâc 26 lat opublikowaî proste na pozór równanie E=mc kwadrat (gdzie E oznacza energië, m masë, a c prëdkoôê ôwiatîa), które dowodziîo, ûe niewielka masa moûe zostaê zamieniona w potëûnâ energië. Odkrycie to doprowadziîo m.in. do wynalezienia bomby atomowej. Drëczyîo to sumienie Einsteina przez dwie ostatnie dekady jego ûycia. Einstein urodziî sië 14 marca 1879 roku w niemieckim mieôcie Ulm. Potem wraz z rodzinâ przeniósî sië do Monachium, gdzie jego ojciec i kuzyn otworzyli zakîady mechaniczne i warsztat elektryczny. Albert zaczâî interesowaê sië funkcjonowaniem ôwiata fizycznego, gdy majâc cztery lata dostaî od ojca kompas. Chîopca zafascynowaî fakt, ûe niezaleûnie od tego, jak obracaî sië kompas, igîa zawsze wskazywaîa kierunek póînocy. Kiedy miaî szeôê lat matka zaznajomiîa go z muzykâ. Zaczâî pasjonowaê sië grâ na skrzypkach, specjalnie wielbiâc Mozarta. Byî znakomitym matematykiem i w wieku 11 lat przerabiaî fizykë na poziomie uniwersyteckim. Uczyî sië takûe îaciny, greki i jëzyka francuskiego, w czym byî zaskakujâco sîaby, a co póúniej przyczyniîo do powstania legendy, ûe w szkole byî nieukiem. W 1895 roku, gdy miaî 16 lat, z powodu sîabej znajomoôci jëzyka francuskiego nie zdaî egzaminu do Instytutu Technicznego w Zurychu. Poniewaû jednak przyjmowano tam mîodzieû w wieku 18 lat, poradzono mu, aby podjâî studia gdzie indziej, a po roku ponownie zgîosiî sië na egzamin. Uzbrojony w dyplom ukoïczenia studiów bez specjalizacji, automatycznie zyskaî wstëp do instytutu i przez nastëpne 6 lat studiowaî matematykë i fizykë. Po krótkim okresie pracy jako nauczyciel matematyki w Zurychu, otrzymaî obywatelstwo szwajcarskie. W 1902 roku zostaî przyjëty na staû w biurze patentowym w Berlinie jako ekspert techniczny trzeciej kategorii. Pracujâc tam, w 1905 roku opublikowaî cztery doniosîe prace naukowe, w tym pierwszâ czëôê rewolucyjnej teorii wzglëdnoôci, teorië szczególnâ. Dowiódî równieû matematycznie równowaûnoôci masy i energii, co wyraûa równanie E=mc kwadrat. Teoria ta nie tylko utorowaîa drogë bombie atomowej, lecz takûe wyjaôniîa, dlaczego ôwieci sîoïce. Oba te procesy sâ reakcjami jâdrowymi, podczas których ze znikomej liczby jâder atomów wyzwala sië energia ôwietlna i cieplna. W 1909 roku Einstein zrezygnowaî z pracy w biurze patentowym i przez kilka nastëpnych lat wykîadaî fizykë teoretycznâ na uniwersytetach w Berlinie, Zurychu, Pradze i Berlinie (1914 rok). Dwa lata póúniej podczas I wojny ôwiatowej, ogîosiî drugâ czëôê teorii wzglëdnoôci, teorië ogólnâ. W 1921 roku Einstein otrzymaî nagrodë Nobla w dziedzinie fizyki, gîównie za prace nad teoriâ fotonowâ, w których dowiódî, ûe ôwiatîo porusza sië nie w postaci ciâgîego strumienia, lecz w oddzielnych pakietach falowych zwanych fotonami. Teoria wzglëdnoôci okazaîa sië zbyt kontrowersyjna dla komitetu Nagrody Nobla, Einstein postanowiî wiëc spopularyzowaê swoje prace. Przez nastëpnych kilka lat jeúdziî po ôwiecie, jak sië sam wyraziî "pogwizdujâc piosenkë o wzglëdnoôci". W nagîówkach artykuîów ukazaîo sië jego powiedzenie - "Bóg nie gra w koôci ze Wszechôwiatem", co byîo wyszukanym sposobem stwierdzenia, ûe reguîy we Wszechôwiecie istniejâ, jeôli tylko jesteômy w stanie je odkryê. W 1933 roku kiedy Einstein byî w USA, do wîadzy w Niemczech doszedî Hitler. Fuhrer nie wierzyî, ûe normalny ûyd mógî stworzyê teorië wzglëdnoôci. Twierdziî nawet, ûe Einstein przepisaî ten pomysî z jakiô papierów znalezionych przy zwîokach niemieckiego oficera. Naziôci nienawidzili Einsteina równieû za to, ûe popieraî syjonistów, którzy chcieli stworzyê païstwo ûydowskie w Palestynie. Pod nieobecnoôê Einsteina oddziaîy szturmowe spaliîy jego ksiâûki, splâdrowaîy dom pod Berlinem i przejëîy rachunek bankowy uczonego oraz pieniâdze z ksiâûeczki oszczëdnoôciowej jego ûony, Elsy. Einstein postanowiî zamieszkaê w Stanach Zjednoczonych. Obywatelstwo amerykaïskie otrzymaî w 1941 roku. W 11 lat póúniej nie przyjâî propozycji zostania prezydentem Izraela. Oôwiadczyî, ûe jest zbyt naiwny, aby byê politykiem. Zmarî w kwietniu 1955 roku w Princeton w stanie New Jersey. Einsteinowski Paradoks Czasu i Przestrzeni Juû jako nastolatek Albert Einstein napisaî - "Jak wyglâdaîby ôwiat, gdybym pëdziî na promieniu ôwietlnym?" W szczególnej teorii wzglëdnoôci zawarî stwierdzenie, ûe wszelki ruch we Wszechôwiecie jest wzglëdny, gdyû w przestrzeni kosmicznej nie moûna go zmierzyê. Einstein twierdziî równieû, ûe prëdkoôê ôwiatîa (okoîo 300 tysiëcy km/s) jest zawsze taka sama wobec obserwatora, niezaleûnie od tego, czy jest on w ruchu, czy nie. Twierdziî, ûe ôwiatîo gwiazdy, do której Ziemia zbliûa sië z takâ samâ prëdkoôciâ, z jakâ oddala sië od innej gwiazdy (29 tysiëcy km/h), dotrze do Ziemi w tym samym czasie, co ôwiatîo tej ostatniej gwiazdy. Doszedî do wniosku, ûe prëdkoôê ôwiatîa jest jedynâ staîâ wîasnoôciâ fizycznâ Wszechôwiata. I jeôli jest ona zawsze taka sama, niezaleûnie od ruchu obserwatora, inne wîaôciwoôci fizyczne muszâ byê inaczej postrzegane przez ludzi poruszajâcych sië w róûnych kierunkach i z róûnymi prëdkoôciami. Einstein obliczyî, ûe w rakiecie lecâcej z prëdkoôciâ bliskâ prëdkoôci ôwiatîa czas biegnie wolniej niû czas mierzony przez osobë, wzglëdem której rakieta sië porusza. Przy prëdkoôci ôwiatîa jej masa bëdzie nieskoïczona, zatem ûaden obiekt nie moûe osiâgnâê tej prëdkoôci, poniewaû osiâgniëcie jej wymagaîoby dziaîania nieskoïczonej siîy. Szczególna teoria wzglëdnoôci prowadzi do "paradoksu bliúniât". Jeôli jeden bliúniak porusza sië w przestrzeni kosmicznej z prëdkoôciâ bliskâ prëdkoôci ôwiatîa, czuje sië tak samo, jak jego brat z Ziemi. Jednak w pojeúdzie kosmicznym czas bëdzie biegî o poîowë wolniej niû na Ziemi. Jeôli zatem astronauta przebywa w Kosmosie przez, powiedzmy, 10 lat, wróci na Ziemië starszy tylko o 5 lat, podczas gdy jego bliúniaczy brat postarzeje sië o 10 lat. Teoria czasu zostaîa potwierdzona w lipcu 1977 roku, kiedy na orbitë wysîano bardzo dokîadne zegary atomowe w amerykaïskim satelicie. Po powrocie na ziemië porównano je z podobnym zegarem w Laboratorium Marynarki Wojennej w Waszyngtonie, okazaîo sië, ûe zegary z satelity nieco sië spóúniaîy. W satelicie czas biegî zatem wolniej. Wzór E=mc kwadrat oznacza, ûe masa obiektu moûe zostaê zmieniona w energië. Einstein doszedî do tego równania opierajâc sië na twierdzeniu, ûe masa obiektu wzrasta wraz z jego prëdkoôciâ. Wynika z tego, ûe jego energia takûe musi wzrastaê, jako ûe masywniejszy obiekt ma wiëcej energii niû poruszajâcy sië z tâ samâ prëdkoôciâ obiekt lûejszy. Dodatkowa energia jest równa iloczynowi masy i kwadratu prëdkoôci ôwiatîa. W ogólnej teorii wzglëdnoôci Einstein zawarî stwierdzenie, ûe promieï ôwietlny przelatujâc obok gwiazdy ugina sië na skutek jej grawitacji. Pole grawitacyjne gwiazdy powoduje zakrzywienie promienia ôwietlnego do wewnâtrz i, w pewnym sensie, zakrzywienie przestrzeni. Najkrótsza linia îâczâca dwa punkty jest zatem liniâ krzywâ. Einstein staî sië sîawny w 1919 roku, kiedy jego teorië potwierdziî zespóî angielskich astronomów, którzy sfotografowali caîkowite zaêmienie Sîoïca. Zdjëcia te porównano ze zdjëciami tych samych gwiazd zrobionymi, gdy Sîoïce znajdowaîo sië w ich pobliûu. Róûne ich poîoûenie ukazywaîo, jak Sîoïce odchyla ôwiatîo gwiazd. Wyszperaî: CESAR :::::::: AMP2/TXT/ntw/B-2_Stealth.txt :::::::: B-2 Stealth W koïcu lat piëêdziesiâtych amerykaïska CIA zaczëîa wysyîaê nad terytorium ZSRR samoloty zwiadowcze Lockheed U2 w celu zdobycia zdjëê szpiegowskich. Lataîy one na wysokoôci 24 tysiëcy metrów i w ogóle nie byîy wykrywane przez radary. Te niezwykîe samoloty byîy ôredniopîatami z jednym silnikiem turboodrzutowym, zbudowanym z plastiku i sklejki. Dopiero po czterech latach lotów, w maju 1960 roku Rosjanie zestrzelili U2, posîugujâc sië dla jego PROGDIR:GFX/ntw/b2 wykrycia radarem nowego typu, wspóîpracujâcym z rakietâ ziemia-powietrze o symbolu SA-2. Ale nawet wtedy ów U2 nie zostaî bezpoôrednio trafiony. Pocisk eksplodowaî jednak wystarczajâco blisko, aby spowodowaê nie kontrolowanie spadanie lekkiego samolotu, którego pilot, Gary Powers, musiaî sië katapultowaê. Powodzenie misji U2 sprawiîo, iû w USA rozpoczëto prace nad ôciôle tajnym programem badawczym Stealth, którego celem byîo skonstruîowanie samolotu wojskowego, niewidzialnego dla radaru. U2 byîy zbudowane z materiaîów niemetalicznych, które absorbowaîy fale elektromagnetyczne wysyîane przez radary zamiast odbijaê je z powrotem do stacji naziemnej. Program Stealth miaî za zadanie doprowadziê do budowy samolotu o doskonaîych osiâgach, który byîby prawie niewidoczny dla radaru, co sprawiîoby, iû wiëkszoôê sterowanych nim systemów obrony przeciwlotniczej staîoby sië przestarzaîych. Gîówne cele Oficjalna prezentacja supernowoczesnego bombowca B-2 Stealth odbyîa sië w listopadzie 1988 roku na terenie zakîadów Northrop w Palmdale w Kalifornii. Specjalnie zaproszeni goôcie oraz dziennikarze mogli jedynie obejrzeê z pewnej odlegîoôci samolot, który jest w stanie przedostaê sië niezauwaûony przez systemu radarowe przeciwnika i zrzuciê do 16 bomb jâdrowych na gîówne cele strategiczne. B-2 Stealth jest niewidzialny dla radaru dziëki temu, ûe przednia czëôê jego kadîuba pokryta jest farbâ absorbujâcâ fale elektromagnetyczne wysyîane przez radar. Opierajâc sië na podobnych technologiach konstruuje sië îodzie podwodne, których nie wykrywajâ sonary. Okrëty pokryte sâ grubâ warstwâ ûywicy, skutecznie absorbujâc fale akustyczne i odbijajâc tylko minimalny procent energii wysyîanej przez sonary. Radarowy zamët Innym sposobem przechytrzenia radaru przeciwnika jest lot na bardzo maîej wysokoôci. Tuû nad ziemiâ panuje bowiem swoisty radarowy zamët - przeszkadzajâ fale odbite od budynków i od innych obiektów. Nisko latajâce samoloty sâ niewykrywalne dla wiëkszoôci systemów radarowych, choê najnowoczeôniejsze z nich potrafiâ juû wyîowiê z radarowego zamëtu echo nieprzyjacielskiej maszyny. Wyszperaî: CESAR :::::::: AMP2/TXT/ntw/Badanie_pozarow.txt :::::::: Badanie poûarów 31 grudnia 1986 rok w hotelu Dupont Plaza w San Juan (Puerto Rico) wybuchî jeden z najtragiczniejszych poûarów od czasów II wojny ôwiatowej. Zaîoga hotelu byîa niezadowolona z przedîuûajâcego sië konfliktu na tle pîacowym; w pewnej chwili dwaj rozzîoszczeni pracownicy oblali denaturatem i podpalili kilka tekturowych pudeîek leûâcych w pustej sali balowej. W ciâgu 15 minut pîomienie uwiëziîy goôci hotelowych na najwyûszym, dwudziestym pierwszym piëtrze budynku. Wielu z 1 400 zagroûonych ludzi uratowano za pomocâ helikoptera. Poûar pochîonâî jednak 97 ofiar ômiertelnych, a 140 zostaîo rannych. Inspektorzy z amerykaïskiego Urzëdu ds. Alkoholu, Tytoniu, i Broni Palnej przybyli na miejsce jeszcze w czasie poûaru. Gdy zbadali zwëglone resztki mebli w sali balowej, odkryli na nich pozostaîoôci denaturatu i wysnuli wniosek, ûe przyczynâ poûaru byîo umyôlne podpalenie. Eksperci badajâcy przyczyny poûarów zwykle rozpoczynajâ swâ pracë natychmiast po ugaszeniu ognia. Pierwszym zadaniem jest zabezpieczenie i zarejestrowanie znalezionych resztek. Czasem moûna od razu stwierdziê, ûe ogieï zostaî podîoûony umyôlnie, np. gdy pîomienie wybuchîy w kilku róûnych miejscach lub kiedy tuû przed poûarem widziano kogoô uciekajâcego z miejsca tragedii. Kolejnâ czynnoôciâ jest ustalenie, gdzie zaczëîo sië paliê i gdzie ogieï byî najsilniejszy. Naleûy teû okreôliê drogë rozprzestrzeniania pîomieni. Bardzo pomocne mogâ okazaê sië oglëdziny ôladów pozostawionych przez dym oraz uszkodzeï powierzchni. Cennych wskazówek dostarczajâ zwîaszcza przedmioty metalowe i szklane. Element metalowej konstrukcji ulega znieksztaîceniu bâdú stopnieniu, zaleûnie od odlegîoôci od centrum poûaru, gdzie byîo najgorëcej. W sposób jaki pëka szkîo, ma zwykle zwiâzek z intensywnoôciâ pîomieni. Rozszerzanie sië metali pod wpîywem gorâca równieû moûe dostarczyê informacji na temat przebiegu poûaru - stalowa belka o dîugoôci 10 metrów rozgrzana do 500 stopni Celcjusza wydîuûy sië o 70 milimetrów. Gîëbokoôê zwëglenia drewna czy wykîadzin dywanowych takûe moûe ôwiadczyê o wysokoôci temperatury i czasie trwania poûaru. Analizujâc przebieg poûaru naleûy uwzglëdniê czynniki sprzyjajâce jego rozprzestrzenianiu sië. Szyby wind, kanaîy wentylacyjne czy klatki schodowe zachowujâ sië jak kominy i przenoszâ gorâce gazy, w czego skutek powstajâ nowe siedliska poûaru. Mylâce mogâ byê równieû lokalne ogniska pîomieni, spowodowane uszkodzeniami instalacji gazowej czy zbiorników z paliwem. Wybuchajâcy pojemnik aerozolowy potrafi zamieniê sië w kulë ognia o ôrednicy kilku metrów. Okreôliwszy miejsce wybuchu poûaru, eksperci starajâ sië znaleúê ôlady, które wskazywaîyby na jego przyczyny. Duûy wkîad w ustalenie przyczyny i przebiegu poûaru mogâ wnieôê specjaliôci analizujâcy resztki spalonych przedmiotów i materiaîów. 13 lutego 1983 roku w turyïskim kinie "Statuto" wybuchî jeden z najtragiczniejszych poûarów w historii Wîoch, w którym zginëîy 64 osoby, gîównie mîodzieû. W trakcie dochodzenia kinooperator wskazaî miejsce, gdzie pojawiîy sië pierwsze pîomienie. Inspektorzy znaleúli resztki starej instalacji elektrycznej, która spowodowaîa poûar. Gdy specjaliôci z rzymskiego laboratorium analiz sâdowych zbadali pobrane z kina próbki tapet, wykîadzin podîogowych oraz tapicerki, okazaîo sië, ûe wbrew obowiâzujâcemu we Wîoszech prawu ûaden z materiaîów nie byî ogniotrwaîy. Gdy ustalenie przyczyny poûaru nastrëcza trudnoôci, moûe sië okazaê, ûe znalezione w pogorzelisku zwîoki - to ofiara zabójstwa, co sugeruje podpalenie w celu ukrycia zbrodni. Jeôli zwîoki sâ znacznie bardziej spalone niû miejsce, w którym je znaleziono, najprawdopodobniej ktoô najpierw podpaliî ciaîo. Niekiedy, badajâc pîuca ofiary, moûna stwierdziê, ûe przed poûarem zostaîa ona uduszona. Za przyczynë poûaru w londyïskim metrze na stacji King's Cross w listopadzie 1987 roku, którego ofiarâ padîo 31 osób, poczâtkowo uznano umyôlne podpalenie. W koïcu jednak eksperci doszli do wniosku, ûe poûar powstaî w wyniku zapalenia sië nagromadzonej pod schodami powîoki kurzu zmieszanego ze smarem, od nieopatrznie rzuconej, nie zgaszonej zapaîki. W londyïskim metrze wprowadzono zakaz palenia, jednak wielu podróûnych, wychodzâcych ze stacji, zapalaîo papierosy na ruchomych schodach. WYSZPERAÎ: CESAR :::::::: AMP2/TXT/ntw/Concorde.txt :::::::: Concorde Concorde byî najwiëkszym wyzwaniem w historii lotnictwa. Powstaî dziëki wspóîpracy najlepszych specjalistów z Francji i Wielkiej Brytanii. Kiedy wzbiî sië w powietrze, staîo sië jasne, ûe ten pionierski SST (naddúwiëkowy samolot pasaûerski) to jeden z najwiëkszych triumfów technicznych. PROGDIR:GFX/ntw/concorde W transporcie lotniczym szybkoôê sprzedaje sië najlepiej. Nigdy nie byîo wâtpliwoôci, ûe po speînieniu innych uzasadnionych wymagaï najwaûniejsze jest budowanie coraz to szybszych samolotów. Od koïca drugie wojny ôwiatowej w tym biznesie króluje Wielka Brytania. Poszukiwania zaczëîy sië w 1940 r. od projektu de Havilland D. H. 106 Comet, który na ôwiatowym rynku byî kartâ atutowâ wôród odrzutowych transportowców pierwszej generacji. Oczekiwano, ûe stanie sië on równieû bazâ dla podboju ôwiata przez nastëpnâ generacjë. W poîowie lat piëêdziesiâtych, kiedy program Cometa zaczâî sië chwiaê, prowadzone byîy rozmowy miëdzy przedstawicielstwem nadzoru M. B. Morganem (póúniej lordem Morien Morganem), a liderami brytyjskiego przemysîu lotniczego na temat moûliwoôci budowy transportowego samolotu naddúwiëkowego. Nastëpstwem tych rozmów byîo powoîanie w listopadzie 1956 r. pod przewodnictwem M. B. Morgana, Komitetu do spraw Naddúwiëkowego Samolotu Transportowego - STAC (Supersonic Transport Aircraft Comittee). W skîad STAC wchodzili nie tylko technolodzy, najlepsi specjaliôci z firm silnikowych i pîatowcowych, liczni oficjele, ale równieû wyznaczeni przedstawiciele cywilnych linii lotniczych. Nikt wtedy nie mógî przewidzieê, ûe opozycja w stosunku do tego projektu osiâgnie wymiar narodowej krucjaty. W USA i wielu innych krajach wzglëdy polityczne doprowadziîy do wieloletniego opóúnienia w dopuszczeniu samolotu SST do portów lotniczych, a nawet do przelotu nad terytorium tych païstw. Oczywiôcie nikt nie spodziewaî sië dziesiëciokrotnego wzrostu cen paliwa. Tak wiëc dyskusje w STAC skupiaîy sië nad trudnoôciami technicznymi tego zamówienia, które znacznie przerastaîy problemy zwiâzane z innymi samolotami. Jednym z niezmiennych problemów byî ten, ûe gdy samolot pokonuje barierë dúwiëku, opór aerodynamiczny wzrasta ponad dwukrotnie. Byîo oczywiste, ûe naddúwiëkowy pîatowiec bëdzie wymagaî nowatorskiej konfiguracji: skrzydîo o bardzo maîym wydîuûeniu i maksymalnie dîugi kadîub o minimalnym przekroju. STAC rozwaûaî trzy moûliwoôci. Pierwsza dotyczyîa pîatowca zbudowanego zgodnie z reguîâ pól, ze skrzydîem w ksztaîcie litery M o skosie do przodu przy kadîubie i póúniej odgiëtym przy tyîowi. Dane tego projektu to prëdkoôê przelotowa równa 1,2 Ma (1285 km/h, 800 mph) i zasiëg 2414 km (1500 mil). Druga zawieraîa wysmukîâ deltë zbliûonâ do ostatecznego ksztaîtu Concorde o prëdkoôci przelotowej 1,8 Ma (1930 km/h, 1200 mph) i zasiëgu 2414 (1500 mil). Trzecia byîa stalowo-tytanowym monstrum o prëdkoôci przelotowej 3 Ma (3220 km/h, 2000 mph) i zasiëgu 5635 km (3500 mil). Trzecie rozwiâzanie uznano za zbyt skomplikowane techniczne i zbyt drogie. W USA studia nad podobnym projektem trwaîy przez 14 lat i pochîonëîy 2 mld USD. W marcu 1959 r. STAC zarekomendowaî dwa samoloty: jeden ôredniego zasiëgu o prëdkoôci 1,2 Ma, drugi transatlantycki o prëdkoôci 1,8 Ma. Ministerstwo Lotnictwa zdecydowaîo sië na dogîebnâ analizë drugiego projektu. Pod koniec 1960 r. okazaîo sië, ûe smukîa delta z îukowo zakrzywionâ krawëdziâ natarcia byîa najlepszym rozwiâzaniem, zachowujâc ponadto wystarczajâcâ doskonaîoôê areodynamicznâ do 2,2 Ma. To nie tylko skracaîo czas lotu, ale równieû zwiëkszaîo sprawnoôê napëdu, gdyû ta zaleûy od ciônienia we wlocie silnika, które roônie gwaîtownie ze wzrostem liczby Macha. W 1960 r. Bristol Aircraft, który (w trakcie îâczenia) przeistoczyî sië w British Aircraft Corporation-BAC, przedstawiî projekt transatlantyckiego samolotu naddúwiëkowego Typu 198 o 130 miejscach. Wyglâdaî on podobnie jak dzisiejszy Concorde, ale byî napëdzany przez 6 silników Bristol Siddeley Olympus. W lecie 1961 r. Ministerstwo zdecydowaîo, ûe ten szeôciosilnikowy samolot o masie 172368 kg (380000 lb) jest zbyt ambitny i zaûâdaîo 100-miejcowego o masie 113400 kg (250000 lb) z czterema silnikami. W tym czasie Sud-Aviation, jako czëôê rodzâcej sië wielkiej grupy SNIAS (Aerospatiale), projektowaîa samolot naddúwiëkowy o prëdkoôci 2 Ma i zdecydowaîa sië na bardzo podobnâ konfiguracjë, o krótszym jednak zasiëgu, dla 70-80 pasaûerów. Samolot ten miaî zastâpiê produkowanâ wówczas Caravelle. Podczas Salonu Paryskiego w 1961 r. Sud wystawiîa model tego projektu pod nazwâ Super Caravelle. Kilka miesiëcy wczeôniej, pod wpîywem nalegaï rzâdu, BAC rozpoczâî poszukiwania zagranicznego partnera. Zainteresowanie okazaîo tylko Sud Aviation. Pierwsze oficjalne spotkanie miaîo miejsce podczas Salonu Paryskiego, nastëpne miesiâc póúniej w Weybridge. Podobieïstwo miëdzy francuskâ, a brytyjskâ propozycjâ byîo nieprawdopodobne. Jedyna róûnica nie biorâc pod uwagë rozmiaru, masy i zasiëgu, polegaîa na tym, ûe Sud uwaûaî iû samolot nie musi byê wyposaûony w ruchomy dziób, podczas gdy BAC uwaûaî to rozwiâzanie za podstawowe dla zapewnienia wîaôciwej widocznoôci do przodu w czasie lâdowania, kiedy dziób samolotu jest wysoko uniesiony. Dalsze dyskusje zaowocowaîy porozumieniem miëdzy rzâdami zawartym 29 listopada, które formalnie uruchomiîo realizacjë projektu. Koszty miaîy byê finansowane po poîowie przez oba rzâdy, a prace podzielone miëdzy BAC a Aerospatalie w zakresie konstrukcji pîatowca, oraz Bristol Siddelley (od 1966 Rolls-Royce) i SNECMA w zakresie zespoîu napëdowego. Podstawâ do konstrukcji tego zespoîu miaî byê powiëkszony silnik Olympus noszâcy oznaczenie Olympus 593. Brytyjski partner byî odpowiedzialny za atlantyckâ wersjë samolotu, a Francuzi skupili sië na samolocie krótkiego zasiëgu z podkadîubowymi schodami zamiast zbiornika paliwa w tylnej czëôci kadîuba. Dyrektorzy Komitetu byli przypisani do pîatowca lub do silnika. Francuzi i Brytyjczycy mieli niezaleûnie podpisane kontrakty ze swymi narodowymi grupami przemysîowymi. Wydaje sië oczywiste, ûe taka koncepcja wspóîpracy nigdy juû nie zaistnieje, stworzono jâ bowiem tylko po to, by zapewniê warunki do wspóîdziaîania wybitnych inûynierów. Lord George Edwards, który przewodzâc Vickers-Armstrong (samoloty) w 1958 r. przewidziaî przebieg nadchodzâcych zdarzeï z niezwykîâ dokîadnoôciâ, byî gîównym architektem caîego projektu. Prowadzâcymi prace byli lord Archibald Russel i dr Bill Strang ze strony BAC, oraz Pierre Satre i Lucien Servanty ze strony Aerospatiale. Wspóîpraca rozciâgaîa sië na strukturë pîatowca i silniki, dotyczyîa setek gîównych dostawców instalacji i wyposaûenia, które trzeba byîo zaprojektowaê od poczâtku, aby speîniaîo nowe wymagania. W koïcu Francuzi zaakceptowali ideë transatlantyckiego samolotu naddúwiëkowego. Przyczyniîo sië do tego spotkanie w 1963 r. z przyszyîy klientami - liniami lotniczymi. Udowodniîo ono, ûe projekt francuski nie odpowiada zapotrzebowaniu rynku. Istniaîa silna obawa, ûe angielsko-francuski naddúwiëkowiec moûe straciê na atrakcyjnoôci w ôwietle amerykaïskich projektów budowy samolotu dla 250 pasaûerów i o prëdkoôci 3 Ma. Nie ulec tak silnej presji i pozostaê przy koncepcji samolotu 100-miejscowego o prëdkoôci 2 Ma - to rzeczywiôcie wymagaîo silnych nerwów. Angielsko-francuska konstrukcja, nazwana w 1963 r. Concorde, urosîa od 118843 kg do 129730 kg (od 262000 lb do 286000 lb), zwiëkszyîa liczbë miejsc przy peînym zasiëgu z 90 do 100. Zespóî inûynierów przekonstruowaî Olympusa do wersji Mk-593B, dla uzyskania duûo wiëkszego ciâgu, co z kolei pozwoliîo na wzrost masy samolotu do 148700 (326000lb) i 118 miejsc. Na poczâtku 1965 r. wstëpny projekt zostaî zatwierdzony i przystâpiono do produkcji prototypów 001 i 002. Równoczeônie rozpoczëto realizacjë ogromnego programu, w którym zawieraîa sië konstrukcja pîatowca uwglëdniajâca termiczne parametry lotu. Prace te byîy realizowane w Farnborough na doôwiadczalnych samolotach Handley Page H. P. 221. Chociaû czëôê umowy mówiîa o tym, ûe linie montaûowe powinny byê w obu krajach i produkowaê samoloty o numerach nieparzystych w Toulouse St Martin i parzystych w Filton (Bristol), nie znalazîo to odzwierciedlenia w rzeczywistej produkcji. Tak wiëc dla BAC przeznaczone byîy dziób, czëôê ogonowa i zabudowa silników, a dla Areospatiale skrzydîa, ôrodkowa czëôê kadîuba i podwozie. Francja miaîa w koïcu okoîo 60% struktury, a Wielka Brytania wiëkszoôê zespoîu napëdowego. Instalacje podzielone byîy mniej wiëcej po poîowie, choê wîâczaîy pewnâ iloôê elementów produkcji USA. Aerodynamicznie projekt moûna opisaê jako bezogonowâ deltë o îukowej krawëdzi natarcia skrzydîa. Skrzydîo ma ujemny wznios, rosnâcy wzdîuû rozpiëtoôci. Gruboôê profilu jest bardzo maîa i wynosi 3% na odcinku od kadîuba do silników i 2,15% na zewnëtrznej czëôci kadîuba. Wewnëtrzne sekcje skrzydîa byîy produkowane w Bougenais, Toulouse, St Nazaire i Marinane, a zewnëtrzne przez Dassault w Bourges. Samolotem sterowaîo szeôê sterolotek. Dwie z nich byîy umieszczone miëdzy silnikami i napëdzane przez osobne siîowniki Dowty Boulton Paul zasilane z instalacji hydraulicznej o ciônieniu 281,2 KG/cm (4000lb/sqin). Jednâ z niedogodnoôci takiego rozwiâzania jest to, ûe w czasie startu i lâdowania powierzchnie sterolotek nie mogâ byê uûyte do zwiëkszenia wsklepienia profilu dla powiëkszenia siîy noônej i zwiëkszenia oporu aerodynamicznego. Zwiâzany z tym problem przemieszczania sië ôrodka parcia (umownego punktu, na który dziaîa skupiona siîa noôna) zostaî rozwiâzany bardzo sprytnie - bez zwiëkszenia oporu aerodynamicznego. Wiëkszoôê ze 119695 litrów paliwa (26330 imp gal) mieôci sië w zbiornikach integralnych cienkiego skrzydîa i pod podîogâ kabiny pasaûerskiej. Dziëki uûyciu dodatkowych zbiorników paliwa, umieszczonych maksymalnie na przodzie skrzydîa i na koïcu kadîuba, staîo sië moûliwe przeniesienie ôrodka ciëûkoôci samolotu dla skompensowania ruchu ôrodka parcia. Podczas przekraczania bariery dúwiëku zawartoôê przednich zbiorników jest przepompowywana do tylnego zbiornika trymerujâcego i do gîównych zbiorników paliwowych. Pod koniec lotu naddúwiëkowego zawartoôê tylnego zbiornika jest przepompowywana do zbiornika przedniego i do zbiorników gîównych. Zdecydowano, ûe gîównym materiaîem konstrukcyjnym bëdzie stop aluminium opracowany w Wielkiej Brytanii o symbolu RR.58 i produkowany we Francji pod oznaczeniem AU2GN. Silniki w wiëkszoôci sâ wykonywane ze stopów ûelaza, tytanu oraz stopów wysokiej zawartoôci wolframu lub niklu. Powietrze do silników dostarczane jest przez ogromne, regulowane wloty o ostrych krawëdziach wyposaûonych w elektrycznâ instalacjë przeciwoblodzeniowâ. W chwytach powietrznych wlotów mieszczâ sië regulowane górne powierzchnie, oraz powierzchnie dolne, gdzie znajdujâ sië klapy, przez które powietrze moûe byê wsysane lub upuszczane do atmosfery. W trakcie konstruowania silnika nastâpiîo dalsze zwiëkszenie jego ciâgu, zastosowano nowâ dyszë gazów wylotowych z umieszczonym w niej dopalaczem, zastosowano regulowanâ dyszë wylotowâ z odwracaczem ciâgu, oraz skonstruowano komorë spalania z odparowaniem paliwa, co spowodowaîo wyeliminowanie widocznego dymienia. Czterokoîowe podwozie gîówne chowaîo sië do ôrodka i wyposaûone byîy w wëglowe zespoîy hamulcowe Dunpola. Byîo to pierwsze w ôwiecie uûycie takich zespoîów. Charakteryzowaîy sië one niezwykîâ skutecznoôciâ w czasie ewentualnego przerwania startu samolotu z peînym obciâûeniem. Maszyny nie wyposaûono w spadochron hamujâcy, ani w hamulce aerodynamiczne, a krawëdzie natarcia skrzydîa byîy staîe. Zastosowane ukîady hamulcowe byîy zîoûone. Charakteryzowaîy sië one wysokim ciônieniem hydraulicznym, co byîo rozwiâzaniem nowoczesnym (zastosowano je wczeôniej w Bristol Britania). Posuniëciami najbardziej postëpowymi i skomplikowanymi bez wâtpienia byîy wloty silników i instalacja wysokoôciowa z ciônieniem róûnicowym 0,75 kG/cm (107lb/sqin) oraz zuûycie paliwa jako czynnika pochîaniajâcego ciepîo wynikîe wskutek nagrzewania aerodynamicznego. W roku 1966 r. prowadzono techniczne badania wytrzymaîoôciowe struktury pîatowca. Silniki byîy wypróbowywane ze swoimi regulowanymi dyszami, uruchomiono równieû gîówny symulator samolotu. Prototyp 001 opuôciî linië produkcyjnâ w Toulouse 11 grudnia 1967 r., zaô pierwsze koîowanie wykonaî w sierpniu 1968r., strat miaî miejsce 2 marca 1969 r. Opóúniî sië wiëc w stosunku do pierwszego lotu. Pilotem byî Andre Turcat. Nr 002 pod dowództwem Briana Trubshow z Filton wzbiî sië w powietrze miesiâc póúniej. Piloci linii lotniczych po raz pierwszy wykonali lot na prototypie w listopadzie 1969r. i od samego poczâtku nie byîo powaûniejszych problemów z samolotem. Niestety znaleúli sië przeciwnicy, którzy uwaûali, ûe SST zagraûa ôrodowisku (nadmierny haîas). Na zîâ ocenë samolotu miaî równieû horrendalny wzrost kosztów konstrukcji, które z jednej strony byîy rezultatem ômiesznie niskich kosztorysów, nie uwzglëdniajâcych moûliwoôci powiëkszania samolotu w trakcie jego produkcji, z drugiej zaô inflacji, której w ogóle nie uwzglëdniono. W 1971 r. prototypy wykonywaîy dîugie loty nad morzem. Jeszcze w grudniu tego roku pierwszy prototyp samolotu, z innâ przyîbicâ, dîuûszâ przedniâ czëôciâ kadîuba i wydîuûonym ogonem, wykonaî swój pierwszy lot z Filton do brytyjskiej bazy doôwiadczalnej w Fairford. 28 lipca 1972 r. British Airways podpisaî kontrakt z BAC na piëê samolotów, a Air France z Aerospatiale na cztery. Pojawiîy sië równieû oferty zîoûone przez PanAm oraz Chiny, ale nie doszîo do ich realizacji. Prototyp 001 zostaî przekazany do muzeum w Le Bourget w paúdzierniku 1973 r. na dwa miesiâce przed pierwszym lotem seryjnego Concorde'a. Do roku 1975, w ramach reklamy, samolot odwiedziî wiele najwiëkszych miast ôwiata, dowodzâc swojej niezawodnoôci nawet na tak wczesnym etapie eksploatacji. Regularne poîâczenia liniowe rozpoczëîy sië 21 stycznia 1976 r. lotem British Airways z Londynu do Bahrajnu samolotem o numerze 206 i lotem Air France, na trasie Paryû-Dakar-Rio de Janeiro, egzemplarzem o numerze 205. Loty do Waszyngtonu obie linie rozpoczëîy 24 maja 1976 r. Prototyp zakoïczyî loty 4 marca 1997 r. i znalazî sië w Yeovilton. Concorde uzyskaî certyfikat na lâdowanie automatyczne wg III kategorii 1 wrzeônia 1978 r. Mimo ûa loty rejsowe Concorde'a cieszyîy sië wielkâ popularnoôciâ wôród pasaûerów, a same loty wskazywaîy na swâ niezawodnoôê (w 1981 r. popularnoôê lotów British Airways na tym typie osiâgaîa 94%), to kîopoty polityczne i rosnâce ceny paliw sparaliûowaîy wîaôciwie uûytkowanie samolotu. W 1996 British Airways miaîy w eksploatacji 7 egzemplarzy, a Air France piëê. Francuzi wycofali z eksploatacji jeden egzemplarz w 1993 r. z przeznaczeniem czëôci zamiennych do pozostaîej floty. Brytyjczycy nie zdecydowali sië na podobny krok i naddúwiëkowy Concorde pozostaî flagowym samolotem tych linii. Ôwiatîoôê samolotu zgasîa po katastrofie we Francji, gdzie zginëîy dwie Polki. Wyszperaî: CESAR :::::::: AMP2/TXT/ntw/F-117A.txt :::::::: F-117A Nighthawk Jeszcze dziesiëê lat temu w roku 1991 nikt nie przypuszczaî, ûe istnieje samolot "niewidzialny" dla radarów. Jednakûe w tamtych czasach grupa specjalistów z koncernu Lockheed'a wiedziaîa, ûe taka maszyna istnieje. Koncepcja "niewidzialnego" dla radarów samolotu powstaîa jeszcze w latach II wojny ôwiatowej, jednakûe dopiero w latach siedemdziesiâtych technologia osiâgnëîa poziom umoûliwiajâcy jej realizacjë. Przez wiele lat prowadzono badania róûnego rodzaju materiaîów pochîaniajâcych promieniowanie elektromagnetycze (RAM) i prace koncepcyjne nad ksztaîtem takiego samolotu. Prace nad samolotem przeznaczonym do skrytych, nocnych ataków na zlokalizowane cele punktowe rozpoczëto w ôcisîej tajemnicy na poczâtku lat siedemdziesiâtych, program nosiî kryptonim "Senior Trend". Niewidzialnoôê dla radarów i innych ôrodków wykrywania (tzw. technologia stealh) uznano za moûliwâ do osiâgniëcia poprzez szereg równolegîych dziaîaï, zmierzajâcych do minimalizacji przekroju radarowego (RSC) i "wyciszenia" wszystkich úródeî róûnego rodzaju wykrywalnego promieniowania jakie emituje kaûdy samolot. Dla zmiejszenia RCS zdecydowano sië na zastosowanie niecodziennego, bëdâcego zaprzeczeniem wielu zasad aerodynamiki, ksztaîtu samolotu, zîoûonego z fragmentów pîaszczyzn (co daje minimalny sygnaî odbity w kierunku radaru poszukujâcego). Wszystkie powierzchnie samolotu pokryto specjalnym tworzywem, posiadajâcym wîasnoôci silnego pochîaniania (wygaszania) docierajâcego promieniowania elektromagnetycznego, bardzo starannie opracowano doôwiadczalnie wszelkiego rodzaju szczeliny podziaîowe podzespoîów samolotu, nadajâc im nieraz niecodzienny, zygzakowaty przebieg. Dla zmniejszenia emisji wîasnego promieniowania zrezygnowano z aktywnych ôrodków wykrywania - samolot nie wcale radaru, systemy îâcznoôci radiowej sâ uûywane w caîkowicie wyjâtkowych sytuacjach, a do îâcznoôci taktycznej podczas lotu w szyku z innymi samolotami korzysta sië z laserowych systemów telekomunikacyjnych. Anteny awioniki sâ chowane. Silniki umieszczono nad skrzydîem starannie izolujâc cieplnie od konstrukcji, ich wloty zaopatrzono w specjalne siatki eliminujâce silne echo radarowe, którego úródîem sâ czëôci silnika, a wloty pîaskich szczelinowych dysz usytuowano tak, by nie byîy widoczne od doîu i wyposaûono w mieszacze gorâcych spalin z zimnym powietrzem w celu minimalizacji cieplnego ôladu samolotu. Byîy nawet pogîoski o instalacji ciepîego azotu, który po wtryôniëciu do wylotów spalin radykalnie obniûaî ich temperaturë. Samolot pozbawiono praktycznie jakichkolwiek czëôci wystajâcych - pozostawiono jedynie, z koniecznoôci, 4 sondy danych aerodynamicznych dla systemu FBW. Ksztaît aerodynamiczny samolotu jest przykîadem podporzâdkowania aerodynamiki wymaganiom "niewidzialnoôci". Zastosowano profil bëdâcy smukîym, ostrym piëciokâtem, skos pîata 67 stopni i 30 minut na krawëdzi natarcia, oraz usterzenie Rudlickiego, zîoûone z dwóch zamocowanych obrotowo, wywaûonych aerodynamicznie pîyt o niecodziennej linii podziaîu. Konstrukcja pîata jest dwudúwigarowa, jego wnëtrze wypeîniajâ zbiorniki paliwowe. W konstrukcji samolotu wykorzystano szereg gotowych instalacji i podzespoîów z innych samolotów (np. ukîad sterowania FBW i fotel wyrzucany adaptowane z myôliwca F-16, system kontroli z C-130, hamulce kóî z samolotu Gulfstream III). Uzbrojenie jest przenoszone w dwóch zamykanych komorach. Samolot dostosowany jest do tankowania paliwa w locie i wyposaûony w spadochron hamujâcy. Efektem zastosowania technologii stealh jest uzyskanie przekroju radarowego wynoszâcego 0.01m kwadratowego - 2500 razy mniej niû myôliwiec F-15 i 10000 PROGDIR:GFX/ntw/f117a razy mniej niû F-4 Phantom. W roku 1977 zademonstrowano (oczywiôcie tylko wtajemniczonym) przedprototyp, oznaczony jako XST, który posiadaî juû cechy charakterystyczne dla najnowszych modeli F-117. Poczâtkowo samolot ten miaî nosiê oznaczenie F-19. Pierwszy oblot prototypu odbyî sië 18 czerwca 1981 roku, zaô oblot pierwszego seryjnego samolotu odbyî sië 15 stycznia 1982 roku. Seryjna produkcja trwaîa od 1981 do 1991. Przez ten czas wyprodukowano 59 egzemplarzy (choê poczâtkowo ta liczba miaîa wynosiê 100). W esploatacji F-117 znalazîy sië od roku 1983. Chrzest bojowy samolotu odbyî sië w 1989 roku, kiedy to F-117 braîy udziaî w ataku na Panamë podczas porwania gen. Noriegi. F-117 uczestniczyîy w operacji "Pustynna Burza", gdzie zademonstrowaîy w peîni swoje moûliwoôci - odznaczyîy sië wysokâ skutecznoôciâ (jednakûe wedîug niepotwierdzonych informacji pochâdzâcych ze úródeî rosyjskich jeden F-117 zostaî zestrzelony przez irackâ obronë przeciwlotniczâ. Te same úródîa podajâ, ûe miejsce domniemanej katastrofy byîo intensywnie bombardowane w celu zniszczenia resztek samolotu). Pierwszym zadaniem bojowym F-117 miaîa byê operacja w Syrii w 1983 (operacjë odwoîano na 45 min. przed jej rozpoczëciem). F-117, które sâ dzisiaj ekspoatowane sâ uzbrajane w bomby, których masa nierzadko przekracza jednâ tonë. Jednakûe najbardziej ômiercionoônâ broniâ jaka jest instalowana na F-117 jest pocisk typu Mk61 TNW (bomba NUKLEARNA). Obecnie tylko 3 dywizjony USAF (United States Air Forces) zostaîy wyposaûone w samoloty typu F-117. Obecnie produkcja F-117 zostaîa wstrzymana ze wzglëdu na nowe osiâgniëcia w dziedzinie technologii stealh. Pomimo, iû nie opracowywuje sië juû nowych wersji tego samolotu chodzâ pogîoski o opracowywanej, w uwzglëdnieniem doôwiadczeï zastosowania bojowego, w tajnych zakîadach Lockheed'a "Skunk Works" nowej wersji samolotu. Wiëc cóû to bëdzie za stwór. Ponoê o klasë przewyûsza F-117. Cóû moûe byê lepsze niû F-117, którego osiâgniëcia wydajâ sië prawie niemoûliwe? Wyszperaî: CESAR:::::::: AMP2/TXT/ntw/Fale_radiowe.txt :::::::: Fale radiowe Kiedy sîuchamy transmisji z koncertu na ûywo, sîyszymy muzykë wczeôniej niû osoby zebrane w sali koncertowej. Dzieje sië tak dlatego, ûe fale radiowe przenoszâ dúwiëk do naszego domu z prëdkoôciâ ôwiatîa czyli 300 tysiëcy km/s. Fale dúwiëkowe wytwarzane przez gîosy czy instrumenty propagujâ sië znacznie dîuûej w sali koncertowej. Rejestracja sygnaîów dúwiëkowych Kiedy fale dúwiëkowe padajâ na mikrofon, wytwarzajâ drgania na jego membranie. Drgania te przeksztaîcone zostajâ w sygnaî elektryczny, który jest wzmacniany, a nastëpnie przekazywany na wejôcie modulatora - urzâdzenia, które nakîada go na wytwarzanâ elektrycznie falë radiowâ, której zadaniem jest przeniesienie sygnaîu w eterze. Po modulacji fala noôna jest wzmacniana, a nastëpnie przekazywana za pomocâ kabla do anteny nadawczej. Przesyîanie sygnaîów w powietrzu Emisja programów radiowych odbywa sië w pasmach fal elektromagnetycznych o okreôlonych czëstotliwoôciach. Programy nadawane w tym samym czasie przesyîa sië na róûnych czëstotliwoôciach. Anteny nadawcze radiostacji znajdujâ sië zwykle na masztach lub wieûach, niekiedy wysokich na 150-180 metrów. Kaûda z nich to w zasadzie pëtla drutu lub metalowej liny, której dîugoôê zaleûy od czëstotliwoôci nadawania. Antena radiowa promieniuje fale elektromagnetyczne na bardzo podobnej zasadzie, jak wîókienko ûarówki, które emituje ôwiatîo elektryczne. Fale radiowe rozchodzâ sië z wieûy antenowej we wszystkich kierunkach. Wychwytywanie sygnaîu Wyemitowane fale radiowe wychwytywane sâ przez antenë nastrojonâ na odpowiedni zakres czëstotliwoôci. Dostrajajâc radioodbiornik do wybranej stacji, zmieniamy parametry obwodu wejôciowego odbiornika tak, aby przepuszczaî jedynie fale o poûâdanej czëstotliwoôci. Odebrana fala noôna jest nastëpnie mieszana z wytworzonym w odbiorniku sygnaîem o niûszej czëstotliwoôci w celu otrzymania zmoduîowanego przebiegu elektrycznego poôredniej. Zwiëksza to czuîoôê odbiornika oraz eliminuje zakîócenia. Sygnaî modulujâcy jest wydzielany, z sygnaîu noônego przez demodulator, nastëpnie jest wzmacniany i doprowadzany do gîoônika. Gîoônik dziaîa jak odwrotnoôê mikrofonu i przetwarza sygnaî elektryczny na fale dúwiëkowe, zarejestrowane przez mikrofon. Sygnaîy AM i FM Sygnaîy elektryczne mogâ dwojako modulowaê, czy teû zmieniaê radiowâ falë noônâ - za pomocâ modulacji amplitudowej (AM) lub czëstotliwoôciowej (FM). Modulacja amplitudowa polega na zmianie amplitudy fali noônej, modulacja czëstotliwoôciowa na zmianie liczby cykli fali noônej w ciâgu sekundy. Sygnaîy AM sâ bardziej podatne na zakîócenia elektryczne. Objawiajâ sië one w postaci szumów i trzasków na wyjôciu odbiornika. Sygnaîy FM nie podlegajâ tym zakîóceniom. Poniewaû jednak mogâ byê transmitowane tylko w linii prostej, wykorzystywane sâ do transmisji o maîym zasiëgu. Pasma AM i FM Modulacjë amplitudowâ wykorzystuje sië do transmisji o duûym zasiëgu na falach o dîugoôci 1000-2000 metrów. Fale te mogâ pokonywaê tysiâce kilometrów, odbijajâ sië bowiem od elektryzowanych warstw atmosfery zwanych jonosferâ, znajdujâcych sië okoîo 130-160 km nad Ziemiâ. Sygnaîy AM transmitowane sâ w trzech pasmach fal: dîugich (1000-2000 m), ôrednich (187-577 m), krótkich (10-100 m). Fale krótkie najlepiej propagujâ sië nocâ, dlatego teû uûywane sâ do nadawania na bardzo dîugich dystansach. Sygnaîy radiowe FM obejmujâ bardzo wysokie czëstotliwoôci (VHF) z pasma 87-108 MHz. Czëstotliwoôê z zakresu VHF wykorzystywane sâ równieû przez policjë, taksówkarzy oraz CB-radio. Ultra wysokie czëstotliwoôci rzëdu 450-855 MHz wykorzystuje telewizja. Fale radiowe poniûej 300 mm to mikrofale. Czëstotliwoôci rzëdu 3-30 GHz stosowane sâ w systemach radarowych i w îâcznoôci satelitarnej. Zakres fal elektromagnetycznych Naturalne fale niosâce energië, takie jak ôwiatîo, pochodzâ ze Sîoïca i innych ciaî niebieskich. Ich dîugoôê wynosi od bardzo krótkich do 100 km. Fale wykorzystywane w radiu czy promienie Roentgena, wytwarza sië sztuczne w ukîadach elektrycznych jako fale o odpowiedniej dîugoôci. Im fala krótsza, tym ma wiëkszâ czëstotliwoôê. Czëstotliwoôci Radio: 10 do potëgi 8 cykli na sekundë - wiele programów dúwiëkowych emituje na falach dîugich oraz ôrednich. Telewizja: 10 do 10 cykli na sekundë - sygnaîy telewizyjne przenoszâ fale radiowe wysokiej czëstotliwoôci. Lâdowanie na ksiëûycu w 1969 roku oglâdaîo miliony widzów. Radar: 10 do 12 cykli na sekundë - nawigacja statków, mikrofale odbijajâ sië od obiektów znajdujâcych sië na drodze, co uwidacznia ich na ekranie. Promieniowanie podczerwone: 10 do 14 cykli na sekundë - kolory zaleûâ od temperatury obiektów. Termogramy wykorzystuje sië do diagnozowania raka lub artretyzmu. Promieniowanie sîoneczne: 10 do 16 cykli na sekundë - ôwiatîo tworzy siedem fal o róûnych czëstotliwoôciach. Widaê je jako barwy tëczy. Ultra fiolet: 10 do 16 cykli na sekundë - ôwiatîo sîoneczne niewidoczne w tëczy, jest úródîem witaminy D. Nadmiar promieni jest kancerogenny. Promieniowanie rengenowskie: 10 do 18 cykli na sekundë - sâ pochîaniane przez ciaîo, ale nie przechodzâ przez koôci czy metal. Promienie gamma: 10 do 20 cykli na sekundë - sâ elementem skaûenia radioaktywnego wystëpujâcego po eksplozji nuklearnej. Promienie kosmiczne: 10 do 22 cykli na sekundë - powstajâ w kosmosie, przypuszczalnie na skutek wybuchu gwiazd, np. Mgîawicy Kraba. Od odbiornika krysztaîkowego do tranzystorowego W 1888 roku Niemiec Heinrich Hertz zademonstrowaî przesyîanie energii elektrycznej w powietrzu. W latach 1894-96 wîoski naukowiec Guglielmo Marconi rozwinâî metodë wysyîania sygnaîów alfabetu Morse'a za pomocâ fal Hertza. W 1901 roku Marconi udoskonaliî swój system, aby przesyîaê sygnaîy telegraficzne na drugâ stronë Atlantyku - z Kornwalii do St. John's na Nowej Fundlandii. Pierwszy program radia publicznego transmitowany z Massachusetts w USA i sîyszalny w promieniu 160 km zostaî nadany w Wigilië Boûego Narodzenia 1906 roku przez kanadyjskiego inûyniera Reginalda Aubrey'a Fessendena, który wynalazî sposób îâczenia sygnaîów pochodzâcych z mikrofonu z falâ elektromagnetycznâ. Metodë të nazwano radiem. Poczâtkowo odbiorcy mieli sîuchawki poîâczone z odbiornikami na krysztaîki do detekcji fal radiowych. Ustâpiîy one miejsca odbiornikom z gîoônikami i diodâ lampowâ (wynalezionâ w 1904 roku przez Anglika Johna Ambrose'a Fleminga), a nastëpnie z czulszym ukîadem elektronicznym, z triodâ, po wynalezieniu jej przez Amerykanina Lee de Foresta. Odbiorniki wyposaûone w najstarsze lampy elektronowe wîâczano na piëê minut przed rozpoczëciem programu, aby sië rozgrzaîy. Regularne programy radiowe zaczëto nadawaê ze stacji publicznych w Detroit i Pittsburghu w 1920 roku. Amerykaïski inûynier Edwin H. Armstrong w 1924 roku ulepszyî odbiornik, zaô pod koniec lat piëêdziesiâtych zastâpiono lampy tranzystorami. Niewidzialne fale pochodzâce z kosmosu Oglâdajâc tëcze widzimy fale ôwietlne. Zazwyczaj ôwiatîo jest niewidoczne, kiedy jednak przechodzi przez krople deszczu, zaîamuje sië (ulega refrakcji), poniewaû woda ma wiëkszâ gëstoôê niû powietrze i zmniejsza prëdkoôê fali ôwietlnej. Ôwiatîo rozdziela sië na siedem barw. Odpowiadajâce róûnym barwom fale skîadajâ sië na biaîe ôwiatîo, zaîamujâ sië bowiem pod róûnym kâtem. Fale odpowiadajâce poszczególnym barwom majâ róûne dîugoôci, czyli odlegîoôci miëdzy grzbietami fal. Im fala krótsza, tym mocniej sië zaîamuje. Fiolet jest falâ najkrótszâ, czerwieï - najdîuûszâ. Fale ôwietlne stanowiâ niewielkâ czëôê fal elektromagnetycznych - wliczajâc w to fale radiowe - istniejâcych wokóî nas. Fale dúwiëkowe nie sâ falami elektromagnetycznymi, lecz falami ciônienia. Struktura generowanych elektrycznie fal radiowych sîuûâcych do przenoszenia dúwiëków jest podobna do fal radiowych istniejâcych w naturalnym ôrodowisku. Jak mierzy sië dîugoôê fal Fale elektromagnetyczne rozchodzâ sië z prëdkoôciâ okoîo 300 tysiëcy km/s. Nazywajâ sië elektromagnetyczne, gdyû skîada sië na nie zarówno pole elektryczne jak i magnetyczne - oddziaîujâce na siebie pod kâtem prostym. Pola te wzajemnie sië na siebie nakîadajâ, powodujâc ruch falowy. Amplituda to poîowa odlegîoôci miëdzy grzbietem, a dolinâ fali. Fale mogâ byê klasyfikowane wedîug czëstotliwoôci, a wiëc liczby fal, które przechodzâ przez dany punkt w ciâgu sekundy. Im dîuûsza fala, tym niûsza czëstotliwoôê. Czëstotliwoôê mierzy sië w hercach, a nazwa jednostki pochodzi od nazwiska Heinricha Hertza, który w 1888 roku wykazaî, ûe sygnaîy elektryczne moûna przesyîaê w powietrzu. Wywoîaî on przepîyw prâdu o wysokim napiëciu przez drucianâ pëtlë zakoïczonâ z obu stron metalowymi kulkami, doprowadzajâc do przeskoczenia miëdzy nimi iskry elektrycznej. W tym samym czasie inna iskra przeskoczyîa miëdzy kulkami w podobnej pëtli z drutu w drugiej czëôci pomieszczenia. Hertz udowodniî, ûe energia przekazywana z jednej pëtli do drugiej byîa promieniowaniem elektromagnetycznym, którego istnienie uzasadniî teoretycznie w 1864 roku brytyjski uczony James Clerk Maxwell. Jeden herc to liczba peînych cykli drgaï okresowych na sekundë. Czëstotliwoôê przewaûnie wyraûa sië w kilohercach (1 kHz = 10 do 3 Hz), megahercach (1 MHz = 10 do 6 Hz), gigahecach (1 GHz = 10 do 9 Hz). Fale ôwietlne sâ niezwykle krótkie. Najdîuûsze - czerwone - majâ dîugoôê rzëdu 10 do -7 m oraz czëstotliwoôê okoîo 430 GHz. Dîugoôê wykorzystywanych w telekomunikacji fal radiowych wynosi od 1 mm do 30 km, a ich czëstotliwoôê waha sië od 10 kHz do 300 GHz. WYSZPERAÎ: CESAR :::::::: AMP2/TXT/ntw/Fax.txt :::::::: Fax Korzystajâc z podîâczonego do telefonu faxu w ciâgu dosîownie sekundy moûna przesîaê na drugi koniec ôwiata wiernâ kopië dokumentu bâdú obrazka. Fax - skrót ten oznacza facsimile transmission (przekaz kopii) - jest obecnie powszechnie uûywany. Przekaz faxem kosztuje tyle samo, co zwykîa rozmowa PROGDIR:GFX/ntw/fax telefoniczna, materiaî przesyîany jest jednak znacznie szybciej niû trwaîoby dyktowanie go przez telefon. Automatyczne faxy mogâ odbieraê informacje 24 godziny na dobë, mogâ zostaê równieû zaprogramowane na przesyîanie dokumentów po godzinach urzëdowania, wykorzystujâc w ten sposób niûsze taryfy telefoniczne. Niektóre potrafiâ przesîaê ten sam dokument kolejno do róûnych odbiorców, co nazywa sië przekazem grupowym. Chcâc wysîaê dokument bâdú obrazek, wkîadamy go do faxu i wykrëcamy ûâdany numer. Resztë czynnoôci wykonuje juû samo urzâdzenie, które sygnalizuje uzyskane poîâczenie. Dokument, który chcemy przesîaê, przesuwany jest nad úródîem ôwiatîa, zwykle lampâ fluorescencyjnâ. Ôwiatîo z lampy odbija sië od dokumentu i przeniesione za pomocâ zwierciadeî przechodzi nastëpnie przez soczewkë na urzâdzenie zwane CCD (element ze sprëûeniem îadunkowym). Zbudowane jest ono z tysiëcy maîych komórek majâcych za zadanie przeksztaîcenie ôwiatîa w sygnaî elektryczny, którego napiëcie zaleûy od ôwiatîa, jakie odebraîa kaûda komórka. Sygnaî zmienny przetwarzany jest w sygnaîy cyfrowe, przekazywane nastëpnie do urzâdzenia zwanego modemem (modulator - demodulator), nakîadajâcego je na fale noônâ w celu przesîania za pomocâ linii telefonicznej. Zanim modem zacznie przekazywaê sygnaîy, sprawdza jakoôê poîâczenia telefonicznego. Przy niedostatecznej jakoôci poîâczenia, urzâdzenie nie przekaûe informacji, gdyû mogîaby ona ulec zniszczeniu. Jednoczeônie wyôwietla polecenie, aby uûytkownik ponownie wysîaî dokument. Najnowsze maszyny mogâ wielokrotnie powtarzaê czynnoôê przesîania informacji, aû do momentu, aû zostanâ one przekazane bezbîëdnie. Takie usprawnienie znane jest jako ECM (transmisja z korekcjâ bîëdów). Po dotarciu do sîuchawki sygnaîy sâ demodulowane, czyli oddzielane od fali noônej i przekazywane do drukarki, która odtwarza dokument w îaïcuchach kropek tworzâc linie. Wiëkszoôê faxów stosuje druk termiczny. Termiczne gîowice ich drukarek skîadajâ sië z setek igîowych elementów grzejnych, które operujâ wzorami. Drukujâ one na termoczuîym papierze pokrytym warstwâ substancji chemicznej czerniejâcej w zetkniëciu z ciepîem. Niektóre z tych urzâdzeï potrafiâ drukowaê na zwykîym papierze, co stanowi duûâ zaletë, gdyû taki wydruk przechowuje sië znacznie dîuûej. Faxem szybciej Urzâdzenia do wysyîania fotografii byîy wykorzystywane przez wydawców gazet juû od 1907 roku. Wtedy wîaônie do londyïskiej Daily Mirror przetelegrafowano zdjëcie z Paryûa. W 1959 roku japoïska gazeta Asahi Shimbun przesyîaîa ze swojej siedziby w Tokio peîne stronice do drukarni w odlegîym o 960 km Sapporo. Obecnie za pomocâ satelity codziennie przesyîa sië caîe wydanie gazety do Londynu, gdzie jest ona drukowana i rozprowadzana po Europie. W ciâgu ostatnich lat postëp techniczny umoûliwiî zastosowanie taïszych urzâdzeï, które jednoczeônie dajâ doskonaîej jakoôci kopie. Korzystajâ z nich nie tylko gazety i firmy. Policja moûe np. przesîaê za pomocâ faxu kopie odcisków palców. Przekaz zadrukowanej stronicy formatu A4 za pomocâ najstarszych faxów trwaî nawet do szeôciu minut. Póúniej czas ten udaîo sië skróciê o poîowë. Nowsze urzâdzenia potrzebujâ na ten sam format niecaîe 30 sekund. Urzâdzenie z lat 90 kodujâ i przekazujâ informacje cyfrowo, skracajâc czas przekazu stronicy formatu A4 do czterech czy piëciu sekund. WYSZPERAÎ: CESAR :::::::: AMP2/TXT/ntw/Jak_powstaje_samochod.txt :::::::: Jak powstaje samochód? Filmy animowane pokazujâ zazwyczaj produkcjë samochodów w nastëpujâcy sposób - z jednej strony do fabryki wjeûdza wielki blok metalu, a z drugiej zaô opuszcza jâ lôniâce nowoôciâ auto. Rzeczywistoôê jest znacznie bardziej imponujâca niû film. Nierzadko w produkcjë jednego samochodu jest zaangaûowanie wiele fabryk na caîym ôwiecie. W hiszpaïskiej miejscowoôci Saragossa amerykaïski koncern General Motors zainstalowaî olbrzymiâ linië montaûowâ. Trafia tam stal karoseryjna z hut hiszpaïskich, silniki z Wielkiej Brytanii, elementy zawieszenia, skrzynie biegów i wtryski paliwa z Niemiec, opony z Wîoch albo Francji, radia samochodowe z Holandii lub Japonii oraz inne czëôci i podzespoîy nawet z Australii i Korei. Na poczâtku stulecia pierwsze samochody byîy produkowane mniej wiëcej w ten sam sposób, co bryczki - robotnicy krâûyli wokóî budowanego pojazdu i za pomocâ mîotków montowali metalowe panele do drewnianego szkieletu. Dopiero organizacyjny geniusz Henry'ego Forda przystosowaî metody masowej produkcji do potrzeb przemysîu motoryzacyjnego. Pierwsza linia montaûowa W 1903 roku w Detroit Ford rozpoczâî produkcjë samochodów. W ciâgu trzech lat staî sië najwiëkszym producentem samochodów w USA. Po upîywie piëciu lat, by maksymalnie wykorzystywaê znormalizowane elementy, skoncentrowaî sië na produkcji jednego typu, nazwanego Modelem T. W roku 1913 Ford po raz pierwszy zastosowaî taômë produkcyjnâ. Taôma caîkowicie odwróciîa wzajemne relacje czîowieka i wytwarzanego przezeï produktu - od tej pory samochód przesuwaî sië powoli obok stojâcych w miejscu robotników, z których kaûdy wykonywaî jednâ, okreôlonâ czynnoôê. Zastosowanie taômy do produkcji iskrowników skróciîo czas montaûu z 20 do 5 minut. Dziëki nowej metodzie czas potrzebny do wyprodukowania jednego podwozia skrócono z 12 godzin do 90 minut. Taôma produkcyjna staîa sië wielkim sukcesem komercyjnym. W ciâgu dziesiëciu lat cena Modelu T spadîa z 850 dolarów do 250 dolarów, a sprzedano go îâcznie 1,8 miliona egzemplarzy. Zyski i pîace rosîy. W 1951 roku Ford Motors raz jeszcze wprowadziî rewolucyjnâ innowacjë, polegajâcâ na uûyciu automatycznych urzâdzeï do wytwarzania bloków silnika. Wykonujâc 500 róûnych czynnoôci 40 maszyn zamieniaîo surowy odlew w caîkowicie wykoïczony korpus, redukujâc czas produkcji z wielu godzin do 15 minut. Ôwiat robotów Tendencja do ograniczania pracy czîowieka doprowadziîa do wielu nowych odkryê i usprawnieï. W Fiacie Uno zaledwie 30 z 2 700 spawów robionych jest rëcznie. Ludzie wykonujâ juû tylko czynnoôci wymagajâce specjalnych umiejëtnoôci, jak na przykîad ukîadanie przewodów elektrycznych. W typowej fabryce samochodów lat osiemdziesiâtych, takiej jak produkujâce Fiata Uno zakîady w Mirafiori i Rivalta, które codziennie opuszcza 2 600 pojazdów, proces produkcyjny rozpoczyna sië od arkuszy stali trafiajâcych do tîoczni. Tam sterowane cyfrowo ûurawie ukîadajâ zrolowanâ blachë stalowâ w gigantycznych prasach, które formujâ czëôci karoserii. Nastëpnie roboty przystëpujâ do budowy pîyty podîogowej, wykonujâc wiele spawów, wykrawajâc miejsce na nadkola, zagîëbienie bagaûnika i koîo zapasowe. W nastëpnej czynnoôci wielkie ramiona precyzyjnie dopasowujâ boczne elementy karoserii i dach, które nastëpnie zostajâ przyspawane przez automaty. W tym samym czasie na sâsiedniej taômie koïczone sâ drzwi samochodu. Ich wytworzenie wymaga skomplikowanego wytîoczenia elementów i przymocowania zewnëtrznej powîoki do stalowego szkieletu. W najnowoczeôniejszych fabrykach urzâdzenia laserowe sprawdzajâ kaûde nadwozie w poszukiwaniu najmniejszych nawet odstëp od normy. Prace wykoïczeniowe Celem malowania samochodu jest nie tylko ochrona nadwozia przed korozjâ, lecz równieû dodanie mu blasku. Niemal caîkowicie zmontowana karoseria zostaje w specjalnym zbiorniku dokîadnie oczyszczona z tîustych zabrudzeï, wypîukana i pokryta fosforanem, dziëki któremu farba lepiej przylega do powierzchni. Po kolejnych kilku pîukaniach na blachë trafia kilka warstw podkîadu. Nakîadane sâ one przy uûyciu pola elektrycznego, które przyciâga farbë. Ostatnie warstwy, zwykle trzy, sâ wykonane z bîyszczâcej farby akrylowej. Îâczna gruboôê naîoûonej powîoki wynosi zazwyczaj okoîo 0,1 milimetra. W przypadku Rolls-Royce'a 22 warstwy farby majâ gruboôê 0,2 milimetra. We wszystkie puste profile, takie jak sîupki i progi, wstrzykuje sië specjalny wosk chroniâcy przed wodâ, ôniegiem, ûwirem i solâ. Nastëpnym krokiem jest wykoïczenie wnëtrza. Samochód otrzymuje swój "system nerwowy", czyli elektryczny. Roboty kîadâ wyôcióîkë filcowâ, dywaniki, wmontowujâ fotele i inne czëôci wyposaûenia. Wiele fabryk uûywa robotów nawet do transportu czëôci - ma to na celu zmniejszenie ewentualnych szkód i udziaîu siîy roboczej. W koïcowym etapie samochód otrzymuje swoje "serce". Specjalny podnoônik umieszcza kompletny silnik wraz ze sprzëgîem i skrzyniâ biegów we wîaôciwym miejscu. Z tyîu pojazdu montuje sië zbiornik paliwa. Pozostaje jeszcze wyposaûenie samochodu w zawieszenie, ukîad kierowniczy, chîodnicë i akumulator, aû wreszcie w koîa i opony. Jeszcze tylko trochë wody, odmraûacza, oleju, benzyny i samochód moûe ruszaê w drogë. Wyszperaî: CESAR :::::::: AMP2/TXT/ntw/Krotkofalarstwo.txt :::::::: Krótkofalarstwo Co to jest krótkofalarstwo? Dla wiëkszoôci ludzi zakres fal krótkich stanowi pasmo, na którym moûna posîuchaê zagranicznej "gadaniny", czy posîuchaê muzyki "okraszonej" masâ zakîóceï. Natomiast najczëôciej zadawane pytania krótkofalowcom sâ typu: czym sië oni wîaôciwie zajmujâ? Co z tego majâ? Bardzo czësto zdarza sië, ûe krótkofalowcami zostajâ osoby o zamiîowaniu technicznym. Nierzadko majâ one za sobâ pierwsze próby samodzielnych konstrukcji elektronicznych. Co w krótkofalarstwie przyciâga szerokie rzesze ludzi mîodych i starszych? Przede wszystkim satysfakcja z bezpoôrednich rozmów z podobnymi ludúmi na caîym ôwiecie. Czësto znajomoôci "eterowe" zmieniajâ sië w osobiste spotkania np. przy ognisku, w klubie. Czësto dopiero podczas takich spotkaï widaê wyraúnie róûnice wiekowe, czy róûnice z przygotowania technicznego. Pomimo to zawsze pozostajâ koleûeïskie i serdeczne wzajemne stosunki. Oprócz tego istnieje moûliwoôê konwersacji praktycznie w kaûdym jëzyku ôwiata. Jaka jest róûnica miëdzy CB, a krótkofalarstwem? Najlepszâ odpowiedziâ bëdzie porównanie tych dziedzin. CB - jest pasmem obywatelskim, dostëpnym dla kaûdego, czego efekty moûna posîuchaê. Pracuje sië tu w 40 podstawowych kanaîach, poniûej czëstotliwoôci 28 MHz (praca na wstëgach jest piractwem!!!). Zasiëg regionalny. Krótkofalowcem zostaje sië po zdaniu egzaminu païstwowego, co sprawia, ûe jest to hobby elitarne, chociaû z kaûdym rokiem krótkofalowców licznie przybywa. Kaûdy nowy radioamator otrzymuje wîasny niepowtarzalny znak. Kaûdy znak skîada sië z trzech czëôci: prefiksu (zaleûnego od kraju), numeru (najczëôciej oznaczajâcy dany wycinek kraju - Polska posiada 9 okrëgów) oraz dwu lub trzyliterowego sufiksu np. SP4XYZ oznacza SP - Polska 4 - okrëg póînocno-wschodni oraz trzy litery przydzielane w porzâdku alfabetycznym. Krótkofalowcy mogâ pracowaê na ponad 12 pasmach zaczynajâc od fal ôrednich, koïczâc na milimetrowych. Zasiëg zaleûny jest od pory roku i dnia (w zasadzie zasiëg obejmuje caîy ôwiat). Przydzielone radioamatorom polskim pasma: 160 m - 1.810-2.000 MHz 80 m - 7.000-7.100 MHz 24 m - 10.100-10.150 MHz 20 m - 14.000-14.350 MHz 18 m - 18.068-18.168 MHz 15 m - 21.000-21.450 MHz 12 m - 24.890-24.990 MHz 10 m - 28.000-29.700 MHz 2 m - 144.000-146.000 MHz 70 cm - 430-440 MHz oraz 1.255 GHz i powyûej... Jak zaczâê? W Polsce wydanych jest ponad 10 tys. zezwoleï na posiadanie i uûywanie radiostacji amatorskich. Nawiâzanie wiëc kontaktu z krótkofalowcami nie powinno sprawiê wiëkszego kîopotu. Spotkaê ich moûna w zasadzie w kaûdym mieôcie czy wiosce. Czasem wystarczy dobrze rozglâdaê sië po okolicy. Wprawdzie nieczësto stosujâ oni rozbudowane systemy antenowe, ograniczajâc sië do prostych (ale skutecznych) konstrukcji drutowych. Najlepszym sposobem jest jednak odwiedzenie najbliûszego klubu LOK lub ZHP, które powinny pokierowaê chëtnych do odpowiednich placówek. Waûne jest równieû to, ûe odpowiednie kluby organizujâ kursy przygotowujâce do egzaminu païstwowego, dajâ równieû moûliwoôê pracy (pod okiem operatora) na radiostacji klubowej, co wpîywa korzystnie na ksztaîtowanie nawyków i umiejëtnoôci przed przyszîâ pracâ pod wîasnym znakiem. Oficjalnym przedstawicielem krótkofalowców w naszym kraju jest Polski Zwiâzek Krótkofalowców (PZK). Zwiâzek ten jest stowarzyszeniem zrzeszajâcym ponad 4 tys. czîonków - w wiëkszoôci skupionych w klubach lub terenowych oddziaîach PZK. W sprawie przynaleûnoôci do PZK, czy uzyskaniu konkretnych informacji moûna zwróciê sië bezpoôrednio do Zarzâdu Gîównego PZK. SWL? SWL jest to skrótowe okreôlenie licencji nasîuchowej. Aby uzyskaê licencjë nasîuchowâ nie potrzeba zdawaê egzaminu! Jej posiadacz otrzymuje specjalny znak nasîuchowy, który uprawnia do korzystania z wszelkiej dziaîalnoôci krótkofalarskiej (z wyîâczeniem nadawania). Moûna np. zostaê czîonkiem PZK oraz korzystaê w peîni z czîonkostwa, czyli miëdzy innymi korzystaê z biura QSL, które zajmuje sië wysyîkâ kart potwierdzajâcych nasîuch, braê udziaî w zawodach, zdobywaê dyplomy itp. Licencja nasîuchowa bardzo pozytywnie wpîywa na "osîuchanie sië" pasm, szczególnie czëôci telegraficznej co korzystnie wpîywa na doskonalenie oraz uîatwia zdanie egzaminu na licencjë nadawczâ. Licencjë SWL wydajâ Oddziaîy Terenowe PZK. Karty QSL Karty QSL sâ to karty wielkoôci widokówki, za pomocâ których uzyskuje sië osobiste potwierdzenie îâcznoôci, lub nasîuchu. W tym celu umieszcza sië na niej podstawowe informacje takie jak: data, godzina, czëstotliwoôê itp. Szata graficzna kart jest natomiast dowolna i zaleûy od wyobraúni projektanta. Szczególnie cenne sâ karty otrzymane z trudno dostëpnych krajów, rzadkich ekspedycji, czy teû z niewielkich wysp. Egzaminy Egzaminy na uzyskanie ôwiadectwa radiooperatora odbywajâ sië w ciâgu caîego roku (z wyîâczeniem wakacji). Dokîadne terminy tych egzaminów moûna uzyskaê w czasopiômie krótkofalarskim "QTC" lub bezpoôrednio od krótkofalowców. Wymagania egzaminacyjne: Wiadomoôci techniczne: - teoria elektrycznoôci, elektromagnetyzmu i radiotechniki - elementy obwodów (rezystory, kondensatory itp.) - ukîady (filtry, zasilacze, wzmacniacze itp.) - odbiorniki (rodzaje, schematy blokowe itp.) - nadajniki (rodzaje, schematy blokowe itp.) - anteny i linie zasilajâce - propagacja fal radiowych - pomiary - zakîócenia radioelektryczne - bezpieczeïstwo pracy przy urzâdzeniach elektrycznych i nadawczych - przepîyw prâdu przez ciaîo czîowieka - poraûenie - udzielanie pierwszej pomocy - ochrona przeciwporaûeniowa - wpîyw pola elektromagnetycznego na organizm ludzki - ochrona odgromowa - przepisy przeciwpoûarowe przy urzâdzeniach elektrycznych Przepisy i procedury operatorskie krajowe i miëdzynarodowe: - alfabet fonetyczny miëdzynarodowy - kod Q - skróty operatorskie - sposoby porozumiewania sië w przypadku niebezpieczeïstwa i klësk ûywioîowych - znaki wywoîawcze - plan pasm czëstotliwoôci dla sîuûb radioamatorskich - przepisy krajowe i miëdzynarodowe dotyczâce sîuûby radioamatorskiej i satelitarnej îâcznoôci radioamatorskiej Ponadto osoby wystëpujâce o ôwiadectwo radiooperatora klasy "A" (wszystkie pasma i emisje radioamatorskie): - umiejëtnoôê nadawania i odbioru alfabetu Morse`a. Nightmare:::::::: AMP2/TXT/ntw/Nauka_porozumiewania.txt :::::::: Nauka porozumiewania Swoiste porozumienie, jakie îâczy niektóre zwierzëta z ludúmi, bywa zastanawiajâce. Pies bardzo dobrze wyczuwa intencje swego pana, tak ûe czasami wydaje sië, iû ma jakiô dodatkowy zmysî. Równieû koï potrafi reagowaê na najsîabsze nawet wskazówki. Dowodzi tego nie raz, wykonujâc skomplikowane figury w ujeûdûaniu sportowym. Czy kiedykolwiek bëdzie moûliwe komunikowanie sië ze zwierzëtami za pomocâ mowy? Parë lat temu podjëto próby porozumiewania sië w ten sposób z delfinami. Ssaki te majâ mózg zbliûony wielkoôciâ do ludzkiego i sprawiajâ wraûenie istot bardzo inteligentnych. Ponadto potrafiâ wydawaê róûne dúwiëki - piski, jëki, mlaôniëcia, szczekniëcia i gwizdy, którymi sygnalizujâ na przykîad niebezpieczeïstwo lub fakt rozpoznania "rozmówcy". Dotychczasowe próby zrozumienia jëzyka delfinów nie przyniosîy jednak rezultatu. Udaîo s¡ë jednak dowieôê, ûe ssaki te, podobnie jak lwy morskie, potrafiâ rozpoznawaê pewne gesty (bëdâce rodzajem jëzyka) i wîaôciwie na nie reagowaê. W Long Marine Laboratory w Santa Cruz, w stanie Kalifornia, mieszka 13-letni lew morski o imieniu Rocky, który nauczyî sië rozpoznawaê róûne przedmioty. Gdy wyîowi z basenu ûâdany przedmiot, dostaje nagrodë. Jego treser, Ron Schusterman z Uniwersytetu Stanu Kalifornia, wrzuca do wody blisko tuzin róûnych zabawek - piîek, krâûków, butelek itp. Asystent siedzâcy na brzegu basenu daje zwierzëciu znaki, kaûâc wyîowiê dany przedmiot. W 95 przypadkach na 100 Rocky przynosi wîaôciwâ zabawkë. Co wiëcej, rozumie on bardziej zîoûone polecenia w rodzaju "zanieô piîkë do krâûka" lub "zanieô maîy czarny krâûek do butelki". W tych êwiczeniach Rocky osiâga 40-procentowâ skutecznoôê, jednak nawet taki wynik nie moûe byê dzieîem przypadku. Najwyraúniej w jakimô stopniu rozumie proste zdania. Jëzyk migowy dla szympansów Podobne eksperymenty przeprowadzono z szympansami, orangutanami i innymi maîpami. Zwierzëta te nigdy nie bëdâ w stanie mówiê, poniewaû ich struny PROGDIR:GFX/ntw/szympans gîosowe róûniâ sië znacznie od ludzkich. Dlatego teû Allen i Beatrice Gardnerowie z Uniwersytetu Stanu Nevada, prekursorzy eksperymentów z maîpami, wpadli na pomysî, ûeby jednâ z maîp nauczyê jëzyka migowego. W 1967 roku wybrali rocznâ szympansicë o imieniu Washoe i przez cztery lata nauczali jâ amerykaïskiego jëzyka migowego, uûywanego przez gîuchoniemych w Stanach Zjednoczonych. Wielokrotnie pokazywali jej poszczególne znaki, a gdy reagowaîa poprawnie, dostaîa nagrodë. Washoe szybko sië uczyîa i w sumie opanowaîa 150 znaków jëzyka migowego. Pewnego dnia, podczas spaceru nad jeziorem, jej opiekun wskazaî na kaczkë. "Co to jest?" - zapytaî szympansicë w jëzyku migowym. "Ptak woda" - odpowiedziaîa Washoe, najwyraúniej stworzywszy wîasne okreôlenie na kaczkë. W innych metodach posîugiwano sië klawiaturâ komputera, na której maîpa naciskaîa klawisz odpowiadajâcemu danemu sîowu lub zdaniu. Rezultaty zdawaîy sië wskazywaê, ûe szympansy rzeczywiôcie potrafiâ reagowaê na proste polecenia i samodzielnie prosiê o róûne rzeczy. Entuzjazm naukowców zostaî jednak ostudzony przez innego amerykaïskiego psychologa, profesora Herberta Terrace'a z Uniwersytetu Columbia w stanie Nowy Jork, który przeanalizowaî wszystkie dwuwyrazowe frazy stworzone przez Washoe i doszedî do wniosku, ûe kolejnoôê czîonku jest zupeînie przypadkowa. Washoe mogîa równie dobrze powiedzieê "woda ptak". Terrace stwierdziî równieû, ûe w przeciwieïstwie do maîych dzieci szympansy nie budujâ z czasem coraz bardziej zîoûonych zdaï. Niedawno pewien szympans pigmejski o imieniu Kanzi na nowo oûywiî zainteresowanie tâ problematykâ. Kanzi mieszka w Oôrodku Badania Jëzyków, niedaleko Atlanty w stanie Georgia. Îatwoôê, z jakâ nauczyî sië elementów jëzyka, moûe ôwiadczyê o tym, ûe szympansy pigmejskie majâ wiëkszy potencjaî intelektualny niû goryle, orangutany i zwykîe szympansy. Kanzi ma do dyspozycji klawiaturë podîâczonâ do komputera. Kaûdy klawisz jest oznaczony symbolem geometrycznym odpowiadajâcemu danemu sîowu. Jako "niemowlë" przebywaî w laboratorium, w którym jego matka uczyîa sië uûywania klawiszy. Prawdopodobnie podpatrujâc jâ, sam posiadaî të umiejëtnoôê. Ku zaskoczeniu naukowców, kiedy miaî dwa i póî roku zaczâî poprawnie stosowaê róûne symbole, a gdy miaî trzy lata, umiaî juû wiëcej niû siedmioletnie zwykîe szympansy. Trenerzy Kanziego nie twierdzâ, ûe potrafi on budowaê zdania poprawne gramatycznie. Kanzi uûywa dwu i trzywyrazowych zwrotów. Wydajë sië, ûe tworzy je spontaniczne. Opowiada teû o tym, co zamierza robiê. Za pomocâ klawiatury porozumiewa sië z innymi szympansami pigmejskimi przechodzâcymi ten sam trening, mówiâc im na przykîad "podrap mnie". Zdarzyîo sië teû, ûe kiedy pozbawiono go towarzystwa kolegi o imieniu Austin czuî sië bardzo samotny. Po kilku dniach rozîâki wystukaî na klawiaturze symbole "Austin" i "telewizor". Gdy pokazano mu film wideo z Austinem, byî wyraúnie szczëôliwy. Wyszperaî: Cesar :::::::: AMP2/TXT/ntw/Pozar_reaktora_atomowego.txt :::::::: Poûar reaktora atomowego Od poczâtku istnienia elektrowni atomowych, czyli od poîowy lat 50, w przemyôle tym wydarzyîy sië trzy powaûne katastrofy. Reaktor elektrowni Three Mile Island w Pensylwanii, który ulegî przegrzaniu, wypadek w marcu 1979 roku w Windscale w póînocno-zachodniej Anglii i w kwietniu 1986 roku w Czernobylu na Ukrainie. Poûary te zostaîy ugaszone, lecz kaûdy inaczej. Poûar reaktora nie moûe prowadziê do wybuchu podobnego do eksplozji bomby atomowej, jednak mniejsze wybuchy lub sam ogieï mogâ zniszczyê reaktor i spowodowaê przedostanie sië z jego otwartego wnëtrza do atmosfery wielkich iloôci substancji radioaktywnych. Walka z poûarami w Czernobylu i Windscale byîa nie tylko ciëûka, ale i niezwykle niebezpieczna dla gaszâcych, gdyû pîonâce reaktory emitowaîy promieniowanie radioaktywne. Reaktor w Windscale powstaî do produkcji plutonu dla brytyjskiego arsenaîu nuklearnego. Zapaliî sië na skutek pomyîki operatora, który dopuôciî do przegrzania rdzenia. Upîynëîy dwa dni, zanim poûar zostaî opanowany. W pierwszych godzinach akcji ratowniczej inûynierowie, chronieni przed promieniowaniem przez specjalne kombinezony, rozpylali do ognia dwutlenek wëgla, w nadziei, ûe brak tlenu zdusi poûar. Niestety, ich starania zakoïczyîy sië niepowodzeniem. W pierwszym etapie akcji gaszenia rozmyôlnie unikano uûycia wody, w obawie, ûe jej reakcja z pîonâcym grafitem wytworzy wodór, którego wybuch rozniesie reaktor na kawaîki. Ostatecznie zalano reaktor ogromnymi iloôciami wody z wëûy poûarowych. Sposób okazaî sië skuteczny i ogieï zgasî, wydostaîy sië jednak duûe iloôci skaûonych substancji. Wrak reaktora zalano nastëpnie betonem i tak pozostawiono. Poûar w Czernobylu okazaî sië duûo powaûniejszy. Obsîuga techniczna reaktora wyîâczyîa kilka kolejnych stadiów systemu zabezpieczajâcego, aby przekonaê sië, jak dîugo turbiny elektrowni atomowej bëdâ wytwarzaîy prâd bez dopîywu pary. Wkrótce okazaîo sië jednak, ûe reaktor wymknâî sië z pod kontroli. Wybuch zerwaî pokrywy reaktora i otworzyî jego wnëtrze. Rozûarzone do biaîoôci radioaktywne czâsteczki przedostaîy sië do atmosfery, wznieciîy ogieï w budynku pobliskiej elektrowni i zagroziîy drugiemu reaktorowi. Na miejsce wypadku pierwsi przybyli miejscowi straûacy, którzy z niezwykîâ odwagâ, bez kombinezonów ochronnych, weszli w ôrodek piekîa i ugasili tyle, ile byîo moûna, majâc do dyspozycji jedynie zwykîe wëûe straûackie. Chociaû wielu z tych ludzi swój udziaî w akcji przypîaciîo ûyciem, z pewnoôciâ uratowali znajdujâcy sië obok drugi reaktor i zapobiegli jeszcze wiëkszej katastrofie. Do opanowania i wygaszenia ognia zastosowano caîkowicie nowâ, nie wypróbowanâ jeszcze metodë. Za pomocâ eskadry helikopterów bombardowano pîonâcy reaktor z powietrza, zrzucajâc naï ponad 5 000 ton suchej gliny i piasku, aby w ten sposób stîumiê ogieï. Do zrzucanej masy dodawano teû róûne substancje chemiczne - wëglik czteroboru, który pochîaniaî neutrony i w ten sposób uniemoûliwiaî ponownâ eksplozjë reaktora, oîów, którego topnienie absorbowaîo ciepîo i który po ostygniëciu i stwardnieniu uszczelniî reaktor, mielony wapieï, który we wnëtrzu reaktora wydzielaî dwutlenek, co zapobiegaîo ponownemu wybuchowi ognia. Po dwóch tygodniach niemal bezustannych lotów zamierzony skutek osiâgniëto. Jak na ironië, të metodë walki z poûarem moûna byîo zastosowaê tylko dlatego, ûe na skutek potëûnego wybuchu reaktor zostaî pozbawiony pokrywy. Gdyby poziom promieniowania obniûyî sië, wokóî i ponad reaktorem powstaî betonowy sarkofag o gruboôci 1 metra, pod którym na zawsze skryîy sië pozostaîoôci konstrukcji urzâdzenia. Katastrofa w Czernobylu pochîonëîa ûycie 31 osób, w tym szeôciu straûaków. Wielu ludzi z powodu silnego na promieniowania moûe w nadchodzâcych latach umrzeê na raka. WYSZPERAÎ: CESAR :::::::: AMP2/TXT/ntw/Radary.txt :::::::: Radary Nietoperz orientuje sië w przestrzeni wysyîajâc przenikliwe piski, które po odbiciu od przeszkody lub lecâcego owada powracajâ do jego uszu. Radar dziaîa na podobnej zasadzie, ale wykorzystuje sië w nim fale radiowe. Pozwala to wykryê obiekt z odlegîoôci 3 200 kilometrów. Bez radaru nie moûna byîoby sterowaê ruchem lotniczym ani systemem wczesnego ostrzegania rakietowego, a statkom, w ciemnoôci lub we mgle groziîaby katastrofa. Pierwsze urzâdzenia tego typu powstaîy w Europie i w Ameryce w latach 30 jako rozwiniëcie pomysîu wîoskiego inûyniera i pioniera radia z 1922 roku, Guglielma Marconiego. W 1939 roku Wielka Brytania, dziëki pracom fizyka Sir Roberta Wattsona-Watta, miaîa sieê radarowâ do wykrywania samolotów na poîudniowych i poîudniowo-wschodnich wybrzeûach wyspy. W traktacie bitwy o Wielkâ Brytanië w 1940 roku system ten okazaî sië bezcennâ pomocâ w obronie kraju. Miaî zasiëg okoîo 64 kilometrów, pracowaî w dzieï i w nocy i przekazywaî Raf-owi dane o odlegîoôci, poîoûeniu i wysokoôci niemieckich samolotów. Nowoczesny radar jest urzâdzeniem wystarczajâco czuîym, aby zlokalizowaê wszystkie samoloty zbliûajâce sië do ruchliwego lotniska. Dziëki niemu kontrolerzy lotów mogâ rozmieôciê poszczególne maszyny na róûnych wysokoôciach, ustalajâc jednoczeônie kolejnoôê lâdowaï. Pod kadîubami samolotów sâ umieszczone radiolatarnie - lun transpondery (radiolokacyjne urzâdzenia odzewowe). Wysyîajâ one sygnaîy w kierunku ziemi i na podstawie ich odbicia podajâ pilotowi wysokoôê lotu, a ponadto odpowiadajâ na sygnaîy pochodzâce z dwóch systemów radarowych lotniska. System pierwszy informuje o zbliûaniu sië samolotu i jego odlegîoôci, a drugi wysyîa do transpondera zakodowany sygnaî, w odpowiedzi na który samolot podaje swojâ toûsamoôê i wysokoôê. Sygnaîy radaru mogâ odbijaê sië równieû od kropel deszczu. Za jego pomocâ meteorologowie lokalizujâ chmury ônieûne i deszczowe. Zamontowany w nosie samolotu radar pokazuje pilotowi mapë pogody na odlegîoôê do 320 kilometrów, co pozwala omijaê burze. Jeôli trzeba, ten sam radar moûe pokazaê przybliûonâ mapë terenu przed maszynâ. Satelity i statki kosmiczne za pomocâ tego urzâdzenia zbierajâ z orbity informacje o powierzchni ziemi dla kartografów i oceanografów. Radarem bada teû sië powierzchnië innych planet. Jak dziaîa radar Podstawowe elementy urzâdzenia radarowego to: nadajnik wytwarzajâcy sygnaîy radiowe, antena obrotowa, które je wysyîa i odbiera oraz ekran wizyjny, na którym wyôwietla sië powracajâce sygnaîy. Nadajnik wysyîa sygnaîy w postaci pakietów impulsów o czëstotliwoôciach rzëdu 1000-35000 milionów cykli na sekundë (tzw. impulsy radarowe). Dla porównania nietoperz wysyîa fale dúwiëkowe o czëstotliwoôciach 30-120 tysiëcy cykli na sekundë. Odstëp czasu PROGDIR:GFX/ntw/radar pomiëdzy wysîaniem dwóch kolejnych impulsów radarowych umoûliwia namierzenie celu i odbieranie sygnaîu odbitego echa. Poniewaû prëdkoôê rozchodzenia sië fal radiowych wynosi okoîo 300 tysiëcy km/s, odstëp czasu miëdzy impulsami mierzony jest w mikrosekundach czyli milionowych czëôciach sekundy. Odlegîoôê namierzonego obiektu oblicza sië mierzâc czas, w którym odbicie sygnaîu powróciîo do radaru. Jeôli obiekt porusza sië, sygnaî powracajâcy ma innâ czëstotliwoôê niû sygnaî nadany. Jest to efekt Dopplera - odbierana czëstotliwoôê fal radiowych jest wiëksza przy zbliûaniu sië obiektu, zaô mniejsza przy jego oddalaniu. Na podstawie tego przesuniëcia operatorzy radaru odróûniajâ ruchome obiekty od np. gór oraz okreôlajâ kierunek ich ruchu. Wielkoôê przesuniëcia umoûliwia obliczenie prëdkoôci obiektu. Wiâzki promieni radarowych wysyîane ze znajdujâcych sië na orbicie stacji kosmicznych lub satelitów róûnie reagujâ na spotykane warunki np. gëste lasy lub pola uprawne. Komputery analizujâ zróûnicowanâ siîë odbitych sygnaîów i tworzâ obraz powierzchni. Echosondy pozwalajâ widzieê w wodzie Zatoniëcie brytyjskiego liniowca Titanic na skutek jego zderzenia z podwodnâ górâ lodowâ w 1912 roku przyspieszyîo prace nad metodami wykrywania przeszkód podwodnych. Juû podczas I wojny ôwiatowej wojskowi z marynarki amerykaïskiej i brytyjskiej uûywali detekcji dúwiëkowej do wykrywania îodzi podwodnych. Nowoczesny sonar (wykrywanie i namierzanie dúwiëkiem), który odbiera echo nadawanych sygnaîów dúwiëkowych, zostaî opracowany przez francuskiego naukowca Paula Langevina. Echosondy uûywa s¡ë dziô w nawigacji morskiej do okreôlania odlegîoôci od dna, w ryboîówstwie do odnajdywania îawic ryb, a takûe w badaniach morza i opracowaniu map jego dna. Generowane elektronicznie pulsujâce sygnaîy dúwiëkowe rozchodzâ sië w wodzie i, jeôli w odlegîoôci do 10 kilometrów napotkajâ jakâkolwiek przeszkodë, powracajâ w postaci echa do statku. Widaê je wtedy na ekranie wizyjnym. Dúwiëk propaguje sië w wodzie z prëdkoôciâ okoîo 1500 m/s, tj. okoîo czterokrotnie szybciej niû na powietrzu. Wyszperaî: CESAR :::::::: AMP2/TXT/ntw/Rudy_Adair.txt :::::::: Rudy Adair Zapalniczka diabîa - takim przydomkiem ochrzczono poûar szybu naftowego - pîonëîa prawie szeôê miesiëcy wôród piasku Sahary. Pomaraïczowo - czerwony pîomieï unosiî sië ku niebu ponad stumetrowym (137 metrów) pióropuszem, a wiatr nadawaî mu fantastyczne ksztaîty. Sîup ognia byî widoczny w odlegîoôci 160 kilometrów. Widziaî go teû amerykaïski astronauta John Glenn wyniesiony na orbitë okoîoziemskâ w lutym 1962 roku. Gaz wydobywaî sië z rury o szerokoôci 330 mm z prëdkoôciâ ponaddúwiëkowâ. Z szybu wydobywaî sië nieprzerwany grzmiâcy îoskot. Ziemia pustyni drûaîa, a piasek skwierkaî jak boczek na patelni. Naoczny ôwiadek powiedziaî wtedy - "to byîo prawdziwe piekîo na Ziemi". Kîopoty zaczëîy sië na poczâtku listopada 1961 roku po erupcji gazu, który wleciaî gwaîtownie do stalowej rury rdzeniowej odwiertu. Gaz wydobywaî sië na powierzchnië w iloôciach, które wystarczyîyby na zaopatrzenie caîego Paryûa. Umysîy wszystkich obserwatorów przepeîniaîa obawa, ûe wystarczy jedna iskra, by rozpëtaîo sië piekîo. Francuscy wîaôciciele szybu wezwali najlepszego specjalistë od likwidacji awarii szybów gazowych, krëpego Teksaïczyka Rudego Adaira. Sam zajëty gaszeniem wielkiego poûaru w Meksyku, Adair natychmiast wysîaî dwóch swoich gîównych pomocników. Przez kilka dni grupa Adaira pompowaîa pîuczkë do wnëtrza szybu, usiîujâc zahamowaê wytrysk gazu. 13 listopada w poîudnie doszîo jednak do gwaîtownego wybuchu i niemal niewidoczny sîup gazu stanâî w ogniu. Przyczynâ zapruszenia ognia byîa prawdopodobnie iskra elektryczna wywoîana przez energië elektrostatycznâ zgromadzonâ w nieustannie wznoszonych podmuchami wiatru tumanach piasku. To byîo juû zadanie, któremu mógî sprostaê tylko Rudy Adair. Miaî wtedy 47 lat, a przez ostatnie 24 lat trudniî sië gaszeniem takich wîaônie poûarów, wykonujâc jeden z najniebezpieczniejszych zawodów na ôwiecie. Gdy Adair znalazî sië na miejscu poûaru, zdaî sobie sprawë, ûe jeôli poûar nie zostanie ugaszony, gaz moûe pîonâê nieustannie prze nastëpne 100 lat. Aby go zgasiê - lub zdusiê, jak mówi sië w nafciarskim ûargonie - trzeba byîo odciâê mu dopîyw tlenu. W tym celu zamierzaî zdetonowaê tuû przy pîomieniu potëûny îadunek wybuchowy. W istocie chciaî zdmuchnâê ogieï jak ôwieczki na torcie urodzinowym olbrzyma. Zmontowanie niezbëdnego sprzëtu zajëîo piëê miesiëcy. Dopiero w kwietniu 1962 roku Adair i jego zespóî mogli przystâpiê do pracy. W tym czasie obóz 30 nafciarzy rozrósî sië do rozmiarów osady zamieszkanej przez 500 pomocników i obserwatorów, którzy ôciâgnëli tu z caîego ôwiata. Codziennie przywoûono ciëûarówkami buldoûery, pompy i dîugie odcinki ûelaznych rur. Algieria prowadziîa wówczas z Francjâ zaciëtâ wojnë o niepodlegîoôê. Adair oprócz francuskiego tîumacza zatrudniî straûników uzbrojonych w karabiny maszynowe do obrony swoich ludzi na wypadek, gdyby wpadli w wir walk miëdzy wojskiem francuskim a algierskâ armiâ wyzwoleïczâ. Mimo wszystko jednak gîównâ jego troskâ byîo stojâce przed nim zadanie. Przede wszystkim potrzebowaî wody. Wywierciî wiëc studnië gîëbinowâ, dziëki czemu zgromadziî zapas wody, którâ w czasie potrzeby mógî zalaê pîomienie. Nastëpnie wyciâgniëto z pîomieni siedmiopiëtrowy ûuraw wiertniczy, który ogieï zredukowaî do 600 ton zwëglonej poskrëcanej stali. Nastëpny etap - uîoûenie i detonacja materiaîów wybuchowych - byî juû znacznie bardziej niebezpieczny i trudniejszy. Adair i jego ludzie mogli pracowaê - przy zachowaniu minimum bezpieczeïstwa - wyîâcznie pod strumieniami wody pîynâcej bez przerwy z oômiu ogromnych dysz, ustawionych w szeregu jak bateria ognia artyleryjskiego. Kilka minut po ósmej w sobotni ranek Adair byî gotowy do dziaîania. Zawczasu przygotowaî traktor gâsienicowy z 15-metrowym wysiëgnikiem, na koïcu którego przyspawano bëben z czarnej blachy stalowej, owiniëty aluminium i azbestem. Pod bacznym wzrokiem dziesiâtków nafciarzy, policjantów i pielëgniarek - i z dwoma helikopterami zerkajâcymi w pogotowiu, aby bîyskawicznie odwieúê rannych do szpitala, gdyby coô sië nie udaîo - Adair zaczâî napeîniaê bëben îadunkiem 250 kilogramów dynamitu. Nastëpnie przymocowaî do bëbna spîonki i lont, prowadzâcy do leûâcego 180 metrów od ognia okopu, skâd miaîo nastâpiê odpalenie îadunków. Adair stanâî przy kierownicy i ciâgnik ruszyî do przodu, pod scianë lejâcej sië z oômiu pomp wody. Kiedy traktor zbliûyî sië do ognia pomocnik Adaira wyskoczyî z niego i w strugach wody, dajâc rëkoma znaki, pokierowaî pojazdem. Wysiëgnik powoli doprowadziî bëben z dynamitem na odlegîoôê kilkunastu centymetrów od punktu, w którym szary sîup gazu przechodziî w pîomieï. Potem pomocnik rzuciî sië do okopu. Adair wyskoczyî z traktora i peînym pëdem rzuciî sië za nim. Gdy obaj mëûczyúni znaleúli schronienie w okopie, pomocnik nacisnâî zapalarkë. Ryk ognia zostaî zagîuszony potëûnym "buuum". Gësty czarny dym spowiî wszystko dookoîa. Grzmot ognia ustâpiî miejsca przeszywajâcemu piaskowi, jëkliwemu pomrukowi ulatniajâcego gazu. Wreszcie udaîo sië zgasiê Zapalniczkë Diabîa. Naleûaîo jeszcze wykonaê równie niebezpieczne zadanie - zamknâê szyb gîowicâ ograniczajâcâ - stalowym blokiem o wadze 8 ton i wysokoôci 3 metrów. Adair postanowiî przystâpiê do tej pracy w poniedziaîek. Wokóî szybu pîonëîo kilka maîych odprysków ognia, które trzeba byîo ugasiê. Naleûaîo teû sprawdziê czy rura jest caîa. Po zdîawieniu wszystkich pîomieni i ochîodzeniu szybu ôcianâ wody, Adair z ulgâ stwierdziî, ûe rura jest nietkniëta. W poniedziaîek rano poczyniî przygotowania do skrócenia rury i ustawienia nad niâ gîowicy ograniczajâcej, co wymagaîo przezwyciëûenia niezwykle silnego ciônienia gazu skierowanego ku górze. Przez dwa dni Adair i jego ludzie pracowali w oparach gazu, który mógî w kaûdej chwili zapîonâê i spaliê ich ûywcem. Za pomocâ stalowego kabla o dîugoôci 3 kilometrów odpiîowali fragment rury wystajâcej nad powierzchnië. Potem przytoczono ciëûkâ gîowicë kontrolnâ - zespóî zaworów, kryz i kurków. Ustawiona na miejscu gîowica miaîa skierowaê podmuch gazu ze strefy zagroûenia do poprzecznej rury o dîugoôci 365 metrów. Szyb miaî sië wreszcie znaleúê pod kontrolâ, jak gaz w kuchence gazowej, który stwarza zagroûenie poûarowe. Do postawienia gîowicy nie uûyto dúwigu. 20 robotników przyciâgnëîo jâ za pomocâ lin i wydúwigniëto nad szyb. Gdy gîowice opuszczano na jej miejsce nad odciëtâ rurâ, robotników zalaî deszcz benzyny ze skroplonego gazu, która rozprysnëîa sië szeroko wokóî szybu. Teraz do pracy przystâpiî Adair ze swymi ludúmi i przez nastëpne trzy godziny wbijali ôruby mosiëûnymi mîotkami. Nastëpnie zapalono ogieï na koïcu rury. Tak oto ugaszono najwiëkszy, w historii ludzkoôci, poûar na polu naftowym. Piper Alpha - ômiertelna kula ognista 6 lipca 1988 roku na poîoûonej na Morzu Póînocnym w odlegîoôci 190 kilometrów od wybrzeûy Szkocji platformie naftowej Piper Alpha doszîo do najwiëkszej katastrofy naftowej. Dwa potëûne wybuchy zamieniîy platformë w kulë ognia, zabijajâc 167 ludzi. Po uratowaniu 63 rozbitków trzeba byîo ugasiê piëê pîonâcych szybów. Przechylona platforma pokryta byîa ôliskâ ropâ i tlâcymi sië szczâtkami, a niektóre z nich waûyîy ponad 20 ton. Przed przystâpieniem do gaszenia ognia naleûaîo uprzâtnâê caîe to rumowisko. Platformie groziîo caîkowite zawalenie, a pîonâce szyby mogîy w kaûdej chwili wybuchnâê. Z Ameryki przyleciaî Rudy Adair. Na szczëôcie, Tharos, statek ratunkowy ze sprzëtem przeciwpoûarowym o noônoôci 30 tysiëcy ton, znajdowaî sië w pobliûu platformy. Ta zaprojektowana przez Adaira jednostka miaîa 135-osobowâ zaîogë, trzy dúwigi, dzwon nurkowy z komorâ dekompresyjnâ, wysiëgnik ogniowy i 16 dziaîek wodnych. Gdy Tharos byî 26 metrów od platformy, dziaîka wodne pokryîy go pîaszczem wodnym. Czëôê wody skierowano na pîomienie. Gîówny dúwig zdjâî szczâtki wyposaûenia platformy. Po pewnym czasie ugaszono pîomienie na pokîadzie. Jednak z gîowic odwiertów stale wylewaîa sië ropa naftowa. Po dostatecznym schîodzeniu pokîadu do ôrodka szybów zaczëto pompowaê wodë pod bardzo wysokim ciônieniem, ûeby zahamowaê katastrofalny wypîyw ropy. Gdy tylko ropa przestaîa wypîywaê z szybów natychmiast zalano je cementem i zapieczëtowano. Caîa ta operacja trwaîa 36 dni. Kaûdy poûar szybu naftowego stwarza inne problemy, lecz do gaszenia ognia stosuje sië te same metody. Najprostszy sposób to odciâê dopîyw ropy lub gazu zakrëcajâc kurki rurociâgu. Jednak przy wybuchu czësto zdarza sië, ûe kurki zostajâ uszkodzone lub nie moûna do nich dotrzeê ze wzglëdu na bardzo wysokie temperatury. Po eksplozji na platformie Ekofisk w 1977 roku ropa wylewaîa sië z szybu pod bardzo duûym ciônieniem. Rudy Adair próbowaî uûyê taranu hydraulicznego do zamkniëcia górnej czëôci gîowicy odwiertu. Jednak ustawienie taranów w takich warunkach nie jest îatwe. Udaîo to sië po piëciu nieudanych próbach. Aby skierowaê ropë z rozerwanej rury lub szybu w inne miejsce i zmniejszyê jej ciônienie i masë, moûna teû wierciê studnie odciâûajâce. Na wypadek, gdyby wstëpny plan zakîadajâcy uûycie wody i cementu do opanowania wytrysku na platformie Piper Alpha nie powiódî sië, póîpowierzchniowe urzâdzenie wiertnicze Kingsnorth zaczëîo juû wierciê kolejny otwór na gîëbokoôê 2 600 metrów pod dnem morza. Planowano zalaê szyb cementem od spodu i zatrzymaê dopîyw ropy. Nie okazaîo sië to jednak skuteczne. Najtrudniejsze wyzwanie, jakiemu musieli sprostaê straûacy gaszâcy poûary szybów naftowych, nastâpiîo pod koniec wojny w Zatoce Perskiej w 1991 roku. Wycofujâc sië z Kuwejtu Irakijczycy podpalili ponad 700 szybów i otworzyli kurki odcinajâce na wielu innych. Oswobodzony kraj usîany byî eksplodujâcymi zbiornikami na ropë, gëstym dymem, ogromnymi sadzawkami czarnej ropy i groûâcymi wybuchem minami, które Irakijczycy zostawili wokóî gîowic odwiertów. Do operacji gaszenia pustyni zostali zmobilizowani niemal wszyscy zawodowi straûacy zwalczajâcy poûary naftowe - 1200 osób, gîównie z USA i Kanady. Rudy Adair przewidywaî, ûe praca ta potrawa 5 lat. Poôród ûaru, wyziewów i straszliwego haîasu, sprawiajâcy wraûenie karzeîków przy ogromnych pîomieniach straûacy powoli zbliûali sië ku pîomieniom, chroniâc sië za trójwarstwowymi metalowymi tarczami. W pobliûu gîowic odwiertów temperatura dochodziîa do 375 stopni Celcjusza. Zespoîy inûynierów podsuwaîy setki pomysîów, jak szybko zwalczyê ogieï. "Jedni radzili nam obîoûyê go lodem, inni proponowali zastosowaê sodë oczyszczonâ lub przeholowaê górë lodowâ" - opowiada Rudy Adair - "Kazali nam uûyê betonowych bloków, a nawet wstrzeliê do odwiertu rakietë". Jednak juû w pierwszych dniach gaszenia pustyni najbardziej skuteczne okazaîy sië stare, sprawdzone metody. Straûacy polewali pîonâce odwierty wodâ - na ogóî morskâ, pompowanâ naftociâgiem, którym transportowano ropë na wybrzeûe. Czasami uûywano dynamitu. Po zdîawieniu ognia trzeba byîo ujarzmiê wypîyw ropy, pompujâc pîuczkë wiertniczâ do wnëtrza szybów. Îadunki dynamitu i dysze podajâce pîuczkë doprowadzano na miejsce za pomocâ dîugiego wysiëgnika. Îadunek musiaî jednak podkîadaê czîowiek. Pomimo wszystkich trudnoôci i zagroûeï do sierpnia 1991 roku ugaszono okoîo 270 poûarów. W tym czasie Kuwejt produkowaî juû 15 000 baryîek ropy dziennie. Na poczâtku listopada, osiem miesiëcy po zakoïczeniu wojny, wbrew przepowiedni Rudego Adaira, ugaszono wszystkie poûary. Rudy Adair czîowiek legenda Pierwsza praca Paula Neala Adaira, zwanego Rudym z powodu pîomiennorudej czupryny, polegaîa na podsycaniu ognia w kuúni ojca w mieôcie Houston, w stanie Teksas. W 1938 roku w wieku 23 lat pracowaî jako robotnik na wiertnicy naftowej, gdy nagle puôciî zawór, a Paul wyleciaî w powietrze na wysokoôê 15 metrów. Wszyscy pospiesznie szukali schronienia, a Paul mimo obraûeï i oszoîomienia spokojnie wymieniî zawór. Pionier amerykaïskiego poûarnictwa naftowego, Myron Kinley, zwróciî uwagë na ten akt odwagi. Pracowali razem do momentu przystâpienia Stanów Zjednoczonych do II wojny ôwiatowej w 1941 roku. Adair staî sië specjalistâ do usuwania bomb na Pacyfiku, ale z powrotem spotkaî Kinleya po zakoïczeniu wojny. Adair wspóîpracowaî z nim do 1959 roku, kiedy to zaîoûyî swojâ firmë - Red Adair Oil Well Fires and Blow-outs Control (Zwalczanie Poûarów Szybów Naftowych i Wybuchów, Spóîka Rudego Adaira), której hasîo brzmiaîo: "Na caîym ôwiecie przez 24 godziny". Trzy lata póúniej jego sukces na polu Gassi Touil trafiî na pierwsze strony gazet. Sîawa rosîa szybko. W 1968 roku jego poczynania staîy sië kanwâ hollywoodzkiego filmu z Johnem Waynem pt. Hellfighters. Adair gasiî ogieï od Zatoki Meksykaïskiej po Morze Póînocne, braî teû udziaî w zwalczaniu skutków katastrofy naftowej Piper Alpha u wybrzeûy Szkocji. Multimilioner i dziadek, Rudy Adair w ciâgu 50 lat zwalczania ognia miaî do czynienia z ponad 1000 zapîonów i erupcji szybów naftowych. "W mojej pracy podobajâ mi sië dwie rzeczy" - powiedziaî kiedyô, udzielajâc wywiadu - "Kiedy dzwoni telefon, nigdy nie wiem, co sië wydarzy. I nie nachodzâ mnie agenci ubezpieczeniowi". Wyszperaî: CESAR:::::::: AMP2/TXT/ntw/Samoloty_przyszlosci.txt :::::::: Samoloty przyszîoôci Pierwszy samolot wzleciaî w powietrze w 1903 roku w Kitty Hawk w stanie Póînocna Karolina, osiâgajâc wysokoôê zaledwie paru metrów i prëdkoôê konia wyôcigowego. Dzisiaj, niecaîe 100 lat póúniej, samoloty latajâ powszechnie na wysokoôci 16 kilometrów i mogâ osiâgaê prëdkoôê kuli karabinowej. Producenci starajâ sië budowaê samoloty jeszcze szybsze, bardziej niezawodne i oszczëdne. Poszukujâ nowych rozwiâzaï, które zmniejszajâ opór powietrza podczas lotu, nowych materiaîów, które bez utraty wytrzymaîoôci i zwiëkszania kosztów uczyniâ samolot lûejszym oraz niezawodnych, îatwych w konserwacji silników o wiëkszym ciâgu i mniejszym zuûyciu paliwa. Projektowanie szybkoôci Im wiëksza jest prëdkoôê, z którâ ma sië poruszaê samolot, tym wiëkszâ wagë przywiâzuje sië do jego ksztaîtu. Poddawany jest on badaniom komputerowym, które symulujâ opîyw powietrza wokóî maszyny, a model testom w tunelu aerodynamicznym, gdzie upîywajâce powietrze symuluje warunki lotu. Na ziemi testuje sië wszystkie czëôci prototypu, badajâc ich reakcje na ciepîo, haîas i naprëûenia. Testy odbywajâ sië w piecach, komorach akustycznych i urzâdzeniach do prób obciâûeniowych. W nastëpnym etapie samolot przechodzi do badaï w locie. Eksperymenty prowadzone w tunelu aerodynamicznym doprowadziîy do opracowania nowych ksztaîtów bardzo szybkich samolotów. Skoône skrzydîa îagodzâ falë uderzeniowâ, której skutki byîy odczuwalne dla samolotów o prostych skrzydîach przy zbliûaniu sië do prëdkoôci dúwiëku. Uderzenie dúwiëkowe powstaje na skutek szybszego przepîywu powietrza ponad górnâ pîaszczyznâ skrzydîa w momencie osiâgania prëdkoôci dúwiëku - okoîo 1200 km/h. Linia superopîywowa Odrzutowce przyszîoôci bëdâ prawdopodobnie wyposaûone w biegnâce wzdîuû caîej powierzchni podîuûne karby o przekroju trójkâta. Jest to pomysî wypoûyczony ze ôwiata przyrody. Takie wîaônie karby pomagajâ rekinom zwinniej pîywaê w wodzie, likwidujâc tworzâce sië podczas ruchu maîe zawirowania zwiëkszajâce opór, a tym samym zmniejszajâ tarcie miëdzy wodâ a skórâ ryby. Podobne karby wzdîuû caîej dîugoôci kila miaî amerykaïski jacht Stars and Stripes, który zdobyî Puchar Ameryki w 1987 roku. Równieû drobne zawirowania powstajâce w powietrzu podczas opîywu powierzchni samolotu powodujâ wzrost oporów. Przeprowadzone przez agencjë NASA w tunelu aerodynamicznym badania wykazaîy, ûe karby mogâ zmniejszyê opór powietrza nawet o 8%, o ile ich wielkoôê, rozmieszczenie i geometria odpowiada ôciôle okreôlonym reguîom. Zmniejszenie oporów powietrza o 1% daje takâ samâ oszczëdnoôê paliwa. Europejska firma lotnicza Airbus Industrie testuje karbowanie powierzchni serii samolotów A340/330 w warunkach lotu. Obniûanie wagi Kaûdy kilogram zdjëty z ciëûaru duûego samolotu komunikacyjnego daje w ciâgu roku latania okoîo 150 litrów paliwa. Gdyby Boeing 747 waûyî o 10% mniej, koszty jego eksploatacji w ciâgu 20 lat uûytkowania moûna byîoby obniûyê o 4 miliony dolarów. Do zastosowaï w budowie samolotów znajdujâ wiëc drogë lûejsze materiaîy w rodzaju wîókna wëglowego - nitek czystego wëgla wyprodukowanych z wîókien organicznych w procesie obróbki termicznej. Prace nad nimi zmierzajâ do zmniejszenia ich wagi, przy zachowaniu wytrzymaîoôci i sztywnoôci, aby nie odksztaîcaîy sië pod wpîywem siî dziaîajâcych w czasie lotu. W berliïskim Instytucie Przestrzeni Kosmicznej zaprojektowano samolot badawczy Egrett, który moûe lataê w stratosferze, okoîo 15-50 kilometrów nad ziemiâ. Poniewaû dîugie i wâskie skrzydîa sâ bardziej naraûone na naprëûenia niû skrzydîa krótkie lecz szerokie, do produkcji zastosowano wîókna wëglowe i szklane, mieszankë dziëki której dîugoôê skrzydîa moûe byê 20 razy wiëksza niû jego szerokoôê. Dîugoôê wykonanych z aluminium skrzydeî konwencjonalnego samolotu nie moûe przekraczaê ich oômiokrotnej szerokoôci. Lekkie i sztywne materiaîy w rodzaju wîókna szklanego umoûliwiîy zbudowanie samolotu, który moûe zastâpiê helikopter. Silniki tego samolotu sâ zamocowane na koïcach jego skrzydeî. Amerykaïski samolot o zmiennym poîoûeniu ômigîa Bell-Boeing V 22 Osprey, z 1988 roku, przy poziomej pîaszczyúnie pracy ômigieî startuje jak helikopter. Po osiâgniëciu odpowiedniej wysokoôci, ômigîa stopniowo przechylajâ sië do przodu, aby daê maszynie ciâg typowy dla konwencjonalnego samolotu. Najlûejszym znanym metalem jest lit. Zmieszany z aluminium daje on stop o 8% lûejszy niû inne stopy aluminium. W opracowaniu obecnie przez firmë Boeing samolocie typu 7J7 zmniejszenie wagi osiâgniëto dziëki zastosowaniu tego wîaônie stopu oraz wîókien wëglowych. Elektroniczny system sterowania Obniûeniu ciëûaru, a co za tym idzie zwiëkszeniu iloôci miejsca na pokîadzie, sîuûy takûe komputerowy system fly-by-wire - elektroniczny ukîad sztucznej statecznoôci i sterowania, który pilnuje jednoczeônie urzâdzenia sterujâce samolotu, jak klapy i lotki, poruszane za pomocâ niewielkich silników hydraulicznych poîâczonych z komputerem. Tak skonstruîowany system przekaúników znalazî zastosowanie serii europejskich samolotów Airbus A300. Boeing 7J7 otrzyma jeszcze nowoczeôniejszy system sterowania, który pozwoli skróciê jego okablowanie o 70 kilometrów. Moc i ômigîa Silniki samolotu stanowiâ 20-30% jego ceny. Aczkolwiek rozwój silników odrzutowych sprawiî, ûe sâ one mniej zawodne i duûo cichsze niû przed laty, ostatnio rozpoczâî sië powrót ômigieî. Producenci amerykaïscy, jak McDonnell Douglas, testujâ ômigîa umieszczone w tylniej czëôci silnika odrzutowego. Îopaty ômigieî przyspieszajâ bieg opîywajâcego silnik powietrza, co zwiëksza siîë jego ciâgu. W stosunku do klasycznych silników odrzutowych silniki "ômigîo-wentylatorowe" dajâ wiëkszâ moc przy oszczëdnoôci 40% paliwa. Prëdkoôê, dúwiëk i przestrzeï Spiczasty nos, szczupîa talia i ostro skoône, trójkâtne skrzydîa angielsko-francuskiego samolotu Concorde sprawiajâ, ûe moûe on lataê z prëdkoôciâ ponaddúwiëkowâ. Aby jednak uniknâê trudnego do zniesienia haîasu powstajâcego podczas lotu z wielkâ prëdkoôciâ, lecâc nad lâdem samolot nie przekracza prëdkoôci dúwiëku. Jest on jednak wtedy nieekonomiczny. Przy prëdkoôci 800 km/h Concorde zuûywa osiem razy wiëcej paliwa niû niektóre samoloty konwencjonalne. Jednâ z moûliwoôci rozwiâzania problemu odpowiedniego do duûych i maîych prëdkoôci ksztaîtu skrzydeî jest ich zmienna geometria. Samolot uderzeniowo-przechwytujâcy Panavia Tornado, który opracowaîy wspólnie firmy niemieckie, wîoskie i brytyjskie, do latania z maîâ prëdkoôciâ przesuwa skrzydîa do przodu, a do lotów szybkich - do tyîu. Samolot wiëc moûe krâûyê z prëdkoôciâ 320 km/h, ale równieû przyspieszaê do prëdkoôci 2 machów, do dwukrotnej prëdkoôci dúwiëku - 2250 km/h. Samoloty przyszîoôci uniknâ problemu uderzenia dúwiëkowego przy przekraczaniu prëdkoôci dúwiëku, wznoszâc sië na wysokoôê orbitalnâ, aby tamtëdy przebyê czëôê podróûy z prëdkoôciâ dziesiëciokrotnie wiëkszâ od prëdkoôci dúwiëku. Maszynë takâ znanâ jako samolot kosmiczny lub X30, opracowuje sië w USA. Zbudowanie X30 ma kosztowaê 3 miliardy dolarów. Moûliwe, ûe paliwem jego silników bëdzie wodór, a w przestrzeï wyniosâ go rakiety. Dookoîa ôwiata bez tankowania Dokonano tego w 1986 roku dwoje lotników amerykaïskich, okrâûajâc ziemië bez miëdzylâdowania w czasie dziewiëciu dni. Wyczyn byî moûliwy dziëki niezwykîej lekkoôci ich skrzydeî wykonanej z wîókna wëglowego. Rozpiëtoôê skrzydeî smukîego trzykadîubowego samolotu Voyager byîa wiëksza od rozpiëtoôci skrzydeî Boeinga 727, lecz waûyî on niespeîna tonë. Dziëki temu mógî zabraê paliwo waûâce piëciokrotnie wiëcej niû on sam (okoîo 5600 litrów). Podczas pierwszego lotu dookoîa ôwiata bez uzupeîniania paliwa samolot pilotowali Dick Rutan - brat konstruktora samolotu Burta Rutana oraz Jeana Yeager. Umieszczona w ôrodkowym kadîubie kabina pilotów miaîa wielkoôê budki telefonicznej. Wiëkszoôê powierzchni samolotu zajmowaîo 17 zbiorników paliwa. Poniewaû obciâûenie samolotu byîo bardzo istotnym czynnikiem powodzenia, Jeana Yeager obciëîa przed lotem dîugie wîosy, oszczëdzajâc 0,5 kilograma. Voyager wystartowaî z bazy wojskowej Mojace Desert w Kalifornii i wspomagany pasatem, poleciaî na zachód. Przeleciaî 40212 km ze ôredniâ prëdkoôciâ 185 km/h, a po wylâdowaniu w jego zbiornikach pozostaîo jeszcze trochë paliwa. Dwa silniki, w które wyposaûono Voyagera, umieszczone byîy w obydwu koïcach ôrodkowego kadîuba maszyny. Chîodzony powietrzem silnik przedni wyîâczono po trzech dniach; speîniî swoje zadanie dostarczajâc dodatkowej mocy przy starcie i w okresie najwiëkszego obciâûenia samolotu paliwem. Silnik umieszczony z tyîu pracowaî prawie 250 godzin - dziesiëciokrotnie dîuûej niû silnik konwencjonalny pracuje miëdzy przeglâdami. Wyszperaî: CESAR :::::::: AMP2/TXT/ntw/Swiatlowody.txt :::::::: Ôwiatîowody Ôwiatîowody potrafiâ przekazywaê z wiëkszâ prëdkoôciâ duûo wiëcej informacji, przesyîajâc je w formie impulsów ôwietlnych, niû kabel miedziany. Majâ ponadto dziesiëciokrotnie mniejszâ ôrednicë od kabli miedzianych. Wykorzystywane obecnie ôwiatîowody mogâ równoczeônie przekazywaê prawie 20 tysiëcy rozmów telefonicznych. Tym samym kablem przesyîa sië takûe dúwiëki, obrazy oraz informacje komputerowe, a sygnaîy nie podlegajâ tak duûemu tîumieniu, jak w drucie miedzianym, dlatego teû nie wymagajâ tak silnego wzmacniania. Ôwiatîo wprowadzone do wîókna na dîugoôê okoîo 1 metra ulega odbiciu - nawet do 15 tysiëcy razy. Kaûdy ôwiatîowód skîada sië z rdzenia, wzdîuû którego rozchodzi sië ôwiatîo oraz zewnëtrzne powîoki, od którego ôwiatîo odbija sië z powrotem do rdzenia. Powoduje to, iû ôwiatîo w zasadzie nie wydostaje sië na zewnâtrz. Istniejâ dwa gîówne typy ôwiatîowodów. Najcieïsze - wîókna jednomodowe - przekazujâ ôwiatîo jako pojedynczy zbiór fal i przesyîajâ sygnaîy ôwietlne nawet na odlegîoôê okoîo 190 km bez potrzeby wzmacniania. W grubszych - wielomodowych - w róûnych odstëpach czasu moûna przesîaê 1000 zbiorów fal. Jednak czëôê ôwiatîa sië rozprasza, dlatego teû co 16 km sygnaî naleûy wzmacniaê. Przesîanie informacji W ôwiatîowodowym systemie telefonicznym sygnaî elektryczny, który wytwarza mikrofon odbierajâcy fale dúwiëkowe, przekazywany jest najpierw do urzâdzenia kodujâcego. Przeprowadza ono pomiar napiëcia okoîo 8000 razy na sekundë i przeksztaîca go w zakodowane sygnaîy elektryczne w postaci liczb dwójkowych, tzn. w szereg jedynek i zer. W ôwiatîowodach wykorzystuje sië lasery póîprzewodnikowe, które wytwarzajâ niewidoczne ôwiatîo podczerwone. Ma ono znacznie wiëkszâ czëstotliwoôê niû prâd elektryczny w kablu miedzianym, dlatego teû moûna przekazaê o wiele wiëcej informacji. Laser sterowany przez impulsy elektryczne wytwarza cyfrowo zakodowane impulsy ôwiatîa, które przechodzâ do ôwiatîowodu przez soczewkë. Przez pojedynczy ôwiatîowód moûna co sekundë przekazaê co najmniej 2,4 mld bitów (cyfr dwójkowych), czyli okoîo 32 tysiëcy rozmów telefonicznych jednoczeônie. Poniewaû w sygnaîach jednej rozmowy wystëpujâ przerwy, przesyîa sië równoczeônie wiele rozmów, które sâ umieszczone miëdzy sobâ. Proces taki nazywamy zwielokratnianiem. Na koïcu ôwiatîowodu impulsy ôwietlne wychwytywane sâ przez detektor, który przeksztaîca je z powrotem w impulsy elektryczne, kierowane nastëpnie do dekodera. W dekoderze nastëpuje przeksztaîcenie ich w sygnaî elektryczny, który poprzednio zostaî zarejestrowany przez mikrofon sîuchawki telefonicznej. Ôwiatîowodowa rewolucja Iloôê przekazywanych obecnie informacji obciâûa system oparty na kablach miedzianych do ostatnich granic. Kluczem rozwoju staîy sië ôwiatîowody, które majâ ogromnâ pojemnoôê, sâ maîe i nie ulegajâ zakîóceniom elektrycznym. Po raz pierwszy ôwiatîowody zastosowano w medycynie w 1955 roku do oôwietlenia narzâdów wewnëtrznych. Straty ôwiatîa we wîóknach byîy poczâtkowo zbyt duûe, aby mogîo one sîuûyê innym celom. Jednakûe w 1966 roku dr Charles Kao i dr George Hockham, pracujâcy w Wielkiej Brytanii w laboratoriach Standard Telecommunications, odkryli, ûe ubytki ôwiatîa spowodowane sâ zanieczyszczeniem szkîa. W 1970 roku amerykaïska firma Corning Glass miaîa juû ôwiatîowody na tyle dobre, ûe mogîy przekazywaê sygnaîy telefoniczne. Pierwszy transatlantycki ôwiatîowód TAT-8 byî przedsiëwziëciem amerykaïsko - francusko - brytyjskim i wszedî do uûytku w 1988 roku. Jego pojemnoôê, pozwalajâca na przeprowadzanie jednoczeônie 40 tysiëcy rozmów telefonicznych, jest trzykrotnie wiëksza niû îâczna pojemnoôê siedmiu istniejâcych miedzianych kabli transatlantyckich. WYSZPERAÎ: CESAR :::::::: AMP2/TXT/ntw/Taktyka_pilota_mysliwca.txt :::::::: Taktyka pilota nowoczesnego myôliwca Gdy w czasach I wojny ôwiatowej lecâcy z prëdkoôciâ 160 km/h samolot Sopwith Camel napotkaî ogieï niemieckiego trójpîatowca Fokker, chcâc uniknâê niebezpieczeïstwa wykonaî zwrot na 73 metrach. Latajâcy w wojnie koreaïskiej w 1953 roku amerykaïski F-86 Sabre potrzebowaî do tego 2,4 kilometra. Dzisiejsze myôliwce latajâce z prëdkoôciâ ponad 2400 km/h, a promieï skrëtu maszyny jest tak wielki (okoîo 24 kilometrów), ûe walczâcym ze sobâ pilotom trudno jest sië wzajemnie widzieê. Czterech na piëciu zestrzelonych pilotów nigdy nie widziaîo atakujâcego ich samolotu. Problem stojâcy dziô przed kaûdym pilotem nie zmieniî sië jednak od pierwszych dni myôlistwa lotniczego - odnaleúê i zniszczyê wroga, a siebie ocaliê. Dlatego nowoczesne myôlistwo jest czëôciâ skomplikowanego systemu obrony, który z ziemi lub z powietrza wykrywa radarem zbliûajâcego sië wroga i ostrzega przed nim z wyprzedzeniem. Jednym z elementów systemu wczesnego ostrzegania jest amerykaïski samolot odrzutowy E-2C Hawkeye. Podczas inwazji izraelskiej na Liban w 1982 roku okazaî sië on tak skuteczny w lokalizowaniu wrogich maszyn, ûe przy stracie wîasnej jednego samolotu Izraelczycy zniszczyli ponad 80 syryjskich, mimo to, ûe obie strony konfliktu dysponowaîy ponaddúwiëkowymi samolotami o podobnej prëdkoôci maksymalnej. Naleûâce do NATO samoloty AWACS (Airbone Warning And Control System - Pokîadowy System Ostrzegania i Kontroli) mogâ przebywaê w powietrzu przez dziesiëê godzin bez przerwy, wysyîajâc sygnaîy radarowe do znajdujâcej sië w odlegîoôci 385 kilometrów bazy naziemnej. Zaleûnie od wysokoôci, na jakiej leci samolot, zasiëg jego radarów wynosi ponad 640 kilometrów. Komputery pokîadowe maszyny mogâ ôledziê ruchy 500 samolotów wroga jednoczeônie i bîyskawicznie przekazywaê do bazy uzyskiwane informacje. Lecâc nisko nad ziemiâ, pilot unika wykrycia przez naziemny radar. Na tym poziomie zakrzywienie powierzchni Ziemi, wzgórza i budynki kryjâ samolot przed promieniami radaru. Szkolâcy sië w czasie pokoju pilot uczy sië taktyki lotu na wysokoôci 76 metrów, aby haîas nie byî zbyt uciâûliwy, ale w czasie wojny musi byê gotów lataê tak nisko, jak tylko jest moûliwe. Lot w zwartym szyku - czasem w odlegîoôci zaledwie paru metrów - równieû potrafi zmyliê radar przeciwnika, który nie jest w stanie okreôliê liczebnoôci nadlatujâcej eskadry samolotów. W siîach lotniczych niektórych païstw wciâû uczy sië taktyki wypracowanej przez Rosjan i Amerykanów w wojnie koreaïskiej w latach 50. Atakujâcy pilot wzbija sië ostro nad swojego przeciwnika, aby runâê naï od strony sîoïca. W celu zmniejszenia prëdkoôci lotu wykonuje beczkë i korkociâg, co pod koniec lotu nurkowego zabezpiecza go przed przelotem obok nieprzyjacielskiego myôliwca. Manewr ten wykonuje sië czësto parami. Jeôli dwaj walczâcy piloci ôcigajâ sië po okrëgu i obaj lecâ z tâ samâ prëdkoôciâ, to aby zbliûyê sië do ôcigajâcego atakujâcy nurkuje w kierunku ôrodka okrëgu, a nastëpnie wznosi maszynë pod znajdujâcy sië wciâû na okrëgu samolot wroga. Wiëkszoôê samolotów jest zestrzeliwana w locie rakietami, które, jak Sidewinder, podâûajâ za úródîem ciepîa np. za dyszami silnika wroga, a które moûna wystrzeliê nawet z odlegîoôci 18 kilometrów. Kiedy pilot zda sobie sprawë, ûe jest celem rakiety, wykonuje liczne zwody lub wypuszcza race majâce zmyliê rakietë. Jeszcze waûniejsze od elektroniki samolotu sâ szybkie reakcje pilota, jego doôwiadczenie i prawidîowa ocena sytuacji. Niekonwencjonalne, podyktowane doôwiadczeniem pilota manewry taktyczne sâ dziô równieû waûne, jak w czasie I wojny ôwiatowej. W pojedynku lotniczym zwyciëûa zazwyczaj szybszy samolot - podczas wojny o Falklandy brytyjskie Harriery walczyîy jednak z powodzeniem z ponaddúwiëkowymi Mirage'ami z Argentyny. Jednâ z przyczyn sukcesu Harrierów byîa ich zadziwiajâca zwrotnoôê. Startujâ one i lâdujâ pionowo, a pilot ma moûliwoôê zmiany kâta odrzutu za pomocâ zmiany ustawienia kâta dysz wylotowych silnika. Przy peînym otwarciu przepustnicy moûe on w kilka sekund zmniejszyê prëdkoôê lotu o 320 km/h. Pilot Mirage'a, który siedziaî Harrierowi na ogonie, nagle spostrzega, ûe znalazî sië przed Harrierem i staî sië jego celem. Najnowsza generacja samolotów bojowych, której przykîadem jest amerykaïski myôliwiec wielozadaniowy F-16 Fighting Falcon o prëdkoôci maksymalnej 2145 km/h, otrzymaîa od konstruktorów doskonaîâ zdolnoôê manewrowania. W konstrukcji Falcona zastosowano rewolucje rozwiâzanie polegajâce na umieszczeniu ôrodka ciëûkoôci daleko z tyîu maszyny, co do ciâûa ogon. Obserwowany z ziemi samolot wyglâda jakby sië prosiî o lot do góry. Bardzo szybko moûna go wyprowadziê w ostre wznoszenie, ale wszystkie elementy powierzchni sterujâcych - klapy skrzydeî, lotki, stery wysokoôci i kierunku - wymagajâ sterowania komputerowego. Samolot dysponuje wîaôciwie czterema komputerami, który kaûdy kontroluje dziaîanie pozostaîych. Jeûeli jeden z nich przestaje dziaîaê, trzy pozostaîe przejmujâ jego funkcje, a pilot nawet nie dostrzega róûnicy. Komputery wielkoôci pudeîka do butów pomagajâ pilotowi sterowaê samolotem. Drâûek wyczuwa nawet drobne zmiany nacisku palców pilota i wysyîa elektroniczne polecenia do komputerów, które przekîadajâ na jëzyk hydrauliki sterujâcej powierzchniami lotnymi samolotu. System ten jest nazywany elektronicznym ukîadem sztucznej statecznoôci i sterowania (fly-by-wire), który latajâcy samolotami F-16 piloci nazwali "elektrycznym odrzutowcem". Bez zainstalowanych w nim komputerów maszyna ta nie wzleciaîaby w powietrze. Podobne rozwiâzania zastosowano w uûywanym w marynarce amerykaïskiej samolocie F/A-18 Hornet - prëdkoôê maksymalna 1915 km/h, koszt 20 milionów dolarów. Jego komputery mogâ zmieniaê polecenia pilotów w razie pomyîki. Komputery sîuûâ równieû nieocenionâ pomocâ, jeôli chce sië wygraê pojedynek przy prëdkoôci naddúwiëkowej. Informujâ one pilota o wysokoôci, kierunku i prëdkoôci zbliûania sië do maszyny wroga. Informacje podawane sâ na przezroczystym ekranie HUD do projekcji danych w polu widzenia pilota, pomiëdzy jego gîowâ i przodem kabiny. Dziëki temu moûe on sprawdzaê dane bez odwracania oczu. Najnowsze urzâdzenia wyôwietlajâ informacje na przezroczystej osîonie heîmu pilota, która speînia równieû funkcjë celownika. Pilot spoglâda na cel poprzez umieszczony na osîonie celownik i namierza go naciskajâc przycisk. Kieruje to radar i inne czujniki na cel, a odpalenie broni nastëpuje automatycznie lub na rozkaz pilota. Wyszperaî: CESAR :::::::: AMP2/TXT/ntw/Telekomunikacja.txt :::::::: Telekomunikacja Na caîym ôwiecie dziaîa dziô ponad póî miliarda telefonów. W niewiele ponad sto lat od czasu, kiedy urodzony w Szkocji wynalazca Aleksander Graham Bell opatentowaî swój pierwszy aparat (1876), telefony zrewolucjonizowaîy ôwiatowâ komunikacjë. Obecnie sieê telefoniczna przekazuje nie tylko gîos, lecz takûe obrazy oraz zapisane informacje, zarówno przy uûyciu îâczy lâdowych i morskich, jak i za pomocâ mikrofal, czyli fal radiowych o bardzo wysokiej czëstotliwoôci. Rozmawiaê moûna dosîownie z drugim kraïcem ôwiata, a przy takim oddaleniu gîos dociera do nas z niespeîna sekundowym opóúnieniem. Miëdzynarodowe przedsiëbiorstwa mogâ nawet organizowaê wideokonferencje, podczas których dyrektorzy rozmawiajâ ze sobâ z ekranów. Satelity, mikroprocesory i lasery Nowoczesne wynalazki, które umoûliwiajâ të rewolucjë, to satelity, mikroprocesory oraz promienie laserowe. Early Bird, pierwszy na ôwiecie satelita komercyjny, zostaî wystrzelony w 1965 roku przez Miëdzynarodowâ Korporacjë Telekomunikacji Satelitarnej (INTELSAT). Obecnie w kosmosie krâûy okoîo 130 satelitów przekazujâcych wiadomoôci za pomocâ mikrofal od jednej stacji na Ziemi do drugiej. Czas ich obiegu dookoîa naszej planety na wysokoôci okoîo 36 tysiëcy km nad równikiem wynosi 24 godziny. Ze stacji na Ziemi mikrofale przekazywane sâ do satelitów za pomocâ olbrzymich anten parabolicznych, z których niektóre majâ po 30 metrów ôrednicy. Antenami steruje komputer, dziëki czemu zawsze nakierowane sâ dokîadnie na satelitë. Mikrofale wykorzystuje sië nie tylko do poîâczeï satelitarnych. Stosuje sië je równieû do przesyîania informacji na lâdzie pomiëdzy antenami leûâcym w linii prostej, co zapewnia nie zakîócony tor propagancji fal. Mikroprocesory w satelitach wzmacniajâ przekazywany sygnaî. Ponadto gwarantujâ lepszâ jakoôê i szybszâ realizacjë poîâczeï, dziëki moûliwoôci odbierania i przesyîania sygnaîów w postaci cyfrowej. Laser umoûliwiî zastosowanie w telekomunikacji ôwiatîowodów, czyli wîókien szklanych przenoszâcych informacje cyfrowe z prëdkoôciâ ôwiatîa, co oznacza, ûe w ciâgu sekundy zdâûyîyby one okrâûyê siedmiokrotnie Ziemië. Usîugi telekomunikacyjne to dziô faxy, pagery, telefony bezprzewodowe, telefony samochodowe, a nawet telefony, z których moûna korzystaê podczas lotu samolotem. Wybieranie numeru - niewîaôciwe poîâczenie Po podniesieniu sîuchawki i zamkniëciu obwodu elektrycznego z centralâ, wykrëcamy numer i tym samym wysyîamy serië impulsów elektrycznych. Automatyczne centrale telefoniczne starszego typu majâ elektromagnetyczne przeîâczniki, które wynalazî Amerykanin Almon Strowger w 1888 roku. Numer wybierany jest stopniowo. Pierwsza wykrëcona cyfra przesuwa ramië wybieraka do pola stykowego odpowiadajâcego danej cyfrze. Nastëpnie ramië wybieraka obraca sië, aby znaleúê wolny styk, który poîâczy go z nastëpnym polem stykowym przygotowanym na kolejnâ wykrëconâ cyfrë. Jeôli nie ma ûadnego wolnego styku, rozlega sië sygnaî zajëty. Gdy uzyskamy poîâczenie, nastëpny wybierak szuka drugiej cyfry i tak dalej. Ostatni wybierak dokonuje poîâczenia z liniâ numeru, z którym chcemy sië poîâczyê. Jeôli wybierak przypadkowo zatrzyma sië na niewîaôciwym styku, nastëpuje podîâczenie do linii juû zajëtej. Najnowsze centrale telefoniczne sâ elektroniczne. Wybieranie numeru wywoîujë serië sîyszalnych tonów, a poîâczenie nastëpuje za pomocâ obwodów zawierajâcych mikroprocesory, które identyfikujâ owe tony. Przeîâczniki elektroniczne sâ bezgîoône i znacznie bardziej niezawodne niû przeîâczniki elektromechaniczne, nie majâ bowiem ruchomych elementów, rzadziej dochodzi teû do poîâczeï pomyîkowych. Przewodzenie prâdu Do zamkniëcia obwodu pomiëdzy nadajnikiem a odbiornikiem telefonicznym potrzeba dwóch przewodów. W kablach niektórych central telefonicznych znajdujâ sië tysiâce par takich przewodów. Wiëkszoôê central telefonicznych poîâczona jest obecnie kablami wspóîosiowymi, które sâ przystosowane do przewodzenia sygnaîów o wysokiej czëstotliwoôci z minimalnymi startami i przy duûej odpornoôci na zakîócenia. Kabel wspóîosiowe umoûliwiajâ przekazywanie tysiëcy rozmów równoczeônie. Sygnaî elektryczny odtwarzajâcy fale dúwiëkowe moduluje elektromagnetycznâ falë noônâ tak samo, jak w falach radiowych. Kilka fal noônych o róûnych czëstotliwoôciach jest nastëpnie wysyîanych tâ samâ parâ przewodów (zwielokratnianie czëstotliwoôciowe). W centrali docelowej oddziela sië sygnaî od fali noônej za pomocâ demodulacji, a nastëpnie przesyîa do odpowiedniego odbiornika. Przesyîanie gîosu za pomocâ cyfr Do lat 70 wiëkszoôê rozmów telefonicznych byîa przekazywana za pomocâ tzw. sygnaîów analogowych, czyli sygnaîów elektrycznych odtwarzajâcych zarejestrowany przez mikrofon sygnaî mowy. Wadâ tego systemu sâ zakîócenia elektryczne mogâce znieksztaîciê gîos. W latach 80 zaczâî on byê wypierany przez system cyfrowy, który wyeliminowaî zakîócenia. W systemie tym sygnaî zostaje przeksztaîcony w obwodach elektronicznych centrali w zakodowany ciâg impulsów. W tym celu tysiâc razy w ciâgu sekundy mierzy sië napiëcie sygnaîu analogowego. Wynik pomiaru wyraûony zostaje za pomocâ liczby dwójkowej, tzn. skîada sië z ciâg cyfr 1 i 0. Nastëpnie ciâg ten zostaje przeksztaîcony na grupë impulsów - jeden impuls dla cyfry 1, brak impulsu dla cyfry 0. Poniewaû kaûdy impuls jest bardzo krótki, impulsy róûnych przekazów telefonicznych mogâ nakîadaê sië na siebie (zwielokratnianie czasowe). Pozwala to na przekazywanie 32 rozmów jednoczeônie jednym kablem dwuûyîowym oraz na transmisjë tysiëcy informacji jednym kablem wspóîosiowym. Przenoône telefony Przenoône telefony umieszczone w samochodach to tak naprawdë radia poîâczone ze zwykîym systemem telefonicznym. Sieê radiowo-telefoniczna dziaîa na zasadzie systemu komórkowego - teren, który system pokrywa, jest podzielony na maîe obszary, czy teû komórki o ôrednicy 5 km. Kaûda komórka to centralny przekaúnik o niskiej mocy poîâczony z sieciâ telefonicznâ. Kilka komórek tworzy grupë, a w kaûdej komórce przekaúnik pracuje na innej czëstotliwoôci. Ten sam zestaw czëstotliwoôci moûe byê wykorzystany w przylegîej grupie bez wprowadzania zakîóceï, ze wzglëdu na ograniczony zakres kaûdego przekaúnika. Przekaúniki komórek poîâczone sâ kablem z centralnym komputerem przekazujâcym informacje o miejscu, w którym znajduje sië samochód od jednej komórki do drugiej. Kiedy ktoô telefonuje do kierowcy samochodu, komputer przeîâcza rozmowë do przekaúnika najbliûej komórki, ûeby zagwarantowaê jak najlepsze poîâczenie. Jeôli jadâcy samochodem chce zatelefonowaê, jego sygnaî przechwytuje antena najbliûej komórki i przekazuje rozmowë. WYSZPERAÎ: CESAR :::::::: AMP2/TXT/ntw/Telewizja.txt :::::::: Telewizja - obraz przekazywany za pomocâ fal radiowych Kiedy oglâdamy program telewizyjny widzimy obraz utworzony ze wzoru ôwiatîa, który jest dzieîem sygnaîów elektrycznych. Kamera telewizyjna przeksztaîca filmowy obraz w sygnaîy elektryczne przekazywane z prëdkoôciâ ôwiatîa przez fale radiowe. Kolor na ekranie telewizyjnym otrzymujemy na skutek zmieszania w róûnych proporcjach barwnego ôwiatîa. Barwy ôwiatîa nie mieszajâ sië tak samo jak farby. Trzy barwy podstawowe to czerwona, zielona i niebieska. Mieszajâc w róûnych proporcjach jednâ lub dwie z nich z bielâ, moûna otrzymaê prawie wszystkie odcienie. Kamera telewizyjna rozdziela ôwiatîo filmowanej sceny na trzy kolory zasadnicze i przekazuje kaûdy z nich do oddzielnej lampy analizujâcej przez przezroczystâ pîytkë przewodzâcâ, zwanâ pîytkâ sygnaîowâ. Za pîytkâ sygnaîowâ znajduje sië warstwa fotoelektryczna (zwana pîytkâ akumulacyjnâ), która przewodzi prâd, gdy pada na niâ ôwiatîo. Im jaôniejsze jest ôwiatîo padajâce na warstwë fotoelektrycznâ, tym wiëkszy prâd. Tworzy sië zatem wzór skîadajâcy sië z îadunków elektrycznych, na którym obszary z najwiëkszym îadunkiem dodatnim odpowiadajâ obszarom najmocniejszego ôwiatîa. We wszystkich trzech lampach analizujâcych druga strona pîytki akumulacyjnej jest omiatana przez strumieï elektronów wystrzeliwany z dziaîa elektronowego. Strumieï przemieszcza sië od strony lewej do prawej wzdîuû poziomych linii po caîej powierzchni pîytki, neutralizujâc ubytki elektronów. Obszary pîytki odpowiadajâce duûej jasnoôci wymagajâ wiëkszego uzupeîniania. Prowadzi to do wytworzenia sygnaîu elektrycznego, który poprzez pîytkë sygnaîowâ przechodzi do odpowiedniego ukîadu elektronicznego. Napiëcie sygnaîu odzwierciedla zmiany poziomu jasnoôci. Strumieï elektronów omiata pîytkë z okreôlonâ prëdkoôciâ, tworzâc 625 lub 525 linii, w zaleûnoôci od wykorzystywanego systemu. Duûo wiëkszâ rozdzielczoôê uzyskuje sië w systemie 625 linii uûywanym w Europie, w znacznej czëôci Azji oraz w Australii. System o 525 liniach stosuje sië w wiëkszoôci terytoriów Ameryki Póînocnej oraz Poîudniowej, a takûe w Japonii. Wybieranie obrazu odbywa sië w dwóch etapach: najpierw strumieï przebiega linie nieparzyste, potem parzyste. W systemie 625 linii caîy obraz analizowany jest w ciâgu 1/25 sekundy. Z uwagi na bezwîadnoôê wzroku, seria obrazów ukazujâcych sië w takich odstëpach czasu daje wraûenie ciâgîoôci. Gdyby pokazywano je wolniej, na ekranie byîyby widoczne drgania i obraz byîby nierówny. Sygnaî elektryczny z kamery przesyîany jest do stacji nadawczej, gdzie sië moduluje w radiowâ falë noônâ. Nadajnik telewizyjny wytwarza sygnaî skîadajâcy sië z dwóch fal noônych. Jedna fala jest zmodulowana sygnaîem wizji, a druga sygnaîem dúwiëkowym towarzyszâcym przekazywaniu obrazowi. W wiëkszoôci krajów sygnaîy telewizyjne emitowane sâ z nadajników umieszczonych na ziemi. Ze wzglëdu na wysokâ czëstotliwoôê muszâ byê one przesyîane w linii prostej w stosunku do odbiornika. Oznacza to, ûe anteny nie mogâ przekazywaê sygnaîów poza liniâ horyzontu, co ogranicza ich zasiëg do 65 km i zmusza do korzystania z sieci przekaúników. W krajach o niewielkim zaludnieniu oraz w tych, w których istniejâ wysokie, przeszkadzajâce w odbiorze budynki, stworzenie podobnej sieci jest doôê trudne, dlatego stacje telewizyjne coraz czëôciej wykorzystujâ do przekazywania sygnaîów satelity. Odbiór obrazu Nadawane sygnaîy wychwytuje z powietrza nasza antena telewizyjna. Sîabe sygnaîy z anteny naleûy wzmocniê, zdemodulowaê (oddzieliê od noônej fali radiowej) i doprowadziê do kineskopu. Kineskop dziaîa jak odwrotnoôê kamery i przetwarza sygnaî elektryczny na obraz optyczny. Na jednym koïcu znajduje sië ekran, na drugim trzy lampy z dziaîami elektronowymi wytwarzajâcymi wiâzki elektronów dla poszczególnych barw podstawowych. Tyî ekranu pokryty jest pionowymi paskami fosforyzujâcego materiaîu zwanego luminoforem, na przemian czerwonymi, zielonymi oraz niebieskimi. Za paskami luminoforu znajduje sië maskownica z otworami w ksztaîcie pionowym szczelin, której zadaniem jest skierowanie strumieni elektronów od wîaôciwych pasków. Napîywajâce sygnaîy wizyjne przekazywane sâ do dziaî elektronowych, a wiâzki elektronów przebiegajâ przez ekran w podobny sposób, jak w lampach analizujâcych. Poniewaû wiâzki elektronów róûniâ sië natëûeniem w zaleûnoôci od sygnaîów wizyjnych, uderzajâc w ekran tworzâ punkty o róûnej jasnoôci i odtwarzajâ ten sam ukîad ôwiatîa. Wszystko sumuje sië w naszych oczach, tworzâc obraz zarejestrowanej sceny. Infomacje na telefon W poîowie lat 70 odbiorniki telewizyjne staîy sië znacznie bardziej wszechstronne dziëki wprowadzeniu systemów teletekstu oraz podglâdu danych. Pionierskie prace nad obu systemami zostaîy przeprowadzone w Wielkiej Brytanii, gdzie od 1974 roku sâ uûywane. Informacje teletekstu wysyîa sië do odbiorników telewizyjnych zakodowanymi sygnaîami nadawanymi w przerwach transmisji poszczególnych póîobrazów, tzn. w momencie, gdy strumienie elektronów powracajâ z dolnej czëôci ekranu do górnej. Widzowie posiadajâcy dekodery w swoich odbiornikach mogâ za pomocâ pilota uruchomiê system teletekstu, uzyskujâc informacje o pogodzie czy notowaniach gieîdowych. Od wirujâcych tarcz do satelitów kosmicznych Chociaû powszechnie uwaûa sië, ûe telewizja to wynalazek XX wieku, jej poczâtki siëgajâ jeszcze lat 80 XIX wieku. Pierwsze pomysîy dotyczâce przekazywania obrazów na odlegîoôê zrodziîy sië tuû po wynalezieniu telefonu. Skoro gîos moûna byîo przesyîaê na duûâ odlegîoôê, to dlaczego nie moûna by tego samego zrobiê z obrazem? Od poczâtku wiedziano, ûe nie moûna go przesyîaê w caîoôci i w 1884 roku niemiecki wynalazca Paul Nipkow zaproponowaî sposób rozîoûenia czarno-biaîego obrazu, a nastëpnie jego odtworzenia, wykorzystujâc wirujâcâ tarczë zaopatrzonâ w zespóî otworków. W 1906 roku rosyjski naukowiec Boris Rosing poîâczyî zasadë wybierania obrazu w tarczy Nipkowa z moûliwoôciami odtwarzajâcymi lampy katodowej wynalezionej przez niemca Ferdinanda Brauna w 1897 roku, tworzâc tym samym pierwszy prymitywny zestaw telewizyjny. Lampa katodowa jest nadal nie zastâpionym elementem telewizji. Próbne nadawanie programów rozpoczëto w Ameryce w 1928 roku, jednak pierwszy system telewizyjny opracowany zostaî w Londynie przez Johna Logie Bairda. Otworzyî on pierwsze studio telewizyjne w 1929 roku wykorzystujâc tarcze Nipkowa zarówno w nadajniku, jak i w odbiorniku. System mechanicznego wybierania obrazu wyparty zostaî przez kamerë elektronicznâ wynalezionâ w 1931 roku przez Rosjanina Wîadimira Zworykina. Transmisjë pierwszego programu telewizyjnego rozpoczëîa w Berlinie w 1935 roku niemiecka firma Fernseh, z którâ Baird byî zwiâzany. Brytyjska BBC rozpoczëîa nadawanie programów w 1936 roku, zaô Amerykaïska stacja RCA w 1939 roku. Doôwiadczalne emisje telewizji kolorowej rozpoczëîy sië w USA w 1951 roku. Transmisje programów w systemie kablowej telewizji zapoczâtkowaîy w latach 50 firmy komercyjne w USA. Telewizja kablowa umoûliwia dostëp do wiëkszej liczby kanaîów niû transmisja radiowa. Do Europy telewizja kablowa dotarîa dopiero w latach 80 naszego stulecia. Niekiedy w telewizji kablowej wykorzystuje sië îâcznoôê satelitarnâ. Jej programy przekazywane sâ przez satelitë do anten w stacji centralnej, a nastëpnie transmitowane kablami do domów. Na poczâtku lat 90 prowadzono prace nad telewizjâ mikrofalowâ umoûliwiajâcâ z maîej odlegîoôci odbiór programów w 60 kanaîach oraz telewizjâ o wysokiej rozdzielczoôci (HDTV) stosujâcâ ponad 1200 linii w obrazie. WYSZPERAÎ: CESAR :::::::: AMP2/TXT/Numery_archiwalne.txt :::::::: Numery archiwalne AMP#0 i AMP#1 jest na Aminecie: 0 - .../demo/mag/AMPpreview.lha, 1 - .../demo/mag/AMP01.lha, i na stronie Pekdara (Dariusza Krzempka) - republika.pl/darekhyq/. :::::::: AMP2/TXT/nztz/10_planeta-cz1.txt :::::::: 10 planeta - cz.1 Piëê z poôród planet Ukîadu Sîonecznego - Merkury, Wenus, Mars, Jowisz, Saturn - stanowi tak jasne obiekty na niebie, ûe astronomowie wiedzieli o ich istnieniu od tysiëcy lat. W ciâgu ostatnich dwóch wieków odkryto bardziej odlegîe i mniej jasne planety - Uran, Neptun i Pluton. Pewne poszlaki wskazujâ na istnienie dziesiâtej planety poîoûonej za orbitâ plutona. Odkrywanie nowych planet wymaga jednoczeônie obliczeï matematycznych i szczëôcia. Do 1781 roku nikt nie podejrzewaî, ûe za Saturnem mogâ znajdowaê sië dalsze planety Ukîadu Sîonecznego, toteû nikt ich nie szukaî. I wówczas astronom amator William Herschel, w trakcie poszukiwaï gwiazd podwójnych, zauwaûyî planetë. Nazwano jâ Uran. Okazaîo sië ûe ruch Urana jest zaburzony, jakby dziaîaîa siîa ciâûâca odlegîej, nieznanej planety. Dwaj utalentowani matematycy - John Couch Adams w Cambridge oraz Urbain Leverrier we Francji, niezaleûnie od siebie, wskazali w jakim miejscu na niebie naleûy szukaê kolejnej planety. 31 sierpnia 1846 rok Leverrier wysîaî wynik ich badaï do obserwatorium w Berlinie i astronomowie zidentyfikowali na niebie nowâ planetë, nazwano jâ Neptunem. Pod koniec ubiegîego wieku podejrzewano, iû Uran i Neptun znajdujâ sië pod grawitacyjnym wpîywem planet poîoûonych jeszcze dalej. Posîugujâc sië newtonowskâ teoriâ grawitacji amerykaïski astronom Percibval Lowell wyznaczyî poîoûenie Planety X. W 1930 roku prowadzâc badania w zaîoûonym przez lowella obserwatorium, Clyde Tombaugh zauwaûyî sîabâ plamkë przesuwajâcâ sië po nocnym niebie. Pojawiîa sië tam, gdzie przewidziaî Lowell, choê ôwieciîa sîabiej niû wynikaîo z obliczeï. Nazwano jâ Plutonem. Wielu astronomów uwaûa, iû Pluton jest zbyt lekki, aby wpîywaê na ruch tak gigantycznych planet, jak Uran i Neptun. W 1978 roku astronomowie z Obserwatorium Marynarki Stanów Zjednoczonych odkryli ksiëûyc plutona, co pozwoliîo na wyznaczenie jego masy. Okazaîo sië, ûe jest ona rzeczywiôcie zbyt maîa, aby wytîumaczyê zaburzenia ruchu Urana i Neptuna. Czy istnieje planeta 10? Prawdopodobne rachunki Lowella pozwoliîy przewidzieê poîoûenie Plutona raczej dziëki szczëôliwemu zbiegowi okolicznoôci, a nie swojej poprawnoôci. Prawdziwym úródîem zaburzeï moûe byê planeta poîoûona jeszcze dalej. Z obliczeï Boba Harringtona z Obserwatorium Marynarki Stanów Zjednoczonych wynika, ûe powinna sië ona znajdowaê na poîudniowej póîkuli nieba, gdzie o wiele rzadziej niû na póînocy poszukiwano planet. Co kilka tygodni teleskop w Nowej Zelandii fotografuje czëôê nieba, która wedîug Harringtona kryje planetë 10. Harrington ma w swoich badaniach sojuszników, na których nie mógî wczeôniej liczyê ûaden z poszukiwaczy planet - sondy kosmiczne. Jeôli planeta 10 rzeczywiôcie zaburza orbity Urana i Neptuna, powinna równieû wpîynâê na tory czterech próbników kosmicznych - Pionierów 10 i 11 oraz Voyagerów 1 i 2, które wîaônie opuszczajâ Ukîad Sîoneczny. W chwili obecnej wyniki sâ negatywne. Inni astronomowie traktujâ dotychczasowe obliczenia sceptycznie. Uwaûajâ oni, ûe Planeta 10 moûe znajdowaê sië w zupeînie niespodziewanym miejscu na niebie i w zwiâzku z tym odwoîujâ sië do strategii poszukiwaï opartej na silnym promieniowaniu podczerwonym emitowanym przez wszystkie znane planety. W 1983 roku satelita do badaï w podczerwieni dostarczyî danych, które pozwoliîy na skonstruîowanie podczerwonej mapy nieba. Jeôli planeta 10 istnieje, to zarejestrowana jest gdzieô na 100 km taômie magnetycznej - mapie. Astronomowie znaleúli w tym zbiorze danych wiele nowych obiektów, astronomicznych - komet, asteroidów, nowo narodzonych gwiazd oraz bogatszych w pyî galaktyk. Poszukiwania Planety 10 nie przyniosîy dotychczas rezultatów. WYSZPERAÎ: CESAR :::::::: AMP2/TXT/nztz/10_planeta-cz2.txt :::::::: 10 planeta - cz.2 Olbrzym na peryferiach Australijski astronom John Murray uwaûa, ûe nasz Ukîad Sîoneczny ma jeszcze jednâ, dziesiâtâ planetë. Wedîug niego, krâûy ona w ogromnej odlegîoôci od Sîoïca, tysiâce razy dalej niû ostatnia ze znanych nam planet - Pluton. W swojej ostatniej pracy naukowej stawia hipotezë, ûe ów hipotetyczny glob, zwany w literaturze popularnonaukowej Planetâ X, moûe mieê ôrednicë nawet dziesiëciokrotnie wiëkszâ od ôrednicy Jowisza. Naleûy go szukaê na kraïcach Ukîadu Sîonecznego, w obrëbie olbrzymiej chmury lodowych ciaî niebieskich zwanych obîokiem Oorta. Stamtâd wîaônie nadlatujâ w kierunku Ziemi wszystkie komety. Miliony ciaî Nazwa tego zbiorowiska komet, liczâcego - jak sië przypuszcza - miliony obiektów róûnego ksztaîtu i wielkoôci, pochodzi od nazwiska holenderskiego astronoma Jana Oorta. To on jako pierwszy przedstawiî hipotezë mówiâcâ, ûe nasz Ukîad Sîoneczny otoczony jest gëstym pierôcieniem stosunkowo niewielkich obiektów kosmicznych. Ta gigantyczna lodowa chmura porusza sië wokóî Sîoïca po bardzo odlegîej orbicie, wykonujâc jedno peîne okrâûenie w ciâgu piëciu milionów lat. Murray zgadza sië z tezâ, ûe na kraïcach Ukîadu Sîonecznego skupiîa sië materia miëdzygwiezdna, która nie wziëîa udziaîu w formowaniu znanych nam dziewiëciu planet. Jednak jego zdaniem, w skîad obîoku Oorta wchodzâ nie tylko maîe obiekty, których ôrednicë liczy sië najwyûej w dziesiâtkach kilometrów. Znajduje sië tam równieû olbrzymia planeta. To ona jest przyczynâ tego, ûe od czasu do czasu na naszym niebie pojawiajâ sië tajemnicze komety. Przypadek? "Te bryîy lodu, które znalazîy sië zbyt blisko gigantycznego sâsiada, zostaîy przez niego wytrâcone z dotychczasowej, w miarë spokojnej orbity" - uwaûa Murray. Kiedy przeôledziî on trasy kilkunastu komet, okazaîo sië, ûe istniejâ pomiëdzy nimi podobieïstwa. Dalsze analizy doprowadziîy naukowca do wniosku, ûe ich ruch jest wynikiem ingerencji jakiegoô wielkiego ciaîa niebieskiego. "Oczywiôcie, zbieûnoôê w ruchach komet i ich pozycji wzglëdem siebie moûe byê przypadkowa. Jednak szansa takiego rozwoju zdarzeï wynosi mniej niû jedna tysiëczna. Znacznie bardziej prawdopodobnie brzmi teza, ûe kilka bilionów kilometrów od Ziemi znajduje sië jeszcze jedna planeta" - dowodzi Murray, który prowadzi swoje badania na brytyjskiej uczelni Open University. Ich celem jest, jak îatwo sië domyôliê, znalezienie planety X. W swojej ostatniej pracy naukowej opisuje, jak na podstawie ruchów komet zlokalizowaî ten fragment nieba, w którym prawdopodobnie znajduje sië poszukiwany przez niego obiekt. Jednak wytropienie samej planety, o ile rzecz jasna ona w ogóle istnieje, w co powâtpiewa wiëkszoôê badaczy, moûe byê bardzo trudnym zadaniem. Nawet jeôli jest ona tak olbrzymia, jak sâdzi Murray, to znajduje sië za daleko od Sîoïca, by zdoîaîa odbiê jakiekolwiek ôwiatîo. Tylko wtedy mogîyby jâ zobaczyê ziemskie teleskopy. Wyszperaî: Nightmare :::::::: AMP2/TXT/nztz/Czarna_dziura.txt :::::::: Czarna dziura - oglâdajâc niewidoczne Gdy umiera gwiazda o duûej masie, pozostaje po niej najczarniejszy i najbardziej zgubny obiekt w Kosmosie - czarna dziura. Nie emituje ona ôwiatîa ani innych promieni, nie moûna jej zatem dostrzec przez ûaden teleskop. Astronomowie sâ jednak przekonani, ûe odkryli conajmniej póî tuzina czarnych dziur. Czarna dziura jest pozostaîoôciâ po starej gwieúdzie, która sië zapadîa. Materia uprzednio bëdâca gwiazdâ pod wpîywem wîasnej siîy grawitacyjnej zostaje ôciôniëta do rozmiarów punktu mniejszego niû jâdro atomu zwanego osobliwoôê. Nic sië nie moûe oprzeê sile jej przyciâgania. Gdy cokolwiek zbytnio zbliûy sië do czarnej dziury, zostaje wciâgniëte do wewnâtrz i zmiaûdûone do rozmiarów osobliwoôci. Nie moûe temu zapobiec ûadna siîa i nie moûe wydostaê sië stamtâd nawet ôwiatîo. Skâd wiemy o istnieniu czarnych dziur, skoro nie moûna ich zobaczyê? Jedna z metod polega na wykrywaniu ich oddziaîywania na pobliskie gwiazdy. Wiëkszoôci gwiazd towarzyszy inna gwiazda (Sîoïce naleûy do mniejszoôci) i obie krâûâ wokóî siebie. Jeôli jedna z nich umiera i zapada sië, powstajâca wówczas czarna dziura i towarzyszâca jej druga gwiazda nie przestajâ krâûyê wokóî siebie. W miarë jak gwiazda towarzyszâca starzeje sië, zaczyna pëcznieê i staje sië setki razy wiëkszâ od Sîoïca gwiazdâ olbrzymem. Zewnëtrzne czëôci rozdëtej gwiazdy przybliûajâ sië do czarnej dziury, która zaczyna wysysaê z niej chmury gazów. Gazy, które ostatecznie wciâgane sâ do wnëtrza czarnej dziury, nie wpadajâ tam od razu - najpierw wirujâ wokóî niej jak woda wpîywajâca w otwór. W tym czasie rozgrzewajâ sië do temperatury wynoszâcej miliard stopni. Gaz w tej temperaturze wydziela olbrzymie iloôci promieniowania rentgenowskiego. Astronomowie poszukujâcych czarnych dziur obserwujâ niebo, aby odkryê promieniowanie X pochodzâce z otchîani przestrzeni kosmicznej. Potem przez zwykîy teleskop badajâ szczegóîowo úródîa tego promieniowania. W 1971 roku amerykaïskiemu satelicie Uhuru udaîo sië okreôliê pozycjë silnego úródîa promieniowania rentgenowskiego w gwiazdozbiorze Îabëdzia. Stwierdzono, ûe emituje je gwiazda HDE 226868 z odlegîoôci 6 tysiëcy lat ôwietlnych od Ziemi. Zwyczajne gwiazdy, nie wydzielajâ jednak promieni rentgenowskich. Ustalono, ûe HDE 226868 co szeôê dni okrâûa niewidocznâ towarzyszkë, Cygnus X-1. Promieniowanie rentgenowskie musiaî wydzielaê gaz ruchem spiralnym zbliûajâcy sië do niewidocznej towarzyszki, podejrzewanej, ûe jest czarnâ dziurâ. Astronomowie musieli najpierw zbadaê, czy to maîa, gësta gwiazda zwana neutronowâ. Ôwieci ona tak sîabo, ûe gdyby byîa blisko gwiazdy typu HDE 226868, nie byîoby jej widaê. Jest sposób wytîumaczenia, ûe to gwiazda neutronowa. Astronomowie waûâ gwiazdy porównujâc ich masë z masâ Sîoïca. Stwierdzili, ûe Cygnus X-1 waûy dziesiëê razy wiëcej niû sîoïce. Gdy gwiazda neutronowa staje sië trzykrotnie ciëûsza od Sîoïca, zapada sië i zamienia w czarnâ dziurë. Cygnus X-1 musi zatem byê czarnâ dziurâ. PROGDIR:GFX/nztz/black_hole_diagram Jak astronomowie waûâ gwiazdy - w kaûdym ukîadzie gwiazd podwójnych, takim jak Cygnus X-1 i HDE gwiazdy krâûâ wokóî wspólnego ôrodka ciëûkoôci. Jeôli gwiazdy majâ takâ samâ masë, ôrodek ciëûkoôci znajduje sië na poîowie drogi miëdzy nimi, jeôli nie, znajduje sië bliûej gwiazdy o wiëkszej masie. Ukîad gwiazd podwójnych tworzy zatem naturalnâ wagë, która pozwala astronomom zwaûyê gwiazdy. Badajâc ruch gwiazdy HDE 226868 astronomowie odkryli, ûe ôrodek ciëûkoôci znajduje sië tak blisko tej gwiazdy, iû jej towarzyszka musi mieê masë o poîowë mniejszâ niû HDE. HDE 226868 jest rodzajem gwiazdy zwanej bîëkitnym nadolbrzymem. Ma ona 32 miliony kilometrów ôrednicy, ôwieci 50 tysiëcy razy jaôniej niû sîoïce i ma od niego 20 razy wiëkszâ masë. Jeôli zatem jej niewidoczna towarzyszka, czarna dziura Cygnus X-1 ma masë o poîowë mniejszâ, musi ona byê taka sama, jak masa dziesiëciu Sîoïc. Masa Sîoïca jest 300 razy wiëksza niû Ziemi i wynosi 1,989 * 10 do 27 t. Astronomowie otrzymali të liczbë posîugujâc sië teoriâ grawitacji. Eksperymenty laboratoryjne ujawniîy istnienie przyciâgania grawitacyjnego miëdzy dwiema oîowianymi kulami o znacznej masie. Siîa przyciâgania zaleûy czëôciowo od masy kul, a czëôciowo od dzielâcej je odlegîoôci. Ten eksperyment moûna tak wyskalowaê, aby odlegîoôê miëdzy kulami odpowiadaîa odlegîoôci miëdzy Ziemiâ i Sîoïcem. Póúniej moûna wywnioskowaê, jakâ masë musi mieê Sîoïce, aby jego przyciâganie grawitacyjne mogîo utrzymaê na orbicie Ziemië i inne planety. Wyszperaî: CESAR :::::::: AMP2/TXT/nztz/Dlugowiecznosc.txt :::::::: Dîugowiecznoôê Co sprawia, ûe ludzie w niektórych regionach ôwiata potrafiâ doûyê wieku 160 lat. Gdzie leûy tajemnica dîugowiecznoôci? Zagadkâ jest zjawisko niezwykle wysokiej koncentracji bardzo dîugo ûyjâcych osób w niektórych regionach ôwiata. Do takich miejsc naleûâ: Vilcabamba w Ekwadorze, Hunza w Kaszmirze i rejon gór Kaukaz w poîudniowej WNP i Gruzji. Cechuje je nadzwyczajna iloôê bardzo starych ludzi, z których wielu ma sporo ponad 100 lat. Ludzie z Vilcabamby zajmujâ sië przede wszystkim rolnictwem na wîasne potrzeby i generalnie pracujâ fizycznie jeszcze w wieku 90 lat. Pracë rozpoczynajâ od wczesnego dzieciïstwa i do koïca sâ bardzo aktywni. Ich dieta jest niskokaloryczna, zawierajâca bardzo maîo tîuszczów i biaîek zwierzëcych. Hunza leûy w górach Karakorum na terenie Kaszmiru. W roku 1983 znaleziono tam czîowieka, który twierdziî, ûe ma 120 lat. Lokalne legendy mówiâ, ûe dawniej niektórzy mieszkaïcy wioski doûywali 140 lat w zdrowiu. Hunzakaci codziennie uprawiajâ wyczerpujâce êwiczenia fizyczne, przechodzâc wiele kilometrów dziennie. W trakcie swojej normalnej pracy muszâ przenosiê ciëûkie îadunki do góry i w dóî po bardzo stromych zboczach do czego zmusza ich uksztaîtowanie terenu. Typowa dieta mieszkaïca Hunzy oparta jest gîównie na pokarmach wytwarzanych ze zborza, warzyw liôciastych, ziemniaków i innych warzyw korzeniowych, grochu, fasoli, ôwieûego mleka i owoców. Miëso spoûywajâ w wyjâtkowych sytuacjach a poza tym pijâ duûe iloôci wina. Kaukaz w przeciwieïstwie do Huzny i Vilcabamby zajmuje bardzo duûâ powierzchnië. Szirali Mislimiew, czësto uznawany za najstarszego czîowieka w czasach nowoûytnych, zmarî w Azerbejdûanie w 1973 r. w wieku okoîo 168 lat. Dieta tutejszych mieszkaïców opiera sië na mleku, warzywach, owocach i miësie. Stulatkowie co do jednego, aû do samej ômierci w póúnym wieku, pijâ wino, a czësto teû wódkë w niewyobraûalnych dla Europejczyków iloôciach. Jednym z uderzajâcych faktów jest to, ûe omawiane ludy sâ wiejskie, góralskie, którym w ciâgu caîego ûycia towarzyszy ciëûki wysiîek fizyczny. Stwierdzono, ûe zîamania koôci przytrafiaîy im sië niezwykle rzadko. Uznano, ûe staîa aktywnoôê fizyczna utrzymywaîa koôci w stanie zmineralizowanym, dziëki czemu byîy one twarde i mocne. Potwierdzono, ûe ciâgîe êwiczenia fizyczne sâ jednym z przyczynków do dîugowiecznoôci. Badania przeprowadzone na starszych mieszkaïcach dowiodîy, ûe ludzie ci takûe cierpieli na wszelkiego rodzaju zaburzenia, lecz ich ciaîa wydawaîy sië wytrzymywaê zawaî miëônia sercowego znacznie lepiej niû byîo to w przypadku mieszkaïców miast. Ze zdziwieniem odnotowano, ûe w wiosce Vilcabamby nie byîo ani jednego szpitala czy choêby lekarza. Ludzie umierali natychmiast, bâdú leczyli sië sami zioîami, dochodzâc szybko do zdrowia. Zdrowie przypisuje sië gîównie diecie skîadajâcej sië z naturalnych pokarmów pochodzenia roôlinnego. Wielu naukowców uwaûa takûe czynnik genetyczny za niezmiernie waûny w kwestii dîugowiecznoôci. Wszyscy bez wyjâtku stulatkowie wystëpujâcy w badaniach mieli przynajmniej jednego rodzica czy dalszego przodka, który takûe przekraczaî 100 lat. Nie jest znany ûaden konkretny gen i bardzo moûliwe, ûe takiego genu w ogóle nie ma. Byê moûe przedîuûeniu ûycia sprzyja po prostu brak "zîych genów", co obniûa ryzyko wystâpienia ômiertelnej choroby. Dodatkowo odkryto, ûe maîûeïstwo i regularne, prowadzone bardzo dîugo ûycie seksualne ma pozytywny wpîyw na dîugowiecznoôê. Takûe kobiety, które majâ wiëcej dzieci, ûyjâ dîuûej. Wyszperaî: Nightmare :::::::: AMP2/TXT/nztz/Jedzenie_w_kosmosie.txt :::::::: Jedzenie w kosmosie Podczas pionierskich lotów kosmicznych w latach 60 astronauci odûywiali sië odbierajâcymi apetyt pastami, które wyciskali wprost do ust z tubek przypominajâcych opakowania pasty do zëbów. W epoce wahadîowców zajadajâ ze smakiem takie posiîki, jak jajecznica, steki, szparagi i karmelowy puding - posîugujâc sië noûem, widelcem i îyûkâ. Zanim 12 kwietnia 1961 roku Jurij Gagarin przetarî astronautom szlak, nikt nie wiedziaî, jak zniesie czîowiek warunki lotu kosmicznego. Czy ludzki organizm wytrzyma oddziaîywanie druzgocâcej siîy, która wyzwala sië podczas startu rakiety? Czy ciaîo poradzi sobie ze stanem niewaûkoôci? Czy astronauci bëdâ mogli jeôê i piê, gdy nie dziaîa siîa przyciâgania, dziëki której moûna wprowadzaê jedzenie i pîyny do przewodu pokarmowego? Po ponad 25 latach lotów czîowieka w Kosmos, odpowiedú na te pytania, z pewnymi zastrzeûeniami, brzmi "tak". W przestrzeni kosmicznej astronauci ûyjâ w kokonie atmosfery azotu i tlenu, a dziëki pokîadowemu systemowi podtrzymywania ûycia panuje tam takie same ciônienie, jak na poziomie morza oraz przyjemna temperatura. Stëchîe powietrze i zapachy usuwane sâ dziëki przepuszczaniu krâûâcego powietrza przez pochîaniacze i filtry z wëgla drzewnego, kontrolowana jest takûe wilgotnoôê. Zbiorniki ciônieniowe dostarczajâ do systemu kontrolujâcego ciônienie azot, tlen otrzymywany jest ze znajdujâcych sië na pokîadzie zapasów ciekîego tlenu. Technika jedzenia i picia w przestrzeni kosmicznej róûni sië od tej na Ziemi. Nie moûna tutaj np. podrzuciê do góry orzeszka, aby wpadî do ust, bëdzie sië on bowiem unosiî w powietrzu, dopóki sië nie odbije od sufitu kabiny. Trzeba ostroûnie wkîadaê jedzenie do ust - gdy sië juû tam znajdzie, stan niewaûkoôci nie ma znaczenia. Odruch poîykania wymusza przesuwanie sië pokarmu w dóî, do przewodu pokarmowego, chociaû dóî nie jest tutaj odpowiednim sîowem, poniewaû w przestrzeni kosmicznej nie ma doîu ani góry. Problemy stwarza picie. Nie moûna nalaê soku pomaraïczowego do szklanki, poniewaû sok zostanie w pojemniku. Moûna go wytrzâsnâê do szklanki, ale wówczas kuleczki soku bëdâ wszëdzie porozrzucane. Napoje trzeba wiëc wyciskaê z urzâdzenia w ksztaîcie pistoletu albo ssaê przez sîomkë z pojemnika. Ssanie w przestrzeni kosmicznej odbywa sië tak samo jak na Ziemi, gdyû polega to na wytwarzaniu róûnicy ciônienia, która powoduje wypychanie pîynu przez sîomkë. 3000 kalorii dziennie Róûnorodnoôê jedzenia astronautów w wahadîowcu jest ogromna, nadto przywiâzuje sië wielkâ wagë do jego apetycznego wyglâdu i zapachu. Posiîki dostarczajâ astronautom 3000 kalorii dziennie. Wydaje sië, ûe jest to duûo jak na ûycie w zamkniëtym i pozbawionym grawitacji ôrodowisku. Astronauci zuûywajâ jednak duûo energii na wykonanie najprostszych czynnoôci. Gdy np. próbujâ przekrëciê klamkë, sami sië teû obracajâ, gdy sië pochylajâ, aby zawiâzaê sznurowadîa, zaczynajâ fikaê kozioîki. Wymaga to dodatkowych kalorii. Dieta kosmiczna musi kompensowaê zmiany zachodzâce w organizmie podczas lotu. Rozpoczynajâ sië one natychmiast po starcie astronautów w przestrzeï kosmicznâ i sâ zauwaûalne juû po tygodniu. Im dîuûej trwa lot, tym wiëkszy jest wpîyw tych zmian na organizm. Do najpowaûniejszych problemów naleûy utrata wapnia, co powoduje ubytek masy i wytrzymaîoôê koôci. Nastëpuje takûe ubytek czerwonych krwinek. Nie wiadomo co powoduje te zmiany. Na te pytania trzeba odpowiedzieê dla bezpieczeïstwa przyszîych dîugotrwaîych lotów. Brak grawitacji jest przyczynâ zaniku miëôni serca, a takûe miëôni nóg. Na orbicie, gdzie nic nie przyciâga stóp, nie moûna robiê takich spacerów, jak na Ziemi. Dieta bogata w mineraîy moûe ograniczyê rozlegîoôê zmian w stopniu mniejszym niû chcieliby lekarze. Zanikowi miëôni zapobiegajâ êwiczenia, niezbëdne zwîaszcza podczas tak dîugich lotów, jak np. trwajâce 6-12 miesiëcy misje radzieckich kosmonautów na stacjach kosmicznych Salut i Mir. Nowalijki z pokîadowej szklarni? Nikt nie zna granic ludzkiej wytrzymaîoôci w przestrzeni kosmicznej. Jeûeli astronauci mogâ wytrzymaê dwa lub wiëcej lat w stanie ciâgîej niewaûkoôci, ludzkie marzenia o pobycie na innych planetach mogâ staê sië rzeczywistoôciâ w pierwszych dekadach XXI wieku. Amerykanie sporzâdzajâ prowizoryczne plany lotu na Marsa z udziaîem czîowieka - lot wraz z powrotem trwaîby 2 lata. Ogromnym problemem bëdzie zaopatrzenie zaîogi w ûywnoôê. Moûna by go rozwiâzaê hodujâc roôliny w szklarni na pokîadzie - zajëcie to mogîoby uîatwiê zniesienie nudy dîugiego lotu. Dzienny jadîospis zaîogi wahadîowca Oto typowy jadîospis astronautów na wahadîowcu. Ôniadanie: brzoskwinie, pîatki z otrâb, jajecznica i kakao. Lunch: konserwa z woîowiny ze szparagami, truskawki oraz baton migdaîowy. Obiad: koktajl z krewetek, stek, zapiekane brokuîy, puding karmelowy oraz poncz tropikalny (bez alkoholu). Na pokîadzie znajduje sië wystarczajâco duûo róûnych produktów, aby przez kolejne 6 dni moûna byîo przygotowywaê zupeînie inne dania. W celu zachowania smaku ûywnoôci stosuje sië najnowsze metody jej przechowywania. Podobnie ja wiele innych potraw, jajecznica jest odwodniona. Obniûa to wagë, co na statku kosmicznym jest dodatkowâ zaletâ. Odwodnionâ ûywnoôê przed uûyciem naleûy zmieszaê z wodâ. To pewnie wyda sië dziwne, ale na wahadîowcu wody nie brakuje. Jest ona produktem ubocznym wytwarzanym w bateriach zaopatrujâcych statek w prâd. Steki sâ smaûone wczeôniej i hermetycznie pakowane. Pudding karmelowy przechowuje sië w puszkach. Truskawki zamraûa sië, dziëki czemu zachowujâ swój ksztaît i konsystencjë. Chleb jest pokrojony w kromki i zakonserwowany dziëki naôwietlaniu. Posiîki na wahadîowcu pakowane sâ osobno dla kaûdego astronauty i przygotowywane przez dyûurnego kucharza w kuchni wyposaûonej w piec, spiûarkë oraz dozownik wody. Kucharz za pomocâ magnesów, rzepów lub taômy samoprzylepnej umocowuje jedzenie na tackach. Astronauci przytwierdzajâ tacki do przenoônego stolika lub gdziekolwiek indziej, chociaûby do ôcian kabiny. Zazwyczaj jedzâ na stojâco, trzymajâc stopy w specjalnych zaczepach zapobiegajâcych bezwîadnemu unoszeniu sië w powietrzu. Poniewaû woîowina zazwyczaj jest wilgotna i oblana sosem, pozostaje w pojemniku. Jedzenie za pomocâ noûa, widelca czy îyûki nie sprawia specjalnego kîopotu, gdyû ûywnoôê do nich przywiera. Astronauci muszâ jednak jeôê wolno i uwaûnie, unikajâc nagîych ruchów, na skutek których jedzenie mogîoby zaczâê szybowaê po caîej kabinie. Pozbywanie sië odchodów Podczas kilku pierwszych dni lotu 50% astronautów cierpi na chorobë kosmicznâ, której objawami sâ nudnoôci, bóle gîowy, pocenie sië i wymioty. Jest to ostra postaê choroby komunikacyjnej, na którâ ludzie na Ziemi cierpiâ podczas podróûy, a powoduje jâ stan niewaûkoôci wywoîujâcy dezorientacjë zmysîu równowagi. Pozbywanie sië woreczków z wymiocinami wymaga zachowania zasad higieny, poniewaû w ciasnych pomieszczeniu mogâ sië szybko namnaûaê bakterie. Inny istotny problem w pozbywaniu sië odchodów to usuwanie produktów trawienia. Wydalanie odchodów w warunkach niewaûkoôci jest kîopotliwe, gdyû przy braku grawitacji pozostajâ one tam, gdzie opuôciîy organizm. W pierwszych statkach kosmicznych astronauci przywiâzywali woreczki do odpowiedniej czëôci ciaîa. Ale byîa to nie przyjemna operacja. Na wahadîowcu astronauci majâ toaletë, w której rolë wody speînia strumieï powietrza, a do oddawania moczu sîuûy osobna rurka. Toaleta jest takûe wyposaûona w zaczepy do stóp i pas bezpieczeïstwa. Elastycznej, zakoïczonej wyprofilowanâ baïkâ rurki do odprowadzenia moczu mogâ uûywaê kobiety i mëûczyúni. Mocz wraz ze zuûytâ wodâ magazynowany jest w cysternie. Co jakiô czas zawartoôê zbiornika wyrzucana jest na zewnâtrz, gdzie odparowuje. Nieczystoôci staîe usuwane sâ strumieniem powietrza z przewodu dochodzâcego spod siedzenia do kontenera. Suszy sië je wystawiajâc kontener w próûnië przestrzeni kosmicznej, po czym zabiera na Ziemië. Wyszperaî: CESAR :::::::: AMP2/TXT/nztz/Kontrola_lotow.txt :::::::: Kontrola lotów W styczniu 1986 roku bezzaîogowy statek kosmiczny Voyager 2 przeleciaî w pobliûu Urana, fotografujâc z bliska planetë oraz jej ksiëûyce. Chcâc otrzymaê lepsze zdjëcia, kontrolerzy lotu na Ziemi musieli okreôliê jego poîoûenie. Chociaû pojazd przebyî juû 4954 miliony kilometrów, zrobili to z dokîadnoôciâ do 100 kilometrów. Rakiety wysîane w przestrzeï kosmicznâ wyposaûone sâ na przykîad bezwîadnoôciowy system sterowniczy, który dziaîa niezaleûnie od sygnaîów napîywajâcych spoza statku. Skîada sië on z ûyroskopów kontrolujâcych kierunek lotu rakiety oraz akcelerometrów mierzâcych przyspieszenia jej lotu. Komputer pokîadowy stale kontroluje wszystkie zmiany kierunku i prëdkoôci, zatem w kaûdym momencie moûe wskazaê, jaki dystans przebyîa rakieta, w jakim kierunku i z jakâ prëdkoôciâ. Podczas lotu Apolla na Ksiëûyc kontrolerzy lotu korzystali równieû z poîâczeï radiowych. Odbierajâc sygnaîy radiowe, radioteleskopy na Ziemi okreôlaîy kierunek lotu statku oraz oddalenie Apolla od Ziemi. Czas w jakim sygnaî radiowy docieraî do Apolla i wracaî na Ziemië dzielono przez prëdkoôê (równâ prëdkoôci ôwiatîa 300 tysiëcy km/s). Znajâc kierunek lotu i oddalenie statku, kontrolerzy mogli obliczyê jego poîoûenie. Dokîadna analiza sygnaîów umoûliwiaîa takûe okreôlenie prëdkoôci Apolla. Jeôli úródîo fal radiowych jest w ruchu, czëstotliwoôê i dîugoôê fal zmienia sië w zaleûnoôci od prëdkoôci poruszania sië úródîa. Czëstotliwoôê fal wzrasta lub maleje w zaleûnoôci od tego, czy statek leci w kierunku Ziemi, czy sië od niej oddala - im szybciej leci, tym bardziej zmienia sië dîugoôê fal. Zmiany czëstotliwoôci emitowanych przez Apolla fal wyniosîy okoîo 0,01% prëdkoôci ôwiatîa. Przed kaûdym lotem planiôci musieli obliczyê dla Apolla drogë lotu i prëdkoôê. Jeôli statek zbacza z kursu, astronauci odpalili maîe silniki rakietowe, które w trakcie lotu statku zmieniîy jego prëdkoôê i kierowaîy na wîaôciwy kurs. Najnowsze amerykaïskie statki kosmiczne z zaîogâ, wahadîowce poruszajâ sië po orbitach znajdujâcych sië bliûej Ziemi niû Apollo. Jeôli trzeba zmieniê kierunek ich lotu komputery na Ziemi instruujâ komputer zainstalowany na pokîadzie wahadîowca, aby odpaliî rakietowe silniki korekcyjne, niezbëdne do zmiany orbity statku. Bezzaîogowe sondy kosmiczne wyposaûone sâ w przyrzâdy nawigacyjne. Aby zapobiec koîysaniu sië statku w przestrzeni kosmicznej, naleûy okreôliê jego pozycjë w trzech róûnych osiach. W przypadku daleko latajâcych Voyagerów jednâ oô wyznacza kierunek okreôlony przez naszâ planetë, statek zawsze leci z czaszâ anteny skierowanâ w stronë Ziemi. Dwie pozostaîe pozycje wyznaczajâ czujniki ôwietlne, jeden skierowany w stronë sîoïca, drugi na jasnâ gwiazdë w przypadku Voyagera 1 - Regulus, w przypadku Voyagera 2 - Canopus. Drogë lotu trzeba byîo wyznaczyê takûe naleûâcej do Europejskiej Agencji Kosmicznej sondzie Giotto. W marcu 1986 roku miaîa ona przelecieê przez chmurë pyîu i gazu wokóî Halleya i przesîaê szczegóîowe zdjëcia jej staîego jâdra. Czujniki Giotta pozwalaîy utrzymywaê trasë lotu wedîug poîoûenia Ziemi i Sîoïca. Sonda jednak nie mogîa ustaliê swego poîoûenia wedîug jakiejô gwiazdy, poniewaû w locie obracaîa sië wokóî wîasnej osi. Dlatego zostaîa wyposaûona w Star Mapper - urzâdzenie umoûliwiajâce ôledzenie kilku najjaôniej ôwiecâcych gwiazd i porównywanie z mapâ nieba przechowywanâ w pamiëci komputera pokîadowego. Jeôli pozorna droga gwiazdy na niebie byîa nieprawidîowa, kontrolerzy na Ziemi instruowali silniki Giotta, aby skorygowaîy poîoûenie. Precyzyjne sterowanie sondâ byîo stosunkowo îatwe. Trudniejsze byîo ustalenie pozycji jâdra komety. Pomogîa tu w duûym stopniu wspóîpraca miëdzynarodowa. Dwie radzieckie sondy kosmiczne Vega, dotarîy w pobliûe komety mniej wiëcej tydzieï wczeôniej niû sonda Giotto. Przelatujâc w odlegîoôci 8 tysiëcy kilometrów od komety, zrobiîy pierwsze zdjëcia ukazujâce poîoûenie jej jâdra wzglëdem dwóch statków kosmicznych Vega. Wykorzystujâc rozmieszczone na caîym ôwiecie radioteleskopy amerykaïscy naukowcy nastawili odbiorniki na radzieckie transmisje radiowe i ustalili poîoûenie statków Vega. Uzbrojeni w te dane i w fotografie z Vegii Rosjanie mogli okreôliê pozycjë jâdra komety. Pozwoliîo to Europejczykom doprowadziê sondë Giotto na wîaôciwâ odlegîoôê od jâdra komety. Z odlegîoôci 605 kilometrów Giotto zrobiî zdjëcia, które zadziwiîy astronomów. Jâdro komety Halleya (gësty rdzeï skîadajâcy sië z czâsteczek lodu i skaî) okazaîo sië czarnym jak wëgiel obiektem w ksztaîcie ziemniaka majâcym 16 kilometrów dîugoôci i 8 kilometrów szerokoôci, wyrzucajâcym gejzery biaîego gazu na odlegîoôê ponad 1 600 kilometrów. Wyszperaî: CESAR:::::::: AMP2/TXT/nztz/Mierzenie_Wszechswiata.txt :::::::: Mierzenie Wszechôwiata centymetrem krawieckim Jeôli w ostatnich miesiâcach roku spojrzysz w niebo na póîkuli póînocnej, bëdziesz mógî dostrzec plamë przyêmionego ôwiatîa w gwiazdozbiorze Andromedy. Jest to najdalej oddalony obiekt, jaki moûna zobaczyê goîym okiem. Jego ôwiatîo dociera do nas po upîywie 2,2 miliona lat. Naukowcy wyraûajâ odlegîoôci w przestrzeni kosmicznej w kategoriach najwiëkszej prëdkoôci osiâganej we Wszechôwiecie, prëdkoôci ôwiatîa. Promieï ôwietlny przebywa w ciâgu roku 9460 miliardów kilometrów. Odlegîoôê moûemy wiëc okreôliê jako czas, w jakim dociera do nas ôwiatîo gwiazdy lub innego ciaîa w przestrzeni kosmicznej. Jest ona wyraûana w latach ôwietlnych. Moûe sië wydawaê nieprawdopodobne, ûe ktokolwiek mógîby zmierzyê tak ogromne odlegîoôci. Ale dla astronomów, którzy okreôlajâ odlegîoôci dzielâce nas od gwiazd i galaktyk znajdujâcych sië tysiâc razy dalej niû Andromeda, jest to dziô dziaîanie rutynowe. Ksiëûyc Obiektem poîoûonym w Kosmosie najbliûej Ziemi jest Ksiëûyc, oddalony o 384 400 kilometrów. Odlegîoôê ta nieco sië zmienia, gdyû Ksiëûyc krâûy wokóî Ziemi po orbicie eliptycznej. Kiedy w latach 1969-1972 astronauci z Apolla wyszli na Ksiëûyc zostawili tam maîe reflektory przypominajâce samochodowe ôwiatîa odblaskowe. Astronomowie na Ziemi strzelali do nich silnym, pulsujâcym ôwiatîem laserowym i po upîywie 2,5 sekund teleskopy rejestrowaîy nikîy bîysk powracajâcego na Ziemië pulsujâcego ôwiatîa. Aby ustaliê odlegîoôê dzielâcâ Ksiëûyc od Ziemi pomnoûono czas, w jakim impuls ôwietlny przebywaî drogë na Ksiëûyc i z powrotem przez prëdkoôê ôwiatîa i podzielono wynik przez dwa. Pomiary odlegîoôci Ksiëûyca robione sâ z dokîadnoôciâ do kilkunastu centymetrów. Astronomowie stwierdzili, ûe Ksiëûyc znajduje sië obecnie o okoîo 31 centymetrów dalej od Ziemi niû wówczas, gdyû poleciaî tam Apollo z astronautami. Ksiëûyc i Ziemia oddalajâ sië. Tarcie miëdzy dnem oceanu i wodâ piëtrzâcâ sië podczas przypîywów stopniowo spowalnia obroty Ziemi. Na skutek tego traci ona energië. Przypîywy i odpîywy oceanów powodujâ szybszy ruch Ksiëûyca po orbicie, dziëki czemu zyskuje on energië. W efekcie wprowadzany jest na dalszâ orbitë i stopniowo oddala sië od Ziemi. Planety Do wyznaczania odlegîoôci pomiëdzy Ziemiâ i planetami Ukîadu Sîonecznego astronomowie wykorzystujâ radar, nie dysponujâ tam bowiem reflektorami odbijajâcymi ôwiatîo. Wczeôniej wykorzystywano prëdkoôê ôwiatîa i metodë paralaksy. Obecnie w kierunku planet wysyîa sië fale radiowe, które po odbiciu od ich powierzchni powracajâ w postaci sîabego echa. Fale radiowe rozchodzâ sië z prëdkoôciâ ôwiatîa, technika obliczania odlegîoôci jest zatem taka sama, jak w przypadku Ksiëûyca. Astronomowie odebrali odbicia fal radiowych ze wszystkich planet o powierzchni skalnej - Merkury, Wenus i Marsa, a nawet z pierôcieni Saturna, powstaîych z miliardów grudek lodu. Jest to niemoûliwe w odniesieniu do Saturna czy Jowisza, gdyû skîadajâ sië z gazów i nie odbijajâ fal radiowych. Sîoïce Radaru nie uûywa sië do obliczania odlegîoôci Sîoïca od Ziemi, nie jest ono bowiem ciaîem staîym. Astronomowie wykorzystujâ w swoich obliczeniach prawo ruchu planet, w tym przypadku trzecie prawo J. Keplera (1571-1630). Gîosi ono, ûe drugie potëgi okresu obiegu planet dookoîa Sîoïca sâ proporcjonalne do trzech potëg ôrednich dîugoôci planet od Sîoïca. Dzisiaj wiadomo, ûe ôrednia odlegîoôê Sîoïca od Ziemi wynosi 149 597 870 kilometrów i jest definiowana jako jednostka astronomiczna (AU). Astronomowie wykorzystujâ jâ do obliczenia odlegîoôci innych planet od Sîoïca. Za pomocâ radaru moûna np. moûna okreôliê odlegîoôê dzielâcâ Wenus od Ziemi - gdy planety znajdujâ sië najbliûej siebie, wynosi ona 42 miliardy kilometrów. Astronomowie wiedzâ równieû, ûe jedno okrâûenie Wenus wokóî Sîoïca trwa 224,7 dnia lub 0,615 roku. Zgodnie z prawem Keplera, odlegîoôê miëdzy Wenus i Sîoïcem wynosi zatem 0,72 AU. Gwiazdy bliskie Gwiazdy znajdujâ sië miliony razy dalej od Ziemi niû Sîoïce. Aby ustaliê odlegîoôê dzielâcâ je od Ziemi, astronomowie muszâ wiëc posîugiwaê sië innymi technikami. Najwaûniejszâ z nich jest metoda paralaksy, która polega na zmierzeniu kâta, jaki zakreôla gwiazda podczas ruchu miëdzy dwoma punktami i odniesieniu go do orbity Ziemi. Metodë të ilustruje proste doôwiadczenie. Podnieô palec na wysokoôê twarzy, zamknij jedno oko i zapamiëtaj, gdzie znajduje sië palec w odniesieniu do tîa. Teraz zamknij otwarte oko, a otwórz drugie. Wydaje sië ûe palec sië przesunâî. Im palec jest bliûej twarzy, tym przesuniëcie wydaje sië wiëksze. W astronomii takim palcem jest pobliska gwiazda, której odlegîoôê od Ziemi jest wîaônie mierzona. Astronomowie obserwujâ jej poîoûenie wzglëdem bardzo odlegîych gwiazd, patrzâc na nie z dwóch róûnych stanowisk na orbicie ziemskiej. Mierzâc kât, o jaki przesuwa sië gwiazda miëdzy tymi dwoma stanowiskami i znajâc ôrednicë orbity Ziemi, mogâ obliczyê odlegîoôê gwiazdy. Kât paralaktyczny mierzony jest w sekundach îuku. Jedna sekunda îuku wynosi 1/3600 stopnia na niebie lub okoîo 1/2000 ôrednicy Ksiëûyca. Odlegîoôê do gwiazdy wyraûa stosunek 3,26 lat ôwietlnych i kâta paralaktycznego. Wynik podaje sië w parsekach, które sâ jednostkâ dîugoôci odpowiadajâcâ paralaksie jednej sekundy îuku lub odlegîoôci 3,26 lat ôwietlnych. Posîugujâc sië tâ metodâ, astronomowie ustalili odlegîoôê setek najbliûszych gwiazd. Np. poîoûona najbliûej Sîoïca sîabo ôwiecâca Proxima Centauri jest oddalona o 4,22 lat ôwietlnych lub 1,2 parseka, a najjaôniejsza gwiazda na niebie, Syriusz o 8,16 lat ôwietlnych lub 2,64 parseka. Gwiazdy odlegîe Badajâc gwiazdy oddalone o wiëcej niû 300 lat ôwietlnych, stosuje sië inne metody. Jedna z nich polega na ustaleniu kierunku i rzeczywistej prëdkoôci poruszania sië gwiazdy. O wiele îatwiej ustaliê ten kierunek obserwujâc nie pojedynczâ gwiazdë, lecz grupë gwiazd. Wiele gwiazd naleûy do gromad skîadajâcych sië z setek czy nawet z tysiëcy obiektów poruszajâcych sië w przestrzeni kosmicznej. Oglâdajâc je z prespektywy odnosi sië wraûenie, ûe gwiazdy w kaûdej gromadzie zdâûajâ do jednego punktu. Wyznaczony przez zbiegajâce sië linie kât ujawnia kierunek ruchu grupy gwiazd w przestrzeni kosmicznej - w stronë Ziemi, w kierunku przeciwnym, pod kâtem 45 stopni itd. Prëdkoôê gwiazd moûna wydedukowaê na podstawie ich jasnoôci. Ruch gwiazdy w kierunku Ziemi lub przeciwnym powoduje zmianë czëstotliwoôci emitowanych przez niâ fal ôwietlnych - jeôli gwiazda zdâûa w kierunku Ziemi, staje sië niebieska, a jeôli w kierunku przeciwnym, czerwona (zjawisko Dopplera). Îâczâc wielkoôê zmian w widmie gwiazdy z kierunkiem ruchu gromady, astronomowie mogâ ustaliê jej rzeczywistâ prëdkoôê i obliczyê odlegîoôê od gromady. Najodleglejsze gwiazdy w galaktyce Chcâc ustaliê odlegîoôê dzielâcâ nas od gwiazd znajdujâcych sië jeszcze dalej astronomowie mierzâ ich temperaturë i jasnoôê. Jest to zadanie, wbrew pozorom, zaskakujâco îatwe - gwiazda niebieska ma okoîo 20 tysiëcy stopni Celcjusza, biaîa lub ûóîta ma temperaturë ôredniâ, gwiazdy pomaraïczowe lub czerwone sâ zimne, ich temperatura wynosi okoîo 3 tysiëcy stopni Celcjusza. Im gwiazda jest gorëtsza, tym jaôniejsza. Gwiazda o temperaturze 10 tysiëcy stopni Celcjusza ôwieci aû 40 razy jaôniej od Sîoïca (5,5 tysiëcy stopni Celcjusza). Jeôli zatem blask takiej gwiazdy o temperaturze 10 tysiëcy stopni Celcjusza wydaje sië sîaby, musi sië ona znajdowaê daleko w przestrzeni kosmicznej i jej jasnoôê zmniejsza olbrzymie oddalenie. Zanim astronomowie posîuûâ sië tâ stosunkowo prostâ metodâ muszâ poznaê zaleûnoôê miëdzy jasnoôciâ, temperaturâ i odlegîoôciâ od Ziemi. Dlatego najpierw posîugujâ sië metodâ paralaksy w odniesieniu do pobliskich gwiazd, a po zmierzeniu ich jasnoôci mogâ wykorzystaê të wiedzë jako wskazówkë przy ustalaniu wzglëdnej jasnoôci gwiazd bardziej odlegîych. Zmierzenie jasnoôci gwiazd w Drodze Mlecznej pozwala astronomom okreôliê ich odlegîoôê od Ziemi - w przypadku niektórych z nich jest to 100 tysiëcy lat ôwietlnych. Galaktyki bliskie Gwiazda ôwiecâca szczególnie jasnym ôwiatîem odgrywa rolë latarni morskiej, dziëki której moûna zmierzyê odlegîoôê od bliskiej galaktyki. Tego rodzaju gwiazdy, które regularnie zmieniajâ blask, nazywa sië w astronomi cefeidami. Astronomowie mogâ mierzyê czas, w jakim cefeidy ôwiecâ z maksymalnâ jasnoôciâ, potem przygasajâ i na powrót zaczynajâ ôwieciê peînym blaskiem. Czas ten nazywa sië okresem. Jaôniejsze cefeidy pulsujâ ôwiatîem wolniej niû sîabsze. Gdy uda sië ustaliê okres cefeid, moûna wydedukowaê, jaka jest ich jasnoôê. Jeôli znajdzie sië cefeida o okresie wynoszâcym np. tydzieï, astronomowie mogâ orzec, ûe jest ona 4 tysiëcy razy jaôniejsza niû Sîoïce. Ôledzâc pozorne osîabienie cefeid w odlegîych galaktykach, moûna okreôliê oddalenie tych galaktyk. Zewnëtrzne granice Wszechôwiata W latach 20 amerykaïski astronom Edwin Hubble dokonaî zdumiewajâcego odkrycia dotyczâcego galaktyk - wszystkie oddalajâ sië od Ziemi z prëdkoôciâ zaleûnâ od ich odlegîoôci. Im bardziej sâ odlegîe, tym szybciej sië oddalajâ. Zjawisko to, znane jako prawo Hubble'a, wystëpuje na wskutek rozszerzania sië Wszechôwiata, co oznacza, ûe wszystkie galaktyki gwaîtownie oddalajâ sië od siebie. Prëdkoôê galaktyk moûna bez trudu zmierzyê obserwujâc ich ôwiatîo oraz zmiany czëstotliwoôci fal elektromagnetycznych (zjawisko Dopplera). Prawo Hubble'a pozwala astronomom obliczaê odlegîoôê na podstawie prëdkoôci. Jeôli zatem odlegîa galaktyka oddala sië z prëdkoôciâ np. 5 milionów km/h to mnoûâc staîa Hubble'a (okoîo 12, gdy liczy sië w km/h i latach ôwietlnych) przez prëdkoôê galaktyki moûna obliczyê, ûe jest ona oddalona o 60 milionów lat ôwietlnych. W ten sposób astronomowie okreôlili odlegîoôê galaktyk o 15-20 miliardów lat ôwietlnych. Co astronomowie wiedzâ o rozmiarach Wszechôwiata? Jak wielki jest Wszechôwiat? Wielu astronomów sâdzi, ûe nie ma koïca, a zatem nie moûna go zmierzyê. Moûliwe jest jednak obliczenie odlegîoôci pomiëdzy najdalszymi znanymi obiektami zdâûajâcymi we wszystkich kierunkach, innymi sîowy zmierzenie ôrednicy obserwowanego Wszechôwiata. Ôwiatîo z najbardziej oddalonych galaktyk dociera do Ziemi po upîywie 15-20 miliardów lat. Ôrednica Wszechôwiata, na tyle daleko, jak siëgamy wzrokiem wynosi 40 miliardów lat ôwietlnych. Wyszperaî: CESAR :::::::: AMP2/TXT/nztz/Olbrzymie_zwierciadlo.txt :::::::: Olbrzymie zwierciadîo do badania nieba W zakîadzie w Tucson, w Arizonie, dziewiëê razy na minutë obraca sië olbrzymi piec, w którego wnëtrzu panuje temperatura 1170 stopni Celcjusza. W tym niesamowitym ûarze roztopione szkîo spîywa do przypominajâcej plaster miodu formy odlewczej, aby uformowaê dysk o lekko wklësîej powierzchni i ôrednicy 3,5 metra. Po trwajâcym miesiâcami chîodzeniu, modelowaniu i polerowaniu, dysk przeksztaîci sië w zwierciadîo bëdâce duszâ jednego z najwiëkszych na ôwiecie teleskopów. Zwierciadîa teleskopów muszâ byê idealnie wypolerowane i nie mogâ zmieniaê ksztaîtu, bo jedynie wówczas dajâ ostry obraz gwiazdy czy planety. PROGDIR:GFX/nztz/teleskop Najwiëkszym problemem sâ zmiany temperatury w ciâgu nocy. Wszystkie powszechnie uûywane materiaîy, w tym zwyczajne szkîo, rozszerzajâ sië lub kurczâ pod wpîywem zmian temperatury. Poniewaû zwierciadîo teleskopu jest najcieïsze w czëôci ôrodkowej, stygnie ona szybciej i bardziej sië kurczy niû czëôê zewnëtrzna. Na skutek tego zwierciadîo i odbity przez nie obraz ulegajâ znieksztaîceniu. Przez dîugi czas zwierciadîa do teleskopów wykonano ze zwykîego szkîa. Astronomowie potrzebowali jednak coraz wiëkszych zwierciadeî, które z kolei coraz bardziej znieksztaîcaîy obraz. Wynalezienie pyrexu, szkîa ognioodpornego, które rozszerza sië i kurczy trzy razy mniej niû zwyczajne szkîo, umoûliwiîo astronomom zbudowanie w 1948 roku najwiëkszego wówczas teleskopu. Miaî on 5-metrowe zwierciadîo z pyrexu i zostaî umieszczony na górze Palomar w poîudniowej Kalifornii. Obecnie wiëkszoôê zwierciadeî robi sië z mieszaniny szkîa i ceramiki, która prawie wcale sië nie rozszerza. Powierzchnia zwierciadîa pokrywana jest warstwâ aluminium odbijajâcym promienie ôwietlne. Robiâc zwykîe zwierciadîo do teleskopu, roztapia sië mieszaninë szkîa i ceramiki w pîaskiej formie odlewczej o odpowiedniej ôrednicy. Kiedy surowce dokîadnie sië roztopiâ, lustro poddaje sië chîodzeniu trwajâcemu wiele tygodni lub miesiëcy. Ma to zapobiec powstawaniu naprëûeï, które mogâ póúniej spowodowaê znieksztaîcenie lustra. Odlewowi lustra ksztaît nadaje sië w procesie kontrolowanym przez komputer, który ocenia prawidîowoôê krzywizny powierzchni. Tafla lustra jest nastëpnie pokrywana warstwâ substancji odbijajâcej promienie ôwietlne. W tym celu lustro wkîada sië do komory próûniowej, w której pary aluminium osiadajâ cienkâ warstwâ na jego powierzchni. Obecnie, gdy planuje sië budowë znacznie wiëkszych teleskopów, wykonywane w tradycyjny sposób zwierciadîa byîyby niezwykle ciëûkie. Np. zwierciadîo 8-metrowego teleskopu zrobione na wzór 5-metrowego zwierciadîa palomarskiego waûyîoby czterokrotnie wiëcej. Z myôlâ o olbrzymich, ale lekkich zwierciadîach zespóî z Tucson skonstruîowaî piec obrotowy. Zanim do formy odlewniczej trafi szkîo, umieszcza sië tam szeôciokâtne bloki cementu, które zalewa sië stopionym szkîem tworzâc sieê cienkich ôcianek przypominajâcych strukturâ woskowy plaster miodu. W rezultacie struktura szkîa skîada sië z szeôciokâtnych "komórek" pokrytych od góry do doîu szklanâ taflâ. Dolna tafla jest perforowana, a gdy szkîo caîkiem ostygnie, kruchy cement wypîukuje sië ze szklanego plastra strumieniami wody. Takie zwierciadîo jest czterokrotnie lûejsze niû tej samej wielkoôci zwierciadîo jednolite. Ale jak wygiâê strukturë plastra? Nie trzeba jej wyginaê. Jeôli forma z cieczâ szybko obraca sië wzdîuû osi pionowej, siîa odôrodkowa wypycha ciecz po bokach formy na zewnâtrz. W rezultacie jej powierzchnia staje sië wklësîa. Teleskopy z lustrem wielosegmentowym Astonomowie, którzy budujâ 10-metrowy teleskop Kecka na Hawajach sâ przekonani, ûe zrobienie pojedynczego zwierciadîa tej wielkoôci jest zadaniem zbyt trudnym. Duûâ pîaszczyznë odbijajâce promienie ôwietlne ukîadajâ wiëc z 36 maîych szeôciobocznych luster. Dopasowane sâ one do siebie jak kafelki w îazience, tworzâc jednolitâ powierzchnië. Dla zachowania wîaôciwego ksztaîtu powierzchni konstruktorzy obsadzajâ pojedyncze lustra w skomplikowanych ramach. Miëdzy segmentami zwierciadîa znajduje sië 168 czujników, które informujâ o zmianie poîoûenia przylegajâcych do siebie czëôci. Gdy np. teleskop jest pochylony, 9 komputerów kontroluje sygnaîy z czujników i przekazuje polecenia do 108 ôrub regulacyjnych, które obracajâc sië wyrównujâ poîoûenie lustra. Inaczej do sprawy podchodzâ astronomowie europejscy, dla których budowany jest najwiëkszy optyczny teleskop na ôwiecie, zwany Olbrzymim Teleskopem. Bëdzie sië skîadaî z czterech sâsiadujâcych ze sobâ teleskopów o 8-metrowych zwierciadîach, bëdzie usytuîowany w Chile, gdzie najlepiej moûna obserwowaê poîudniowe niebo. Maîe lustra bëdâ odbieraîy zogniskowane ôwiatîo z czterech teleskopów, dziaîajâc jak jedno oko. Gdy zakoïczy sië budowa Olbrzymiego Teleskopu, bëdzie on dziesiëê razy silniejszy niû istniejâce dotychczas. Dlaczego w teleskopach uûywa sië zwierciadeî? W XVII wieku fizyk Sir Isaak Newton uznaî, ûe tradycyjne teleskopy refrakcyjne, w których zainstalowane sâ szklane soczewki skupiajâce ôwiatîo gwiazd, stwarzajâ problemy. Oglâdajâc gwiazdë przez soczewki widzimy wokóî niej kolorowa obwódkë. Promieï ôwiatîa przechodzâcy przez szkîo ulega zaîamaniu, a fale ôwietlne o róûnych dîugoôciach zaîamujâ sië pod róûnymi kâtami. Ôwiatîo niebieskie, którego fale sâ krótsze niû fale ôwiatîa czerwonego, uginajâ sië bardziej niû ôwiatîo czerwone. Newton zaprojektowaî zatem zwierciadlany teleskop, w którym ôwiatîo ogniskowaîy dwa lustra zrobione ze stopu cyny i miedzi znanego jako stop zwierciadîowy. Przednia strona lustra, która zbieraîa ôwiatîo, byîa zakrzywiona, dziëki czemu mogîa ogniskowaê promienie ôwietlne tak jak soczewki. Równieû w olbrzymich nowoczesnych teleskopach ôwiatîo zbierajâ zwierciadîa. Od czasów Newtona, który posîugiwaî sië 25-milimetrowym lustrem, ich rozmiary zwiëkszyîy sië aû do 6 metrów, jak np. olbrzymie zwierciadîo w dawnym Zwiâzku Radzieckim. Wyszperaî: CESAR :::::::: AMP2/TXT/nztz/Potwor.txt :::::::: Potwór Jezioro Loch Ness ma gîëbokoôê 275 metrów i tworzy razem z Loch Linnie, Loch Lochy, Loch Arcaig i Loch Oich rodzaj tranzytowego kanaîu, który tylko dziëki kilku pasemkom lâdu pomiëdzy Inverness i Oban nie czyni z Póînocnej Szkocji wyspy. Pierwszâ osobâ, która zobaczyîa potwora z Loch Ness byî uczeï irlandzkiego ôwiëtego Columbana Starszego. Wydarzyîo sië to w 565r. Ów uczeï przepîywajâc na drugâ stronë jeziora zobaczyî w wodzie olbrzymie stworzenie, które po chwili zniknëîo w gîëbinach. PROGDIR:GFX/nztz/nessie 22 lipca 1933r. o godzinie 16 doszîo do sîynnego spotkania z potworem z Loch Ness (nazwanego póúniej Nessie). Z urlopu w Szkocji powracaîo do domu maîûeïstwo Spicerów. Jechali oni poîudniowym brzegiem jeziora. Nagle spostrzegli w przybrzeûnych paprociach poruszajâce sië olbrzymie stworzenie. George Spicer zeznaî póúniej, ûe sâdziî iû byî to duûy wâû. Wedîug maîûeïstwa zwierzë to miaîo dziwnie maîâ gîowë na dîugiej cienkiej szyi, która przechodziîa w masywne ciaîo. Stworzenie posiadaîo pîetwy i miaîo 8-10 metrów dîugoôci. W tym samym roku pewien lekarz, przebywajâcy wówczas na urlopie, wykonuje pierwsze zdjëcie potwora. Przedstawia ono potëûnâ szyjë, na której tkwi maîa gîowa oraz wystajâcy z wody grzbiet zwierzëcia. Oceniî on jego dîugoôê na 200-250 metrów! Pewnego poranka 1951 roku Lachlan Stuart doiî nad brzegiem jeziora krowë. Byîa godzina 6.30, gdy zauwaûyî w wodzie jakiô ruch ("z wody wynurzyîy sië trzy garby i podâûyîy ku brzegowi"). W 1969 r. nad jezioro Loch Ness przybyîa japoïska ekipa badawcza wyposaûona w najnowoczeôniejsze kamery do zdjëê podwodnych. Z USA sprowadzono jednoosobowâ îódú podwodnâ. Na jezioro spuszczono statek badawczy wyposaûony w noktowizory i skomplikowane urzâdzenia do rejestracji dúwiëków. Jednak potwór nie ujawniî sië. Odkryto natomiast, ûe w pobliûu Urquhart jezioro jest o 60 m gîëbsze niû sâdzono dotychczas oraz znaleziono obszernâ podwodnâ jaskinië. Pod koniec 1975 r. dokonano serii podwodnych zdjëê przedstawiajâcych stworzenie o dîugoôci 11 metrów, majâce 2,5 metrowâ szyjë oraz barwë szaro brâzowâ. Bostoïscy naukowcy z Akadamii Nauk Stosowanych przesîali ten materiaî filmowy do NASA, które przebadaîo go za pomocâ techniki komputerowej. Ujawniono dalsze szczegóîy. Na jednym ze zdjëê rozpoznano zarysy jakiegoô wiëkszego stworzenia z wyraúnymi pîetwami. Akademia Nauk Stosowanych wysîaîa wówczas drugi zespóî badawczy. Zdjëcia zrobione przez tâ ekipë ujawniîy, ûe dno jeziora przypomina labirynt gîëbokich wâwozów o stromych ôcianach. Jezioro przecinaîy rowy z licznymi odnogami. Potwora nie znaleziono. Czym jest Nessie? Na pewno nie jest on ssakiem. Temperatura wody jest zbyt niska dla ssaków, zwierzëta te sâ aktywniejsze i musiaîyby sië czëôciej pokazywaê. Gdyby chodziîo o ichtiozaura lub plezjiozaura, co sugeruje wiëkszoôê opisów, nie moûna by wykluczyê moûliwoôci, ûe gatunki te nadal ûyjâ i to 50 - 70 mln lat. Dla przykîadu moûna podaê, ûe latimerië zaliczono do gatunków wymarîych, aû do roku 1938 kiedy to zîowiono jeden egzemplarz u wybrzeûy Afryki w Oceanie Indyjskim. Jaki byî los Nessie? Przypuszcza sië, ûe przebieg historii mógî byê nastëpujâcy - pokrywa lodowa ostatniego zlodowacenia topniaîa, na póîkuli póînocnej podnosiî sië poziom wód w jeziorach, wâwozy stawaîy sië dolinami a doliny wypeîniaîy sië wodâ. Potwór z Loch Ness mógî zostaê uwiëziony w jeziorze podczas opadania wód. Ludzie nadal oczekujâ na kontakt z Nessie. Sîyszaîem, ûe ustawiono nad brzegiem jeziora kamerë, która non-stop obserwuje jezioro. Zagadka nie zostaîa jeszcze do koïca rozwiâzana... Wyszperaî: Nightmare :::::::: AMP2/TXT/nztz/Reinkarnacja.txt :::::::: Reinkarnacja Dzisiejsza nauka uznaje, ûe bezpoôredni nasz przodek, zwany czîowiekiem z Cro-Magnon, pojawiî sië na Ziemi (w sensie ewolucyjnym) nagle. W ciâgu 35-40 tysiëcy lat istnienia tego gatunku populacja osiâgnëîa ogólnâ liczbë okoîo 30 miliardów. Kaûdy czîowiek to odrëbna osobowoôê, usiîujâca realizowaê siebie poprzez aktywnâ dziaîalnoôê, twórczoôê i miîoôê. Ludzkie ûycie czësto przerywane w sposób nienaturalny i tak trwa zbyt krótko. Przeciëtna jego dîugoôê wynosiîa do niedawna 50-60 lat, a przecieû na tym etapie ûycia nasz mózg osiâga zaledwie caîkowitâ dojrzaîoôê. Czym jest wîaôciwie czîowiek? Niedoskonaîe ciaîo plus pamiëê? Zarówno pierwsze i drugie stanowiâ niezbëdne czynniki istnienia. O swoim ciele czîowiek wie juû duûo rzeczy, tymczasem pamiëê pozostaje nadal wielkâ niewiadomâ. Usiîuje sië tîumaczyê, ûe rolë nosiciela informacji speîniajâ w naszym organizmie kwasy nukleinowe, biaîka itd, ale juû w 1911 roku Bergson wspomniaî o istnieniu dwóch rodzajów pamiëci - wyûszej (motorycznej) i niûszej (tzw. pamiëci ducha). Jego zdaniem jedynie pamiëê motoryczna, moûe byê rozpatrywana jako funkcja mózgu. Stâd zwolennicy parapsychologii wnioskujâ, ûe ôwiadomoôê ma swojâ siedzibë poza organizmem. Czy istniejâ argumenty przemawiajâce za takâ hipotezâ? Owszem, gdyby wyîâcznie mózg byî siedzibâ pamiëci, to jak wytîumaczyê wówczas jej przetrwanie w przypadkach caîkowitego poraûenia mózgu? Tak wiëc wydaje sië bardzo moûliwe, ûe po naszej ômierci, informacja o nas nie zanika, lecz zostaje przechowywana w próûni, co daje moûliwoôê "drugich narodzin", czyli rekonstrukcji osobowoôci wzbogaconej o pamiëê "poprzedniego ûycia". Angielski psychiatra Aleksander Cannon byî chyba pierwszym, który polecaî swoim pacjentom, bëdâcym w stanie hipnozy, "przeûywaê" jeszcze raz swâ przeszîoôê. Odkryî wtedy, ûe niektórzy z nich cofani wstecz, daleko poza moment urodzin, napotykali, po dîuûszym lub krótszym czasie, sceny z jakiegoô innego ûycia. Nie wiadomo na czym polega ten mechanizm, dlaczego niektórzy ludzie w transie hipnotycznym podajâ wspomnienia z poprzedniego ûycia (naleûy podkreôliê - nie w sposób bierny lecz tak jakby przeûywali to jeszcze raz). Osobnym zagadnieniem jest tak zwana hipoteza o dziedziczeniu pamiëci. Przypuszczalnie wszystko co kaûdy z nas w ûyciu doôwiadczyî lub przeûyî, zakodowane jest w jego podôwiadomoôci. To zakodowanie jest tak trwaîe, ûe pozostaje tam na zawsze, nawet gdy czîowiek jest przekonany iû pewne szczegóîy dawno juû zapomniaî. Tego rodzaju "zespoîy pamiëciowe" mogâ byê przekazywane genetycznie. Maîe dziecko nie wie, ûe w osobowoôci przechowuje doôwiadczenia rodziców i dziadków. Podobnie próbuje sië tîumaczyê przypadki wspomnieï z poprzedniego ûycia. Sâ to po prostu utrwalone w naszej podôwiadomoôci, odziedziczone genetycznie przeûycia bliskich lub dalszych przodków. W okreôlonych sytuacjach, np. w hipnozie, mogâ one zostaê przywoîane. Wydajâ sië nam tak realne, ûe uwaûamy je za przeûycia wîasne. Psychika czîowieka zakodowana jest w ukîadzie nerwowym, w szczególnoôci w mózgu. Ôwiadomoôê jest przypuszczalnie funkcjâ ukîadu nerwowego, a nie rzeczâ "samâ w sobie". Kiedy ukîad nerwowy ulegnie uszkodzeniu, ôwiadomoôê zanika. Byê moûe jednak wystarczyîoby "przeîoûyê" pamiëê danego czîowieka z jego uszkodzonego mózgu do drugiego, który jest w stanie funkcjonowaê, a wiëc "wytwarzaê" ôwiadomoôê, by przeszîa tam takûe osobowoôê. Jeôli w tym drugim mózgu, byîa juû inna osobowoôê, a wiëc czëôê pamiëci byîa juû zapeîniona, to mamy przykîad rozdwojenia jaúni. Ukîad nerwowy wytwarza róûnorakie pola elektromagnetyczne (PEM). Te PEM niosâ oczywiôcie informacje o tym, co sië w danym ukîadzie dzieje. Do wyjaônienia zasady reinkarnacji wystarczyîoby wiëc zaîoûenie, iû takie pola niosâce informacje mogâ "oderwaê sië" od umierajâcego organizmu i "przyczepiê" do powstajâcego, przenoszâc pamiëê zmarîego. Nie do kaûdego nowo narodzonego dziecka informacja taka moûe "przywëdrowaê", chociaûby dlatego, ûe dzieci rodzâ sië szybciej niû ludzie umierajâ. Jeôli juû jednak do kogoô "przywëdruje", to ten zasób informacji, czyli pamiëê poprzedniego ûycia, zostanie na skutek stresu narodzin, zepchniëta na samo dno podôwiadomoôci. Taka hipoteza o istocie reinkarnacji nie przeczy nauce ani obserwacjom, a byê moûe daîo by sië jâ sprawdziê eksperymentalnie. Wyszperaî: Nightmare:::::::: AMP2/TXT/nztz/Samozapalenia.txt :::::::: Samozapalenia Czy to moûliwe, aby ludzkie ciaîo stanëîo w pîomieniach i ulegîo caîkowitemu zwëgleniu w ciâgu kilku sekund? Byî to zimny, styczniowy poranek 1980 roku, kiedy oficer ôledczy policji brytyjskiej John Heymer zostaî wezwany do zwëglonych zwîok w Gwent w Walii. Juû w przedpokoju poczuî panujâcâ w mieszkaniu podwyûszonâ temperaturë, oprócz tego powietrze byîo niezwykle wilgotne, a ôwiatîo miaîo niezwykîy czerwono-pomaraïczowy kolor. Na dywanie leûaîa kupka ônieûnobiaîego popioîu, z której z jednej strony wystawaîy mëskie nogi w skarpetkach, z drugiej widniaîa zaô zwëglona czaszka. Tylko tyle zostaîo z 73-letniego Henry'ego Thomasa. Nie liczâc spalonego w dwóch trzecich fotela, w którym siedziaî Thomas, nic wiëcej w pokoju nie nosiîo ôladów ognia. Dziwny kolor ôwiatîa wziâî sië stâd, ûe wszystko w pokoju, a wiëc równieû okna i nie osîoniëta ûarówka, pokryte byîo tîustym osadem, efektem parowania miësa ludzkiego. Poza pokrywajâcymi je osadem stopionego tîuszczu, ani podîoga, ani dywan nie byîy spalone. Ôlady ognia byîy widoczne jedynie wokóî szczâtków. W jaki sposób ciaîo, w którym jest nieomal 45 litrów wody, mogîo sië spaliê tak doszczëtnie, a znajdujâce sië w pobliûu îatwopalne przedmioty zostaîy nietkniëte? Anatomopatolog, który obejrzaî miejsce zdarzenia potwierdziî, ûe fotel ulegî spaleniu jedynie w tych miejscach, w których spotykaî sië z ciaîem. Kiedy fotel sië przewróciî i pîonâce ciaîo osunëîo sië na podîogë, drewniana rama przestaîa sië paliê. Pozostaîe meble nie zajëîy sië ogniem poniewaû najprawdopodobniej zapas tlenu w pokoju zostaî wyczerpany w pierwszych chwilach wypadku. Poza tym drzwi w pokoju byîy uszczelnione, co w znacznym stopniu ograniczyîo dostëp ôwieûego tlenu i powstrzymaîo poûar mebli. W jaki wiëc sposób mimo braku tlenu, ciaîo ulegîo wrëcz spopieleniu? W zakîadzie medycyny sâdowej lekarze wysnuli teorië, wedîug której zdarzenie musiaîoby przebiec w nastëpujâcy sposób: najpierw Thomas, który byî niepalâcym, pochyliî sië za bardzo nad kominkiem i od pîomieni zajëîy sië jego wîosy. Nastëpnie poderwaî sië, nie rozrzucajâc wëgla i uîoûonych w stos szczap i usiadî na fotelu. Nastëpnie wyciâgnâî nogi przed telewizorem i spaliî sië doszczëtnie. Koroner, puîkownik Kenneht Treasure, zaakceptowaî tâ teorië i jako przyczynë ômierci wpisaî spalenie. Heymar byî zaszokowany takim oôwiadczeniem. Znajâc sië trochë na medycynie sâdowej nie potrafiî znaleúê podstaw dla tak lakonicznego orzeczenia przyczyny zgonu. Po dokîadnym rozpatrzeniu pozostaîych ôladów doszedî do wniosku, ûe ma do czynienia z przykîadem tzw. "samoistnego zapalenia". Kiedy poinformowaî o tym jego zwierzchników oni zlekcewaûyli jego sugestie, twierdzâc, ûe sprawa nie budzi ûadnych wâtpliwoôci, i ûe jest jak najbardziej typowa. Jednak jeûeli Thomas rzeczywiôcie zajâî sië od ognia z kominka, to dlaczego miaîby zasiâôê w fotelu zamiast próbowaê ugasiê swoje pîonâce wîosy? A jeôli nie zapaliî sië od kominka to skâd wziâî sië ogieï? No i dlaczego spaliî sië tylko on sam, a meble staîy nietkniëte? Zjawisko samoistnego zapîonu tîumaczyîoby wszystkie te wâtpliwoôci, tylko czy istnienie tego zjawiska jest wystarczajâco udowodnione? Jednym z najpowaûniejszych argumentów przemawiajâcym o tym, ûe samozapîon jest moûliwy jest fakt, ûe nawet w krematorium ciaîo nie ulega caîkowitemu spaleniu. Pozostaîe po kremacji koôci muszâ byê mielone przez specjalnâ maszynë tzw. kremulator. Dopiero po tym zabiegu pozostaje jedynie pyî, lecz nie biaîy, a szary. Natomiast popióî jaki pozostaî po Henrym Thomasie byî ônieûnobiaîy, co wskazywaîoby na to, ûe temperatura spalania byîaby caîkiem wyûsza niû w piecu krematoryjnym (gdzie temperatura wynosi ok. 900°C). Szczâtki Thomasa byîy typowym przykîadem pozostaîoôci po samoistnym zapîonie czîowieka. Kiedy w 1986 roku w Nowym Jorku spaliî sië 56-letni zdrowy mëûczyzna, który jak na ironië byî straûakiem na emeryturze, zostaîy po nim jedynie dwa kilogramy popioîu i garstka koôci. Jak w wielu tego typu przypadkach nic wiëcej w caîym domu nie zajëîo sië, nawet znajdujâce sië na kominku zapaîki. Aby ludzkie ciaîo zmieniîo sië w ônieûnobiaîy popióî potrzeba temperatury w okolicach 2500-3000°C. Przeciëtny poûar ma temperaturë nie przekraczajâcâ 250°C. Naukowcy wysnuli hipotezë, jakoby samozapîon czîowieka moûna byîo wyjaôniê tzw. "efektem knota". Polega on na tym, ûe jeôli czîowiek jest odpowiednio otyîy i odziany w kilka warstw îatwopalnych ubraï, to te ubrania po podpaleniu mogâ peîniê funkcjë knota i sprawiaê, ûe powoli bëdzie sië wypalaî tîuszcz, tak jak stearyna w ôwieczce. Jeôli zaô temperatura ognia jest doôê wysoka, a w otoczeniu nie brakuje tlenu to nawet otyîoôê przestaje byê warunkiem koniecznym. Dobrze udokumentowany przypadek knota byî badany przez profesora Gee ze szpitala uniwersyteckiego w Leeds w 1965 roku. Ofiarâ byîa 85-letnia kobieta, która w czasie ataku serca wpadîa w buzujâcy w kominku ogieï. Zostaîa odnaleziona dopiero po kilku godzinach. Rzeczywiôcie miaîo miejsce zdarzenie przypominajâce efekt knota, jednak jej obraûenia wykazywaîy znaczne róûnice jeôli porównaîo sië je ze szczâtkami ofiar samoistnego zapîonu. W wiëkszoôci przypadków, w których moûna mówiê o efekcie knota ofiary byîy martwe zanim zaczëîy sië paliê. Ubrania, zwykle îatwopalne w sobie, spaliîy sië doszczëtnie, nawet na tych czëôciach ciaîa, które nie ulegîy zwëgleniu. Poza tym proces spalania musiaîby trwaê od 24 do 48 godzin, by doprowadziê ofiarë do takiego stanu, w jakim znaleziono Henry'ego Thomasa. Heymer jest jednym z najsîynniejszych badaczy zjawiska samoistnego zapîonu. Tym problemem interesuje sië teû Larry Arnold, zaîoûyciel grupy badawczej o nazwie Para Sience International, zajmujâcej sië badaniem zjawisk paranormalnych. Obaj zgromadzili bezcenny materiaî dowodowy przemawiajâcy za tym, ûe w tej sytuacji "efekt knota nie wchodzi w grë". Dysponujâ oni dowodami na to, ûe w niektórych przypadkach ogieï miaî swe úródîo wewnâtrz ciaîa, a temperatura spalania byîa wystarczajâco wysoka, by spopieleniu ulegîy równieû koôci. Oba te czynniki wykluczaîy przyjëcie wyjaônienia przypadków samozapîonu efektem knota. Poszukujâc innego wyjaônienia fenomenu samoistnego zapîonu Heymar doszedî do wniosku, ûe musi byê on wynikiem reakcji miëdzy tlenem a wodorem na poziomie komórkowym organizmu. Moc odpowiedniej mieszanki z tlenu z wodorem najlepiej widaê, jeôli przyjrzeê sië wahadîowcom kosmicznym, które wîaônie tych substancji uûywajâ jako paliwa. Niewâtpliwie mieszanka wodoru z tlenem w procesie spalania jest w stanie wytworzyê temperaturë wystarczajâcâ do caîkowitego spalenia koôci. Wedîug magazynu New Scientist Heymar zaproponowaî najlepszâ z dotychczasowych hipotez wyjaôniajâcych zjawisko samozapîonu. Jeszcze istnieje kilka alternatywnych teorii, ale Heymar uznaî, ûe ûadna z nich nie znajduje dostatecznego oparcia w faktach. Naleûy do nich teoria pioruna kulistego, pola magnetycznego, a nawet "ognistych bâków" wywoîanych zapîonem zgromadzonego w jelitach metanu. Cynicy z kolei argumentujâ, ûe podanie przyczyny nie ma znaczenia, skoro i tak nikt nie widziaî tego zjawiska. Jak sië jednak okazuje, kilku ludzi widziaîo osoby pîonâce z nie wyjaônionych przyczyn. Ciekawe jeszcze ile wody w rzekach upîynie zanim ktoô na powaûne zainteresuje sië tym problemem? Wyszperaî: CESAR :::::::: AMP2/TXT/nztz/Satelity_na_orbicie.txt :::::::: Satelity na orbicie 4 paúdziernika 1957 roku Rosjanie wystrzelili w przestrzeï kosmicznâ metalowâ kulë. Byî to satelita Sputnik 1, który ani nie spadî na ziemië, ani nie poleciaî w przestrzeï kosmicznâ. Oparî sië na sile przyciâgania i pozostaî blisko ziemi, okrâûajâc jâ na wysokoôci kilkuset kilometrów. Po trzech miesiâcach spîonâî. Wbrew pozorom satelity nie opierajâ sië na sile przyciâgania. W rzeczywistoôci przez caîy czas spadajâ w kierunku Ziemi, tak jak spadajâce jabîko, dziëki któremu Sir Isaac Newton odkryî prawo ciâûenia. Podstawowa róûnica miëdzy jabîkiem, a satelitâ polega na tym, ûe porusza sië PROGDIR:GFX/nztz/sattelite on bardzo szybko (okoîo 30 tysiëcy km/h) i o wiele wyûej. Gdy wiëc satelita spada w kierunku ziemi, jej powierzchnia odchyla sië od niego, co oznacza, ûe nigdy nie przybliûy sië do Ziemi. Wyobraú sobie, ûe stoisz na szczycie góry wznoszonej sië 160 kilometrów nad powierzchniâ Ziemi. Jeôli weúmiesz do rëki jabîko i upuôcisz je, bëdzie ono pionowo spadaîo. Teraz przypuôêmy, ûe rzucisz je w kierunku horyzontu. Jabîko bëdzie spadaê po linii skrzywionej. Jeôli nada mu sië wystarczajâcâ prëdkoôê, skierowana w dóî linia jego spadania bëdzie równolegîa do krzywizny powierzchni Ziemi. Choê jabîko przez caîy czas spada, powierzchnia Ziemi odchyla sië w tym samym tempie. Tak wiëc jabîko nigdy nie przybliûy sië do powierzchni Ziemi. Jest na orbicie. Gdy rakieta wynosi satelitë w przestrzeï kosmicznâ, musi nadaê mu odpowiedniâ prëdkoôê horyzontalnâ, aby tor jego lotu omijaî Ziemië. Wybierajâc odpowiedniâ kombinacjë siîy ciâgu wznoszâcego i horyzontalnego, kontrolerzy lotu mogâ skierowaê satelitë na orbitë o dowolnym rozmiarze i ksztaîcie - od koîowej po eliptycznâ. Im wiëksza siîa ciâgu, tym wiëksza orbita, im wiëksza siîa ciâgu horyzontalnego tym orbita bardziej eliptyczna. W celu wysîania satelity na orbitë eliptycznâ naleûy mu nadaê prëdkoôê poczâtkowâ, która bëdzie w stanie przezwyciëûyê przyciâganie ziemskie. Dziëki temu oddali sië on od zakrzywionej powierzchni Ziemi. Na satelitë zawsze oddziaîuje jednak przyciâganie ziemskie. W koïcu traci on prëdkoôê i zaczyna spadaê. Skîadowa poprzeczna pëdu sprawia, ûe satelita omija ziemië. W trakcie spadania ponownie nabiera prëdkoôci i zanim okrâûy Ziemië, znów zaczyna sië od niej oddalaê. Zaczyna drugie okrâûenie po orbicie eliptycznej. Niemal wszystkie satelity komunikacyjne przekazujâce sygnaîy telewizyjne i telefoniczne znajdujâ sië na orbicie koîowej nad równikiem na wysokoôci 35.800 kilometrów. Satelita na takiej orbicie okrâûa Ziemië z prëdkoôciâ równâ prëdkoôci jej obrotów, a zatem zawsze znajduje sië nad tym samym punktem powierzchni Ziemi. Przedsiëbiorstwa telekomunikacyjne lubiâ takie "geostacjonarne" satelity, poniewaû mogâ na nich instalowaê staîe anteny do odbierania i wysyîania sygnaîów. Dziëki temu nie muszâ obserwowaê poruszajâcych sië po niebie obiektów. Satelita powinien pozostaê na orbicie na zawsze. Jednak nieczësto tak bywa. Jeôli bowiem zbliûy sië do powierzchni Ziemi na odlegîoôê kilkuset kilometrów, atmosfera na tej wysokoôci wywoîuje tarcie - "przyhamowuje" go, co powoduje, ûe satelita traci prëdkoôê, wpada w atmosferë i ulega spaleniu. Wyszperaî: CESAR :::::::: AMP2/TXT/nztz/Sondy_w_kosmosie.txt :::::::: Sondy w kosmosie Astronomowie dysponujâ duûâ wiedzâ o planetach ukîadu sîonecznego, majâ szczegóîowe mapy Merkurego, Wenus, Marsa oraz wielu ksiëûyców w przestrzeni miëdzy planetarnej, film o pogodzie na Jowiszu i o rotacji pierôcieni Saturna, a nawet zdjëcia zrobione z powierzchni Wenus i Marsa. Wszystkie te informacje zostaîy zebrane przez bezzaîogowe pojazdy kosmiczne sterowane z Ziemi. Kierowanie pojazdem kosmicznym jest pod wieloma wzglëdami podobne do zdalnego sterowania robotem. Sygnaîy w kosmosie moûna przesîaê tylko przez radio, jednak pokonujâc tak wielkâ odlegîoôê, stajâ sië one sîabe. W celu przesîania poleceï do sond kosmicznych, zbudowano olbrzymie anteny paraboliczne. Trzy z poôród nich skonstruîowaîa Amerykaïska Agencja Kosmiczna NASA. Kaûda z czasz naleûâcej do NASA tzw. sieci odlegîej przestrzeni DSN ma 64 metry ôrednicy. Sâ one zlokalizowane w Kalifornii, Hiszpanii i Australii. Przynajmniej jedna antena moûe byê w kontakcie z sondâ kosmicznâ. Centrum sterowania amerykaïskimi sondami to Laboratorium Napëdu Odrzutowego w Pasadenie, skâd kontrolerzy drogâ radiowâ wysyîajâ polecenia do odpowiedniej anteny parabolicznej, zaô przekaúnik przesyîa sygnaî do sondy kosmicznej, która odbiera go za poôrednictwem swojej anteny parabolicznej. Dziëki olbrzymim rozmiarom anteny rozmieszczone na sondach kosmicznych odbierajâ z Ziemi wyraúne sygnaîy. Niektóre sondy skonstruîowane sâ dosîownie na odwrotnej stronie czaszy. Czasze Pioniera majâ 2.7 metra ôrednicy, a Voyagera 3,7 metra. Antena wysyîa sygnaî do komputera znajdujâcego sië na pokîadzie pojazdu kosmicznego, tam jest on dekodowany, po czym komputer uruchamia odpowiedniâ czëôê pojazdu. Komputer moûe np. wydaê polecenie zmiany kierunku lotu sondy lub uruchomiê kamerë fotograficznâ. Pojazd kosmiczny wysyîa takûe sygnaîy na Ziemië. Niektóre z nich to rutynowe informacje dla kontrolerów lotu o pracy systemów pojazdu, inne przekazujâ dane naukowe np. zdjëcia planet. Pojazd kosmiczny dysponuje jednak ograniczonâ iloôciâ energii niezbëdnej do wysyîania sygnaîów. Jeôli ma przelecieê w pobliûu sîoïca, wyposaûony jest w baterie ogniw sîonecznych, które przetwarzajâ ôwiatîo w energië elektrycznâ. Pojazd lecâcy w duûej odlegîoôci od sîoïca musi sië zdaê na maîe generatory atomowe. PROGDIR:GFX/nztz/voyager Oba Voyagery czerpiâ energië elektrycznâ z miniaturowych generatorów atomowych, z których kaûdy skîada sië z trzech spojonych z sobâ metalowych cylindrów o dîugoôci 430 milimetrów i szerokoôci 330 milimetrów. Cylindry wypeînione sâ radioaktywnym dwutlenkiem plutonu. Rdzeï kaûdego cylindra obîoûony jest setkami termoelementów - miniaturowych obwodów elektrycznych skîadajâcych sië z krzemu i germanu. Jeden koniec kaûdego termoogniwa jest podgrzewany przez rozpadajâcy sië pluton, drugi wystaje na zewnâtrz, gdzie panuje chîód przestrzeni kosmicznej. Na skutek róûnicy temperatur swobodne elektrony podgrzanego krzemu przechodzâ do germanu wytwarzajâc prâd elektryczny. W 1977 roku, kiedy wystartowaîy oba Voyagery, trzy cylindry ich generatorów wytworzyîy îâcznie prâd elektryczny o mocy 475 W. Moc ta spadîa jednak o 7 W rocznie w miarë rozpadu plutonu. Gdy sonda przelatuje miliardy kilometrów w gîâb przestrzeni kosmicznej wysîane przez niâ sygnaîy sîabnâ. W pewnym momencie Voyager 1 znalazî sië w odlegîoôci 4 800 milionów kilometrów od Ziemi. Pomimo olbrzymiej anteny, caîkowita moc odbieranego z niego sygnaîu wyniosîa milionowâ czëôê energii napëdzajâcej zegarek elektroniczny. Wzmacniajâc sygnaîy, moûna zwiëkszyê ich natëûenie. Sâ one wtedy wyraúnie odbierane w Laboratorium Napëdu Odrzutowego. Innym problemem komunikowania sië z odlegîymi pojazdami kosmicznymi jest czas, w jakim docierajâ do nich sygnaîy radiowe z Ziemi. Kiedy w styczniu 1986 roku Voyager 2 przelatywaî obok Urana byî oddalony od Ziemi o 4800 milionów kilometrów. Nawet sygnaîy telewizyjne z Voyagera, osiâgajâce prëdkoôê ôwiatîa docieraîy do Ziemi dopiero po upîywie 2,5 godzin i tyle samo zajmowaîa im droga powrotna. Z powodu piëciogodzinnego opóúnienia wszystkie polecenia musiaîy byê opracowane na kilka miesiëcy przed spotkaniem, z wyprzedzeniem wysyîane do Voyagera i umieszczane w pamiëci jego dwóch komputerów. Podczas samego spotkania kontrolerzy lotu mogli jedynie czekaê i zaciskaê kciuki. Na szczëôcie wszystkie ukîady pracowaîy zgodnie z planem i Voyager wysîaî 700 szczegóîowych zdjëê Urana i jego ksiëûyców. Wyszperaî: CESAR :::::::: AMP2/TXT/nztz/Strefa_51.txt :::::::: Strefa 51 Dlaczego wejôcie na ten pas pustyni Nevada moûe kosztowaê ûycie? Czy rzâd Amerykaïski ukrywa w tych górach UFO? Jeden czîowiek zna odpowiedú - ale czy mówi on prawdë. Oficjalna mapa koïczy sië okoîo 190 km na póînocny zachód od Las Vegas na pustyni Nevada. Mimo ûe znajduje sië wiele dróg, przeîëczy, bunkrów i budynków, a nawet olbrzymi 9,5 - kilometrowy pas startowy, nie sâ one zaznaczone na ûadnej mapie - tak jakby na obszarze wielkoôci Szwajcarii nie istniaîa ludzka cywilizacja. "Teren wojskowy. Wejôcie grozi ômierciâ" - ostrzegajâ znaki. Wstëp na teren zabroniony, a przestrzeï powietrzna nad nim jest najbardziej chronionâ w caîych Stanach Zjednoczonych. Mowa o Terenie Siî Powietrznych Nellis i Bazie Prób Jâdrowych, czëôciej zwanych jako "Strefa 51" (nazwa nadana jednej z sekcji bazy na starych mapach rzâdowych). POZAZIEMSKA TECHNOLOGIA? Strefa 51 zostaîa zaîoûona w 1957 roku i funkcjonowaîa jako tajna baza, w której Zakîady Lotnicze Lockhead udoskonalaîy samolot szpiegowski dla potrzeb CIA. Do dzisiaj testuje sië tu najnowoczeôniejsze amerykaïskie uzbrojenie, miëdzy innymi przeprowadzano tutaj próby z bombowcem Stealth. Strefa 51 od zawsze okryta byîa tajemnicâ. Amerykaïskie Siîy Powietrzne potwierdziîy jej istnienie dopiero w 1994 roku. Na podstawie niedawno ujawnionych kontrowersyjnych dowodów, wydaje sië jednak, ûe ani technologia ani technicy nie sâ pochodzenia amerykaïskiego, lecz pozaziemskiego. Od kiedy powstaîa Strefa 51, obserwowano tam dziwnie wyglâdajâce obiekty latajâce. Relacje ôwiadków byîy wyszydzane przez wîadze, które zaprzeczaîy, jakoby takie zdarzenia miaîy kiedykolwiek miejsce. Rzâd znalazî sië jednak w niezrëcznej sytuacji, kiedy jeden z pracowników bazy potwierdziî fakty pojawiania sië UFO nad Strefâ 51, a takûe poinformowaî, ûe Siîy Powietrzne Stanów Zjednoczonych korzystaîy z technicznych osiâgniëê kosmitów. Robert "Bob" Lazar, naukowiec, który pracowaî w bazie przez 5 miesiëcy od grudnia 1988 r., wystâpiî z tymi rewelacjami w telewizji w maju 1989 roku. Ujawniî, ûe rzâd amerykaïski przeprowadzaî badania na dziewiëciu pozaziemskich pojazdach kosmicznych i staraî sië wykorzystaê obcâ myôl technicznâ. Lazar wystâpiî pod pseudonimem "Dennis", filmowano go w cieniu, a jego gîos zostaî znieksztaîcony. Wszystkie te ôrodki bezpieczeïstwa podjëto z powodu pogróûek, jakie otrzymywali on i jego ûona. Te zabiegi nie na wiele sië jednak zdaîy. Po wywiadzie nie tylko wzrosîa iloôê pogróûek, ale ktoô ostrzelaî samochód Lazara. Aby zapobiec kolejnym wypadkom, w listopadzie Lazar ujawniî sië. Tym razem opisaî ôciôle tajny oôrodek S4, znajdujâcy sië nad jeziorem Papoose na terenie Strefy 51, w którym skîadowano pozaziemskie pojazdy. Opowiedziaî teû, w jaki sposób zostaî zatrudniony w zespole 22 inûynierów, którzy mieli za zadanie rozpracowaê dziaîanie systemu napëdowego statków. WEWNÂTRZ S4 Lazar twierdziî, ûe S4 byîo podziemnym kompleksem, który zajmowaî caîe pasmo górskie. Na poczâtku myôlaî, ûe styka sië z wysoce zaawansowanâ technologiâ ludzkâ, ale kiedy znalazî sië wewnâtrz jednego z pojazdów przekonaî sië, ûe jego ksztaît i wymiary nie wydawaîy sië byê stworzone przez czîowieka. "Nie byîo ôladu jakichkolwiek zîâczeï czy spawów, nie byîo widaê ûadnych ôrub ani nitów", mówiî Lazar, "wszystko miaîo miëkki i okrâgîy brzeg, jakby byîo zrobione z wosku, na chwilë podgrzane, a potem ostudzone. Byîy tam iluminatory, îuki i malutkie krzesîa wystajâce niewiele wiëcej niû 30 cm nad podîogë. Sam mechanizm napëdowy byî wielkoôci piîki baseballowej i promieniowaî polem antygrawitacyjnym przez pustâ kolumnë, która przebiegaîa pionowo przez ôrodek statku". Jego podejrzenia potwierdzaîa dostëpna mu dokumentacja. Zawieraîa ona zdumiewajâcâ iloôê informacji na temat UFO, wôród których znajdowaîy sië zdjëcia sekcji zwîok maîych, szarych istot o duûych gîowach. Wedîug dokumentów pochodzili oni z systemu gwiezdnego Zeta Reticuli. Lazar napotkaî teû wzmianki o wypadku z 1979 roku, kiedy to obcy zabili naukowców i funkcjonariuszy ochrony na terenie bazy. Wszystko to sprawiîo, ûe Lazar nie miaî juû wâtpliwoôci, ûe pracowaî nad "pozaziemskimi statkami, wytworzonymi przez pozaziemskâ inteligencjë z pozaziemskich materiaîów". Lazar twierdzi ketegorycznie, ûe na terenie S4 widziaî przybyszów z kosmosu. Niemniej jednak, to co widziaî byîo dziwne. Przechodzâc przez pokój, zauwaûyî kâtem oka dwóch mëûczyzn ubranych w biaîe laboratoryjne fartuchy "spoglâdajâcych w dóî i rozmawiajâcych z czymô maîym z dîugimi rëkami. Tylko mi mignëli. Naprawdë nie mam pojëcia, co to mogîo byê". PROGDIR:GFX/nztz/ufo2 WARTOÔÊ DOWODÓW Opowieôci Lazara sâ nieprawdopodobne. Ale czy byî on w stanie wykorzystaê stereotypy o UFO, latajâcych talerzach i maîych szarych ludzikach dla potrzeb swoich opowieôci? A moûe jego opowieôê jest ich potwierdzeniem? Jest to typowa dla ufologii zagadka z rodzaju "co byîo pierwsze: jajko czy kura?", która jeszcze bardziej utrudnia oddzielenie prawdy od fikcji. Opowiadania Lazara nie sâ czymô wyjâtkowym. Wedîug G. Knappa, dziennikarza, który przeprowadzaî wywiad z Lazarem, ponad 12 osób potwierdziîo jego wersjë. Knapp posiada nagrania video z czîowiekiem, który kierowaî kilkoma wielkimi programami wojskowymi w Nellis. Twierdzi on, ûe wîadze byîy w posiadaniu obcych maszyn i samych obcych od lat szeôêdziesiâtych. Kaseta ta jednak zostanie wyemitowana dopiero po ômierci tego czîowieka. Ûaden z pozostaîych ôwiadków nie chce ujawniê swoich danych obawiajâc sië konsekwencji. GROÚBY Inni dziennikarze, którzy równieû starali sië zajâê tematem Strefy 51, napotkali na takâ samâ ôcianë strachu. Jeden z byîych inûynierów, który widziaî obcy pojazd, sam zgodziî sië na wystâpienie w telewizji. Kiedy zobaczyî, ûe jego dom bez przerwy obserwujâ mëûczyúni w czarnych garniturach, zrezygnowaî z nagrania. Innemu ôwiadkowi groûono zupeînie otwarcie: "wiemy, ûe pani duûo podróûuje, nie chcielibyômy, ûeby paniâ lub pani rodzinë spotkaîo coô zîego". Przed kamerâ Lazar sprawia wraûenie spokojnego i bezpretensjonalnego czîowieka. Nie podaje sië za eksperta w dziedzinach, na których sië nie zna. Co wiëcej, zawsze mówi to samo, co jest rzadkoôciâ wôród faîszywych ôwiadków. Nie jest jednak bez skazy. Nie wiadomo, czy rzeczywiôcie posiada tytuî magistra - dwóch prestiûowych uniwersytetów. Poza tym jest bankrutem i zostaî skazany za prowadzenie domu publicznego. Powody, dla których Lazur ujawniî informacje o Strefie 51, sâ takûe niejasne. Mówi, ûe uczyniî to, bo uwaûaî, ûe ukrywanie takich wiadomoôci urâgaîo nauce i obywatelom amerykaïskim. A jednak jego rysunki przedstawiajâce obce statki kosmiczne zostaîy sprzedane w formie modelu, tak jak i prawa autorskie do jego opowieôci, na podstawie której powstaî film. Z drugiej strony, nie ma nic niewîaôciwego w zarabianiu pieniëdzy, a podejrzana dziaîalnoôê nie czyni z niego kîamcy. Tak naprawdë jedynym kîamcâ, któremu udowodniono winë, jest rzâd amerykaïski. Lazar twierdzi, ûe w latach 1982 - 84 braî udziaî w pracach nad programem "Wojen Gwiezdnych" w Labolatorium Narodowym w Los Alamos (Nowy Meksyk). Wîadze stanowczo temu zaprzeczajâ. Jednakûe George Knapp odnalazî nazwisko Lazara we wewnëtrznej liôcie telefonów w Los Alamos. Rzâd zaprzeczyî takûe, jakoby Lazar byî kiedykolwiek zatrudniony w Strefie 51, mimo ûe zostaîo to potwierdzone przez Urzâd Skarbowy. Od tego czasu pojawiîo sië wiele nowych dowodów. W 1995 roku w niemieckiej wytwórni filmowej powstaî film video zatytuîowany "Tajemnice Czarnego Ôwiata", który zawieraî dalsze dowody potwierdzajâce opowieôci Lazara. Film przedstawia wypowiedzi kilku ôwiadków którzy twierdzâ, ûe coô sië dzieje w Strefie 51. DOWÓD NA KASECIE VIDEO? Norio Hayakawa z Telewizji Nippom czekaî caîâ noc, by uchwyciê cieï obiektu wznoszâcego sië ponad Strefâ 51. Zarejestrowaî promieniujâce ôwiatîo ponad górami i widziaî, jak ôlizgaîo sië ono na niebie. Analiza filmu wykonana przez specjalistyczne komputery potwierdziîa wnioski jakie przedstawiî Hayakawa - sfilmowany obiekt "z pewnoôciâ nie byî konwencjonalnym samolotem". Wiele innych filmów pokazywaîo mniej wiëcej to samo - jasny obiekt, który skakaî po niebie z niewiarygodnâ prëdkoôciâ, wykonujâc trudne do wyobraûenia manewry. Jeden z takich obiektów zbliûyî sië do ekipy telewizji NBC. Po powrocie stwierdzono u nich poparzenia popromienne. Ktoô inny rzekomo dostaî sië do ôrodka bazy S4 i sfilmowaî pokój peîen pojemników, w których przechowywano zwîoki kosmitów. Niestety, sfilmowanie UFO nie stanowi wystarczajâcego dowodu. W "Tajemnicach Czarnego Ôwiata" przedstawione sâ dwa filmy video rzekomo pokazujâce UFO - jeden wyglâdaî jak odrzutowiec lecâcy nisko nad ziemiâ, drugi okazaî sië úle zmontowanym obrazem lecâcego ômietnika. A jednak coô na pewno dzieje sië daleko w gîëbi pustyni Nevada. "W Strefie 51 powstaîo co najmniej osiem tzw. Czarnych Programów", twierdzi Jim Goodall, pisarz zajmujâcy sië tematykâ lotnictwa. Czarne Programy to supertajne przedsiëwziëcia rzâdowe, takie jak np. bombowiec Stealth, które rocznie pochîaniajâ podobno okoîo 35 miliardów dolarów. Dotyczy to m.in. bezzaîogowych sond, których prëdkoôê i moûliwoôci manewrowe mogâ îatwo zmyliê laików. Goodall twierdzi, ûe to nie wszystko. Statki, o których mówi, sâ ciche i niewiarygodnie szybkie, tak jak ten, który wyleciaî ze Strefy 51 i zostaî póúniej namierzony przez Federalne Centrum Administracji Powietrznej, gdy rozwinâî prëdkoôê 16 000 km/godz., która okoîo 13-krotnie przekracza prëdkoôê dúwiëku. Goodall twierdzi, ûe takie prëdkoôci nie sâ osiâgalne przy zastosowaniu ziemskich technologii. Jeden z byîych pracowników Lockheada, pytany przez Goodalla, powiedziaî: "Nad pustyniâ Nevada latajâ takie rzeczy, o których George Lucas nawet nie ôniî". A Ben Rich, byîy prezes Zakîadów Lockheada, zapytany o to, czy UFO istnieje, odpowiedziaî: "Tak, gîëboko wierzë w istnienie UFO". Wielu ekspertów uwaûa, ûe wszystkie te doniesienia to tylko celowe dziaîania rzâdu, które miaîyby wprowadziê w bîâd i odciâgnâê opinië publicznâ od tego co naprawdë dzieje sië w Strefie 51. Wyszperaî: sUcHy :::::::: AMP2/TXT/nztz/Tajemnica_Majestic-12.txt :::::::: Tajemnica Majestic-12 W grudniu 1984 Jaime Shandera, hollywoodzki producent filmowy, a jednoczeônie badacz UFO, otrzymaî pocztâ niezwykîâ przesyîkë. W ôrodku znajdowaî sië nie wywoîany 35-milimertowy czarno-biaîy film. W paczce nie byîo ani listu, ani adresu zwrotnego. Jedynej informacji o pochodzeniu paczki dostarczaî stempel pocztowy-Albuquerque w stanie Nowy Meksyk. Po wywoîaniu okazaîo sië, ûe film zawieraî negatywy oômiostronicowego protokoîu przygotowanego 18 listopada 1952 roku dla prezydenta - elekta Dwighta D. Eisenhowera. Dokumenty opatrzone byîy napisem "Ôciôle tajny dokument zawierajâcy informacje waûne dla bezpieczeïstwa narodowego Stanów Zjednoczonych". Na stronie drugiej znajdowaîa sië lista 12 wpîywowych amerykaïskich naukowców, dowódców wojskowych i ekspertów wywiadu. Dopiero na stronie trzeciej pojawiaîa sië treôê dokumentu: "Odkrycie rozbitego latajâcego talerza i ciaî istot pozaziemskich w okolicach Roswell w Nowym Meksyku w lipcu 1947". Ostatniâ stronë protokoîu stanowiîa notatka datowana na 24 wrzeônia 1947 roku, napisana przez prezydenta Harry'ego Trumana do sekretarza obrony Jamesa Forrestala. Prezydent nakazaî Forrestalowi kontynuacjë "Operacji Majestic-12", nie precyzujâc co to za operacja. List do Forrestala czytany w oderwaniu nic nie znaczyî. W powiâzaniu z dokumentami z odprawy w 1952 roku dostarczaî wiadomoôci na temat pewnego tajemniczego zdarzenia. W lipcu 1947 roku "statek powietrzny o ksztaîcie dysku" rozbiî sië w okolicy Roswell, z jego wnëtrza wojsko wydobyîo "pozaziemskie formy ûycia". Kiedy prezydent Truman dowiedziaî sië o tym, upowaûniî sekretarza obrony Forrestala do powoîania specjalnej komisji, która miaîa sië zajâê zaistniaîâ sytuacjâ. W roku 1952, kiedy prezydentem zostaî Dwight Eisenhower, wprowadzono go w szczegóîy operacji Majestic-12. Dokumenty wyliczajâ nazwiska 12 czîonków komisji i opisujâ szczegóîy katastrofy latajâcego talerza. Ostatnie zdania podkreôlajâ potrzebë "unikniëcia paniki za wszelkâ cenë", co potwierdzaîoby przypuszczenia, ûe rzâd staraî sië zataiê prawdë o katastrofie. Powstaje jednak pytanie - czy przytoczone dokumenty sâ prawdziwe? Badacze UFO róûniâ sië w swoich poglâdach na temat autentycznoôci przytoczonych dokumentów. Wôród tych, którzy uznajâ je za prawdziwe znajduje sië fizyk jâdrowy Stanton T. Friedman, który poôwiëciî ponad 10 lat na badanie tej sprawy oraz ufolodzy: Bill Moore i Jaime Shandera. Ich zagorzali krytycy to Kevin Randle, Armen Victorian i Philip Klass. Uwaûajâ oni, ûe caîa ta sprawa to mistyfikacja. Rozwiâzaniu tajemnicy dotyczâcej Majestic-12 (znanej równieû jako MJ-12 i MAJIC) nie pomogîy kolejne przesyîki wysîane pod adres badaczy UFO przez ostatnie kilka lat. W 1985 roku Bill Moore otrzymaî pocztówkë z Nowej Zelandii. Zachëcaîa ona do dalszych poszukiwaï wôród ôwieûo odtajnionych akt w Narodowych Archiwach Stanów Zjednoczonych. Moore i Shandera poszli tym tropem i znaleúli notatkë potwierdzajâcâ istnienie MJ-12 napisanâ przez Roberta Cutlera - specjalnego asystenta do spraw bezpieczeïstwa narodowego przy prezydencie Eisenhowerze i adresowanâ do Nathana Twininga - szefa sztabu Siî Powietrznych Stanów Zjednoczonych. Miëdzy rokiem 1992, a 1995 inny badacz UFO - Tim Cooper - otrzymaî kilka dokumentów dotyczâcych MJ-12 i podzieliî sië nimi z Friedmanem. Niektóre okazaîy sië ûartem, ale dwa jednostronicowe dokumenty wydajâ sië autentyczne. Pierwszy z nich to instrukcja do gen. Twininga (rzekomy czîonek MJ-12) dotyczâca jego dziaîaï podejmowanych w lipcu 1947 roku w czasie podróûy do Nowego Meksyku - miejsca, gdzie rozbiîo sië UFO. Drugi byî notatkâ dla prezydenta Trumana, podyktowanâ przez sekretarza stanu Georgea C. Marshalla swojemu sekretarzowi wykonawczemu - R. H. Humelsine. Chociaû w notatce nie ma bezpoôrednich odniesieï do Operacji Majestic-12, na szczycie strony znajduje sië kod: MAJIC EO 092447 MJ-12. Najbardziej spektakularny dokument dotyczâcy Operacji Majestic-12 zostaî wysîany do Dona Berlinga, dîugoletniego badacza UFO i pisarza zajmujâcego sië problematykâ naukowâ. Anonimowa rolka z filmem zawieraîa 23 strony dokumentu zatytuîowanego "Majestic-12 Group Special Manual" i datowanego na kwiecieï 1954 roku. Byîa to dokîadna instrukcja zatytuîowana "Istoty pozaziemskie - technologia, przejëcie i skîadowanie". Poniewaû wiëkszoôê dokumentów Majestic-12 znajduje sië na zdjëciach nie moûna zbadaê oryginalnego papieru czy atramentu. Na szczëôcie moûna sprawdziê wiele szczegóîów faktograficznych, takich jak pochodzenie 12 czîonków komisji, daty spotkaï, styl i format podobnych dokumentów i autentycznoôê podpisów. W skîad grupy ludzi zwiâzanych z MJ-12 wchodziîy same znane osobistoôci. Obok sekretarza obrony Forrestala byli to trzej pierwsi dyrektorzy CIA, gen. Siî Powietrznych, gen. Wojsk Lâdowych, sekretarz armii, oraz piëciu najbardziej wpîywowych amerykaïskich uczonych. Innymi sîowy - ômietanka amerykaïskiej armii, nauki i wywiadu. Jeôli powstaîaby supertajna rzâdowa komisja do badania niezidentyfikowanych obiektów latajâcych, ci ludzie na pewno weszliby w jej skîad. Jedyny czîonek komisji, który wydawaî sië nie na miejscu w tym towarzystwie, to dyrektor Donald Menzel - astronom z Uniwersytetu Harvarda. Napisaî on trzy ksiâûki i wiele artykuîów kwestionujâcych istnienie UFO. Poza tym byî jedynym czîowiekiem komisji, który nie miaî powiâzaï z wywiadem. Jego obecnoôê na liôcie czîonków komisji skîania niektórych badaczy UFO do zakwestionowania autentycznoôci caîej tej sprawy. Jednakûe w kwietniu 1986 roku Stanton Friedman dokonaî waûnego odkrycia. Po otrzymaniu pisemnej zgody od ûony Menzla i wîadz Harvardu, Friedman uzyskaî dostëp do dokumentów astronoma znajdujâcych sië w archiwum Uniwersytetu Harvarda. Z dokumentów wynikaîo, ûe Menzel przez ponad 30 lat wspóîpracowaî z Agencjâ Bezpieczeïstwa Narodowego. W toku dalszych poszukiwaï Friedman odkryî, ûe Menzel miaî "ôciôle tajne" powiâzania z CIA. Doradzaî w sprawach objëtych ôcisîâ tajemnicâ wielu amerykaïskim korporacjom, miaî bliskie powiâzania z innymi naukowcami z grupy MJ-12, doradzaî takûe rzâdowi w wielu tajnych przedsiëwziëciach. Zatem okazaîo sië, ûe Menzel miaî za sobâ przeszîoôê predystynujâcâ go do pracy w ramach MJ-12. Udowodniono równieû, ûe Menzel kilkakrotnie podróûowaî do Nowego Meksyku w ciâgu 1947 i 1948 roku za rzâdowe pieniâdze. Czy miaîo to jakiô zwiâzek z katastrofâ pod Roswell opisanâ w dokumentach MJ-12? Równieû pozostali domniemani czîonkowie komisji mieli odpowiednie kwalifikacje. Wszyscy juû wczeôniej pracowali nad ôciôle tajnymi programami i byli czîonkami róûnych komisji badawczych. Ostatni ûyjâcy czîonek komisji zmarî trzy miesiâce przed otrzymaniem przez Jaimego Shanderë wspomnianego filmu, tak wiëc nie moûna byîo zwróciê sië do nich bezpoôrednio o potwierdzenie tych informacji. Moûliwe byîo jednak przeôledzenie ich kroków, analizujâc takie úródîa jak rejestry rozmów telefonicznych, korespondencja, protokoîy spotkaï i inne dokumenty ukryte w prezydenckich bibliotekach oraz w Bibliotece Rëkopisów Kongresu. Najwczeôniejszy dokument zwiâzany z MJ-12 to wiadomoôê wysîana przez Trumana do sekretarza obrony Jamesa Forrestala. Notatka wymieniajâca nazwisko doradcy prezydenta do spraw naukowych Vanevara Busha byîa datowana na 24 wrzeônia 1947 roku. Byî to jedyny dzieï miëdzy majem, a grudniem, kiedy prezydent spotkaî sië z Bushem. Forrestal równieû spotkaî sië z Bushem tego dnia, co odkryî po wielu miesiâcach poszukiwaï Friedman. Data ta jest waûna równieû dlatego, ûe dzieï wczeôniej Twining, gîównodowodzâcy Air Materiel Command, wysîaî tajnâ notatkë do Pentagonu, która nawiâzywaîa do UFO. W notatce znalazîo sië stwierdzenie: "Opisywane zjawisko jest jak najbardziej realne i nie jest to ûadna fikcja czy wizja". Co wiëcej, ksiëga lotów z lipca 1947 roku pokazuje, ûe Twining odwiedziî Nowy Meksyk, a mianowicie 7 lipca 1947 roku. Wedîug protokoîu odprawy byî to ten sam dzieï, kiedy zainicjowano "tajnâ operacjë majâcâ na celu zabezpieczenie szczâtków statku do badaï naukowych". Joe Nickell, zawodowo zajmujâcy sië analizâ tekstów, redaktor magazynu Skeptical Enquier, uwaûa, ûe to zbieg okolicznoôci. Jest przekonany, ûe dokumenty Operacji MJ-12 to faîszerstwo. Nickell skoncentrowaî sië na formacie i wyglâdzie dokumentów, wskazujâc ostatecznie na kilka "powaûnych problemów". Wedîug niego najbardziej oczywistym jest problem podpisu Trumana. Po przestudiowaniu bezwzglëdnie autentycznych podpisów prezydenta, Nickell doszedî do wniosku, ûe na dokumentach MJ-12 podpis jest umieszczony nie w tym miejscu co zawsze. Poza tym podpis jest identyczny co na autentycznej notatce, jak na ironië, odnalezionej równieû przez Friedmana. Nickell zwróciî takûe uwagë na format zapisu dat, krój pisma i styl jëzyka dokumentów. Raz jeszcze porównujâc je z autentycznymi dokumentami, zwróciî uwagë na szczegóîy, pod wzglëdem których materiaîy dotyczâce sprawy MJ-12 odbiegaîy od normy. Zdaniem Nickella "liczne podejrzane i odbiegajâce od normy szczegóîy z dokumentów MJ-12 niezbicie wskazujâ na faîszerstwo. Nie zgadza sië z tym Friedman. Poôwiëciî on 10 lat na sprawdzenie zarzutów Nickell'a i nadal uwaûa, ûe sâ one autentyczne. Wyszperaî: CESAR:::::::: AMP2/TXT/nztz/Trojkat_Bermudzki.txt :::::::: Trójkât Bermudzki Jest to obszar zachodniego Atlantyku, leûâcy w pobliûu poîudniowo wschodnich wybrzeûy Stanów Zjednoczonych, tworzâcy konfiguracjë w ksztaîcie trójkâta. Trójkât ten rozciâga sië od Bermudów na póînocy, po poîudniowâ Florydë, nastëpnie na wschód przez Wyspy Bahama do punktu leûâcego w Puerto Rico na okoîo 40 stopni dîugoôci zachodniej skâd na powrót do Bermudów. Trójkât Bermudzki nie jest jedynym miejscem gdzie znikajâ statki i samoloty. Po przeciwnej stronie globu u wybrzeûy Japoni znajduje sië rejon zwany Diabelskim Morzem. Czëstotliwoôê wystëpowania niewyjaônionych wypadków jest tam zbliûona. Zdarzenia w Trójkâcie Bermudzkim Juû sam Krzysztof Kolumb doôwiadczyî niesamowitych przeûyê w Trójkâcie Bermudzkim. On to ze swojâ zaîogâ obserwowaî m.in. "biaîâ wodë", "wielkâ ognistâ bîyskawicë", dziwne zachowanie sië kompasu. Lot nr 19 Jednym z najbardziej znanych i niezwykîych zaginiëê w Trójkâcie Bermudzkim jest zdarzenie jakie miaîo miejsce 5 grudnia 1945 roku. Tego to dnia o godzinie 14.00 eskadra piëciu bombowców typu Grumman TBM - 3 "Avengers" naleûâcych do marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych wzbiîa sië w powietrze z lotniska w Fort Lauderdale na Florydzie, aby odbyê typowy lot êwiczebny. Lot ten przeszedî do historii jako "Lot nr 19". Samoloty miaîy obsîugë zîoûonâ z pilota, radiooperatora i strzelca pokîadowego oraz zapas paliwa na przelecenie okoîo 1500 km. Zaîoga wyposaûona byîa w kamizelki ratunkowe i samonapeîniajâce sië  powietrzem tratwy. Mieli przelecieê 250 km wprost na wschód w kierunku Bahamów, po czym skrëciê na póînoc i po 65 km zawróciê w kierunku poîudniowo zachodnim do bazy. Warunki atmosferyczne byîy doskonaîe. Oto w skrócie przebieg lotu: O godz. 15.15, po wykonaniu zadania, w drodze powrotnej do bazy por. Taylor (dowodzâcy) nadaî alarmujâcâ wiadomoôê, ûe eskadra prawdopodobnie zboczyîa z kursu i nie widzi spodziewanego lâdu: "Nie jesteômy pewni jaka jest nasza pozycja, gdzie jest zachód... Wszystko sië pokrëciîo. Dziwne rzeczy sië tu dziejâ. Nawet ocean nie wyglâda tak jak powinien... <îâcznoôê przerwana>..." Mimo, ûe nasîuch nadal odbieraî fragmenty rozmów miëdzy pilotami to jednak nie byî w stanie uzyskaê poîâczenia z nimi. O godz. 16.00 z nieznanych przyczyn por. Taylor zdaî dowództwo nad eskadrâ innemu pilotowi, kap. Stiversowi, który po okoîo 15 minutach póúniej meldowaî do bazy: "Nie wiemy gdzie jesteômy... Musieliômy przelecieê nad Florydâ i znajdujemy sië chyba w Zatoce Meksykaïskiej" po czym poinformowaî pilotów, ûe muszâ wykonaê zwrot o 180 stopni, by dolecieê z powrotem na Florydë. Z dosîyszanych rozmów wynikaîo, ûe koïczy sië paliwo i ûe wszystkie instrumenty pokîadowe zwariowaîy i kaûdy daje inne odczyty. Sîyszalnoôê stawaîa sië coraz sîabsza, z czego wywnioskowano, ûe eskadra leci na wschód oddalajâc sië od bazy i lecâc na peîne morze. Wreszcie usîyszano okrzyk Stiversa: "Mój Boûe! Wyglâda jakbyômy wkraczali w biaîâ wodë... Jesteômy kompletnie zgubieni... Nie leêcie za nami... Oni wyglâdajâ, jak gdyby przybyli z innego ôwiata..." Po tym komunikacie îâcznoôê zostaîa przerwana. Z lotniska Banana River Air Station wyleciaî na ratunek ratowniczy wodnopîatowiec typu Martin Mariner PBM, zaopatrzony w specjalne instrumenty i urzâdzenia majâce pomóc lotnikom zmuszonym do wodowania. Ekipa skîadaîa sië z dwunastu osób. Skierowali sië na poîudniowy wschód i podobnie jak eskadra przepadli bez ôladu. Zaginiëcie w ciâgu kilku godzin 6 samolotów z 27 ludúmi spowodowaîo najwiëksze w dziejach marynarki USA morskie i lotnicze poszukiwania. Braîo w nich udziaî 307 samolotów, 4 niszczyciele marynarki, kilka okrëtów podwodnych, 18 jednostek Straûy Przybrzeûnej, specjalne statki ratownicze i setki prywatnych îodzi i jachtów. Z Bahamów doîâczyîy jeszcze jednostki marynarki brytyjskiej i samoloty RAF'u. Poszukiwania trwaîy od ôwitu do zmroku, samoloty czesaîy morze na obszarze 600 000 km kwadratowych - bez skutku. Nie znaleziono ani tratw ratunkowych, ani szczâtków, ani nawet plam oleju na wodzie. Zaginione 10 minut Wypadek ten zdarzyî sië w 1969 r. na lotnisku w Miami. Ôledzony na ekranie radarowym samolot lini pasaûerskiej National Airlines podchodzâcy wîaônie do lâdowania nagle z ekranu tego zniknâî na okoîo 10 minut, by potem powtórnie sië  na nim ukazaê, po czym normalnie, bez przeszkód wylâdowaê. Pilot i zaîoga samolotu byli ogromnie zdziwieni popîochem wywoîanym na lotnisku. Oni sami niczego dziwnego nie zauwaûyli. Gdy powiedziano im, ûe nie egzystowali przez 10 minut sprawdzono zegarki pasaûerów i w samolocie. Wszystkie póúniîy sië o 10 minut w stosunku do rzeczywistego czasu. Byîo to zdumiewajâce, gdyû na 20 minut przed znikniëciem na samolocie sprawdzano czas z obowiâzujâcym na lotnisku i nie stwierdzono wówczas ûadnych róûnic. O wîos od katastrofy 6 kwietnia 1979 r. niezwykîâ przygodë przeûyli piloci i pasaûerowie samolotu pasaûerskiego Boeing 727 amerykaïskiej linii lotniczej TWA, lecâcego z Nowego Jorku do Minneapolis. Przy dobrej pogodzie samolot nagle poczâî drûeê, wypadî z kursu, przekozioîkowaî i zanurkowaî z wysokoôci 13 000 metrów, by w ciâgu kilku sekund z prëdkoôciâ wiëksza od dúwiëku opaôê o ponad 7 000 metrów, póki pilot nie zdoîaî opanowaê maszyny. Jeden z pasaûerów powiedziaî: "Czuîem jak gdyby mi wgniatano twarz, krew uderzyîa mi do gîowy, wszyscy krzyczeli, myôlaîem, ûe to juû koniec". Dyrektor FAA powiedziaî: "Nie znam wypadku, w którym samolot pasaûerski przekozioîkowaîby i pozostaî w caîoôci. Byî to równieû chyba pierwszy wypadek w historii lotnictwa cywilnego, gdy samolot nie przystosowany do rozwijania prëdkoôci ponaddúwiëkowej uczyniî to i nie rozleciaî sië w powietrzu!" Eksperyment filadelfijski Ten tajny eksperyment zostaî przeprowadzony w 1943 roku przez marynarkë USA w porcie Filadelfia oraz na peînym morzu. Celem jego byîo wypróbowanie dziaîania pola magnetycznego na okrët wojenny, którym byî niszczycieî USS "Eldridge" D-173 oraz na zaîogë przebywajâcâ na jego pokîadzie. Uûyto do tego magnetycznych generatorów (zwanych degausserami), które miaîy stworzyê na okrëcie i wokóî niego pole magnetyczne. Oto przebieg tego eksperymentu: Na samym poczâtku ukazaîa sië wokóî statku lekka, ôwiecâca, zielonkawa mgieîka. Mgîa taka byîa czësto obserwowana podczas nie wyjaônionych zdarzeï w Trójkacie Bermudzkim. Ogarnëîa ona bardzo szybko caîy okrët. Pole magnetyczne miaîo ksztaît elipsoidy i rozciâgaîo sië 100 metrów z kaûdej strony okrëtu (zaleûaîo to od aktualnej pozycji ksiëûyca i dîugoôci geograficznej). Wszystkie osoby, które znalazîy sië w tym polu, widaê byîo jako niewyraúne zarysy sylwetek. Ci którzy znajdowali sië na pokîadzie sprawiali takie wraûenie jakby chodzili lub stali w powietrzu. Po zwiëkszeniu siîy pola osoby znajdujâce sië poza nim nie mogîy w ogóle niczego dostrzec poza odciskiem kadîubu w wodzie. Poîowa oficerów i zaîogi okrëtu momentalnie kompletnie zwariowaîa. Niektórzy, przez dîuûszy czas po eksperymencie, trzymani byli w specjalnych oôrodkach, gdzie otrzymywali specjalistycznâ naukowâ pomoc. U wielu z czîonków zaîogi zostaîy zwiëkszone zdolnoôci psychiczne oraz zdolnoôê transmutacji czyli czasowego znikania lub pojawiania sië w róûnych miejscach. Do typowych skutków ubocznych zbyt dîugiego przebywania w polu magnetycznym naleûaîy: "unoszenie sië w powietrzu", "tkwienie bez ruchu", "zamarzanie". Czîowiek, który "tkwiî bez ruchu" nie mógî poruszaê sië z wîasnej woli. Jeôli w takiej chwili nie podbiegîo do niego kilku kolegów znajdujâcych sië z nim w polu magnetycznym i nie poîoûyîo na nim swoich râk wówczas "zamarzaî". Kiedy czîowiek "zamarzaî" oznaczaîo sië dokîadnie jego pozycjë i wyîâczaîo pole magnetyczne. Wszyscy poza "zamroûonym" mogli znów poruszaê sië w swoich materialnych ciaîach. Nastëpnie czîonek zaîogi o najkrótszym staûu musiaî iôê w to miejsce gdzie byî "zamroûony" i odszukaê jego twarz lub fragment skóry nie osîoniëty mundurem. Byîo to potrzebne do zastosowania specjalnie skonstruowanej maszyny do "rozmraûania". "Rozmraûanie" trwaîo od jednej godziny do szeôciu miesiëcy (tyle potrzebowano na uratowanie pierwszego "zamroûonego"). Marynarka amerykaïska nigdy nie przyznaîa sië do przeprowadzenia takiego eksperymentu. Wszelkie wieôci zostaîy pochîoniëte przez cenzurë. Zachowaîa sië jedynie krótka notka w jednej z gazet filadelfijskich. Wyszperaî: Nightmare:::::::: AMP2/TXT/nztz/UFO.txt :::::::: Czym jest UFO? Na poczâtek kilka okreôleï: - UFO jest to nieznane zjawisko istniejâce fizycznie i obiektywnie, zawierajâce w sobie wszystkie dane umoûliwiajâce jego wyjaônienie - UFO sâ to statki pozaziemskiego pochodzenia lub przybywajâce z innych wymiarów czasoprzestrzeni - UFO jest to przejaw istniejâcej w kosmosie wyûszej inteligencji, która wszystkim kieruje PROGDIR:GFX/nztz/ufo Dane o UFO wskazujâ, ûe jest to albo najwiëksza rewolucja wszystkich czasów, albo najwiëksze masowe oszustwo w historii ludzkoôci. Klasyfikacja spotkaï: Nocne ôwiatîa (NL) - obserwacje nietypowych ôwiateî na nocnym niebie, których wyglâd i niekiedy ruchy nie dajâ sië wyjaôniê w kategoriach znanych úródeî ôwiatîa. Dzienne dyski (DD) - dzienne obserwacje obiektów, czësto posiadajâcych metalicznâ z wyglâdu powierzchnië, lecâcych lub unoszâcych sië nieruchomo w powietrzu, znajdujâcych sië nieruchomo w powietrzu, znajdujâcych sië w znacznej odlegîoôci od ôwiadka. Obserwacje Radarowo Wizualne (RV) - jednoczesne obserwacje wzrokowe nieznanych obiektów na niebie i ich ech na ekranach radarów. Bliskie spotkania I stopnia (CE I) - UFO obserwowane z odlegîoôci mniejszej niû 200 m, nie oddziaîywujâce na obserwatora i otoczenie. Bliskie spotkania II stopnia (CE II) - UFO obserwowane z odlegîoôci mniejszej niû 200 m. Odziaîywujâce na otoczenie i ôwiadków lub pozostawiajâce fizyczne ôlady. Bliskie spotkania III stopnia (CE III) - UFO obserwowane z bliskiej odlegîoôci wraz z jego czîonkami zaîogi: CE III A: obserwacje istoty lub istot wewnâtrz UFO CE III B: obserwacje istoty lub istot podczas wchodzenia lub wychodzenia z UFO CE III C: obserwacje istot w pobliûu UFO CE III D: obserwacje istoty w pobliûu obserwacji UFO CE III E: obserwacja istoty mimo braku w pobliûu UFO CE III F: obserwacja UFO oraz sîyszenie w gîowie jakiegoô gîosu, mimo braku obserwacji jakiejkolwiek istoty CE III G: tzw. "wziëcie" (abduction) - oznacza w uproszczeniu zabranie na pewien czas obserwatora na pokîad UFO Spotkania w kosmosie UFO obserwowane sâ nie tylko z Ziemi. Oto relacje astronautów, którzy doôwiadczyli spotkania z UFO w przestrzeni kosmicznej: Mercury, 16 maja 1963, zaîoga - Cooper Przelatujâc nad Hawajami odebraî na specjalnej czëstotliwoôci jakieô gîosy rozmawiajâce w jëzyku, który jak sië póúniej okazaîo po dokîadnym przebadaniu dokonanego na taômie zapisu tej rozmowy, nie jest ûadnym z ziemskich jëzyków. Lacâc nad Australiâ widziaî olbrzymie UFO, które byîo widoczne takûe z Ziemi. Gemini 4, 3 czerwca 1964, zaîoga - McDivitt, White O maîo nie zderzyli sië ze srebrzystym, jajowatym cylindrem, za którym ciâgnâî sië ôwiecâcy ogon. Ów obiekt zostaî przez nich sfotografowany. Gemini 7, 4 grudnia 1965, zaîoga - Borman, Lovell Sfotografowali olbrzymie UFO wraz z jego ukîadem napëdowym w czasie gdy leciaî za nimi. Gemini 9, 3 czerwca 1966, zaîoga - Stafford, Cernan Personel naziemny oraz zaîoga statku obserwowaîa UFO towarzyszâce czîonowi zaîogowemu od samego startu. Gemini 10, 18 lipca 1966, zaîoga - Young, Collins Dwa UFO leciaîy obok czîonu zaîogowego, lecz bîyskawicznie zniknëîy gdy astronauci zwrócili sië do kontroli lotu o sprawdzenie obiektów za pomocâ radaru. Gemini 11, 12 wrzeônia 1966, zaîoga - Gordon, Conrad Przelatujâc nad Madagaskarem widzieli jakiô podîuûny obiekt. NASA powiedziaîa, ûe to radziecki Proton 3 lecz jak sië póúniej okazaîo znajdowaî sië on w tym czasie w odlegîoôci 550 km od tego miejsca. Apollo 8, 21 grudnia 1968, zaîoga - Borman, Lovell, Anders W czasie okrâûania Ksiëûyca widzieli UFO. Zameldowali wówczas: "Stwierdzamy, ûe ôw. Mikoîaj istnieje naprawdë". Ponadto na czëstotliwoôciach uûywanych do komunikowania sië w przestrzeni kosmicznej usîyszeli jakiô nieznany jëzyk. Apollo 10, 18-26 maja 1969, zaîoga - Stafford, Young, Cernan Widzieli dwa UFO towarzyszâce im w czasie okrâûania Ksiëûyca, a takûe w drodze powrotnej. Apollo 11, 16 lipca 1969 (lâdowanie na Ksiëûycu), zaîoga - Armstrong, Collins, Aldrin Przed lâdowaniem na Ksiëûycu dwa UFO oraz jakiô dîugi cylinder unosiîy sië w górze. Kiedy Apollo 11 wylâdowaî wewnâtrz krateru, jakieô dwa bliûej niezidentyfikowane pojazdy kosmiczne przysiadîy na jego krawëdzi, a nastëpnie odleciaîy. Zostaîy one sfotografowane przez Aldrina. Zdjëê nie opublikowano. NASA byîa zmuszona zmieniê poczâtkowo zaplanowane miejsce lâdowania lâdownika Eagle, poniewaû odkryto, ûe w tamtym miejscu znajdujâ sië jakieô poruszajâce sië urzâdzenia. Oto fragment rozmowy, który zostaî wyciëty: Aldrin: Co to byîo? Do cholery, co to mogîo byê? Chciaîbym wiedzieê. Kontrola lotu: Co sië tam dzieje? ... (zakîócenia) ... Kontrola lotu wzywa Apollo 11... Aldrin: Te obiekty sâ ogromne, sir... Wprost gigantyczne... Jak mi Bóg miîy, nie uwierzylibyôcie! Widzë tam teraz jakieô pojazdy kosmiczne... Ustawione w szeregu na krawëdzi krateru po tamtej stronie... Oni sâ na Ksiëûycu i obserwujâ nas. Apollo 12, 14 paúdziernika 1969, zaîoga - Conrad, Gordon, Bean Obserwatoria astronomiczne na Ziemi obserwowaîy dwa bîyszczâce UFO w pobliûu Ksiëûyca, towarzyszâce Apollo 12. Póúniej, przed lâdowaniem na Ziemi obserwowano UFO z czerwonymi ôwiatîami. Apollo 17, 7-19 grudnia 1972, zaîoga - Cernan, Evans, Schmitt Obserwowali UFO bëdâc jeszcze w pobliûu Ziemi, potem w pobliûu Ksiëûyca, a takûe w drodze powrotnej. Raporty mówiâce o tych spotkaniach byîy cenzurowane, przeinaczane lub najzupeîniej w ôwiecie bagatelizowane dlatego nie przeszîy do opini publicznej. Sytuacji tej dodatkowo sprzyjaîo to, ûe wszyscy astronauci pracujâcy w NASA peînili jednoczeônie sîuûbë wojskowâ i musieli byê posîuszni rozkazom, które mówiîy: milczeê! Katastrofy UFO Oto kilka zdarzeï jakie miaîy miejsce podczas odwiedzin UFO. Zostaîy one zrelacjonowane przez naocznych ôwiadków: 2 lipca 1947 roku w Roswell w stanie Nowy Meksyk. Oficer wywiadu wojskowego i straûnicy donieôli o rozbiciu UFO w ksztaîcie dysku, które eksplodowaîo w powietrzu. Jak wiadomo pozostaîoôci po katastrofie przetransportowano do bazy lotniczej Wright Patterson, rozpuszczajâc wiadomoôê, ûe byî to balon badawczy. W odlegîoôci 150 mil od miejsca wypadku znaleziono ciaîa humanoidów. W 1950 roku ogîoszono, ûe na granicy Stanów Zjednoczonych z Meksykiem znaleziono rozbity spodek i ciaîa humanoidów. W poszukiwaniach braîy udziaî jednostki wojskowe obu krajów. W 1953 roku pilot wojskowego helikoptera doniósî o rozbitym spodku o ôrednicy okoîo 25 metrów i o ciaîach humanoidów o wzroôcie okoîo 120 cm. Wszystko przewieziono do bazy lotniczej w Longley. W 1953 roku pilot ujawniî, ûe widziaî jak w hangarze bazy Wright Patterson wyîadowywano ciaîa humanoidów leûâce w pudîach z lodem. Miaîy duûe gîowy, wzrost nie przekraczaî metra. W 1966 roku byîy oficer wywiadu oôwiadczyî, ûe w bazie Wright Patterson widziaî ciaîa humanoidów znajdujâcych sië w stanie hibernacji, umieszczone w szklanych pudîach. Miaîy po metrze dîugoôci i szarâ skórë. W dniu 18 stycznia 1978 roku w bazie lotniczej w Mc-Guire, w stanie New Jersey, zostaîo zestrzelone UFO, które uprzednio naruszyîo nie uûywany pas startowy. Ciaîa humanoidów przetransportowano samolotem naleûâcym do bazy Wright Patterson. Uprowadzenia ludzi do UFO Kontakty ludzi z kosmitami juû od tysiâcleci znajdujâ odbicie w mitach i legendach wielu kultur. W przeciwieïstwie do dominujâcej w zachodnich spoîeczeïstwach metafizyki, stawiajâcej czîowieka w centrum ponad innymi formami ûycia i w oderwaniu od nich, w róûnych regionach ôwiata przyznaje sië prawo istnienia pozaludzkiej inteligencji i duchów. W wielu spoîeczeïstwach postrzega sië ôwiadomoôê jako urzâdzenie pozwalajâce nam komunikowaê sië z istotami nie zawsze widzialnymi, innymi niû my sami. Zjawiska posiadajâce "ufologicznâ" naturë odnotowywano przez ostatnie dziesiëê tysiëcy lat poczâwszy od relacji Ezechiela w Starym Testamencie. Relacje o uprowadzeniach najczëôciej pochodzâ z païstw zachodnich lub z rejonów, w których dominuje kultura Zachodu. Pod wzglëdem liczby uprowadzeï przodujâ Stany Zjednoczone, na drugim miejscu jest Wielka Brytania i Brazylia. Sprawa Hillów Wspóîczesne badania nad uprowadzeniami zapoczâtkowaîy doôwiadczenia Betty i Barneya Hillów z wrzeônia 1961 roku. Païstwo Hill, stateczne i szanowane maîûeïstwo z New Hampshire, przez ponad dwa lata cierpieli na niepokojâce dolegliwoôci. Wreszcie postanowili poradziê sië bostoïskiego psychiatry Benjamina Simona. Barney cierpiaî na bezsennoôê, Betty zaô drëczyîy senne koszmary. Obie te dolegliwoôci byîy bardzo dokuczliwe. Uznali oni, ûe przyczynâ cierpieï sâ wydarzenia pewnej wrzeôniowej nocy kiedy to podczas podróûy z Montrealu "zgubili" dwie godziny. Païstwo Hill opowiadali, ûe nocâ 19 wrzeônia 1961 roku ich samochód zostaî "zatrzymany" przez maîych, szarych humanoidów o niezwykîych oczach. Chwilë przedtem dostrzegli ruchome ôwiatîa, a nastëpnie niezwykîy latajâcy obiekt. Maîûonkowie nie mogli sobie przypomnieê co dziaîo sië przez owe dwie brakujâce godziny, póki dr. Simon nie poddaî ich kilku seansom hipnotycznym. Podczas nich païstwo Hill opowiadali, ûe po wyprowadzeniu z samochodu zostali wbrew swojej woli przeniesieni przez owe istoty do pojazdu kosmicznego. Póúniej poîoûono ich na stole i poddano dokîadnym badaniom, wîâcznie z pobieraniem próbek skóry i wîosów. W brzuch Betty wbito iglë i przeprowadzono "test ciâûowy", natomiast od Barneya pobrano próbkë spermy. Istoty kontaktowaîy sië z Hillami telepatycznie, pozawerbalnie. Maîûonkom nakazano zachowaê caîe zdarzenie w tajemnicy. Barney, który zmarî w 1969 roku przejawiaî szczególnâ niechëê do uznania, iû wydarzenia te rzeczywiôcie miaîy miejsce, obawiaî sië bowiem, ûe zostanie posâdzony o brak zdrowego rozsâdku. Kim sâ osoby uprowadzane Sâ to przypadkowe osoby ze wszystkich warstw spoîecznych. Niepowodzeniem skoïczyîy sië próby ustalenia psychopatologicznego podîoûa zjawiska, bowiem uprowadzeni wykazywali jedynie zaburzenia pourazowe. Testy psychologiczne nie ujawniîy u badanych osób ûadnych zaburzeï umysîowych czy emocjonalnych. Mimo, ûe niektóre ofiary uprowadzenia pamiëtajâ tylko pojedyncze dramatyczne doôwiadczenia, to jednak po bliûszym zbadaniu okazuje sië, ûe spotkania z obcymi trwajâ od wczesnego dzieciïstwa. Przebieg uprowadzeï W wiëkszoôci przypadków spotkania, które koïczâ sië uprowadzeniem nastëpujâ w domu lub podczas jazdy samochodem. W niektórych przypadkach ofiary znajdujâ sië na otwartej przestrzeni. Pierwszâ wskazówkâ, ûe moûe dojôê do uprowadzenia, bywa zazwyczaj intensywne niebieskie lub biaîe ôwiatîo nieznanego pochodzenia, zalewajâce sypialnië, brzëczenie lub buczenie, nieuzasadniony lëk, uczucie, ûe coô lub ktoô znajduje sië w pobliûu, a nawet widoczne postacie jednego lub kilku humanoidów. Jeôli uprowadzenie ma miejsce w nocy lub nad ranem to ofiara czësto sâdzi, ûe po prostu ôni. Po wstëpnym kontakcie osoba uprowadzona jest przewaûnie wynoszona przez ôcianë, okno lub dach samochodu. Uprowadzeni stwierdzajâ, ûe przenikajâc przez obiekty materialne odczuwali zaledwie lekkie wibracje. Jeôli uprowadzenie nastëpuje w sypialni to ofiara nie zawsze dostrzega pojazd kosmiczny bëdâcy úródîem ôwiatîa. Maîûonkowie uprowadzonych zostajâ "wyîâczeni" i zazwyczaj "przesypiajâ" caîe zdarzenie. Ofiara czësto nie potrafi zrozumieê, dlaczego jej gîoôny krzyk nie stawia na nogi partnera, który pogrâûony w nieôwiadomoôci, gîëbszej niû zwykîy sen, robi wraûenie wrëcz martwego. Osoba uprowadzona, wprowadzana jest na statek kosmiczny "od podîogi". Na poczâtku jest zazwyczaj ciemne pomieszczenie, jakby przedsionek. Potem przenoszeni sâ do jednego lub kilku wiëkszych pomieszczeï, gdzie poddaje sië ich róûnym badaniom. Pomieszczenia te sâ jasno oôwietlone trochë przymglonâ poôwiatâ odbijajâcâ sië od ôcian. Powietrze jest wilgotne i chîodne. Ôciany i sufit sâ zakrzywione i zazwyczaj biaîe, podîoga jest ciemna a niekiedy nawet czarna. Umeblowanie jest raczej skâpe. Wewnâtrz pojazdu znajduje sië zazwyczaj duûo istot, które sâ zajëte obsîugâ aparatury. Istoty opisywane przez ofiary porwaï wyglâdajâ róûnie, jednak najczëôciej sâ niewielkie (90-120 cm), majâ szare zabarwienie skóry, nie majâ wîosów i uszu, ich nozdrza sâ w stanie szczâtkowym, zaô w miejscu ust znajduje sië cienkie naciëcie. Uwagë przyciâgajâ ogromne czarne i skoône oczy, wydîuûajâce sië ku skroniom. Oczy te majâ w sobie zniewalajâcâ moc. Ludzie zazwyczaj unikajâ patrzenia w nie bo odczuwajâ wówczas obezwîadniajâcy lëk przed paraliûem woli. Niekiedy uprowadzeni dostrzegajâ ludzi wspóîpracujâcych z obcymi. Komunikacja z humanoidami odbywa sië telepatycznie za pomocâ przepîywu myôli lub bezpoôredniego kontaktu umysîowego. Obnaûonâ lub skâpo odzianâ ofiarë kîadzie sië na stole i tam dokonuje sië wiëkszoôci zabiegów. Obcy najpierw dokîadnie oglâdajâ gîowë. Osoby uprowadzone majâ wraûenie, ûe wszystkie ich myôli sâ znane tym istotom. Ma teû miejsce pobieranie próbek skóry i wîosów. Specjalnych narzëdzi uûywa sië do gîëbokiego badania niemal kaûdej czëôci ciaîa: nosa, zatok, oczu, uszu, ramion, stóp, jamy brzusznej, narzâdów pîciowych oraz rzadziej klatki piersiowej. Wykonywane sâ bardzo rozlegîe i niemal chirurgiczne badania wnëtrza gîowy. Bardzo czësto stosowane sâ manipulacje w ukîadzie rozrodczym. Wszystkie te przeûycia powodujâ u ofiar szok. Uprowadzeni znacznie sîabiej pamiëtajâ powrót na Ziemie. Przewaûnie wracajâ do miejsc, z których zostali zabrani. Istoty obce zakîadajâ tzw. blokadë pamiëci, która moûe zostaê zdjëta dopiero podczas seansu hipnotycznego. Wyszperaî: Nightmare:::::::: AMP2/TXT/nztz/W_poszukiwaniu.txt :::::::: W POSZUKIWANIU ZAGINIONEJ ARKI Czy moûliwe jest, aby Arka Przymierza znajdowaîa sië w etiopskiej kaplicy? Graham Hancock - jeden z najbardziej poczytnych autorów - spëdziî osiem lat, poszukujâc odpowiedzi na to pytanie. PROGDIR:GFX/nztz/arka Pokryta zîotem i zwieïczona dwoma umieszczonymi naprzeciw siebie zîotoskrzydîymi cherubinami, Arka Przymierza byîa zapewne wzbudzajâcym grozë przedmiotem kultu. Jej zawartoôê sprawiîa, ûe staîa sië najwiëkszym, najbardziej wszechwîadnym spoôród wszystkich obiektów o charakterze religijnym. Arkë zbudowano w celu umieszczeniu wewnâtrz kamiennych tablic, na których Bóg wyryî dziesiëê przykazaï i - co za tym idzie uwaûano, ûe posiada ona nadnaturalnâ moc. Biblia zawiera opisy, jak to, buchajâc ogniem i roztaczajâc wokóî ôwiatîo, sprowadzaîa plagi i surowe poûary na wrogów Izraela, równaîa góry i zatrzymywaîa rzeki, siaîa zniszczenie w caîych miastach. Moûna jâ zatem uznaê za biblijny odpowiednik bomby atomowej. Jednakûe, pomiëdzy 900 a 500 r. p.n.e. Arka zniknëîa z Pierwszej Ôwiâtyni w Jeruzalem - przeznaczonego dlaï miejsca pobytu, powstaîego po podboju Palestyny i utworzeniu païstwa Izrael przez króla Dawida okoîo 1000 r. p.n.e. Poniewaû Ôwiëte Ksiëgi nie wspominajâ o Arce i miejscu jej przechowywania, jej zaginiëcie uwaûa sië za jednâ z najwiëkszych tajemnic biblijnych. Jedynie Etiopczycy sâ innego zdania... Wyznawcy Etiopskiego Koôcioîa Ortodoksyjnego czczâ pewnâ relikwië, w przekonaniu, ûe jest to oryginalna Arka. Arkë të przechowujë sië w koôciele ôw. Marii z Syjonu, w mieôcie Aksum. Pieczë nad niâ sprawuje straûnik - koptyjski kapîan, który nigdy nie opuszcza tego miejsca i nikomu - nawet wîadcy Etiopii - nie pozwala na niâ spojrzeê. Pozostaîe 20 tysiëcy koôcioîów w kraju posiada kopie Arki, przechowywane w miejscu znanym jako Ôwiëtoôê nad Ôwiëtoôciami. Koôcióî, który nie posiada takiej kopii, uwaûa sië za miejsce nieôwiëte. Znany pisarz - Graham Hancock - usîyszaî të legendë po raz pierwszy w 1983 roku, w trakcie zbierania materiaîów do ksiâûki o Etiopii. W Ôwiëtej Ksiëdze zwanej Kebra Nagast (Chwaîa Królów) znalazî on najstarszy zapisek traktujâcy o przybyciu Arki do Etiopii. Ksiëga opowiada, jak to królowa Saba, podczas pobytu w Jeruzalem, poczëîa dziecko, którego ojcem byî król Salomon. Wróciwszy do Aksum urodziîa syna imieniem Menelik. Jakieô 20 lat póúniej Menelik udaî sië do Jeruzalem i spëdziî rok na dworze swego ojca. Opuszczajâc Jeruzalem, ukradî Akrë i sprowadziî jâ do Aksum. Podczas pierwszego pobytu w Etipoii w 1983 roku Hancock wyznaczyî sobie dwa zadania - odwiedziê kaplicë w Aksum i spytaê straûnika o legendë Arki. "Przybyîa do Etiopii, do tego ôwiëtego miasta... Od tego czasu pozostaje tu, w tym miejscu" - powiedziaî straûnik. Czyûby byîa to prawda? Opuôciwszy Aksum, Hancock postanowiî sprawdziê, czy historia ta ma jakiekolwiek oparcie w faktach. Poczâtkowo badania nie byîy zbyt obiecujâce. Profesor Richard Pankhurst - wybitny historyk specjalizujâcy sië w tym temacie - powiedziaî Hancock'owi, ûe gdyby legenda o Salomonie i Sabie osadzona byîa korzeniami w staroûytnej Etiopii, to Saba prawie na pewno pochodziîaby z Arabii, a nie z Etiopii. Jeszcze wiëksze wâtpliwoôci budziî fakt, ûe Aksum nie istniaîo w czasach Menelika. W istocie nie ma ôladów istnienia miasta przynajmniej do III wieku p.n.e., tj. przez okoîo 700 lat po jego ômierci. Hancock zaprzestaî poszukiwaï, ale nadal nurtowaîo go pytanie, czy w legendzie nie tkwi przypadkiem ziarno prawdy. Siedem lat póúniej podjâî poszukiwania Arki, zwracajâc sië do pierwotnego úródîa danych - Biblii. Korzystajâc z komputerowej wersji Starego Testamentu znalazî ponad 200 wzmianek odnoônie Arki, aû do panowania króla Salomona (970 - 931 r. p.n.e.). Potem nie wspomina o niej, aû do okoîo 620 r. p.n.e., kiedy to dwa ustëpy zdajâ sië ôwiadczyê na rzecz faktu, ûe nie ma jej juû wówczas w Pierwszej Ôwiâtyni. Innymi sîowy, mamy okres niewiele ponad 300 lat, w ciâgu którego relikwia mogîa w tajemniczy sposób zginâê. Dysponujâc solidnym, komputerowym warsztatem badawczym Hancock poszukiwaî sîów lub zestawieï wyrazów, które wystëpowaîy we wczeôniejszych fragmentach tekstu i wiâzaîy sië z Arkâ. Rozumowanie swoje oparî na przekonaniu, ûe kaûde wystâpienie tego typu wyraûeï w ciâgu trzech stuleci stanowiîoby przekonywujâcâ, aczkolwiek poôredniâ, wskazówkë dotyczâcâ momentu i okolicznoôci jej zaginiëcia. Stosujâc të technikë Hancock ustaliî, ûe Arka pozostawaîa w Pierwszej Ôwiâtyni przynajmniej do 701 r. p.n.e. Oznacza to, ûe mogîa zginâê w stosunkowo krótkim, zaledwie 80-letnim okresie, pomiëdzy 701 a 620 r. p.n.e. Dlaczego w takim razie zniknëîa? Wyniki dalszych badaï sugerujâ, ûe Arka mogîa byê wywieziona podczas panowania Manassesa (687 - 642 r. p.n.e.). Byî on znanym grzesznikiem, który odwróciî sië od judaizmu. W 1990 roku dr Menahem Haran z Uniwersutetu Hebrajskiego w Jeruzalem powiedziaî Hancock'owi, ûe Arka mogîa opuôciê Jeruzalem okoîo 650 r. p.n.e. za sprawâ kapîanów wiernych judaizmowi. Byîo to wówczas, gdy Manasses postawiî posâg pogaïski w Ôwiâtyni. Przeraûeni perspektywâ profanacji Arki przez obecnoôê tego posâgu kapîani dla bezpieczeïstwa mogli wywieúê jâ w inne miejsce. Jednakûe dr Haran nie chciaî spekulowaê na temat przypuszczalnego miejsca pobytu Arki. Kilka tygodni po rozmowie z Haranem, Hancock uzyskaî prawdopodobnâ odpowiedú on niemieckich archeologów prowadzâcych wykopaliska na Elefantynie, wyspie usytuowanej na Nilu. Okazaîo sië, ûe w czasie wykopalisk odnaleziono zapiski wskazujâce, ûe okoîo 650 r. p.n.e. kapîani uciekajâcy przed Manassem wybudowali tu ôwiâtynië. W tych czasach byîa to jedyna, poza Jeruzalem, ôwiâtynia ûydowska. Wedîug Biblii Ôwiâtynia w Jeruzalem zostaîa wybudowana wyîâcznie po to, aby sîuûyê jako "miejsce przechowywania Arki Przymierza". Czy zatem nie jest prawdopodobne, ûe ôwiâtynia na Elefantynie powstaîa w tym samym celu? Kolejne wskazówki takûe zawdziëczamy niemieckim archeologom. Stwierdzili oni bowiem, ûe po okoîo 200 latach, w V wieku p.n.e. ôwiâtynia zostaîa zburzona w wyniku konfliktu z lokalnâ spoîecznoôciâ egipskâ. W tym samym czasie zniknëli Ûydzi zamieszkujâcy Elefantynë. Nie pozostaîy ûadne ôlady wskazujâce na pogrom, wydaje sië, ûe po prostu "spakowali swoje manatki i opuôcili wyspë". Archeolodzy nie mieli koncepcji, co do miejsca, w które mogli sië udaê, ale Hancock miaî swojâ wîasnâ teorië. W listopadzie 1989 r. Hancock przeprowadziî gruntowne badania jeziora Tana w Etiopii, skâd bierze swój poczâtek Nil Bîëkitny. To gigantyczne rozlewisko wody, usytuowane 1830 metrów nad poziomem morza, usiane jest setkami trudno dostëpnych wysepek, które mogîyby stanowiê idealne miejsce schronienia, byê moûe dla uciekajâcych z Elefantyny Ûydów. Hancock zbadaî klasztory, które istniejâ na tychûe wysepkach od czasów przyjëcia przez Etiopië chrzeôcijaïstwa w 300 r. n.e. Na jednej z najbardziej oddalonych wysepek - Tana Kirkosopowiedziano mu niezwykîâ wersjë legendy o przybyciu Arki do Etiopii. Mnisi z wyspy Tana Kiros utrzymujâ, ûe kiedy ôwiëta relikwia przybyîa do Etiopii to - wbrew twierdzeniom wiëkszoôci etiopskiego kleru - nie zostaîa ona przywieziona bezpoôrednio do Aksum, lecz najpierw trafiîa na ich wyspë. Czy jest moûliwe, aby w nastëpstwie zburzenia ôwiâtyni w Elefantynie, ûydowscy uchodúcy uciekli na poîudnie, zabierajâc z sobâ drogocennâ relikwië? Gdyby postëpowali wzdîuû systemu rzecznego Nilu, poprzez pustynie Sudanu i dalej w górzyste obszary Etiopii dotarliby do jeziora Tana. "Ôwiëta Arka pozostawaîa tutaj, na Tana Kirkos, przez okoîo 800 lat" - powiedziaî Hancock'owi jeden z zakonników. Póúniej król Ezana, za sprawâ którego Etiopia przyjëîa chrzeôcijaïstwo, zabraî Arkë do Aksum i umieôciî jâ w tamtejszym koôciele. Tak oto ostatni fragment ukîadanki trafiî na swoje miejsce. W styczniu 1991 r. bogatszy o nowe odkrycia Hancock powróciî do Aksum. O tej porze roku - zgodnie z wierzeniami - arka opuszcza miejsce znane jako Ôwiëtoôê nad Ôwiëtoôciami, aby uôwietniê religijna procesjë podczas dorocznych obchodów ôwiëta Timkat. Straûnik, którego Hancock spotkaî podczas pierwszej wizyty w Aksum juû dawno temu zmarî. Kolejnym straûnikiem Arki zostaî Gebra Mikail - wysoki, zbliûajâcy sië do 60-tki, siwowîosy mëûczyzna, o mocnej budowie ciaîa, z gîëboko osadzonymi oczyma, przysîoniëtymi kataraktâ. Hancock wyznaî, ûe przebyî dîugâ drogë w nadziei zobaczenia Arki na wîasne oczy. "Zatem odbyî pan podróû zbytecznâ, bowiem nie ujrzy jej pan" - odpowiedziaî. Pomimo dalszych nalegaï, Hancock nie byî w stanie uzyskaê wiëcej informacji. Ostatnie sîowa straûnika brzmiaîy: "Czyni cuda i... sama w sobie jest cudem. To rzeczywisty cud. To wszystko co mam do powiedzenia". Nastëpnego wieczora Hancock byî ôwiadkiem obchodów ôwiëta Timkat. Dúwiganâ przez kapîanów potëûnâ, prostokâtnâ skrzynië okryto ciëûkâ, bîëkitnâ materiâ z wyszytym naï symbolem goîëbia. Jednakûe skrzynia nie byîa pokryta zîotem, brak byîo takûe zwiëczajâcego cherubina na szczycie. Nie przypominaîa Biblijnej Arki. Przez caîy czas trwania procesji Hancock wypatrywaî Gebry Mikail - straûnika Arki. W czasie dwudniowego ôwiëta straûnik nawet na chwilë nie opuôciî swojego stanowiska. Nie interesowaîy go wydarzenia na zewnâtrz. Pozostaî w kaplicy, w miejscu zwanym Ôwiëtoôciâ nad Ôwiëtoôciami, wypeîniajâc naîoûony naï obowiâzek. Hancock poôwiëciî osiem lat na poszukiwania, które biorâc swój poczâtek i koïczâc sië w staroûytnym mieôcie Aksum, zatoczyîy peîne koîo. Czy w miejscu zwanym Ôwiëtoôê nad Ôwiëtoôciami, pod czujnym okiem straûnika spoczywa prawdziwa Akra Przymierza? Czy teû nadal pozostaje w ukryciu, oczekujâc na swojego odkrywcë gdzie indziej? Wyszperaî: CESAR :::::::: AMP2/TXT/nztz/Wampiry.txt :::::::: Wampiry Wôród panteonu niewâtpliwych "gwiazd" ôwiata mroku jednâ z czoîowych pozycji zajmuje postaê wampira. Ta mroczna istota nieustannie pobudza naszâ wyobraúnië, wydaje sië, o ile to moûliwe, pomimo swego ludzkiego wyglâdu bardziej straszna od najstraszliwszych monstrów i potworów. Nie dziwi zatem, ûe i w ôwiadomoôci wielbicieli gatunku grozy, wampir odgrywa jednâ z wiodâcych ról. PROGDIR:GFX/nztz/dracula Nie moûna jednoznacznie okreôliê gdzie leûy pierwowzór mitycznego wampira. Element ûywienia sië ludzkâ krwiâ istnieje bowiem w wielu kulturach. Uwaûa sië czësto, ûe wampir ma rodowód czysto sîowiaïski, ûe wywodzi sië od naszych wâpierzy i strzygoniów. Jeôli chodzi o bardziej dogîëbne spojrzenie najbardziej do wyobraúni przemawia nam fragment z ksiëgi Nod, mówiâcy o Kainie, który za zabicie swego brata ukarany zostaî przekleïstwem krwi i wiecznym ûyciem. Jakkolwiek jednak gîëboko zaglâdaliômy w przeszîoôê, co do jednego musimy byê zgodni - wampir, taki jakiego znamy obecnie, jaki nas najbardziej fascynuje, narodziî sië trochë ponad sto lat temu w powieôci pewnego irlandzkiego pisarza. Bram Stoker, bo o nim mowa, nigdy nie zbieraî przychylnych recenzji krytyki, ale ta jedna powieôê, która wykreowaîa postaê nocnego îowcy, arystokraty wôród wampirów, zapewniîa mu nieômiertelnoôê. Przewaga wykreowanej przez Stokera wizji przeraûajâcej istoty, nad wczeôniejszymi wyobraûeniami o krwiopijcach, jest niezaprzeczalna. Arystokratyczny, wiecznie ûywy, o nienagannych manierach, nie pozbawiony, tak charakterystycznej dla ówczesnych powieôci, dwuznacznoôci i odrobiny erotyki staî sië nowym kanonem wampiryzmu. Nie jest prawdâ jakoby postacie niektórych ze wspóîczesnych Wampirów nie miaîy nic wspólnego z Draculâ. Choêby jako opozycja, stale nawiâzujâ one do pierwowzoru z powieôci Stokera. Juû nigdy nie bëdâ stawiane na równi z innymi bezmózgimi monstrami. Elegancja, wdziëk i wyrafinowanie sâ i zapewne pozostanâ juû na zawsze ich gîównâ cechâ i atutem. Oczywiôcie ewolucja dosiëgîa i te wspaniaîe istoty. Coraz czëôciej stanowiâ one wîasnâ zamkniëtâ kastë, do której dostëp majâ wybrani tylko (przez Wampiry naturalnie) ômiertelnicy, przestajâ obawiaê sië czosnku, drewnianych koîków czy krucyfiksów. Paradoksalnie bardzo lubiâ ôwiatîo, choê rzeczywiôcie wciâû tylko sztuczne. Sâ nawet takie Wampiry, które bluúnierczo poddajâ w wâtpliwoôê istnienie samego Draculi. Niezmienny jednak pozostaje okrywajâcy ich mrok, nierozerwalnie zwiâzany z nocâ, okrucieïstwo towarzyszâce ich îowom, no i jednak troszeczkë erotycznych podtekstów towarzyszâcych wiëkszoôci opowieôci o nich. Kwestia tej zawoalowanej erotyki w wampirzych opowieôciach towarzyszy nam niemal od poczâtku naszych rozwaûaï. Abstrahujâc od aluzji zawartych w samej powieôci Brama Stokera, bez trudu moûna zauwaûyê seksualne podteksty, sprawiajâce, ûe pozornie makabryczna czynnoôê zabijania ofiary poprzez pozbawianie jej krwi staje sië swoistym misterium. Czemu nadobne biaîogîowy zabijane przez wampira krzyczâ nie z bólu, lecz z rozkoszy? Czemu wizja nieômiertelnego kochanka, mrocznego amanta od lat przyprawia grono niewiast o, bez maîa, drûenie nóg? Czy odpowiedú leûy w swoistym piëknie tajemniczego zabójcy, czy teû w gotyckiej fascynacji mrokiem i grozâ, jako substytutem pornografii? Jeôli to drugie, to nie sposób znowu przeceniê znaczenia dzieîa irlandzkiego pisarza, który sprawiî, ûe postaê Wampira tak silnie kojarzona jest z Draculâ, ûe nawet fascynacje wîaôciwych jemu czasów przeniosîa wraz z sobâ w czasy wspóîczesne. Jaki jest wspóîczesny wampir? Istota o cerze bardzo bladej, z charakterystycznymi wydîuûonymi kîami. Poruszajâcy i zachowujâcy sië jak normalny czîowiek, ale tylko nocâ. W dzieï, uôpiony w swojej trumnie, sprawia jedynie wraûenie dobrze zachowanego trupa. Posiada nieludzkâ siîë i szybkoôê, jest takûe niebywale wrëcz odporny na zranienia, a caîkowicie na wszelkie choroby. Czyni go to praktycznie nieômiertelnym. Wierzono, ûe moûna go zabiê osikowym koîkiem lub srebrnâ kulâ, natomiast odstraszyê krucyfiksem lub zapachem czosnku. Jak juû pisaîem, dzisiejsze wampiry czësto wyômiewajâ te ôrodki, pewnym wiëc jest jedynie, ûe sâ wraûliwe na ogieï, a ôwiatîo sîoneczne i odciëcie gîowy niechybnie je zabijâ. Jak jednak odciâê gîowë komuô, gdy jesteômy wyrwani ze snu we wîasnym îóûku, bo ôciany i inne zabezpieczenia nie zrobiâ na Wampirze wraûenia? Nie jest takûe prawdâ jakoby krwiopijcy upodobali sobie na ofiary mîode dziewczyny. Mëûczyúni w kaûdym wieku sâ równie poûâdanym pokarmem. Oczywiôcie danych na temat Wampirów mamy duûo, jak juû jednak napisaîem, sâ one czëstokroê sprzeczne ze sobâ i zamydlajâ nam rzeczywisty obraz Nocnego Îowcy. Jak wszystko co pobudza naszâ wyobraúnië, ksiâûë Dracula i jemu podobni stanowili i stanowiâ nadal wdziëczny temat dla filmowców. Pierwszy film o Wampirach powstaî w 1922 r. Nosiî on nazwë "Nosferatu, Symfonia Grozy", a byî oparty (a jakûe) na powieôci Brama Stokera. Pomimo wâtków z powieôci o Draculi, jak przystaîo na protoplastë, film odbiî swoje piëtno na caîej historii "wampirzego" kina, ofiarujâc mu drugiego z wielkich - tytuîowego Nosferatu. Pojawiî sië on póúniej w kilku innych obrazach, z których najgîoôniejszy byî chyba "Nosferatu - wampir" Wernera Herzoga. Grany tam przez niezapomnianego Klausa Kinskiego wampir, byî, w przeciwieïstwie do swego wyglâdu, jednym z najbardziej ludzkich, jego cierpienie przedstawione w typowy ekspresjonistyczny sposób, byê moûe nie robiîo z niego jeszcze naszej ulubionej maskotki, ale jednak skîaniaîo do przedziwnych refleksji nad samotnoôciâ i wyobcowaniem tej istoty. Sprawa koniecznoôci samotnego radzenia sobie ze swoimi problemami egzystencjonalnymi tym intensywniejszymi, ûe spowodowanymi wiecznoôciâ istnienia, jest równieû nieodrodnâ cechâ opowieôci o wampirach. Brak powiewu ôwieûoôci, ciâgîe powielanie utartych schematów, sprawiîo, ûe obdarzone wiecznym ûyciem istoty sâ wypalone od ôrodka. Sens ich istnienia zostaje rozwiany w trakcie wieków tuîaczki. Wampir nie wie nawet, czy stworzony jest przez symbolizujâcego zîo szatana, czy teû w niezrozumiaîym celu przez boga (postaê Kaina). Wbrew stwarzanym pozorom i pomimo swej wiekowej mâdroôci jest on zatem istotâ bardziej zagubionâ od zwykîych ômiertelników. Pozbawiony miîoôci, wszelkie swe emocje, byê moûe nawet uczucia, poôwiëca on na próby zrozumienia sensu swego istnienia. Sâ one, wobec niemoûliwych do przebycia barier z góry skazane na niepowodzenie i efekcie coraz bardziej stacza sië na dno cierpienia. Pomimo swojego realizmu postaê wampira staje sië wiëc z czasem metaforâ naszych ludzkich frustracji i fobii. W obrazie "Martin" z 1976 r. wampirem staje sië nastoletni chîopiec, dla którego jedynym sposobem na uzyskanie akceptacji pîci przeciwnej, a wiëc i odrobiny zrozumienia i miîoôci, jest zabijanie kobiet i wypijanie ich krwi. Wîasne wyobcowanie zaowocowaîo w Martinie przekonaniem, ûe narodziî sië jako wampir, a zabójstwa sâ jedynym sposobem na ûycie. Inny aspekt tego problemu reprezentuje równieû nastoletnia Klaudia z "Wywiadu z wampirem" Neila Jordana. Dla niej koniecznoôê (?) wiecznego ûycia prowadzi równieû do niemoûnoôci osiâgniëcia wieku dojrzaîoôci. Klaudia staje sië wiecznâ zabawkâ dorosîych i, pomimo swojego wewnëtrznego rozwoju, zawsze postrzegana bëdzie jako maîa dziewczynka. Odwieczny problem nastolatków zostaje tutaj podniesiony do granic absurdu i owocuje coraz wiëkszym wyrachowaniem i okrucieïstwem prowadzâcym nawet do zemsty na swoim "twórcy". W czasach obecnych troszeczkë inaczej traktujemy zatem wampiry. Objawiajâc ich sîaboôci, sprawiliômy, ûe sâ nam bardziej bliskie, bardziej nam podobne. Wszystko to moûe w efekcie prowadziê do groteski. Gdy obraliômy te mroczne istoty z ich mistycyzmu, staîy sië one karykaturami samych siebie. Zapominamy, ûe pierwowzór ksiëcia Draculi to sîynny hospodar Vlado, który bez pomocy obozów koncentracyjnych i broni masowego raûenia w wymyôlny sposób zgîadziî kilkadziesiât tysiëcy ludzi. Ûe wampirami czësto sami nazywajâ sië najokrutniejsi masowi mordercy w dziejach ludzkoôci. Ûe ze sîowem wampir nierozerwalnie zwiâzane sâ inne: groza, strach, ômierê. Stâd filmy w stylu "Dracula - wampiry bez zëbów", czy teû "Wampir z Brooklynu" traktujemy tak jak na to zasîugujâ - ze ômiechem, ale nie pozwólmy im w naszych gîowach zatrzeê prawdziwego obrazu wampira. Majestatycznego, wiecznego zabójcy. Hospodar Vlado IV (1430-1477) - w latach 1455-62 i 1776-77 wîadaî Woîowszyznâ, Moîdawiâ i Transylwaniâ. Zasîynâî swoim niewypowiedzianym okrucieïstwem. W trakcie swego ûycia zgîadziî blisko 100 tys. ludzi w najbardziej wyszukany sposób. Dziëki powieôci Brama Stokera - pierwowzór ksiëcia Draculi dzisiejszego wyobraûenia o wampirach. Ksiâûë Dracula pojawiî sië w filmach przeszîo 150 razy, grany miëdzy innymi przez takich aktorów jak Frank Langella, Bela Lugosi, Christopher Lee czy Jack Palance. Pomimo, ûe znakomita wiëkszoôê tych obrazów to niskobudûetowe produkcje o wyjâtkowo niskim poziomie artystycznym, moûna powiedzieê, ûe Dracula staî sië jednâ z najczëôciej pokazywanych postaci ery kinomatografi Niejako ukoronowaniem filmowej kariery Vlada Tepesa jest nakrëcony w 1992r. "Dracula" Francisa Forda Copoli. Ukoronowaniem, nie tylko ze wzglëdu na fakt, iû czerpaî on garôciami z historii filmowego Draculi, ale równieû dlatego, ûe byî niewâtpliwie najwiëkszym z filmów o transylwaïskim ksiëciu. Paradoksalnie, pomimo tak wielu poprzedników, byîa to pierwsza w miarë wierna adaptacja powieôci Brama Stokera. Liczne zapoûyczenia nie przeszkodziîy Coppoli przedstawiê najbardziej oryginalnej wizji króla wampirów. Dracula jawi nam sië mniej okrutny, podporzâdkowany nieuniknionemu przeznaczeniu, wrëcz niewinny. Winë za niego ponosi turecki ûoînierz, który swym oszustwem skîoniî ukochanâ Vlada do samobójczej ômierci, a takûe sam Bóg, odwracajâcy sië od potrzebujâcego w najbardziej dramatycznych chwilach. Kwestia obecnoôci Boga jest w filmie Coppoli niezwykle waûna. W chwili swej ômierci Dracula zapytuje "Gdzie jest mój Bóg? Opuôciî mnie". Faktycznie - byîy obroïca wiary chrzeôcijaïskiej nie tylko nie mógî liczyê na pomoc Boga, ale wrëcz poczuî sië zdradzony, zaszokowany tym, ûe pozwolono mu, bâdú nakazano, wieczne ûycie. Dracula Coppoli podobnie jak Louis z "Wywiadu z wampirem" nie wiedziaî, gdzie leûy sens istnienia. Stwarzajâca pozory takiego celu miîoôê, która znalazîa speînienie w odrodzonej Elizabeth, zdaje sië byê kiczowatâ, ômiesznâ wrëcz opowiastkâ. Na najbardziej nurtujâcy problem ksiâûë nie znalazî wiëc odpowiedzi, czyniâc swe filmowe ukojenie bardzo wâtpliwym. Odrzucajâc róûnice, potrafimy stwierdziê, ûe Dracula Coppoli jest wampirem starej daty. Odczuwa lëk przed czosnkiem, krzyûami, wozi ze sobâ do Anglii skrzynië ziemi ojczystej. Zmienia sië w mgîë, szczury czy wilka i dysponuje caîym arsenaîem staromodnych ôrodków, ale równieû staromodnych obaw. Wydawaîoby sië nawet, ûe nie czuje brzemienia przebytych lat. Wciâû peîen fascynacji dla otaczajâcego go ôwiata, nauki i nowinek technicznych jest wrëcz, moûna powiedzieê, na swój sposób radosny i peîen humoru. Tu bliski jest swojemu literackiemu pierwowzorowi, postaci stworzonej przez Brama Stokera. Film Coppoli jest równieû doskonaîy pod wzglëdem warsztatowym. Szybki i agresywny montaû czyni go niemalûe videoklipem i przyznam sië, na mnie dziaîa wyômienicie. Podobnie jak gwiazdorska obsada na czele z doskonaîym Gary Oldmanem i Anthony Hopkinsem. Z przyjemnoôciâ odnajdziemy w tym filmie takûe swoisty atrybut dla filmowej historii Draculi - mnóstwo cytatów i odniesieï do poprzednich o nim filmach. Najmilszym chyba jednak akcentem, dlatego, ûe swojskim i napawajâcym dumâ, jest ôcieûka filmowa Wojciecha Kilara - absolutny kanon dla kaûdego wielbiciela mrocznej muzyki. "Wampirze kroniki" Anne Rice, a w tym i "Wywiad z wampirem" zdajâ sië kolejnym kamieniem milowym w historii Wiecznie Ûywych. Drukiem ukazaî sië "Wywiad z wampirem" juû w 1976 r., ale za sprawâ Neila Jordana do Polski przybyî dopiero niedawno, niemalûe w tym samym czasie, co Coppolowski "Dracula". Gîówny bohater - wampir Louis - jest wyjâtkiem wôród wspólnoty krwiopijców. Nie pozbawiony do koïca ludzkich zahamowaï i uczuê swoim towarzyszom wydaje sië sîaby i niegodny swego daru, paradoksalnie jednak z czasem staje sië ich najwiëkszâ fascynacjâ. W czym tkwi fenomen Louisa? Nieôwiadomie îâczâc w sobie majestat wampirzej egzystencji i ludzkie sîaboôci, niesie on ze sobâ tak bardzo poûâdany powiew ôwieûoôci. Dla Lestata, swojego twórcy i pierwszego towarzysza, jest nieodgadnionâ zagadkâ, a w swej tajemniczoôci byê moûe równieû prawdziwâ miîoôciâ. Dla Armanda, przywódcy paryskiej komuny wampirów, jest poûâdanym îâcznikiem z umykajâcym mu ôwiatem. Louis w przedziwny sposób umyka przed jednym i drugim, samemu wpadajâc w puîapkë nieômiertelnoôci i pragnâc odkupiê swoje winy poprzez ostrzeûenie zawarte w tytuîowym wywiadzie. Obraz Jordana peîny jest metafor i problemów spoîecznych nie zwiâzanych z naszymi rozwaûaniami. Poruszane sâ kwestie miîoôci homoseksualnej (Louis i Lestat, Armand i Louis), adopcji dzieci przez rodziny homoseksualne (Klaudia). Kwestia miîoôci, wiernoôci, czy teû swoistego szacunku dla swoich twórców czy rodziców. Dla nas najciekawsza jest tutaj kreacja nowego rodzaju wampira - wrëcz caîej jego ewolucji. Typowym wampirem starej daty jest tutaj Armand - ukrywajâcy sië w podziemiach Paryûa, choê nawet ten nie pozbawiony jest odrobiny ekshibicjonizmu - nie morduje bowiem, jak wydawaîoby sië powinien, w skrytoôci, lecz oficjalnie na deskach stworzonego przez siebie teatru pod pozorem odgrywania roli wampira. O krok dalej posuwa sië Lestat, buntownik indywidualista, próbujâcy ûyê "normalnie", wôród ludzi. Pokazujâc sië w ôwiatîach reflektorów, korzysta ze swojej potëgi i siîy, bawi sië swoim piëtnem. Morduje dla przyjemnoôci, jest okrutny, wrëcz makabryczny, a przy tym zarozumiaîy i dumny. Odcina sië w ten sposób od sobie podobnych, ûyjâcych pod powierzchniâ "prawdziwego" ôwiata. Wreszcie Louis - wampir nowoczesny (?). Odkrywajâcy poprzez film wîaônie ponownie piëkno wschodu sîoïca i  ûywych kolorów. Odkrywajâcy râbek prawdziwego ûycia, dziennego ûycia normalnych ludzi. Moûe dziëki temu jego zgorzknienie jest trochë mniejsze, jego cierpienie mniej intensywne. Równoczeônie jednak, dziëki swojemu spojrzeniu na ôwiat, troszeczkë lepiej rozumiejâcy tragedië nieômiertelnoôci - nie jest juû tak bezwzglëdnie okrutny i wyrachowany. Zabija ûeby ûyê, nie dla przyjemnoôci. Nie zamierza eksperymentowaê i skazywaê zwykîych ludzi na swój los. Znamienne, ûe pomimo przepojonych bólem wspomnieï Louisa, pomimo tak wyraúnego ostrzeûenia, ludzka chëê potëgi i wiecznego ûycia sprawia, ûe przeprowadzajâcy wywiad dziennikarz prosi Louisa o uczynienie go podobnym do siebie. Zatem bez obawy - szukajâc przepustki do nieômiertelnoôci sprawimy, ûe przeôladujâca nas rasa wampirów bëdzie nam towarzyszyê wiecznie, zarazem wiecznie dostarczajâc poûywki naszemu pragnieniu strachu i uwielbieniu grozy. sUcHy Úródîo: magazyn "Jazgot":::::::: AMP2/TXT/nztz/Zdjecia_z_satelity-cz1.txt :::::::: Zdjëcia z satelity - cz.1 W przestrzeni kosmicznej daleko od Ziemi krâûâ olbrzymie kamery, które dostrzegajâ na jej powierzchni przedmioty o ôrednicy 300 milimetrów. Kamery przymocowane sâ do satelitów wielkoôci autobusu piëtrowego o dîugoôci 15 metrów, a ich wielkoôê siëga poîowy wielkoôci satelitów. Wojskowi wykorzystujâ te kamery w celach szpiegowskich, do kontroli rozbudowy arsenaîów broni innych krajów. Zdjëcia satelitarne majâ teû mieê inne zastosowania - prezentuje sië PROGDIR:GFX/nztz/gr_sat_halkidiki je w telewizyjnych prognozach pogody, geologowie i ekonomiôci studiujâ zrobione w przestrzeni kosmicznej zdjëcia ukazujâce skaîy i tereny uprawne na Ziemi, astronomowie obserwujâ odlegîe gwiazdy i galaktyki, nie napotykajâc przeszkód w postaci atmosfery ziemskiej. Ale jak te zdjëcia docierajâ na Ziemië? Fotografie z przestrzeni kosmicznej najczëôciej przesyîa sië za poôrednictwem fal radiowych, na podobnej zasadzie, jak obraz telewizyjny. Liczba widocznych szczegóîów zaleûy od gëstoôci linii tworzâcych obraz - im tych linii wiëcej, tym wiëcej szczegóîów moûna odróûniê. Najwiëkszy na ôwiecie cywilny satelita do badania powierzchni Ziemi, francuski SPOT, przekazuje obrazy zawierajâce 6 000 linii - niemal 10 razy wiëcej niû w wiëkszoôci odbiorników telewizyjnych. Oznacza to, ûe na zdjëciu obszaru 100 km kwadratowych zrobionym z wysokoôci 920 kilometrów widoczne sâ przedmioty o ôrednicy 10 metrów. Na zdjëciu Paryûa moûna dostrzec Îuk Triumfalny. Ekspertom wywiadu wojskowego zazwyczaj zaleûy na rozróûnianiu jeszcze mniejszych detali. Podczas kontrolowania dziaîaï wojennych potrzebne sâ zdjëcia szczegóîowe, które umoûliwiajâ okreôlenie liczby wojska na polu walki lub identyfikacjë rodzajów samolotów czy okrëtów. Najnowoczeôniejszy amerykaïski satelita szpiegowski z serii KH-11 przekazuje zdjëcia za pomocâ techniki telewizyjnej. Jednak obszary telewizyjne na ogóî nie zawierajâ tyle szczegóîów, co taôma filmowa o szerokoôci 16 milimetrów lub 35 milimetrów. Gdy taôma jest juû wykorzystana, trzeba przesîaê jâ fizycznie na Ziemië. Jeôli zdjëcia sâ robione na statku obsîugiwanym przez ludzi, kosmonauci mogâ zabraê film ze sobâ. Jest to niemoûliwe w przypadku statku bezzaîogowego. Amerykanie i Rosjanie - a ostatnio Chiïczycy - skonstruîowali wiëc satelity, które automatycznie przesyîajâ filmy na Ziemië. Na amerykaïskich satelitach Big Bird udoskonalono të technikë. Naôwietlonâ kliszë wkîada sië do jednej z szeôciu kapsuî, a nastëpnie wyrzuca w atmosferë ziemskâ. Gdy kapsuîa opada na spadochronie, przechwytuje sië jâ za pomocâ linki, którâ ciâgnie za sobâ samolot transportowy C-130. WYSZPERAÎ: CESAR:::::::: AMP2/TXT/nztz/Zdjecia_z_satelity-cz2.txt :::::::: Zdjëcia z satelity - cz.2 W poîowie lat 70 zespóî naukowców zidentyfikowaî 25 gatunków roôlin rosnâcych na 9 000 pól w Imperial Valley w Kalifornii, nie bëdâc nawet w pobliûu tej doliny. Naukowcy mogli zidentyfikowaê te roôliny m.in. kukurydzë, saîatë i pomidory, dziëki zdjëciom zrobionym z satelity, który przeleciaî nad dolinâ na wysokoôci 920 kilometrów. Kilka satelitów, w tym amerykaïskie z serii Landsat i francuski SPOT, wystrzelono jedynie po to, aby zrobiîy zdjëcia ziemi. Tego rodzaju satelity potrafiâ wyôledziê okreôlone uprawy i skontrolowaê ich stan, mogâ wykryê skaûenia ôrodowiska, np. plamy ropy na morzu, oraz wskazaê geologom pokîady ropy, czy mineraîów. Fotografowanie przy ôwietle dziennym moûe pomóc kartografom w sporzâdzeniu dokîadnej mapy. Pierwsze satelity Landsat odkryîy, ûe na mapach pacyfiku niektóre maîe wyspy zaznaczone sâ w miejscach oddalonych o 16 kilometrów od ich rzeczywistego poîoûenia. Jeszcze wiëcej informacji mogâ dostarczyê zdjëcia zrobione w szerszym zakresie dîugoôci fal. Landsat fotografuje powierzchnië Ziemi przy siedmiu róûnych dîugoôciach fal - trzy widoczne sâ w kolorach niebieskim, zielonym i czerwonym, cztery pozostaîe to fale podczerwone niewidoczne dla ludzkiego oka. Róûne pasma barw pozwalajâ naukowcom odróûniê teren z poszczególnymi rodzajami roôlinnoôci, co w ograniczony sposób dostrzega oko, np. igîy drzewa szpilkowego sâ bardziej zielone niû liôcie drzewa liôciastego. Przy tym porównaniu w grë wchodzâ jedynie zielone dîugoôci fal. Gdy naukowcy patrzâ na wszystkie pasma barw, mogâ dostrzec charakterystyczny odcisk poszczególnych gatunków roôlin, tworzâcych przy pewnej dîugoôci fal jaôniejsze, a przy innej dîugoôci ciemniejsze przestrzenie. W podczerwieni kontrast miëdzy róûnymi rodzajami roôlinnoôci ukazuje sië wyraúnie niû przy dîugoôciach fal widocznych dla oka. Dlatego zmienia sië kolory zdjëê ukazujâc normalnie niewidoczne promieniowanie podczerwone jako kolor widoczny. Zazwyczaj podczerwieï daje obraz czerwony, normalna czerwieï zielony, a zieleï niebieski. Gdy w ten sposób zdjëciu zostanâ juû nadane faîszywe barwy, roôlinnoôê okazuje sië czerwona, poniewaû liôcie dobrze odbijajâ promienie podczerwone. Róûne odcienie czerwieni na poszczególnych polach, odpowiadajâce róûnym sposobom odbijania promieniowania podczerwonego przez róûne roôliny, pozwalajâ naukowcom dokîadnie rozpoznaê ich gatunki. Satelity wykonujâce zdjëcia w podczerwieni, kontrolujâce tereny niedostëpne lub nieuprawiane, mogâ takûe wykrywaê suszë w danym regionie. Iloôê wody w liôciach roôlin decyduje o intensywnoôci odbijanego przez nie promieniowania podczerwonego. Robiâc zdjëcia przy odpowiedniej dîugoôci fal, naukowcy mogâ ustaliê, czy roôlinom nie brakuje wody i uîatwiê farmerom kontrolowanie nawadniania, a takûe przewidzieê suszë. Geologowie wykorzystujâ zdjëcia zrobione przez Landsata do okreôlania miejsc, w których moûna znaleúê surowce. Na zdjëciu o rzeczywistych PROGDIR:GFX/nztz/sattelite2 kolorach zabarwienie skaî moûe informowaê o ich skîadzie - kreda i wapï sâ biaîe, granit na ogóî szary, a bazalt ciemny. Oglâdane w podczerwieni róûne rodzaje skaî majâ charakterystyczne odciski, dziëki czemu moûna wyôledziê te zawierajâce np. magnez czy chrom. Jeôli skaîa pokryta jest warstwâ ziemi, moûna okreôliê jej skîad identyfikujâc rosnâcâ na niej roôlinnoôê. Zdjëcia satelitarne ukazujâ w warstwach skaîy uskoki, zagîëbienia i skîony, które na ziemi mogâ byê niewidoczne dla czîowieka. Sporzâdzenie mapy tych charakterystycznych elementów pozwala geologom okreôliê prawdopodobne poîoûenie pokîadów mineraîów lub zîóû ropy. Radzieckim geologom bardzo wiele informacji dostarczaîy kamery umieszczone na stacjach kosmicznych z serii Salut i Mir. Robiâ one jednoczeônie szeôê zdjëê w pasmach widocznych dla oka oraz w podczerwieni. Wyniki tych badaï doprowadziîy do odkrycia nowych zîóû gazu i ropy w rejonie Woîgi oraz miëdzy Morzem Kaspijskim i Aralskim. Naukowcy w laboratorium Napëdu Odrzutowego w Pasadenie skonstruîowali instrumenty, które mogâ analizowaê powierzchnië ziemi w o wiele wiëkszym zakresie dîugoôci fal niû kamery radzieckie. Spektrometr napowietrzny mierzy 128 pasm w podczerwieni, jego nastëpca bëdzie obejmowaî 224 pasma. Przy takiej iloôci informacji odciski okreôlonych mineraîów bëdâ îatwe do rozpoznania. Nowe instrumenty bëdâ mogîy identyfikowaê nawet roôliny, które zaabsorobowaîy z gleby rzadkie pierwiastki. Szczegóîowe badania roôlin z satelitów stanâ sië zatem niezbëdne dla poszukiwaczy mineraîów. WYSZPERAÎ: CESAR:::::::: AMP2/TXT/nztz/Zycie_po_smierci.txt :::::::: Ûycie po ômierci Znany naukowiec Raymond A. Moody zbadaî przeszîo 150 przeûyê zwiâzanych ze ômierciâ i zdoîaî ustaliê ich cechy wspólne, pozwalajâce na pewne uogólnione przedstawienie ich przebiegu. Czîowiek umiera i kiedy znajduje sië w momencie najwiëkszego cierpienia fizycznego dochodzi do niego gîos lekarza oznajmiajâcego jego ômierê. Wtedy zaczyna sîyszeê przykry haîas, gîoône dzwonienie lub szum i w tej samej chwili czuje, ûe bardzo szybko porusza sië w dîugim, ciemnym tunelu. Potem nagle spostrzega iû znajduje sië poza swoim fizycznym ciaîem ale nadal przebywa w fizycznym, bezpoôrednim otoczeniu i widzi swoje ciaîo z pewnej odlegîoôci. Oszoîomiony i zmieszany obserwuje nadal zabiegi reanimacyjne. Po chwili spostrzega, ûe nadal ma "ciaîo", ale bardzo róûne od dotychczasowego i obdarzone innymi moûliwoôciami niû to fizyczne. Wkrótce pojawiajâ sië inni, ûeby mu pomóc. Widzi duchy krewnych i przyjacióî, którzy zmarli wczeôniej i pojawia sië przed nim peîen miîoôci, promieniujâcy ciepîem duch jako ôwietlista istota. Zwraca sië do niego bez sîów, aby dokonaî oceny swojego ûycia i pomaga mu w tym ukazujâc natychmiast panoramë minionych, waûniejszych wydarzeï. W pewnej chwili (nastëpuje nagîy zwrot) umierajâcy zdaje sobie sprawë, ûe zbliûa sië do jakiejô granicy (miëdzy ûyciem poômiertnym, a doczesnym). Myôl powrotu do ûycia nie jest niczym miîym. Umierajâcy czësto chce przejôê na tamtâ stronë, peînâ ciepîa, jasnoôci i miîoôci. W koïcu zaczyna rozumieê, ûe czas jego ômierci jeszcze nie nadszedî. Mimo wewnëtrznych oporów îâczy sië na nowo z fizycznym ciaîem. Po takich przeûyciach czîowiek sië zmienia. Znika u niego lëk przed ômierciâ. Osoby te prowadzâ ûycie ôwiadome i zrównowaûone, peîne spokoju, choê wczeôniej mogîo byê zupeînie inne. Znikajâ wszelkie wâtpliwoôci co do moûliwoôci dalszego ûycia po ômierci. Próba wyjaônienia zjawiska Niektórzy twierdzâ, ûe przeûycia z pogranicza ômierci spowodowane sâ lekarstwami podawanymi pacjentowi w krytycznym momencie. Powszechnie wiadomo, ûe pewne lekarstwa powodujâ stan umysîowych halucynacji i omamów. Faktem jest, ûe wiele stosowanych leków powoduje skutki uboczne, które mogâ przypominaê wyûej opisane przeûycia. Fizjologiczne wyjaônienie przeûyê z pogranicza ômierci brzmi - poniewaû w czasie ômierci klinicznej tlen nie dopîywa do mózgu i wystëpujâ inne powaûne stresy fizyczne, postrzegane zjawiska mogâ byê pewnego rodzaju ostatnim odruchem umierajâcego mózgu. Neurologiczne wyjaônienie tego zjawiska brzmi - doôwiadczenia z pogranicza ômierci mogâ byê zaburzeniami w funkcjonowaniu systemu nerwowego osoby umierajâcej. W jednej z ksiâûek czytaîem, ûe podjëto próbë kontaktu ze ôwiadomoôciâ zmarîego czîowieka, w chwili "przejôcia na tamtâ stronë", co w pewnym sensie powiodîo sië. Badania trwajâ... Wyszperaî: Nightmare:::::::: AMP2/TXT/nztz/Zycie_we_Wszechswiecie.txt :::::::: Ûycie we Wszechôwiecie Myôl o istnieniu ûycia pozaziemskiego nie jest nowa. Jeszcze do niedawna niektórzy uczeni podejrzewali, ûe kanaîy na Marsie (które po raz pierwszy zauwaûono i przedstawiono na mapach w 1877 roku) sâ dzieîem istot obdarzonych inteligencjâ. Dopiero w 1965 roku, gdy uzyskano pierwsze zdjëcia powierzchni Marsa wykonane z pokîadu sondy kosmicznej, staîo sië jasne, ûe Mars jest pozbawionâ planetâ przejawów ûycia, podobnie jak wszystkie, oprócz Ziemi, planety Ukîadu Sîonecznego. Dziô astronomowie dobrze wiedzâ, ûe w naszym ukîadzie Sîonecznym nie istnieje ûycie pozaziemskie. Wielu z nich jednak sâdzi, ûe skoro warunki sprzyjajâce ûyciu mogîy doprowadziê do powstania ewolucyjnie zaawansowanych organizmów na Ziemi, to samo mogîo wydarzyê sië w podobnych warunkach na milionach innych planet we Wszechôwiecie. W jaki sposób moglibyômy skontaktowaê sië z istotami zamieszkujâcymi jakâô innâ planetë w nieskoïczonych odchîaniach Wszechôwiata? Z Ziemi wysîano juû kilka listów do Nich. W 1972 i 1973 roku Amerykanie wysîali dwie sondy kosmiczne Pioneer 10 i 11 zaprogramowane tak, aby przeleciaîy w pobliûu Jowisza (i Saturna - Pioneer 11) i zrobiîy zdjëcia. Bëdâ one kontynuowaîy swâ podróû aû w koïcu opuszczâ Ukîad Sîoneczny. Na kaûdej z nich umieszczono przymocowanâ na zewnâtrz wizytówkë Ziemian - na wypadek, gdyby zostaîy odnalezione przez przedstawicieli innych cywilizacji. Wizytówki sâ zîotymi pîytami o wymiarach 15x23 cm. Wygrawerowano na nich mapë ukazujâcâ poîoûenie Ukîadu Sîonecznego wzglëdem kilku najbliûszych pulsarów (sâ to naturalne radiowe punkty orientacyjne, którzy przyszli nawigatorzy kosmiczni mogliby wykorzystywaê tak, jak marynarze latarnie morskie). Jest tam równieû rysunek sondy oraz - w takiej samej skali - mëûczyzny i kobiety. Piëê lat póúniej uczeni amerykaïscy wysîali dwie nastëpne sondy: Voyager 1 i 2. Tym razem na pokîadzie umieszczono pîyty dîugo grajâce wraz z przyrzâdami do ich odtwarzania i odpowiedni rysunek - instrukcjë obsîugi. Pîyty zawierajâ fragment muzyki Bacha, pozdrowienia w kilkudziesiëcu jëzykach oraz nagranie pieôni wielorybów. Czëôê ôcieûki dúwiëkowej zawiera zakodowane obrazy. Przedstawiajâ sceny z Ziemi - od piëknego zachodu sîoïca po supermarket. Jest to maîo prawdopodobne, ûe któryô z tych maleïkich statków kosmicznych zostanie znaleziony w bezkresie przestrzeni. Jeôli nawet tak by sië staîo, adresat musiaîby najpierw znaleúê poîoûenie Ziemi w swoim atlasie nieba, a nastëpnie zorganizowaê wyprawë. Istnieje mniej czasochîonny sposób komunikacji - fale radiowe. Rozchodzâ sië one swobodnie w przestrzeni kosmicznej i kaûda istota pozaziemska posiadajâca dostatecznie czuîy odbiornik moûe odbieraê programy radiowe i telewizyjne z Ziemi. 16 listopada 1974 rok z Obserwatorium Radiowego w Arecibo (Puerto Rico) w stronë gromady gwiazd zwanej Messier 13 astronomowie wysîali specjalnie przygotowanâ wiadomoôê dla Nich. Ta gromada liczy 300 tysiëcy gwiazd, moûna sië zatem spodziewaê, ûe znajduje sië w niej takûe wiele planet. Wiadomoôê z Arecibo zawiera serië 1 679 impulsów radiowych podobnych do kodu Mores'a. Gdyby mieszkaniec innej planety rozmieôciî sygnaîy w prostokâtach o rozmiarach 23 na 73 impulsy, otrzymaîby z kresek i kropek obrazek zawierajâcy informacje o zwiâzkach chemicznych stanowiâcy podstawë ûycia, ksztaîcie i rozmiarach ludzkiego ciaîa, liczebnoôci mieszkaïców Ziemi oraz o poîoûeniu naszej planety w Ukîadzie Sîonecznym. Niestety szanse na kontakt sâ raczej nikîe. Jeûeli nawet Messier zamieszkujâ istoty inteligentne posiadajâce czuîe odbiorniki, to ich anteny musiaîyby byê skierowane na Ziemië i dostrojone do transmisji. W miëdzygwiezdnym dialogu przeszkodziê moûe jeszcze jeden problem. Messier 13 jest tak oddalony, iû minie 25 000 lat, zanim dotrze tam wiadomoôê z Ziemi, a na odpowiedú trzeba bëdzie czekaê 50 000 lat. Astronomowie przeszukujâ teû niebo, aby sprawdziê, czy nie ma tam przesyîki dla nas od pozaziemskich cywilizacji. Rozpoczëto to w 1960 roku i wielokrotnie powtarzano. Dwa radioteleskopy w USA, w Ohio i Massachusets, codziennie poszukujâ sygnaîów od innych cywilizacji. Korzystajâc ze wsparcia finansowego Stevena Spielberga, reûysera filmu E. T. badacze problemu Poszukiwania Pozaziemskiej Inteligencji (SETI) w Obserwatorium w Oak Ridge w stanie Massachustes, zbudowali odbiornik pozwalajâcy na ôledzenie 8 milionów czëstotliwoôci jednoczeônie. Jest maîo prawdopodobne, ûe uda sië odkryê innâ cywilizacjë. Gdyby rzeczywiôcie tak sië staîo, byîoby to z pewnoôciâ jedno z najwaûniejszych wydarzeï w historii ludzkoôci. WYSZPERAÎ: CESAR :::::::: AMP2/TXT/Od_kodera.txt :::::::: Od kodera Wîaôciwie powinno byê "Od programisty", bo caîy kod do AMP issue 2 zostaî napisany w C, ale czy to kogoô w ogóle obchodzi? Waûne, ûe mag zostaî stworzony caîkowicie pod system operacyjny Amigi (plus AHI) i dziëki temu powinien bez wiëkszych problemów dziaîaê na wszystkich Amigach z procesorem 68020 (lub lepszym) i OS-em 3.0 (lub nowszym). Problemów nie powinno byê równieû w przypadku emulacji pod MorphOS-em, Amithlonem czy UAE. Dalej bëdâ wspominki. Osoby o sîabych nerwach proszone sâ o przejôcie do nastëpnego artykuîu. Historia kodu do AMP # 2 jest dosyê dîuga i pokrëtna. Dobrych kilka lat temu na jednym z coverów ôp. ACS-u znalazîem ciekawego maga dziaîajâcego jako skrypt Scali. Byî to Sopel. Okazaîo sië, ûe ekipa - KSK-Maltimedia, odpowiedzialna za jego wydanie, mieszkaîa niedaleko mnie, wiëc wkrótce doîâczyîem do nich. Poniewaû panowie mieli caîkiem sporo materiaîu do kolejnego juû wydania Sopla, w wielkim poôpiechu napisaîem kod do niego. Na pewno nie byî genialny, ale dziaîaî pod systemem (równieû na kartach CGX) i obsîugiwaî AHI. Powoli teû zabraîem sië do pisania kodu do Sopla # 3, który miaî byê znacznie bardziej konfigurowalny niû poprzednik. Niestety, w momencie, gdy skoïczyîem go pisaê, grupa przestaîa istnieê i mag nie wyszedî, gdyû nie byîo ani tekstów, ani grafiki, ani teû moduîów. W tzw. miëdzyczasie nawiâzaîem kontakt z grupâ Energy, która chciaîa wydaê maga OFF-a. Zmodyfikowaîem wiëc nieco Sopla # 3 i podesîaîem im go. Niestety, tu równieû nic z tego nie wyszîo. Tym razem teksty zostaîy napisane lecz grafik i muzyk zaginëli bez wieôci. Przez jakiô czas w tym temacie panowaî zastój. Byîa to jednak cisza przed burzâ, bo najpierw zgîosiîa sië do mnie grupa Digital Artefct, a tuû po nich Szymon Tomzik. W efekcie Sopel # 3 powëdrowaî do tych pierwszych pod nazwâ "7 days" i mam nadziejë, ûe wkrótce zostanie on zaprezentowany szerszej publicznoôci (ponoê jest juû na ukoïczeniu, przeszkadza matura itp. sprawy), zaô dla Szymka napisaîem praktycznie od nowa kod, z tym, ûe w bardzo duûym stopniu opieraîem sië na Soplu # 3, co i teû jest widoczne w wyglâdzie i obsîudze AMP issue 2. I ot wsio na ten temat... Pozostaîo mi jeszcze podziëkowaê kilku osobom. I tak: - Martinowi Blomowi - za pakiet AHI, dziëki któremu mogîem zapomnieê o Pauli, - Sebastianowi Jëdruszkiewiczowi - za bibliotekë dbplayer.library dla leniwych, - Tomaszowi i Waldemarowi Piastom - za niezastâpionego DigiBoostera oraz format DBM, - Frankowi Mariakowi - za bibliotekë cybergraphics.library i "prawdziwy kolor", - Szymkowi Tomzikowi i kilku innym osobom - za motywacjë bez której zapewne nie ukoïczyîbym kodu do AMP # 2. Gucio Uff!!! To by byîo chyba na tyle. I na koniec juû tradycyjnie: jeûeli ktoô ma jakieô uwagi, wnioski i zaûalenia lub zbëdnâ gotówkë, to niech da znaê! Gdzieô obok powinny sië znajdowaê dokîadne namiary do mnie. :::::::: AMP2/TXT/offtopic/Polityka_a_moralnosc.txt :::::::: Polityka a moralnoôê Problem moralnoôci istniaî zawsze. Juû ludzie pierwotni potrafili rozróûniê dobro od zîa. Kiedy pojawiîa sië polityka, rozpoczâî sië trwajâcy do dzisiaj spór, czy powinna ona byê zgodna z moralnoôciâ. Normy i oceny moralne najczëôciej pojawiaîy sië na ustach polityków wtedy, kiedy przyszîo im sië rozliczaê z uûycia ôrodków dziaîania potëpianych przez spoîecznoôê. Wówczas wyprawy îupieskie okazywaîy sië krucjatami krzyûowymi, podboje imperialistyczne - misjami humanitarnymi, îamanie traktatów byîo praktycznâ koniecznoôciâ, a posîugiwanie sië szpiegostwem tîumaczyîa zasada wzajemnoôci. Moûna postawiê tezë, ûe od poczâtku istnienia instytucji wîadzy païstwowej zarówno cele dziaîalnoôci politycznej, jak i ôrodki, jakimi sië posîugiwano, miaîy niewiele wspólnego z moralnoôciâ. Od czasów pierwszych païstw plemiennych do dnia dzisiejszego obowiâzuje w polityce prawo silniejszego. Juû wielcy wodzowie staroûytnoôci, tacy jak Aleksander Macedoïski, Gajusz Juliusz Cezar, Wespazjan czy Attyla zdobyli sîawë, dobra materialne, wîadzë i zbudowali potëgë swych narodów, rozlewajâc morze krwi, tëpiâc sîabszych przeciwników i niszczâc ich kulturë. Podobne przykîady moûna wskazaê w wiekach póúniejszych. Moûna wskazaê na konkwistadorów w Ameryce Poîudniowej, Napoleona, Lenina, Hitlera i Stalina, jako na tych, którzy ogniem i mieczem zmieniali losy wielu narodów. Normalnâ rzeczâ byîo zrywanie zawartych wczeôniej sojuszy, poôwiëcanie sîabszych sojuszników w imië wîasnych celów, brutalne niszczenie wewnëtrznej opozycji, przekupstwo, szantaû i prowokacje. Zwîaszcza ideologia faszystowska gloryfikowaîa postawy moralne bez reszty podporzâdkowane potrzebom politycznym ruchu. W tej ideologii nastâpiîo odwrócenie sië od podstawowych zasad etycznych przyjëtych w XX wieku wynikajâce z niemoûnoôci zrealizowania celów faszyzmu przy poszanowaniu dotychczas respektowanych zasad etycznych. Skrajny pragmatyzm faszyzmu podporzâdkowaî normy etyczne doraúnym korzyôciom politycznym. Ideologia marksistowska nakazywaîa dostrzegaê jednoôê norm moralnych i politycznych. Powyûsza norma ideologiczna miaîa jednakûe charakter przede wszystkim postulatywny. Argumentowano bowiem, ûe nie we wszystkich warunkach daje sië ona w peîni zrealizowaê. Na przykîadzie dramatu Jeana Paula Sartre'a "Les mains sales" (Brudne rëce) F. Ryszka próbuje wykazaê wyûszoôê polityki nad moralnoôciâ. W kulminacyjnym momencie tego dramatu, podczas dialogu pomiëdzy "doktrynerem" (ôlepo wiernym zasadom) a przywódcâ (który musi "prowadziê politykë") pada znamienne zdanie wypowiedziane przez gîosiciela racji politycznej, okreôlajâce tytuî sztuki i sens polityki wedîug Sartre'a: "Ja ma brudne rëce. Zabrudziîem je po îokcie we krwi i w nieczystoôciach [...]". Polityka rozmija sië zatem z moralnoôciâ, z "czystâ doktrynâ", stajâc sië oportunistyczna i niemoralna. Moûna takûe postawiê tezë przeciwnâ, ûe jest moûliwe uprawianie polityki zgodnie z zasadami moralnoôci, a naruszenie zasad moralnych pociâgnie za sobâ zgubne skutki dla polityka, odpowiedzialnego za to naruszenie. Przykîadem takiego "zamachu" na przestrzeganie moralnoôci w polityce moûe byê afera Watergate, w wyniku której zostaî zmuszony do dymisji prezydent USA Richard Nixon. Byîo to o tyle znamienne, ûe z reguîy kaûdy prezydent amerykaïski cieszyî sië w swym kraju duûym autorytetem. Powyûsze tezy sâ ze sobâ sprzeczne. Prawda zawsze leûy poôrodku. Jeôli nawet poszczególni politycy chcâ przestrzegaê nakazów moralnych w imië wyûszych celów, np. dobra païstwa, to jednak mogâ niekiedy byê zmuszeni do nieprzestrzegania tych nakazów. Polityka jest bowiem sztukâ wyboru. W literaturze politologicznej obecne sâ cztery gîówne ujëcia problemu relacji miëdzy moralnoôciâ a politykâ, tj. stanowiska 1) amoralistyczne; 2) moralistyczne; 3) makiawelistyczne; 4) realizm polityczny. Amoraliôci zakîadajâ jakoôciowâ odmiennoôê moralnoôci od polityki. Rozróûniajâ terytorium moralnoôci i terytorium polityki, wskazujâc, iû przedmiotem moralnoôci sâ stosunki pomiëdzy jednostkami ludzkimi, a przedmiotem polityki sâ stosunki miëdzy takimi organizacjami spoîecznymi, jak païstwa i narody. Przykîadem zastosowania w praktyce stanowiska amoralistycznego jest w Polsce Konstytucja z 23 kwietnia 1935 roku. Jeden z jej przepisów stanowiî bowiem, ûe prezydent Rzeczypospolitej Polskiej jest odpowiedzialny za swe decyzje wobec Boga i historii. Tak wiëc, dla wierzâcych pozostawaîa istota nadprzyrodzona, dla ateistów - potomnoôê, natomiast nikt ze wspóîczesnych nie miaî prawa osâdzaê prezydenta. Moraliôci zakîadajâ jednoôê polityki z moralnoôciâ. Zasada naczelna ich stanowiska brzmi: "Niech sië stanie zadoôê sprawiedliwoôci, choêby zginâê miaî ôwiat". Oznacza to bezwzglëdny prymat sprawiedliwoôci, nawet gdyby w jej imië miaîo dojôê do niepokojów spoîecznych. Zwolennikami takiego stanowiska byli miëdzy innymi Mahatma Gandhi i Martin Luter King, którzy gîosili hasîo "walki bez gwaîtu". Hasîo to zawieraîo w sobie postulat nienaruszania podstawowych norm moralnych obowiâzujâcych w danym krëgu kulturowym czy religijnym. Naleûy podkreôliê, ûe zwolennicy tego stanowiska wywodzili sië gîównie z róûnych krëgów religijnych rygorystycznie przestrzegajâcych zasad, wedle których wierni powinni ûyê w ôwiecie doczesnym zgodnie z zasadami miîoôci bliúniego. Przykîadem zapanowania moralnoôci nad politykâ mogâ byê okolicznoôci ômierci cesarza Salwiusza Othona opisane przez juû cytowanego przez nas Swetoniusza: "W trzech pierwszych bitwach, zresztâ maîo waûnych, odniósî zwyciëstwo [...]. W ostatniej, i to najwiëkszej, pod Bedriakum, zostaî pokonany podstëpem. Oto gdy powstaîa moûliwoôê rokowaï pokojowych, pozwoliî Othon ûoînierzom wyjôê z obozu, jak gdyby byî juû rozejm. Nagle, w czasie samego powitania zmuszono go do walki. Natychmiast postanowiî odebraê sobie ûycie, raczej z poczucia moralnego - jak przypuszcza wielu, i to sîusznie - aby nie trzymaê sië uparcie wîadzy kosztem tak wielkiego niebezpieczeïstwa païstwa i obywateli niû z powodu jakiejô rozpaczy albo niewiary w swe siîy wojenne. Bo przecieû pozostaîy nietkniëte te oddziaîy, które przy sobie zatrzymaî w obwodzie na wypadek szczëôliwego obrotu sprawy oraz nadciâgaîy jeszcze inne z Dalmacji, Panonii i Mezji." Makiaweliôci akceptujâ przeciwstawnoôê moralnoôci i polityki. Rozumowanie takie zwykîo sië przypisywaê Machiavellemu. Cytuje sië przy tym jego uwagë, ûe "Czîowiek, który na kaûdym kroku rzâdziîby sië tylko zasadami dobra, musiaîby przepaôê w ôrodowisku ludzi rzâdzâcych sië innymi zasadami". Maksymâ makiawelizmu staîo sië ostatecznie hasîo: "Cel polityczny uôwiëca wszystkie, choêby najbardziej niegodziwe z moralnego punktu widzenia ôrodki". Polityka i moralnoôê w swoich zaîoûeniach, a takûe celach, nawzajem sobie przeczâ. To, czego zakazuje moralnoôê, jest nakazem polityki, gdyby bowiem ta ostatnia na powaûnie liczyîa sië z wymogami moralnoôci, nigdy nie osiâgnëîaby swoich celów. Do nakazów moralnoôci naleûy m.in. mówienie prawdy, zakaz zabijania, poniûania i grabieûy ludzi. Polityka zaô dâûâc do celu posîuguje sië czësto oszustwem, ludobójstwem, zaborem mienia. Moralnoôê nakazuje altruizm, a nakazem polityki jest egoizm. Podkreôla sië, ûe polityka nie powinna i nie moûe kierowaê sië ûadnymi wzglëdami moralnymi w doborze ôrodków wiodâcych do realizacji swych celów. Polityka jedynie wtedy uwzglëdnia nakazy moralnoôci, kiedy nie jest to sprzeczne z jej celami, a takûe w przypadku, kiedy nieuwzglëdnienie nakazów moralnych mogîoby doprowadziê do nieosiâgniëcia celów politycznych. Wedîug stanowiska makiawelistycznego: polityka, która przystaîaby na kontrolë w kryteriach moralnoôci, byîaby politykâ samobójczâ. Wedîug realistów politycznych w sytuacjach konfliktowych naleûy sië kierowaê zasadâ mniejszego zîa. Margrabia Aleksander Wielopolski usprawiedliwiaî w ten sposób koniecznoôê przeprowadzenia "branki" mîodzieûy patriotycznej do wojska carskiego. Lenin motywowaî tym stanowiskiem przemoc rewolucyjnâ. Byîoby rzeczâ wspaniaîâ, gdyby polityka byîa sprawowana w zgodzie z zasadami moralnymi. Okazuje sië to jednak czësto niemoûliwe. Chcâc osiâgnâê pewien prestiû spoîeczny, okreôlony szczebel drabiny politycznej, jednostki oraz caîe grupy nie przebierajâ w ôrodkach, aby osiâgnâê wytyczony cel. Gîoszone przez nie szczytne ideaîy, wzniosîe hasîa w zetkniëciu z rzeczywistoôciâ politycznâ tracâ swoje pierwotne znaczenie. Dzisiejszy ôwiat polityki jest tak skonstruowany, ûe niewiele jest w nim miejsca na sentymenty. Walka polityczna prowadzi czësto do zapamiëtania we wzajemnej nienawiôci. Kariera polityczna, piastowanie wysokiego urzëdu staîy sië nadrzëdnâ wartoôciâ. Kampanie wyborcze stajâ sië czësto okazjâ nie do propagowania swojego programu, ale do oczerniania przeciwnika. W polityce czësto dominuje styl jarmarczny. Gdyby jednak duûa czëôê polityków nie myôlaîa rozsâdnie i nie kierowaîa sië zasadami moralnymi, nasza planeta juû dawno zostaîaby spustoszona przez bratobójcze wojny, wyniszczona uderzeniami bomb atomowych. Podsumowujâc nasze rozwaûania na temat zwiâzków miëdzy politykâ a moralnoôciâ, moûemy stwierdziê, ûe nawet w przypadkach niemoûnoôci zastosowania w danej sytuacji politycznej norm i zasad moralnych, nie moûna w amoralnoôci posuwaê sië zbyt daleko. "Est modus in rebus sunt certi denique fines" - jest umiar w rzeczach, sâ pewne granice, których przekraczaê nie wolno. Marek Chmaj, Marek Ûmigrodzki: "Wprowadzenie do teorii polityki", Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skîodowskiej, Lublin 2001, s. 93-97 przepisaî Szymon Tomzik >SZAMAN< :::::::: AMP2/TXT/pilka/Football-o-Rama.txt :::::::: Football - o - Rama, czyli nowe oblicze managera Kaûdy z Was, przynajmniej raz zagraî w managera piîki noûnej na Amidze. Mamy ich wiele. Wystarczy wymieniê kilka najbardziej znanych: Bundesliga Manager Hattrick, On the Ball, Championship Manager, SWOS i wreszcie nasz rodzimy PSV Manager. Nie bez kozery wymieniam tutaj PSV. Wielu z Was jest on juû zapewne znany, a niebawem ukaûe sië w Amp-ie jego recenzja. Autorem wyûej wymienionej gry jest Adam "Frey" Barczyïski. Tytuîowa Football - o - Rama to równieû projekt Freya. Róûni sië od PSV tym, ûe w Ramë moûna pograê jedynie w sieci, dumnie zwanej internetem. Istnieje przynajmniej kilka sieciowych managerów, z których bodaj najbardziej znanym jest niejaki Hattrick. Te gry majâ z pewnoôciâ sporo zalet, ale teû i niewâtpliwâ wadë. Sâ bowiem "nie po polsku". Football - o - Rama jest inna, poniewaû dostëpne sâ dwie wersje jëzykowe: polska i angielska. Wyboru wersji dokonujemy wybierajâc odpowiedniâ flagë na stronie gîównej gry, do której link jest nastëpujâcy: http://frey.netax.pl/rama/index.php Co naleûy zrobiê, aby wîâczyê sië do gry? Po pierwsze, przeczytaê regulamin gry, który znajduje sië w ramce po lewej stronie w zakîadce "OPCJE". Po drugie, zgodnie z regulaminem, naleûy wypeîniê formularz "NOWY KLUB" znajdujâcy sië w "OPCJACH" i poczekaê na odpowiedú ze strony organizatorów. Nastëpny krok to wypeînienie kolejnego formularza, tym razem ze skîadem druûyny. W grze sami ustalamy imië i nazwisko gracza, jego wiek, narodowoôê i pozycjë na boisku. Dane piîkarza sâ wymyôlone i nie muszâ, czy nawet nie powinny odpowiadaê rzeczywistoôci. Ze swej strony, przedstawiam swój skîad, który jest, mam nadziejë, gdzieô obok widoczny lub umieszczony w katalogu z magiem (katalog BONUS - rama.jpg). Skîad swój wysyîamy i czekamy na doîâczenie do gry. Gdy dostaniemy informacjë o wîâczeniu do gry, musimy jeszcze tylko nasze zamiary potwierdziê, wysyîajâc maila do organizatorów o treôci np. takiej: "Czy ja aby na pewno chcë graê w FOOTBALL - O - RAMË? Jasne, ûe chcë!!", chociaû wystarczy zwykîe "Potwierdzam". Potem dostaniemy od organizatorów swoje osobiste hasîo, które niezbëdne bëdzie do logowania sië na gîównej stronie. Musimy zalogowaê sië w ciâgu siedmiu dni od przyîâczenia sië do gry. Moûemy juû kierowaê swoim zespoîem. W tym miejscu powinienem zaczâê kolejno omawiaê opcje managera, ale tego nie zrobië. Do gry wîâczyîem sië niedawno i zdâûyîem rozegraê zaledwie 5 meczów, z czego dwa wygraîem i 3 przegraîem. Recenzja pojawi sië, mam nadziejë, w kolejnym numerze AMP-a. Póki co powiem jeszcze o pierwszych wraûeniach. Charakterystyczny w Ramie jest sposób przeprowadzania transferów. To my decydujemy ile nasi gracze sâ warci. Sposób ustalania taktyki jest bardzo prosty. Wybieramy jedynie taktykë z listy dostëpnych, oddzielnie dla poîówek meczu i aktualnej sytuacji (np. na 1 poîowë przy remisie albo na 2 poîowë przy prowadzeniu itp.). Dostëpnych taktyk jest naprawdë sporo, o niektórych sîyszaîem po raz pierwszy. Trening ustalany jest w ten sposób, ûe ustalamy plan treningowy na caîy tydzieï, wybierajâc trening ogólny, siîowy, taktyczny, sparing itp. W preferencjach gracza ustalamy, czy mamy byê powiadamiani o wyniku meczu, a moûe o strzelonej bramce. Ogólnie pierwsze wraûenia sâ raczej dobre. Gra stale sië rozwija, wciâû poprawiane sâ bîëdy (zdarzajâ sië bîëdne statystyki pomeczowe). Na pewno trzeba uwaûaê na to co w grze robimy, tzn. pilnujmy sië, ûeby przypadkiem nie sprzedawaê tego samego zawodnika do dwóch róûnych klubów. Takie przypadki bëdâ przez organizatorów karane, bo dochodzi do sytuacji gdy gracz, jak gdyby nigdy nic, grywa w dwóch klubach jednoczeônie (mnie sië zdarzyîa taka sytuacja, gdy kupiîem dwóch obroïców i cieszyîem mordë a potem sië okazaîo, ûe majâ oni swoje klony w innym klubie. Transfer anulowano, a ja muszë poszukiwaê nowych graczy). Trzeba mieê równieû baczenie przy wpisywaniu kwot transferowych, a przy pomyîce bîyskawicznie powiadamiaê organizatorów, bo w przeciwnym razie moûe to byê nasza ostatnia pomyîka... Podsumowujâc, nie ma to jak gra z ûywym przeciwnikiem, choêby i przez sieê. Zachëcam do popróbowania swych siî w FOOTBALL - O - RAMIE. Naprawdë warto. :) Grain mgrain@poczta.onet.pl:::::::: AMP2/TXT/pilka/Gry_w_pilke.txt :::::::: Gry w piîkë "...grajâc w piîkë na wolnym terenie zauwaûyî na swej rakiecie fragmenty z Titusa Liviusa..." W historii gier najwiëkszâ karierë zrobiîy gry w piîkë. Juû w staroûytnoôci znane byîy róûnorodne gry w piîkë, róûne teû byîy rodzaje piîek. Diderot (La grande encyclopedie, hasîo "Spheristique") podaje, iû byîy wówczas czworakie piîki, nazywane: follis, trigonalis, paganica, harpastum. Pierwsza przypominaîa të, której uûywamy po dziô dzieï. Rzucano jâ ramieniem rëki, jeûeli byîa duûa, i przegubem rëki, jeûeli byîa maîa. Piîka trigonalis (pila trigonalis) byîa to maîa piîeczka, którâ trzej gracze, ustawieni w trójkât, przerzucali jeden drugiemu. Piîa paganice nazwano piîkë wiejskâ, obciâgniëtâ skórâ i wypeînionâ piórami, nie byîa ona ani tak duûa, jak pierwsza, ani tak maîa, jak trigonalis, za to bardzo ôcisîa i twarda. Czwartego rodzaju piîka, zwana harpastum, byîa maleïka; rzucano jâ w powietrze i usiîowano odbiê temu, kto jâ zîapaî. Gra w piîkë powszechna byîa w ascetycznej erze Ôredniowiecza i w czasach nowoûytnych. O jej upowszechnieniu ôwiadczâ zakazy represyjne, zresztâ bezskuteczne. Karol V zakazaî gry w piîkë rëcznâ, poniewaû miaîa ona odciâgaê ludzi od pracy. Zarzâdzenie burmistrza Paryûa z 1397 roku stwierdza, ûe "wielu rzemieôlników i inne osoby z gminu opuszczajâ swojâ pracë i woje rodziny w dni robocze i idâ graê w piîkë rëcznâ, w krëgle i przeróûne inne gry, marnujâc w ten sposób czas i mienie. Nakazuje sië im tedy, aby zabawom tym poôwiëcali sië jedynie w niedzielë, zakazuje sië uprawiania gier w dni robocze pod karâ wiëzienia i dowolnej grzywny, z której jednâ czwartâ otrzymujâ ci, co o tym donoszâ" (J. J. Jusserand). Nawet duchowni dawali sië wciâgnâê do tych zabaw, a sobór w Sens zakazywaî im w roku 1485 gry w piîkë rëcznâ, zwîaszcza "w koszuli i publicznie". Pomimo zakazów gra w piîkë uprawiana byîa przez lud powszechnie. Ûeby uniknâê represji, wiâzano grë z kultem religijnym. Grano w dni ôwiâteczne, urzâdzano gry w piîkë ku czci ôwiëtych. Gra w piîkë uprawiana byîa teû w miastach. O roli piîki w zaspokajaniu potrzeb ruchowych mieszczaïstwa pisze Forbet l'Aisne, autor pierwszych w jëzyku francuskim przepisów gry w piîkë, powtarzajâc za Galenem "Oprócz jednak tych zalet ogólnych gra w piîkë ma pewnâ wîaôciwoôê szczególnâ, o której zaraz tu powiemy. Przede wszystkim czësta jest sposobnoôê i wielka jest îatwoôê grania w piîkë ze wzglëdu na to, ûe niewiele trzeba do niej urzâdzeï w porównaniu z wystawnoôciâ sprzëtu, iloôciâ wolnego czasu i caîym ekwipunkiem, który jest konieczny dla tych, co chcâ zaûyê rozrywki na polowaniu na zajâce, jelenie dziki i innâ zwierzynë gonionâ przez psy. Przyznasz chyba, ûe kupiec czy rzemieôlnik, juû choêby dla braku czasu, nie moûe sobie pozwoliê na polowanie, skoro wiele rzeczy do tego potrzeba, a przede wszystkim kompletnej wolnoôci od obowiâzku i niezaleûnoôci. I na odwrót, gdy idzie o grë w piîkë, to odpada tu kwestia sieci, broni, psów myôliwskich, a wystarczy jedna zwykîa piîeczka, i to caîkiem maîa: rzekîbyô, ûe to êwiczenie troszczy sië o inne takûe nasze sprawy i interesy, bo nie kaûe nam zaniedbywaê ûadnego z nich". Gra w piîkë uprawiana wiëc byîa powszechnie wôród ludu, wôród mas mieszczaïskich. Stanowiîa teû ulubionâ zabawë dworskâ. Na dworach królewskich i moûnowîadczych istnieli specjalni instruktorzy gry w piîkë. Rozwój gry w piîkë, zwîaszcza w elitarnych krëgach spoîecznych, doprowadziî bardzo wczeônie do rozwiniëcia sië oôrodków produkcji piîki. Rejestry podatkowe Paryûa z roku 1292 pozwalajâ stwierdziê, iû byîo wówczas 13 fabrykantów piîek do gry. W tym samym czasie miasto miaîo tylko 8 ksiëgarzy i jednego sprzedawcë atramentu. Ôwiatowego rozgîosu nabraîy piîki francuskie i wîoskie. O rozwoju tej dziedziny wytwórczoôci we Francji ôwiadczy fakt, iû w roku 1610 mistrzowie rakieciôci i wytwórcy piîek zaîoûyli odrëbny cech. Francja i Wîochy przodowaîy w XVII i XVIII wieku w produkcji piîek i rakiet, zalewajâc swoimi wytworami dwory caîego ówczesnego ôwiata. Róûnicuje sië równieû i rozwija technika gry w piîkë. Szczególnej popularnoôci nabraîy w wiekach XV - XVIII gry w piîkë 1. poruszanâ kijem, 2. odbijanâ piëôciâ i nogâ, 3. odbijanâ dîoniâ, póúniej rakietâ oraz 4. odbijanâ nogâ. 1. Gra w piîkë poruszanâ kijem wywodzi sië - wedîug Jusseranda - ze starej gry francuskiej zwanej crosse, która ma byê prototypem gier kijem i piîkâ, takich jak: golf, krokiet, hokej, bilard, palant. Pierwotyp tej gry zachowaî sië we Flandrii. Îatwoôê dostosowania przepisów tej gry do warunków terenu i liczby grajâcych mogîa istotnie sprzyjaê wielkiemu róûnicowaniu przepisów i pomysîowoôci w tworzeniu coraz to innych gier. Rozmaite nazwy gier z kijem i piîkâ oznaczaîy róûne ich odmiany: gdy bramki byîy ostrzeliwane (krykiet), gdy piîka przechodziîa przez bramki (krokiet), gdy gra odbywaîa sië na polu nierównym (mail), na polu równym (golf), gdy piîka byîa podbijana (palant) lub toczona po lodzie (hokej). W okresach dîugotrwaîej zimy hokej byî równoczeônie dobrym ôrodkiem rozgrzewki. 2. Do najstarszych gier naleûy gra w "duûâ piîkë", odbijanâ piëôciâ i nogâ. Od czasów Ludwika Ôwiëtego uprawiana byîa we Francji pod nazwâ soule albo choule. Chociaû byîa to gra ludowa, to jednak atrakcyjnoôê jej byîa tak wielka, ûe we Francji grywali w niâ ludzie wszystkich stanów. Spoôród innych gier i êwiczeï uprawianych na wsi (strzelanie z îuku, zapasy, êwiczenia na drâûkach, taïce, gry w kule, krëgle) gra w soule utrzymywaîa swâ popularnoôê najdîuûej i w formie starej grywana byîa jeszcze w XIX wieku. Zachowaîy sië teksty z XIV wieku ôwiadczâce o tym, ûe od najdawniejszych czasów byîa grâ pospolitâ. Nie byîo oczywiôcie dokîadnego regulaminu tej gry, ale zasady jej zachowaîy sië w praktyce do XIX wieku. Dwie grupy rywalizowaîy ze sobâ, aby osiâgnâê nastëpujâce cele: trafiê piîkâ w bramkë, zanieôê jâ w umówione miejsce, wrzuciê na teren przeciwnika lub podobnie. Polem gry byî teren wedîug umowy. Bramkë mógî stanowiê jakiô mur, granica pola, wrota koôcioîa, sadzawka itp. Zawody odbywaîy sië zazwyczaj w tîusty czwartek, przed ôrodâ popielcowâ, w dzieï patrona parafii, na Wielkanoc, Boûe Narodzenie lub w inny dowolnie wybrany dzieï. Byîa to gra gwaîtowna i niebezpieczna, poniewaû ûadne przepisy nie krëpowaîy graczy. Obojëtnie, w jaki sposób, nogâ czy piëôciâ, naleûaîo odebraê piîkë przeciwnikowi, aby osiâgnâê cel. 3. Gra w piîkë odbijanâ dîoniâ popularna byîa juû w staroûytnoôci, skoro Galen zalecaî jâ ludziom otyîym, uwaûajâc jâ za lek na rozpëdzanie "nadmiaru soków", czyniâcych ciaîo ludzkie "ociëûaîym i skîonnym do apopleksji". Poczâtkowo gra polegaîa na odbijaniu piîki dîoniâ. Do ochrony dîoni zaczëto nakîadaê rëkawice, pojedyncze lub podwójne. Nakîadano równieû na rëkë sznury i ôciëgna, by mocniej odbijaê piîkë. W dalszym rozwoju z tych umocnieï dîoni wytworzyîa sië rakieta, która upowszechniîa sië od poczâtku XV stulecia, choê - rzecz oczywista - trwaî, zwîaszcza wôród ludu, i dawny sposób odbijania piîki dîoniâ. Rakiety miaîy ksztaît róûny i róûnâ technikë wykonania. Byîy rakiety okrâgîe, czworoboczne, wyposaûone w siatkë ze strun lub napiëty pergamin. Ostatni rodzaj rakiety byî szczególnie przeznaczony do gry na wolnym powietrzu, a rakieta tak zbudowana zwaîa sië bijak (battoir). Wedîug "Wielkiej encyklopedii" francuskiej battoir z jednego koïca byî okrâgîy lub czworokâtny, zaopatrzony w dîugâ râczkë, caîoôê zaô byîa pokryta bardzo twardym pergaminem. Gra byîa rozpowszechniona, a uûycie pergaminu na wyrób rakiet teû niemaîe. Poniewaû nowy pergamin byî bardzo drogi, fabrykanci rakiet radzili sobie w ten sposób, ûe uûywali pergaminu ze starych ksiâg. W ten sposób - jak pisze Jusserand - niejeden cenny rëkopis znalazî nieoczekiwane zastosowanie. Przytacza relacjë jednego z literatów, który grajâc w piîkë na wolnym terenie zauwaûyî na swej rakiecie fragmenty z Titusa Liviusa. Dzieîo miaîo pochodziê od aptekarza, który otrzymawszy je w darze od zakonnic sprzedaî nastëpnie fabrykantowi rakiet. W "Wielkiej encyklopedii" francuskiej znajdujemy interesujâcy opis gry pod hasîem "jeu de paume". Gra byîa obliczana na punkty, piëtnastkami. Partië rozgrywano w czterech zagraniach. Przed rozpoczëciem gry przeciâgano sznurek, na którym umieszczano siatkë. Gracze mieli dwóch markierów, których zadaniem byîo okreôlanie stanu gry. W razie wâtpliwoôci odwoîywano sië do sâdu widzów. Markierzy musieli byê obiektywni. Stronniczoôê prowadziîa do zwolnienia z funkcji i utraty zarobku. Obok gry na terenie zamkniëtym (jeu de courte paume) rozpowszechniona byîa gra na terenie otwartym (nie ogrodzonym) - gra w dîugâ piîkë (jeu de longue paume). Tym "dîugim" terenem mogîa byê ulica, szeroka, przestronna i dîuga, lub fosa zamku. W niektórych miastach gry te odbywaîy sië na obszernych pastwiskach albo w dîugich alejach wysadzonych drzewami. Udziaî braîo po kaûdej stronie trzech, czterech lub piëciu graczy. Jak bardzo popularna, a zarazem rozwiniëta i okreôlona przepisami byîa gra w piîkë, ôwiadczy Antonio Scaino da Salo w dziele pt. "Traktat o grze w piîkë" ("Trattato del giouco della palla di messer Antonio Scaino da Salo diviso in ire parti", Venezia 1555). Scaino, duchowny i filozof, autor rozpraw o Arystotelesie, w mîodzieïczym wieku entuzjasta "gry ze sznurem", zostawiî dokîadny opis gier duûâ i maîâ piîkâ, grywanych goîâ rëkâ i rakietâ na boisku (dzisiejszym korcie) zamkniëtym (courte paume) i na przestrzeni otwartej (longue paume). Oceniajâc rozwój gry twierdzi, ûe gra ta doszîa "za naszych czasów do takiej doskonaîoôci, jak tylko moûliwe to jest wymagaê od umysîu ludzkiego". Traktat Scaino jest przepojony entuzjazmem dla gry w piîkë i zawiera mnóstwo technicznych szczegóîów gry. "Traktat o grze w piîkë" skîada sië z trzech czëôci. Czëôê pierwsza omawia w 54 rozdziaîach powszechnie stosowany sposób gry, reguîy uderzeï piîki, zasady liczenia punktów, zwyciëstwo "pojedyncze", "podwójne" i "potrójne", uûycie liczby 15 przy liczeniu punktów, ukîad linii na korcie i jego granice, rozpiëtoôê i napiëcie sznura, sposoby rozpoczynania gry, ogîaszanie zwyciëstwa, iloôê koniecznych rozgrywek i wreszcie sprawë "duûej piîki, rakiety, szufelki itp. narzëdzi, którymi - trzymajâc je w rëku - uderza sië piîkë". Czëôê druga analizuje w 77 rozdziaîach zagadnienia nastëpujâce: piîka twarda i piîka dëta, gra dîoniâ, szufelkâ, rakietâ, kort, dyspozycja graczy, zasady organizacji gry, liczba i jakoôê graczy w piîkë duûâ, gra druûyny jako caîoôci, przepisy gry, sposoby podawania i przyjmowania piîki, gra "szyku przedniego", najstosowniejsze uderzenia w kaûdym rodzaju gry, uderzenie piîki z miejsca, z podskoku, zalety gry w piîkë jako êwiczeï fizycznych, zaprawa do gry w piîkë, jej walory zdrowotne, wreszcie koïczy sië wskazówkami natury praktycznej i technicznej. Rozwój gry i jej upowszechnienie odbywaîy sië w dalszym ciâgu w wiekach XVII i XVIII. W szczególnoôci we Francji gra w piîkë "ze sznurem" byîa bardzo pospolita wôród szlachty i na dworze królewskim. Uzyskaîa teû nazwë "gry królów" lub "gry królewskiej". Grywali w niâ bowiem bardzo ûarliwie królowie Francji. Nic teû dziwnego, ûe "Traktat" Scaino o grze w piîkë nie jest wyjâtkiem. Po Scaino w wiekach XVII i XVIII spotykamy w literaturze szereg opisów gry w piîkë. Do najwaûniejszych dzieî zaliczyê naleûy ksiâûkë M. de Garsault pt. "Sztuka gry w piîkë" ("L'Art du paumier et raquetier et de la paume", b. m. w.), która przez to jest bardzo interesujâcym dokumentem, ûe zawiera opis gry w piîkë w okresie jej szczytowego rozwoju. Jak informuje autor we wstëpie do dzieîa, jest to jedyna gra, "której opis zostaî podjëty przez Królewskâ Akademië Nauk". Uprawiana byîa bowiem namiëtnie przez królów francuskich aû do czasów wielkiej rewolucji. Niemal symbolicznej wymowy nabiera fakt, iû wîaônie w Wersalu, w Królewskiej Sali Gry w Piîkë odbyîo sië w roku 1789 posiedzenie Zgromadzenia Narodowego, które uchwaliîo "Deklaracjë praw czîowieka i obywatela". 4. Antonio Scaino pomieszcza w swym traktacie równieû opis gry w piîkë noûnâ (calcio), która juû w XVI wieku byîa znana i rozwiniëta. Najobszerniejszy obraz tej gry daje G. de Bardi w ksiâûce "Rozprawa o grze w piîkë florenckâ" (Discorso sopra il giuoco del calcio fiorentino", Firenze 1580). Gra w calcio, jak wskazywaliômy powyûej, byîa grâ rozpowszechnionâ na dworach wîoskich, szczególnie na dworze Medyceuszów we Florencji. Istniaîa wiëc tendencja do nadania jej charakteru ekskluzywnego, dworskiego. Tendencja ta widoczna jest w dziele Bardiego, który w opisie gry w piîkë noûnâ podkreôla jej elitarny charakter, zwiâzany z pozycjâ spoîecznâ "dobrze urodzonego" zawodnika. Temu zawodnikowi - dworakowi zaleca utrzymywanie staîej aktywnoôci i sprawnoôci fizycznej oraz przypisuje szeroki program êwiczeï fizycznych. W programie tym calcio wystëpuje obok duûego wachlarza gier i êwiczeï. Jakie to gry i êwiczenia zaleca Bardi? Przede wszystkim wskazuje na potrzebë êwiczeï w ciâgu caîego roku: na wiosnë - gra w piîkë, w lecie - pîywanie, w jesieni - polowanie, w zimie - skoki, walki, piîka noûna, jazda konna, szermierka. W programie êwiczeï dla graczy w piîkë noûnâ uwzglëdnia - jak byômy to dziô powiedzieli - sporty uzupeîniajâce: biegi, skoki, dysk, piëôciarstwo, jeúdziectwo, szermierkë, turnieje, drâûek, jako ûe "sâ grze w piîkë noûnâ pomocne i jakby jej na usîugi [...] oddane". Naleûy - pisze Bardi - utrzymaê wszechstronnâ sprawnoôê, bo "gracz czoîowy w piîce noûnej musi odznaczaê sië chyûoôciâ nóg, zrëcznoôciâ w skoku i zapasach i celnoôciâ rzutu [...] Nie potrafi ramieniem uniknâê starcia z atakiem strony przeciwnej, jeûeli nie bëdzie zrëczny w szermierce, nie bëdzie mógî dîugo goniê piîki, jeûeli oddech mu sië nie wyrobi w pîywaniu [...] nie uchroni piîki od niebezpieczeïstwa, jeûeli nie nabëdzie pewnoôci w skokach". Dzieîo Bardiego, wydane w okresie rozkwitu Odrodzenia, jest niezwykle charakterystycznym dokumentem szerokiego i wszechstronnego pojmowania funkcji gier sportowych, które dla humanistów nie mogîy byê dziedzinâ jednostronnej specjalizacji ruchowej, ale rezultatem wszechstronnego rozwoju organizmu. Marek Ordyîowski: "Historia kultury fizycznej, Staroûytnoôê - Oôwiecenie", Wydawnictwo AWF Wrocîaw, Wrocîaw 2000, s. 108-114 przepisaî SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/pilka/I_po_mistrzostwach....txt :::::::: I po mistrzostwach... Grupa A: Francja Senegal Urugwaj Dania Przed mistrzostwami typowaîem wyjôcie z tej grupy Francji i Danii. Francuzi jednak nie strzelili ani jednej bramki, a rewelacjâ mundialu okazaî sië Senegal. 31 maja, 20:30 Francja - Senegal 0:1 (mecz otwarcia) 1 czerwca, 18:00 Urugwaj - Dania 1:2 6 czerwca, 15:30 Dania - Senegal 1:1 6 czerwca, 20:30 Francja - Urugwaj 0:0 11 czerwca, 15:30 Dania - Francja 2:0 11 czerwca, 15:30 Senegal - Urugwaj 3:3 Dania 3 7 5:2 Senegal 3 5 5:4 Urugwaj 3 2 4:5 Francja 3 1 0:3 Grupa B: Hiszpania Sîowenia Paragwaj RPA Zdecydowanym faworytem w tej grupie byli Hiszpanie i pewnie wygrali oni wszystkie trzy mecze. Drugie miejsce zajâî Paragwaj (taki teû byî mój typ przed mistrzostwami), ale tylko dziëki temu, ûe strzeliî wiëcej bramek niû druûyna z Republiki Poîudniowej Afryki. 2 czerwca, 16:30 Paragwaj - RPA 2:2 2 czerwca, 20:30 Hiszpania - Sîowenia 3:1 7 czerwca, 18:00 Hiszpania - Paragwaj 3:1 8 czerwca, 15:30 RPA - Sîowenia 1:0 12 czerwca, 20:30 RPA - Hiszpania 2:3 12 czerwca, 20:30 Sîowenia - Paragwaj 1:3 Hiszpania 3 9 9:4 Paragwaj 3 4 6:6 RPA 3 4 5:5 Sîowenia 3 0 2:7 Grupa C: Brazylia Turcja Chiny Kostaryka Brazylijczycy szczëôliwie wygrali z Turcjâ po golu z rzutu karnego, którego nie powinno byê i niesîusznej czerwonej kartce dla tureckiego zawodnika - symulowanie faulu przez Rivaldo. Przed mistrzostwami nikt nie spodziewaî sië aû tak dobrej gry Turków. 3 czerwca, 18:00 Brazylia - Turcja 2:1 4 czerwca, 15:30 Chiny - Kostaryka 0:2 8 czerwca, 20:30 Brazylia - Chiny 4:0 9 czerwca, 18:00 Kostaryka - Turcja 1:1 13 czerwca, 15:30 Kostaryka - Brazylia 2:5 13 czerwca, 15:30 Turcja - Chiny 3:0 Brazylia 3 9 11:3 Turcja 3 4 5:3 Kostaryka 3 4 5:6 Chiny 3 0 0:9 Grupa D: Korea Pîd. Polska USA Portugalia Polska miaîa wyjôê z grupy z drugiego, a moûe nawet i z pierwszego miejsca. Niektórzy fachowcy widzieli Portugalië z fenomenalnym Figo we finale tych mistrzostw. Obie druûyny jednak caîkowicie zawiodîy. Rewelacyjnie zagrali Amerykanie i wspóîgospodarze mistrzostw - Koreaïczycy. 4 czerwca, 20:30 Korea Pîd. - Polska 2:0 5 czerwca, 18:00 USA - Portugalia 3:2 10 czerwca, 15:30 Korea Pîd. - USA 1:1 10 czerwca, 20:30 Portugalia - Polska 4:0 14 czerwca, 20:30 Portugalia - Korea Pîd. 0:1 14 czerwca, 20:30 Polska - USA 3:1 Korea Pîd. 3 7 4:1 USA 3 4 5:6 Portugalia 3 3 6:4 Polska 3 3 3:7 Grupa E: Niemcy Arabia Saudyjska Irlandia Kamerun Niemcy nie najmocniejsi piîkarsko, ale za to znakomicie przygotowani do tych mistrzostw bez wiëkszych problemów zajëli pierwsze miejsce w tej grupie. Objawieniem tych mistrzostw staî sië niemiecki piîkarz - Miroslav Klose, który urodziî sië w... Polsce. Ôwietnie zagrali Irlandczycy. Ja przed mistrzostwami stawiaîem na Kamerun. 1 czerwca, 15:30 Irlandia - Kamerun 1:1 1 czerwca, 20:30 Niemcy - Arabia Saudyjska 8:0 5 czerwca, 20:30 Niemcy - Irlania 1:1 6 czerwca, 18:00 Kamerun - Arabia Saudyjska 1:0 11 czerwca, 20:30 Kamerun - Niemcy 0:2 11 czerwca, 20:30 Arabia Saudyjska - Irlania 0:3 Niemcy 3 7 11:1 Irlandia 3 5 5:2 Kamerun 3 4 2:3 Arabia Saudyjska 3 0 0:12 Grupa F: Argentyna Nigeria Anglia Szwecja Przed mistrzostwami Argentyna graîa znakomicie. Wielu fachowców uwaûaîo jâ za faworyta mundialu w Korei i Japonii. Znalazîa sië jednak w grupie F, w której kaûdy mógî wygraê z kaûdym. 2 czerwca, 14:30 Argentyna - Nigeria 1:0 2 czerwca, 18:30 Anglia - Szwecja 1:1 7 czerwca, 15:30 Szwecja - Nigeria 2:1 7 czerwca, 20:30 Argentyna - Anglia 0:1 12 czerwca, 15:30 Szwecja - Argentyna 1:1 12 czerwca, 15:30 Nigeria - Anglia 0:0 Szwecja 3 5 4:3 Anglia 3 5 2:1 Argentyna 3 4 2:2 Nigeria 3 1 1:3 Grupa G: Wîochy Ekwador Chorwacja Meksyk Wîosi pewnie pokonali Ekwador w pierwszym meczu i wydawaîo sië, ûe spokojnie wygrajâ rywalizacjë w tej grupie. Szyki jednak pokrzyûowali im Chorwaci, którzy nastëpnie przegrali z... Ekwadorem. Nieoczekiwanie pierwsze miejsce w grupie zajëli Meksykanie. 3 czerwca, 15:30 Chorwacja - Meksyk 0:1 3 czerwca, 20:30 Wîochy - Ekwador 2:0 8 czerwca, 18:00 Wîochy - Chorwacja 1:2 9 czerwca, 15:30 Meksyk - Ekwador 2:1 13 czerwca, 20:30 Meksyk - Wîochy 1:1 13 czerwca, 20:30 Ekwador - Chorwacja 1:0 Meksyk 3 7 4:2 Wîochy 3 4 4:3 Ekwador 3 3 2:4 Chorwacja 3 3 2:4 Grupa H: Japonia Belgia Rosja Tunezja Japonia pewnie wygraîa të chyba najsîabszâ grupë. Zawiedli trochë Rosjanie, którym przed mistrzostwami wróûyîem wyjôcie z drugiego miejsca. 4 czerwca, 18:00 Japonia - Belgia 2:2 5 czerwca, 15:30 Rosja - Tunezja 2:0 9 czerwca, 20:30 Japonia - Rosja 1:0 10 czerwca, 18:00 Tunezja - Belgia 1:1 14 czerwca, 15:30 Tunezja - Japonia 0:2 14 czerwca, 15:30 Belgia - Rosja 3:2 Japonia 3 7 5:2 Belgia 3 5 6:5 Rosja 3 3 4:4 Tunezja 3 1 1:5 1/8 Najwiëkszâ sensacjâ tej rundy byîo wyeliminowanie Wîochów przez Koreaïczyków. Nadal znakomicie spisywaîa sië druûyna Senegalu, która ograîa Szwedów. Niemcy dosyê szczëôliwie wygrali z Paragwajem prowadzonym przez Maldiniego, a Irlandczycy do samego koïca stawiali opór Hiszpanii. 15 czerwca, 15:30 Niemcy - Paragway 1:0 15 czerwca, 20:30 Dania - Anglia 0:3 16 czerwca, 15:30 Szwecja - Senegal 1:2 (zîota bramka) 16 czerwca, 20:30 Hiszpania - Irlandia 1:1 i karne 3:2 17 czerwca, 15:30 Meksyk - USA 0:2 17 czerwca, 20:30 Brazylia - Belgia 2:0 18 czerwca, 15:30 Japonia - Turcja 0:1 18 czerwca, 20:30 Korea Pîd. - Wîochy 2:1 (zîota bramka) Êwierêfinaîy Muszë sië przyznaê, ûe udaîo mi sië wytypowaê (przed mistrzostwami) tylko trzech êwierêfinalistów - Brazylië, Niemcy i Hiszpanië. Ale nie tylko ja sië aû tak pomyliîem. Józef Mîynarczyk najwiëksze szanse na awans do póîfinaîów dawaî Argentynie, Francji, Wîochom i Portugalii. Niestety, ale nikogo z tej czwórki nie byîo juû w êwierêfinale! Zdecydowanie najlepszym spotkaniem w tej rundzie byî mecz Anglii z Brazyliâ. Najpierw bîâd brazylijskiego obroïcy i bramka Owena, a póúniej znakomita gra Ronaldinho, który jednâ z bramek wypracowuje, a drugâ strzela z rzutu wolnego. Zawodnik ten otrzymuje teû czerwonâ kartkë! Niemcy wygrali z USA tylko dziëki swemu bramkarzowi - Oliver Kahn broniî nieprawdopodobnie! Wspóîgospodarz mistrzostw - Korea, wspólnie z ekipâ sëdziowskâ eliminuje Hiszpanië. Skandal! 21 czerwca, 15:30 Anglia - Brazylia 1:2 21 czerwca, 20:30 Niemcy - USA 1:0 22 czerwca, 15:30 Hiszpania - Korea 0:0 i karne 3:5 22 czerwca, 20:30 Senagal - Turcja 0:1 (zîota bramka) Póîfinaîy "Po tym co sëdziowie wyprawiali z Koreaïczykami, po raz pierwszy w ûyciu w póîfinale byîem za Niemcami" - napisaî ostatnio na IRC'u Kazik Staszewski. A w póîfinaîach nie byîo juû niespodzianek. Turcy nie zdoîali sië zrewanûowaê Brazylijczykom za mecz w grupie. Niemcy pewnie wygrali z Koreaïczykami. 25 czerwca, 20:30 Niemcy - Korea 1:0 26 czerwca, 20:30 Brazylia - Turcja 1:0 Mecz o 3 miejsce 29 czerwca, 20:00 Turcja - Korea 3:2 Finaî 30 czerwca, 20:00 Brazylia - Niemcy 2:0 PROGDIR:GFX/pilka/MS Uwaga! Godziny rozpoczëcia spotkaï zostaîy podane wedîug czasu lokalnego. Zwyciëzcy Mistrzostw Ôwiata 1. Urugwaj 1930, Urugwaj 2. Wîochy 1934, Wîochy 3. Francja 1938, Wîochy 4. Brazylia 1950, Urugwaj 5. Szwajcaria 1954, RFN 6. Szwecja 1958, Brazylia 7. Chile 1962, Brazylia 8. Anglia 1966, Anglia 9. Meksyk 1970, Brazylia 10. RFN 1974, RFN 11. Argentyna 1978, Argentyna 12. Hiszpania 1982, Wîochy 13. Meksyk 1986, Argentyna 14. Wîochy 1990, RFN 15. USA 1994, Brazylia 16. Francja 1998, Francja 17. Korea-Japonia 2002, Brazylia opracowaî SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/pilka/Jana_Gomoli_bramkarskie.txt :::::::: Jana Gomoli bramkarskie przypadki - z Kamieïca na stadion Azteków. Graî w Górniku Zabrze, kiedy ten klub odnosiî najwiëksze sukcesy na krajowych i zagranicznych stadionach. W jego barwach zostaî 5-krotnie mistrzem Polski, 2-krotnie wicemistrzem i dwa razy zdobyî Puchar Polski. Mniej szczëôcia miaî do wystëpów w reprezentacji narodowej. W koszulce z orîem na piersi wystâpiî tylko 8 razy. Na zakoïczenie kariery zostaî wicemistrzem... Meksyku. SZMACIANKOWE TRENINGI Jan Gomola miaî wiëksze szczëôcie niû jego czterej bracia. Wszyscy mieli sportowâ, a szczególnie piîkarskâ smykaîkë, ale tylko on zrobiî karierë. Od szkraba uganiaî sië za piîkâ. Wystarczaîa uszyta wîasnorëcznie szmacianka. Taka prawdziwa, ze skóry, byîa marzeniem. Za boisko sîuûyîa îâka na ustroïskim Kamieïcu. Do ulubionych miejsc naleûaîo teû tzw. Kozie Miasto w pobliskich Hermanicach. "Marzyîem o karierze bramkarza, majâc za wzór moich starszych braci Gustawa i Józka. Od poczâtku, podobnie jak oni, graîem w bramce. Pierwszym klubem byîa oczywiôcie Kuúnia Ustroï, bardzo mocna w latach 50., wystëpujâca w Ôlâskiej A-klasie. Zaczynaîem w trampkarzach. Trenowaîem bardzo duûo, nawet szeôê razy dziennie. Sam narzuciîem sobie taki reûim. Nie znaîem papierosów ani alkoholu. Moim wzorem byî sîynny Lew Jaszyn" - wspomina J. Gomola. W pierwszym zespole Kuúni zadebiutowaî udanie w zwyciëskim meczu 1:0 z Walcowniâ Czechowice w 1959 r. Miaî wtedy 18 lat i zastâpiî miëdzy sîupkami brata Gustawa. Treningi i mecze îâczyî z pracâ suwnicowego w Zakîadach Kuúniczych. Za grë nie dostawaî ani grosza. Zespóî prowadziî wtedy ceniony trener, a wczeôniej zawodnik, Antoni Palowicz. KOLEGA LUBAÏSKIEGO Szczëôcie uômiechnëîo sië do Gomoli w 1964 r., kiedy to Kuúnia zagraîa mecz sparingowy z reprezentacjâ Ôlâska juniorów. Sprawny fizycznie, dysponujâcy ôwietnym refleksem i przeglâdem sytuacji ustroïski bramkarz wpadî w oko ôlâskim dziaîaczom. Na propozycje nie musiaî dîugo czekaê. "Wiosnâ trafiîem do Unii Racibórz i trenowaîem tam do jesieni. Któregoô listopadowego dnia, niemal jednoczeônie, odwiedzili mnie emisariusze Górnika Zabrze i Szombierek Bytom. Przeûyîem szok. Obydwie propozycje wydawaîy sië kuszâce. Za radâ brata Gustawa wybraîem ofertë zabrzan. To byîo jak sen. Znalazîem sië oto w jednym klubie z Polem, Oôlizîo, Szoîtysikiem, Lubaïskim, Kostkâ. Postanowiîem, ûe muszë wykorzystaê takâ szansë, choê "ûyczliwi" mówili, ûe nie zagrzejë w Górniku dîuûej miejsca" - opowiada pan Jan, przewracajâc kartki albumu z wycinkami prasowymi i zdjëciami. Za przejôcie do Górnika dostaî pralkë "franië"... Efekty zaczëîy dawaê wspólne treningi z Hubertem Kostkâ, starszym ledwie o rok. Gomola przyjëty na pozycjë rezerwowego, wyeliminowaî niedostatki techniczne i zaczâî rywalizowaê z nim o grë w pierwszym zespole. Dopiâî swego, debiutujâc wiosnâ 1965 r. Zdrowa rywalizacja Gomoli i Kostki pozytywnie wpîywaîa na caîy zespóî. Gracze z pola wiedzieli, ûe obaj bramkarze sâ mocnymi punktami i mieli do nich peîne zaufanie. Górnik zaczâî gromiê krajowych rywali. Wygrywaî rozgrywki ligowe i pucharowe. Przyszîa pora na wystëpy zagraniczne. We wrzeôniu 1965 r. zabrzanie zmierzyli sië na wyjeúdzie z austriackim Lask Linz i wygrali 3:1. Strzegâcy bramki Gomola zostaî okrzykniëty bohaterem tego meczu, broniâc mnóstwo tzw. setek. Dobra gra zaowocowaîa powoîaniem do reprezentacji olimpijskiej. Polacy pokonali wówczas 2:1 Czechosîowacjë, a bramkë na 2:0 strzeliî gîowâ Antoni Piechniczek. ZÎOTO KOÎO NOSA W narodowej reprezentacji ustronianin debiutowaî rok póúniej, w meczu przeciwko Szwecji. Polacy zremisowali we Wrocîawiu 1: 1, a on puôciî gola w sytuacji "sam na sam". W sumie zagraî 8 razy, ale tylko dwa mecze z Grecjâ w eliminacjach do Igrzysk Olimpijskich (Monachium 1972) miaîy swój ciëûar gatunkowy. Pozostaîe, z Argentynâ, Brazyliâ i Luksemburgiem, miaîy raczej towarzyski charakter. "Przed olimpiadâ dopadî mnie ogromny pech. Podczas meczu pucharowego z Olimpique Marsylia, we wrzeôniu 1971 r., doznaîem urazu krëgosîupa. Jak na ironië w tymûe roku zostaîem wybrany najlepszym polskim bramkarzem, bo rzeczywiôcie byîem w ûyciowej formie. O maîo nie dotknëîo mnie trwaîe kalectwo, gdyû lekarze z kliniki w Piekarach Ôlâskich stwierdzili stîuczenie miëônia. Zagraîem jeszcze trzy mecze i dopiero na zgrupowaniu przed spotkaniem Polska - RFN w Warszawie wyszîo na jaw, ûe mam pëkniëty krëg szyjny. Jeszcze jeden mecz i byîbym kalekâ". Trener Kazimierz Górski nie zabraî Gomoli na monachijskâ olimpiadë. Po latach przyznaî, ûe baî sië o jego zdrowie, o odnowienie kontuzji. Po prostu nie chciaî ryzykowaê. Zîoty medal i sîawa przeszîy koîo nosa. Bohaterami zostali jego klubowi koledzy, Kostka, Szoîtysik, Lubaïski. On do dzisiaj czuje ûal i niedosyt. MEKSYKAÏSKA ESKAPADA Dwa lata póúniej, kiedy polska piîka triumfowaîa w mistrzostwach ôwiata rozgrywanych na niemieckich stadionach, 33-letni Gomola znalazî sië w samolocie lecâcym do Meksyku. Wybraî sië tam "za chlebem" i staî sië ulubieïcem kibiców, którzy woîali nie niego "Jango". Z Atletico Espanol wywalczyî tytuî wicemistrza, a wystëpy na sîynnym Stadionie Azteków przy 100-tysiëcznej widowni wciâû ma w pamiëci. Do Polski wróciî w 1978 r., choê miaî szansë przedîuûenia kontraktu i zostania asystentem sîynnego póúniej trenera Bory Milutunovica. Uznaî racje ûony, która ogromnie tëskniîa do rodzinnych stron. Niedîugo póúniej zmarîa, co pan Jan przeûyî bardzo boleônie. Przyszîo mu ûyê z renty i pieniëdzy odîoûonych z meksykaïskiej eskapady. Po jakimô czasie zajâî sië trenerkâ. Na poczâtku lat 80. szkoliî bramkarzy w Beskidzie Skoczów. Jego wychowankiem z tego okresu jest Andrzej Heller, który graî póúniej w pierwszoligowej Jagielonii Biaîystok. Nastëpnie przez kilka sezonów prowadziî Morcinka Kaczyce. Druûyna zostaîa mistrzem ligi okrëgowej i byîa bliska awansu do III ligi. Zabrakîo dwóch punktów. Byî jeszcze epizod z Piastem Cieszyn. Wyszkoliî Marka Matuszka (Ruch Chorzów), Romana Dudë (GKS Jastrzëbie), Jarosîawa Szlachtë (Piast Cieszyn). Kariera stoi otworem przed Mateuszem Danelem i Pawîem Macurâ. Ostatnio sîynnego bramkarza moûna spotkaê na stadionie Kuúni Ustroï. W macierzystym klubie prowadzi szkóîkë bramkarskâ. Sportowi poôwiëciî wiëkszoôê swojego ûycia. 26 lat wystëpowaî na boiskach, od ponad 20 para sië trenerkâ. "Kaûdy moûe zrobiê karierë. Warunkiem jest solidna praca. Talent oczywiôcie pomaga, ale bez powaûnego traktowania obowiâzków îatwo go zmarnowaê" - stwierdza Jan Gomola. Krzysztof Marciniuk Gîos Ziemi Cieszyïskiej NR 51/52 2002 przepisaî SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/pilka/Kinas.txt :::::::: Kinas - maskotka EURO 2004 Historia maskotek finaîów mistrzostw Europy jest o wiele krótsza niû ich historia. Pierwszâ wymyôlili gospodarze turnieju z 1980 roku. Byî to Pinokio, bo grano we Wîoszech. Cztery lata póúniej mogliômy oglâdaê francuskiego kogucika Peno, a w 1988 roku niemieckiego królika Berni. W 1992 roku (gospodarz Szwecja) i 1996 (Anglia) mieliômy znów królika i lwa, ale tym razem te maskotki byîy bezimienne. Wspóîgospodarze ostatnich finaîów (Belgowie i Holendrzy) juû jednak przed wymyôlaniem nazwy sië nie uchylali. Swâ hybrydë lwa i ptaka nazwali Benelucky. Portugalczycy przed towarzyskim meczem z Brazyliâ (29.03.2003) zaprezentowali maskotkë finaîów, których bëdâ gospodarzami w przyszîym roku. Ten uômiechniëty chîopczyk nazywa sië Kinas. Szczerzyê sië od ucha do ucha mógî juû w dniu swojej premiery, bo Portugalczycy pokonali mistrzów ôwiata 2:1. PROGDIR:GFX/pilka/kinas Tempo - 31 marca 2003, str. 14 przepisaî SZAMAN W katalogu BONUS znajdziecie grafiki z eliminacji reprezentacji Polski do EURO 2004.:::::::: AMP2/TXT/pilka/Kowal.txt :::::::: KOWAL - PRAWDZIWA HISTORIA (odcinek 90) Raz, dwa, trzy - mikrofon dziaîa, moûna mówiê. Las Palmas. Przede mnâ kilkudziesiëciu dziennikarzy, którzy akurat uznali, ûe warto zaprosiê Kowalczyka na pomeczowâ konferencjë prasowâ, bo moûe powie coô ciekawego. - Dzieï dobry, witam wszystkich. - Dlaczego gracie tak sîabo? Czy pana zdaniem sâ szanse na awans do pierwszej ligi? - padîo pytanie z sali. - Dobrze, ûe pan pyta. Otóû chciaîem powiedzieê, ûe tak sîabego trenera nie spotkaîem w caîej swojej karierze - oôwiadczyîem w pierwszym zdaniu. Dziennikarze w szoku, ale notujâ, aby nie straciê ûadnego sîowa. - To przez niego straciliômy szansë na bezpoôredni awans - kontynuowaîem. - Tylko i wyîâcznie przez jego niedoksztaîcenie i gîupotë. On zniweczyî caîy nasz wysiîek. Caîy czas nie mogë zrozumieê, jak prezes mógî daê komuô takiemu pracë. Nie moûna kazaê profesjonalnym piîkarzom pracowaê z takim amatorem. - Co pan mówi? Przecieû bëdzie miaî pan problemy po takich sîowach! - Wiem, ûe bëdë miaî, ale nie mogë ciâgle milczeê. Do koïca pozostaîo piëê czy szeôê kolejek, jest szansa, ûe chociaû zagramy w baraûach. Jeôli do tego czasu zmieni sië szkoleniowiec, przy tych piîkarzach wciâû istniaîaby szansa, ûe uda sië coô wygraê, awansowaê. Gdybym nic nie powiedziaî, to juû moglibyômy koïczyê rozgrywki. Trenerek nie mógî zebraê myôli. Nikt nigdy go tak publicznie nie przeczoîgaî. Moje sîowa trafiîy na pierwsze strony gazet sportowych. Miejscowe radio trâbiîo o tym, jak Polak skrytykowaî szkoleniowca. Wiedziaîem, ûe nie uniknë kary, ale co z tego? Wezwano mnie do klubu, do prezesa. - Trener nie moûe zrozumieê, dlaczego tak powiedziaîeô. - A co? Nie widzicie? Co mecz macie dwadzieôcia tysiëcy biaîych chusteczek na trybunach. Wszyscy chcâ, ûeby go wywaliê, bo sië nie zna. Nie zna i juû. Piîkarze tynk gryzâ, tak go nienawidzâ. - Niestety, musimy cië za te wypowiedzi zawiesiê na cztery dni. Nie bëdziesz przez ten czas trenowaî z zespoîem. Trudno, bywajâ gorsze kary niû czterodniowy urlop. Póúniej dorzucono jeszcze kilka dni, skoïczyîo sië na siedmiu czy dziesiëciu. Po tym czasie trenera wyrzucono. Szedîem ulicâ, a ludzie po prostu mi dziëkowali, gratulowali! Prasa mnie chwaliîa - zwolnienie trenera to dobry ruch, Kowalczyk byî jedynym, który odwaûyî sië wyznaê prawdë. Koledzy z zespoîu teû byli mi wdziëczni, tylko pracownicy klubu patrzyli krzywo, bo przecieû tamten pracowaî w Las Palmas od wielu lat. Natomiast prezes... zrobiî takie wzmocnienie, ûe duûa rzecz! Wziâî trenera z drugiej druûyny. Trudno, niewaûne. Do koïca piëê kolejek, nie bëdë sië juû wygîupiaî. Gdy kilka dni po tej aferze wchodziîem na boisko w meczu ligowym, kibice zgotowali mi owacjë na stojâco. Dwadzieôcia tysiëcy ludzi biîo brawo i skandowaîo moje nazwisko. Utwierdziîo mnie to w przekonaniu, ûe podjâîem sîusznâ decyzjë - wykorzystaîem ostatni moment, aby uderzyê piëôciâ w stóî. Wojciech Kowalczyk Krzysztof Stanowski Tempo 24 marca 2003, str. 17 przepisaî SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/pilka/Luzyce_Luban.txt :::::::: ÎUÛYCE LUBAÏ - klub z mojego miasta ÎUÛYCE LUBAÏ - pojemnoôê stadionu ok. 1000 miejsc. Barwy czerwono - niebiesko - ûóîte. Stroje jednolite zielone. PROGDIR:GFX/pilka/luzyce Odkâd siëgam pamiëciâ, a jestem juû dziadkiem, Îuûyce wystëpowaîy w lidze okrëgowej i to najczëôciej w tych niûszych klasach. Starsi dziadkowie, a sâ tacy, pamiëtajâ jeszcze lata ôwietnoôci klubu, gdy wystëpowaî w wyûszej klasie. Jednak ja dopiero zaczâîem chodziê o lasce i jeszcze nie potrzebujë sztucznej szczëki, wiëc opowieôci starszyzny sâ dla mnie niczym innym jak legendami. W czasach wiëc, gdy klub z mojego miasta grywaî sobie w okrëgówkach, ja wolaîem zbijaê bâki i ani mi sië ôniîo wybieraê na miejscowy stadion. W sezonie 00/01 zdarzyî sië cud. Îuûyce awansowaîy do IV ligii (FANFARY!). Dla 20 tys. miasta to byîo prawdziwe wydarzenie, miejscowe media oszalaîy. Tu trochë przesadziîem, ale w naszym mieôcie mamy lokalnâ telewizjë (sic!) i dwie gazety. Zaczâîem chadzaê na stadion i nie rozczarowaîem sië. Moja druûyna graîa jak z nut. W rundzie jesiennej tylko jedna poraûka na wyjeúdzie, niestety na wîasnym stadionie za duûo remisów i do tego z zespoîami, które potem gromili na wyjeúdzie. Po rundzie jesiennej Îuûyce wraz z NYS ZGORZELEC i ISKR KOCHLICE przewodziîy w tabeli. Runda wiosenna rozpoczëîa sië optymistycznie i nawet lubaïska ekipa byîa na pierwszym miejscu. Niestety kilka czynników zîoûyîo sië na fakt, ûe do III ligi nie awansowali. Najwaûniejsza sprawa to pieniâdze, których beniaminek IV ligi nie miaî za wiele, a wîaônie pieniâdze potrzebne byîy na wyjazdy do odlegîych od Lubania miast druûyn III ligi. Powszechna byîa wiëc opinia, ûe klubu na III ligë nie staê i dlatego zawodnicy nie starajâ sië o awans. Kolejnym czynnikiem byîo wycofanie sië klubu GÓRNIKA WAÎBRZYCH z rozgrywek i zabranie trzech punktów Îuûycom zdobytych na klubie z Waîbrzycha. Finaî rozgrywek byî taki, ûe Îuûyce zajëîy czwarte miejsce, a do III ligi awansowaîa bogatsza Nysa ("SAD BUT TRUE" - jak ôpiewali chîopcy z Mietaliki, choê nie sîucham juû tak gîoônej muzyki odkâd aparat sîuchowy mi sië zaczâî z gîoônikiem sprzëgaê). Podczas przerwy miëdzy sezonami najciekawsze sâ chyba transfery, czyû nie? Îuûyce sprzedaîy dwóch zawodników do druûyn II ligi! Napastnik Dominik SZOSTAK (27 lat) trafiî do aspirujâcego do awansu GÓRNIKA POLKOWICE, natomiast obroïca Jarosîaw SOLARZ (30 lat) zasiliî solidnego drugoligowca POLAR WROCÎAW. Obaj grajâ najczëôciej w podstawowych jedenastkach swoich zespoîów, a Szostak zaliczyî juû kilka trafieï dla Górnika i wyrasta tam na gwiazdë. Warto chyba ôledziê dalsze losy tych graczy. Îuûyce zasiliîo bodajûe trzech nowych graczy, z czego jeden z miejsca staî sië gîównym snajperem klubu. WOJTAROWICZ, bo o nim mowa, zalicza w niemal kaûdym meczu gola lub dwa, a ostatnio "wyîapaî" HATTRICKA na wyjeúdzie. Ogólnie niezîy "wypas" i myôlë, ûe poradziîby sobie w niejednym drugoligowcu. Jeôli chodzi o przebudowë stadionu, to zamontowano tam plastikowe krzeseîka zastëpujâc stare i wysîuûone (tak jak moje stawy kolanowe) drewniane îaweczki. Postarano sië o nowych, drobnych sponsorów. Wymieniono trenera. W nowym sezonie klub po czterech meczach jest na siódmym miejscu w tabeli z niewielkâ stratâ do lidera - CHROBRY GÎOGÓW i nie sâ bez szans na koïcowy sukces. Pora koïczyê të paplaninë, drogie wnuczëta. Idë sië podîâczyê do respiratora. GRANDFATHER GRAIN mgrain@poczta.onet.pl Ps. Tym artykuîem chciaîbym zachëciê innych do napisania o swoich lokalnych klubikach, o których w gazetach nie sposób przeczytaê. Zresztâ, ja juû mam zbyt grube szkîa w okularach i czytanie maîych literek mi nie wychodzi. Co innego na ekranie monitora AMIGI. No wiëc do piór bracia! Chciaîem rzec "kibordów". Suplement Jest 24.12.02, zbliûa sië rok 2003. Czujë sië zobowiâzany przedstawiê aktualnâ sytuacjë w klubie. Na póîmetku rozgrywek Îuûyce zajmujâ 4. miejsce z niewielkâ stratâ punktowâ do lidera. Najwaûniejsza jednak informacja wcale nie jest dobra dla klubu, odchodzi bowiem bezwzglëdnie najlepszy strzelec Îuûyc Marcin Wojtarowicz. Gdy sië o tym dowiedziaîem, to aû mi coô w îydce strzeliîo (zwykle, nawet przy bardzo zîych informacjach tylko lekko strzyka w kolanie). Siâôê teraz tylko i pîakaê. Gdy juû sië zapowiadaîo, ûe awansujemy do 3. ligi... Wojtarowicz idzie w ôlady Szostaka i wspólnie teraz bëdâ strzelaê bramki w 2. lidze dla Górnika Polkowice. Górnik ma spore szanse, aby w nastëpnym sezonie graê w 1. lidze. :::::::: AMP2/TXT/pilka/MS2006-decyzje_FIFA.txt :::::::: Mistrzostwa Ôwiata 2006 - decyzje FIFA Komitet Wykonawczy Miëdzynarodowej Federacji Piîki Noûnej (FIFA) postanowiî, ûe reprezentacja strefy Oceanii bëdzie miaîa prawo bezpoôredniego awansu do finaîów piîkarskich mistrzostw ôwiata 2006 roku. Decyzja ta oznacza, ûe Europejska Unia Piîkarska (UEFA) straci "póî" miejsca w finaîach Pucharu Ôwiata (ostatnio jedna z druûyn europejskich toczyîa baraû z zespoîem strefy Azji) i z Europy do turnieju finaîowego w Niemczech bëdzie mogîo zakwalifikowaê sië tylko 13 zespoîów, plus Niemcy jako gospodarz imprezy. Na skutek decyzji FIFA "póî" miejsca straciîa takûe Poîudniowoamerykaïska Konfederacja Piîkarska - CONMEBOL i bëdzie miaîa cztery zespoîy w finaîach przyszîych Mistrzostw Ôwiata. Wôród ubiegajâcych sië o awans ze strefy CONMEBOL bëdzie takûe mistrz ôwiata - Brazylia, poniewaû postanowiono, ûe mistrzowi ôwiata nie przysîuguje przywilej obrony tytuîu bez eliminacji. Azja ma 4 i póî miejsca. W tym przypadku oznacza to, ûe reprezentacje CONCACAF (Póînocnoamerykaïska Konfederacja Piîkarska) i Azji rozegrajâ mecze play off o jedno z finaîowych miejsc w turnieju MÔ 2006 w Niemczech, z udziaîem 32 zespoîów. Podziaî miejsc w finaîach MÔ 2006: Europa: 13+1 (Niemcy - gospodarz) Afryka: 5 CONCACAF: 3,5 Oceania: 1 Azja: 4,5 CONMEBOL: 4 Eliminacje do piîkarskich MÔ w 2006 roku rozpocznâ sië 28 lutego 2004 roku, zakoïczâ sië do 20 listopada 2005 roku, zaô losowanie grup eliminacyjnych odbëdzie sië 5 grudnia 2003 roku we Frankfurcie. Losowanie grup finaîowych w grudniu 2005 roku w Lipsku. Úródîo - TELEGAZETA Przepisaî SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/pilka/Organizacja_olimpiady.txt :::::::: Organizacja olimpiady 6 wrzeônia 1972 roku rano Avery Brundage, prezes Miëdzynarodowego Komitetu Olimpijskiego przemówiî do 75 tysiëcy pogrâûonych w ûaîobie osób zebranych na monachijskim stadionie olimpijskim. Poprzedniego dnia nad ranem 8 palestyïskich terrorystów wdarîo sië do wioski olimpijskiej, biorâc jako zakîadników 9 sportowców izraelskich i zabijajâc dwóch. Niemieccy strzelcy wyborowi ruszyli na pomoc uwiëzionym. Wywiâzaîa sië strzelanina, w wyniku której wszyscy Izraelczycy oraz 5 terrorystów poniosîo ômierê. Przez nastëpne 34 godziny igrzyska byîy zawieszone, a ich dalszy los wisiaî na wîosku. Dopiero podczas ceremonii pogrzebowej na stadionie olimpijskim oglâdanej za poôrednictwem telewizji przez miliard ludzi na caîym ôwiecie, 84-letni Avery Brundage, byîy amerykaïski gwiazdor bieûni i dziaîacz sportowy obwieôciî, ûe Igrzyska Olimpijskie trwajâ nadal. Gdyby nie determinacja Brundage'a igrzyska 1972 zostaîyby przerwane, a przyszîoôê idei olimpijskiej podwaûona. Zaplanowanie i zorganizowanie olimpiady zabiera peîne 6 lat. Przygotowania do nastëpnych igrzysk 1976 roku w Montrealu juû trwaîy. Gdy do nich doszîo, prezesem MKOl byî irlandzki par Lord Killanin. Juû po ich zakoïczeniu stwierdziî: "Odraûajâcy mord podczas olimpiady w Monachium caîkowicie odmieniî spojrzenie na kwestië bezpieczeïstwa. Staîa sië ona jednym z priorytetów igrzysk w Montrealu". W olimpiadzie w 1976 roku wziëîo udziaî 6 189 sportowców, znacznie mniej niû strzegâcych ich bezpieczeïstwa uzbrojonych policjantów i ûoînierzy. Tak silna ochrona staîa sië od tamtego czasu normâ. Igrzyska w Seulu w 1988 roku byîy jak dotâd najwiëksze pod wzglëdem liczy uczestników. Wziëîo w nich udziaî 9400 zawodników reprezentujâcych 160 krajów, startujâcych w 237 róûnych wydarzeniach sportowych, w 23 dyscyplinach. Jak wszystkie nowoûytne olimpiady, takûe i ta odbyîa sië pod auspicjami Miëdzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (MKOl) z siedzibâ w Lozannie w Szwajcarii. MKOl, jako straûnik idei olimpijskiej, kaûdorazowo wybiera gospodarza igrzysk oraz decyduje, które dyscypliny znajdujâ sië w ich programie. Wybór miasta Gospodarzem igrzysk mogâ byê jedynie miasta - nigdy païstwa. Chodzi o to, by wyeliminowaê czynnik polityczny. Przed dokonaniem wyboru Krajowy Komitet Olimpijski upewnia sië, czy dane miasto jest w stanie sprostaê wszelkim wymaganiom. Planowaniem i nadzorem nad caîâ operacjâ zajmuje sië Komitet Organizacyjny odpowiadajâcy przed MKOl. Przygotowanie olimpiady nieuchronnie pociâga za sobâ dokonanie wielu usprawnieï i modernizacji, a czasami wiëkszych zmian w danym mieôcie. Specjalnie na igrzyska 1964 roku w Tokio wybudowano najdîuûszâ na ôwiecie linië kolei jednoszynowej îâczâcej lotnisko Haneda z nowo wybudowanym Stadionem Narodowym. Bîyskawicznie zbudowano kilometry nowych autostrad, linii metra i kanalizacji, a 22 zniszczone gîówne arterie zostaîy oznaczone jako drogi olimpijskie i poszerzone. Podobna sytuacja miaîa miejsce w Seulu, gdzie w ciâgu 19 miesiëcy tysiâce hektarów pól ryûowych przeksztaîcono w betonowâ minimetropolië skîadajâca sië z kompleksu sportowego i wioski olimpijskiej. Zbudowano teû nowâ halë odpraw na lotnisku, drogë dojazdowâ nazwanâ Olimpijskâ, a takûe mieszkania i domy dla 35 tysiëcy sportowców, dziennikarzy prasowych, radiowych i telewizyjnych oraz oficjalnych goôci. Trzeba teû byîo zatroszczyê sië o hotele i apartamenty dla 200 tysiëcy turystów. Prywatni przedsiëbiorcy budowlani postawili 178 luksusowych wieûowców mieszkalnych w pobliûu dwóch centrów olimpijskich. Wszystkie mieszkania rozeszîy sië na pniu, mimo wysokich cen dochodzâcych do 90 tysiëcy funtów brytyjskich. Nowi wîaôciciele wynajëli je turystom na czas olimpiady i wprowadzili sië dopiero po jej zakoïczeniu. Powierzchnia mieszkania byîa w cenie równieû podczas igrzysk w Rzymie w 1960 roku. Wioskë olimpijskâ zbudowano tam na 30 ha poîoûonych w zakolu Tybru. Wszystkie mieszkania miaîy îâcznie 4 500 pokoi, a w czasie igrzysk zamieszkaîo w nich 8 000 sportowców. W nieco mniej komfortowej sytuacji znalazîo sië 100 000 turystów, którzy przylatywali na nowo wybudowane lotnisko Fiumicino w tempie 6 000 dziennie. Wiëkszoôê z nich musiaîa zadowoliê sië noclegami w klasztorach, akademiach, a nawet w namiotach rozbitych w parkach miejskich. Jednak Igrzyska Olimpijskie to coô wiëcej niû baza noclegowa i stadiony. Infrastruktura obejmie przecieû i takie miejsca jak salony piëknoôci, kina, dyskoteki, butiki, urzëdy pocztowe, koôcioîy i zakîady szewskie robiâce fortunë na reperowaniu obuwia sportowego. 5 200 kcal dziennie Powaûnym zadaniem, przed którym stoi Komitet Organizacyjny jest zorganizowanie wyûywienia sportowców. W Montrealu w 1976 roku przez 16 dni igrzysk 1 400 osób zatrudnionych w tym celu przyrzâdziîo i podaîo 1 135 ton miësa, ryb i warzyw. Ôrednia dzienna racja jednego sportowca wynosiîa 3,5 kilograma i miaîa wartoôê 5 200 kcal. Natomiast w Los Angeles 135 szefów kuchni przygotowaîo 60 tysiëcy posiîków dziennie. Kaûdego dnia ponad 100 dostawców dowoziîo ôwieûe produkty, w tym okoîo 20 000 kilograma miësa. Dla sportowców ûydowskich przyrzâdza sië jedzenie koszerne, zaô dla muzuîmanów posiîki przygotowujâ wyznawcy Allaha. Jednak liczba kucharzy nie dorównuje liczbie pilotów-tîumaczy obsîugujâcych igrzyska. W Tokio zawodnikami zajmowaîo sië 1 000 osób dobrze operujâcych terminologiâ sportowâ. W Seulu byîo ich juû 5 000. Dodatkowo w 1988 roku okoîo 30 000 Koreaïczyków pracowaîo bezpîatnie w charakterze przewodników oraz sprzedawców i kontrolerów biletów. Okoîo tysiâca mówiâcych po angielsku Seulczyków witaîo obcokrajowców w nowoczesnym porcie lotniczym, ofiarowujâc im goôcinë w swoich domach. Niezaleûnie od kraju, w którym rozgrywane sâ igrzyska, pogoda zawsze odgrywa takâ samâ, istotnâ rolë. W Los Angeles smog od czasu do czasu stawiaî pod znakiem zapytania rozegranie danej konkurencji, natomiast w Helsinkach w 1952 roku trzeba byîo wziâê pod uwagë moûliwoôê nagîych spadków temperatury, a nawet opadów ôniegu. Dlatego w trakcie kaûdych igrzysk miëdzynarodowy zespóî meteorologów wydaje nawet 20 biuletynów pogodowych dziennie. Niektóre z zawodów trzeba w ostatnim momencie przesuwaê na inny termin - zazwyczaj z powodu wichury, burzy lub gradu. Równie waûne sâ biuletyny sportowe lub komputerowe wydruki wyników w poszczególnych konkurencjach. Na ogromnym Stadionie Olimpijskim w Tokio olbrzymia tablica ôwietlna byîa w stanie pokazaê 500 liter lub cyfr naraz. Urzâdzenie mierzâce wyniki zawodów na bieûni rejestrowaîo je z dokîadnoôciâ do tysiëcznej czëôci sekundy. Jednak nie zaleûnie od tego, jak starannie sâ przygotowane igrzyska, zawsze coô moûe sië nie udaê. Najlepszym przykîadem tego byîy igrzyska w Montrealu w 1976 roku. Najwiëcej kîopotu sprawiî organizatorom gîówny Stadion Olimpijski, najwiëksza wówczas na ôwiecie budowla prefabrykantów. Zaczëîo sië pod politycznych waôni i problemów technicznych, które opóúniîy montaû 11 700 betonowych elementów. Nastëpnie 3 miesiëcy strajków, organizowanych przez zwiâzki zawodowe w nadziei na uzyskanie podwyûek pîac, niemal caîkowicie wstrzymaîy budowë. Ônieûyce i niskie temperatury, dochodzâce w wietrze do -53 stopni celcjusza dodatkowo pogorszyîy sytuacjë. Robotnicy musieli walczyê z wichurami. Wypadki kosztowaîy ûycie 12 zatrudnionych przy budowie. W rezultacie darï na stadionie ukîadano dopiero na kilka godzin przed ceremoniâ inauguracyjnâ. Po zamkniëciu igrzysk rozpoczynajâ sië dyskusje na temat dalszego przeznaczenia wiosek. W Monachium na przykîad wioskë podzielono na dwie czëôci - osobna dla mëûczyzn i dla kobiet. Dziô mëska jest osiedlem mieszkaniowym, zaô ûeïska miasteczkiem studenckim. Urzâdzenie igrzysk jest niezwykle kosztowne. Olimpiada w Moskwie w 1980 roku kosztowaîa 8 miliardów dolarów w porównaniu z niewielkâ kwotâ 850 milionów dolarów wydanâ na organizacjë igrzysk w Seulu osiem lat póúniej. Wiëkszoôê ôrodków pochodzi zazwyczaj od miejscowych rzâdów, prywatnych sponsorów, oraz mieszkaïców miasta. Prawa do transmisji Dochody z tytuîu olimpiady mogâ byê równie imponujâce. Igrzyska w Seulu przyniosîy 500 milionów zysku - ponad dwukrotnie wiëcej niû w Los Angeles w 1984 roku. Wiëkszoôê z tej sumy pochodziîa ze sprzedaûy praw do emisji sprawozdaï telewizyjnych. Same tylko Stany Zjednoczone zapîaciîy z tego tytuîu 325 milionów dolarów. Nowoûytne igrzyska narodziîy sië w 1896 roku w Atenach. Wtedy to ich ojciec, francuski naukowiec i wykîadowca baron Pierre de Coubertin ukuî hasîo "Nie dla zwyciëstwa, lecz dla wspóîzawodnictwa", które cytowane jest na otwarciu olimpiady. Wspomina sië równieû sîowa nieûyjâcego juû Avery Brundage'a: "Ruch Olimpijski jest religiâ XX wieku. Religiâ o uniwersalnym wydúwiëku, która zawrze w sobie wszystkie podstawowe wartoôci innych religii. Jest to nowoczesna, ekscytujâca, mëska i dynamiczna religia!" Wyszperaî: CESAR:::::::: AMP2/TXT/pilka/Piekny_mecz_w_Rzymie.txt :::::::: Piëkny mecz w Rzymie 4 Runda Pucharu UEFA 20 lutego 2003 godz. 21.00 stadion: Olimpico - Rzym W pierwszym meczu IV rundy Pucharu UEFA Lazio Rzym zremisowaîo z Wisîâ Kraków 3:3. Pierwszâ bramkë zdobyli gospodarze. Póúniej sytuacja zmieniaîa sië na korzyôê raz jednej raz drugiej druûyny. Kontaktowâ bramkë dla wiôlaków zdobyî Kalu Uche, ale samobójcza bramka Mariusza Jopa niezbyt szczëôliwie zakoïczyîa pierwsze 45 minut. Po dwóch karnych wykorzystanych przez Macieja Ûurawskiego (na zdjëciu) Wisîa wyszîa na prowadzenie. Niestety Enrico Chiesa wyrównaî wynik spotkania na 3:3. Wisîa ma duûe szanse wyeliminowaê Lazio, musi tylko zremisowaê w meczu rewanûowym 27 lutego w Krakowie. PROGDIR:GFX/pilka/rzym Bramkë dla gospodarzy w 22 minucie meczu z linii pola karnego zdobyî Nikola Lazetic. W 39 minucie po szybko wykonanym rzucie wolnym sam na sam z bramkarzem znalazî sië Kalu Uche, który doprowadziî do remisu. Jednak w ostatniej minucie pierwszej poîowy po doôrodkowaniu Enrico Chiesa, po niefortunnym uderzeniu Mariusza Jopa piîka wpadîa do wîasnej bramki. Kilka minut po rozpoczëciu drugiej poîowy po faulu na Marcinie Kuúbie rzut karny zamieniî na bramkë Maciej Ûurawski. W 63 minucie ten sam zawodnik wywalczyî rzut karny i ponownie zamieniî jâ na bramkë. Jednak to nie koniec emocji. Enrico Chiesa w 71 minucie znów doprowadziî do remisu. Bogdan Basaîaj, prezes Wisîy: "Byî to bardzo emocjonujâcy mecz, w którym przeûywaliômy skrajne nastroje - od rozpaczy po euforië. Z wyniku 3:3 jestem bardzo zadowolony, chociaû mogîo byê jeszcze lepiej. W pierwszej poîowie zagraliômy sîabiej, ale po przerwie juû byîo bardzo dobrze. Trzeba pamiëtaê, ûe byî to nasz pierwszy mecz w rundzie wiosennej i druûyna nie byîa jeszcze ograna. Natomiast Lazio jest w peîni sezonu ligowego i gra co tydzieï. Jestem dobrej myôli przed meczem rewanûowym, chociaû trzeba sië spodziewaê, ûe boisko w Krakowie nie bëdzie w tak dobrym stanie jak to na stadionie olimpijskim w Rzymie. Zapewne bëdzie rozmokîe. Obydwie druûyny bëdâ mieê jednakowe warunki i szanse bëdâ wyrównane". Lazio Rzym - Wisîa Kraków 3:3 (2:1) Bramki: dla Lazio - Nikola Lazetic (22), Mariusz Jop (44-samobójcza), Enrico Chiesa (71); dla Wisîy - Kalu Uche (39), Maciej Ûurawski - dwie (50-karny, 63-karny). Lazio: 1-Luca Marchegiani; 22-Massimo Oddo, 24-Fernando Couto, 11-Sinisa Mihajlovic, 15-Giuseppe Pancaro; 18-Nikola Lazetic, 4-Dino Baggio, 20-Fabio Liverani, 14-Diego Simeone, 9-Stefano Fiore; 25-Enrico Chiesa. trener - Roberto MANCINI Wisla Kraków: 30-Angelo Hugues; 4-Marcin Baszczyïski, 6-Arkadiusz Gîowacki, 18-Mariusz Jop, 3-Maciej Stolarczyk; 10-Kalu Uche, 16-Paweî Strâk, 20-Mauro Cantoro, 5-Kamil Kosowski; 31-Marcin Kuúba, 9-Maciej Ûurawski. trener - Henryk KASPERCZAK Sëdzia: Konrad Plautz (Austria). Ûóîte kartki: 27' Baszczyïski, 37' Cantoro, 50' Marchegiani, 70' Pancaro. Z serwisu sports.pl - SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/pilka/Plebiscyty.txt :::::::: Plebiscyty Piîkarzem Roku 2002 w plebiscycie Miëdzynarodowej Federacji Piîkarskiej (FIFA) zostaî grajâcy w Realu Madryt Brazylijczyk Ronaldo. Ronaldo (Brazylia/Real Madryt) - 387 pkt Olivier Kahn (Niemcy/Bayern Monachium) - 171 pkt Zinedine Zidane (Francja/Real Madryt) - 148 pkt W poprzednich latach plebiscyt FIFA wygrywali: 1991 L. Matthaeus (Niemcy/Inter Mediolan) 1992 M. van Basten (Holandia/AC Milan) 1993 R. Baggio (Wîochy/Juventus Turyn) 1994 Romario (Brazylia/Barcelona) 1995 G. Weah (Liberia/AC Milan) 1996 Ronaldo (Brazylia/Barcelona) 1997 Ronaldo (Brazylia/Inter Mediolan) 1998 Z. Zidane (Francja/Juventus Turyn) 1999 Rivaldo (Brazylia/Barcelona) 2000 Figo (Portugalia/Real Madryt) 2001 Ronaldo (Brazylia/Real Madryt) Ronaldo otrzymaî takûe "Zîotâ Piîkë" (171 pkt) przyznawanâ przez francuski magazyn "France Football" dla najlepszego piîkarza grajâcego w Europie. Wyprzedziî Roberto Carlosa (145 pkt) i Oliviera Kahna (114 pkt). Zdobywcy "Zîotej Piîki" z poprzednich lat: 1990 L. Matthaeus (Niemcy/Inter Mediolan) 1991 J.-P. Papin (Francja/Olimpique Marsylia)* 1992 M. van Basten (Holandia/AC Milan) 1993 R. Baggio (Wîochy/Juventus Turyn) 1994 Ch. Stoiczkow (Buîgaria/Barcelona)* 1995 G. Weah (Liberia/AC Milan) 1996 M. Sammer (Niemcy/Borussia Dortmund)* 1997 Ronaldo (Brazylia/Inter Mediolan) 1998 Z. Zidane (Francja/Juventus Turyn) 1999 Rivaldo (Brazylia/Barcelona) 2000 Figo (Portugalia/Real Madryt) 2001 M. Owen (Anglia/Liverpool)* 2002 Ronaldo (Brazylia/Real Madryt) * - inna (od plebiscytu FIFA) "Zîota Piîka" Úródîo - TELEGAZETA Przepisaî SZAMAN PROGDIR:GFX/pilka/ronaldo 9 RONALDO Birth Date:  22 September 1976 Height:  183 cm Weight:  77 kg Position:  FW Current Club:  Real Madrid (SPA) Int'l Goals:  37 (as of 27 May 2002) Int'l Caps:  57 (as of 27 May 2002) First Int'l Cap:  Argentina (23 March 1994):::::::: AMP2/TXT/pilka/Polacy_w_Bundeslidze.txt :::::::: Polacy w Bundeslidze POCZÂTEK SEZONU 2002/2003: 15. Daniel Bogusz (Arminia Bielefeld) 0/0 6. Tomasz Hajto (Schalke 04 Gelsenkirchen) 136/10 9. Andrzej Juskowiak (Energie Cottbus) 160/51 20. Radosîaw Kaîuûny (Energie Cottbus) 25/5 13. Bartosz Karwan (Hertha Berlin) 0/0 20. Tomasz Kîos (FC Kaiserslautern) 33/3 18. Andrzej Kobylanski (Energie Cottbus) 71/7 2. Tomasz Kos (FC Nuernberg) 27/0 8. Jacek Krzynówek (FC Nuernberg) 29/5 PROGDIR:GFX/pilka/bundesliga 40. Tomasz Kuszczak (Hertha Berlin) 0/0 8. Maciej Murawski (Arminia Bielefeld) 0/0 15. Tomasz Waîdoch (Schalke 04 Gelsenkirchen) 199/14 18. Artur Wichniarek (Arminia Bielefeld) 17/0 1. Jakub Wierzchowski (Werder Brema) 0/0 3. Dariusz Ûuraw (Hannover 96) 0/0 (kolejno: numer na koszulce, imië i nazwisko, klub, liczba wystëpów w Bundeslidze/zdobyte gole) úródîo: Dziennik Zachodni nr 185, 9 sierpnia 2002 r. --- Steffen Rohr (Kicker): - Czy Karwan jest w kadrze na mecze z Wëgrami i San Marino? - zapytaî nasz kolega z Berlina. Tempo: - Jest SR: - Ale czy na pewno? Tempo: - Steffen - na sto procent! SR: - Ale przecieû nie gra w Hercie. Tempo: - Nie jest to nasz jedyny reprezentant nominowany z Bundesligi, który w klubie nie ma pewnego miejsca, a otrzymaî powoîanie od selekcjonera Janasa. W podobnej sytuacji sâ Kaîuûny i Krzynówek. SR: - Z tego co wiem, to Kaîuûny graî przynajmniej w Lidze Mistrzów. Krzynówek jest po kontuzji, a mimo to wystëpuje duûo czëôciej niû Karwan. Tempo: - Co moûemy na to powiedzieê? SR: - A czy jakiô polski klub byîby zainteresowany Karwanem, bo Hertha latem chce sië go pozbyê. Tempo: - Steffen, Hertha miesiëcznie pîaci tak godne pieniâdze Karwanowi, mimo ûe ten nie gra, iû trudno bëdzie znaleúê pracodawcë w Polsce, który zaoferuje choêby zbliûone pobory. SR: - Aha... Bilans Karwana w Hercie w meczach Bundesligi (po 25 kolejkach sezonu 2002/2003): - 12 wystëpów (8 razy jako zmiennik, 2 razy zmieniony) - 2 ûóîte kartki - bez bramki i asysty úródîo: Tempo 24 marca 2003, str. 16 przepisaî SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/pilka/PSV.txt :::::::: PSV Klub piîkarski w Eindhoven powstaî w roku 1913 w czasie festynu z okazji ôwiëta niepodlegîoôci Holandii jako zespóî zakîadowy fabryki Philipsa, co znalazîo zresztâ swoje odzwierciedlenie i w nazwie druûyny (PSV - Philips Sport Verenigeng), i w nazwie stadionu (do dziô nosi on nazwë Philips Stadium), i wreszcie w umowie sponsorskiej (PSV zawsze ma na koszulkach nazwë swojego najwiëkszego sponsora, czyli koncernu Philipsa). Tradycyjne barwy zespoîu powstaîy zresztâ, tak przynajmniej moûna usîyszeê w wielu úródîach, od kolorów materiaîu, którym byîy przykryte stoîy w dniu zaîoûenia klubu. Tak sië zîoûyîo, ûe sukno to byîo biaîo-czerwone, i do dziô druûyna PSV gra w biaîych koszulkach w pionowe, czerwone pasy. Natomiast co do koloru spodenek, to klub ma za sobâ juû róûne okresy - w tych najbardziej udanych czasach gracze wystëpowali w spodenkach biaîych, w innych latach bywaîy one czerwone, w jeszcze innych czarne. To samo dotyczy strojów rezerwowych - np. na poczâtku lat 80-tych strój rezerwowy skîadaî sië z granatowych koszulek i biaîych spodenek, z czasem koszulki zyskaîy róûnego rodzaju biaîe dodatki, a od kilku lat najczëôciej koszulki sâ w czarne pionowe pasy lub teû caîe czarne. Wîaôciwie od pierwszych lat gry w lidze holenderskiej PSV wyrobiîo sobie bardzo dobrâ markë - wystarczy wspomnieê, ûe pierwszy tytuî mistrzowski gracze z Eindhoven uzyskali juû w roku 1929, a wiëc 8 lat po rozpoczëciu gry w najwyûszej klasie rozgrywkowej. Zresztâ klubowi tylko raz zdarzyîa sië degradacja do drugiej ligi, byîo to w roku 1925. Potem z roku na rok PSV rosîo w potëgë - kolejne tytuîy mistrzowskie zdobyîo w latach 1935, 1951 i 1963. Jednakûe zîotym okresem klubu byîy lata 70-te, kiedy to PSV zdoîaîo przerwaê dominacjë Feyenoordu Rotterdam i stoîecznego Ajaxu Amsterdam. Zaczëîo sië w roku 1972 od przyjôcia do klubu trenera Keesa Rijversa, który doszedî do wniosku, ûe skoro PSV jest najbogatszym klubem w Holandii, to najwyûszy czas, ûeby zaczëîo ôciâgaê do siebie gwiazdy, m.in. z dwu najwiëkszych holenderskich klubów. Wtedy wîaônie gwiazdami w klubie byli m.in. Jan van Beveren (znakomity bramkarz, wielokrotny reprezentant kraju), Willy van der Kuylen (jeden z najskuteczniejszych graczy w historii holenderskiego futbolu), bracia Rene i Willy van der Kerkhof, czy chociaûby, znany obecnie trener, Huub Stevens. W latach 1975, 1976 i 1978 klub z Eindhoven siëgaî po mistrzostwo kraju, a ukoronowaniem tego byîo zdobycie w 1978 roku Pucharu UEFA. Na kolejny tytuî mistrzowski kibice PSV musieli czekaê aû do roku 1986, ale byîo warto, bo byî to jednoczeônie rok przeîomowy dla klubu. Wtedy wîaônie do zespoîu trafili gracze tej klasy, co Ruud Gullit, bracia Erwin i Ronald Koemanowie, znakomity bramkarz Hans van Breukelen, Belg Eric Gerets (jeden z najlepszych bocznych obroïców lat 80-tych), Berry van Aerle, Duïczyk Jan Heintze, Edward Linskens, Wim Kieft, Gerard Vanenburg (wychowanek Ajaxu, pierwszy czarnoskóry reprezentant Holandii), czy znany reprezentant Danii Soren Lerby. Potem, w roku 1987 PSV siëgnëîo po drugi z rzëdu tytuî, ale jednoczeônie z klubu odeszli i trener Hans Kraay, i najwiëksza chyba gwiazda zespoîu, czyli Ruud Gullit. Miejsce na îawce trenerskiej zajâî Guus Hiddink, a jednym z jego asystentów zostaî Huub Stevens. W roku 1988 Eindhoven ponownie ôwiëtowaîo zdobycie mistrzostwa Holandii, ale byîo to nic w porównaniu z dotarciem w tym wîaônie sezonie do finaîu Pucharu Mistrzów. W spotkaniu finaîowym przeciwnikiem PSV byîa Benfica i mecz zakoïczyî sië bezbramkowym remisem, podobnie zresztâ jak dogrywka. Dopiero szósta seria rzutów karnych rozstrzygnëîy o sukcesie klubu z Eindhoven. Zresztâ byî to bardzo dziwny sukces, czego nie omieszkali zauwaûyê dziennikarze - otóû PSV zarówno w êwierêfinale, jak i póîfinale awansowaîo dalej dziëki korzystnym remisom. W pojedynku z Girordins Bordeaux padî remis 1:1 na wyjeúdzie i 0:0 u siebie, w póîfinale przeciwko Realowi Madryt sytuacja dokîadnie powtórzyîa sië. Ponadto w roku 1988 reprezentacja Holandii oparta o graczy PSV zdobyîa mistrzostwo Europy. Rok 1989 przyniósî kolejny, czwarty juû z rzëdu, tytuî mistrzostwa Holandii, ale z czasem kolejni zawodnicy opuszczali klub, m.in. van Breukelen zakoïczyî sportowâ karierë, a Ronald Koeman odszedî do Barcelony. W latach 90-tych do Eindhoven zawitaîy nowe przyszîe gwiazdy ôwiatowego futbolu, m.in. Brazylijczyk Romario, a niedîugo potem jego rodacy Vampeta i Ronaldo, Szwed Klas Ingesson, Rumun Gheorghe Popescu, Belgowie Luc Nilis i Gilles de Bilde, czy reprezentant Zambii Kalusha Bwalya (kilkakrotny zdobywca tytuîu najlepszego piîkarza Afryki). W PSV szlifowano takûe talenty takich rodzimych zawodników, jak chociaûby Erik Meijer, Boudewijn Zenden, Philip Cocu, Jaap Stam, Arthur Numan, Eidur Gudjohnsen czy ostatnio Ruuda van Nistelrooya. W roku 1998 zatrudniono byîego gracza PSV, Erica Geretsa, w charakterze pierwszego trenera. Pracujâc w Belgii, najpierw w trzeciej lidze, a potem w ekstraklasie, wykazaî ûe jest szkoleniowcem najwyûszej klasy (w 4 lata zdobyî 3 tytuîy mistrza Belgii z dwoma róûnymi klubami - SK Lierse i FC Brugge). Jego przyjôcie do klubu spotkaîo sië z entuzjastycznym przyjëciem kibiców, szczególnie, ûe od dîuûszego czasu klub nie byî w stanie konkurowaê z Ajaxem i Feyenoordem w walce o mistrzostwo. I Gerets nie zawiódî tych oczekiwaï zdobywajâc dwa tytuîy mistrzowskie. W obecnym, 2002 roku, zastâpiî go takûe byîy pracownik PSV, Guus Hiddink, okryty chwaîâ po ôwietnych wystëpach na Mistrzostwach Ôwiata prowadzonej przez niego reprezentacji Korei Poîudniowej. W obecnym skîadzie (peîny skîad w pliku psv.html w katalogu BONUS/PSV, w którym sâ teû interesujâce zdjëcia przygotowane przez Freya - SZAMAN) gwiazdami sâ: Jugosîowianin Mateja Kezman (w poprzednich dwóch sezonach miewaî serie, gdzie zdobywaî bramki w 8-9 kolejnych spotkaniach, zdarzyîo mu sië takûe zaliczyê dwa hattricki w dwóch kolejnych meczach), szybcy skrzydîowi Wilfried Bouma (wychowanek klubu) i Duïczyk Dennis Rommedahl, pomocnicy Mark van Bommel i Theo Lucius oraz mîody (a mimo to juû z reprezentacyjnym doôwiadczeniem) obroïca Kevin Hofland. Od ponad 7 lat pierwsze skrzypce w bramce PSV gra Holender Ronald Waterreus, który co roku udowadnia, ûe znalezienie dla niego zastëpcy jest prawie niemoûliwe (próbowano juû z Niemcem Kochem i Jugosîowianinem Kraljem, ale Waterreus wciâû jest numerem 1). PROGDIR:GFX/pilka/PSV PSV od wielu lat sîynie ze swoich wyszukiwaczy talentów. To prawda, ûe amsterdamski Ajax jest okreôlany mianem szlifierzy mîodych diamentów, ale wystarczy tylko spojrzeê na listë byîych graczy PSV, ûeby przekonaê sië, ûe w tym klubie sâ ogromne tradycje w wyszukiwaniu utalentowanych graczy (chociaûby Romario, Ronaldo, Popescu, Stam czy van Nistelrooy, którzy przed przyjôciem do Eindhoven byli znani tylko bardzo wâskiemu gronu ludzi, a potem holendrzy zarobili krocie na ich sprzedaûy). Dobrym przykîadem jest przypadek gracza rodem z Czech, Pavla Nedveda, który podpisaî kontrakt z PSV, a dopiero po znakomitym wystëpie na mistrzostwach Europy zostaî wypatrzony przez obserwatorów Lazio. Póúniej toczyîa sië sprawa w sâdzie o zerwanie przez Nedveda kontraktu z PSV, która zakoïczyîa sië wypîaceniem przez rzymski klub odszkodowania. Do Eindhoven trafiali teû gracze nierzadko skreôleni juû przez ôwiatek futbolowy, a pod okiem trenerów PSV odradzali sië na nowo. Tak byîo chociaûby z Wimem Jonkiem, który nosiî sië z zamiarem znalezienia sobie miejsca na spokojnâ staroôê, a po przyjôciu do PSV szybko urósî do roli lidera zespoîu i zdobyî z nim tytuîy mistrzowskie. Inny przykîadem byî Belg Gilles de Bilde, który grajâc w Anderlechcie za celowe uderzenie przeciwnika piëôciâ zostaî zawieszony przez rodzimâ federacjë na kilka miesiëcy, a klub, pod presjâ oburzonej opinii publicznej, szukaî tylko sposobu, ûeby go sië pozbyê. Po przyjeúdzie do Eindhoven w trakcie sezonu de Bilde w 9 spotkaniach strzeliî 8 bramek tworzâc razem z Nilisem najskuteczniejszy atak w Eredivisie. Oczywiôcie byîy teû i sytuacje dokîadnie odwrotne, np. mîody Jari Litmanen przez dîuûszy czas szukajâc klubu na zachodzie Europy trafiî teû na testy do PSV, gdzie trenerzy orzekli, ûe nie ma sensu podpisywaê z nim nawet krótkoterminowego kontraktu, co z czasem okazaîo sië bîëdem - w nastëpnych latach Litmanen, juû w barwach Ajaxu, wielokrotnie umieszczaî piîkë w bramce PSV, nierzadko przesâdzajâc o tytule mistrzowskim dla druûyny z Amsterdamu. W historii PSV pojawiajâ sië jedynie dwa polskie nazwiska, chociaû przez klub przewinëîo sië wielu zawodników zagranicznych (m.in. z Korei, Zambii, Australii, Ghany, Rosji, Kanady, Islandii, Rumunii, Danii, Szwecji, Szwajcarii, Turcji, Brazylii, Niemiec, Belgii, Czech, Ukrainy, Portugalii, Gruzji czy Maroka). Tomasz Iwan przez dwa sezony walczyî o miejsce w skîadzie z Dennisem Rommedahlem, ale jak wiemy, ostatecznie przegraî z mîodym Duïczykiem. Natomiast w druûynie rezerw PSV przez ponad rok swoich siî próbowaî Piotr Matys. Ôwietna organizacja, stabilnoôê finansowa, silne zwiâzanie piîkarzy i trenerów z klubem sâ wizytówkami PSV w Europie i na ôwiecie. Dlatego wîaônie gracze klasy Ronaldo decydujâ sië na przyjôcie do Eindhoven widzâc w tym swojâ szansë na zaistnienie na europejskim rynku i dlatego teû do niedawna pierwszym trenerem byî byîy gwiazdor zespoîu, Eric Gerets, a od wielu lat mîodzieûâ PSV zajmuje sië Erwin Koeman. Adam 'Frey' Barczyïski:::::::: AMP2/TXT/pilka/Puchar_UEFA-wyniki.txt :::::::: Puchar UEFA - "polskie" wyniki RUNDA ELIMINACYJNA Glentoran (Irlandia Pîn) - Wisîa Kraków (Polska) 0:4 0:2 Sliema Wanderers (Malta) - Polonia Warszawa (Polska) 0:2 1:3 Amica Wronki (Polska) - Llansantffraid (Walia) 7:2 5:0 NK Primorje (Sîowenia) - Zvartnots Yerevan (Armenia) 0:2 6:1 Spartak Yerevan (Armenia) - Servette Genewa (Szwajcaria) 0:3 0:2 I RUNDA NK Primorje (Sîowenia) - Wisîa Kraków (Polska) 0:2 1:6 FC Porto (Portugalia) - Polonia Warszawa (Polska) 6:0 0:2 Servette Genewa (Szwajcaria) - Amica Wronki (Polska) 2:3 2:1 Legia Warszawa (Polska) - FC Utrecht (Holandia) 4:1 3:1 CSKA Moskwa (Rosja) - AC Parma (Wîochy) 1:1 2:3 Zeljeznicar Sarajewo (Bosnia i Hercegowina) - Malaga (Hiszpania) 0:0 0:1 FC Gomel (Biaîoruô) - Schalke '04 (Niemcy) 1:4 0:4 Lazio Rzym (Wîochy) - Xanthi FC (Grecja) 4:0 0:0 II RUNDA AC Parma (Wîochy) - Wisîa Kraków (Polska) 2:1 1:4 Malaga (Hiszpania) - Amica Wronki (Polska) 2:1 2:1 Legia Warszawa (Polska) - Schalke '04 (Niemcy) 2:3 0:0 Lazio Rzym (Wîochy) - Crvena Zvezda Belgrad (Jugosîawia) 1:0 1:1 Austria Wiedeï (Austria) - FC Porto (Portugalia) 0:1 0:2 PROGDIR:GFX/pilka/puchar_UEFA III RUNDA Wisîa Kraków (Polska) - Schalke '04 (Niemcy) 1:1 4:1 Sturm Graz (Austria) - Lazio Rzym (Wîochy) 1:3 1:0 Malaga (Hiszpania) - Leeds United (Anglia) 0:0 2:1 FC Porto (Portugalia) - RC Lens (Francja) 3:0 0:1 IV RUNDA Lazio Rzym (Wîochy) - Wisîa Kraków (Polska) 3:3 2:1 (mecz odbyî sië 5.03.2003 zamiast 27.02.2003) Malaga (Hiszpania) - AEK Ateny (Grecja) 0:0 1:0 FC Porto (Portugalia) - Denizlispor (Turcja) 6:1 2:2 V RUNDA Besiktas Stambuî - Lazio Rzym Malaga - Boavista FC FC Porto - Panathinaikos opracowaî SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/pilka/Puchar_UEFA.txt :::::::: Puchar UEFA i rywale polskich klubów Gdy piszë te sîowa, jest juû za nami runda kwalifikacyjna do pucharu UEFA. Rundë tâ przeszîy gîadko trzy polskie kluby: Wisîa Kraków, Amica Wronki, Polonia Warszawa. "Wiseîka" ograîa irlandzki GLENTORAN BELFAST dwukrotnie. Najpierw na boisku w kraju druidów i dobrego piwa (2:0), a nastëpnie pod Wawelem (4:0). W meczu w Krakowie szczególnie wyróûniî sië Nigeryjczyk Kalu UCHE (20 lat, poprzedni klub ESPANYOL BARCELONA), który pod koniec meczu popisaî sië dwoma trafieniami i wykonaî po kaûdym efektowne akrobacje i salta. Pamiëtacie podobne popisy jego rodaka AGAHOWY z MÔ? UCHE pobiî go na gîowë wykonujâc wiëcej salt, a trzeba pamiëtaê, ûe miaî w nogach juû 75 min. aktywnej gry, gdy cieszyî sië po swojej pierwszej bramce. I co Wy na to, bo mnie wynieôli. Wypada jeszcze dodaê, ûe pierwsze swoje trafienia dla Wisîy zaliczyî Marcin KUÚBA (26 lat, poprzedni klub AS SAINT ETIENNE). "Kuchenki" z Wronek rozbiîy amatorów z TOTAL NETWORK SOLUSIONS LLANSANTFRAID 12:2 w dwumeczu! Wydawaê by sië mogîo, ûe rozpierducha jak sië patrzy, jednak biorâc pod uwagë tylko wyniki do przerwy: Wronki - (1:0); Newtown - (2:2) widaê, ûe Walijczycy siedli kondycyjnie. Na wyróûnienie w tej konfrontacji zasîugujâ mîodzi gracze z Wronek. Marcin BURKHARDT (19 lat, poprzedni klub OLIMPIA POZNAÏ) popisaî sië dwoma piëknymi trafieniami. Nie gorszy byî Przemysîaw ÎUDZIÏSKI (20 lat, poprzedni klub ROSSA ROSNOWO), który w drugim meczu wchodzâc na 12 min. przed koïcem zaliczyî trafienie w ostatniej minucie meczu. Poza tym HATTRICK Grzegorza KRÓLA (25 lat, poprzedni klub LECH POZNAÏ) i dobra gra Remigiusza SOBOCIÏSKIEGO (29 lat, poprzedni klub JEZIORAK IÎAWA), który wszedî w obu meczach z îawy (moûe dlatego, ûe pochodzi z I-ÎAWY, muahahah). Ostatni z polskich klubów uczestniczâcy w kwalifikacjach miaî za przeciwnika maltaïskâ SLIEMË WANDERERS. "Czarne Koszule" poradziîy sobie z nimi bez wiëkszych problemów, choê na Malcie w pierwszej poîówce sië trochë pomëczyli. Jednak zwyciëstwa: na wyjeúdzie (3:1) i u siebie (2:0) mówiâ same za siebie. Wyróûniîbym w tych meczach Mariusza MALINOWSKIEGO (28 lat, poprzedni klub POLONIA GDAÏSK), który potrafiî zagraê dîugâ piîkë wprost do nogi napastnika. Jeôli podobne zagrania prezentowaî bëdzie przeciwko lepszym klubom, zastanowiîbym sië czy nie warto go powoîaê do reprezentacji. Po fazie wstëpnej odbyîo sië losowanie I rundy pucharu UEFA. Do trzech polskich klubów, które przeszîy kwalifikacje dokoptowaîa LEGIA WARSZAWA, która najwyraúniej nie chciaîa graê w Lidze Mistrzów. Jeôli nigdy nie widzieliôcie losowania w TV (nie chodzi mi o LOTTO - SROTTO), to wyglâda ono mniej wiëcej tak, ûe jakiô dziadek ciâgnie kulki raz z jednego szklanego koszyka, raz z drugiego. Nastëpnie podaje drugiemu dziadkowi, który szczerzâc zëby prezentuje wizualnie i werbalnie zebranym na sali delegatom wynik losowania (nazwë klubu). Oczywiôcie czoîowe druûyny sâ rozstawiane, aby graê z teoretycznie sîabszymi. Ûeby nie przedîuûaê, oto jak wylosowaîy polskie "teamy": LEGIA WARSZAWA - FC UTRECHT (HOL) SERVETTE GENEWA (SUI) - AMICA WRONKI NK PRIMORJE (SLO) - WISÎA KRAKÓW FC PORTO (POR) - POLONIA WARSZAWA PROGDIR:GFX/pilka/uefa No i co? Chyba nieúle: UTRECHT... SERVETTE... PRIMORJE... PORTO uj, aj aîa! No moûe nie do koïca. Ale po kolei. FC UTRECHT - klub zaîoûony w 1970 roku. Stadion - Galgenwaard. Barwy biaîo - czerwone. Trenerem jest Foeke BOY. 1. Jest to klub z Holandii - minus, poniewaû (UWAGA!) Holandia jest jedynym krajem, z którego klubami nasze druûyny nie wygraîy w pucharach! Statystyka z góry skazuje biednâ Legië na poûarcie. Idúmy jednak dalej. 2. "To jednak nie jest AJAX, PSV, czy FEYENOORD!" - ktoô zakrzyknie i bëdzie mieê racjë. W poprzednim sezonie Utrecht byî siódmy w tabeli... "co ty goôciu chrzanisz, jak byî na siódmym, to nie moûe graê w pucharze!" - zakrzyknie ktoô po raz drugi i nie bëdzie mieê racji, bowiem przepustkë do pucharu UEFA zdobyî Utrecht wystëpujâc w finale pucharu Holandii przeciw mistrzowskiemu, juû wówczas Ajaxowi. Dodam, ûe w finale przegranym (2:3). Biorâc to wszystko pod uwagë - plus dla legionistów. 3. Przypomnijmy sobie teraz jak Utrecht radziî sobie w pucharach, w ostatniej dekadzie. W sezonie 91/92 w skîadzie z Wîodzimierzem SMOLARKIEM (tatuô Euzebiusza, jakby sië kto pytaî) FC Utrecht przeszedî STURM GRAZ i w 1/16 zostaî wyeliminowany przez madrycki REAL (ale Wîodek brameczkë Realowi zaaplikowaî). Po sezonie 91/92 dîugo, dîugo nic i dopiero w ubiegîorocznych rozgrywkach Utrecht przeszedî GRAZER AK, by w 1/32 odpaôê z AC PARMA (1:3), (0:0). Wot i caîy ich dorobek. Duûy minus. Podsumujmy: dwa plusy, dwa minusy - wychodzi remisowo. Utrecht gra solidnie, lepiej u siebie niû na wyjazdach. Bilans w trwajâcych rozgrywkach ligowych: poraûka z AJAXEM, remis z TWENTE ENSCHEDE i wysoka wygrana u siebie z DE GRAAFSCHAP. Z piîkarzy przeciwnika Legii obawiaê sië trzeba Igora GLUSCEVICIA, reprezentanta Jugosîawii, który w lidze w ubiegîym sezonie strzeliî 14 goli. Na koniec mój typ: tu - 2:1 tam - 2:1 karne dla Legii i awans SERVETTE GENEWA - zaîoûono w 1890 roku. Stadion - Les Charmilles (11078 miejsc). Barwy czerwono - niebieskie. 1. Klub ze Szwajcarii - oczywisty plus, choê trzeba pamiëtaê, ûe FC BASEL dostaî sië do Ligii Mistrzów, eliminujâc CELTIC GLASGOW. 2. Choê sâ 17. krotnymi mistrzami Szwajcarii, w ubiegîym sezonie zajëli czwarte miejsce... "no ja muszë znowu tu wkroczyê, bo tylko trzy zespoîy grajâ u nich w pucharach" - o, widzë ûe nie ôpisz. To dobrze. Oczywiôcie masz racjë, jednak trzecie w ubiegîym sezonie LUGANO zostaîo zdegradowane, stâd furtka do pucharów stanëîa otworem przed klubem z Genewy. Kolejny plus. 3. A jak Helweci radzili sobie w pucharach? Majâ duûo wiëkszy dorobek niû Utrecht. W sezonie 93/94 odpadli w 1/16 z "ûyrondystami" z BORDEAUX; 98/99 w 1/32 z CSKA SOFIA (2:1), (0:1); 99/00 w 1/64 z ARIS SALONIKI (1:2), (1:1); 01/02 doszli aû do 1/8 po drodze eliminujâc HERTHË BERLIN (0:0), (3:0). W 1/8 przegrali z VALENCIA CF (2:2), (0:3). W tym roku, w rundzie wstëpnej pokonali SPARTAK EREWAN (ARM) (3:0), (2:0). Jakby nie patrzeê minus. Servette charakteryzuje sië dobrym atakiem i sîabszâ liniâ defensywy. W obecnym sezonie po 10. kolejkach jest na siódmym miejscu - 13 pkt. Najbardziej trzeba sië baê Alexandra FREIA (15 bramek w ubiegîym sezonie). Groúni mogâ byê takûe MOHAMED i OBRADOWIC oraz reprezentanci "serowarów" Sebastian FOURNIER i Alexandre COMISETTI. Typ: tu - 2:1 tam - 1:1 awans - Amica PRIMORJE AJDOVSCINA - zaîoûona w 1924 roku. Stadion - NK Primorje (3 tys. pojemnoôci). Barwy czerwono - czarne. Trener Borce SREDOJEVIC. 1. Klub ze Sîowenii = plus. 2. Wicemistrz Sîowenii, w poprzednich sezonach nie odgrywaî wiëkszej roli w lidze i pucharze. Plus. 3. W sezonie 97/98 grali w dawnym PZP (Puchar Zdobywców Pisuarów) i doszli do 1/8, eliminujâc AIK SOLNA, gdzie ulegli RODZIE JC KERKRADE (0:2), (0:4). Obecnie w rundzie wstëpnej pokonali ZWARTOC EREWAN (ARM) (6:1), (0:2). Znowu plus. Wiele o tej druûynie powiedzieê nie moûna. Chyba tylko to, ûe u siebie mogâ byê groúni. W tabeli zajmujâ czwarte miejsce po siedmiu kolejkach. No cóû, Wisîa wylosowaîa najlepiej. Jej obroïcy muszâ tylko poôwiëciê trochë uwagi napastnikowi NK Mitii ZATKOVICIOWI, który Ormianom strzeliî cztery gole. Typ: tu - 3:0 tam - 1:2 Awans - Wisîa FC PORTO - zaîoûone w 1906 roku. Stadion - Das Antas. 1. Klub z Portugalii - úle. Minus. 2. Porto prezentuje sië coraz sîabiej. 3. miejsce w ubiegîym sezonie, w pucharze odpadli z Bragâ, po której to poraûce zwolniono trenera MACHADO. Malutki minusik - szansa Polonii muah, muah. 3. W ostatniej dekadzie Porto graîo gîównie w Lidze Majsterów. W sezonie 93/94 doszli do póîfinaîu. Przegrali z BARC (0:3). W sezonie 96/97 doszli do 1/4, wyeliminowani przez MANCHESTER UNITED (0:0), (0:4). W sezonie 99/00 odpadli teû w 1/4 z BAYERNEM (1:1), (1:2). W sezonie 00/01 po odpadniëciu z LM doszli do 1/4 pucharu UEFA, gdzie przegrali z FC LIVERPOOL (0:0), (0:2). Minus. Krecha jak stâd do Mysîowic. Porto charakteryzuje dojrzaîa, mâdra, oparta na technice gra poparta doôwiadczeniem zdobytym na stadionach najlepszych druûyn ôwiata. Obroïcy Polonii zwróciê uwagë muszâ (czyt. - kosiê i îapaê za koszulkë): SECRETARIO, TIAGO, JANKAUSKASA, CAPUCHO, a szczególnie na Brazylijczyka DERLEIA, ich superstrzelca. W drugiej kolejce ligii portugalskiej, Porto pokonaîo BOAVISTË na wyjeúdzie (1:0) i ma 4 pkt. Nie ma co ukrywaê, ûe wyeliminowanie Porto przez Polonië (jak na razie fatalnie grajâcâ na wyjazdach) trzeba by uznaê za wielkie ôwiëto polskiej piîki. Zejdúmy wiëc na ziemië. Typ: tu - 2:2 tam - 3:0 Tak po cichu oczywiôcie liczë na to, ûe wszystkie nasze kluby przejdâ dalej. Dobra dyspozycja naszych druûyn w pucharze UEFA jest cholernie waûna dla rankingu klubowego UEFA, od którego zaleûy iloôê druûyn moûliwa do wystawienia w europejskich pucharach. Obecnie jesteômy na 20. miejscu, a tylko jeszcze 21. daje szansë gry czterem naszym zespoîom w kolejnej edycji. GRAIN mgrain@poczta.onet.pl:::::::: AMP2/TXT/pilka/Rozmowa_z_Kasperczakiem.txt :::::::: Rozmowa z Henrykiem Kasperczakiem 11.02.2003 (09:35) Na Stadio Olimpico obejrzaî pan mecz Lazio - Torino (1:1). Co pan powie o tym Lazio? - To bardzo mocna druûyna. Majâ ôwietnych piîkarzy. A ûe byî remis? Torino nie przyjechaîo do Rzymu graê w piîkë. Zrobili jednâ akcjë i strzelili bramkë. Lazio zrobiîo takich akcji dziesiëê, ale strzeliîo teû tylko jednâ bramkë. Pech, ale taka jest piîka. Moûe Lazio za bardzo pchaîo sië ôrodkiem. Kiedy grali skrzydîami, wyglâdali bardzo groúnie. Czy Wisîa przyjedzie do Rzymu graê w piîkë? - Bëdziemy sië staraê. Na pewno nie bëdziemy zachowywaê sië jak Torino. Nie dlatego, ûe jesteômy lepsi, ale po prostu jesteômy innâ druûynâ. Nie bëdziemy siedzieê tylko na wîasnej poîowie, bo to sië nie zgadza z naszym stylem gry i z mentalnoôciâ moich piîkarzy. Bëdziemy caîy czas szukaê sposobu na strzelanie bramek. Czy przygotowuje pan jakâô taktycznâ puîapkë? - Przecieû piîka to jest prosta gra. Czym ja mogë ich zaskoczyê? Przecieû kaûdy, kto sië zna na piîce, widzi jak my gramy. Te wszystkie genialne pomysîy taktyczne, to sâ wymysîy dziennikarzy. Zaskoczyê przeciwnika to moûe, i powinien, mój piîkarz podaniem, strzaîem czy kiwkâ. My bëdziemy starali sië graê swoje i Lazio bëdzie sië staraîo graê swoje. Kto narzuci swój styl drugiemu, ten wygra. Albo bëdzie remis. Innych moûliwoôci nie ma. W zeszîym tygodniu jeden z polskich dzienników ogîosiî, ûe Kasperczak juû wie, kto zagra w Rzymie i jak ustawiê druûynë... - Aleû Kasperczak to wie od kilku miesiëcy i nie robi z tego ûadnej tajemnicy. Do tego nawet nie trzeba Kasperczaka, a wystarczy zobaczyê, kto graî przeciwko Schalke czy Parmie. Proszë bardzo: na bramce Hugues, w obronie - Baszczyïski, Gîowacki, Jop, Stolarczyk, w pomocy - Uche, Strâk, Kosowski i Szymkowiak (jeôli bëdzie w peîni siî), a z przodu Ûurawski z Kuúbâ. Naturalnie wszystko zaleûy od dyspozycji, moûe sië przyplâtaê jakaô kontuzja i nie wiem jeszcze, czy bëdzie graî Szymkowiak. Generalnâ próbâ bëdzie mecz 14 lutego z Marsyliâ. Wystarczy zobaczyê, kto i jak wtedy zagra. Ja nie mam kîopotu ze skîadem. Mancini ma kîopot, ale to sâ kîopoty bogactwa. Jakby pan teraz, po obejrzeniu meczu na stadionie, krótko opisaî grë Lazio? - Ôwietnie rozgrywajâ piîkë, starannie przygotowujâ akcje, moûe nie szybko. Oni trochë rywala usypiajâ, a potem dwa - trzy bîyskawiczne podania i robi sië bardzo groúnie. Im bliûej bramki przeciwnika, tym szybciej grajâ. A to potrafiâ tylko uznane druûyny. Czy ktoô panu wpadî w oko? - Stam. Kolos w obronie. Nie do przejôcia. Fiore i Lopez. Niesîychanie szybcy, a przy tym, co w piîce jeszcze waûniejsze, o bîyskawicznym przyôpieszeniu. Zresztâ to wszystko znakomici piîkarze. Powtórzë banaî: moûemy ich pokonaê tylko zespoîowâ grâ. Jeôli miaîby pan porównaê Lazio z Parmâ i Schalke? - Moim zdaniem takie porównania nie majâ wielkiego sensu. Moûna powiedzieê, ûe Lazio jest lepsze od Parmy, bo jest wyûej w tabeli Serie A. Wiëc to moûna porównaê. A Schalke? Powiedziaîbym tak: Lazio ma duûo lepszych piîkarzy. Ale to przecieû nie zawsze przekîada sië na wynik. Dziô, jak wîaônie mówiâ w radiu, Milan przegraî w Perugii. No i Lazio zremisowaîo z ostatnim w tabeli Torino. No wîaônie. Lazio gra w lidze, a Wisîa od grudnia nie rozegraîa powaûnego meczu. Czy pana zdaniem to stawia Lazio w lepszej pozycji? - Tylko teoretycznie. Zobaczymy na boisku. W kaûdym razie nie tym tîumaczyîbym poraûkë lub wygranâ. Czy to, ûe Wisîa musi rozgrywaê bardzo trudne mecze z Lazio w czasie, gdy inne polskie druûyny spokojnie trenujâ, nie odbije sië potem czkawkâ w lidze? - Wprost przeciwnie! My przygotowujemy sië do sezonu grajâc z Lazio, a nie (z caîym szacunkiem) na przykîad z Îëcznâ. Czy pan i piîkarze odczuwacie jakâô szczególnâ presjë? - Nie odczuwamy ûadnej. Presjë to moûe odczuwaê Lazio. Przecieû wylosowaliômy jednâ z najlepszych wîoskich druûyn. My moûemy liczyê sië z przegranâ. Oni nie mogâ. Na pewno zagramy bez tremy i bez obaw. Jakbyômy sië mieli baê, to nie ma po co wychodziê na boisko. Przecieû nie baliômy sië ani Parmy, ani Schalke. Te zwyciëstwa na pewno pozwoliîy piîkarzom uwierzyê w siebie... - Tak mówiâ media i tak piîkarze mówiâ gazetom, bo wszyscy od nich tego oczekujâ. Moim zdaniem oni wierzyli w siebie wtedy, kiedy obejmowaîem druûynë. To sâ chîopcy bardzo silni psychicznie. Nie zauwaûyîem, ûeby sië jakoô szczególnie zmienili. No, moûe teraz trochë lepiej grajâ w piîkë. To pana zasîuga? - Czy ja wiem? Oni chcâ graê coraz lepiej i staram sië im w tym pomóc. Za to mi pîacâ. Wyniki ôwiadczâ, ûe nam wspólnie udaîo sië coô osiâgnâê. Czy na poczâtku sezonu spodziewaî sië pan takich sukcesów? Ale proszë szczerze. - Szczerze to nie. Ale na przykîad po pierwszym meczu z Schalke szczerze wierzyîem, ûe mamy spore szanse na awans. Czy prezes Cupiaî obiecaî jakieô specjalne premie? - Nie. Piîkarze dostanâ okreôlony procent z pieniëdzy, które Wisîa otrzyma od UEFA. Naturalnie z kaûdym zwyciëstwem ta pula roônie... Úródîo: Rzeczpospolita W sieci odnalazî SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/pilka/Statystyka_rundy_jesiennej.txt :::::::: Statystyka rundy jesiennej sezonu 2002/2003 Wisîa Kraków prowadzi w tabeli piîkarskiej ekstraklasy po rundzie jesiennej sezonu 2002/2003. Podopieczni trenera Henryka Kasperczaka o punkt wyprzedzajâ Dospel Katowice i o trzy broniâcâ tytuîu Legië Warszawa. Ostatnie miejsce zajmuje Pogoï Szczecin. - w 120 meczach ekstraklasy strzelono 330 bramek - ôrednia na mecz wynosi 2,75 bramki - najwiëcej punktów: Wisîa Kraków - 33 - najmniej punktów: Pogoï Szczecin - 6 - najwiëcej punktów u siebie: Wisîa Kraków - 19 - najmniej punktów u siebie: Pogoï Szczecin - 4 - najwiëcej punktów na wyjeúdzie: Wisîa Kraków, Dospel Katowice, Groclin Grodzisk Wlkp. - po 14 - najmniej punktów na wyjeúdzie: Polonia W-wa, KSZO Ostrowiec - po 1 - najwiëcej zwyciëstw: Wisîa Kraków i Dospel Katowice - po 10 - najmniej zwyciëstw: Pogoï Szczecin - 1 - najwiëcej zwyciëstw u siebie: Wisîa Kraków i Dospel Katowice - po 6 - najmniej zwyciëstw u siebie: Pogoï Szczecin - 1 - najwiëcej zwyciëstw na wyjeúdzie: Wisîa Kraków, Dospel Katowice, Groclin Grodzisk Wlkp. - po 4 - najmniej zwyciëstw na wyjeúdzie: Garbarnia, Polonia, KSZO, Widzew, Pogoï - po 0 - najwiëcej remisów: Lech Poznaï - 7 - najmniej remisów: Dospel Katowice - 2 - najwiëcej remisów u siebie: Lech Poznaï - 5 - najmniej remisów u siebie: Dospel Katowice - 0 - najwiëcej remisów na wyjeúdzie: Legia W-wa, Amica Wronki - po 4 - najmniej remisów na wyjeúdzie: Polonia, KSZO, Zagîebie - po 1 - najwiëcej poraûek: Pogoï Szczecin - 11 - najmniej poraûek: Legia Warszawa - 1 - najwiëcej poraûek u siebie: Pogoï Szczecin - 8 - najmniej poraûek u siebie: Wisîa Kraków, Legia Warszawa - 0 - najwiëcej poraûek na wyjeúdzie: KSZO - 7 - najmniej poraûek na wyjeúdzie: Legia Warszawa, Groclin - po 1 - najlepszy atak: Wisîa Kraków - 42 gole - najgorszy atak: Pogoï Szczecin - 11 goli - najlepsza obrona: Dospel Katowice - 9 goli - najgorsza obrona: Pogoï Szczecin - 32 gole - najwyûsze zwyciëstwa: Zagîëbie - Pogoï 5:0, Garbarnia - Ruch 6:2, Amica - KSZO 5:1, Dospel - Garbarnia 4:0, Górnik - Odra 4:0, Polonia - Wisîa Kraków 0:4, Górnik - Widzew 4:0, Wisîa Kraków - Wisîa Pîock 4:0 - najwiëcej bramek w meczu: Garbarnia - Ruch - 8 - najlepsi strzelcy: Maciej Ûurawski (Wisîa Kraków), Andrzej Niedzielan (Górnik Zabrze) - po 15 - najwiëcej goli w jednym meczu (indywidualnie): Ûurawski (z Ruchem, Zagîëbiem i Widzewem), Niedzielan (z Grarbarniâ i Odrâ) i Jeleï (z Pogoniâ Szczecin) úródîo - TELEGAZETA przepisaî SZAMAN PROGDIR:GFX/pilka/friedel_i:::::::: AMP2/TXT/pilka/Sylwetka_Pawla_Janasa.txt :::::::: Sylwetka Pawîa Janasa, nowego trenera piîkarskiej reprezentacji Polski Paweî Janas urodziî sië 4 marca 1953 roku w Pabianicach. Z wyksztaîcenia jest technikiem - ekonomistâ, ukoïczyî takûe warszawskâ Akademië Wychowania Fizycznego. W karierze piîkarskiej reprezentowaî kluby: Wîókniarz Pabianice (1965 - 73), Widzew Îódú (1974 - 77), Legia Warszawa (1978 - 82, 1986 - 88) oraz francuski AJ Auxerre (1982 - 86). Z Legiâ dwukrotnie siëgnâî po Puchar Polski. W 1986 roku zostaî wybrany najlepszym obcokrajowcem ligi francuskiej. Najczëôciej wystëpowaî jako ôrodkowy obroïca. Janas zadebiutowaî PROGDIR:GFX/pilka/janas w reprezentacji Polski 24 marca 1976 roku w meczu z Argentynâ. Rozegraî w niej 53 mecze, zdobywajâc jednâ bramkë. W MÔ w 1982 roku wywalczyî z reprezentacjâ 3 miejsce. Po zakoïczeniu kariery zawodniczej rozpoczâî pracë trenerskâ w warszawskiej Legii. Byî asystentem Andrzeja Strejlaua, Rudolfa Kapery i Lucjana Brychczego. W latach 1990 - 92 pomagaî Wîadysîawowi Stachurskiemu w prowadzeniu reprezentacji juniorów. W 1991 roku rozpoczâî wspóîpracë z Januszem Wójcikiem i prowadzonâ przez niego reprezentacjâ olimpijskâ, która wywalczyîa srebrny medal w igrzyskach w Barcelonie. Po igrzyskach wspólnie z Januszem Wójcikiem rozpoczâî pracë w warszawskiej Legii. W styczniu 1994 roku po wyjeúdzie Wójcika do Zjednoczonych Emiratów Arabskich Janas zaczâî peîniê funkcjë pierwszego trenera Legii. Wywalczyî z niâ dwa tytuîy mistrza Polski i awansowaî do êwierêfinaîu Ligi Mistrzów w sezonie 1995/96. Od 1 lipca 1996 roku zostaî trenerem reprezentacji olimpijskiej, której celem byîo wywalczenie awansu do igrzysk w Sydnej. W baraûach Polska okazaîa sië gorsza od Turcji i nie zagraîa w turnieju olimpijskim w 2000 roku. Druûyna przestaîa istnieê. Na oficjalnym poûegnaniu odchodzâcego z PZPN Janasa prezes zwiâzku Michaî Listkiewicz bardzo pozytywnie oceniî jego pracë i powiedziaî: "Paweî byî powaûnym kandydatem na trenera reprezentacji narodowej. Sprawy osobiste spowodowaîy, ûe w tej chwili sië na to nie zdecydowaî. Uwaûam, ûe przyjdzie taki moment, w którym wróci on do pracy z reprezentacjâ Polski". Wówczas selekcjonerem zostaî Jerzy Engel. W 2000 roku Janas zostaî dyrektorem sportowym pierwszoligowego klubu piîkarskiego Amica Wronki. Pod koniec sezonu 2000/2001 na dwa miesiâce zostaî trenerem tego klubu z Wielkopolski. 20 grudnia 2002 roku otrzymaî nominacjë na selekcjonera piîkarskiej reprezentacji Polski. Pracë z druûynâ narodowâ rozpocznie 1 stycznia 2003 roku. úródîo - TELEGAZETA przepisaî SZAMAN Sztab reprezentacji Pawîa Janasa: Paweî Janas - trener selekcjoner Edward Klejdinst - trener wspóîpracujâcy Jacek Kazimierski - trener bramkarzy Krzysztof Rola-Wawrzecki - kierownik reprezentacji Zdzisîaw Krëcina - szef organizacyjny ekipy Wiesîaw Ignasiewicz - kierownik druûyny Artur Frâczyk, Kszysztof Leszczyïski - specjaliôci odnowy biologicznej Tomasz Derwinis - lekarz reprezentacji:::::::: AMP2/TXT/pilka/Szukanie_kozla_ofiarnego.txt :::::::: Szukanie kozîa ofiarnego Po meczu Wisîy Kraków z Lazio Rzym duûo krytycznych sîów pod swoim adresem usîyszaî trener Henryk Kasperczak. Zarzucano mu przede wszystkim bezsensowne forowanie sîabego, francuskiego bramkarza, Angelo Huguesa. - W czwartek nie chciaî pan jeszcze rozmawiaê o rewanûowym meczu z Lazio. Teraz emocje juû opadîy. Jak teraz ocenia pan ôrodowe spotkanie? - Graîy ze sobâ dwie dobre druûyny, mecz staî na solidnym europejskim poziomie. Wisîa potwierdziîa, ûe dorównuje taki zespoîom jak Lazio, ma przed sobâ przyszîoôê, idzie w dobrym kierunku. Moûna sië tylko z tego cieszyê. Nie ma co ukrywaê, ûe odczuwamy takûe niedosyt. - Dlaczego odpadliôcie z Lazio? - Po pierwsze mogliômy wygraê w Rzymie, potem pojawiîo sië to caîe zamieszanie zwiâzane z przeîoûeniem rewanûu, oni w tym czasie odzyskali Stankovicia, który jest w Lazio bardzo waûnym elementem. - Poraûka byîa jednak bardzo bolesna, zawodnicy Wisîy sprawiali wraûenie zaîamanych... - A jakie znaczenie majâ czyjeô wraûenia... Patrzymy na to co dzieje sië na boisku. Tam wîaônie strzelamy bramki, tracimy je, popeîniamy bîëdy. - Wielu uwaûa, ûe o poraûce przesâdziîy pomyîki bramkarza Angelo Huguesa. Czy pan podziela të opinië? - Zawsze ktoô ma na sumieniu jakiô bîâd. W meczu z Lazio popeîniîo je kilku zawodników. Zrobiliômy ich wiëcej niû przeciwnik i dlatego przegraliômy ten mecz. Widzë, ûe rozpoczëîo sië szukanie kozîa ofiarnego. Dzisiaj bîâd przytrafiî sië jednemu, jutro drugiemu. - Wobec tego, czy postawa Huguesa w ôrodowym spotkaniu daîa panu satysfakcjë? - Nigdy w publicznych wypowiedziach nie wystawiam indywidualnych ocen zawodnikom. Szanujë kaûdego piîkarza, kaûdy ma prawo do pomyîki, nikt z nas nie jest perfekcjonistâ. Dla mnie liczy sië zespóî. Oczywiôcie przeciwko Lazio byîy popeînione bîëdy bezpoôrednio i poôrednio przez poszczególnych zawodników, ale to jest nasza wewnëtrzna sprawa. Ja do Angelo mam zaufanie. W wielu meczach dawaî nam duûo satysfakcji. Nie mówi sië na przykîad o jego znakomitych interwencjach na poczâtku meczu, gdy ratowaî nas przed stratâ gola. Niektórzy majâ krótkâ pamiëê. Caîâ të nagonkë na Angelo dobrze oddaje powiedzenie: krytyk i eunuch z jednej sâ parafii, kaûdy wie jak robiê, ale nie potrafi. Oczywiôcie kaûdy ma prawo do swojego zdania, ale czësto wygîaszajâ je ludzie, którzy oglâdajâ nasze mecze raz na jakiô czas. - No wîaônie, ale Hugues popeîniaî bîëdy takûe w meczach z Schalke, a takûe i w Parmie. Czy to nie byîy dla pana wystarczajâce sygnaîy ostrzegawcze? Bramkarz to specyficzna pozycja, w tym przypadku moûna juû mówiê o konkretnej odpowiedzialnoôci... - Mam na ten temat swoje zdanie. Jeôli Angelo zawaliîby gola w stu procentach, to powiedziaîbym to. On przy niektórych straconych bramkach ponosiî czëôê winy, ale na pewno nie caîâ. Z serwisu sports.pl - SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/pilka/Terminarz_pilkarski.txt :::::::: Terminarz piîkarski PIERWSZA POÎOWA 2003 ROKU I liga: 15 (inauguracja sezonu), 18/19 i 22 marca; 5, 9, 12, 19 i 26 kwietnia; 3, 10, 17, 21, 24 i 31 maja; 4 czerwca II liga: 15, 22 i 30 marca; 5, 9, 12, 19, 26 i 30 kwietnia; 3, 10, 17, 21, 24 i 31 maja; 4 i 7 czerwca Baraûe: 15 i 22 czerwca Puchar Polski: - póîfinaîy: 16 i 23 kwietnia - finaî: 7 i 14 maja Reprezentacja Polski: 12 lutego: Chorwacja - Polska 0:0 14 lutego: Macedonia - Polska 0:3 29 marca: Polska - Wëgry (el. ME) 0:0 2 kwietnia: Polska - San Marino (el. ME) 5:0 30 kwietnia: Belgia - Polska 3:1 6 czerwca: Polska - Kazachstan 3:0 11 czerwca: Szwecja - Polska (el. ME) 3:0 I runda Pucharu INTERTOTO: 21/22 czerwca i 28/29 czerwca RUNDA JESIENNA SEZONU 2003/2004 od 9 sierpnia do 22 listopada (tylko jedna kolejka ekstraklasy w ôrodë - 29 paúdziernika) Puchar Polski: 26 lipca - runda wstëpna 31 lipca - 1/32 finaîu z udziaîem zdobywców Pucharu na szczeblu Zwiâzków Piîki Noûnej 2 sierpnia - 1/16 finaîu z udziaîem zespoîów 1 ligi Reprezentacja Polski: 20 sierpnia: Estonia - Polska 6 wrzeônia: Îotwa - Polska (el. ME) 10 wrzeônia: Polska - Szwecja (el. ME) 11 paúdziernika: Wëgry - Polska (el. ME) I runda kwalifikacji LIGI MISTRZÓW: 16 i 23 lipca II runda kwalifikacji LIGI MISTRZÓW: 30 lipca i 6 sierpnia Runda kwalifikacyjna PUCHARU UEFA: 14 i 28 sierpnia Úródîo - TELEGAZETA Przepisaî SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/pilka/Tygodnik_Kibica.txt :::::::: Tygodnik Kibica (w uzupeînieniu recenzji gazet sportowych zamieszczonych w AMP#0) Opiszë pokrótce czasopismo, które nie zostaîo opisane w poprzednich numerach AMP-a. Tytuî, który zaprezentujë to "Tygodnik Kibica". Wydawcâ i redaktorem naczelnym jest Ryszard Drewniak, a siedziba redakcji mieôci sië w Opolu. "TK" jest tygodnikiem (heh) o niewielkim nakîadzie. Jak wynika ze stopki redakcyjnej powinien ukazywaê sië w caîej Polsce. Powinien, bo nie udaîo mi sië go kupiê w Zielonej Górze. Bierzemy gazetë do râk i widzimy na pierwszej stronie: logo, duûe zdjëcie ilustrujâce najciekawsze wydarzenie piîkarskie (gazeta jest TYLKO o Piîce noûnej) i poczâtki co ciekawszych artykuîów. Zanim obrócimy pierwszâ kartkë, zauwaûamy jeszcze cenë - 1,90 zî (w tym 7% vat) i informacjë o iloôci stron - 16 (jak sië póúniej okaûe tylko pierwsza i ostatnia w kolorze). Na pierwszych piëciu stronach sâ najczëôciej opisane rozgrywki pucharowe i co mnie osobiôcie bardzo cieszy, puchar UEFA jest bardziej eksponowany niû pieprzona Liga Mistrzów. Gdy gra w aktualnym tygodniu reprezentacja, strony te sâ zarezerwowane dla rozgrywek miëdzypaïstwowych. W uzupeînieniu odnajdujemy jeszcze prezentacjë sylwetek piîkarzy wraz z ich historiâ oraz felieton Dariusza Jana Mikusa. Nastëpne dwie strony to liga polska - I i II. Jednâ ze stron wypeîniajâ typy gazety na bieûâcâ kolejkë w zakîadach TOTOMIX, z uwzglëdnieniem bilansu spotkaï pomiëdzy klubami. Druga strona, to opis meczów poprzedniej kolejki wraz z tabelâ. Kolejne cztery strony, to prezentacja wydarzeï z innych lig europejskich: Premiership+Division One wraz z typami TOTOMIX, Bundesliga + typy, liga francuska i portugalska, wîoska i belgijska, hiszpaïska i holenderska. Co tydzieï, w artykule "Nasi za miedzâ" jest raport o wystëpach Polaków w klubach zagranicznych. Inne ligi teû sâ obecne, podana jest aktualna tabela i ostatnie wyniki. Jeôli pasjonujecie sië ligâ kazachstanu, maltaïskâ czy wëgierskâ bëdziecie na bieûâco. Obecnie w kaûdym numerze prezentowane jest podsumowanie sezonu piîkarskiego 2001/2002 w Europie, czyli prezentacja caîej historii rozgrywek ligowych w poszczególnych païstwach, obejmujâce tabele wszechczasów i poprzedniego sezonu, oraz puchary ligowe. Moûna sobie zîoûyê encyklopedië. Przedostatnia strona to "Liga Ekspertów Piîkarskich" - konkurs dla czytelników "TK" polegajâcy na wytypowaniu wyników trzech spotkaï wybranych przez redakcjë. Na tej samej stronie sâ jeszcze "Rozmaitoôci", czyli krótkie, ciekawe informacje i nowinki. Najczëôciej na ostatniej stronie znajduje sië raj dla statystyków, tzn. tabele, bilanse, statystyki. Wîaônie to szczególnie wyróûnia "TK" spoôród innych gazet sportowych. Jeôli lubicie gazetki full color drukowane na lôniâcym papierze, z których wypadajâ przy kartkowaniu trzy plakaty, to nie kupujcie "TK". Jeûeli natomiast wolicie poczytaê ciekawe teksty, gracie w zakîadach sportowych, interesuje Was historia piîki i statystyki, to moûecie sobie jâ kupiê. Grain mgrain@poczta.onet.pl:::::::: AMP2/TXT/pilka/Wisla_nie_dala_rady.txt :::::::: Wisîa nie daîa rady W meczu rewanûowym czwartej kolejki Pucharu UEFA, Wisîa Kraków przegraîa z Lazio Rzym 2:1 i nie awansowaîa do êwierêfinaîów. W pierwszym spotkaniu wiôlacy zremisowali w Rzymie 3:3. Juû w czwartej minucie meczu po szybko przeprowadzonej akcji Marcin Kuúba pokonaî bramkarza goôci. W 20 minucie meczu po doôrodkowaniu z rzutu roûnego najwyûej wyskoczyî Fernando Couto, który doprowadziî do wyrównania. W drugiej poîowie po nieudanym wybiciu piîki z pola karnego Enrico Chiesa z 18 metrów pokonaî zaskoczonego Huguesa. PROGDIR:GFX/pilka/krakow Rewanûowy mecz nie mógî rozpoczâê sië lepiej dla Wisîy. W czwartej minucie Kalu Uche podaî do Marcina Kuúby, a ten silnym strzaîem z 15 metrów pokonaî Lukë Marchegianiego. Przez kolejny kwadrans gospodarze mieli znacznâ przewagë, ale nie potrafili zdobyê kolejnego gola. Najbliûej tego piîkarze Henryka Kasperczaka byli w 13. minucie, ale po uderzeniu Uche piîkë z linii bramkowej wybiî jeden z wîoskich obroïców. W 14. minucie doszîo do niezwykîej sytuacji. Szkocki sëdzia Stuart Dougal doznaî kontuzji i opuôciî boisko. Mimo zabiegów lekarzy nie mógî kontynuowaê prowadzenia meczu. Jego funkcjë przejâî arbiter boczny William Clark. Miejsce asystenta zajâî z kolei sëdzia techniczny Wilson Irvine. Pierwszâ groúnâ akcjë piîkarze Lazio przeprowadzili w 19. minucie. Po bîyskawicznym kontrataku Claudio Lopez silnie uderzyî z dystansu, ale piîka trafiîa w bocznâ siatkë bramki Angelo Huguesa. Dwie minuty póúniej doszîo do wyrównania. Fernando Couto wykorzystaî doôrodkowanie jednego z kolegów z rzutu roûnego i pokonaî francuskiego bramkarza Wisîy. Do koïca pierwszej poîowy obie strony stwarzaîy na przemian dogodne okazje strzeleckie. W 33. minucie strzaî Uche znakomicie obroniî Marchegiani. Chwilë póúniej po bîyskawicznej kontrze Hugues wyîapaî uderzenie Lopeza. W 34. minucie po ôwietnym strzale Couto piîkë z linii bramkowej Wisîy wybiî Mariusz Jop. W ostatniej minucie pierwszej czëôci znakomitâ okazjë do wywalczenia prowadzenia miaî Maciej Ûurawski. Najskuteczniejszy zawodnik gospodarzy po wyprzedzeniu dwóch rzymskich obroïców miaî przed sobâ tylko bramkarza, ale zamiast podaê do stojâcego na dobrej pozycji Kuúby, zdecydowaî sië na strzaî, niestety niecelny. Tuû po przerwie wiôlakom zabrakîo szczëôcia. W 50. minucie po doôrodkowaniu Kamila Kosowskiego z rzutu wolnego stojâcy tyîem do bramki Lazio Uche podbiî piîkë gîowâ, a ta trafiîa w poprzeczkë. Marchegiani tylko odprowadziî jâ wzrokiem. Piëê minut póúniej padîa zwyciëska bramka dla goôci. Enrico Chiesa uderzyî tuû zza pola karnego. Wydawaîo sië, ûe Hugues ma duûo czasu na wyîapanie piîki, tymczasem Francuz nawet sië nie ruszyî i ta wpadîa do siatki. Od tego momentu piîkarze Lazio kontrolowali sytuacjë na boisku. Znakomicie rozbijali ataki wiôlaków i wyprowadzali kontrataki. Wraz z upîywem czasu gospodarze grali coraz bardziej nerwowo, a kolejne zmiany dokonywane przez Kasperczaka nie zmieniaîy obrazu gry. W doliczonym czasie gry Wisîa miaîa jeszcze jednâ szansë na doprowadzenie do wyrównania. Kosowski podaî do Uche, ten musnâî piîkë gîowâ, ale zdoîaî wyîapaê jâ Marchegiani. Po ostatnim gwizdku sëdziego piîkarze Lazio zgromadzili sië na boisku w krëgu i cieszyli z awansu do êwierêfinaîu. Zawodnicy Wisîy ze spuszczonymi gîowami opuszczali stadion. Po spotkaniu powiedzieli: Trener Wisîy Henryk Kasperczak: "Na boisku walczyîy dwie dobre druûyny, a wygraî zespóî nieco lepszy, który popeîniî mniej bîëdów i miaî wiëcej szczëôcia. Jesteômy zawiedzeni tym wynikiem, ale trzeba sië z tym pogodziê i pracowaê dalej. Stworzyliômy kilka groúnych sytuacji podbramkowych, jednak wykorzystaliômy tylko jednâ. Nasz najlepszy strzelec Maciej Ûurawski nie byî w maksymalnej dyspozycji, poniewaû z powodu kontuzji nie trenowaî od kilku dni. Wîosi mieli nad nami przewagë takûe w tym, ûe sâ ograni, sâ w peîni sezonu ligowego. Natomiast Wisîa musiaîa trenowaê ostatnio w hali z powodu trudnych warunków atmosferycznych i leûâcego ôniegu na boiskach. Media wytworzyîy wokóî tego meczu napiëcie psychologiczne, ale na szczëôcie nasi kibice zachowali spokój. Chciaîem im podziëkowaê za wzorowy doping. Zakoïczyliômy wystëpy w Pucharze UEFA, ale nie przynieôliômy wstydu. Wisîa pokazaîa w tych rozgrywkach, ûe jest zespoîem europejskiej klasy". Trener Lazio Roberto Mancini: "Lazio rozegraîo dobry mecz i zasîuûyîo na awans. Obawialiômy sië trochë rozmokîego boiska, ale mimo to moi piîkarze grali szybko i kombinacyjnie. Trudna murawa nie byîa przeszkodâ. Wisîa to dobry zespóî, majâcy dobrych zawodników. Podobali mi sië tacy piîkarze jak Maciej Ûurawski, Kamil Kosowski, Paweî Strâk, Kalu Uche i Mauro Cantoro. Pierwszych trzech z chëciâ widziaîbym w swoim zespole. Nie interesowaîa nas otoczka tego meczu. Przyjechaliômy do Krakowa by dobrze zagraê i wygraê. Lazio pokazaîo, ûe jest druûynâ z charakterem. Jesteômy jednak juû bardzo zmëczeni i teraz myôlimy tylko o wypoczynku, a tymczasem juû w sobotë czeka nas ciëûki mecz ligowy z Româ". Napastnik Wisîy Maciej Ûurawski: "Po kaûdym przegranym meczu jesteômy zaîamani i po tym takûe. Przegraliômy wskutek popeînienia wiëkszej liczby bîëdów, zwîaszcza w defensywie. Nie czuîem sië dzisiaj najlepiej, zabrakîo mi troszkë wytrzymaîoôci, bo przez póîtora tygodnia nie trenowaîem, a tylko leczyîem kontuzjë. Odpadliômy z Pucharu UEFA, ale ôwiat sië nie zawaliî. Trzeba graê dalej i skoncentrowaê sië na rozgrywkach ligowych, by zdobyê mistrzostwo Polski i w przyszîym sezonie podjâê walkë w Lidze Mistrzów". Pomocnik Wisîy Mirosîaw Szymkowiak: "Jesteômy zaîamani po tej poraûce. Jutro bëdziemy mieê kaca sportowego. Szkoda tej wielkiej szansy, której nie wykorzystaliômy. Przez pierwszych 20 minut spotkania zagraliômy bardzo dobrze, ale w tym czasie zdobyliômy tylko jednâ bramkë, chociaû sytuacji strzeleckich mieliômy znacznie wiëcej. Bîëdy w defensywie przesâdziîy o naszej przegranej. Trzeba graê dalej i moûe za kilka miesiëcy znów bëdzie szansa powalczyê w europejskich pucharach". Pomocnik Wisîy Kamil Kosowski: "Wstydu w rozgrywkach pucharowych nie przynieôliômy, ale szkoda, ûe zmarnowaliômy tak duûâ szanse na awans do êwierêfinaîu. Byîo to dobre spotkanie. Wîosi wykazali sië wiëkszym cwaniactwem boiskowym i bezwzglëdnie wykorzystali wszystkie nasze bîëdy indywidualne w defensywie. Natomiast Wisîa tym razem zagraîa mniej skutecznie niû w poprzednich meczach, ale nie w kaûdym spotkaniu pucharowym zdobywa sië trzy, albo nawet cztery gole. I nie zawsze sië wygrywa". Napastnik Wisîy Marcin Kuúba: "Z rytmu wybiîa nas trochë kontuzja sëdziego i krótka przerwa w grze. Juû potem nie graliômy tak dobrze jak w pierwszym kwadransie. Przegraliômy wskutek fatalnych bîëdów w defensywie. Podobne bîëdy popeîniliômy juû w pierwszym meczu w Rzymie, ale wtedy graliômy skuteczniej w ataku. Uwaûam, ûe wynik jest niesprawiedliwy, bo w dwumeczu z Lazio nie byliômy zespoîem gorszym. Nie wiem dlaczego trener zdjâî mnie z boiska w drugiej poîowie". - Mógîbym nic nie strzeliê, gdyby od tego uzaleûniony byî nasz awans - powiedziaî napastnik "Biaîej gwiazdy". - Jednak choê popeîniliômy w meczu kilka bîëdów, to myôlë, ûe niezasîuûenie przegraliômy spotkanie. Mogliômy i powinniômy utrzymaê rezultat 1-1. Wîosi w niczym nas nie przewyûszali. Byli lepsi tylko o tego jednego gola. Który moment spotkania byî païskim zdaniem decydujâcy? Zmarnowana przez Macieja Ûurawskiego tuû przed przerwâ okazja, kiedy zamiast podaê panu piîkë, zdecydowaî sië - na niecelny koniec koïców - strzaî? - Trudno mi powiedzieê, czy Maciek mnie widziaî, ale na pewno mógî do mnie podaê. Podjâî innâ decyzjë, czuî sië na siîach zakoïczyê akcjë, wiëc nie moûna mieê do niego pretensji. To nie byî jednak kluczowy moment meczu. W moim odczuciu przeîomowa byîa niecodzienna rzecz - kontuzja arbitra. Do tej chwili byliômy bowiem zespoîem znacznie lepszym od Lazio, prowadziliômy grë, a ta sytuacja wybiîa nas rytmu. Zgodzi sië pan z zarzutem, ûe w drugiej poîowie zagraliôcie zbyt maîo agresywnie? - Nie wiem, czy zabrakîo nam agresywnoôci. Byê moûe. Wiem tylko, ûe potwierdziîy sië moje sîowa wypowiedziane przed spotkaniem. W konfrontacji z rywalem tej klasy, jakim sâ rzymianie, nie moûna sobie pozwoliê na chwilë nieuwagi. Wystarczy jeden bîâd i oni to bezlitoônie wykorzystajâ. Nie byî pan zaskoczony, ûe trener doôê wczeônie ôciâgnâî pana z boiska? - Czuîem sië dobrze, mogîem graê dalej, ale z decyzjami szkoleniowca sië nie dyskutuje. Najwyraúniej trener Kasperczak widziaî sens w tej zmianie. Nie mieliôcie pretensji do Angelo Huguesa o straconâ pierwszâ bramkë? - Naprawdë nie wiem, czy popeîniî bîâd. Na analizë nadejdzie odpowiedni czas. Sîyszaîem jednak, ûe sië poôlizgnâî przy wyjôciu do piîki i myôlë, ûe to mogîo spowodowaê opóúnienie jego reakcji. Teraz moûna sië juû jednoznacznie ustosunkowaê do kwestii, czy odwoîanie meczu przed tygodniem rzeczywiôcie nie miaîo wpîywu na waszâ dyspozycjë... - Fakt, ûe zagraliômy sîabiej, nie ma z tym zwiâzku. Byliômy jeszcze bardziej zmobilizowani i chcieliômy za wszelkâ cenë pokazaê, ûe jesteômy lepsi od Wîochów. Czasami sië zdarza, ûe nie wszystko idzie zgodnie z planem. Jesteômy rozczarowani poraûkâ, ale mamy ôwiadomoôê, ûe zrobiliômy duûo dla polskiej piîki. Nikt nie spodziewaî sië przecieû, ûe awansujemy aû do IV rundy. Michaî Listkiewicz prezes Polskiego Zwiâzku Piîki Noûnej: "W dwumeczu Wisîa - Lazio rzymianie nie byli wcale lepsi. Mieli jednak wiëcej szczëôcia i dlatego awansowali do êwierêfinaîu. Wisîa pokazaîa w dotychczasowych meczach pucharowych, ûe jest zespoîem klasy europejskiej. Dobrze byîoby, aby krakowianie utrzymali teraz skîad w caîoôci, bo zapewne w przyszîym sezonie przyjdzie im walczyê w Lidze Mistrzów. A jest to silny zespóî majâcy wartoôciowych zawodników. Jeôli utrzyma ten potencjaî sportowy, to moûe sprawiê jeszcze wiele miîych niespodzianek w europejskich pucharach". Lekarz Wisîy dr Jerzy Zajâc: "Sëdzia spotkania Szkot Stuart Dougal doznaî podczas meczu urazu lewej nogi. Ta kontuzja na szczëôcie nie wymaga operacji. Sëdziemu naîoûono gips na nogë. Poûyczyliômy mu kulë i bëdzie mógî wyjechaê do swego kraju dalej sië leczyê". 4 Runda Pucharu UEFA Wisîa Kraków - Lazio Rzym 2:1 (1:1) 5 marca 2003 godz. 18.00, stadion Wisîy Kraków - Kraków Bramki: Wisîa - Marcin Kuúba '4; Lazio - Fernando Couto '20, Enrico Chiesa '55 Ûóîte kartki: Mariusz Jop (Wisîa), Paolo Negro, Fernando Couto, Dejan Stankovic, Giuseppe Favalli, Jakob Stam (Lazio). Sëdziowaî: William Clark (Szkocja) - w 14. minucie zmieniî kontuzjowanego Stuarta Dougala. Widzów: 10,000. Pierwszy mecz: 3:3. Awans: Lazio Rzym. Wisîa Kraków: 30-Angelo Huges, 3-Maciej Stolarczyk, 4-Marcin Baszczyïski, 5-Kamil Kosowski, 6-Arkadiusz Gîowacki, 9-Maciej Ûurawski (8-Grzegorz Pater 79), 10-Kalu Uche, 16-Paweî Strâk (2-Mirosîaw Szymkowiak 64), 18, Mariusz Jop, 20-Mauro Cantoro, 31, Marcin Kuúba (29-Daniel Dubicki 72) Lazio: 1-Luca Marchegiani, 3-Aparecido Cesar (20-Nikola Lazetic 64), 5-Dejan Stankovic (20-Nikola Liverani 90), 7-Claudio Lopez, 9-Stefano Fiore, 14-Diego Simeone, 19-Giuseppe Favalli, 23-Paolo Negro, 24-Fernando Couto, 25-Enrico Chiesa (2-Giuliano Giannicheda 77), 31-Jakob Stam Statystyka meczu (Wisîa - Lazio): strzaîy - 16 do 9 strzaîy celne - 4 do 6 rzuty roûne - 7 do 7 faule - 16 do 22 kartki - 1 do 5 Z serwisu sports.pl - SZAMAN:::::::: AMP2/TXT/pilka/Wywiad_z_Gorskim.txt :::::::: Wywiad z Kazimierzem Górskim D - dziennikarz KG - Kazimierz Górski D: Dziëki Panu przez dîugie lata kibice mogli ûyê przynajmniej piëknymi wspomnieniami. Oni nie pamiëtajâ jednak, ûe byî pan takûe piîkarzem - reprezentantem Polski. Co przede wszystkim zapamiëtaî Pan ze swojej kariery? PROGDIR:GFX/pilka/gorski KG: Byîy w niej wzloty, ale i upadki. Jako szesnastolatek graîem juû w lidze drugiej. Podobno dobrze sië zapowiadaîem, ale miaîem pecha. Najpierw wybuchîa wojna, a tuû po wojnie doznaîem powaûnej kontuzji. Staîo sië to podczas meczu Wojska (ja graîem w tej druûynie) z Milicjâ. Przeciwnik wszedî we mnie bardzo ostro i doszîo do zerwania wiâzadeî stawu kolanowego. Jakoô sië z tego wykaraskaîem i dwa lata póúniej zagraîem w reprezentacji Polski. To byî mój jedyny mecz. Juû jako trener zastanawiaîem sië póúniej, dlaczego przegraliômy 8:0. D: Dlaczego? KG: Nie byîo jednej przyczyny, na të poraûkë zîoûyîo sië ich kilka. Nasz zespóî nie byî przecieû zîy, ale graî przestarzaîym juû systemem "W-M". Duïczycy mieli wtedy dwóch ôwietnych skrzydîowych, którzy z naszymi obroïcami "jeúdzili" jak chcieli. Kolejny powód - to byî nasz pierwszy wyjazd na Zachód. Na treningach przyszîo mnóstwo dziennikarzy, wiëc trener urzâdziî zajëcia pokazowe. Daî nam tak w koôê, ûe nazajutrz chodziliômy zamiast biegaê. D: Jak zmieniî sië futbol od lat trzydziestych, kiedy Pan zaczynaî graê, aû do dzisiaj? KG: Kiedyô graîo sië îatwiej. Teraz piîka jest bardziej dynamiczna, agresywna, szybsza, bardziej uporzâdkowana. Kiedyô byîa bardziej techniczna. D: Jak Pan zostaî trenerem? KG: Przez przypadek. W 1952 roku zapisaîem sië na kurs trenerski w Krakowie. Wtedy jeszcze graîem w Legii, byîem juû instruktorem. Rok póúniej zakoïczyîem karierë, bo miaîem juû 32 lata i nie chciaîem blokowaê miejsca mîodszym. Na poczâtek zostaîem w Legii asystentem Kuchara. D: Wybitny zawodnik rzadko zostaje wybitnym trenerem. Dlaczego? KG: Bo uwaûa, ûe jak sam coô robiî, to wszyscy powinni robiê to samo. Ale na pewno dobrym trenerem moûe zostaê tylko ten, kto sam graî w piîkë i jâ czuje. Na pewno nie ten, kto ledwo wie, jak szatnia wyglâda. D: 17 paúdziernik 1973 roku - czy to najwaûniejsza data w historii polskiej piîki noûnej? KG: Tego nie wiem, ale w moim ûyciu na pewno. Spojrzaîem na zegarek. Do koïca meczu na Wembley brakowaîo tylko minuty. Wstaîem i powoli ruszaîem w kierunku naszej bramki. Pomyôlaîem, ûe gdy dojdë do chorâgiewki w naroûniku, to powinno byê juû po wszystkim. Doszedîem nawet za bramkë, bo sëdzia doliczyî kilka minut. Widziaîem wiëc, jak Szymanowski wybiî piîkë niemal z linii. D: Czyli byî to najwaûniejszy mecz z tych siedemdziesiëciu trzech rozegranych przez Païskâ reprezentacjë? KG: No tak, bo gdyby nie byîo Wembley, nie byîoby dalszej historii. D: Czy byî to takûe mecz najlepszy? KG: Nie, lepszy byî z Holandiâ, pokonanâ w Chorzowie 4:1 w 1975 roku. D: A najgorszy? KG: Teû z Holandiâ, rewanû przegrany 0:3. Tydzieï wczeôniej, po dobrej grze, pokonaliômy towarzysko Wëgrów. A w Holandii nie mogîem poznaê druûyny. To nie byî ten sam zespóî. Byê moûe zdarzyîy sië gorsze mecze, ale to spotkanie byîo bardzo waûne, bo decydowaîo o awansie do mistrzostw do Europy. W rywalizacji grupowej ustâpiliômy Holendrom tylko jednym golem. Wystarczyîo wiëc przegraê 0:1, 0:2... D: Najwaûniejszy gol? KG: Pamiëtam prawie wszystkie. Byîo duûo waûnych bramek, ale "naj" - chyba ta Domarskiego na Wembley. D: Najpiëkniejszy? KG: Sam nie wiem, ale chyba te z meczu z Wîochami w 1974 roku. Szarmach uderzyî z szesnastu metrów gîowâ w "dîugi" róg, co nie zdarza sië czësto. Z kolei Deyna strzeliî "rogalem" w peînym biegu. Piîka szîa poczâtkowo obok bramki, lecz w ostatniej chwili skrëciîa i wpadîa tuû przy sîupku. D: Najlepszy piîkarz, jaki graî u Pana w druûynie? KG: Lubaïski! Ale miaî pecha, bo przez kontuzjë odniesionâ podczas meczu z Angliâ nie mógî pojechaê na mistrzostwa ôwiata. Gdyby zagraî w RFN, to na pewno byîby jednâ z najwiëkszych gwiazd turnieju. D: Robert Gadocha powiedziaî kiedyô, ûe byî pan dla piîkarzy jak ojciec - wymagajâcy i wyrozumiaîy. Ôwiëci to oni chyba nie byli... KG: Piîkarz to na ogóî nie anioîek. Musi jednak wiedzieê, po co gra w piîkë i co chce osiâgnâê. A potem sië podporzâdkowaê. Ja miaîem takâ zasadë, ûe przed kaûdym treningiem wyjaôniaîem zawodnikom, co bëdziemy tego dnia êwiczyê i co nam to daje. D: Do którego z piîkarzy miaî Pan najwiëkszâ sîaboôê? KG: U mnie zawsze graî lepszy, bez wzglëdu na nazwisko. A prywatnie? Lubaïski. On potrafiî sië znaleúê w kaûdym miejscu, nie tylko na boisku. D: Od lat jest Pan jednym z najbardziej znanych Polaków. Jaki byî szczególnie wzruszajâcy dowód tej popularnoôci? KG: Zawsze zastanawiam sië na tym, kiedy spotykam kobiety, które sportem sië nie interesujâ, ale pamiëtajâ mojâ druûynë z lat siedemdziesiâtych. Bo to byîa takûe ich druûyna. Wszyscy sië z niâ wtedy utoûsamiali. Pamiëtam, ûe dostaîem kiedyô od osiemdziesiëcioletniej pani dwadzieôcia rëcznie zrobionych serwetek i list z proôbâ, abym przekazaî po jednej piîkarzom i Jankowi Ciszewskiemu. D: A w Grecji? KG: W zeszîym roku tam byîem. Miaîem kîopot ze zdrowiem i karetkâ jechaîem do szpitala. Kierowca mnie rozpoznaî, bo byî kibicem Panathinaikosu. W szpitalu zaîatwiî ze mnie wszystkie sprawy. A gdy dziëkowaîem lekarzom za pomoc, powiedzieli, ûe to oni mi dziëkujâ. D: Jak widaê, przyjacióî ma Pan wielu. Czy miewaî Pan takûe wrogów? KG: Zawsze mogâ sië zdarzyê. Ale nie nazwaîbym ich wrogami. Raczej zazdroônikami. Natura ludzka juû taka jest. Mówili, ûe masz szczëôcie. A ja mówië, ûe szczëôcie to ma sië wtedy, gdy kupuje sië na loterii los, który wygrywa. D: Sukcesy Pana nie zmieniîy. Na Zachodzie trener, który osiâgnâîby takie wyniki, mieszkaîby zapewne w luksusowej wili pod miastem. Pan nie chciaî czy nie umiaî zaîatwiê takich spraw? KG: Gdybym teraz osiâgnâî podobne sukcesy, to zarobiîbym mnóstwo pieniëdzy. A wtedy tak nie pîacili. Po zwyciëstwie nad Holandiâ 4:1 pojechaîem na obserwacjë meczu ligowego do Chorzowa. W przerwie schodziîo sië do kawiarenki na koniaczek. Prezes Ruchu, Pan Trzcionka, wówczas wiceminister hutnictwa, spytaî mnie, ile zawodnicy dostali premii. Mówië, ûe po dziesiëê tysiëcy. A pan? Pyta dalej. A ja nic - odpowiadam. Po meczu szedîem na dworzec, gdy dogoniî mnie jeden z "dworzan" Trzcionki i wyciâgnâî kopertë. Nie wiedziaîem - braê nie braê... Wziâîem. W ôrodku byîo dziesiëê tysiëcy. Po kaûdym meczu reprezentacji robiîem listë zawodników i wysokoôê premii, a na koïcu dopisywaîem siebie i mojego asystenta, Strejlaua. Lista szîa do Urzëdu Kultury Fizycznej i wracaîa do PZPN. Nas zawsze skreôlali czerwonym oîówkiem. Kiedyô poszliômy do przewodniczâcego urzëdu. Uûyîem porównania do górników: jak kopalnia wykonywaîa plan, to premie dostawali i górnicy, i dyrekcja. Dowiedziaîem sië tylko, ûe nie ma takich przepisów, aby trenerzy mogli dostawaê premie. Wtedy oôwiadczyîem, ûe koïczë pracë z reprezentacjâ po igrzyskach w Montrealu. Miaîem juû róûne propozycjë z zagranicy, miëdzy innymi z Kuwejtu i Szwajcarii, a znalazîem sië w Grecji. Sam nie wiem jak. Moûe gdybym zostaî do mistrzostw w 1978 roku, to inaczej by sië potoczyîo? Druûyna byîa juû bardzo doôwiadczona, doszli do niej jeszcze mîodzi Boniek i Nawaîka... D: Emerytury wystarczyîo przynajmniej na dobry telewizor. To najwaûniejszy z domowych mebli? KG: Jest bardzo waûny. Mam Canal+ i Wizjë Sport, wiëc mogë oglâdaê mecze. Piîka ciâgle mnie interesuje. D: Kiedy Pan prowadziî druûynë, to królem strzelców turnieju zawsze byî Polak: na igrzyskach w 1972 - Kazimierz Deyna, na mistrzostwach ôwiata w 1974 - Grzegorz Lato, na igrzyskach w 1976 - Andrzej Szarmach... KG: No bo po co sië gra w piîkë? Ûeby strzelaê bramki. Za kogo sië pîaci najwiëcej? Za napastników, a nie bramkarzy czy obroïców. D: Czësto odwiedzajâ Pana piîkarze i trenerzy? KG: Nie, ale mamy staîy kontakt. "Orîy Górskiego" rozgrywajâ co roku okoîo dwudziestu meczów. D: A Jerzy Engel zachodzi po radë? KG: Rozmawiamy. D: Co by mu Pan teraz poradziî? KG: Ûe zawsze trzeba szukaê czegoô lepszego. Domarski, jeden z bohaterów meczu na Wembley, szybko zostaî rezerwowym, bo szukaîem i znalazîem lepszego Szarmacha. Byî Bulzacki, ale przed samymi mistrzostwami do skîadu wskoczyî dwudziestoletni Ûmuda. Nie moûna spoczâê na laurach i wmawiaê wszystkim, ûe juû mamy druûynë na mistrzostwa ôwiata. Na swoim przykîadzie odpowiadam: nieprawda, bo to moûe byê poczâtek koïca. Sîabâ stronâ tej druûyny jest atak. Ja bym dalej próbowaî, choêby tego Wichniarka i Kuúbë, daîbym im szansë. D: Panu teû kiedyô sugerowano powoîywanie do kadry takich czy innych piîkarzy. Sîuchaî Pan tych podpowiedzi, czy robiî swoje? KG: Ja miaîem swój system, który dziaîaî, poniewaû wszyscy grali w polskiej lidze. Po kaûdym meczu sëdziowie podkreôlali w protokole nazwisko zawodnika, który sië wyróûniî. Trenerzy to samo. Jeôli jakieô nazwisko powtórzyîo sië trzy razy, wtedy ja jechaîem zobaczyê piîkarza. Jeôli tego dnia zawodnik wypadî sîabo, to jeszcze go nie skreôlaîem. Dawaîem mu kolejnâ szansë, a gdy opinie o nim sië potwierdziîy - powoîywaîem go na jakiô mecz towarzyski. D: Dlaczego to Engelowi udaîo sië awansowaê, a nie poprzednikom? KG: Trener musi mieê osobowoôê, musi mieê wîadzë, doôwiadczenie, koncepcjë i umiejëtnoôci wyznaczania zawodnikowi odpowiednich zadaï. Ale to jeszcze maîo. Trzeba umieê takûe "wspóîûyê" z zawodnikami, dziaîaczami, prasâ. Bez tego daleko sië nie zajdzie. Widocznie poprzednikom Engela czegoô zabrakîo. Bo w reprezentacji pracuje sië inaczej niû w klubie. D: O czym Pan teraz marzy? KG: Chciaîbym doûyê dnia, kiedy reprezentacja Polski zagra w finale mistrzostw ôwiata. Rozmawiaî Artur St. Rolak Nr 3 magazynu "Viva Futbol!" Tekst przepisaî Krzysztof "Mysz" Nadolny:::::::: AMP2/TXT/pilka/Zmiany.txt :::::::: Zmiany Wyobraúcie sobie takâ oto scenë. Po boisku biegajâ za piîkâ dwie druûyny. Jedni w czarnych strojach, drudzy w biaîych. Po boisku biegajâ takûe sëdziowie - dwóch sëdziów w czerwonych strojach. Îadnâ akcjë przeprowadzajâ czarni. Dîugie, kilkudziesiëciometrowe zagranie pod pole karne, gdzie wcale nie widaê obroïców w biaîych koszulkach. Do podania dochodzi napastnik i szarûuje na bramkë. Nie opanowaî jednak dobrze piîki i sprytnie pomógî sobie rëkâ. Sëdziowie tego nie zauwaûajâ, bramkarz podnosi rëkë w geôcie protestu i w tym momencie piîka trafia do siatki. Sëdziowie zgodnie wskazujâ na ôrodek boiska. Nagle w sëdziowskich komunikatorach rozlega sië gîos: "Bramka nie uznana. Zarejestrowaliômy zagranie rëkâ piîkarza czarnych". Sëdziowie zmieniajâ decyzjë. Wôciekli "czarni" protestujâ, pokazujâc na palcach sëdziemu, ûe to juû czwarta nie uznana bramka. Piîka ze ôrodka wëdruje do bramkarza, "biali" sië cieszâ. Trenerzy zerkajâ na holotablicë: 16:14 dla "biaîych". Trener "czarnych" nie traci jednak nadziei. Do koïca ostatniej, czwartej kwarty pozostaîo jeszcze 5 minut. Trener przeprowadziî tylko 3 zmiany i ma jeszcze 3 w zapasie. Od czasu wprowadzenia fotokomórki na liniach autowych, liczy sië tylko efektywny czas gry. Podoba sië? Dodam, dla mniej spostrzegawczych, ûe nie ma juû "spalonych" i podziëkowano sëdziom bocznym. Zmiany, zmiany dziecinko. Kto wie, moûe za jakieô 10 lat tak bëdâ wyglâdaê mecze piîki noûnej. W pewnych krëgach bowiem uwaûa sië, ûe piîka jest zbyt maîo widowiskowa, pada za maîo goli i pomyîki sëdziów sâ coraz czëstsze. No wiëc w tej sytuacji burza mózgów: znieôê spalonego, poszerzyê bramki, wprowadziê drugiego sëdziego, korzystaê z zapisu wideo i tak dalej. Ja nie popieram ûadnej z tych innowacji. Chciaîbym, ûeby to wyglâdaîo nadal tak jak obecnie. Na ostatnich MÔ wprowadzono nowy model piîki. Efekt - Dudek sobie nie poradziî. Jedynâ zmianâ, którâ bym zaakceptowaî, to zrobienie coô z koszulkami tak, ûeby nie moûna jej byîo chwyciê w rëkë, co nagminnie czyniâ obecnie zarówno napastnicy jak i obroïcy. Inne zmiany nie sâ nam potrzebne. Zdajë sobie jednak sprawë z tego, ûe moûecie mieê odmienne zdanie. Grain mgrain@poczta.onet.pl:::::::: AMP2/TXT/rock/Aerosmith.txt :::::::: AEROSMITH Kto z was potrafi wyobraziê sobie jak wyglâdaîaby dzisiejsza scena rockowa, gdyby pewnego sîonecznego dnia, doglâdajâcy w Sunapee rodzinnych interesów Steven Tallarico vel Steven Tayler nie natknâî sië na pracujâcego w sklepie z lodami jegomoôcia nazwiskiem Joe Perry? Dodaê warto, ûe obydwaj panowie muzykâ parali sië juû od jakiegoô czasu - Joe peîniî rolë gitarzysty zespoîu Jam Band, z Tomem Hamiltonem w skîadzie, natomiast Steven miaî juû na koncie dwa wydane single, mianowicie nagrany z zespoîem Chainreaction "When I Needed You" oraz zrealizowany przy wspóîudziale William Proud And The Strangeurs PROGDIR:GFX/rock/aerosmith "You Should Have Benn Here Yesterday". Nie wiadomo jakim sposobem Joe Perry namówiî Stevena do wstâpienia w szeregi, jak to okreôlaî sam Tyler "cholernie faîszujâcego Jam Band", w kaûdym razie zostaî on pierwszym oficjalnym paîkerem grupy. Na swym posterunku nie musiaî trwaê zbyt dîugo, gdyû wkrótce zmieniony zostaî przez nowoprzyjëtego bëbniarza - Joeya Kramera. Do zespoîu doîâczyî równieû drugi gitarzysta Ray Tabano, wkrótce zastâpiony przez ex - czîonka Earth Inc Brada Whitforda. Ostatni koncert Jam Band odbyî sië na poczâtku roku 1970 w Nipmuc Regional High School, po czym chîopcy zmienili nazwë na Aerosmith. Kolejnym krokiem byîa dokonana jeszcze w tymûe samym roku 1970 przeprowadzka do Bostonu, w którym to mieôcie zespóî stopniowo poczâî zyskiwaê sobie coraz wiëksze grono "podziemnych" wielbicieli. Prawdziwy jednak przeîom dokonaî sië w dwa lata póúniej, gdy podczas wystëpu w Max's Kansas City mîodzi rockerzy zauwaûeni zostali przez samego Clive'a Davisa, co zaowocowaîo kontraktem podpisanym z Columbia/CBS Records. Rok 1973 to debiutancki album grupy zatytuîowany po prostu "Aerosmith". Materiaî promowany byî singlem z nastrojowâ balladâ "Dream On", dziô dobrze znanym utworem, który jednak w 1973 roku na "dni chwaîy" poczekaê musiaî jeszcze przez mniej wiëcej trzy lata. Kolejny album, to nagrany pod okiem Jacka Douglasa "Get Your Wings", krâûek, który z amerykaïskich list przebojów spadî dopiero po przekroczeniu magicznej liczby osiemdziesiëciu szeôciu tygodni... Latem roku 1975 Columbia Records wypuszcza, jak miaîo sië wkrótce okazaê, sprzedany w liczbie szeôciu milionów kopii trzeci album kwintetu - "Toys In The Attic". Promujâcy go utwór "Sweet Emotions" siëga pierwszej czterdziestki amerykaïskich list przebojów. Zachëcona sukcesem wytwórnia po raz wtóry wypuszcza singiel "Dream On", który tym razem okazuje sië byê dosîownym strzaîem w dziesiâtkë. Konkretnie U. S Top Ten. Równolegle z "Dream On" wydany zostaje promujâcy "Toys In The Attic" singiel "Walk This Way", którego sprzedaû w krótkim czasie osiâga liczbë szeôciu milionów egzemplarzy. "Rocks" - wydany w 1976 roku czwarty album grupy w ciâgu miesiâca od wydania osiâga status platynowej pîyty. W rok póúniej wydawaê by sië mogîo niezmordowani rockowcy nagrywajâ dîugograjâcy "Draw The Line". Niestety nadmierna popularnoôê równieû ma swâ cenë. Fizyczne podobieïstwo Stevena do Micka Jaggera ze strony dziennikarzy przysparza mu wiele nieprzyjemnych porównaï, ponadto rozpoczyna sië narkotykowa nagonka... Gorzej, ûe sam zespóî jakby poczâî wypalaê sië wewnëtrznie, owocem czego staîy sië czëste konflikty miëdzy Perrym a Tylerem. Jeszcze w roku 1978 Aerosmith jako Future Villain Band wystëpuje w beatlesowskim filmie "Sgt. Pepper's Lonley Hearts Club", w doskonaîy sposób przerabiajâc "Come Together". Niestety potem praktycznie równolegle z wydaniem albumu "Noght In The Ruts" Joe Perry postanawia opuôciê zespóî, poôwiëcajâc sië solowemu projektowi - Joe Perry Project. Gitara Perryego przejëta zostaje przez niejakiego Jimmiego Crespo. Z poczâtkiem roku 1980 Aerosmith osierocony zostaje równieû przez Brada Whitforda, który podobnie do Perryego zakîada solo projekt St. Holmes Band. Nowym czîonkiem Aerosmith zostaje Rick Dufay. W skîadzie z dwoma ôwieûymi muzykami powstaje "Rock In A Hard Place" (1982), album delikatnie mówiâc maîo udany. Dwa lata póúniej na îono zespoîu wracajâ Perry i Whitford, wydarzenie to ôwiëtowane jest trasâ Back In The Saddle Tour, oraz nowym kontraktem, tym razem z firmâ Geffen Records. Pierwszym albumem zrealizowanym dla nowej wytwórni byî wydany w roku 1985 krâûek "Done With Mirrors". Zawsze twierdziîem, ûe rok 1986 to jedna z waûniejszych dat w historii rocka. Oprócz kamieni milowych poîoûonych przez zespoîy takie jak Slayer czy Metallica, na wpis do annaîów zasîuguje równieû popeînione przez Aerosmith i raperów z RUN DMC nagrania oryginalnie umieszczonego na albumie "Toys..." utworu "Walk This Way" - bodajûe pierwszego tego typu mariaûu zarówno w historii rock'n'rolla jak i rapu. Rok 1987 to nagrany z producentem Bruce Fairbairn "Permament Vacation", album poszczyciê sië moûe takimi hymnami jak "Rag Doll" czy "Dude (Looks Like A Lady). Z tymi utworami Aerosmith po raz pierwszy wskakuje na brytyjskie listy przebojów. Dwa lata póúniej na rynku ukazuje sië kolejna produkcja kwintetu z Bostonu - "Pump". Album, z którego pochodzâ przeboje tego pokroju co "Janie's Got A Gun" czy "What It Takes". Trzy lata przerwy, niemoûliwym jest by nie kojarzyê wystëpujâcej w promujâcych album "Get A Grip" teledyskach "Cryin" i "Amazing" ôliczniutkiej jak z obrazka Alicji Silverstone. W rok po wydaniu "krowiego albumu" zespóî postanawia przybliûyê mîodzieûy swe wczeôniejsze dokonania wydajâc skîadankë "Big Ones", na której to kompilacji, oprócz nowego "Blind Man" znajdujâ sië utwory nagrane pod szyldem Geffen Rec. Jeszcze tylko opatrzony wzbudzajâcâ wôród hinduistów kontrowersje okîadkâ "Nine Lives". Pierwsze miejsce amerykaïskich list przebojów osiâgnëte za pomocâ wykorzystanego w filmie Armagedon utworu "I Don't Want To Miss A Thing" i doczekaliômy sië trzynastego peînometraûowego krâûka tej jednej z ûywych historii rock'n'rolla. Jak przedstawia sië lista róûnic miëdzy "Just Push Play", a poprzednimi albumami Aerosmith? Przede wszystkim jest to pierwszy krâûek produkowany osobiôcie, przez ukrywajâcych sië pod pseudonimem Boneyard Boys czîonków zespoîu. Naleûy jednak dodaê, ûe pod szyldem tym oprócz nazwisk Perry i Tyler widniejâ jeszcze wizytówki panów Marka Hudsona oraz Marti Frederiksena... Zîe doôwiadczenia z sesji do ostatniego albumu "Nine Lives" sprawiîy, ûe tym razem mimo delikatnie mówiâc sceptycznego nastawienia wytwórni zespóî postanowiî "ugotowaê sië we wîasnym sosie". Caîy materiaî powstaî w naleûâcym do Perryego Boneyard Studio, do którego dla potrzeb miksowania przez szeôê miesiëcy dobudowano specjalne pomieszczenie. "Wszyscy próbowali nas przekonaê, ûe do rejestracji materiaîu niezbëdni bëdâ nam "prawdziwi fachowcy". Rzecz w tym, ûe producent w pewnym sensie to zawód bardzo podobny do prawnika tzn. jedni i drudzy próbujâ przekonaê cië, ûe w ûadnym wypadku nie jesteô w stanie poradziê sobie bez jego pomocy, a w rzeczywistoôci biorâ grube pieniâdze za robienie rzeczy, z którym sam przy odrobinie wysiîku powinieneô sobie doskonale poradziê." I rzeczywiôcie poradzili sobie doskonale. "Just Push Play" to dwanaôcie peînowymiarowych, soczystych rockowych utworów, które mimo wplatanych weï od czasu do czasu nowoczesnych smaczków nieodparcie kojarzâ z realizacjami takimi jak "Permament Vacation" czy "Pump". Zresztâ na "Just Push Play" znaleúê moûemy nieskrywane odniesienia do tychûe albumów, i tak na przykîad zarówno linie wokalne jak i riff utworu "Trip Hoppin" do zîudzenia przypominajâ "Dude...", natomiast wspaniaîa ballada "Luv Lives" nieodparcie kojarzy sië z "What It Takes", gdy w pewnym momencie sîyszymy przyciszone jodîowanie Tylera, o ûadnej pomyîce nie moûe byê mowy. Gdyby przyjrzeê sië materiaîowi nieco dokîadniej, takich "wstawek" znaleúlibyômy jeszcze przynajmniej kilka. Generalnie album ten stanowi jedno z najbardziej udanych "tradycyjno - nowoczesnych" muzycznych dokonaï. Tak wiëc jestem przekonany, ûe tym razem trzynastka nie okaûe sië pechowa. sUcHy Úródîo: magazyn "Metal Hammer":::::::: AMP2/TXT/rock/Anathema.txt :::::::: Anathema Nie, nie o The Beatles bëdzie to historia. Tym razem ten artykuî bëdzie dotyczyî zespoîu, który pochodzi z tego samego miasta, ale sîawâ nigdy nie dorówna swym znamienitym poprzednikom. Szkoda... PROGDIR:GFX/rock/anathema Zespóî Anathema, bo o nich tu mowa, powstaî latem 1990 roku w przemysîowej czëôci Anglii. Wîaônie w Liverpoolu. Wtedy jeszcze nie nazywali sië Anathema. Ich pierwsza nazwa to Pagan Angel. Od razu postanowili graê tak, jak ich idole: Black Sabbath. Chcieli graê ciëûki doom metal. W owym czasie zespóî tworzyli Darren White (voc), bracia Vincent i Danny Cavanagh (g), Jamie Cavanagh (b) i John Douglas (dr). W listopadzie 1990 roku weszli do studia, by nagraê swe pierwsze demo, zatytuîowane "An Iliad Of Woes". Juû  niedîugo po ukazaniu sië dema (styczeï 1991 roku) postanowili zmieniê nazwë na Anathema. Zespóî miaî na tyle szczëôcia, ûe zaîapaî sië na tournee po Wielkiej Brytanii z takimi tuzami ówczesnego metalu, jak Bolt Thrower, czy Paradise Lost. Po kilkunastu koncertach grupa postanowiîa ponownie wejôê do studia, tym razem po to, by nagraê nowe demo. Nosiîo ono tytuî "All Faith Is Lost" i ukazaîo sië w lipcu 1991 roku. Jego premiera odbiîa sië  szerokim echem w Europie i szybko z mîodymi muzykami skontaktowaîa sië firma Peaceville Records, oferujâc im kontrakt pîytowy na cztery albumy. Po roku intensywnego grania i tworzenia nowego materiaîu, zespóî wszedî w listopadzie 1992 roku do studia i nagraî swojâ pierwszâ Epkë, zatytuîowanâ "Crestfallen", na której znalazîy sië cztery utwory utrzymane w najlepszej tradycji heavy-doom metalu. By nie traciê rozpëdu, Anathema wyruszyîa na trasë po Wielkiej Brytanii, supportujâc Cannibal Corpse i zdobywajâc w ten sposób coraz wiëcej fanów. Zespóî poszedî takûe za ciosem i zabraî sië do pisania materiaîu na swój pierwszy album studyjny. Zatytuîowany "Serenades" ukazaî sië w lutym nastëpnego roku i od razu zdobyî uznanie krytyki. Na liôcie brytyjskiego "Kerranga" zadebiutowaî na miejscu drugim, a u naszego brytyjskiego brata staî sië albumem miesiâca. Wkrótce potem Anathema wyruszyîa na trasë po swym kraju, zahaczajâc takûe o kontynent, gdzie zagraîa na kilku festiwalach. Tournee zakoïczyîo sië w styczniu 1994 roku, i od razu zespóî zaszyî sië w studio, pracujâc nad kolejnâ Epkâ, zatytuîowanâ "Pantecost III". Latem tego roku zespóî wyruszyî w pierwszâ podróû poza kontynent europejski. Zagraî w sierpniu na brazylijskim festiwalu Independent Rock Festival. Potem wróciî do Europy, by zagraê kolejne koncerty. Pojawiîy sië teû problemy wewnâtrz zespoîu, które niestety przedîuûyîy znacznie oczekiwanie na nowy materiaî. Stâd teû "Pentacost III" ukazaî sië dopiero w maju 1995 roku. Wyprodukowany przez zespóî minialbum pokazaî dalszy rozwój zespoîu. Ale niestety nie byîo îatwo. Po kolejnych starciach na opuszczenie zespoîu zdecydowaî sië wokalista Darren White. Mogîo to okazaê sië ciosem dla mîodej jeszcze grupy. Jednak bracia Cavanagh i spóîka zdecydowali sië nie zatrudniaê kogoô spoza zespoîu. Obowiâzki wokalne przejâî Vincent. Juû z jego wokalami ukazaî sië w paúdzierniku 1995 roku drugi peînometraûowy album zespoîu, zatytuîowany "The Silent Enigma". Muzyka stanowiîa odejôcie od dotychczasowych dokonaï Anathemy. Jeden z krytyków pokusiî sië nawet na okreôlenie nowej produkcji Liverpoolczyków jako "skrzyûowanie Black Sabbath z Pink Floyd". Taki wîaônie styl staî sië od tego albumu wyznacznikiem tego, co robi Anathema. I okazaîo sië, ûe wokal Vincenta doskonale pasuje do nowego stylu zespoîu. Nie tracâc woli tworzenia zespóî poszedî za ciosem i szybko stworzyî nowy materiaî studyjny. Juû w czerwcu 1996 roku zespóî wszedî do studia z producentem Tony Plattem i rozpoczâî rejestrowanie muzyki na nowy album. Wspomógî ich wtedy klawiszowiec zaprzyjaúnionych Cradle Of Filth, Les Smith. Razem z nim Danny stworzyî niezapomniane pasaûe orkiestrowe, które nadaîy muzyce Anathemy jeszcze wiëkszej gîëbi. To, co przede wszystkim uderza w, wydanym w listopadzie 1996 roku, albumie, to jego gîëboka melancholia. Najbardziej obrazuje to trzyczëôciowy utwór tytuîowy. Choê to basista Duncan Patterson byî twórcâ wiëkszoôci muzyki, to jednak smutne wokale Vincenta i ôwietna praca gitar obu braci sâ chyba najbardziej odpowiedzialne za të melancholië. Zespóî wyruszyî w 1997 roku w trasë koncertowâ, grajâc m.in. w Polsce. Niedîugo po wystëpie w naszym kraju na rynku pojawiîa sië kaseta wideo, zatytuîowana "A Visoin if a Dying Embrace", na której znalazîy sië  dotychczasowe teledyski zespoîu oraz koncert zerejestrowany w krakowskim studiu Îëg, podczas trasy Anathemy z My Dying Bridge po Polsce. Po powrocie z tras koncertowych zespóî rozpoczâî pisanie materiaîu na nowy album. Nie obyîo sië przy tym bez problemów, jako ûe perkusista John Douglas postanowiî opuôciê zespóî. Jego miejsce zajâî Shaun Steels. Juû z nim powstaî nowy album, zatytuîowany "Alternative 4". Ukazaî sië on w czerwcu 1998 roku. Wielu recenzentów podkreôlaîo widocznâ progresjë stylu Anathemy. Z drugiej strony widoczne byîo muzyczne uproszczenie. Zrezygnowano z pompatycznych partii orkiestrowych na rzecz skrzypiec. Wyeksponowano teû bardziej fortepian. W warstwie tekstowej poruszono jeszcze bardziej pesymistyczne tematy. Ale pisanie o koïcu wszystkiego najlepiej wychodzi wîaônie Anathemie. Zespóî ponownie wyruszyî w trasë i tu spadî na nich kolejny cios: z zespoîu odszedî basista Duncan. Jego miejsce zajâî przyjaciel zespoîu i szef ich fan klubu, Dave Pybus. Po kilku trasach koncertowych zespóî ponownie zaszyî sië w studio, pracujâc nad swoim nowym dzieîem. Do zespoîu powróciî perkusista John Douglas, a klawiszami zajâî sië Martin Powell, ex-keyboardzista My Dying Bridge. W czerwcu 1999 roku ukazaîo sië kolejne dzieîo Anathemy, zatytuîowane "Judgement". To chyba jeden z ich najlepszych, o ile nie najlepszy album. Znów peîen melancholii, ale jednoczeônie piëkny. I ciâgle potwierdzaî progresjë w stylu zespoîu z Liverpoolu. Anathema znów wyruszyîa na trasë koncertowâ, tym razem zachaczajâc takûe o Polskë, gdzie zagraîa kilka bardzo dobrych koncertów w towarzystwie naszego Artrosis. Od jakiegoô czasu bracia Cavanagh i spóîka pracujâ dosyê ciëûko nad swoim nowym dzieîem. Z ostatnich wieôci wynika, ûe nowy album Anathemy nie ma jeszcze tytuîu. Nie wiadomo teû, kiedy miaîby ujrzeê ôwiatîo dzienne. Ale Danny Cavanagh uchyliî niedawno râbka tajemnicy, opowiadajâc o jedenastu utworach, które znajdâ sië na nowym dziele czterech chîopców z Liverpoolu. sUcHy Úródîo: magazyn "Metal Hammer":::::::: AMP2/TXT/rock/Brudne_Dzieci_Sida.txt :::::::: Brudne Dzieci Sida Krótka i niebogato ilustrowana historia zespoîu punk rockowego Brudne Dzieci Sida. Wszystko zaczëîo sië, gdy byîem w pierwszej klasie i wîaôciwie przez przypadek kupiîem sobie legendarnâ, pierwszâ czwórkë Dezertera. Byî to chyba rok 84. Byîem wtedy fanem zespoîu Lombard i polowaîem na jego najnowszy singiel "Szklana pogoda". Polowaîem, bo w tamtych latach w Polsce ukazywaîa sië moûe jedna pîyta na miesiâc i gdy tylko coô rzucili do sklepu, to od razu ustawiaîa sië kolejka i wszystko szîo na pniu, o ile wczeôniej nie poszîo spod lady. No wiëc w koïcu upolowaîem ten Lombard. Razem z Lombardem rzucili Dezertera. Lombard kosztowaî 30 zîotych, a Dezerter 70, a ûe miaîem akurat stówkë, to kupiîem jedno i drugie - gîównie dlatego, ûe kupowaîo sië  wtedy generalnie to, co byîo, a ûe przewaûnie nie byîo nic, to jak tylko coô byîo, to sië kupowaîo. Zawsze moûna byîo sprzedaê po wyûszej cenie. Lombard mi poszedî juû w autobusie do domu, i to za dwie stówy, wiëc wysiadîem na najbliûszym przystanku i pobiegîem z powrotem do sklepu po nastëpny. Ale to niewaûne. Waûne jest to, ûe gdy wróciîem do domu i tak z czystej ciekawoôci posîuchaîem tego Dezertera, to Lombard od razu poszedî w odstawkë, i to na zawsze. A Dezertera w ogóle nie zdejmowaîem z gramofonu - leciaî na okrâgîo jak tylko rano wstaîem, aû do przyjôcia starych z pracy. Byîy wtedy ferie zimowe, wiëc siedziaîem w domu, a z gîoôników ryczaîo "towarzyszu miîy!!!" aû trzësîa sië klatka schodowa, na tyle na ile byîo to moûliwe przy gramofonie Emanuel i radiu Amator z gîoônikami od kompletu. Ten Dezerter tak mi sië zdarî od sîuchania, ûe musiaîem sobie potem kupiê nowego. Ale to dopiero póúniej, bo wtedy sîuchaîem tej czwórki i wiedziaîem jedno: muszë mieê kapelë. Oczywiôcie punk-rockowâ. Kumpel z klasy, który byî metalowcem, pokazaî mi, jak sië  gra podstawowe trzy albo cztery akordy. Od innego kumpla kupiîem za 600 zîotych gitarë elektrycznâ Kosmos, a jako wzmacniacz sîuûyîo mi lampowe radio Kankan z lat 50-tych, na którym mój stary sîuchaî pierwszych przebojów Beatlesów. Nie trzeba byîo nawet ûadnego fuza - radio samo charczaîo, wiëc brzmienie byîo naprawdë OK. Na poczâtku graîem sam - oczywiôcie w piwnicy - bo nikogo nie znaîem (fakt, parë razy pograîem z kumplami w pomieszczeniu szkolnego radiowëzîa, ale czy moûna na dîuûszâ metë graê punka z fanami Dûemu albo piosenki ûeglarsko-turystycznej?). Nie miaî mi nawet kto powiedzieê, jak sië stawia wîosy, wiëc mimo codziennych, rozpaczliwych prób z intensywnym wykorzystaniem biaîka, cukru, ûelu i innych specyfików, moje wîosy nadal rosîy w dóî zamiast do góry. Dopiero - pamiëtam to jak dziô - 6 lutego 1987, pod klubem Akant w w Katowicach (bo mieszkaîem wtedy w Sosnowcu, a najbliûsze koncerty odbywaîy sië wîaônie w katowickim Akancie) poznaîem mojâ pierwszâ zaîogë. "Czeôê - czeôê. Skâd jesteôcie? Z Zagórza. Tak? Ja teû z Zagórza!" - okazaîo sië, ûe mieszkajâ w tej samej dzielnicy, ze trzy kilometry ode mnie, tyle, ûe ja dotâd o tym nie wiedziaîem. Dziwnym trafem ja byîem samotnym punkowcem na olbrzymim blokowisku, a ich byîo z dziesiëciu na maîym, kilkublokowym osiedlu. Paru z nich trochë graîo, wiëc oto speîniîo sië moje marzenie: zaîoûyliômy KAPELË. Graliômy w mojej piwnicy, a konkretnie w pralni. Ja darîem ryja i graîem na gitarze "Kosmos", najgîoôniej na lampowym radiu "Kankan" z lat 50-tych, Blacha wymiataî na basie, podîâczonym do gramofonu "Bambino", który pamiëtaî jeszcze czasy pocztówek dúwiëkowych, a Kicek na perkusji, czyli na werblu, dwóch pëkniëtych talerzach podwieszonych na sznurku u sufitu, i wielkim tekturowym pudle, które robiîo za centralë. Reszta zaîogi kibicowaîa. Byîem wniebowziëty. Niestety sielanka nie trwaîa dîugo. Chîopakom nie podobaîy sië moje piosenki, bo ja chciaîem ôpiewaê wesoîe, jajczarskie i ironiczne teksty (najlepszym numerem z tamtego okresu byîa piosenka "Ja kocham milicjë"), a oni chcieli tak na powaûnie: ômierê, wyôcig zbrojeï, wojna atomowa i inne takie brednie, o których wtedy ôpiewaîo 99% polskich kapel punkowych, do znudzenia. Kurwa, ûyliômy w totalitarnym systemie, za postawione wîosy moûna byîo wylecieê ze szkoîy, przez dworzec w Katowicach nie daîo sië spokojnie przejôê bez zaliczenia komisariatu, a czasem mandatu i paîowania (oczywiôcie za wyglâd), kupiê piwo to byî problem, skinheadzi coraz czëôciej rozpierdalali koncerty - ale co tam, dla moich kumpli i tak wiëkszym problemem byîa jakaô tam wojna i inne abstrakcje rodem z Dziennika TV, choê kaûde dziecko wiedziaîo, ûe telewizja kîamie. Po za tym chciaîem od razu po paru próbach nagrywaê kasetë, ûeby sië zaîapaê do Jarocina (wtedy byîa to wîaôciwie jedyna szansa zaistnienia dla mîodych kapel). A oni: "Nieee, jeszcze sië dobrze nie zgraliômy, a poza tym na takim sprzëcie?..." No i kapela rozwaliîa sië po trzech tygodniach, nie zostawiwszy po sobie nie tylko ûadnych nagraï, ale nawet nazwy, bo nie zdâûyliômy jej wymyôliê. W kaûdym razie to NIE BYÎY Brudne Dzieci Sida. Z tamtego okresu zostaîa mi tylko xywa, bo to wîaônie w tamtej zaîodze zostaîem Patyczakiem. Kumplowaliômy sië dalej, ale jeôli chodzi o granie, to znów zostaîem sam. Wkrótce potem zaczâîem bardzo duûo jeúdziê po Polsce, poznawaê ludzi, zdobywaê pierwsze fanziny. Pietia wydaî wtedy 8 albo 9 numerów QQRYQ - byî to, obok Anteny Krzyku, najlepszy fanzin w Polsce. Byî, podobnie jak inne, odbity na tak chujowym kserze, ûe niewiele byîo widaê, ale nie byîo to wtedy waûne, bo w Polsce byîo moûe z 10 fanzinów, wiëc czytaliômy, co sië daîo, tym bardziej, ûe trudno je byîo zdobyê - nikomu sië wtedy nie ôniîo, ûe za parë lat bëdzie moûna cokolwiek legalnie wydrukowaê, a w dodatku wyîoûyê na stolik na koncercie. No i razem z tym nowym QQRYQ Pietia przysîaî mi jakâô ulotkë Ruchu "Wolnoôê i Pokój", który byî ruchem pacyfistycznym i walczyî o prawo do sîuûby zastëpczej oraz o to, by wiëúniowie sumienia wyszli z wiëzieï. Ja tam sië trzymaîem z daleka od tzw. "polityki", ale ta ulotka jakoô mi sië spodobaîa. Nazywaîa sië "Di-da" i wyglâdaîa, jak kartka wydarta z fanzina: krzywe litery, nierówne kolumny, peîno pacyf i A w kóîku - ûadnych solidarnoôci, krzyûy i orîów w koronie. WiP pisaî z jajem i wykopem, choê o powaûnych sprawach. Czym prëdzej skontaktowaîem sië z tym tajemniczym WiP-em i wkrótce znaîem juû zaîogi z wiëkszoôci miast Polski. Najchëtniej jeúdziîem do Opola, bo to niedaleko, no i byîa tam bardzo fajna ekipa: taka mniej polityczna, a bardziej ekologiczno - wegetariaïsko - muzyczno - poetycka. Wpadliômy kiedyô na pomysî, ûeby zaîoûyê kapelë, która graîaby kaûdy kawaîek w innym stylu i za kaûdym razem inaczej sië nazywaîa. Powstaî wtedy kawaîek "Krwawy topór Lucyfera", który miaîa graê kapela metalowa, ta sama kapela jako zespóî reggae miaîa wykonaê chwytajâcy za serce utwór "Reggae - muzyka serc", a dla kapeli w wersji punkowej zostaî napisany kawaîek "Ûycie jest bez sensu". Chodziîo o uîoûenie jak najbardziej schematycznych, aû do przegiëcia, kawaîków, i wymyôlenie równie przegiëciarskich nazw. Najwiëkszy problem byî z kapelâ punkowâ, bo tu w dziedzinie nazewnictwa wymyôlono juû wszystko, co sië daîo: Siekiery, Padliny, Ôcierwa, WC, Sedesy i inne ostre obrzydlistwa juû na nikim nie robiîy wraûenia. Wyobraúniâ zabîysnâî Dziadek, a raczej Jah'Deck, klawiszowiec regowej kapeli (autentycznej, nie wymyôlonej!) Bakszysz. "Mam!" - woîa - "Brudne Dzieci Sida!!!" Z wraûenia opadîa mi szczena. Wkrótce potem Jah'Deck umarî - szkoda, bo byî super fajnym i bardzo nietypowym kolesiem: wyobraúcie sobie dredziarza - rastamana, który nie pali trawy, za to ôwietnie gra na klawiszach, jest aktywnym pacyfistâ, czyta science-fiction, studiuje fizykë, a do tego ma zajebiste poczucie humoru! Pomysîy zaczâîem realizowaê sam. Graîem gdzie sië daîo: na strajkach studenckich (bo w miëdzyczasie zdaîem na studia i przeniosîem sië do Poznania), na zjeúdzie Miëdzymiastówki Anarchistycznej, no i oczywiôcie na koncertach punkowych. Nigdy nie miaîem nie tylko kapeli, ale nawet swojej gitary - po prostu poûyczaîem od kogoô i graîem, ku utrapieniu wîaôciciela instrumentu, któremu przewaûnie zrywaîem co najmniej poîowë strun. "Czeôê ludzie! Witam wszystkich serdecznie na koncercie zespoîu punk-rockowego Brudne Dzieci Sida! Niestety wystâpië dzisiaj sam. Reszta kapeli nie dojechaîa, poniewaû..." - i tu wymyôlaîem jakâô bajeczkë w stylu "rodzice ich nie puôcili", "uczâ sië do egzaminów", "spóúnili sië  na pociâg" lub teû "wczoraj ostro pochlali i leczâ kaca". Po paru takich koncertach ludzie czasem sami pytali sië, co z resztâ kapeli - innymi sîowy, uwierzyli w istnienie zespoîu, którego nigdy nie byîo. Byîem z siebie dumny - tego nie powstydziîby sië chyba sam Malcolm MacLaren! Najwiëkszym osiâgniëciem z tamtego okresu byîo wyróûnienie, które otrzymaîem na przeglâdzie "Ôpiewaê kaûdy moûe" w Poznaniu, jakoô w 91 czy 92 roku, za piosenkë "Love Kills". Byîem zaskoczony, bo na imprezie tej dominuje smëtna "poezja (?) ôpiewana", wiëc nie spodziewaîem sië, ûe punk rock tak bardzo przypadnie do gustu jurorom. Nagrodâ byî caîoroczny karnet na DKF, ale wtedy nie za bardzo lubiîem kino i przez caîy rok byîem tylko na jednym filmie - "Narkomani". Kiedyô siadîem w pokoju w akademiku i nagraîem na dyktafon wszystkie kawaîki, jakie wtedy miaîem - byîa z tego kaseta, która ukazaîa sië w jednym egzemplarzu. Wydana zostaîa bardzo punkowo: nie miaîa w ogóle okîadki, a nazwë Brudne Dzieci Sida wydrapaîem na kasecie i pudeîku agrafkâ. Krâûyîa po ludziach i musiaîa sië nieúle "rozmnoûyê" bo do dziô jej kopie znajdujë czasem na póîkach u znajomych. Potem Brudne Dzieci Sida zaczëîy uprawiaê caîkiem nowy styl, który nazwaîbym punk - rockiem konceptualnym, punk - konceptualizmem lub konceptualizmem punk - rockowym. Styl ten polegaî na tym, ûe wymyôlaîem kawaîki, ale w ogóle ich nie graîem, powstawaîy wiëc piosenki, które istniaîy tylko w mojej gîowie. Granie punk-rocka stawaîo sië coraz mniej marzeniem, a coraz bardziej wspomnieniem - bo kto widziaî: zakîadaê kapelë punkowâ pod koniec studiów, kiedy inni z reguîy przestajâ myôleê o tzw. "gîupotach", jak np. granie muzyki, a zaczynajâ myôleê o tzw. "powaûnych sprawach", jak np. dobrze pîatna praca. Przeîom nastâpiî z nadejôciem wiosny 1997 roku, kiedy to zagraîem pierwszy od wielu lat koncert - dla wspóîmieszkaïców i goôci w naszej chacie na Kantaka. Tak sië  spodobaî, ûe wkrótce potem daîem pierwszy koncert na Rozbracie, na ôwieûym powietrzu, a zaraz potem drugi, wîaônie ten, z którego pochodzi kaseta "Trzy akord darcie mordy". No i tak to sië od tamtej pory krëci. Nikt juû  co prawda nie daje sië nabraê, ûe w Brudnych Dzieciach Sida gra ktokolwiek oprócz mnie, za to niewâtpliwym sukcesem zespoîu jest fakt, ûe od samego poczâtku kapela istnieje w niezmienionym skîadzie. Patyczak P.S. Powyûszy tekst jest fragmentem ksiâûki z moimi wspomnieniami, którâ zamierzam napisaê, ale jeszcze nie wiem kiedy. Przepisaî z ksiâûeczki doîâczonej do kasety zespoîu Brudne Dzieci Sida: sUcHy/Energy :::::::: AMP2/TXT/rock/Czy_muzyka_schodzi_na_psy.txt :::::::: Czy muzyka schodzi na psy? Badajâc rozwój muzyki na przestrzeni dziesiâtek lat dwudziestego wieku moûna dojôê do róûnych wniosków, nie zawsze sîusznych. Postaram sië w tym artykule uporzâdkowaê nieco wykonawców i style, które obowiâzywaîy w muzyce, byîy najpopularniejsze w ciâgu minionych 30 lat ostatniego wieku. Rock'n'roll. Typowy styl lat szeôêdziesiâtych, aczkolwiek popularyzowany juû w latach 1955-60. Tym mianem zwykîo sië okreôlaê póúniejszâ twórczoôê zespoîów rockowych w latach siedemdziesiâtych i osiemdziesiâtych, jednak niewiele ma ona wspólnego z typowym, surowym rock'n'rollem. Cechy charakterystyczne tego gatunku to szybkie, aczkolwiek miëkkie gitarowe granie oraz w miarë cicha i szeleszczâca perkusja. W utworach rock'n'rollowych drzemaî duch zabawy, byîy one z reguîy bardzo optymistyczne i ciepîe. Rock'n'roll jako kontynuacja rhythm'n'bluesa miaî po prostu prowokowaê ludzi do zabawy. Ciekawostkâ jest fakt, ûe wtedy taniec rock'n'rollowy byî w niektórych stanach USA zakazany, jako zbyt swawolny i lubieûny. Póúniej przepisy te zliberalizowano. Do najpopularniejszych wykonawców naleûeli niezapomniany Elvis Presley, Bill Haley, Jerry Lewis i inni. Mianem rock'n'rolla okreôla sië teû twórczoôê zespoîów przeîomu lat szeôêdziesiâtych i siedemdziesiâtych, takich jak The Rolling Stones, Led Zeppelin, czy The Doors. Moim zdaniem jednak jest to grube nieporozumienie. Naleûy oddzieliê te dwa gatunki, nazywajâc drugi z nich po prostu rockiem. Pomijajâc oczywiôcie fakt, ûe wîaônie na przeîomie wyûej wspomnianych lat narodziîo sië sîynne okreôlenie "sex, drugs & rock'n'roll". Mocniejsze i mniej "sîodkie" gitary zaczëîy dominowaê w utworach nowej fali. Doskonale sîychaê to na przykîadzie klasyku "Satisfaction" The Rolling Stones. Modne staîy sië organy Hammonda, które sîychaê w prawie wszystkich nagraniach Doorsów, Deep Purple, czy Uriah Heep. Rock jako taki przetrwaî do dziô, jego tradycja jest kultywowana z bardzo dobrym skutkiem przez wiele mîodych, ambitnych zespoîów, jak chociaûby polskie Myslovitz i Hey. Inni sîynni wykonawcy to np. Queen, Aerosmith i... The Beatles. W zasadzie, to ten zespóî zawiesiîbym tak nad przepaôciâ miëdzy rock'n'rollem a rockiem jako takim. Idâc dalej moûna natknâê sië na jeszcze ciëûszâ odmianë muzyki, popularnie nazywanâ heavy metalem. Tutaj dúwiëk gitar zostaî nadnaturalnie wyolbrzymiony, perkusja zyskaîa nowe znaczenie, juû nie metronomu odmierzajâcego takt 4/4, ale potencjometra poziomu adrenaliny we krwi. Wyróûnia sië wiele podstylów metalu: death, trash, gotic, ale wszëdzie chodzi o to samo - ta muzyka ma elektryzowaê, denerwowaê, dodawaê energii. Juû nie dominujâ tutaj sîodkie melodie îatwo wpadajâce w ucho. Generalnie muzyka metalowa opiera sië na kilku, bâdú jednym riffie gitarowym, dookoîa którego budowana jest caîa struktura utworu. Wokalista juû nie ôpiewa, jak kastracik ôwieûo po zabiegu nadajâcym odpowiedniâ barwë jego gîosowi. Poniewaû jest to przewaûnie muzyka ekspresyjna, wiëc i wokalista musi daê z siebie wszystko. Prym wôród wykonawców tej dziedziny muzyki wiodâ: Metallica, Iron Maiden, Slayer, a ostatnio Korn, Tool... Trudno w tym miejscu nie zauwaûyê jednej tendencji. W ciâgu tych lat muzyka caîy czas ewoluowaîa przechodzâc od stylu bardzo miëkkiego i przyjemnego do wrëcz nieznoônego dla niektórych. Stâd wîaônie wziâî sië tytuî tego artykuîu. Czy naprawdë muzyka schodzi na psy? Tak twierdzâ przynajmniej starsi amatorzy tej dziedziny sztuki. Ale to jest naturalna i jak najbardziej normalna rzecz. Muzyka rozwija sië, zmienia wraz ze ôwiatem. Tak jak nikt w epoce kamienia îupanego nie sîyszaî o telewizorze, tak w latach piëêdziesiâtych nikomu nie ôniî sië nawet death metal (i disco, które jest teraz najbardziej popularne i îagodniejsze od rock'n'rolla - coô Ci ta teoria szwankuje - SZAMAN). Oczywiôcie pominâîem wiele gatunków i stylów muzyki. Tego nie sposób objâê w jednym krótkim artykule. Z tych, które doszîy do gîosu wyróûniê moûna jeszcze pop, jazz, blues, techno (jazz i blues raczej nigdy nie doszîy i nie dojdâ do gîosu, gdyû zbyt wiele wymagajâ od sîuchacza - SZAMAN). Sâ to bardzo róûne style. Jedne komercyjne aû do przesady (pop), drugie wrëcz przeciwnie, nastawione na sîuchacza o wiëkszych wymaganiach (jazz). Tematem na osobny esej jest za to techno. Nie kaûdy wie, ûe poczâtki muzyki elektronicznej datuje sië na poczâtek lat szeôêdziesiâtych. Muzyka ta nasuwa jednâ myôl - co dalej? Co jeszcze moûe zmieniê sië w muzyce? Po techno, naprawdë nie wiadomo (ja mam nadziejë na opamiëtanie, porzucenie komputerów i powrót do klasyki - do tego trzeba jednak ludzi z pomysîami, takich jak np. Kurt Cobain - SZAMAN). Ale podobnie jest z caîym ôwiatem. Nigdy nie wiadomo, czym nas zaskoczy, co nowego przyniesie wraz z nowym dniem. Pozostaje tylko czekaê i zastanawiaê sië, czego bëdâ sîuchaê nasze dzieci. autor: Corector/Dpt+Rad+Amp+Eng Kamil Chomicz Radoryû Koôcielny 41/3 21-470 Krzywda Tekst zostaî czëôciowo zmieniony i uzupeîniony przez SZAMANA Od SZAMANA - znam wiele mîodych osób, które nie sîuchajâ "bieûâcej" muzyki. Sam sporadycznie po niâ siëgam. W latach 60 i 70-tych powstaîo bowiem tak wiele znakomitych nagraï, ûe aby wysîuchaê je wszystkie... Jedno ûycie to za maîo! Jeûeli sië z tym nie zgadzasz i uwaûasz, ûe tej muzyki wcale nie jest tak duûo i wcale nie jest ona taka dobra, to po prostu maîo sîyszaîeô i maîo widziaîeô. Najwyûszy czas zaczâê nadrabiaê zalegîoôci! W odróûnieniu od Corectora uwaûam, ûe czas (postëp) i muzyka nie majâ ze sobâ nic wspólnego. Obecnâ muzykë od zîotych lat szeôêdziesiâtych i siedemdziesiâtych dzieli ogromna przepaôê. Muzycy majâ do dyspozycji wspaniaîâ technologië, ale brakuje im pomysîów. Bazujâ na tym, ûe ludzie w czasach poôpiechu, internetu, MTV i radiowego formatu piosenek nie majâ wystarczajâco duûo cierpliwoôci, by wgîëbiê sië w muzykë. :::::::: AMP2/TXT/rock/Dzem.txt :::::::: Dûem Dûem jest jednym z najlepszych i najdîuûej dziaîajâcych polskich zespoîów. Ich muzyka to poîâczenie rocka, bluesa i reggae. Od 1973 roku razem grajâ Adam (gitara) i Beno (gitara basowa) Otrëbowie oraz Paweî Berger (instrumenty klawiszowe). Grupa powstaîa w Katowicach. Do w/w trójki doîâczyî najpierw wokalista Ryszard Riedel, a nastëpnie gitarzysta Jerzy Styczyïski. Riedel szybko staî sië postaciâ, która przyciâgaîa mîodâ publicznoôê. Staîo sië to dziëki jego wielkiemu talentowi wokalnemu oraz pisanym przez niego tekstom. Na poczâtku lat 80-tych byîo o nich bardzo gîoôno, mieli grupë wielkich fanów, ale nie cieszyli sië sympatiâ ówczesnych firm fonograficznych. Pierwszâ pîytë PROGDIR:GFX/rock/dzem "Cegîa" wydali dopiero w 1985 roku. Druga pîyta koncertowa "Absolutely Live" jest jednâ z najlepszych w dyskografii grupy. Dziëki charyzmatycznemu Riedlowi i znakomitym muzykom grajâcym w Dûemie koncerty zawsze byîy najmocniejszâ stronâ grupy. Dûem zostaî najbardziej kultowâ grupâ w Polsce. "Whisky" staî sië wrëcz hymnem polskich hipisów. Do zwolenników grupy doîâczyli zwykli ludzie jak mawiaî o swoich fanach Riedel. Grupa nie wystëpowaîa na wielkich festiwalach telewizyjnych, nie ubieraîa sië w eleganckie garnitury. Kiedy w 1992 roku powstaîa idea zorganizowania koncertu na rzecz Monaru na Stadionie X-lecia w Warszawie, Dûem zerwaî wczeôniej zakontraktowany wystëp. Przyjechali na wîasny koszt i zagrali za darmo, a 50 tysiëcy ludzi pîakaîo. Zespóî odnosiî sukcesy, ale prawdziwym problemem byîo uzaleûnienie Riedla od narkotyków. Smutny finaî nastâpiî 30 lipca 1994 roku. Dla wielu odszedî najlepszy polski wokalista. Po jego ômierci zespóî podjâî niezwykîy trud przekonania fanów do nowego wokalisty Jacka Dewódzkiego. Wydaje sië, ûe powoli sië to udaje (obecnie wokalistâ Dûemu jest juû Maciej Balcar - SZAMAN). Na koniec parë tekstów Dûemu z mojego ôpiewnika: UWIERZ MIRANDO Na mnie chyba czas mówiîaô mi A ja wiedziaîem przyjdziesz tam Dokâd tysiâce ruszyîo juû Aby zapukaê do piekîa bram Na mnie chyba czas mówiîaô mi A ja wiedziaîem przyjdziesz tam Dokâd tysiâce ruszyîo juû Z gîupiâ nadziejâ, ûe to ostatni raz Pozostaî mi tylko strach I Twoje kîamstwa, który to raz Jak dîugo jeszcze bëdzie to trwaê Czy w ogóle moûna oszukaê czas Oszukaê czas Daj mi spokój i uwierz mi Mirando naprawdë to koniec gry Prawda jest jedna, Ty jâ znasz Uwierz Mirando, masz jeszcze czas Uwierz Mirando jeszcze jeden krok A po tamtej drugiej stronie Znajdziesz tylko mrok Spokojnie ôpij Nie dowiesz sië Nawet strach Nie dowiesz sië co to strach Co to strach, bo nie Mirando nie dowiesz sië, Mirando! WHISKY Mówiâ o mnie w mieôcie - co z niego za typ Wciâû chodzi pijany, pewno nie wie co to wstyd Brudny niedomytek w stajni ciâgle ôpi Czego szuka w naszym mieôcie Idú do diabîa - mówiâ ludzie peîni cnót Ludzie peîni cnót Chciaîem kiedyô zmâdrzeê, po ich stronie byê Spaê w czystej poôcieli, ôwieûe mleko piê Naprawdë chciaîem zmâdrzeê i po ich stronie byê Pomyôlaîem wiëc o ûonie, aby staê sië jednym z nich Staê sië jednym z nich Staê sië jednym z nich Juû miaîem na oku chacjendë, wspaniaîâ mówië Wam Lecz nie chciaîa tam zamieszkaê ûadna z piëknych dam Wszystkie ômiaîy sië woîajâc, woîajâc za mnâ wciâû Bardzo îadny frak masz Billi Ale kiepski byîby z Ciebie mâû Kiepski byîby mâû Whisky moja ûono, jednak tyô najlepszâ z dam Juû mnie nie opuôcisz nie, nie bëdë sam Mówiâ whisky to nie wszystko, moûna bez niej ûyê Lecz nie wiedzâ o tym, ûe najgorzej w ûyciu To samotnym byê, to samotnym byê Aaaa... Lecz nie wiedzâ o tym, ûe najgorzej z ûyciu To samotnym byê, nie chcë juû samotnym byê Nie, nie, nie chcë juû samotnym byê Nie chcë juû, nie chcë juû samotnym byê WEHIKUÎ CZASU Pamiëtam dobrze ideaî swój Marzeniami ûyîem jak król Siódma rano, to dla mnie noc Pracowaê nie chciaîem, wîóczyîem sië Za to do puszki zamykano mnie Za to zwykle zamykano mnie Po knajpach grywaîem za piwko i chleb Na ûyciu bluesa tak mijaî mi dzieï Tylko nocâ do klubu Puls Jam session do rana, tam królowaî blues To juû minëîo, ten klimat, ten luz Wspaniali ludzie nie powrócâ Nie powrócâ juû Lecz we mnie zostaîo coô z tamtych lat Mój maîy intymny muzyczny ôwiat Gdy tak wspominam ten miniony czas Wiem jedno, ûe to nie poszîo w las Duûo bym daî, by przeûyê to znów Wehikuî czasu to byîby cud Mam jeszcze wiarë, odmieni sië los Znów kwiatek do lufy wetknie im ktoô Tylko nocâ do klubu Puls Jam session do rana, tam królowaî blues To juû minëîo, te czasy, ten luz Wspaniali ludzie nie powrócâ Nie powrócâ juû CZÎOWIEKU CO SIË Z TOB DZIEJE Kiedyô przez drogë przebiegî mi dziki, pîowy kot Wtedy to wîaônie zrozumiaîem, ûe wielkâ szansë mam Szansë na swâ wîasnâ drogë, na to by sobâ byê Ûona wnet przeraziîa sië Gdy powiedziaîem jej, ûe nigdy juû nie pójdë z niâ Nie, nie pójdë nigdzie z niâ Czîowieku co sië z Tobâ dzieje Zastanów sië Ale ja juû byîem tam skâd tylko dziki kot Wîaônie ten co drogë zabiegî mi Mâ szansë byî Wîaônie ten Czîowieku co sië z Tobâ dzieje Zastanów sië MAGAZYN MÓD Straciîeô z ûyciu parë lat Ûaîosny los Daîeô sië nabraê na ten szpan Wolnoôci gîos Wszystko mieê najlepsze chcesz Peîny szpan Ciuchy i fryzura teû Parom madame Ûycie to nie cud Wedîug katalogu mód Zrozum bracie to nie to Tu widaê Twoje dno A wszystko to ten magazyn Magazyn mód Na fotografii widzisz sië No, czy to nie cud Playboyem chciaîbyô byê Peîny szpan Kobiety wokóî bomba sâ Pardom madame Ûycie to nie ciuch Wedîug katalogu mód Zrozum bracie, to nie to Tu widaê Twoje, Twoje dno Playboyem chciaîabyô byê ha, ha No i co? No i co? CZERWONY JAK CEGÎA Nie wiem jam mam to zrobiê ona zawstydza mnie Strach ma tak wielkie oczy, wokóî ciemno jest Czujë sië jak Beniamin i udajë, ûe ôpië Chyba walnë kilka drinków, moûe nakrëcâ mnie Nakrëcâ mnie Nie wiem jak mam to zrobiê By mëûczyznâ sië staê I nie wypaôê ze swej roli Tego to pierwszy raz Gîadzë czule jej ciaîo Skradam sië do jej ust Wiem, ûe to jeszcze za maîo Aby Ciebie mieê, no aby mieê Czerwony jak cegîa Rozgrzany jak piec Muszë mieê, muszë jâ mieê Nie, nie mogë tak odejôê Gdy kusi mnie grzech Muszë mieê Muszë jâ mieê Nie wiem jak to sië staîo ona chyba juû ôpi Leûë obok peîen wstydu, krótki byî to zryw Bëdzie lepiej, gdy pójdë, nie chcë patrzeê jej w twarz Moûe kiedyô da mi szansë spróbowaê jeszcze raz No jeszcze jeden, jeden raz Czerwony jak cegîa SKAZANY NA BLUESA Jeôli go nie znaîeô to nie ûaîuj Jeôli go nie znaîeô to nie ûaîuj, nie Bo przyjaciela straciîbyô Bo przyjaciela straciîbyô jak ja Nie, Ty go nie znaîeô, nie Lubiîeô tylko czasem posîuchaê jak gra A czy pomyôlaîeô Skâd biorâ sië tacy jak on A czy pomyôlaîeô Skâd biorâ sië tacy jak on Byî jednym z niewielu Skazanych na bluesa Ten wyrok dodawaî mu siî Miaî dom i rodzinë Spokojnie mógî ûyê Lecz czësto uciekaî By stanâê przed Wami By znów nabraê siî By nabraê znów siî Bo czasu miaî maîo Przeczuwaî to Skazany na bluesa Ile jeszcze jest takich jak on Skazany na bluesa No ilu jeszcze jest takich jak on Ilu jeszcze jest takich jak on NAJEMNIK II Patrzë w lustro Szukajâc resztek uczuê w twarzy mej Czy muszë zabijaê Z zimnâ krwiâ Sîyszë ruch myôli Siîë, no siîë zwalczmy siîâ Nie, nic sië nie, nic sië nie, z mych marzeï nie speîniîo Nic sië nie, nic sië nie, z mych marzeï nie speîniîo O nie Dopóki ostatnia z gwiazd nie skona Nie, czy ûoînierz jest po to ûeby zabijaê Tak wiem, tak wiem to tylko rozkaz Tak wiem to tylko rozkaz Nie, nic sië nie... Nie wiem jak dîugo Jak dîugo jestem tu Jaki dziô mamy dzieï Nie wiem teû, nie Patrzë w lustro Szukajâc resztek uczuê w twarzy mej Czy muszë zabijaê Z zimnâ krwiâ Sîyszë ruch myôli Siîë, no siîë zwalczmy siîâ Nie, nic sië nie... sUcHy:::::::: AMP2/TXT/rock/Jak_zrobic_dredy.txt :::::::: Jak zrobiê dredy Jak zrobiê dredy? Jest wiele sposobów na zrobienie sobie dreadów. Podam kilka z nich: 1. DREADY NA SWETER Jednym ze sposobów jest pocieranie wîosów swetrem weînianym, albo rëcznikiem frotowym. Robisz to codziennie, jak najczëôciej przez kilka tygodni, wîosy zaczynajâ sië niszczyê - filcowaê. Powstajâ strâki, które moûna zaczâê formowaê juû palcami lub szydeîkiem. Najlepszy efekt uzyskasz jeôli zaczniesz robiê dready od krótkich wîosów, sâ wtedy równe i cieïkie. Przed rozpoczëciem "kuracji" najlepiej nie myê przez jakiô czas wîosów (od 2-4 tygodni - ewentualnie wodâ bez szamponu). Jeôli pojawiâ sië odrosty trzeba trochë podokrëcaê swetrem, albo palcami. 2. TAPIROWANIE GRZEBIENIEM Inny sposób polega na tapirowaniu grzebieniem wîosów (najlepsza alternatywa dla dîugowîosych) przez kilka godzin. Dready powstajâ szybko, ale niestety równie szybko sië rozplâtujâ. 3. ZAPLÂTANIE W WARKOCZYKI Kolejny sposób podobny do poprzedniego, jednak tapirujâc wîosy naleûy równoczeônie zaplataê je w warkoczyki. Trudno jest to samemu zrobiê, wiëc polecam zleciê to kumplowi/kumpelce. 4. DREADY NA MIXER Dready moûna zrobiê mikserem do cola-cao. Wsadzasz taki mikser u nasady wîosów i wîâczasz (trochë boli, ale dready sâ naprawdë îadne). Potem, gdy mikser juû sië nie chce obracaê przesuwasz go w stronë koïcówek. 5. DREADY NA SZYDEÎKO Szydeîko (jak najmniejsze), tak wîaônie na nie moûna zrobiê dready. Gdy mamy w miarë skrëconego dreada, przebijamy go szydeîkiem i nawijamy wîosy wystajâce z dreada. Nastëpnie wyjmujemy szydeîko. Tâ czynnoôê powtarzamy na caîej dîugoôci dreada. Koïcówki - wbijamy szydeîko w dreada tak aby wystawaîo na koïcu, zahaczamy szydeîkiem koniec dreada i wyciâgamy szydeîko. Póúniej powtarzamy czynnoôê. Inaczej piszâc naleûy przeplataê koïcówkë dreada szydeîkiem w górnâ ich czëôê. 6. NA CUKIER Kolejnym sposobem bardziej ekstremalnym;) sâ dready na cukier. Najpierw przez kilka tygodni nie myj wîosów, rozdziel je na pasma i wgnieê w nie cukier. Póúniej kaûde pasmo oddzielnie opal nad zapalniczkâ lub ewentualnie podpal. 7. WIZYTA U FRYZJERA Najgorszym ze sposobów - najbardziej komercyjnym i wstydliwym dla Rasta jest wizyta u fryzjera. Poza tym drogo za to koszâ i dready i tak po kilku tygodniach trzeba dokrëcaê. Moûna teû dokleiê sztuczne dready - fe. Nie polecam plastikowych sposobów, tylko informujë. PIELËGNACJA DREADÓW Jeôli chodzi o pielëgnacjë dreadów to najlepiej myê je co kilka dni szamponem przeciwîupieûowym lub szamponem dla dzieci. Jednak po myciu troszkë sië rozwalajâ co zobowiâzuje do dokrëcania. Niektórzy myjâ je równieû wodâ brzozowâ - tzn. skórë, zostawiajâc dready w spokoju. Dowiedziaîem sië równieû, ûe aby uniknâê rozplatania dreadów po myciu (przynajmniej w jakimô stopniu) - naleûy wcieraê wosk kosmetyczny lub pszczeli. Jeôli nie lubisz tak sië pomëczyê to jest jakaô maszynka, która pomaga w tym procesie. PORADY 1. Jeôli robisz nowego dreada, îapiesz upatrzony kosmyk wîosów u nasady, w taki sposób jakbyô trzymaî splifa (lub, jeôli wolisz, fajkë), tzn. pomiëdzy dwa palce i mocno ôciskasz - potem drugâ rëkâ îapiesz wîosy powyûej (jak najbliûej palców) i krëcisz nimi tak, jak krëci sië  korbkâ - potem przesuwasz rëkë z "uchwytem splifowym" trochë w dóî i wyûej opisanâ czynnoôê powtarzasz. 2. Dokrëcanie - tym samym sposobem co robienie dreadów na sweter. Wystarczy codziennie przez 5-10 min. tapirowaê dready przy nasadzie. Piëknie sië filcujâ, nie robiâ sië cieïsze. Wady to zrastanie sië dreadów (jest to sposób na grubsze dready) no i wypadanie wîosów (wyrywajâ sië), ale polecam ten sposób poniewaû dready wyglâdajâ naprawdë super. 3. Opalanie - nastëpnym sposobem jest opalanie dreadów. Polega na tym, ûe bierze sië dreada i podpala sië go. Tak robi sië ze wszystkimi dreadami. Naleûy tylko uwaûaê, ûeby ogieï nie dotarî do skóry, bo moûna sië oparzyê. Opalanie moûna stosowaê juû na tygodniowych dreadach (trzeba im daê ten tydzieï, ûeby trochë sië zbiîy, bo mogâ sië  spaliê). Jest to doskonaîy sposób na koïcówki i wystajâce z dreadów wîoski. Wadâ jest to, ûe dready przez co najmniej dzieï ômierdzâ, a nie moûna ich przez parë dni umyê, bo opalanie pójdzie na marne. Dodatkowâ zaletâ jest popióî powstaîy przy paleniu wîosków, który po opaleniu pozostaje na dreadach i dokrëcajâc je wgrëca sië go. 4. Wkrëcanie popioîu - wielu rastamanów wkrëca w swoje dready popióî z ganji (lub jakikolwiek inny). Powoduje to, ûe dready sâ lepiej zbite, bardziej twarde no i lepsze. 5. Pokrywanie dreadów ûywicâ - ûywicë najlepiej naturalnâ (moûna jâ samemu zebraê) wciera sië w dready. Sâ równieû lepiej zbite, twardsze i (przynajmniej na poczâtku) pachnâ lasem. Wadâ jest to, ûe do takich dreadów, dopóki ûywica nie zaschnie, przyklejajâ sië róûne dziwne rzeczy. 6. Woskowanie - moûna zalaê koïcówki woskiem. Dready nie rozwalajâ sië, ale widaê wosk i nie wyglâda to zbyt efektownie. Moûna ten wosk trochë wykruszyê, ale wtedy znów trochë sië rozwalajâ. 7. Zaszywanie - koïcówki moûna zaszyê igîâ i nitkâ. Waûne jest, aby dobraê odpowiedni kolor nitki, ûeby nie byîo jej widaê. Jest to równieû sposób na przedîuûenie lub pogrubienie dreadów. Przedîuûenie - po prostu doszywa sië dready (zwykle cudze) do swoich koïcówek. Waûne jest aby przeszyê dready na caîej dîugoôci. Pogrubienie - przeszywa sië dready na caîej dîugoôci swoich wîasnych. Wadâ jest to, ûe odrosty sâ o poîowë cieïsze, ale wyglâdajâ naprawdë lepiej. 8. Jest jeszcze jeden sposób na koïcówki - pierwszy to wypróbowany przez mojego kolegë: koïcówki sklejamy klejem superglue lub kropelkâ (uwaga na palce), a mój sposób to sklejanie koïcówek bezbarwnym lakierem do paznokci, ôwietnie sië trzymajâ i sâ sztywne (zaletâ jest, ûe nie sklejajâ sië palce jak w przypadku kleju, a lakier îatwo schodzi z dîoni przy uûyciu zmywacza). wyszperaî: sUcHy Redakcja AMP nie odpowiada za efekt powstaîy w wyniku zastosowania wyûej wymienionych sposobów!:::::::: AMP2/TXT/rock/Jimmy_Page.txt :::::::: Jimmy Page 9 stycznia 1944 r. na ôwiat przyszedî jeden z najwiëkszych gitarzystów ôwiata. Po kilkudziesiëciu latach (dokîadnie po 23), bëdâc starym wyjadaczem sesyjnym i nie tylko, zakîada zespóî, który wstrzâsnâî ôwiatem rocka i stworzyî podwaliny stylu muzycznego, który parenaôcie lat póúniej poczâî trwoûyê zacne damy i panów. Moûna ômiaîo napisaê, ûe bez niego nie byîoby heavy metalu. PROGDIR:GFX/rock/jimmy-page Wielu zapewnie zgadîo juû, ûe chodzi o Jimmy'ego Page'a. To on byî i w dalszym ciâgu jest niedoôcigîym wzorem dla wielu gitarzystów, którzy w chwili obecnej sâ uznawani za legendy gitary. Na jego grze wzorowaî sië Tony Iommi, kiedy próbowaî ukîadaê nieziemskie riffy dla potrzeb Black Sabbath. Na pewno takûe mîody Eddie Van Halen podpatrywaî wszystkie sztuczki techniczne Jimmy'ego, który ten wymyôlaî ku uciesze fanów. Na pewno wiele paï zemdlaîo, kiedy Jimmy uûywaî smyczka do grania na gitarze, bo zbyt jednoznacznie sië im to kojarzyîo... Historia Led Zeppelin doczekaîa sië wielu ksiâûek, które portretowaîy bardziej znane bâdú nieznane epizody z ûycia szalonej czwórki z Wielkiej Brytanii. Choê wielu krytyków powtarza, ûe to caîa czwórka Zeppelinów byîa wyznacznikiem szaleïstwa w muzyce tego zespoîu, to ômiem twierdziê, ûe jego najwiëkszâ gwiazdâ byî wîaônie Jimmy Page. Zaczâî graê na gitarze mniej wiëcej w wieku piëtnastu lat, kiedy to odnalazî w swoim domu starâ hiszpaïskâ gitarë. Poczâtkowo zwróciî sië ku brytyjskim odmianom rock'n'rolla, ale kiedy usîyszaî Chucka Berry i Elvisa Presley'a, jego duch caîkowicie poôwiëciî sië energii i zjawisku burzy o nazwie rock. Jak przyznaî póúniej: "chciaîem za wszelkâ cenë byê czëôciâ tego zjawiska". Wielogodzinne êwiczenia podnosiîy sprawnoôê Jimmy'ego w grze na gitarze, co w niedîugim czasie pozwoliîo mu wyrobiê sobie niezîâ markë wôród mîodych gitarzystów londyïskich. Jego wielkim przyjacielem w tamtych czasach zostaî inny enfant terrible gitary, sam Jeff Beck. Po roku Jimmy zaczâî juû graê z kilkoma zespoîami, co pozwoliîo ma na ciâgîe rozwijanie gitarowego rzemiosîa. Po kolejnych kilku latach Jimmy staî sië juû maîâ gwiazdâ rock'n'rolla, grajâc miëdzy innymi w zespole bëdâcym protoplastâ Led Zeppelin, osîawionym The Yardbirds. Byî tam nastëpcâ Jeffa Becka i Erica Claptona, a zachowaîy sië ponoê nawet nagrania, gdzie moûna usîyszeê ich razem. Oprócz sztuki gitarowej Jimmy zgîëbiaî takûe tajniki produkcji pîyt, co póúniej miaîo ogromny wpîyw na ksztaît albumów Zeppelin. Ostatecznie po definitywnym rozpadzie The Yardbirds w 1968r. Jimmy, wraz z managerem Peterem Grantem, zdecydowaî sië zaîoûyê nowy zespóî, który byîby brytyjskâ odpowiedziâ na ciëûkie granie zza Oceanu. Tak powstaî prekursor heavy metalu, zespóî Led Zeppelin. W jego skîad, oprócz Jimmy'ego, weszli basista John Paul Jones, który graî z Jimmym podczas wielu sesji ze znanymi zespoîami, oraz wokalista Robert Plant z maîo znanego wówczas zespoîu The Band Of Joy i perkusista John Bonham, który wyrobiî sobie markë z kilkoma sîawami sceny brytyjskiej (o maîo nie zostaî perkusistâ z zespole Joe Cockera). Byî to jedyny skîad Zeppelin, który przetrwaî do ômierci Bonhama w 1980r., kiedy to pozostali muzycy zdecydowali sië rozwiâzaê zespóî, twierdzâc, ûe bez Bonhama nie moûe byê Led Zeppelin. Wîaônie w Zeppelin objawia sië peînia talentu i pomysîowoôci Page'a jako gitarzysty i kompozytora. Po rozpadzie Zeppelin w 1980r. kaûdy z muzyków poszedî wîasnâ drogâ, próbujâc w bardziej lub mniej udany sposób wzorowaê swe kariery solowe na dokonaniach Zeppelin. Najlepiej wypadîo to chyba Plantowi, który nagraî wiele udanych pîyt solowych. John Paul Jones takûe nie próûnowaî, oddajâc sië pracy producenckiej. Page zajâî sië komponowaniem muzyki filmowej. W krótkim czasie stworzyî, niewâtpliwie wzorujâc sië na dokonaniach Zeppelin, muzykë do raczej kiepskiego filmu "Deathwish II", a potem przepadî na kilka lat zaszywajâc sië w jednej ze swoich rezydencji. Po dwóch latach wróciî, by wydaê album "Coda" bëdâcy zbiorem odrzutów z sesji Zeppelin. A potem znów przepadî. Tymczasem ôwiat ogarniaîa gorâczka heavy metalu, stylu, którego Page byî ojcem chrzestnym. Po kolejnym roku niebytu Jimmy znów zaczâî czarowaê swâ grâ rzesze fanów. Wraz z Paulem Rodgersem, fenomenalnym byîym wokalistâ zespoîu Free, pojechaî w trasë po USA, grajâc najwiëksze standardy Rodgersa i Zeppelin. Najwiëkszy zachwyt widowni wzbudzaîa jednak (ciâgle!!!) instrumentalna wersja "Stairway To Heaven", podczas której na kilku koncertach Page'a wspomagali, jak za dawnych lat, Clapton i Beck. Trasa byîa triumfalnym powrotem Page'a z muzycznego niebytu, dodatkowo wspartego pogîëbiajâcym sië uzaleûnieniem od heroiny, które byîo pozostaîoôciâ po latach w Zeppelin. Na chwilë serca fanów Zeppelin zadrûaîy, kiedy w roku 1985 prawie klasyczny skîad zespoîu (z synem Bonhama, Jasonem na perkusji) zagraî na wielkiej imprezie dobroczynnej Live Aid. Ale to byî tylko jeden koncert i Zeppelin znów zamilkî. Wielka chwaîa Zeppelin powróciîa w latach 90, i to za sprawâ kilku wydarzeï. Po pierwsze, w roku 1993 ôwiatîo dzienne ujrzaîa niezwykîa pîyta. Zatytuîowana po prostu "Coverdale/Page". Byîa wynikiem sesji jednego z najwspanialszych wokalistów, Davida Coverdale'a z Jimmy'm Page'em, który na na chwilë znów zabîysnâî swoim kunsztem kompozytorskim i gitarowym. Choê takie poîâczenie powalaîo na kolana, to jednak pîyta nie zyskaîa uznania w oczach fanów, którzy nie wyrazili chëci na ujrzenie tego tandemu na scenie. Wreszcie po mniej wiëcej roku serca fanów Zeppelin zaczëîy biê szybciej, bowiem Page i Plant rozpoczëli próby przed zagraniem koncertu w cyklu unplugged MTV. Jednakûe dziëki orientalnym ciâgotom obu panów, a takûe wspóîpracy z muzykami marokaïskimi, wynik byî o wiele bardziej zaskakujâcy, niûby moûna byîo sië spodziewaê po tej formule. Pîyta "Unledded", która ukazaîa sië rok póúniej, daîa fanom nowe, bardzo zorientalizowane, wersje starych przebojów Zeppelin, a takûe kilka nowych utworów obu panów. Sukces pîyty przypieczëtowaîa trasa koncertowa. Dwa lata póúniej ôwiatîo dzienne ujrzaîa kolejna pîyta Planta i Page'a - "Walking Into Clarksdale", której promocji koncertowej zasmakowaîa takûe (nareszcie!) Polska. Trzeci motyw, który podkreôliî kunszt Page'a, to fakt przerobienia klasycznego utworu Zeppelin - "Kashmiru" - przez jednego z raperów amerykaïskich. Ostatni, jak na razie, rozdziaî w karierze Jimmy'ego, to trwajâca od jakiegoô czasu wspóîpraca z zespoîem The Black Crowes, grajâcym klasycznego rocka z Poîudnia. "Miaîem zagraê koncert dobroczynny w Londynie, ale nie miaîem z kim. Podsuniëto mi wiëc myôl, by zagraê z Crowes. Oni s¡ë zgodzili a ja byîem zadowolony, bo niewiele zespoîów potrafi zagraê kawaîki Zeppelin z takâ werwâ jak oni..." - powiedziaî Page, komentujâc poczâtek wspóîpracy. Potem po udanym wystëpie, padîa propozycja wspólnej trasy po USA, na co obie strony ochoczo przystaîy. Poczâtkowo krótka trasa rozrosîa sië, a jej rezultatem jest koncertowa pîyta "Live At The Greek", na której moûna usîyszeê bardzo ôwierze wersje klasyków Zeppelin, ale takûe znane numery Black Crowes, które swym gitarowym brzmieniem wzbogaciî Page. Spragnieni geniuszu Page'a fani zaczëli zasypywaê go pytaniami, czy bëdzie wspólna pîyta studyjna, na co i Page, i bracia Robinsonowie (motory napëdowe Crowes) niezmiennie odpowiadajâ, ûe "istnieje taka moûliwoôê". "Zastanawiamy sië nad tym od jakiegoô czasu. Póki co, gra sië nam wspaniale i byê moûe wejdziemy wspólnie do studia, ûeby nagraê caîkiem nowy album." Znów wiëc ûywiej zabijâ serca fanów na caîym ôwiecie. Wielki Jimmy powróciî. Oby na dîuûej... sUcHy Úródîo: magazyn "Metal Hammer":::::::: AMP2/TXT/rock/Metallica_ujarzmiona.txt :::::::: Metallica ujarzmiona? Metallica. Jaki ten zespóî naprawdë jest? Czy tak jak mówiâ jedni, jest ûywâ, nie dezaktualizujâcâ sië legendâ jednej z najciëûszych odmian muzyki, czy, jak twierdzâ oponenci formacjâ zîoûonâ z podstarzaîych i wypalonych artystycznie materialistów, wydajâcâ coraz gorsze pîyty i rozmieniajâcâ na drobne swâ niezaprzeczalnâ, zdobytâ kilkanaôcie lat temu reputacjë? PROGDIR:GFX/rock/metallica Tego nikt w stu procentach nie potrafiî do tej pory stwierdziê. Faktem jednak jest, ûe kapela od dîuûszego czasu nie zdobyîa sië na napisanie czegoô, co pozostaîoby na dîugie lata w pamiëci fanów, czegoô, co pomogîoby samemu zespoîowi dúwignâê sië z doîka, w jakim niewâtpliwie sië teraz znajduje, czegoô takiego, jak "Czarny album". Fenomen tej pîyty moûna odnaleúê nawet w tytule. Dlaczego czarny? Takâ nazwë nadali temu albumowi fani Metalliki, wziëîa sië ona oczywiôcie z oprawy samej pîyty. Kilka poskrëcanych wëûy na mrocznym tle i prawie niewidoczne logo grupy. Pierwszy rzut oka i wszystko jasne - to musi byê dobra pîyta. Faktycznie, jest to najlepsza pîyta, jakâ do tej pory sîyszaîem. Moje zdanie podzieli na pewno wielu z was, którzy sîuchaliôcie "Czarnego albumu". Pîyta zawiera wiele utworów, które przeszîy na trwaîe do historii metalu, które z miejsca staîy sië klasykami. Do takich naleûy bowiem zaliczyê zarówno te elektryzujâce, po prostu rozrywajâce swâ ûywioîowoôciâ "Enter Sandman", "Sad but true", czy "Wherever I may roam", jak i znajdujâce sië na pîycie ballady. Do tego gatunku moûna wprawdzie zaliczyê tylko dwie piosenki znajdujâce sië na "Czanej pîycie", ale klasa "Nothing else matters" i "The Unforgiven" jest niepodwaûalna. Ta pierwsza piosenka staîa sië symbolem, drogowskazem dla wielu ludzi szukajâcych swojego miejsca na ôwiecie. Myôlë, ûe kolejne pokolenia wielbicieli muzyki spod znaku wëûa równieû doceniâ uniwersalnoôê tego utworu. W tym momencie padîo magiczne sîowo, które powinno zamknâê usta wszystkim, którzy skazali Metallikë na wiecznâ tuîaczkë dookoîa podium, na ciâgîe szukanie sposobu na odnalezienie dawnej formy. Uniwersalnoôê - to jest to, czego brakuje wielu nowoczesnym zespoîom próbujâcym z miernym skutkiem choêby naôladowaê samych mistrzów gatunku, to jest cecha, która powinna byê podstawowym kryterium oceny dokonaï grupy. Dlaczego Metalliki sîuchajâ zarówno mroczni death-metalowcy, jak i fani Britney Spears? To fascynujâce. Druga bardzo waûna, jeôli nie najwaûniejsza cecha Metalliki to dusza tego zespoîu. Czy moûna powiedzieê np. o Vengaboys, ûe ten zespóî ma duszë, ûe potrafi stworzyê wokóî siebie klimat? Nie? Natomiast o Metallice moûna. Kaûdy kto twierdzi inaczej, nie moûe powiedzieê, ûe zna tâ kapelë, a co za tym idzie, nie powinien osâdzaê prezentu po opakowaniu. Ja, nie chwalâc sië, mogë o sobie mówiê, ûe jestem prawdziwym, zagorzaîym fanem czwórki z USA. Mam wszystkie ich pîyty, kaûdej sîucham z równym zaangaûowaniem. To, co napisaîem w tym artykule o "Czarnym albumie" z powodzeniem mógîbym napisaê o kaûdej innej pîycie Metalliki. Cóû z tego, ûe wydajâc "Load", "Reload" i "S&M" grupa kierowaîa sië moûliwoôciâ zarobku? W dzisiejszych czasach to nic zdroûnego. A juû najbardziej denerwowaîo mnie przyglâdanie sië odwracajâcym sië od Metalliki fanom, którzy w ten sposób manifestowali swe niezadowolenie po obciëciu przez wszystkich czîonków zespoîu...wîosów. Przepraszam, co majâ wîosy do muzyki? Podsumowujâc mój gîos w sprawie Metalliki mogë jedynie dodaê, ûe z utësknieniem czekam na najnowszy album grupy, który wedîug frontmana zespoîu, Larsa Ulricha, bëdzie zawieraî materiaî o wiele bardziej "brudny i agresywny" od tego wydanego na trzech ostatnich pîytach kapeli. Mam nadziejë, ûe ten nowy album zamknie wreszcie usta niedowiarkom, przekona wszystkich, ûe Metallica jeszcze nie powiedziaîa ostatniego sîowa. autor: Corector/Deputy+radiator Kamil Chomicz Radoryû Koôcielny 41/3 21-470 Krzywda:::::::: AMP2/TXT/rock/Muzyka_elektroniczna.txt :::::::: Muzyka elektroniczna Sîuchajâc muzyki, sîyszymy sumë regularnych drgaï, np. strun skrzypiec, piszczaîek obojów, bâdú powietrza wydmuchiwanego z trâbek. Im wiëksza prëdkoôê wibracji (czëstotliwoôê), tym wyûszy dúwiëk czy wysokoôê tonu. Kiedy skrzypce, obój albo trâbka grajâ tâ samâ nutë, wytwarzajâ czyste (podstawowe) drgania o tej samej czëstotliwoôci. O brzmieniu instrumentów decydujâ alikwoty (tony harmoniczne) bëdâce drganiami czëôciowymi, które nakîadajâ sië na drgania podstawowe. Np. struna skrzypiec drga na caîej swej dîugoôci, aby wytworzyê ton podstawowy, jednakûe obie poîowy oraz ôwieci struny drgajâ równieû, wytwarzajâc alikwoty. Instrumenty wytwarzajâ róûne ukîady alikwotów, w zaleûnoôci od swego ksztaîtu oraz materiaîów, z których zostaîy wykonane. Drgania rezonujâ takûe w samym instrumencie, nadajâc mu specyficzne brzmienie. Elektroniczny syntezator tworzy muzykë, generujâc sygnaîy elektryczne w szerokim zakresie czëstotliwoôci. Po przejôciu sygnaîu do gîoôników, nastëpuje symulacja dúwiëków podstawowych oraz alikwotów wszystkich rodzajów instrumentów, a takûe najróûniejszych efektów dúwiëkowych. Syntezator rzadko kiedy moûe symulowaê nieustannie zmieniajâce sië alikwoty instrumentu, na którym gra sië w sposób konwencjonalny i dlatego przewaûnie nie odznacza sië podobnym bogactwem dúwiëków, choê nowoczesne modele syntezatorów osiâgajâ bardzo zbliûone brzmienie. Twórcy muzyki pop wykorzystujâ syntezatory równoczeônie z instrumentami konwencjonalnymi, aby oûywiê muzykë elektronicznâ. Niektóre z syntezatorów zaopatrzone sâ w dyski z programami komputerowymi, które tworzâ róûne dúwiëki. Czëôê z nich wykorzystuje syntezë FM - proces podobny do modulowania fal radiowych. W nowoczesnych syntezatorach, które wykorzystujâ system poîâczenia komputerowego zwany MIDI (Musical Instrument Digital Interface), muzyk moûe wprowadziê dúwiëki róûnych instrumentów, czy teû innego komputera albo syntezatora, aby tym samym osiâgnâê jeszcze lepsze efekty. Syntezatory wykorzystuje sië równieû do komponowania muzyki. Pierwsze studio muzyki elektronicznej zaîoûyli w 1953 roku w kolonii Herbert Eimert i Karlheinz Stockhausen. Stockhausen jest jednym z najwiëkszych kompozytorów muzyki elektronicznej. Wôród innych moûna wymieniê Amerykanów Miltona Babbirra oraz Mortona Subotnika. To wîaônie kompozycja Subotnika "Silver Apples of the Moon" (1967) byîa pierwszym utworem muzyki elektronicznej zarejestrowanym na pîycie. Modelowanie dúwiëków Proces tworzenia muzyki elektronicznej skîada sië z trzech zasadniczych etapów: wytwarzania sygnaîu, filtrowania go i wzmacniania. W generatorze wytwarzany jest sygnaî o postaci falowej. Czëstotliwoôê sygnaîu kontrolowana jest przez zmiany napiëcia w obwodzie generatora. Fala wytwarzana dla tonu podstawowego ma regularne brzuôce i jest to tzw.fala sinusoidalna. Inne sygnaîy majâ formë fal prostokâtnych lub piîoksztaîtnych i wytwarzajâ dúwiëki podstawowe oraz niektóre alikwoty. Filtry przepuszczajâ jedynie niektóre czëstotliwoôci, blokujâc pozostaîe. Zmieniajâ one barwë dúwiëku i tworzâ róûne efekty. Klawiatura syntezatora podobna jest do klawiatury pianina. Poszczególne klawisze zmieniajâ napiëcie, które dochodzi do obwodów generatora, wytwarzajâc w ten sposób dúwiëki o róûnej wysokoôci. Inne pokrëtîa, tarcze czy suwaki kontrolujâ przepîyw prâdu przez najróûniejsze obwody. Chcâc zmieniê natëûenie i dîugoôê dúwiëku, muzyk posîuguje sië specjalnym generatorem, który zmienia sposób, w jaki napiëcie przekazywane jest dla róûnych obwodów jednoczeônie. Rozwój dúwiëku elektronicznego Jako pierwszy próbowaî elektronicznie tworzyê dúwiëki amerykaïski wynalazca Thaddeus Cahill. W 1906 roku skonstruîowaî instrument zwany telharmonium, w którym wykorzystaî silniki elektryczne oraz sîuchawki telefoniczne do generacji dúwiëku. Eksperyment okazaî sië jedynie nieudany. Poprzednikiem dzisiejszego syntezatora byî instrument zbudowany do badaï akustycznych przez RCA (Radio Corporation of America) w Princeton, w stanie New Jersey w 1955 roku. Wprowadzona byîa do niego perforowana taôma papierowa, a kod perforacyjny uruchamiaî generatory dúwiëku, filtry oraz wzmacniacze. Muzykë nagrywano na taômë. Poniewaû w obwodach syntezatora RCA wykorzystano lampy katodowe, instrument zajmowaî obszerne pomieszczenie. W latach 60 amerykaïski fizyk Robert Moog skonstruîowaî nazwany jego imieniem syntezator tranzystorowy. Dalszy rozwój elektroniki doprowadziî do zmniejszenia nowoczesnych syntezatorów do rozmiarów instrumentów przenoônych. Syntezë FM, stanowiâcâ podstawë dla cyfrowych syntezatorów, odkryî John M. Chowning z Uniwersytetu Stanforda w Kalifornii dopiero w latach 90 ubiegîego stulecia. Metoda próbowania, na jakiej opiera sië nowoczesna synteza, zostaîa wprowadzona przez Australijczyków Petera Vogela, Kim Ryrie oraz Ton'ego Furse'a w ich CMI (fairlight Computer Musical Instrument). WYSZPERAÎ: CESAR:::::::: AMP2/TXT/rock/Obituary.txt :::::::: OBITUARY Tak naprawdë maîo jest zespoîów, które wniosîy znaczâcy wkîad w rozwój, a w zasadzie w eksplozjë popularnoôci amerykaïskiego death metalu przeîomu 80/90 na miarë dokonaï i zasîug kwintetu Obituary. To wîaônie moment, w którym formacja ta wypluîa na ôwiatîo dnia swój pierwszy martwy pîód noszâcy imië "Slowly We Rot" staî sië dla wielu poczâtkiem nowej ery w muzyce jâdra ekstremum. To wîaônie ten album, mocno konkurujâcy z pierwszym sukcesem Chucka Schuldinera czyli pîytâ "Scream Bloody Gore" staî sië absolutnym kanonem tego, co wstrzâsnëîo caîym ôwiatem w stopniu nie mniejszym niû uczyniî to Black Sabbath kilkanaôcie lat wczeôniej... Historia fenomenu amerykaïskiego death metalu w ûaden sposób nie moûe istnieê bez sceny underground, która zdaniem wielu fanów zawsze przewyûszaîa to, co dziaîo sië na powierzchni. To wîaônie w maîych klubach, pubach, zatëchîych piwnicach i ciasnych garaûach powstawaîo coô, co dla wielu do dziô aspiruje do miana zjawiska psychologiczno - socjologicznego. Rodziîa sië scena, która miaîa byê juû na zawsze przeklëta, z mroków wychodziîa Bestia, budzâca powszechny lëk, zgorszenie i odrazë... Zanim death metal staî sië "normâ oficjalnâ", a zespoîy takie jak Morbid Angel, Possessed czy Death zdobyîy swe pierwsze kontrakty pîytowe, pod ziemiâ aû wrzaîo. Myôlë, ûe maîo kto jest w stanie dokîadnie opisaê wszystko to, co wypluîa z siebie Ameryka, bowiem ta istna erupcja fascynacji brutalnym brzmieniem byîa zbyt rozlegîa. Ciekawostkâ zdaje sië byê fakt, ûe zanim w ôwiat "poszîy" pierwsze sukcesy death metalowych hord, scena ta zdâûyîa zbudowaê sobie potëûne zaplecze zespoîów, klubów, undergrundowej prasy. Mimo to death metal z góry skazany byî na komercyjnâ klëskë, budzâc odrazë wôród poboûnych, którzy widzieli w nim siedlisko wszelkiego zîa, oraz krytyków i muzycznych escetów, dla których z kolei problemem okazaîo sië wyîowienie prawdziwego sedna i esensji tej muzyki, tkwiâcej za ôcianâ wulgarnych, zwierzëcych brzmieï. W niczym jednak nie przeszkadzaîo to ani muzykom, ani teû fanom, którzy gotowi byli sprzedaê swâ duszë, by tylko zdobyê bilet lub jakieô nagrania swych ulubieïców. Raz za razem pojawiali sië ci, którzy mieli okazaê sië przywódcâ, Mesjaszem kultury ômierci. Pojawienie sië pierwszych nagraï Death, Morbid Angel, Necrovore, Exmortis podnosiîo ciônienie o kilka kolejnych kresek, dostarczajâc rozrastajâcej sië w szalonym tempie scenie death nowych entuzjastów. W chwili jednak, gdy ôwiat usîyszaî o Obituary, scenâ po prostu zatrzësîo. Ten mîody zespóî wraz ze swoim debiutanckim albumem, zatytuîowanym po prostu "Slowly We Rot" nadaî tej muzyce nowego, niespotykanego dotâd jadu. Wyraúnie wzorowana na dokonaniach Celtic Frost muza, z niezwykle charakterystycznym i w sumie do dziô niepowtarzalnym brzmieniem gitar, miksem szybkich i agresywnych partii z fantastycznymi i brzmiâcymi wprost apokaliptycznie ciëûkimi i walcowato wolnymi partiami staîa sië pewnego rodzaju nowum na scenie. Przede wszystkim zaô sprawa dotyczyîa wokalisty formacji, obdarzonego niesamowitâ, zwierzëcâ wrëcz manierâ i gîosem, który bez studyjnych efektów staî sië wówczas bodaj najbardziej brutalnâ artykulacjâ ludzkâ. Gîos Johna staî sië wizytówkâ zespoîu, trwale symbolizujâc styl Orbituary. "Slowly We Rot" byî tego pierwszym przykîadem, przynajmniej dla tych, którzy nie znali wczeôniejszych dokonaï Xecutioner, zespoîu na bazie którego powstaî Obituary. Pierwszy album zespoîu okazaî sië wielkâ sensacjâ i daî poczâtek kolejnej fali naôladowców, z których ûaden jednak nie zbliûyî sië do Obituary, choêby ze wzglëdu na moûliwoôci gîosowe Johna. Ten zaô bëdâc wzorem wprost niedoôcignionym, swym histerycznym wyciem ubarwiaî inne albumy, by wspomnieê tu choêby przesîawny "Beneath The Remains" Sepultury, czy "To The Gory End" bardzo wówczas popularnego Cancer. Jakkolwiek nie toczyîy sië losy Obituary, John byî jak wino im starszy tym lepszy. Rok 1989 przyniósî scenie death metal kamieï milowy, a juû rok póúniej Obituary wydaîo bodaj najbardziej wybitny album w swej karierze, pîytë której sukcesu juû nawet sam zespóî nie zdoîaî powtórzyê. Album "Cause Of Death" z bodaj najczëôciej "coverowanym" utworem w historii metalu, czyli standardem Celtic Frost "Circle Of The Tyrants", juû wkrótce miaî sië okazaê jednâ z najwybitniejszych pîyt w krótkiej, aczkolwiek bîyskotliwej histori death metalu. Prawdopodobnie jednym z gîównych atutów pîyty byî wydajny udziaî w sesji jednego z najbardziej charyzmatycznych gitarzystów, o którego zabiegaê w przyszîoôci miaîy takie zespoîu jak Testament czy Megadeath. James Murphy, bo o nim mowa, nadaî muzyce Obituary nowego wymiaru, zainfekowaî jâ niezwykle melodyjnymi solówkami, wynoszâc zespóî na piedestaî profesjonalizmu i artystycznej ôwiadomoôci. Wkîad Jamesa, mimo ûe nie pograî on w zespole zbyt dîugo, okazaî sië niezwykle waûnym punktem kariery zespoîu, jak i jego samego. Z pewnoôciâ nie mniej waûnym niû jego udziaî w tworzeniu brzmienia Death, Cancer czy Disincarnate. Jakkolwiek Murphy nie przysîuûyî sië zespoîowi z Florydy, mimo to mózgiem zespoîu, który decydowaî o ksztaîcie muzyki Obituary byî Trevor Peres, czîowiek który od poczâtku kreowaî artystyczny koncept zespoîu. Sam byî wspóîproducentem, gîównym kompozytorem, a nawet autorem grafik na albumy zespoîu, by wspomnieê choêby "Back From The Dead". Trevor nieco schowany za braêmi Tardy miaî w Obituary bodaj najwiëksze "udziaîy" i to gîównie jego pomysîy (nie pomijajâc zasîug Westa) stanowiîy o muzycznej drodze zespoîu. Mimo ûe "The End Complete", trzeci krâûek grupy okazaî sië  pîytâ jeszcze stricte death metalowâ, o bardzo mocnych inklinacjach w stronë szwajcarskiego teamu Toma. G. Warrior'a, to jednak sîuchajâc tego albumu moûna byîo odczuê coô na ksztaît koïca pewnej ery, przynajmniej dla zespoîu, który coraz mniej miaî do powiedzenia wskutek rosnâcej popularnoôci europejskiego black metalu. Generalnie jednak "The End Complete" byî albumem nieco jednostajnym, raczej maîo porywajâcym. A "Cause Of Death" lôniî przy nim niczym diadem. Mimo ûe po jednopîytowej absencji do zespoîu powróciî Allen West, to jednak grupie nie udaîo sië przebiê wraz z trzecim albumem tak wysoko, jak z jego poprzednikami. Spowodowaîo to w szeregach Obituary pewien impas, który nie przeszedî bez echa wôród fanów zespoîu. Trevor Peres rozmiîowany w stricte death metalowych brzmieniach, wraz z ukazaniem sië czwartej pîyty zespoîu, po blisko dwuletniej przerwie, staraî sië wypîynâê z zespoîem na szersze wody. Mimo to "World Demise" znalazî naprawdë znikomy szacunek, a dla wielu fanów zespoîu staî sië wrëcz katastrofâ. Zaô dla samego zespoîu... to miaî byê gwóúdú do trumny. Wystarczy posîuchaê tej pîyty, by jednoznacznie stwierdziê, ûe zespóî powoli zrywaî z death metalem. Mimo mocnego i charakterystycznego brzmienia, mimo opëtanego gîosu Johna, nie zdoîaîo to uratowaê Obituary przed falâ krytyki ze strony dotychczasowych fanów. W muzyce pîynâcej z "World Demise" sîychaê elementy amerykaïskiego hardcore, ten aspekt moûna teû wyczuê w tekstach, które przeniosîy ideologicznâ stronë muzyki kwintetu z klimatów core bardziej w stronë polityki i niemal "anarchistycznych" rejonów. "World Demise" staî sië dla wielu totalnâ pomyîkâ zespoîu, który takûe nie byî zbyt zadowolony ze swoich nowych dokonaï. Do tego stopnia, ûe prawie przez trzy lata muzycy niemal nie egzystowali pod nazwâ, która przysporzyîa im wielkiej popularnoôci i wprost kultowego statusu. Allen West zmëczony zastojem w szeregach grupy, zmontowaî "na boku" z wyrzuconym z Cannibal Corpse Chrisem Barnes'em projekt, a jego nazwa Six Feet Under staîa sië wówczas bardziej popularna niû Obituary. Mówiîo sië o tym, ûe to juû koniec, ûe kult dopeîniî ûywota, jednak muzycy potrafili zebraê kilka zupeînie przyzwoitych riffów i wydaê piâty album w karierze zespoîu, autentyczny powrót z Krainy Zmarîych czyli "Back From The Dead". O dziwo, ludzie byli chyba wówczas bardzo chîonni tego typu dúwiëków, bowiem pîyta spotkaîa sië z naprawdë niezîymi recenzjami, a powrót na scenë po trzech dîugich latach byî dokîadnie tym, czego fani oczekiwali. "Back From The Dead" nie pozostawiaî wâtpliwoôci, Obituary powróciîo w wielkim stylu, moûe nie na poziomie najwiëkszych produkcji zespoîu, ale w porównaniu z "World Demise" piâta pîyta byîa powrotem do tego, czego oczekiwali fani zespoîu. Mimo ûe nie byî to szczytowy okres popularnoôci death metalu, w Obituary znów pokîadano wielkie nadzieje. Zespóî zaô poszedî za ciosem i nagraî koncertowy album "Dead", bëdâcy caîkiem przyzwoitâ wersjâ wystëpu live jednego z najbardziej "gnijâcych" zespoîów ôwiata. Mimo, ûe albumowi "Dead" daleko do doskonaîoôci, to jednak podsumowaî on caîy dorobek zespoîu, bëdâc panoramâ przez wszystkie jego dokonania. O dziwo, zespóî nie postawiî wszystkiego na okres swej szczytowej popularnoôci, bowiem "Dead" zawiera kompozycje z wszystkich albumów zespoîu. Dziô, na progu przeîomu wieków caîkiem prawdopodobnym zdaje sië byê fakt, ûe to jeszcze nie koniec. Mimo plotek i pogîosek, mimo tego, ûe Trevor zaîoûyî nowy zespóî, jest szansa, ûe kiedyô jeszcze usîyszymy o tym zespole. Z pewnoôciâ wiele osób uznaîoby powrót Obituary do normalnej egzystencji za jeden z najwiëkszych "comebacków". Póki co jednak, cieszmy sië, tym co mamy, a jestem szczerze przekonany, ûe ci, którzy choêby raz zostali "zaifekowani", w "powolnym rozkîadzie" odnajdujâ po dziô dzieï definicje tego, czym byî, jest, i z pewnoôciâ bëdzie death metal. sUcHy Úródîo: magazyn "Metal Hammer":::::::: AMP2/TXT/rock/Ozzy_Ozbourne.txt :::::::: Ozzy Ozbourne Nigdy nie ukrywaîem iû bardziej fascynuje mnie solowa kariera Ozzy'ego niû jego granie w Black Sabbath. Nie ûebym nie lubiî Sabbatów, wrëcz przeciwnie zaliczam ten zespóî do moich ulubionych. Uwaûam jednak, ûe Osbourne jako jedyny osiâgnâî ogromny sukces w muzyce czego nie osiâgnëli ani Iommi, ani Butler, ani tym bardziej Ward. Po odejôciu od kolegów w 1979 potrafiî skutecznie iôê wyznaczonâ przez siebie drogâ heavy metalu, bardzo szybko osiâgajâc szczyty popularnoôci. PROGDIR:GFX/rock/ozzy Wîaônie mija piëê lat od ukazania sië jego ostatniej, bardzo udanej pîyty "Ozzmosis", która wpisaîa sië w pamiëê fanów tak wyômienitymi utworami jak "Perry Mason", "I Just Want You" czy "Thunder Underground"... Jak napisaîem od wydania "Ozzmosis" upîynëîo piëê dîugich lat, a jednak Ozz nie nudziî sië w tym czasie - wrëcz przeciwnie - byî bardzo zapracowany. W 1997 po raz pierwszy zorganizowaî kultowy juû dzisiaj "Ozz Fest" - najwiëkszy, objazdowy festiwal po USA i Europie, na których oprócz niego wystëpowaîy w róûnych okresach m.in. Slayer, Marilyn Mason, Fear Factory czy Black Sabbath. Zresztâ projekt ten jest przez niego realizowany na bieûâco - w czasie tegorocznych wakacji ten metalowy cyrk ponownie objeûdûa Stany Zjednoczone pod szyldem wîaônie "Ozz Fest". Ci którzy widzieli te koncerty wiedzâ, ûe w tym roku najwiëkszâ atrakcjâ Ozz Festu jest oczywiôcie sam Ozzy, który, wyposaûony w caîâ masë przeróûnych rekwizytów (na przykîad w specjalne pistolety na wodë), zabawia publicznoôê swoim nieômiertelnym okrzykiem "Let The Madness Begin!!! A wracajâc do historii - drugâ bardzo waûnâ, jeûeli nie najwaûniejszâ sprawâ dla Ozzy'ego byîa kwestia powrotu po latach do legendarnego Black Sabbath... Kiedy pod koniec lat 70. Ozzy odszedî od Sabbatów, kilkakrotnie próbowano umówiê skîóconych muzyków na wspólny wystëp. I, pomimo niechëci Ozzy'ego szczególnie do Iommi'ego, trzykrotnie udaîo sië nielicznym zobaczyê na scenie Black Sabbath w oryginalnym skîadzie. Tak byîo 13 lipca 1985 roku na stadionie J. F. Kennedy'ego w Filadelfi na sîynnym "Live Aid", gdzie Sabbs zagrali "Children Of The Grave", "Iron Man" i "Paranoid", czy w czasie dwóch koncertów trasy promujâcej superalbum Osbourne'a "No More Tears" w Costa Mesa w Kaliforni 14 i 15 listopada 1992 roku, podczas których zagrali "Black Sabbath", "Fairies Wear Boots", "Iron Man" i "Paranoid". Ciekawostkâ jest fakt, iû w ekipie Iommi'ego, obraûonego Ronniego Jamesa Dio, który nie chciaî wystëpowaê na tej samej scenie co Ozzy zastâpiî Rob Halford z Judas Priest. Szczególnie wystëpy w Kaliforni byî bardzo waûny dla dalszej historii Black Sabbath i Ozzy'ego. To wîaônie po nich rozpoczëîy sië rozmowy na temat ponownej wspóîpracy Osbourne'a, Iommi'ego, Butlera i Warda. Niestety, w tym momencie pojawiîy sië problemy zwiâzane z kontraktami poszczególnych muzyków i dlatego wspólne plany nie zostaîy na szczëôcie przekreôlone tylko przesuniëte w czasie. I wreszcie informacje o powrocie Sabbs staîy sië faktem. 4 i 5 grudnia 1997 roku w N. E. C. Arena Birmingham najsîynniejszy skîad Black Sabbath daî dwa koncerty, które zostaîy okrzykniëte muzycznym wydarzeniem roku. Nie ukrywam, iû relacje z tych koncertów czytaîem z wypiekami na twarzy. Dla mnie jasne byîo od poczâtku, iû do tych koncertów doszîo tylko i wyîâcznie za zgodâ Ozzy'ego. Cóû, Black Sabbath z lat 19791997 to wiëcej jednak, co smutne, poraûek niû sukcesów. Oczywiôcie "Heaven & Hell", czy "Mob Rules" z R. J. Dio byîy na bardzo wysokim poziomie, reszta jednak byîa generalnie sîaba. Bo przecieû takie pîyty Black Sabbath jak "Eternal Idol", "Cross Purposses" czy "Forbidden" to przecieû rockowa druga liga, która do wczeôniejszych produkcji nagranych z Dio, Osbourne'm czy nawet Gillanem, nawet sië nie umywa. Co innego solowe pîyty Ozzy'ego... Kaûda pîyta cieszyîa sië ogromnâ popularnoôciâ. Kaûda pokrywaîa sië zîotem lub platynâ, a trasy koncertowe po Europie, a po USA w szczególnoôci, zawsze koïczyîy sië ogromnym sukcesem artysty. Pamiëtam rok 1980. Ukazaîy sië wtedy kapitalne pîyty. Wspomniane wczeôniej "Heaven & Hell" Sabbatów i "Blizard Of Ozz" Ozzy'ego. Juû sam skîad jaki skompletowaî Osbourne zapowiadaî bardzo interesujâcâ pîytë. Oprócz doôwiadczonych muzyków: basisty Boba Daisley'a znanego wczeôniej z Rainbow Ritchie'go Blackmore'a i Lee Kerslake'a grajâcego na perkusji w Uriah Heep na gitarze graî mîodziutki Randy Rhoads, który stanie sië nie tylko wspóîkompozytorem repertuaru, ale takûe najbliûszym przyjacielem Ozzy'ego. Pîyta ze znakomitymi "Crazy Train", "Mr. Crowley" czy "Goodbay To Romance" zostaîa bardzo gorâco przyjëta przez fanów Osbourne'a i nie tylko. Nic dziwnego, ûe w bardzo krótkim czasie pokryîa sië "platynâ". Podobnie druga, wydana w 1981 roku, zatytuîowana "Diary Of A Madman" ponownie zdobywa status platynowej pîyty. Dla wielu fanów to jedna z najlepszych pîyt heavy metalowych, nagrana z nowâ sekcjâ rytmicznâ znanâ póúniej z Whitesnake: basistâ Rudy'm Sarzo i perkusistâ Tommy'm Aldridg'em. "Diary Of A Madman" to równieû doskonaîy popis Randy Rhoads'a. Doskonaîa technika, wrëcz wirtuozeria, biegîoôê i mistrzowskie opanowanie instrumentu to ogromne atuty tego gitarzysty. Wydana w 1987 pîyta koncertowa "Tribute To Randy Rhoads" ukazaîa geniusz muzyczny obu wielkich muzyków - Ozzy'ego Osbourne'a oraz Randy'ego Rhoadsa... Dla mnie jest jednâ z najwaûniejszych pîyt koncertowych w historii rocka... Obok "Made In Japan" Purpli i "On Stage" Rainbow... Niestety, 19 marca 1982 roku, tragiczny w skutkach wypadek lotniczy w trakcie kolejnej trasy po USA, koïczy bîyskotliwâ karierë Randy'ego. Jego ômierê byîa ogromnym ciosem dla Osbourne'a... Najlepszâ terapiâ na ból okazaîa sië w tym wypadku praca. Dalsze koncerty i poszukiwanie godnego, staîego nastëpcy Rhoads'a zajëîy Osbourne'owi kilka tygodni. Wydawaê sië mogîo, iû tak genialnego gitarzysty po prostu nie moûna zastâpiê... Ale i tutaj Ozzy miaî wiele szczëôcia i wyczucia. Ostatecznie nowym wioôlarzem zostaî Jake E. Lee, który miaî duûy udziaî w powstaniu kolejnych pîyt Osbourne'a: "Bark At The Moon" i przebojowej "The Ultimate Sin", pîyt które nie dorównaîy dwóm pierwszym, ale które (szczególnie druga) pozwoliîy utrzymaê Ozzy'emu wysokâ pozycjë na amerykaïskim rynku muzycznym. Druga poîowa lat 80. To, jak mówiâ zîoôliwi, okres "The Joan Collins Years". Wîosy muzyków zrobione na "pudîa", wytapirowane do granic moûliwoôci. Wiele zespoîów ulegîo wtedy tej modzie: m.in. Bon Jovi, Whitesnake i wîaônie Ozzy. To jak wtedy wyglâdaî on sam, a takûe jego zespóî. Dokumentuje to udana kaseta wideo "The Ultimate Ozzy". Biegajâcy po scenie opasîy Osourne, w nabijanym zielonymi cekinami pîaszczu sprawia raczej wraûenie bîazna, niû rockowej gwiazdy pierwszej wielkoôci... Dzisiaj jednak oglâda sië te koncerty z îezkâ w oku... Niestety, po trasie promujâcej "The Ultimate Sin" z zespoîu Ozzy'ego odchodzi gitarzysta Jake E. Lee. Jak sam opowiadaî: nie wytrzymaî wybryków szalonego Ozzy'ego i przez jakiô czas musiaî sië "uspokajaê" w szpitalu psychiatrycznym... Zaîamanie nerwowe na szczëôcie okazaîo sië przejôciowym - wkrótce potem Jake E. Lee zaîoûyî wîasny zespóî - Badlands, z którym odniósî spory sukces w Europie i USA... Ale wróêmy do Osbourne'a. W 1988 nowym gitarzystâ jego zespoîu zostaje mîody, 21-letni wówczas Zakk Wylde. Kolejne, bardzo udane pîyty "No Rest For The Wicked" i "No More Tears" doszîy do czoîówki najlepiej sprzedajâcych sië pîyt. Do dzisiaj sprzedano ponad 10 milionów egzemplarzy tego albumu... Przez zespóî Ozzy'ego przewijajâ sië kolejni muzycy - perkusista Randy Castillio (obecnie w Motley Crue), Basista Mike Inez (póúniej w Alice In Chains) oraz kolega Ozzy'ego z czasów Black Sabbath - Genzer Butler... Zespóî odbyî udane tournee po USA i Europie, a szczególnie duûym sukcesem skoïczyî sië wyjazd do Moskwy w 1989 roku... Zespóî wziâî udziaî w "Moscow Music Peace Festival" gdzie spotkaî sië z ogromnym aplauzem publicznoôci. W tym samym roku Osbourne nagraî wraz z Litâ Ford wielki hit "Close My Eyes Forever" co jeszcze bardziej umocniîo jego pozycjë na muzycznym rynku. Niestety, alkohol od którego artysta nigdy nie stroniî, o maîy wîos nie doprowadziî do rodzinnej tragedii. 2 wrzeônia 1989 roku po wypiciu sporej dawki alkoholu Ozzy rzuciî sië z siekierkâ na swojâ ûonë Sharon (która do dziô jest jego menadûerem). Osbourne trafiî do aresztu, a póúniej na kuracjë odwykowâ. Jednak próba ograniczenia naîogu nie byîa do koïca udana. Wiadomo - czym skorupka za mîodu nasiâknie... W 1993 roku po wydaniu koncertowej pîyty "Live And Loud" Ozzy postanawia odpoczâê. Zapowiada nawet, ûe to koniec jego kariery, ûe nigdy wiëcej nie nagra juû ûadnej pîyty. Na szczëôcie te zapowiedzi okazaîy sië pozbawione prawdy... Ozzy tak bardzo przesiâknâî rock'n'rollowym biznesem, ûe juû wkrótce, wraz z producentem Michaelem Beinhornem zabraî sië do pracy nad nowâ pîytâ. Album powstawaî niezwykle dîugo, nagrywano go w róûnych studiach, na róûnych kontynentach, ale efekt koïcowy okazaî sië wrëcz rewelacyjny. Po dwóch latach ukazaîa sië nowa, wybitna pîyta "Ozzmosis", która przyniosîa kolejne "przeboje" Osbourne'a: "Perry Mason", "I Just Want You" czy "See You On The Other Side". Co ciekawe - album îâczyî w sobie typowo komercyjne granie z ciëûkim, agresywnym heavy... O jego popularnoôci moûe ôwiadczyê fakt, ûe mimo iû od jego premiery minëîo juû piëê lat, kompozycje z tej pîyty czësto i chëtnie sâ grane w róûnych rockowych klubach. Warto odnotowaê, ûe w sesji "Ozzmosis" wziëli udziaî tak znakomici muzycy jak Geezer Butler (znany z Black Sabbath, Geezer, G/Z/R) czy Rick Wakeman (znany z Yes). Jest to takûe ostatnia pîyta na której na gitarze zagraî Zak Wylde. Na trasie promujâcej album zagraî juû inny gitarzysta - Joe Holmes, który okazaî sië byê chyba najgorszym gitarzystâ jakiego dotychczas miaî Ozzy... Holmes graî jednak z Ozzy'm na "Ozz Fest" i na innych sporadycznych koncertach... Póúniej Ozzy'ego czekaîa ponowna wspóîpraca z Black Sabbath i sîynna trasa "Reunion" promujâca koncertowâ, podwójnâ pîytë nagranâ w czasie wystëpów w Birmingham (na pîycie znalazîy sië dwa zupeînie nowe nagrania "Psycho Man" i "Selling My Soul"). W ramach trasy, zespóî 10 czerwca 1998 odwiedziî Polskë. Peîny Spodek w Katowicach, wielka radoôê fanów dla których speîniîo sië wielkie marzenie: Iommi, Osbourne, Butler razem na scenie. Szkoda, ûe ze wzglëdów zdrowotnych zabrakîo Warda. Ale i tak dla wszystkich byîa to wspaniaîa rockowa uczta... Co dzisiaj sîychaê u Ozzy'ego? Jak juû na wstëpie wspomniaîem - ruszyîa kolejna czëôê "Ozz Fest" po USA i co najwaûniejsze trwajâ zaawansowane przygotowania do nagrania kolejnego solowego albumu, który najprawdopodobniej ukaûe sië na poczâtku przyszîego roku. Wedîug doniesieï do zespoîu Osbourne'a znów wróciî Zakk Wylde, który mimo koncertów ze swoim zespoîem Black Label Society i przygotowaï do wydania koncertowej pîyty, zgodziî sië po raz kolejny wspomóc Ozzy'ego przy nagraniu kolejnego albumu. Ozzy mówi, ûe ma juû przygotowane zarysy kolejnych kompozycji, ale jak to w jego przypadku bywa - nie za bardzo moûna mu chyba wierzyê. Przypuszczalnie ten album bëdzie kolejnâ dopieszczonâ do granic moûliwoôci superprodukcjâ. Podczas tworzenia poprzednich pîyt Osbourne czësto przecieû korzystaî z pomocy innych artystów, muzyków producentów - przy "No More Tears" pomagaî mu przecieû sam Lemmy Kilmister, a na "Ozzmosis" znalazîa sië kompozycja, której wspóîautorem jest Steve Vai. Zresztâ, z Vai'em Osbourne wspóîpracowaî w 1994 roku, a sam zainteresowany twierdzi, ûe powstaîo wtedy sporo dobrych kompozycji, które byê moûe w przyszîoôci ujrzâ ôwiatîo dzienne... W wypowiedziach prasowych Osbourne nie wykluczyî takûe ponownej w wspóîpracy i nowych nagraï z Black Sabbath. Jedno jest pewne - juû wkrótce bëdziemy mogli usîyszeê jego gîos na nowej solowej pîycie gitarzysty Sabbs - Tony'ego Iommiego... Poza tym Ozzy jest chyba jedynym artystâ lat 70, który oparî sië próbie czasu i który wciâû jest na topie. Ûeby sië o tym przekonaê wystarczy przewertowaê któryô z najnowszych numerów Kerranga, albo zobaczyê ile pîyt Ozzy'ego leûy na sklepowych póîkach. To chyba jedyny artysta, którego dyskografië moûemy sobie skompletowaê podczas jednej zaledwie wyprawy na miasto. sUcHy Úródîo: magazyn "Metal Hammer":::::::: AMP2/TXT/rock/Pearl_Jam.txt :::::::: PEARL JAM Gdy Pearl Jam wydaî pierwszâ pîytë zostaî obwoîany objawieniem muzycznej sceny. Wraz z entuzjastycznym przyjëciem zarówno ze strony publiki jak i czoîowych recenzentów nastâpiî boom na grunge, który nazwano wkrótce nowym nurtem nie tylko w muzyce, ale takûe w sferze mody, propagowania pewnych zachowaï, stylu bycia. Media oszalaîe coraz czëôciej przywoîywaîy, czy powiedzieê moûna, kreowaîy nowy model mîodego kontestatora. Wôród niektórych sîuchaê byîo teû gîosy o komercji, w jakâ popada zespóî. Potem, czyli po wydaniu nastëpnych pîyt zespóî nieco zszedî z publicznej wokandy, przycichî teû entuzjazm... Czëôê krytyki uwaûaîa nawet, ûe zespóî popadî w stagnacjë, ûe PROGDIR:GFX/rock/pj to chwilowy produkt wtórny gruge'owej fali i jedynie pîyta "Ten" zasîuguje na uwagë. Tymczasem grupa Pearl Jam wydaîa ostatnio nowy, koncertowy i doôê niezwykîy w swej formie album. Niezwykîy, bo wydany w szarym papierze uzyskanym z recyklingu, rejestrujâcy wszystkie zagrane na tej trasie koncerty. Patrzâc na listë odwiedzanych miejsc moûna sobie wyobraziê rzeszë fanów przybywajâcych na ich wystëpy. Masówka, fenomen, czy efekt wybitnych osiâgniëê? Seattle to stosunkowo maîe, przemysîowe miasteczko, poîoûone hen, hen gdzieô w stanie Waszyngton. Od lat jest nazwane wylëgarniâ muzycznych osobowoôci i czerpiâcych z rockowych doôwiadczeï w historii muzyki kapel. Pamiëtamy choêby samego Jimiego Hendrixa. Miasto staîo sië sîawne po ogîoszeniu takich kapel jak Green River, potem Mother Love Bone, aû wreszcie Soundgarden, Nirvana i Pearl Jam. Nagle zaczëîy sië tam zjeûdûaê mniej lub bardziej profesjonalne ekipy dziennikarzy, którzy w nadziei na rozgîos i szybkâ karierë zaczëli tropiê ten zasîyszany gdzieô termin grunge. Po jakimô czasie okazaîo sië, ûe jest to zupeînie nowy, rewolucyjny prâd, którego fama objëîa nie tylko Stany Zjednoczone, ale takûe Europë. Pisano o modzie, stylu bycia, pewnym sposobie myôlenia a'la grunge, aû wreszcie o muzyce grunge. Z pewnoôciâ wielu miernych dziennikarzyn zrobiîo karierë na tym wîaônie "fenomenalnym" odkryciu. O Seattle zaczëîy sië biê znaczâce wytwórnie, po kraju chodzili ludzie "przebrani" za grunge'owców. Moûna stwierdziê, ûe to media nakrëciîy koniunkturë zespoîom. Ale jeôli tak, to trzeba teû zauwaûyê, ûe Pearl Jam po wydaniu pierwszej pîyty sië od niej odwrócili. Zespóî sîynie z unikania rozgîosu i póz wielkiej, niedostëpnej gwiazdy, w ogóle typowych, marketingowych dziaîaï, które obierajâ wielkie wytwórnie w strategiach promocyjnych. Wkrótce teû zza kurtyn wystylizowanej maniery grunge'u zaczëîy dochodziê nieômiaîe gîosy o odkîamywaniu mitu grunge'u. W TV puszczono film dokumentalny o mieszkaïcach Seattle. Jedna z Paï, do której dzwonili dziennikarze z proôbâ o opinië przyznaîa sië do mistifikacji: w rozmowie przytoczyîa opowieôci wyssane z palca, miëdzy innymi o tym, ûe prawdziwy zwolennik grunge'u nigdy sië nie myje i jak to okreôliîa "inne takie bzdury", które miaîy byê naigrywaniem sië z dziennikarzy. Niestety wziëto te i inne opowieôci caîkiem serio. Seattle zakpiîo z caîego, zmanierowanego muzycznego ôwiata. Ale nie tylko: prawdziwi znawcy tematu opowiadali, ûe chodzili w kalesonach, flanelowych koszulach, rozciâgniëtych ciuchach bo po prostu sâ tanie, wygodne i dlatego, ûe w Seattle jest stosunkowo zimno. Te media dobudowaîy caîâ ideologië. Eddie w jednym z wywiadów opowiadaî, jak pewnego razu zobaczyî swojâ, kupionâ za 10 dolców kurtë na pokazach Laurenta za parë tysiëcy dolarów. Pearl Jam wydaje mocnâ, ostrâ pîytë "vs", na której okîadce moûemy zobaczyê uwiëziony w drucianej siatce pysk zaszczutej owcy. Pîyta "vs" zostaje dobrze przyjëta, choê mówi sië, ûe nie ma na niej takiej ôwieûoôci, jakâ cechowaîo "Ten". Ale Pearl Jam jest zespoîem poszukujâcym, wiëc waûne jest, ûe nie popîynëli na fali sukcesu pierwszej pîyty i zaczëli podâûaê w nieco innym kierunku. Przy "Ten" zespóî byî oskarûony o komercjë. Sam Kurt Cobain mawiaî, ûe Pearl Jam bazuje na ich popularnoôci. Spoglâdajâc dzisiaj na ich dyskografië, jej róûnorodnoôê i bogactwo trudno nie odrzuciê tych pomówieï... Ale zespóî staje sië sîawny nie tylko dziëki swej muzycznej dziaîalnoôci. Nie sâ to juû prowokacyjne zachowania, wielodniowe, nagîaôniane przez prasë pijatyki i erotyczne ekscesy, ale juû zdecydowany ôwiatopoglâd i niezgoda na pewne sprawy... Eddie od poczâtku swej kariery otwarcie prezentowaî poglâd wyraûany hasîem "pro - choise", czyli walka o prawa kobiet do wyboru, do aborcji. Z tego powodu organizacja "Rock For Life" wzywaîa do bojkotu koncertów i do nie kupowania ich pîyt. Eddie nie musiaî jednak wypowiadaê w wywiadach swoich przekonaï. To jego teksty zawierajâ nie tylko ogromny pokîad emocji, ale takûe burzâcej w nas pozorny spokój treôci. Eddie jest wraûliwy na to, co sië dzieje wokóî niego. Odrzucajâc przypisanâ mu rolë szukajâcej efektownoôci i unoszâcej sië wokóî niej sensacyjnej atmosfery gwiazdki porusza prostotâ, a zarazem gîëbiâ i finezjâ sîów. Wykrzykuje w tekstach losy swoich przyjacióî, zasîyszane, dramatyczne historie nieznanych mu ludzi, sprawy wojny, ludzkiej obojëtnoôci i przemocy. Kiedy to Pearl Jam graîo w jakimô klubie swój pierwszy koncert, a publika zaabsorbowana wchîanianiem poûywienia, nie wykazujâc ûadnych emocji nie raczyîa ich zauwaûyê, czy choêby wygwizdaê, Eddie rzuciî w stronë baru ciëûkâ podstawâ od mikrofonu. Trzeba nadmieniê, ûe choê to wprawdzie Eddie jest gîównym sterem grupy, to Pearl Jam charakteryzuje pewna spójnoôê stylistyczna i ideowa. Niezgoda na wywiady, na bycie zabawkâ mediów, ostatnim fantem wyciâganym z kieszeni dla rozrywki publiki to ich wspólna decyzja. Kaûdy album tworzâ wspólnie nie tylko przez sam fakt wspóîuczestniczenia w nagraniach, ale moûna powiedzieê, ûe kaûdy z krâûków jest przez nich dopracowany, jest przez nich przemyôlany, poczâwszy od muzyki aû po oprawë graficznâ. Ponadto muzycy Pearl Jam interesujâ sië czîowiekiem. Nie tylko w sferze pojëê, ale takûe ludúmi, którzy z nimi sympatyzujâ. Nie ma tu oszustwa, ani wyrachowania. Jest uczciwoôê, jest wiara, jest niezgoda na faîsz. Badanie niewdziëcznej materii ludzkiej znalazîo sië równieû w zaskakujâcym w swoim czasie "Vitology", czyli metaforycznie rzecz ujmujâc - ksiëgi zajmujâcej sië kondycjâ ludzkâ. Trzeba dodaê, ûe Eddie nigdy nie stawia sië roli uduchowionego mentora, ma spojrzenie peîne ironii i dystansu. To takûe na tej pîycie zespóî daî wyraz swojemu zniesmaczeniu atmosferâ panujâcâ wokóî nich. Ciâgîe próby przeôwietlenia ich ûycia, wywoîaîo poczucie osaczenia, które czuje sië w tekstach jak i miejscami psychodelicznej warstwie muzycznej. Mroczne klimaty zîagodziî nieco "No Code", zwrot w zupeînie róûnâ muzycznie, nastrojowo od poprzedniej pîytë. Tutaj grupa znów zaskakuje. Wydajâ dziewiëê róûnych okîadek, w ôrodku moûna obejrzeê zdjëcia autorstwa Jeffa Amenta, "nie do podrobienia". Potem zespóî znów powiedziaî sobie w bardziej hard-rockowym tonie "Yeald" - zwolnij. Pomyôl? Ostatnio Pearl Jam nie odszedî od tematu kondycji ludzkiej na studyjnym "Binaural". Podejmuje tu miëdzy innymi wâtek nie tyle sîawy, ile ucieczki od pewnych schematów, od nakazów jak powinno sië  ûyê, od tempa jakie nadaje ôwiat. Pîyta za pierwszym razem nie zachwyca, rozkochuje w sobie powoli, za kaûdym nastëpnym razem. Pearl Jam niedawno odbyî swojâ trasë koncertowâ. I znów grupa zapaliîa nas pomysîem wydania osobnego albumu z kaûdego z wystëpów. Dziëki czemu w Polsce mamy dwie pîyty z koncertu w Katowickim Spodku z 15 i 16 czerwca. Po co? Wiadomo, ûe taki zabieg powoduje u prawdziwego fana poczucie frustracji, bo chciaîby mieê naraz dwie pîyty. Ale moûna teû inaczej. Dotychczas wôród zespoîów panowaîa tendencja wydawania albumów rejestrujâcych show na ûywo w wybranych salach wielkich miejskich metropolii, i specjalnie na ten cel przystosowanych i obîoûonych górâ specjalistycznego sprzëtu rejestrujâcego. A Pearl Jam wydajâc pîytë z koncertu w jakiejô obskurnej hali w Portugalii, Czechach, czy Polsce daî wyraz szacunkowi, jakim obdarza swoich wielbicieli. Utrwalajâc kaûdy z nich uczyniî chwile przeûyte razem z zespoîem tak samo waûne. To byîa druga wizyta Pearl Jam w Polsce, z pierwszâ nie utrafili w, moûna powiedzieê, czas i miejsce. Czas - bo byî to 1 listopad, dzieï zbiorowej zadumy Polaków, który jest objëty w opinii publicznej pewnym sacrum. Miejsce, bo byî to Warszawski Torwar, jeszcze nie wyremontowany, gdzie akustyka byîa wiëcej niû niedoskonaîa. Fakt organizacji koncertu w dniu, kiedy wiëkszoôê obywateli stoi nad grobami bliskich wywoîaî falë oburzenia w mediach. W telewizji pokazywano smutne obrazki z cmentarzy przeplatane wystâpieniami muzyków. Cóû, trudno oczekiwaê od ludzi, którzy wychowali sië w zupeînie innego rodzaju kulcie dnia zmarîych, czczonego wielkâ fetâ i przebierankami, by znali charakter obrzâdku w kaûdym kraju, w jakim wystëpujâ. Ich ôwiëto niesie z sobâ zupeînie inne kononacje, dlatego uwaûam caîy raban za bezzasadny. Niestety, z wystëpami grupy zwiâzane sâ nieporównywalnie bardziej dramatyczne wydarzenia. Po wystëpach w Polsce grupa udaîa sië na festiwal w Roskilde, gdzie doszîo do tragedii. Chodzâ pogîoski, ûe grupa chce caîkowicie zaprzestaê koncertownia. Miejsce to juû wczeôniej nie byîo dla muzyków zbyt szczëôliwe. Eddie Vadder, podczas trasy promujâcej "Ten", kiedy to szalaî razem z publicznoôciâ uwielbiajâc skakaê na widzów z duûych wysokoôci, zdobyî sië na podobny wyczyn i chcâc wróciê na scenë zostaî brutalnie pobity przez jednego z ochroniarzy, który nie rozpoznaî Eddiego... Taka ômierê jest absurdalna, wszyscy o tym wiemy. Kiedy myôlë o tym strasznym wypadku i o tym, na wystëpie kogo on sië  przytrafiî przypominam sobie Eddiego w Katowicach. Bodaj po drugim numerze z przodu zrobiî sië straszliwy ôcisk, jeden z fanów zawisî gdzieô pomiëdzy szarpiâcym go tîumem, bramkâ, a ochroniarzami. Eddie zaniepokojony wskazaî rëkâ w "mîyn" ciaî i powiedziaî "Hej co sië dzieje". Pamiëtam, ûe po chwili gdy sytuacja zostaîa opananowana spytaî: "Wszystko w porzâdku?". sUcHy Úródîo: magazyn "Metal Hammer":::::::: AMP2/TXT/rock/Rage_Against_The_Machine.txt :::::::: RAGE AGAINST THE MACHINE I znowu pewien etap w muzyce zostaî zamkniëty. Kiedy kilka lat temu nieznany zespolik nagraî swojâ pierwszâ pîytë, ôwiat byî nieco inny. Teraz kiedy najprawdopodobniej nie bëdzie juû Rage Against The Machine, wszyscy zastanawiajâ sië dlaczego. Moûe nie byîo innego wyjôcia. Kaûdy zespóî ma jakiô cel. Czasami jest to chëê osiâgniëcia sukcesu, zarobienia pieniëdzy czy wzbudzenia kontrowersji, zgorszenia zwykîych ludzi. Cele te nie zawsze sâ osiâgane, nie zawsze teû pozostaje pamiëê o wykonawcy. Rage Against The Machine obraîo sobie za cel zjednoczenie muzyki z politycznym przekazem. Kiedy Zack De La Rocha spotkaî sië z Tomem Morello, zostaîa otwarta pewna muzyczna epoka, która z róûnym skutkiem trwa do dziô. Rage Against The Machine byî zespoîem politycznym, który za swój cel obraî sobie odkrycie prawdy o Ameryce, miaî uôwiadomiê ludziom, ûe nie jest to idealne miejsce do ûycia, ûe jest jeszcze duûo do zrobienia. Pomocna w tym byîa agresywna i zrytmizowana muzyka, która podkreôlaîa determinacjë zespoîu, jego bezkompromisowe nastawienie. Ûywioîem Rage od poczâtku byîy koncerty, na których polityczne agitacja nabieraîa nowego, bardziej intensywnego charakteru. Moûliwe, ûe sîowo polityka nie jest tutaj najtrafniejszym okreôleniem. Zespóî interesowaî sië bowiem bardziej sprawami socjalno - bytowymi wszystkich mniej szczëôliwych ludzi, niû politycznym bagienkiem. Oczywiôcie, byîo teû mnóstwo odniesieï politycznych, które niejednemu politykowi mogîy zabraê sen z powiek. Pierwsza pîyta, ozdobiona zdjëciem pîonâcego mnicha spowodowaîa maîe poruszenie w ôwiatku muzycznym, ukazujâc, jak moûna podejôê do materii muzycznej, îâczâc jâ jednoczeônie w mocno przemyôlanym i czësto trudnym przekazem. Rewolucja zaczëîa sië niedîugo póúniej. Dzisiaj, na caîym ôwiecie grajâ kapele, dla których ideaîem jest styl Rage Against The Machine, îâczâcy metal z rapowymi wokalami, agresjë ze swoiôcie pojmowanym liryzmem. Zespóî jednak wolaî skupiê sië na socjalno - politycznych dziaîaniach, co spowodowaîo, ûe na drugâ pîytë "Evil Empire" wszyscy czekali bardzo dîugo. I moûe wîaônie ten czas oczekiwania odbiî sië na opiniach, które nie byîy do koïca entuzjastyczne. W zasadzie byî to taki sam agresywny materiaî, ale brakowaîo zdecydowanej iskry, czyniâcej z pîyty kopniak prosto w tyîek. Wszystko, co robiî zespóî wskazywaîo jednak, ûe nie chodzi mu o zdobycie powszechnego uznania. Dobrze podsumowuje to Brad Wilk: "Wkroczyliômy do ôwiata biznesu, a on zmienia wyobraûenie ludzi. W koïcu kaûdy koncentruje sië na tym, co on osobiôcie chce osiâgnâê. Nasz zespóî to takie Los Angeles zamkniëty w mikrokosmosie, peîne ûycia ale i czasem peîne animozji. Na szczëôcie jest teû w nim mnóstwo miîoôci i potrzeby rozwijania sië". Ten rozwój byî widoczny na trzeciej pîycie grupy "The Battle Of Los Angeles" która ôwiadczyîa o odrodzeniu zespoîu i zupeînie nowych inspiracjach. To wszystko wskazywaîo, ûe pojawi sië jeszcze wiele ciekawych pîyt, które rozwinâ styl zespoîu. Tymczasem pod koniec roku 2000 dotarîy do wszystkich zainteresowanych smutne wieôci. Byîy one poprzedzone doôê duûâ kampaniâ dezinformacyjnâ. Pierwotnie w sklepach miaîa sië pojawiê pîyta koncertowa, zawierajâca nagrania z koncertów w Meksyku. Jako dodatek do koncertu miaîy zostaê doîâczone bonusy w postaci coverów znanych wykonawców. Po kilku miesiâcach sprzecznych wieôci dotarîa do fanów pîyta... zawierajâca tylko przeróbki bez utworów koncertowych! Zestaw wykonawców, poddanych temu procederowi byî tyle intrygujâcy co dziwny - MC5, Rolling Stones, Devo, Rush, Bob Dylan, Minor Threat, Cypress Hill, The Stooges, Bruce Springsteen, Afika Bambaata czy Volume 10. Pîyta okazaîa sië o tyle waûna, ûe do oryginalnych tekstów zespóî przygotowaî wîasne muzyczne interpretacje. Taki stan rzeczy ôwiadczyî tylko o jednym - w zasadzie byî to kolejny, prawie autorski album Rage. Sam Tom Morello tak mówi o nowych nagraniach - "Wziëliômy teksty z innych piosenek i napisaliômy utwory zupeînie od nowa. Utwór Boba Dylana (Maggie's Farm) brzmi raczej jak Black Sabath, a "Beautiful World" Devo przypomina piosenki grane przy ognisku". Muzyka nie ôwiadczyîa o ûadnym kryzysie, który miaî nastâpiê, byîa znakomita, kto wie czy nie najlepsza z dotychczasowych pîyt. Uderza przede wszystkim jej róûnorodnoôê. Od klasycznych, wykrzyczanych, rapowo - metalowych numerów, które mogîyby znaleúê sië na "Evil Empire", czy innych krâûkach przez szybkie, hardcore'owe dúwiëki do psychodelicznych, bardzo nietypowych rozwiâzaï, które momentami stawiaîy Rage Against The Machine blisko tego, co prezentuje np. U2! Taki stylistyczny elektyzm robiî w zestawieniu z caîoksztaîtem muzycznego dorobku zespoîu bardzo dobre wraûenie. Pozwalaî zainterpretowaê poczynania Rage w zupeînie nowy i niespotykany sposób. Sîychaê, ûe zespóî nie odwala kontraktowych zobowiâzaï, obligujâcych go do nagrania pîyty, ale przedstawia wîasne wizje, które sâ niecodzienne jak na albumy z coverami. To intryguje w szczególnoôci. Ûaden zespóî nie odwaûyî z takâ otwartoôciâ i odwagâ potraktowaê cudzych kompozycji, jakby nie byîo, znanych i cenionych wykonawców. Ciekawe, jak udaîo sië uzyskaê zgodë na takie przemodelowanie piosenek, które w wykonaniu Rage Against The Machine nabierajâ innego, nieznanego charakteru, nie przypominajâc w niczym pierwowzorów. Radoôê fanów byîa jednak krótka. Duûe zdziwienie wywoîaîo oôwiadczenie Zacka De La Rochy (voc) o swoim odejôciu z zespoîu... Zack postanowiî opuôciê zespóî, tîumaczâc swoje postëpowanie brakiem porozumienia miëdzy muzykami - i to zarówno w kwestiach muzycznych jak i politycznych. Zwaûywszy jednak na fakt ûe Tom, Tim i Brad majâ zamiar dalej ze sobâ wspóîpracowaê, chodzi pewnie o brak porozumienia miëdzy Zackiem a resztâ. Zresztâ, czy to waûne? Fakt pozostaje faktem - nie ma juû Rage Against The Machine. Bo przecieû nie bëdâ kontynuowaê gry pod starym szyldem - co nie miaîoby chyba wiëkszego sensu. Zobaczymy, na razie trwajâ luúne przymiarki do wakujâcego stanowiska. Pojawiîo sië mnóstwo plotek, jakoby Zacka zastâpiê miaî B-Real, wokalista Cypress Hill, który na îamach magazynu Melody Maker stwierdziî, ûe partii Zacka mógîby sië nauczyê w krótkim czasie, dziëki czemu zespóî dziaîaîby dalej. Jak bëdzie wyglâdaîa rzeczywistoôê - na to przyjdzie nam jeszcze trochë poczekaê. Zwaûywszy na informacyjny zamët wokóî zespoîu... Z kolei Tom Morello doôê buïczucznie zapowiada, ûe po odejôciu zespóî stanie sië o wiele lepszy, akcentuje teû dobre strony jego rezygnacji. Chodzi o to, ûe zakoïczyîy sië w ten sposób konflikty w grupie, znikîy napiëcia i presja, pod jakâ pracowaîo Rage Against The Machine. Tak naprawdë, nigdy do koïca nie bëdzie wiadomo, co byîo przyczynâ rozîamu i jak odbije sië na kondycji muzyków. Wiadomo, ûe Zack zamierza skupiê sië na swoim projekcie solowym, a w styczniu ukaûe sië jeszcze jedno wydawnictwo grupy - koncert w Meksyku. Miejmy nadziejë, ûe te informacje zmieniâ sië niebawem w ciaîo i bëdzie moûna posîuchaê nagraï koncertowych. Pozostaje czekaê, delektujâc sië jednoczeônie "Renegades". W takim momencie rodzâ sië refleksje, dotyczâce prawdziwoôci tego, co wydarzyîo sië przez ostatnie kilka lat. Niewâtpliwie Rage Against The Machine zrewolucjonizowaî muzycznâ scenë, doîâczajâc do niej kilka elementów, odôwierzajâcych skostniaîe struktury. Jednak, mimo wszystko, nie jestem tak naprawdë zrozpaczony tâ sytuacjâ. Zack odszedî, poniewaû zawsze staraî sië robiê to, co uwaûaî za sîuszne. Nie moûna go potëpiaê za to, ûe chciaî byê szczery, ûe nie widziaî juû sensu w dalszej wspóîpracy. Takie postëpowanie ôwiadczy raczej o tym, ûe nie zaleûaîo ma na sîawie i pieniâdzach, ûe jest po prostu artystâ. Oczywiôcie, takie teorie zweryfikuje dopiero solowa pîyta, która potwierdzi lub zaprzeczy talentowi Zacka. Na razie nie wiadomo, kiedy ta odsîona nastâpi, miejmy jednak nadziejë, ûe jeszcze w tym roku. Dla reszty muzyków jest to z pewnoôciâ szansa, jakâ dostali, aby wykorzystujâc zdobytâ juû pozycjë, zaczâê robiê coô nowego bez oglâdania sië na przeszîoôê. Jest to jednak praktycznie niemoûliwe, bowiem kilkuletnie granie w takim zespole zawsze bëdzie wywoîywaê okreôlone reakcje - tak publicznoôci jak i krytyki, która jeszcze dîugo bëdzie patrzeê na pozostaîych w zespole ludzi przez pryzmat osiâgniëê pierwotnego skîadu kapeli. Jest zawsze teû moûliwoôê, ûe kiedyô wróci Zack i poznamy kolejnâ odsîonë tego niezwykîego projektu. Inna sprawa, ûe taka decyzja moûe odôwieûajâco wpîynâê na formuîë zespoîu, który powiedzmy to wreszcie wyraúnie, przez kilka lat, wypracowaî sobie dogodne pozycje, których tak naprawdë nie miaî ochoty opuôciê. Nie mam zamiaru udowadniaê, ûe zespóî cierpiaî na brak inwencji, ale teû nie proponowaî na kolejnych pîytach zbyt radykalnych zmian, nie chcâc zepewne opuszczaê raz zdobytych terytoriów. Dlatego mam nadziejë, ûe na osieroconej trójce muzyków, praca w zespole nie wywarîa aû tak silnego piëtna, ûe nie mogliby sië od niego uwolniê. Moûe teraz jest wîaônie szansa, by zrobiê coô ciekawego a jednoczeônie innego od znanych wszystkim patentów. Pozostaje czekaê - na nowâ pîytë koncertowâ. Na nowe nagrania Zacka i na pomysîy reszty muzyków. Moûe szykuje sië wiëc ciekawa rywalizacja? sUcHy Úródîo: magazyn "Metal Hammer":::::::: AMP2/TXT/rock/Slash's_Snakepit.txt :::::::: SLASH'S SNAKEPIT Historia tego wyjâtkowego czîowieka rozpoczyna sië dnia dwudziestego trzeciego lipca Roku Païskiego 1965. Wtedy to wîaônie rodzina païstwa Hudsonów powiëkszyîa sië o jednego przedstawiciela pîci mëskiej. Dziecko ochrzczono biblijnym imieniem Saul... Nie bëdzie w tym wielkiej przesady, gdy napiszë iû sztukë Slash wyssaî wraz z mlekiem matki - czarnoskórej projektantki kostiumów ówczesnych królów estrady. I tak, dom Hudsona juniora przeûywaî nieustanne naloty gwiazdorskiej czoîówki. Tatuô Saula, nie pozostajâc w cieniu znanej i szanowanej maîûonki zajmowaî sië najogólniej mówiâc poligrafiâ pîytowâ. Powiedzcie sami, czy wychowujâc sië w takim ôrodowisku moûna zostaê kimô innym niû tylko jednym z najlepszych gitarzystów rezydujâcych na planecie Ziemia? PROGDIR:GFX/rock/slash Po pierwszych jedenastu latach ûycia w rodzinnym Stoke - On - Trent (Wielka Brytania), Slash postanowiî towarzyszyê matce w przeprowadzce do Los Angeles. Konserwatywnym poîudniowcom z trudem przyszîa akceptacja ôwieûego i nazbyt wyluzowanego maîolata. W tamtym okresie w katalogach ze szkolnâ modâ zabrakîo miejsca na dîugie wîosy, wytarte jeansy i "pobazgrane" koszulki. Rozrywki wyalienowany mîodzieniec szukaî w "sportach ekstremalnych", mianowicie wraz z grupkâ przyjacióî siaî postrach w okolicy bez opamiëtania rozbijajâc sië swym BMX-em. Pierwszâ gitarë mîody Saul otrzymaî w prezencie od babci. Jedynym jej mankamentem byî... brak piëciu strun. Jednak ta która pozostaîa, okazaîa sië byê wykonana z tworzywa na tyle magicznego, ûe na dobre zawîadnëîa chîonnym umysîem dzieciaka. Podobno potrafiî spëdzaê ponad dwanaôcie godzin dziennie, brzdâkajâc intro do "Smoke On The Water". Ale podobne historie juû znamy... Kiedyô, przez bardzo krótki czas pobieraî nauki u gitarzysty Roberta Wollana, jednakûe szybko znudzony schematami wróciî do "swojego" sposobu przyswajania gitary. Wzorami dla Slasha byli muzycy tacy jak Jimmy Page, Mick Taylor, Eddie Van Hallen czy wymieniany na pierwszym miejscu Jeff Beck. "O wiele îatwiej jest doceniê geniusz Jeffa Becka, gdy samemu jest sië gitarzystâ. Potrafi on w bardzo naturalny sposób kontrolowaê instrument. Czegoô podobnego nie sîyszaîem u nikogo innego. "Blow by Blow" to album, którego jako dzieciak sîuchaîem praktycznie nieustannie. Ten facet potrafi bez najmniejszego wysiîku przechodziê od wolnych, miîosnych ballad do prawdziwych hard - rockowych kopniaków" - opowiada Slash. Samozaparcie i wielogodzinny trening przyniosîy nadspodziewane rezultaty. Co w tym wszystkim najciekawsze, to fakt ûe Saul nigdy nie uczyî sië czytaê nut. Tu nasuwa mi sië analogia do innego czarnoskórego gitarzysty, którego niestety od trzydziestu lat nie ma juû wôród ûywych... Oczywiôcie chodzi o Jimiego Hendrixa. Slash: "Nie potrafië "czytaê" muzyki. Gram ze sîuchu. To co narodzi sië w mojej gîowie staram sië za pomocâ râk przetransferowaê na gitarë. Gdy tworzë muzykë, co najwyûej zapisujë sobie swojâ metodâ jej szkic, nastëpnie przedstawiam materiaî niektórym czîonkom zespoîu, i tîumaczë im co i w jaki sposób chciaîbym do niego dodaê. Kolejnym etapem jest jam - session i robimy to dopóty, dopóki nie stwierdzimy, ûe materiaî nadaje sië juû do wrzucenia na pîytë, tudzieû do kosza". Pierwszym powaûniejszym zespoîem Slasha byî zaîoûony wraz ze szkolnym kolegâ - Stevenem Adlerem Road Crew. Rozpoczëîy sië poszukiwania wokalisty. Pewnego dnia wraz z kasetâ z zarejestrowanymi naï wîasnymi gitarowyni popisami, do siedziby Road Crew trafiî Izzy Stradlin. Gitara Stradlina wspierana byîa przez charakterystyczny, skrzeczâcy gîos Willama Axla Rose. Jeszcze tylko druga poîowa sekcji rytmicznej - tu idealnym kompanem okazaî sië Duff McKagan, zmiana nazwy i jeden z najlepszych w historii hard rocka zespoîów gotowy. Gdy w roku 1995, po wykaïczajâcym "Use Your Illusion Tour" wiëkszoôê ekipy Guns'n'Roses zrobiîa sobie zasîuûone wakacje, zdeklarowany pracoholik Slash czas ten postanowiî przeznaczyê na budowë wîasnego studia nagraï. Studio powstaîo w piwnicach jego posesji i ochrzczone zostaîo mianem Snakepitu. Pewnego razu, odwiedzajâcemu go w "wëûowisku" Mattowi Sorumowi (ówczesnemu bëbniaûowi GNR) Mr. Hudson przedstawiî kilka "napisanych" w wolnym czasie utworów... Niewiele sië namyôlajâc, przyjaciele wspólnie zabrali sië za "szlifowanie" wyrzeúbionych przez Slasha pomysîów. Poczâtkowo zaaranûowano je na jednâ gitarë, bas i perkusjë, nastëpnie swe "trzy grosze" w postaci partii na drugâ rytmicznâ doîoûyî Gilby Clark (równieû GNR). Do obsîugi basu zaangaûowano Mike Ineza z Alice In Chains. Najtrudniejszym zadaniem okazaî sië byê dobór odpowiedniego wokalisty. Po przesîuchaniu ponad 40 kandydatów, za mikrofonem zdecydowano postawiê znanego z Jellyfish Erica Dovera. Nazwë nowego zespoîu "zciâgniëto" z szyldu Slashowego studia, natomiast z tytuîem albumu wiâûe sië pewna anegdota. Otóû, pewnego razu podczas wspólnej trasy GNR, gdy na jednym z lotnisk spragniony Slash zechciaî wyrównaê poziom pîynów, na drzwiach umiejscowionego tam baru zobaczyî planszë "Alkohol podajemy od 17-tej". Zdesperowany muzyk mimo wszystko postanowiî zaryzykowaê i na proôbë o drinka w odpowiedzi usîyszaî "It's Five O'Clock Somewhere!". Doskonaîy, ôwieûy, peîen bluesrockowych odniesieï, nagrany z niesamowitym polotem album niestety nad Wisîâ nie otrzymaî najlepszej prasy... Poniekâd mogë to zrozumieê, gdyû wiëkszoôê ówczesnych decydentów zapatrzona byîa w ogon potworka, ganiajâcego w majtach z oôlepiajâcâ wszystkich metkâ Grunge. Wracajâc jednak do "5 O'Clock...", jest to z pierwszej wody, najprawdziwsza z prawdziwych i najpiëkniejsza z piëknych, wypeîniona wirtuozerskimi popisami genialnych muzyków ultra rockowa jazda, która brzmi jak hoîd zîoûony wszystkim bogom rock'n'rolla. Tym razem, inaczej niû odbywaîo sië to w GNR, Slash postanowiî spróbowaê swych siî jako tekôciarz. Prawie wszystkie liryki (poza "Monkey Chow", autorstwa Gilby'ego Clarka) przynajmniej w czëôci wyszîy spod pióra Slasha. Generalnie sâ to, typowe rockowe, osobiste liryki traktujâce o rzeczach czîowiekowi najbliûszych - kobietach, miîoôci, ômierci... 1 kwietnia 1995, to dzieï, w którym Slash's Snakepit wyruszyê miaî w swe pierwsze tournee. W tym momencie zazaczëîy sië problemy z dyspozycyjnoôciâ niektórych czîonków zespoîu. Okazaîo sië, ûe trasa bëdzie musiaîa odbyê sië bez przygotowujâcego nowy materiaî GNR Soruma, którego za perkusjâ zastâpiî udzielajâcy sië w Pride&Glory Tom Maher, natomiast cztery struny w miejsce Ineza wziâî do rëki James LoMenzo. Pierwszâ pîytë SS promowaîy dwa wideoklipy: "Beggars and Hangers-On" oraz "Good To Be Alive". Inauguracyjny koncert piëciomiesiëcznej trasy odbyî sië 31 marca w Klubie Six One Six w Memphis. W rok póúniej Hudson byî juû wolnym strzelcem. Chwilowo postanowiî wskrzesiê powoîany w zwiâzku z wëgierskim Sziget Festival bluesowy cover band - Slash's Blues Ball. W repertuarze tego zespoîu znalazîy sië min. utwory takie jak "Stone Free", "Hootchie Cootchie Man", "Suspicious" itd. Mimo kilku odbytych wspólnie tras, Slash nie postrzegaî Blues Ball jako peînowymiarowego zespoîu. Najlepszym na to dowodem, jest brak jakiegokolwiek zapisu w postaci regularnego albumu, nagranego pod szyldem tej wîaônie formacji. Nadszedî wiëc czas na powrót Slash's Snakepit. Po selekcji przeprowadzonej na ponad 300 nadesîanych przez zgîaszajâcych akces do tegoû projektu muzyków demówkach, Snakepit A. D 2000 tworzâ: Rod Jackson - wywodzâcy sië z Virgiïskiego Rag Doll obdarzony silnym, nieco zachrypniëtym gîosem wokalista, obsîugujâcy gitarë rytmicznâ Keri Kelli, basista Johny G, bëbniarz Matt Laug oraz klawiszowiec Teddy Zigzag Andredis. Johny G. oraz Zigzag Andredis to ludzie, którzy wspierali juû Slasha w Blues Ball, Keri Kelli to obdzarzony niezwykîym talentem gitarzysta, znany ze wspóîpracy min. z Warrant oraz Ratt, natomiast popisy Matta Lauga moûemy usîyszeê min. na pîytach Alice Cooper, Alanis Morisette czy The Coors. "Ain't Life Grand" nagrany zostaî na poczâtku bieûâcego roku, w domowym studio Slasha, pod czujnym okiem producenta Jacka Douglasa. Z trzydziestu skomponowanych przez Hudsona & Co. utworów wybrano 14, które znajdâ sië na japoïskiej wersji pîyty, nam niestety przyjdzie cieszyê sië krâûkiem zuboûonym o dwie kompozycje. 20 wrzeônia Snakepit zakoïczyî amerykaïskie tournee z AC/DC i obecnie przygotowuje sië  do majâcej odbyê sië na przeîomie wieków trasy po Europie. Najbliûej Polski zespóî wystâpi w Berlinie. Reasumujâc: "Ain't..." jest kolejnâ podarowanâ nam przez Slasha, dwunastokawaîkowâ czarnâ pereîkâ, którâ kaûdy szanujâcy sië rock'n'rollowiec powinien mieê w swojej kolekcji. Zresztâ zerknijcie jeszcze raz na nazwiska ludzi odpowiedzialnych za jej powstanie! I pamiëtajcie: Sex, Beer & Slash's Snakepit! sUcHy Úródîo: magazyn "Metal Hammer":::::::: AMP2/TXT/rock/The_Doors.txt :::::::: The Doors Paryû... Ten jeden z najbardziej rozrywkowych zakâtków naszego globu fanom muzyki rockowej kojarzy sië z cichym miejscem, ukrytym w Zakâtku Poetów cmentarza Pere-Lachaise - miejscem wiecznego spoczynku kultowego muzyka i poety rocka - Jim'a Morrison'a, lidera zespoîu THE DOORS. PROGDIR:GFX/rock/doors Zapewne nigdy nie poznalibyômy muzyki Jim'a gdyby ten byî lepszym studentem. Jego dyplomowy film wieïczâcy studia na University of California zostaî przyjëty tak chîodno, ûe nie pozostawaîo nic innego, jak tylko poszukaê sobie lepszego zajëcia. Spróbowaî przygody z muzykâ. Ukryty przed komisjâ poborowâ na dachu starego skîadu towarów, Morrison zaczâî pisaê piosenki. Pierwszâ osobâ której pokazaî swoje dzieîa, byî Ray Manzarek, absolwent konserwatorium muzycznego w klasie fortepianu i kolega Jim'a z wydziaîu filmowego. Postanowili - cytujâc Ray'a - "zaîoûyê zespóî rockowy i zarobiê milion dolarów". (NIE) MIÎE POCZÂTKI Pierwsze nagrania Doors-ów powstaîy jesieniâ 1965 roku. Do Jim'a i Ray'a doîâczyli perkusista John Paul Densmore i gitarzysta Robert Alan Krieger. Nagrany materiaî zostaî odrzucony przez wytwórnië pîytowâ (!) jednak pozwoliî im znaleúê pracë w kilku klubach. Co ciekawe ze wszystkich ich wyrzucono czego przyczynâ niewâtpliwie byî sam Jim, pojawiajâcy sië na scenie w stanie upojenia alkoholowego lub odurzenia narkotykowego. Niebezpieczne zabawy z narkotykami byîy zresztâ w epoce "dzieci - kwiatów" na porzâdku dziennym i maîo który z artystów ich uniknâî. Zîa sîawa grupy paradoksalnie pozwoliîa im na podpisanie lukratywnego kontraktu z firmâ pîytowâ Elektra. Wydany w 1967 roku album "The Doors" zostaî przyjëty jako objawienie w muzyce rockowej i do dziô uwaûany jest za jeden z najwaûniejszych w historii tego gatunku, a pochodzâce z niego utwory "Light My Fire", "Break On Through" i "The End" za muzyczne klasyki. Cel - milion dolarów - zostaî osiâgniëty... CIEMNI RYCERZE ROCK'A "Wszystko, co staramy sië powiedzieê - mówiî Ray Manzarek - to, ûe piekîo wydaje sië byê o wiele bardziej fascynujâcym miejscem niû niebo. Dlatego musisz przejôê przez drzwi (drzwi = doors) na drugâ stronë, aby staê sië peînym czîowiekiem". Jim Morrison dodawaî do tego: "Pochodzimy z Zachodu i ôwiat powinien wedîug nas staê sië nowym Dzikim Zachodem - zmysîowym, zîym, niesamowitym i peînym ûâdz". Takie wypowiedzi w poîâczeniu z maîo zrozumiaîâ w warstwie tekstowej twórczoôciâ The Doors, peîna mistycyzmu, a zarazem ostentacyjnego erotyzmu - pozwoliîy krytykom na nazwanie ich "ciemnymi rycerzami rock'a". Do "ciemnego" wizerunku grupy, pasowaîy takûe ich koncerty skandalizujâce, czësto koïczâce sië awanturami i bijatykami - zresztâ z czynnym udziaîem Jim'a, który nawet zostaî skazany na grzywnë za publiczne obnaûanie sië i obrazë moralnoôci. Byî jednak samozwaïczym Królem Jaszczurem, symbolem seksu, anarchii i wyzwania rzuconego czasom i purytaïskiej Ameryce. Czyû wiëc mógî zachowywaê sië inaczej? DRZWI DO WIECZNOÔCI Nowe pîyty The Doors spotykaîy sië z róûnym przyjëciem krytyki i nieustajâcym entuzjazmem fanów. Osiem kolejnych albumów osiâgnëîo status zîotej pîyty. Sukcesy te okupione zostaîy konfliktami wewnâtrz grupy. Praca z Jim'em nie naleûaîa do îatwych - rzadko kiedy bywaî trzeúwy, nagrywanie potrafiîo go znudziê, o przerywaî je bez powodu. Nic wiëc dziwnego ûe juû trzecia pîyta "Waiting For The Sun" doczekaîa sië ostrej krytyki. Publiczne oskarrzenie Morrisona o ekshibicjonizm i rozpëtana w zwiâzku z tym nagonka prasowa zamknëîa grupie drzwi wiëkszoôci sal koncertowych. Jak na ironië kîopoty te zbiegîy sië ze szczytem formy Doors'ów, a za taki naleûy uznaê pîyty "Morrison Hotel", "L. A. Woman". Pierwsza z nich to metafizyczna podróû po Ameryce - od jej odkrycia po przewidywanâ zagîadë cywilizacyjnâ - druga to odbicie osobistych przeûyê Morrisona, czîowieka zîapanego w sidîa wîasnej kreacji. Z "L. A. Woman" pochodzi jeden z najpiëkniejszych utworów muzyki rock'owej - "Riders On The Storm". WYBRAÏCY BOGÓW UMIERAJ MÎODO W marcu 1971 roku Morrison udaî sië ze swojâ ukochanâ Pamelâ do Paryûa. W listach do przyjacióî Jim wyznaî, ûe zamierza zostaê tam na staîe. Zostaî zaledwie kilka miesiëcy. Zmarî na zawaî serca 3 lipca 1971 roku podczas kâpieli. Miaî 28 lat. Jego ômierê po dziô dzieï owiana jest mgîâ tajemnicy, a fakt, ûe w stanach cieszyî sië znakomitym zdrowiem i ûe nikt (poza Pamelâ i lekarzem który wystawiî akt zgonu) nie widziaî jego zwîok, pozwoliî na upowszechnienie sië plotki, ûe wszystko zostaîo ukartowane, a majâcy doôê uciâûliwej sîawy Morrison nadal ûyje. Pozostaîy po nim niezwykîe utwory z niesamowitâ muzykâ The Doors. Kolejne dekady przynosiîy kolejne fale popularnoôci grupy. Olivier Stone nakrëciî peînometraûowy film o losach niezwykîego kwartetu (w roli Jim'a Morrisona wystâpiî Val Kilmer), wielu artystów nagrywaîo wîasne wersje ich najsîynniejszych utworów. The Doors jest niezwykle popularne do dziô. Juû trzecie pokolenie sîucha piosenek grupy i czyta teksty Morrisona - Króla Jaszczura. "Tak dîuga droga za nami, myômy to zniszczyli i rozkaprysili, mieliômy wszystko co kochankowie kiedykolwiek mieli, spaliliômy to i nie jestem smutny, Po prostu jestem wôciekîy." Suita Orange County - Jim Morrison sUcHy Wybrane teksty zespoîu The Doors Wybrane teksty zespoîu The Doors przepisane z ksiâûki "The Doors - teksty i przekîady". Sâ to moim zdaniem najlepsze teksty tego zespoîu i dlatego kaûdy powinien je przeczytaê nawet jeôli nie jest fanem rocka. W tym miejscu chciaîbym równieû podziëkowaê Coperowi za poûyczenie tej ksiâûki. Jeôli jesteô fanem Doorsów to napisz do mnie, a jeôli nawet nie jesteô ich fanem to teû napisz. 100% odpowiedzi dla kaûdego kto napisze. Oto adres: îukasz "sUcHy" wojciechowski ul. mickiewicza 4c/7 56-300 milicz LIGHT MY FIRE Lyrics by Robbie Krieger and Jim Morrison You know that it would be untrue You know that I would be a liar If I was to say to you Girl, we couldn't get much higher Come on, baby, light my fire Come on, baby, light my fire Try to set the night on fire The time to hesitate is through No time to wallow in the mire Try now we can only lose And our love become a funeral pyre Come on, baby, light my fire Come on, baby, light my fire Try to set the night on fire The time to hesitate in through No time to wallow in the mire Try now we can only lose And our love become a funeral pyre Come on, baby, light my fire Come on, baby, light my fire Try to set the night on fire You know that it would be untrue You know that I would be a liar If I was to say to you Girl, we couldn't get much higher Come on, baby, light my fire Come on, baby, light my fire Try to set the night on fire Try to set the nigth on fire Try to set the night on fire Try to set the night on fire ROZPAL WE MNIE PÎOMIEÏ Sîowa: Robbie Krieger i Jim Morrison Wiesz, ûe nieprawdâ byîoby I wiesz, ûe kîamcâ okazaîbym sië Gdybym miaî powiedzieê ci Ûe wyûej juû nie da sië wznieôê Chodú tu, rozpal we mnie pîomieï Chodú tu, rozpal we mnie pîomieï Niechaj noc pîonie jak ogieï Minâî juû niepewnoôci czas W bîocie marnujesz swój los Spróbuj, o maîâ stawkë grasz Niech miîoôê zapîonie jak stos Chodú tu, rozpal we mnie pîomieï Chodú tu, rozpal we mnie pîomieï Niechaj noc pîonie jak ogieï Minâî juû niepewnoôci czas W bîocie marnujesz swój los Spróbuj, o maîâ stawkë grasz Niech miîoôê zapîonie jak stos Chodú tu, rozpal we mnie pîomieï Chodú tu, rozpal we mnie pîomieï Niechaj noc pîonie jak ogieï Wiesz, ûe nieprawdâ byîoby I wiesz, ûe kîamcâ okazaîbym sië Gdybym miaî powiedzieê ci Ûe wyûej juû nie da sië wznieôê Chodú tu, rozpal we mnie pîomieï Chodú tu, rozpal we mnie pîomieï Niechaj noc pîonie jak ogieï Daj nocy pîonâê jak ogieï Daj nocy pîonâê jak ogieï Daj nocy pîonâê jak ogieï THE END This is the end, beautiful friend This is the end, my only friend The end of ev'rything that stands The end No safety ir surprise The end I'll never look into your eyes again Can you picture what will be So limitless and free Desperately in need of some stranger's hand In a desperate land Lost in a Roman wilderness of pain And all the children are insane All the children are insane Waiting for the summer rain There's a danger on the edge of town Ride the king's highway Weird scenes inside the gold mine Ride the highway West, baby Ride the snake Ride the snake To the lake To the lake The ancient lake, baby The snake is long Seven miles Ride the snake He's old And his skin is cold The West is the best The West is the best Get here and we'll do the rest The blue bus is calling us The blue bus is calling us Driver, where are you taking us? The killer awoke before dawn He put his boots on He took a face from the ancient gallery And he walked down the hall He went into the room where his sister lived And then he paid a visit to his brother And then he walked down the hall And he came to a door And he looked inside Father? Yes, son? Mother, I want to... Come on, baby, take a chance with us Come on, baby, take a chance with us And meet me at the back of the blue bus This is the end, beautiful friend This is the end, my only friend The end It hurts to set you free But you;ll never follow me The end of laughter and soft lies The end of night we tried to die This is the end KRES To jest juû kres, to kres, kochana, jest To jest juû kres, to kres, kochana, jest Kres naszych rachub niespeînionych Kres tego, co trwa nieporuszone Kres Nie umkniesz, ani nie zdziwisz sië Kres Juû nigdy wiëcej nie spojrzë w oczy twe Zobacz, jak to bëdzie Bezkrasna wolnoôê wszëdzie Wiëc skâd rozpaczy znak ûe czyjejô dîoni brak Ûe ziemia îez ma teraz smak Gubië sië w rzymskich katakumbach bólu Szalonych dzieci sîucham chóru Szalonych dzieci sîucham chóru Czekajâc na letni deszcz Za miastem niebezpiecznie jest Jedú autostradâ królów W kopalni zîota ômierê Jedú na zachód, najdroûsza Wëûa pora Wëûa pora Nad jeziora Nad jeziora Staroûytne jeziora, najdroûsza Dîugi jest wâû Ma siedem mil Dosiâdú wëûa Stary jest Zimâ skóre ma Tylko Zachód, najdroûsza Tylko Zachód, najdroûsza Przyjedú tu, zaczniemy od jutra Bîëkitny autobus wzywa nas Bîëkitny autobus wzywa nas Kierowco, dokâd wieziesz nas? Morderca obudziî sië przed ôwitem Zaîoûyî buty Wybraî twarz ze starej kolekcji I ruszyî korytarzem Wszedî do pokoju siostry Potem odwiedziî brata I znów ruszyî korytarzem Podszedî do drzwi Zajrzaî do ôrodka Ojcze? Tak, synu? Chciaîbym cië zabiê Mamo, chciaîbym cië... Chodú najdroûsza, zaryzykujemy dziô Chodú najdroûsza, zaryzykujemy dziô Chodú najdroûsza, zaryzykujemy dziô Bîëkitny autobus otwiera drzwi To jest juû kres, to kres, kochana, jest To jest juû kres, to kres, kochana, jest Kres Boli, gdy uwalniam cië Nie pójdziesz za mnâ, wiem Kres ômiechu i niewinnej uîudy Kres nocy, gdy dâûyliômy do zguby To jest juû kres PEOPLE ARE STRANGE People are strange when you're a stranger Faces look ugly when you're alone Women seem wicked when you're unwanted Streets are uneven when you're down When you're strange Faces come out of the rain When you're strange No one remembers your name When you're strange When you're strange When you're strange People are strange when you're a stranger Faces look ugly when you're alone Women seem wicked when you're unwanted Streets are uneven when your're down When you're strange Faces come out of the rain When you're strange No one remembers your name When you're strange When you're strange When ypu're strange LUDZIE S DZIWNI Ludzie sâ dziwni, gdy jesteô obcy Twarze sâ wstrëtne, gdy jesteô sam Te gîupie dziwki - ûadna cië nie chce Nierówny chodnik radë ci daî Nie znam cië Z deszczu wyîania sië twarz Nie znam cië Czy chociaû nazwisko masz Nie znam cië Nie znam cië Nie znam cië Ludzie sâ dziwni, gdy jesteô obcy Twarze sâ wstrëtne, gdy jesteô sam Te gîupie dziwki - ûadna cië nie chce Nierówny chodnik radë ci daî Nie znam cië Z deszczu wyîania sië twarz Nie znam cië Czy chociaû nazwisko masz Nie znam cië Nie znam cië Nie znam cië TOUGH ME Lyrics by Robby Krieger C'mon, c'mon, c'mon, c'mon now Tough me, babe Can't you see that I'm not afraid What was the promise that you made Why won't you tell me what she said What was the promise that she made Now I'm gonna love you till the heavens stop the rain I'm gonna love you till the stars fall from the sky For you and I C'mon, c'mon, c'mon, c'mon now Tough me, babe Can't you see that I'm not afraid What was the promise that you made Why won't you tell me what she said What was the promise that she made I'm gonna love you till the heavens stop the rain I'm gonna love you till the stars fall from the sky For you and I I'm gonna love you till the heavens stop the rain I'm gonna love you till the stars fall from the sky For you and I DOTKNIJ MNIE Sîowa: Robby Krieger No chodú, no chodú, no chodú juû Dotknij mnie Popatrz nie bojë wcale sië A przecieû obiecaîaô mi Powiedzieê co mówiî gdy Obiecywaîa tyle mi Bëdë cië kochaî póki niebiosa w górze sâ Bëdë cië kochaî póki gwiazdy lôniâ Tobâ i mnâ No chodú, no chodú, no chodú juû Dotknij mnie Popatrz nie bojë wcale sië A przecieû obiecaîaô mi Powiedzieê co mówiîa gdy Obiecywaîa tyle mi Bëdë cië kochaî póki niebiosa w górze sâ Bëdë cië kochaî póki gwiazdy lôniâ Tobâ i mnâ Bëdë cië kochaî póki niebiosa w górze sâ Bëdë cië kochaî póki gwiazdy lôniâ Tobâ i mnâ WAITING FOR THE SUN At first flash of Eden we raced down to the sea Standing there on freedom's shore Waiting for the sun Waiting for the sun Waiting for the sun Can't you feel it, now that spring has come That it's time to live in the scattered sun Waiting for the sun Waiting for the sun Waiting for the sun Waiting for the sun Waiting... Waiting for you to come along Waiting for you to hear my song Waiting for you to come along Waiting for you to tell me what went wrong This is the strangest life I've ever known Can't you feel it, now theat spring has come That it's time to live in the scattered sun Waiting for the sun Waiting for the sun Waiting for the sun Waiting for the sun CZEKAJÂC NA SÎOÏCE W Edenu pierwszym blasku pobiegliômy nad morze Stanëliômy na brzegu wolnoôci Czekajâc na sîoïce Czekajâc na sîoïce Czekajâc na sîoïce Czy czujesz - teraz, gdy nadeszîa wiosna Czas ûyê w jaôniejâcych promieniach sîoïca Czekajâc na sîoïce Czekajâc na sîoïce Czekajâc na sîoïce Czekajâc na sîoïce Czekajâc... Czekajâc aû pójôê zechcesz Czekajâc aû usîyszysz pieôï Czekajâc aû pójôê zechcesz Czekajâc aû powiesz co byîo zîe To, najdziwniejsze ûycie, jakie znam Czy czujesz - teraz, gdy nadeszîa wiosna Czas ûyê w jaôniejâcych promieniach sîoïca Czekajâc na sîoïce Czekajâc na sîoïce Czekajâc na sîoïce LOVE HER MADLY Lyrics: Robby Krieger Don't you love her madly Don't you need her badly Don't you lover her ways Tell me what you say Don't you love her madly Want to be her daddy Don't you love her face Don't you love her as she's walking out the door Like she did one thousand times before Don't you love what you say Don't you love her as she's walking out the door All your love, all your love All your love, all your love All your love is gone So sing a lonely song Of a deep blue dream Seven horses seem To be on the mark Yeah, don't you love her Don't you love her as she's walking out the door All your love, all your love All yoyr love, all your love All your love is gone So sing a lonely song Of a deep blue song Seven horses seem To be on the mark Don't you love her madly Don't you love her madly Don't you love her madly KOCHAÊ DO SZALEÏSTWA Sîowa: Robby Krieger Czy do szaleïstwa nie kochasz jej Czy do bólu nie pociâga cië Czy nie kochasz gdy kpi Co na to ty Czy do szaleïstwa nie kochasz jej Czy swym tatusiem zrobi cië Czy nie kochasz gdy kpi Gdy przed nosem zatrzaskuje ci drzwi Tysiëczny raz tego dnia Sposoby swoje ma Co na to ty Czy nie kochasz gdy kpi Bo miîoôê twa, bo miîoôê twa Bo miîoôê twa, bo miîoôê twa Dobra jest gdy trwa, lecz odeszîa gdzieô Wznieômy smutnâ pieôï Ûe uîudâ jest Siedem koni Które gdzieô pocaîowaîy Czy nie kochasz gdy kpi Gdy przed nosem zatrzaskuje ci drzwi Bo miîoôê twa, bo miîoôê twa Bo miîoôê twa, bo miîoôê twa Dobra jest gdy trwa, lecz odeszîa gdzieô Wznieômy smutnâ pieôï Ûe uîudâ jest Siedem koni Które gdzieô pocaîowaîy Czy do szaleïstwa nie kochasz jej Czy do szaleïstwa nie kochasz jej Czy do szaleïstwa nie kochasz jej L.A. WOMAN Well, I just got into toen about an hour ago Took a look around, see which way the wind blow Where the little girls in their Hollywood bungalows Are you a lucky little lady in the city of light? Or just another lost angel City of night City of night City of night City of night L.A. woman, L.A. woman L.A. woman, Sunday afternoon L.A. woman, Sunday afternoon L.A. woman, Sunday afternoon Drive thru your suburbs Into your blues Into your blues Into your blue, blue, blues Into your blues I see your hair is burning Hills are filled with fire If they say I never loved you You know they are a liar Drivin' down your freeway Midnight alleys roam Cops in cars, the topless bars Never saw a women so alone So alone, so alone, so alone Motel money Murder madness Let's change the mood From glad to sadness Mister Mojo risin' Mister Mojo risin' Mister Mojo risin' Mister Mojo risin' Got to keep on risin' Mister Mojo risin' Mister Mojo risin' Mojo risin' Got my Mojo risin' Mister Mojo risin' Got to keep on risin' Risin' risin' Goin' right in, right in Goin' right in, right in Got to right in, right in Right in, right in Well, I just got into town about an hour ago Took a look around, see which way the wind blow Where the little girls in their Hollywood bungalows Are you a lucky little lady in the city of light? Or just another lost angel City of night City of night City of night City of night L.A. women, L.A. women L.A. women You're my women A little L.A. women, L.A. women Hey, hey, come on L.A. women, come on KOBIETA Z L.A. Wróciîem do miasta jak ranny pies Rozejrzaîem sië wokóî co grane jest Czy w Hollywood dziewczynki wysprzâtaîy domki swe? Czy masz farta panienko czy moûe nie? Czy w mieôcie ôwiatîa jesteô jak anioî potrzebujâcy pomocy? W mieôcie nocy W mieôcie nocy W mieôcie nocy W mieôcie nocy Kobieto z L.A., Kobieto z L.A. Kobieto z L.A. të niedzielë wolnâ mniej Kobieto z L.A. të niedzielë wolnâ mniej Kobieto z L.A. të niedzielë wolnâ mniej Pojedziemy starym mercem Wprost do twojego serca Wprost do twojego serca Wprost do twojego serca Wprost do twojego serca Widzë jak pîonâ twoje wîosy Wzgórza w ogniu taïczâ Jeôli mówi, ûe nie kocham Moûesz nazwaê go kîamcâ Jedúmy autostradâ Jedúmy o póînocy Gliny siedzâ w autach przed barami toples Nosisz nas na kwintë jak zaszczuty pies Nosisz nos na kwintë jak zaszczuty pies Forsa na motel Zabójczy ma skutek Zmieïmy nastrój Z radoôci na smutek Pan Dzyndzel sië wznosi Pan Dzyndzel sië wznosi Pan Dzyndzel sië wznosi Pan Dzyndzel sië wznosi Nie trzeba go prosiê Pan Dzyndzel sië wznosi Pan Dzyndzel sië wznosi Dzyndzel sië wznosi Nie trzeba go prosiê Pan Dzyndzel sië wznosi Nie trzeba go prosiê Wznosi sië, wznosi sië, Trafia cië, trafia cië, Trafia cië, trafia cië, Trafia cië, trafia cië, Trafia, trafia Wróciîem do miasta jak ranny pies Rozejrzaîem sië wokóî co grane jest Czy w Hollywood dziewczynki wysprzâtaîy domki swe? Czy masz fart panienko czy moûe nie? Czy w mieôcie ôwiatîa jesteô jak anioî potrzebujâcy pomocy? W mieôcie nocy W mieôcie nocy W mieôcie nocy W mieôcie nocy Kobieto a L.A., Kobieto z L.A. Kobieto z L.A. Jesteô mojâ Maîa z L.A., kobieto z L.A. Hej, chodú, hej Ty z L.A., hej. L'AMERICA I took a trip down to L'America To trade some beads for a pint of gold I took a trip down to L'America To trade some beads for a pint of gold L'America, L'America L'America, L'America L'America, L'America C'mon, people, don't you look so down You know the rainman's comin' to town He'll change your weather He'll change your luck Then he'll teach you how to find yourself L'America Friendly strangers come to town All the people put them down But the women loved their ways Come again some other day Like the gentle rain Like the gentle rain that falls I took a trip down to L'America To trade some beads for a pint of gold I took a trip down to L'America To trade some beads for a pint od gold L'America, L'America L'America, L'America L'America, L'America L'America L'AMERICA Wybraîem sië w podróû do L'Amercia Wymienië paciorki na wielki stos zîota Wybraîem sië w podróû do L'America Wymienië paciorki na wielki stos zîota L'America, L'America L'America, L'America L'America, L'America Hej, podnieôcie gîowy wreszcie Zaklinacz deszczu pojawiî sië w mieôcie Rozgoni chmury Odmieni nastrój ponury Pokaûe wam jak trafiê do L'America Ci obcy nie mieli ûadnych zîych zamiarów A ludzie w mieôcie dali im popaliê Tylko kobiety byîy urzeczone Wpadnijcie jeszcze kiedyô w te strony Jak îagodny deszcz Jak îagodny deszcz z nieba Wybraîem sië w podróû do L'America Wymienië paciorki na wielki stos zîota Wybraîem sië w podróû do L'America Wymienië paciorki na wielki stos zîota L'America, L'America L'America, L'America L'America, L'America L'America THE WASP (TEXAS RADIO AND THE BIG BEAT) I want to tell you about the Texas Radio and the big beat It comes out of the Virginia swamps Cool and slow, with plenty of precision, and a back beat Narrow and harder to master Some call it heavenly in its brilliance Others, mean and rueful of the Western dream I love the friends I have gathered together on this raft We have constructed oyramids in honor of our escaping This is the land where the Pharaoh died The Negroes in the forest brightly feathered And they are saying "Forget the night! Live with us in forests of azure Out here on the perimeter, there are no stars Out here we is stoned - immaculate" Listen to this I'll tell you about the heartache, I'll tell you about the heartache and the loss of God I'll tel you about the hopeless night The meager food for aouls forgot Tell you about the maiden with wrought iron soul I'll tell you this No eternal reward can forgive us now For wasting the dawn I'll tell you about Texas Radio and the big beat Soft-driven, slow and mad like some new language Now listen to this I'll tell you about Texas I'll you about Texas Radio I'll tell you about the hopeless night The wanderin' the Western dream Tell you about the maiden with wrought iron soul BIAÎY (RADIO TEKSAS I MOCNE UDERZENIE) Opowiem ci o Radiu Teksas i mocnym uderzeniu Wywodzi sië z bagien Wirginii Ma wîasny powolny styl, przy tym mnóstwo precyzji, i rytm w tle Chwiejny i trudny do opanowania Niektórzy mówiâ, ûe jest niebiaïskie w swojej doskonaîoôci Inni, ûe zîoôliwie i ponuro wtrâca sië w nasz Zachodni mit Uwielbiam przyjacióî, którzy zgromadzili sië przy mnie na tej chybotliwej tratwie Zbudowaliômy piramidy na czeôê naszej ucieczki To jest kraj, w którym umarî faraon Murzyni w lasach przystrojeni kolorowymi piórami Woîajâ: "Zapomnij noc! Zamieszkaj z nami w lazurowych lasach Tu na horyzoncie nie ma gwiazd Tu my, nawaleni - niepokalanie" Posîuchaj, opowiem ci o bólu serca Opowiem ci o bólu serca i o tym jak odszedî Bóg Opowiem ci o beznadziejnej nocy Kâskach dla zapomnianych dusz Opowiem ci o panience z kamiennym sercem Powiem ci Zmarnowaliômy ôwit A tego nie wybaczy na ûadne niebo Opowiem ci o Radiu Teksas i mocnym uderzeniu Które pîynie powoli, delikatnie i wôciekle niczym nowy jëzyk Sîuchaj, opowiem ci o Teksasie Opowiem ci o Radiu Teksas Opowiem ci o beznadziejnej nocy Opowiem ci o wëdrujâcym micie zachodu Opowiem ci o panience co ma kamienne serce RIDERS ON THE STORM Riders on the storm Riders on the storm Into this house we're born Into this world we're thrown Like a dog without a bone An actor on a loan Riders on the storm There's a killer on the road His brain is squirming like a toad Take a long holiday Let your children play If you give this man a ride Sweet family will die Killer on the road Girl you gotta love your man Girl you gotta love your man Take him by the hand Make him understand The world on you depends Our life will never end You gotta love your man Riders on the storm Riders on the storm Into this house we're born Into this world we're thrown Like a dog without a bone An actor on a loan Riders on the storm Riders on the storm Riders on the storm Riders on the storm Riders on the storm JEÚDÚCY BURZY Jeúdúcami burzy sâ Jeúdúcami burzy sâ Tutaj jest ich dom U siebie tutaj sâ Jak obumarîy dâb Jak zatopiony prom Jeúdúcami burzy sâ Morderca wyszedî na szlak W gîowie gniazdo wëûy ma Wyjedú szybko stâd Dzieci same juû sâ A jeôli podwieziesz go Zginie caîy dom Morderca wyszedî na szlak Maîa, kochaj kogo chcesz Maîa, kochaj kogo chcesz Za rëkë go weú Spraw, by pojâî ûycia sens Ôwiat na ramionach twych legî Wieczny ûycia bieg Kochaj kogo chcesz Jeúdúcami burzy sâ Jeúdúcami burzy sâ Tutaj jest ich dom U siebie tutaj sâ Jak obumarîy dâb Jak zatopiony prom Jeúdúcami burzy sâ Jeúdúcami burzy sâ Jeúdúcami burzy sâ Jeúdúcami burzy sâ Jeúdúcami burzy sâ LIGHT MY FIRE (Including GRAVEYARD POEM) Lyrics by Robby Krieger "Graveyard Poem" by Jim Morrison You know that it would be untrue You know that I would be a liar If I was to say to you Girl, we couldn't get much higher Come on, baby, light my fire Come on, baby, light my fire Try to set the night on fire The time to hesitate is through No time to wallow in the mire Try now we can only lose And our love become a funeral pyre Come on, baby, light my fire Come on, baby, light my fire Try to set the night on fire It was the greatest night of my life although I still had not found a wife I had my friends right there beside me We were close together We tripped the wall We scaled the graveyard Ancient shapes were all around us The wet dew felt fresh beside the fog Two made love in an ancient spot One chased the rabbit into the dark A girl got drunk and balled the dead And I gave empty sermons to my head Cementary, cool and wuiet Hate to leave your sacred lay Dread the milky coming of the day Time to hesitate is through No time to wallow in the mire Try now we can only lose And our love become a funeral pyre Come on, baby, light my fire Come on, baby, light my fire Try to set the night on fire Know that it would be untrue You know that I would be a liar If I was to say to you Girl, we couldn't get much higher Come on, baby, light my fire Come on, baby, light my fire Try to set the night on fire Try to set the night on fire Try to set the night on fire Try to set the night on fire Alright! Alright! Alright! ROZPAL WE MNIE PÎOMIEÏ (W tym CMENTARNY WIERSZ) Tekst: Robby Krieger "Cmentarny wiersz": Jim Morrison Wiesz, ûe nieprawdâ byîoby I wiesz, ûe kîamcâ okazaîbym sië Gdybym miaî powiedzieê ci Ûe wyûej juû nie da sië wznieôê Chodú tu, rozpal we mnie pîomieï Chodú tu, rozpal we mnie pîomieï Niechaj noc pîonie jak ogieï Minâî juû niepewnoôci czas W bîocie marnujesz swój los Spróbuj, o maîâ stawkë grasz Niech miîoôê zapîonie jak stos Chodú tu, rozpal we mnie pîomieï Chodú tu, rozpal we mnie pîomieï Niechaj noc pîonie jak ogieï To byî najwspanialszy wieczór mojego ûycia I choê wciâû nie mam ûony Zgromadziîem przyjacióî wokóî siebie Byliômy blisko Przeskoczyliômy mur Wyîuskaliômy cmentarz Prastare ksztaîty wokóî nas Rosa kîadîa sië miëkko obok mgîy Dwoje kochaîo sië na omszaîych kamieniach Ktoô goniî królika w ciemnoôci Dziewczyna upiîa sië i spóîkowaîa ze zmarîym A ja gîosiîem puste kazanie wîasnej gîowie O cmentarzu! Chîodny, cichy Chciaîbym w ziemi ôwiëtej lec Zamiast z dniem naprzód biec Minâî juû niepewnoôci czas W bîocie marnujesz swój los Spróbuj, o maîâ stawkë grasz Niech miîoôê zapîonie jak stos Chodú tu, rozpal we mnie pîomieï Chodú tu, rozpal we mnie pîomieï Niechaj noc pîonie jak ogieï Wiesz, ûe nieprawdâ byîoby I wiesz, ûe kîamcâ okazaîbym sië Gdybym miaî powiedzieê ci Ûe wyûej juû nie da sië wznieôê Chodú tu, rozpal we mnie pîomieï Chodú tu, rozpal we mnie pîomieï Niechaj noc pîonie jak ogieï Niechaj noc pîonie jak ogieï Niechaj noc pîonie jak ogieï Niechaj noc pîonie jak ogieï Tak! Tak! Tak! THE END Come on, turn the lights out, man Turn it way down Hey Mister Lightman You gotta turn those lights way down, man! Hey, I'm not kidding, you gotta turn the light out Come on! What do we care...? This is the end, beautiful friend This is the end, my only friend, the end Of our elaborate plans, the end Of everything that stands, the end No safety or surprise, the end I'll never look into your eyes again Can you picture what will be So limitless and free Desperately in need od some stranger's hand In a desperate land Come on, baby! And we were in this house and there was a sound like silverware being dropped on linoleum, and them somebody ran into the room and they said "Have you seen that accident outside?" And everybody said: "Hey man, have you seen the accident outside?" Have you seen the accident outside Seven people took a ride Six bachelors and their bride Seven people took a ride Seven people died Don't let me die in an automobile I wanna lie in an open field Want the snakes to suck my skin Want the worms to be my friends Want the birds to eat my eyes As here I lie The clouds fly by Ode to a grasshopper... I think I'll open a little shop, A little place where they sell things And I think I'll call it "Grasshopper"... I have a big green grasshopper out there Have you seen my grasshopper, mama? Looking real good... (Oh, I blew it, it's a moth) That's alright, he ain't got long to go so we'll forgive him Ensenada The dog crucifix The dead seal Ghosts of the dead car sun Stop the car I'm getting out, I can't take it Hey, look out, there's sonebody coming And there's nothing you can do about it... The killer awoke before dawn He put his boots on He took a face from the ancient gallery And he... he walked on down the hallway, baby Came to a door He look inside Father? Yes, son? I wanna kill you Mother... I want to... Fuck you, mama, all night long Beware, mama Gonna love youm baby, all night Come on, baby, take a chance with us Come on, baby, take a chance with us Come on, baby, take a chance with us Meet me at the back of the blue bus Meet me at the back of the blue bus Blue rock, Blue bus, Blue rock Blue bus Kill! Kill! This is the end, beautiful friend This is the end, my only friend Hurts to set you free But you'll never follow me The end of laughter and soft lies The end of nights we tried to die This is the end KRES Hej, zgaô te ôwiatîa, czîowieku Przygaô je Hej, panie Oôwietleniowiec Przygaô te ôwiatîa, czîowieku! Hej, nie ûartujë, zgaô te ôwiatîa A zresztâ! Co nas to...? To jest juû kres, to kres, kochana, jest To jest juû kres, to kres, kochana, jest Kres naszych rachub niespeînionych Kres tego, co trwa nieporuszone, kres Nie umkniesz, ani nie zdziwisz sië, kres Juû nigdy wiëcej nie spojrzë w oczy twe Zobacz, jak to bëdzie Bezkrasna wolnoôê wszëdzie Wiëc skâd rozpaczy znak? Ûe czyjejô dîoni brak, ûe ziemia îez ma teraz smak Kochana, gubië sië! Byliômy wtedy w takim domu i nagle usîyszaîem dúwiëk jakby sztuêce spadîy na linoleum i wtedy ktoô wpadî do pokoju i zapytaî "Widzieliôcie ten wypadek przed domem?" A wszyscy odpowiedzieli "Czîowieku, widziaîeô ten wypadek przed domem?" Widziaîeô wypadek przed domem Siedmioro ludzi wyruszyîo w drogë Szeôciu kawalerów i ich panna mîoda Siedmioro autem jechaîo Siedmioro wykitowaîo Nie pozwól mi umrzeê w samochodzie Chcë leûeê na zielonych polach Chcë by wëûe ssaîy mojâ skórë Chcë zaprzyjaúniê sië z robakami Chcë, by ptaki wydziobaîy mi oczy Gdy leûë Pod chmurami Oda do pasikonika... Chyba otworzë maîy sklepik Sklepik, gdzie sië sprzedaje róûne rzeczy I nazwë go "Pasikonik" Postawië w nim wielkiego, zielonego pasikonika Widziaîaô mojego pasikonika, mamo? Naprawdë nieúle wyglâda... (O, pomyliîem sië, to êma) Nic nie szkodzi, niewiele mu zostaîo wiëc wybaczymy mu Ensenada Pieski krucyfiks Martwa foka Duchy martwego auta sîoïce Zatrzymajcie samochód Wysiadam, mam doôê Hej, spójrz, ktoô nadchodzi I nic nie moûesz zrobiê Kierowco, dokâd wieziesz nas? Morderca obudziî sië przed ôwitem Zaîoûyî buty Nowâ twarz ze starej kolekcji I... ruszyî korytarzem, maleïka Podszedî do drzwi Zajrzaî do ôrodka Ojcze? Tak, synu? Chciaîbym cië zabiê Mamo... chciaîbym cië... Jebaê, mamo, przez caîâ noc Uwaûaj, mamo Bëdë cië kochaî, maîa, przez caîâ noc Chodú najdroûsza, zaryzykujemy dziô Chodú najdroûsza, zaryzykujemy dziô Chodú najdroûsza, zaryzykujemy dziô Bîëkitny autobus otwiera drzwi Bîëkitny autobus otwiera drzwi Bîëkitna skaîa Bîëkitny autobus Bîëkitna skaîa Bîëkitny autobus Zgiï! Zgiï! To jest juû kres, to kres, kochana, jest To jest juû kres, to kres, kochana, jest Boli, gdy uwalniam cië Nie pójdziesz za mnâ, wiem Kres ômiechu i niewinnej uîudy Kres nocy, gdy dâûyliômy do zguby To jest juû kres LOVE ME TWO TIMES Lyrics by Robbie Krieger Love me two times, baby Love me twice today Love me two times, girl I'm goin' away Love me two times, girl One for tomorrow One just for today Love me two times I'm goin' away Love me one time I could not speak Love me one time Yeah, me knees got weak Love me two times, girl Last me all though the week Love me two times I'm goin' away Love me two times I'm goin' away Love me one time I could not speak Love me one time Yeah, me knees got weak Leve me two times, girl Last me all though the week Love me two times I'm goin' away Love me two times I'm goin' away Love me two times, baby Love me twice today Love me two times, girl I'm goin' away Love me two times, girl One for tomorrow One just for today Love me two times I'm goin' away Love me two times, baby Love me twice today Love me two times, girl I'm goin' away KOCHAJ MNIE DWA RAZY Sîowa: Robbie Krieger Kochaj mnie dwa razy I dwa razy pieôê Kochaj mnie dwa razy Nim powiem - czeôê Kochaj wîaônie tak Pierwszy raz na jutro I na dzisiaj teû Kochaj mnie dwa razy Nim powiem - czeôê Albo kochaj raz Nie mówië nic Kochaj tylko raz Nim opadnë z siî Kochaj mnie dwa razy Po tygodnia kres Kochaj mnie dwa razy Nim powiem - czeôê Kochaj mnie dwa razy Nim powiem - czeôê Albo kochaj raz Nie mówië nic Kochaj tylko raz Nim opadnë z siî Kochaj mnie dwa razy Po tygodnia kres Kochaj mnie dwa razy Nim powiem - czeôê Kochaj mnie dwa razy Nim powiem - czeôê Kochaj mnie dwa razy I dwa razy pieôê Kochaj mnie dwa razy Nim powiem - czeôê Kochaj wîaônie tak Pierwszy raz na jutro I na dzisiaj teû Kochaj mnie dwa razy Nim powiem - czeôê Kochaj mnie dwa razy I dwa razy pieôê Kochaj mnie dwa razy Nim powiem - czeôê WHEN THE MUSIC'S OVER When the music's over When the music's over here When the musci's over Turn out the lights Turn out the lights Turn out the lights When the music's over When the music's over When the music's over Turn out the lights Turn out the lights Turn out the lights For the music is your special friend Dance on fire as in intends Music is your only friend Until the end Until the end Until the end Cancel my subscription to the resurrection Send me credentials to the house of detention I got some friends inside The face in the mirror won't stop The girl in the window won't drop A feast of friends alive she cried Waiting for me outside Before I sink into the big sleep I want to hear I want to hear The scream of the butterfly Come back, baby Back into my arms We're getting tired of hangin' around Waiting around With our heads to the ground I hear a very gentle sound Very near Yet very far Very soft Yet very clear Come today Come today What have they done to the earth? What have they done to our fair sister? Ravaged and plundered And ripped her And bit her Stuck her with knives In the side of the dawn And tied her with fences And dragged her down I hear a very gentle sound With your ear down to the ground We want the world and we want it, We want the world and we want it, now Now? NOW? Persian night! Babe See the light! Bebe Save us! Jesus! Save us! So when the music's over When the music's over, yeah When the music's over Turn out the light Turn out the light For the music is your special friend Dance on fire as it intends Music is your only friend Until the end Until the end Until the end So when the music's over When the music's over, yeah When the music's over Turn the light Turn the light GDY UCICHNIE MUZYKA Gdy ucichnie muzyka Gdy ucichnie muzyka tu Gdy ucichnie muzyka Zgaôcie ôwiatîa Zgaôcie ôwiatîa Zgaôcie ôwiatîa Gdy ucichnie muzyka Gdy ucichnie muzyka Gdy ucichnie muzyka Zgaôcie ôwiatîa Zgaôcie ôwiatîa Zgaôcie ôwiatîa Bo muzyka siostrâ ci jest Taïcz w jej ogniu jeôli chcesz Muzyka siostrâ jest Aû po kres Aû po kres Aû po kres Odstëpujë miejsce w kolejce do zbawienia Wysyîam referencje do okrëgowego wiëzienia Moi kumple sâ tam W tym lustrze nie znieruchomieje twarz Dziewczyna nie wypadnie z okna na czas Zabawa z ûywymi - krzyczy - czeka mnie Tam na dnie Zanim pochîonie mnie gîëboki sen Usîyszeê chcë Usîyszeê chcë Motyla pisk Wracaj, kochana Wprost w moje objëcia Mëczy nas trwanie w letargu Ciâgle czekanie w letargu Z gîowami opuszczonymi do ziemi Sîyszë cichy dúwiëk Bardzo blisko A tak daleko Bardzo cichy A tak czysty Przybâdú tu Przybâdú tu Co zrobili z Ziemiâ? Co zrobili z naszâ siostrâ bez skazy? Zniszczyli jâ, splâdrowali Rozdarli jâ Rozîupali Wbili jej noûe W bok ôwitu Skrëpowali jâ drutem I rozwîóczyli jâ Sîyszë cichuteïki dúwiëk Nadstaw ucha, wsîuchaj sië Oddajcie nam ôwiat, chcemy go Oddajcie nam ôwiat, chcemy go juû Juû? JUÛ? Arabskie noce, kochana! Ugnij przed ôwiatîem kolana! Ocal nas! Jezu! Ocal nas! Wiëc gdy ucichnie muzyka Gdy ucichnie muzyka ta Gdy ucichnie muzyka Zgaôcie ôwiatîa Zgaôcie ôwiatîa Bo muzyka siostrâ ci jest Taïcz w jej ogniu jeôli chcesz Muzyka siostrâ jest Aû po kres Aû po kres Aû po kres Wiëc gdy ucichnie muzyka Gdy ucichnie muzyka ta Gdy ucichnie muzyka Zgaôcie ôwiatîa Zgaôcie ôwiatîa THE UNKNOWN SOLDIER Wait until the war is over And we're both a little older The unknown soldier Greakfast where the news is read Television children fed Unborn, living Living, dead Bullet strikes the helmet's head And it's all over for the unknown soldier It's all over for the unknown soldier "Company, halt!" "Presents arms!" Make a grave for the unknown soldier Nestled in your hollow shoulder The unknown soldier Breakfast where the news is read Televison children fed Unborn, living Living, dead Bullet strikes the helmet's head It's all over The war is over It's all over The war is over It's all over, baby All over! NIEZNANY ÛOÎNIERZ Zobacz zaraz wojny koniec Doroôniemy obaj, powiedz? Nieznany ûoînierz Przy ôniadaniu czytamy gazety Telewizja, dzieci niestety! Przyszîe, ûywe Ûywe, martwe Kula rozrywa czaszkë I juû donikâd nie zmierza Cieï nieznanego ûoînierza I juû donikâd nie zmierza nieznany ûoînierz "Kompania, stój!" "Prezentuj broï!" Wykop grób dla nieznanego ûoînierza Z ramion uczyï mu puste leûe Nieznany ûoînierz Przy ôniadaniu czytamy gazety Telewizja, dzieci niestety! Przyszîe, ûywe Ûywe, martwe Kula rozrywa czaszkë Juû po wszystkim Koniec wojny Juû po wszystkim Koniec wojny Juû po wszystkim, najdroûsza Po wszystkim! SHAMAN'S BLUES There will never be another one Like you There will never be another one who can Do the things you do, Ok Will you give another chance? Will you try another try? Please, stop and you'll remember We were together Anyway All right! Now, if you have a certain evening You could lend to me I'd give it all right back to you Know how is has to be, with you I know your mods And your mind And your mind And your mind And your mind And you're mine Will you stop to think and wonder Just what you'll see Out on the train-yard Nursing penitentiary It's gone I cry Out long Did you stop to consider How it will feel, Cold grinding grizzly bear jaws Hot on your heels Do you often stop and whisper In Saturday's shoere The whole world's a savior, Who could ever ever ever ever ever Ask for more? Do you remember? Will you stop Will you stop the pain? There will never be another one Like you There will never be another one who can Do the things you do, Ok Will you give another chance? Will you try another try? Please, stop and you'll remember We were together Anyway All right How you must think and wonder How I must feel Out on the meadows While you're on the field I'm alone for you And I cry "He's sweatin', look at him... optical promise... you'll be dead and in hell before I'm born sure thing... bridesmaid the only solution... Isn't amazing?" BLUES SZAMANA Nigdy nie bëdzie takiej Jak ty Nigdy nie bëdzie takiej, która mi Zrobi to, co ty, och Jeszcze jednâ szansë mi daj Jeszcze nie skoïczyî sië nasz raj Staï i zastanów dobrze sië Jak byîo nam Dobrze i úle Gdybyô mogîa poôwiëciê mi Choê jeden wieczór Oddaîbym wszystko, mówië ci Wiem jak to z tobâ jest Znam kaûdy twój gest Twoje nastroje Twoje nastroje Twoje nastroje Twoje nastroje Jesteô moja Staï, pomyôl, zastanów sië Zobaczysz gdzie Zjeûdûam na boczny tor Wiëziennych nor Minëîo Staîem, pîakaîem Bardzo dîugo Czy stajâc zastanowisz sië Jak to jest Gdy stopa uwiëúnie ci W puîapce dni Czy czësto szepczesz sobie, ûe Przez sobotni brzeg Ôwiat zbawia sië Wiëcej, wiëcej, wiëcej, wiëcej, wiëcej Nie chcë, o nie. Czy pamiëtasz? Czy zatrzymasz? Czy zatrzymasz ból? Nigdy nie bëdzie takiej Jak ty Nigdy nie bëdzie takiej, która mi Zrobi to, co ty, och Jeszcze jednâ szansë mi daj Jeszcze nie skoïczyî sië nasz raj Staï i zastanów dobrze sië Jak byîo nam Dobrze i úle Dobrze jest Z pewnoôciâ zastanowisz sië Jak mi jest Gdy stojë wôród îâk Tak daleko stâd Dla ciebie jestem sam I wciâû îkam "Popatrz jak sië stara... optycznie zachodzi w nim jakaô zmiana... umrzesz i trafisz do piekîa, zanim sië narodzë... to pewne... panno mîoda... znam wyjôcie... Czy to nie cudowne?" DO IT Ha, ha, ha, ha Yeah Please me, yeah Please, baby Please, please Please, please, listen to me children Please, please, listen to me children Please, please, listen to me children Please, please, listen to me children You are the ones who will rule the world You gotta please me All night Please, please, listen to me children Said please, please, listen to me children Please Yeah, please me I'm askin' you Please, please, listen to me children Please, please, listen to me children Please, please, listen to me children Please, my children Please, children Please Children ZRÓB TO Ha, ha, ha, ha Taa Zaspokój mnie, taa Proszë cië, maîa Proszë cië, proszë Proszë, proszë sîuchajcie mnie dzieci Proszë, proszë sîuchajcie mnie dzieci Proszë, proszë sîuchajcie mnie dzieci Proszë, proszë sîuchajcie mnie dzieci Wybrane jesteôcie, by rzâdziê na ôwiecie Sîuchajcie mnie dzieci Sîuchajcie mnie dzieci Proszë, proszë sîuchajcie mnie dzieci Proszë, proszë sîuchajcie mnie dzieci Wybrane jesteôcie, by rzâdziê na ôwiecie Wystarczy, ûe zadowolicie mnie Nocâ i dniem Proszë, proszë sîuchajcie mnie dzieci Mówië proszë, proszë sîuchajcie mnie dzieci Proszë Tak, zaspokójcie mnie Tylko tego chcë Proszë, proszë sîuchajcie mnie dzieci Proszë, proszë sîuchajcie mnie dzieci Proszë, proszë sîuchajcie mnie dzieci Proszë, moje dzieci Proszë, dzieci Proszë Dzieci. EASY RIDE And I know It will be An easy ride, all right And I know It will be An easy ride, okay The mask that you wore My fingers would explore The costume of control Excitement soon unfolds And I know It will be An easy ridem yeah Joy fought vagueky With your pride With your pride Like polished stone Like polished stone I see your eyes Like burning glass Like burning glass I hear you smile Smile, babe The mask that you wore My fingers would explore The costume of control Excitement soon unfolds Easy, baby Coda queen - be my bride Rage in darkness by me side Seize the summer in your pride Take the winter in your stride Let's ride Easy, easy... All right ÎATWA PRZEJAÛDÛKA Wiem Ûe bëdzie to Îatwa przejaûdûka, tak jest I wiem Ûe bëdzie to Îatwa przejaûdûka, sië wie Twojâ maskë Zerwâ moje palce Podniecenie zastâpi Gorset powôciâgliwoôci I wiem Ûe bëdzie to Îatwa przejaûdûka, o tak Radoôê zmaga sië powoli Z dumâ Z dumâ twâ Jak klejnot Jak klejnot Lôniâ twoje oczy Jak szklana iskra Jak szklana iskra Ômiech mnie zaskoczyî Twój ômiech, kochana Twojâ maskë Zerwâ moje palce Podniecenie zastâpi Gorset powôciâgliwoôci Spokojnie, maîa Koda królowej: Zostaï mojâ ûonâ Wôciekîoôciâ nasyê ciemnoôê znuûonâ Niech duma twa wypeîni lato Przez zimë przeskocz, zakwitnij kwiatem Jedúmy Spokojnie, spokojnie... O tak THE SOFT PARADE When I was back there in seminary school There was a person there Who put forth the proposition That you can petition the Lord with prayer Petition the Lord with prayer Petition the Lord with prayer You cannot petition the Lord with prayer Can you give me sanctuary I must find a place to hide A place for me to hide Can you find me a soft asylum I can't make in anymore The man is at the door Peppermint miniskirts chocolate candy Champion sax and girl named Sandy There's only four ways to get unraveled One is to step and the other is travel One is a bandit up in the hills One is to love yur neigbor till Hist wife gets home Catacombs, nursery bones Winter women growing stones (Carrying babies to the river) Streets and shoes, avenues Leather riders selling news (The monk bought lunch) Successful hills are here to stay Everything must be his way Gentle street where people play Welcome to the soft parade All our lives we sweat and save Building for a shallow grave Must be something else we say Somehow to defend this place (Everything must be this way Everything must be this way) The soft parade has now begun Listen to the engines hum People out to have some fun A cobra on my left Leopard on my right Deer woman in a silk dress Girls with beads about theur necks Kiss the hunter of the green vest Who has wrestled before With lions in the night Out of sight The lights are getting brighter The radio is moaning Calling to the dogs There are still a few animals Left out in the yard But it's getting harder To describe Sailors To the underfed Tropic corridor Tropic treasure What got us this far To this mild Equator We need someone or something new Something else to get us through Calling on the dogs Calling on the dogs Calling on the dogs Calling in the dogs Calling all the dogs Calling on the gods Meet me at the crosroads Meet me at the edge of town Outskirts of the city Just you and I And the evening sky You'd better come alone You'd better bring your gun We're gonna have some fun When all else fails We can whip the horses' eyes And make them sleep And cry... PARADA SZALEÏCÓW Kiedyô, gdy uczyîem sië w szkole seminaryjnej Znalazîa sië tam pewna osoba Która wysunëîa takâ propozycjë Ûe moûna sîaê petycje modlâc sië do Boga Ûe moûna sîaê petycje modlâc sië do Boga Ûe moûna sîaê petycje modlâc sië do Boga Nie moûna sîaê petycji modlâc sië do Boga Znajdú mi, proszë, sanktuarium Miejsce, w którym schowam sië Miejsce, w którym schowam sië Znajdú mi, proszë, dom wariatów Biec juû dalej nie mam siî Ktoô stoi u drzwi Miëta, mini, miëta, mini, czekoladek rzëdy Mistrz saksofon, mistrz saksofon i dziewczyna Sandy By sië uzewnëtrzniê sâ cztery sposoby Jeden to sen, reszta to choroby Pierwsza to zbój na szczycie wzgórza Druga miîoôê bliúniego póki ûona jego Jeszcze sië rusza Katakumby, ûîobków szczâtki Zimâ kamienie rosnâ na grzâdkach (Panie niosâ dzieciny nad rzekë) Ulice i buty, aleje Jeúdúcy w skórach wiedzâ co sië dzieje (Mnich kupiî drugie ôniadanie) Ze wzgórz najbogatsze zostanâ na ziemi I oprócz tego nic sië tu nie zmieni Piëkne uliczki i ludzie natchnieni Czas na paradë, idâ juû szaleni Przez caîe ûycie tylko pot i trud Staramy sië bardzo aû po sam grób Czy da sië powiedzieê o nas coô innego Czy da sië obroniê z nas coô najlepszego (Bo oprócz tego nic sië tu nie zmieni Bo oprócz tego nic sië tu nie zmieni) Parada szaleïców wîaônie sië zaczyna Posîuchaj jak cicho szumi maszyna Ludziska wyszli sië zabawiê Kobra z mojej lewej strony Lampart - z mojej prawej Kobieta-jeleï w jedwabnej sukience Dziewczyna, która paciorki przekîada w rëce Caîuje myôliwego w zielonej kamizelce Który jak wieôê niesie Z lwami biî sië w lesie Znikajcie Jaôniejâ ôwiatîa Zawodzi radio Woîajâc na psy Na podwórku zostaîo Parë zwierzât I coraz trudniej Opisaê Marynarzy Niedoûywionym Zwrotnik korytarza Zwrotnik skarbu Gdzie nas tu przygnaîo Na ten nijaki Równik Trzeba nam kogoô lub czegoô nowego By przebiê sië ku nieznanym brzegom Woîajâc na psy Woîajâc na psy Woîajâc na psy Zwoîujâc psy Woîajâc wszystkie psy Woîajâc do bogów Spotkajmy sië na rozdroûu Na granicy miasta spotkajmy sië Na przedmieôciu Tylko ty i ja I wieczornego nieba blask Najlepiej sam przyjdú Najlepiej z broniâ wyjdú Zrobimy cyrk A jeôli wszystko inne zawiedzie Moûemy wybatoûyê koïskie oczy Ululaê je do snu I do pîaczu... WHO SCERED YOU? Who scared you, why were you born, me bebe Into time's arms with all your charms, my love Why were you born, just to play with me To freak out or to be beautiful, me dear Load your head, blow it up, feeling good, baby Load your head, blow it up, feeling good, baby Wel, my room is so cold, you know you don't have to go, my bebe And if you warm it up right, I'm gonna love you tonight, my love Well, I'm glad that we came, I hope you're feeling the same Who scared you and why were you born, please stay I see a rider coming down the road Got a burden carrying a heavy load One sack of silver and one bag of gold KTO CIË PRZESTRASZYÎ? Kto cië przestraszyî, po co urodziîaô sië, maîa W ramionach czasu, w kolebce z atîasu, kochana Po co przyszîaô na ôwiat? By ze mnâ bawiê sië By odlecieê czy by urodâ syciê mnie Masz dynamit w gîowie i dobrze ci z tym, odpowiedz? Masz dynamit w gîowie i dobrze ci z tym, odpowiedz? U mnie jest tak zimno, wiesz, ûe nie musisz iôê, kochana Ogrzej mnie tylko trochë, zobaczysz bëdë cië kochaî, maîa Dobrze, ûe to trwa, czy czujesz to co ja? Kto cië przestraszyî i po co urodziîaô sië, zostaï, mamy czas Widzë jeúdúca galopujâcego drogâ Widzë torby, które zabraî ze sobâ W jednej srebro, w drugiej pawi ogon BLUE SUNDAY I found my own true love Was on a blue Sunday She looked at me and told me I was the only one in the world Now I have found my girl My gilr awaits for me in tender time My girl is mine She is the world She is my girl My girl awaits for me in tender time My girl is mine She is the world She is my girl SMUTNA NIEDZIELA Znalazîem prawdziwâ miîoôê Pewnej smutnej niedzieli Spojrzaîa na mnie i powiedziaîa mi Na ôwiecie jesteô tylko ty Nie rozdzieli nas nic W lepszych czasach czeka mnie Stajemy sië ôwiatem, ona i ja Ona, dziewczyna ma W lepszych czasach czeka mnie Stajemy sië ôwiatem, ona i ja Ona, dziewczyna ma SHIP OF FOOLS The human race was dying out No one left to scream and shout People walking on the moon Smog will get you pretty soon Ev'ryone was hangin' out Hangin' up and hangin' down Hangin' in and holdin' fast Hope our little world will last Along came Mister Goodtrips Looking for a new ship Come on, people, better climb on board Come on, baby, now we're going home Ship of fools Ship of fools The human race was dying out No one left to scream and shout People walking on the moon Smog gonna get you pretty soon Ship of fools Ship of fools Ship of fools Ship of fools Ship of fools Ship of fools Ship of fools Yeah, climb on board Ship's gonna leave ya far behind Climb on board Ship of fools Ship of fools STATEK SZALEÏCÓW Rasë ludzkâ trafiî szlag Nie miaî kto rozdzieraê szat Na Ksiëûycu ludzi tîum Dym i haîas i aut szum Kaûdy robi to, co chce Siedzi, leûy, czasem je Trzyma sië nadziei tej Ûe ôwiat bëdzie krëciî sië Pojawiî sië Pan Podróûny I ujrzaî statek cudny Lepiej, ludzie, na ten pokîad wsiâôê Chodú, maîa, odnajdziemy dom Statek szaleïców Statek szaleïców Rasë ludzkâ trafiî szlag Nie miaî kto rozdzieraê szat Na ksiëûycu ludzi tîum Dym i haîas i aut szum Statek szaleïców Statek szaleïców Statek szaleïców Statek szaleïców Statek szaleïców Statek szaleïców Statek szaleïców Wsiadajcie na pokîad Bo zostaniecie za burtâ Wsiadajcie na pokîad Statek szaleïców Statek szaleïców LAND HO! Grandma loved a sailor who sailed the frozen sea Grandpa was that whaler and the took me on his knee He said "Son, I'm goin' crazy from livin' on the land Got to find my shipmates and walk on foreign sands" This old man was graceful, with silver in his smile He smoked a briar pipe and he walked for country miles Singing songs of shady sisters and old time of liberty Songs of love and songs of death and songs to set men free I've got three ships and sixty men A course for ports unread I'll stand at mast, let north winds blow Till half of us are dead Land ho! Well, if I get my hands on a dollar bill Gonna buy a bottle and drink my fill If I get my hands on a number five Gonna skin that little girl alive If I get my hands on a number two Come back and marry you Marry you Marry you All right Yeah, land ho Yeah, land ho Well, if I get back home You know I'm gonna love you tonight Love tonight Love tonight Yeah, land ho! ZIEMIA NA HORYZONCIE Babcia kochaîa ûeglarza, co zimnych mórz nie baî sië Wielorybnikiem byî i zanim spoczâî na dnie Powiedziaî mi: "Synu, staîy lâd zguby mej stanie sië przyczynâ, Zbieram zaîogë, pîynë ku obcym krainom." Stary byî wyjâtkowy, uômiech srebrny miaî Paliî z róûy fajkë, wystawiaî twarz na szkwaî O siostrach z portu i o wolnoôci znaî pieôï Wiedziaî co miîoôê, co ômierê i jak wysoko gîowë nieôê Mam szeôêdziesiëciu ludzi i statki mocne trzy Nieznanym pîynë kursem aû po kres mych dni Przy maszcie stanë, na wiatr wystawië twarz Niech morze pochîonie nas! Ziemia na horyzoncie! Gdy dolar jeden wpadnie w rëce mi Kupië flaszkë i spojë wîasne wszy Gdy wpadnie mi w rëce jakieô dolarów piëê Ûywcem ze skóry obedrë cië, bo mam chëê Gdy na dwóch dolarach szczëôcie skoïczy sië Wrócë tu i poôlubië cië Poôlubië cië Poôlubië cië O tak! Tak, ziemia na horyzoncie Tak, ziemia na horyzoncie A jak wrócë do domu Kochaî cië bëdë aû wstanie ranek Aû wstanie ranek Aû wstanie ranek Tak, ziemia na horyzoncie! THE SPY I'm a spy in the house of love I know the dreams that you're dreamin' of I know the words that you long to hear I know your deepest secret fear I'm a spy i the house of love I know the dreams that you're dreamin' of I know the words that you long to hear I know your deepest secret fear I know ev'rything Ev'rything you do Ev'rywhere you go Ev'ryone you know I'm a spy in the house of love I know the dreams that you're dreamin' of I know the words that you long to hear I know your deepest secret fear I know your deepest secret fear I know your deepest secret fear I'm a spy I can see you What you do And I know SZPIEG To ja - szpieg w domu, w którym mieszka miîoôê Znam twoje sny, wszystko o czym ôniîaô Znam wszystkie sîowa, które chcesz usîyszeê Znam wszystkie lëki, które skrywasz w ciszy To ja - szpieg w domu, w którym mieszka miîoôê Znam twoje sny, wszystko o czym ôniîaô Znam wszystkie sîowa, które chcesz usîyszeê Znam wszystkie lëki, które skrywasz w ciszy Wiem wszystko Co robisz wiem Gdzie ukrywasz sië Kto widuje cië To ja - szpieg w domu, w którym mieszka miîoôê Znam twoje sny, wszystko o czym ôniîaô Znam wszystkie sîowa, które chcesz usîyszeê Znam wszystkie lëki, które skrywasz w ciszy Znam wszystkie lëki, które skrywasz w ciszy Znam wszystkie lëki, które skrywasz w ciszy To ja - szpieg Widzë cië Co robisz wiem Wiem QUEEN OF THE HIGHWAY She was the princess Queen of the highway Sign on the road said "Take us to Madre." No one could save her Save the blind tiger He was a monster Black dressed in leather She was a princess Queen of the highway Now they are wedded She is a good girl Naked as children Out in the meadow Naked as children Wild as can be Soon to have offspring Start it all over Start it all over American boy American girl Most beautiful people in the world Son of a frontier Indian swirl Dancing through the midnight whirl-pool Formless Hope it can continue a little while longer KRÓLOWA AUTOSTRADY Byîa ksiëûniczkâ Królowâ autostrady A napis gîosiî "Do Madre jadë" Ten ôlepy tygrys Mógî jej tylko pomóc Prawdziwy potwór W skórzanych dzwonach Byîa ksiëûniczkâ Autostrady królowâ Sâ juû po ôlubie Jest dla niego dobra Biegajâ nadzy Po wiosennych îâkach Nadzy jak dzieci Dzicy do granic Nasza ksiëûniczka matkâ zostanie Zacznie od nowa Zacznie od nowa Amerykaïski chîopiec, co powiecie? Amerykaïska dziewczyna, czujecie? Najpiëkniejsze stworzenie na ôwiecie Dzieci pogromców Indian z pogranicza Nadzy o póînocy jak przyroda dziewicza Bezksztaîtni Moûe zostanâ tacy przez parë dni INDIAN SUMMER I love you the best Better than all the rest I love you the best Better than all the rest That I meet in the summer Indian summer That I meet in the summer Indian summer I love you the best Better than all the rest BABIE LATO Kocham cië mocno Tak mocno jak nikt Kocham cië mocno Tak mocno jak nikt Z tych, których latem spotkaîem Wôród pajëczyn szaîu Z tych, których latem spotkaîem Wôród pajëczyn szaîu Kocham cië mocno Tak mocno jak nikt MAGGIE M'GILL Maggie M'Gill she lived on the hill Her daddy got drunk and left her no will So she went down down to "Tangie Twon" People down there really like to get it on Now, if you're sad and you're feelin' blue Go out and buy a brand new pair of shoes And you go down down to "Tangie Town" The people down there really like to get it on Get it on Illegitimate son of a rock and roll star Illegitimate son of a rock and roll star Mom met Dad on the back of a rock'n'roll car Yeah Well, I'm an old blues man and I think that you understand I've been singing the blues ever since the world began Maggie Maggie Maggie M'Gill Roll on Roll on Maggie M'Gill Maggie Maggie Maggie M'Gill Roll on Roll on Maggie M'Gill MAGGIE M'GILL Panna Maggie M'Gill mieszkaîa na wzgórzu Tatuô umarî z przepicia, nie zostawiî jej duûo Z rozpaczy poszîa wiëc do miasteczka Tangie Gdzie ludziska ûyjâ na ogóî przyjaúni Gdy nie tëgo ci, gdy drëczy cië smutek Wyjdú i kup sobie nowâ parë butów Moûesz teû wpaôê do miasteczka Tangie Tam ludziska na ogóî bywajâ przyjaúni Bywajâ przyjaúni Z lewego îoûa synu gwiazdy rock and rolla Z lewego îoûa synu gwiazdy rock and rolla W rockandrollowym aucie Mama daîa Tacie No tak! Myôlë, ûe zrozumiecie, mam juû swoje lata I ôpiewam bluesa od poczâtku ôwiata Maggie Maggie Maggie M'Gill Krëê sië Krëê sië Maggie M'Gill Maggie Maggie Maggie M'Gill Krëê sië Krëê sië Maggie M'Gill WHISKEY, MYSTIC & MEN Well, I'll tell you story of whiskey, mystic and men And about the belivers, and how the whole thing began First there were women and children obeying the moon Then daylight brought wisdom and fever and sickness too soon You can try to remind me instead of the other you can You can help to insure that we all insecure our command If you don't give a listen I won't try and tell your new hand This is it can't you see That we all have our end in the band And if all the teachers and preachers of wealth were arraigned We could see quite a future for me in the literal sands And if all of the people could claim to inspect such regret Well, we'd have no forgiveness, forgetfulness, faithful remorse So I tell you, I tell you, I tell you must send away We must try to find a new answer instead of a way WHISKY, MISTYKA & MËÛCZYÚNI Dobra, opowiem wam coô o mistyce, mëûczyznach i whisky I o wyznawcach, i jak poîapaê sië we wszystkim Najpierw byîy tylko dzieci i kobiety sîuchajcie ksiëûyca Potem dzieï przyniósî mâdroôê i daî nam chorób bez liku Moûecie mi przypomnieê oprócz czego innego Ûe czujemy sië niepewnie w tym co nam podlega Jeôli nie chcecie sîuchaê nie bëdzie nowego rozdania To juû koniec i kropka i tak juû pozostanie A gdyby zgromadziê tu te wszystkie mâdrale W mej literackiej przyszîoôci nie poîapaîbym sië wcale A gdyby wszyscy ludzie chcieli ûal mój zobaczyê Nie byîoby wybaczenia nie byîoby na co patrzeê Wiëc powiadam wam, powiadam wam Póki sîoïce ôwieci Zamiast sposobu szukajmy odpowiedzi THE CHANGELING I live uptown I live down-town I live all around I had money I had none I had money I had none But I never been so broke that I couldn't leave town I'm a changeling See me change I'm a changeling See me change I'm the air you breathe Food you eat Friends you greet In the swarming street See me change See me change I live uptown I live down-town I live all around I had money, yeah I had none I had money, yeah I had none But I never been so broke that I couldn't leave town I'm the air you breathe Food you eat Friends you greet In the swarming street See me change See me change I'm leaving town On the midnight train Gonna see me change change change Change, change, change Change, change, change PODRZUTEK Mieszkam w samym mieôcie Mieszkam na przedmieôciu Mieszkam gdzie sië da Forsë mam w kieszeni Albo dziurë mam Forsë mam w kieszeni Albo dziurë mam Lecz nie byîem w takim dole, ûebym nie daî sobie rady Jestem jak podrzutek Patrzcie jak sië rzucam Jestem jak podrzutek Patrzcie jak sië rzucam To ja - oddech twój Pokarm twój Twych przyjacióî rój Gdy mówië stój! Zmieniam sië Patrzcie wiëc Mieszkam w samym mieôcie Mieszkam na przedmieôciu Mieszkam gdzie sië da Forsë mam w kieszeni Albo dziurë mam Forsë mam w kieszeni Albo dziurë mam Lecz nie byîem w taki dole, ûebym nie daî sobie rady sam To ja - oddech twój Pokarm twój Twych przyjacióî rój Gdy mówië stój! Zmieniam sië Patrzcie wiëc W nocy weúmie mnie Z miasta pociâg ten Patrzcie zmieniam sië, ciâgle zmieniam sië Zmieniam sië, zmieniam sië, zmieniam sië Zmieniam sië, zmieniam sië, zmieniam sië BEEN DOWN SO LONG Well, I been down so god-damn long That it looks like up to me Well, I been down so god-damn long That it looks like up to me Now, why don't ne of you people C'mon and set me dree? I said warden, warden, warden Won't you break your lock and key I said warden, warden, warden Won't you break your lock and key Hey, come along here, mister C'mon and let the poor boy be Baby, baby, baby Won't you get down on your knees Baby, baby, baby Won't you get down on your knees C'mon little darlin' C'mon and give your love to me Oh, yeah Well, I been down so god-damn long That it looks like up to me Well, I been down so god-damn long That it looks like up to me Now, why don't one of you people C'mon, c'mon, c'mon And set me free! JESTEM W DOLE TYLE DNI Jestem w dole tyle dni Ûe wyglâda on jak szczyt Jestem w dole tyle dni Ûe wyglâda on jak szczyt Moûe któryô z was, cholera Zechce pomóc mi? Woîam: straûnik, straûnik, straûnik Wyrwij kraty, poîam klucz Woîam: straûnik, straûnik, straûnik Wyrwij kraty, poîam klucz Podejdú tutaj, facet Od biedaka pokory sië ucz Sîuchaj, moja maîa Lepiej na kolana paôê Sîuchaj, moja maîa Lepiej na kolana paôê Chodú tutaj, maleïka Daj, co masz mi daê O, tak Jestem w dole tyle dni Ûe wyglâda on jak szczyt Jestem w dole tyle dni Ûe wyglâda on jak szczyt Moûe któryô z was, cholera Zechce, zechce, zechce Pomóc mi! CARS HISS BY MY WINDOW The cars hiss by my window Like the waves down on the beach The cars hiss by my window Like the waves down on the beach I got the girl beside me But she's out of reach Headlights thru my window Shining in the wall Headlights thru my window Shining in the wall Can't hear my baby Tho' I call and call Windows started tremblin' With those sonic booms Windows started to tremble With those sonic boom, boom A cold girl'll kill you In a darkened ZA OKNEM SZUMI SAMOCHODY Za oknem samochody Szumiâ tak, jak wstëgi fal Za oknem samochody Szumiâ tak, jak wstëgi fal Choê jest tu ta dziewczyna Nie sâdzë bym jâ miaî Przez okno ôwiatîa wozów Na ôcianie kîadâ cieï Przez okno ôwiatîa wozów Na ôcianie kîadâ cieï Nie sîyszë czy tu jesteô Choê woîam, woîam cië Okno drûy we framudze Od huku pëka juû Okno drûy we framudze Od huku pëka juû A ona gdzieô w ciemnoôci Wbije ci zimny nóû HYACINTH HOUSE What are they doing in the Hyacinth house What are they doing in the Hyacinth house To please the lions this day? I need a brand new friend who doesn't bother me I need a brand new friend who doesn't bother me I need someone Who doesn't need me I see the bathroom is clear I think that somebody's near I'm sure that someone is following me Oh, yeah Why did you throw the Jack-of-Hearts away? Why did you throw the Jack-of-Hearts away? It was the only card in the deck that I had left to play And I'll say it again I need a brand new friend And I'll say it again I need a brand new friend And I'll say it again I need a brand new friend The end HIACYNTOWY DOM Co robië w hiacyntowym domu Co robië w hiacyntowym domu By zadowoliê lwy? Trzeba mi przyjaciela, który by gîowy nie zawracaî mi Trzeba mi przyjaciela, który czasu nie oddaîby mi Trzeba mi kogoô Kogo nie trzeba mi Widzë, ûe czysto w îazience Widzë, ûe patrzysz mi na rëce Czujë, ûe chcesz mnie zadrëczyê O, tak Waleta Kier nie chcâ mi daê Waleta Kier nie chcâ mi daê To jedyna karta, którâ mógîbym graê Powtórzë jeszcze raz Przyjaciela mi znajdú Powtórzë jeszcze raz Przyjaciela mi znajdú Powtórzë jeszcze raz Przyjaciela mi znajdú Idú spaê! PARIS BLUES I wish I was a girl of sixteen Be the queen of the magazine I'd drive in a great big car I'd have a chauffeur like a movie star And all night long you could hear me scream! When you look around, can you believe the shape she's in? When you look all around you, can you believe the shape she's in? Look all around you, can you believe the shape she's in? Know where I'm goin', can't remember where I've been Know where I'm goin', but I can't remember where I've been Goin' to the city of love, gonna start my life all over again Once I was young now I'm gettin' old Once I was warm, now I feel cold Well, I'm goin' overseas, gonna grab me some of that gold PARYSKI BLUES Dziewczynâ chciaîbym byê, co ma szesnaôcie lat Królowâ magazynów, w których wielki jest ôwiat Jeúdziîbym wtedy sobie wielkim samochodem Jak gwiazda filmowa z szoferem na co dzieï A w nocy wrzeszczaîbym! Rozejrzyj sië, kochanie, zobacz w jakim jest stanie Rozejrzyj sië, kochanie, zobacz w jakim jest stanie Rozejrzyj sië, kochanie, zobacz w jakim jest stanie Wiem dokâd zmierzam, nie pamiëtam gdzie byîem juû Wiem dokâd zmierzam, nie pamiëtam gdzie byîem juû Wprost do miasta miîoôci, gdzie miliony nowych dróg Kiedyô byîem mîody, teraz starzejë sië Kiedyô byîem miîy, teraz zîoôê toczy mnie Wyruszam na morze, zîotem kieszenie wypycham swe BUILD ME A WOMAN Give me a witness, darling I need a witness, babe I got the poon-tang blues I got the poon-tang blues Top of my head down to the bottom of my cowboy shoes alright Build me a woman, make her ten feet tall You gotta build me a woman, make her ten feet tall Don't make her ugly, don't make her...oh, small I'm a Sunday trucker Christian motherfucker I'm a Sunday trucker Christian motherfucker I'm a three-eyed boy lookin' for a twelve-toed girl You gotta build me a woman, make her ten feet tall Build me a woman, make her ten feet tall Don't make her ugly, don't make her small Build me someone I can ball all...night long STWÓRZ MI KOBIETË Chcë mieê ôwiadka, kochanie Potrzebujë ôwiadka, maîa Ogarnâî mnie blues nad bluesy Ogarnâî mnie blues nad bluesy Od czubka gîowy aû po kowbojskie buty, tak jest Stwórz mi kobietë, niech ze trzy metry ma Stwórz mi kobietë, niech ze trzy metry ma Niech bëdzie îadna i niech nie bëdzie... och, zîa Jestem niedzielne dziecko, chrzeôcijaïski matkojebca Jestem niedzielne dziecko, chrzeôcijaïski matkojebca Mam lata tylko trzy, szukam dziewczyny co ma wszy Stwórz mi kobietë, niech ze trzy metry ma Stwórz mi kobietë, niech ze trzy metry ma Niech bëdzie îadna i niech nie bëdzie zîa Bëdë jâ waliî póki... noc wokóî trwa UNIVERSAL MIND I was doing time in the universal mind I was feeling fine I was turning keys, I was setting people free I was doing alright Then you came along with a suitcase and a song Turned me head around Now I'm so alone, just looking for a home in every face I see I'm the freedom man, I'm the freedom man I'm the freedom man, that's how lucky I am I was doing time in the universal mind I was feeling fine I was turning keys, I was setting poeple free I was doing alright Then you came along with a suitcase and a song Now I'm so alone, just looking for a home in every face I see I'm the freedom man, I'm the freedom man I'm the freedom man I was doing time in the universal mind I was feeling fine I was turning keys, I was setting people free I was doing alright Then you came along with a suitcase and a song Turned my head around Now I'm so alone, just looking for a home in every face I see I'm the freedom man, yeah, that's how lucky I am I'm the freedom man, I'm the freedom man WSZECHOGARNIAJÂCY ROZUM Zostaîem skazany na rozum wszechogarniajâcy Nie skarûyîem sië Wypuszczaîem ludzi z cel Nie byîo úle Potem pojawiîaô sië ty z piosenkâ i walizkâ Odwróciîem gîowë, byîaô bardzo blisko Teraz jestem sam, szukam domu w kaûdej ludzkiej twarzy Jestem wolnym czîowiekiem, jestem wolnym czîowiekiem Jestem wolnym czîowiekiem, szczëôcie nic nie waûy Zostaîem skazany na rozum wszechogarniajâcy Nie skarûyîem sië Wypuszczaîem ludzi z cel Nie byîo úle Potem pojawiîaô sië ty z piosenkâ i walizkâ Odwróciîem gîowë, byîaô bardzo blisko Teraz jestem sam, szukam domu w kaûdej ludzkiej twarzy Jestem wolnym czîowiekiem Zostaîem skazany na rozum wszechogarniajâcy Nie skarûyîem sië Wypuszczaîem ludzi z cel Nie byîo úle Potem pojawiîaô sië ty z piosenkâ i walizkâ Odwróciîem gîowë, byîaô bardzo blisko Teraz jestem sam, szukam domu w kaûdej ludzkiej twarzy Jestem wolnym czîowiekiem, szczëôcie nic nie waûy Jestem wolnym czîowiekiem, jestem wolnym czîowiekiem BREAK ON THROUGH # 2 (DEAD CATS, DEAD RATS) When I was back there in seminary school There was a person there who put forth the proposition That you can petition the Lord with prayer Petition the Lord with prayer Petition the Lord with prayer You cannot petition the Lord with prayer Dead cats, dead rats, did you see what they were at, alright Dead cat in a top hat Sucking on a young man's blood Wishing he could come, yeah Sucking on the soldier's brain Wishig it would be the same Dead cat, dead rat, did you see what they were at Fat cat in a top hat Thinks he's an aristocrat Thinks he can kill and slaughter Thinks he can shoot my daughter dead cats, dead rats, think you're an aristocrat Crap...ha, that's crap You know the day destroys the night Night divides the day Tried to run, tried to hide Break on through to the other side Break on through to the other side Break on through to the other side Chased our pleasures here Dug our treasures there Can you still recall the time we cried? Break on through to the other side Break on through to the other side Break on through Everybody loves my baby Everybody loves my baby She gets high She gets high She gets high I found an island in your arms A country in your eyes Arms that chained us, eyes that lied Break on through to the other side Break on through to the other side Break on through, yeah... alright Yeah, made the scene from week to week Day to day, hour to hour The gate is straight, deep and wide Break on through to the other side Break on through to the other side Break on through to the other side Break on through to the other side PRZEBIJ SIË # 2 (PADÎE SZCZURY, PADÎE KOTY) Kiedyô, gdy uczyîem sië w szkole seminaryjnej Znalazîa sië tam pewna osoba, która wysunëîa takâ propozycjë Ûe moûna sîaê petycje modlâc sië do Boga Ûe moûna sîaê petycje modlâc sië do Boga Ze moûna sîaê petycje modlâc sië do Boga Nie moûna sîaê petycji modlâc sië do Boga! Padîe szczury, padîe koty, same z nimi sâ kîopoty Zdechîy kot niâ zdjâî kapoty Chîepce chîopaka krew Czuje w ûyîach zew, no Chîepce ûoînierski mózg Nie wyrabia juû Padîe szczury, padîe koty, same z nimi sâ kîopoty Zdechîy kot nie zdjâî kapoty Za arystokratë sië ma Rûnâê chce kogo sië da Z mojâ córkâ w ruletkë gra Padîe szczury, padîe koty, same z nimi sâ kîopoty Gówno...ha, co za gówno! Wiesz, ûe dzieï niweczy noc Noc przedziela dni Chciaîaô biec, ukryê sië Przebij sië na drugi brzeg Przebij sië na drugi brzeg Przebij sië na drugi brzeg Raj coraz dalej od nas jest Zaginâî wykopany skarb Czy pamiëtasz wciâû nasz wspólny pîacz? Przebij sië na drugi brzeg Przebij sië na drugi brzeg Przebij sië na drugi brzeg Kaûdy kocha mojâ maîâ Kaûdy kocha mojâ maîâ Juû ma haja Juû ma haja Juû ma haja Wyspâ ramiona twoje sâ A ziemiâ oczy twe Dîoïmi wiëzimy sië, ronisz kîamstwa îzë Przebij sië na drugi brzeg Przebij sië na drugi brzeg Przebij sië na drugi brzeg Jak co tydzieï stojë tu Z dnia na dzieï upîywa czas Brama kusi nas, rozpëd weú Przebij sië na drugi brzeg Przebij sië na drugi brzeg Przebij sië na drugi brzeg Przebij sië na drugi brzeg LIONS IN THE STREET Lions in the street and roaming Dogs in heat, rabid, foaming A beast caged in the heart of the city The body of his mother rotting in the summer ground He fled the town Went down south and crossed the border Left the chaos and disorder Back there over his shoulder One morning he awoke in a green hotel With a strange creature groaning beside him Sweet oozed from its shiny skin Is everybody in? The ceremony is about to begin! NA ULICY LWA Na ulicy lwy zgonione Psy w rui, wôciekîe, spienione Bestia w klatce w samym sercu miasta Ciaîo jego matki gnije w ciepîej ziemi ôladu po nim nie ma Pojechaî na Poîudnie, za granicë, na amen Zostawiî za sobâ tylko chaos i zamët Tam, za plecami Pewnego ranka obudziî sië w zieleni Jakieô dziwne stworzenie jëczaîo na poôcieli Pot skapywaî z lôniâcej skóry olbrzyma Czy wszyscy juû sâ? Uroczystoôê wîaônie sië zaczyna! WAKE UP Wake up! You can't remember where it was Had this dream stopped? The snake was pale gold, glazed and shrunken We were afraid to touch it The sheets were hot dead prisons And she was beside me, old she's known, young Her dark hair, the white soft skin Now, run to the mirror in the bathroom Look! She's coming in here I can't live through each slow century of her moving I let my cheek slide down the cool smooth tile Feel the good cold stinging blood The smooth hissing snakes of rain PRZEBUDÚ SIË Przebudú sië! Nie pamiëtasz gdzie to byîo? Czy skoïczyî sië juû sen? Wâû byî jasnozîoty, lôniâcy, skrëcony Baliômy sië go dotknâê Przeôcieradîa jak gorâce, wymarîe wiëzienia Leûaîa obok mnie, mówiâ, ûe stara, mîoda! Kasztanowe wîosy, biaîa, delikatna skóra Biegnij do lustra w îazience Spójrz! Wchodzi tu Nie doûyjë koïca stulecia jej ruchu Zsunâîem policzek na chîodne, gîadkie kafelki Czujë zimnâ, pulsujâcâ krew Cichy syk wëûa deszczu za oknem A LITTLE GAME Once I had a little game I liked to crawl back in my brain I think you know the game I mean I mean the game called "Go insane" Now you should try this little game Just close your eyes, forget your name Forget the world, forget the people And we'll erect a different steeple This little game is fun to do Just close your eyes, no way to lose And I'm right here, I'm going too Relase contol, we're breaking through TAKA GRA Kiedyô graîem w takâ grë W gîowie swej chowaîem sië Chyba wiecie jak nazywa sië ta gra "Zwariuj" - takâ nazwë ma Spróbujcie zagraê w të grë Zamknijcie oczy, poddajcie sië Zapomnijcie o ôwiecie i nim chwila minie Wzniesiemy razem caîkiem nowâ ôwiâtynië Ta maîa gra zabawna jest Zamykasz oczy, zapadasz w sen Jestem tuû obok, uwalniam cië Na drugi brzeg przebijmy sië THE HILL DWELLERS Way back deep into the brain Way back past the realm of pain Back where there's never any rain And the rain falls gently on the town And over the heads of all of us And in the labirinth of streams beneath the Quiet uneartly presence of Nervous hill dwellers in the gentle hills around Reptiles abounding Fossils, caves, cool air heights Each house repeats a mold Windows rolled A beast locked in against the morning All now sleeping Rugs silent, mirrors vacant Dust blind under the beds of lawful couples Wound in sheets And daughters, smug in semen Eyes in their nipples Wait! There's been a slaughter here Don't stop to speak or look around Your gloves and fan are on the ground We're getting out of town We're going on the run And you're the one I want to come! MIESZKAÏCY WZGÓRZ Daleko, gîëboko w gîowie Tam gdzie nie siëga ból Gdzie deszcz nie obmywa pól Gdzie nie pada na dachy miasta Na gîowy wszystkich nas W labiryntach strumieni, niûej niû Cicha, nieziemska obecnoôê Mieszkaïców nerwowych wzgórz, na îagodnych stokach wokóî Mnoûâ sië gady Skamieniaîoôci, jaskinie, chîodne powietrze na wysokoôciach Kaûdy dom jak ze sztancy Podniesione rolety Zwierzëce auto zamkniëte, by nie wpuôciê poranka Wszystko ôpi Milczâ dywaniki, puste lustra Zasîona kurzu pod îóûkiem bogobojnych maîûonków Okrytych przeôcieradîami I córek otulonych spermâ Z oczami w miejscu sutków Zaczekaj! Ktoô urzâdziî tu jatkë Nie zatrzymuj sië, nie mów, nie podnoô oczu Rëkawiczki i wachlarz po ziemi sië toczâ Wyjeûdûamy z miasta Uciekamy na zawsze Z tobâ po kres dni naszych! NOT TO TOUGH THE EARTH Not to tough the earth, not to see the sun Nothing left to do but run, run, run Let's run, let's run House upon, the hill, moon is lying still Shadows of the trees witnessing the wild breeze Come on, baby, run with me Let's run The mansion is warm at the top of the hill Rich are the rooms and the comforts there Red are the arms of luxuriant chairs And you won't know a thing till you get inside Dead President's corpse in the driver's car The engine runs on glue and tar Come on along, not goin' very far To the East to meet the Czar Run with me, run with me, run with me Let's run Some outlaws live by the side of a lake The minister's daughter's in love with the snake Who loves in a well by the side of the road Wake up girl! We're almost home, yeah Sun, sun, sun Burn, burn, burn moon, moon, moon I will get you soon...soon...soon! I am the Lizard King I can do anything BY NIE DOTKNÂÊ ZIEMI By nie dotknâê ziemi, by nie widzieê sîoïca Trzeba biec, biec, biec Trzeba biec Na wzgórzu jest dom i ksiëûyca dîoï Na cieniach drzew, wiatru dziki zew Chodú, kochana, trzeba biec Trzeba biec Trzeba biec, trzeba biec, trzeba biec Biec Przytulnie jest w domu na wzgórzu Wygodnym, o wielu pokojach Wyôcielane fotele prëûâ czerwone ramiona Nie dowiesz sië wiëcej, póki tam nie wejdziesz Zwîoki prezydenta w czyimô samochodzie Silnik pracuje na smoîë, klej i wodë Chodú, chodú, pokaûë ci zaraz Ze wschodu prawdziwego cara Trzeba biec, trzeba biec, trzeba biec Biec Nad brzegiem jeziora mieszkajâ bandyci Córkë pastora jakiô wâû zachwyciî Wâû mieszka w studni na drogi poboczu Obudú sië, dziewczyno, juû dom, otwórz oczy Sîoïce, sîoïce, sîoïce Pali, pali, pali Ksiëûyc, ksiëûyc, ksiëûyc Dopadnë cië... juû...juû! Jestem Królem Jaszczurów Nie czujë ludzkiego bólu NAMES OF THE KINGDOM We came down the rivers and highways We came down from forests and falls We came down from Carson and Springfield We came down from Phoenix enthralled And I tell you the names of the kongdom I can tell you the things that you know Listening for a fistful of silence Climbing valleys into the shade NAZWY KRÓLESTWA Przeszliômy rzeki i drogi Przyszliômy z lasów i wód Przyszliômy z Carson i Springfield W Phoenix zdarzyî sië cud Powiem ci nazwy królestwa Powiem ci wszystko co wiesz Sîuchajâc ciszy w powietrzu Ku cieniom wspinajâc sië THE PALACE OF EXILE For seven years I dwelt in the loose palace of exile Playing strange games with the girls of the island Now I have come again to the land of the fair And the strong and the wise Brothers and sisters of the pale forest Children of the night Who among you will run with the hunt? Now night arrives with her purple legion Retire now to your tents and to your dreams Tomorrow we enter the town of my birth I want to be ready PAÎAC WYGNANIA Przez siedem lat mieszkaîem w starym paîacu na wygnaniu Graîem w dziwne gry z dziewczynami z wysp Ale wróciîem juû do kraju sprawiedliwych I silnych i mâdrych Bracia i siostry z wyblakîego lasu Dzieci nocy Kto z was pobiegnie na polowanie? Nadchodzi noc z legionem purpury Wróêcie do namiotów, zapadnijcie w sen Jutro wjedziemy do miasta, w którym przyszedîem na ôwiat Chcë byê gotów GLORIA Orginal version by Van Morrison Arrangement and a new lyrics by The Doors Tell ya 'bout my baby She come around She come 'round here The head to the ground Come round here A-just about midnight She make me feel so good Make me fell alright She come round my street now She come to my house, yeah Knock upon my door Climbing up my stairs One two three Come on up, baby Mmmmm, here she is in my room...och boy! Hey, what's your name How ld are you? Where d'you go to school? Well, now that we know each other a little bi better, why don't you come over here? Meke my feel alright! Gloria Gloria Gloria Gloria Gloria All night! All day! All right! Okay, yeah! You were my queen an I was your fool Riding home after school You took me home, yeah To your house Your father's at work Your mama's out shopping around Took me into your room Showwed me your thing Why d'you do it, babe? A-getting softer, slow it down Softer, get it down Now show me your thing...yeah Wrap your legs around my neck Wrap your arms around my feet Wrap your hair around my skin Wrap your lips around my cock I'm gonna... It's getting harder It's getting too darn fast It's getting harder Alright! Come on, darling, let's get it on... Whoa, too late! Too late! Too late Too late! Too late! Too late It's...stop...Oh Make me feel alright, babe G-L-O-R-I-A G-L-O-R-I-A Gloria All night All day All right Okay Keep the whole thing going, babe! All right All right Fuck Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah! GLORIA Wersja orginalna: Van Morrison Aranûacja i nowy tekst: The Doors Powiem wam o mej maîej Zaraz przyjdzie tu Zaraz przyjdzie tu Niewesoîa znów Zaraz przyjdzie tu O póînocy tak Poczujë sië lepiej Poczujë sië jak ptak Juû idzie ulicâ Podchodzi pod dom Juû puka do drzwi Juû mi sië ôni Raz, dwa, trzy Wchodú, maleïka Mmmm, juû jest w pokoju... stoi! Hej, jak masz na imië? Ile masz lat? Gdzie chodzisz do szkoîy? No dobra, juû sië trochë znamy Podejdú tu, nic sië nie stanie Zrób dobrze mi! Gloria Gloria Gloria Gloria Gloria Przez caîâ noc! Przez caîy dzieï! Dobrze mi rób! Tego tylko chcë! Królowâ byîaô, a ja bîaznem twym Po szkole, w samochodzie, gdy Wziëîaô mnie do domu, taa Wiem gdzie jest twój dom Tatuô w pracy konaî Mama kupowaîa coô Oto jest twój pokój! Pokazaîaô mi Po co mi w mroku? Widzisz, miëkki jest, musisz zwolniê trochë Miëkki, zwolnij bieg Dobra, teraz mi pokaû... taaa Zaîóû mi nogi na szyjë Poîóû mi rëce na nogi Owiï mnie swymi wîosami Moûesz wziâê w usta, jeôli chcesz Zaraz... Stwardnieje Cholera, chyba za szybko Twardnieje Dobra, no to jedziemy... Hej, za póúno! Za póúno! Za póúno! Za póúno! Za póúno! Za póúno! Juû... Przestaï!... Och Zrób mi dobrze, maîa G-L-O-R-I-A G-L-O-R-I-A Gloria Przez caîâ noc Przez caîy dzieï Dobrze mi rób Tylko tego chcë Nie przestawaj, maîa! Tylko tego chcë Tylko tego chcë Pierdol sië Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaachaach! TEXAS RADIO AND THE BIG BEAT # 2 (Spoken intro) I want to tell you about the Texas Radio and the Big Beat It comes out of the Virginia swamps, cool ans slow With a back beat, narrow and harder to master Some call it heavenly in its brilliance Others, mean and rueful of the Western dream I love the friends I have gathered together on this thin raft We have constructed pyramids in honor of our escaping Well, this is the land where the Pharaoh died Children The river contsins specimens The voices of singing women call us on the far shore And they are saying: Forget the night Live with us in the forest of azure Meager food for souls forgot I'll tell you this... No eternal reward will forgive us now For wasting the dawn And one morning you awoke And the strange sun And opening your door... RADIO TEKSAS I MOCNE UDERZENIE # 2 (Mówiony wstëp) Opowiem ci o Radiu Teksas i mocnym uderzeniu Wywodzi sië z bagien Wirginii, ma wîasny powolny styl I rytm w tle, chwiejny i trudny do opanowania Niektórzy mówiâ, ûe jest niebiaïskie w swojej doskonaîoôci Inni, ûe zîoôliwie i ponuro wtrâca sië w nasz zachodni mit Uwielbiam przyjacióî, którzy zgromadzili sië przy mnie na tej chybotliwej tratwie Zbudowaliômy piramidy na czeôê naszej ucieczki To jest kraj, w którym umarî faraon Dzieci W rzece ûyjâ stworzenia Z dalekiego brzegu woîajâ do nas ôpiewajâce kobiety Krzyczâ: Zapomnijcie noc Zamieszkajcie z nami w lazurowych lasach Kâski dla zapomnianych dusz Powiem ci... Zmarnowaliômy ôwit A tego nie wybaczy nam ûadne niebo Pewnego ranka obudziîeô sië W dziwnym sîonecznym ôwietle I otwierajâc drzwi... SOMEDAY SOON Someday soon, someday soon Familiar freaks will fill your living room Rugs lash out with their lizard tongues, you're not getting young You're not getting young And I hate to remind you but you're going to die And you're going to be needing all of your eyes You'll be all alone when the animals cry All by yourself in the infancy's lie Someday soon, someday soon Television bleeding like a harvest moon Flush the scissors down the hole, you're getting old You're getting old And I hate to remind you but you're going to die And you're going to be needing all of your eyes You'll be all alone when the animals cry All by yourself in the infancy's lie Someday soon, someday soon Someday soon, soneday soon NIEDÎUGO, ZA PARË DNI Niedîugo, za parë dni, niedîugo, za parë dni Kilku znanych szajbusów zîoûy wizytë ci Jaszczurcymi jëzykami wyliûâ ci dywany, mîodsza sië nie staniesz Mîodsza sië nie staniesz Przykro mi to mówiê, ale umrzesz teû Potrzebne ci bëdâ oczy, wszystkie, chyba wiesz Bëdziesz caîkiem sama Gdy zwierzë ryknie znów Bëdziesz caîkiem sama W koîysce snów Niedîugo, za parë dni, niedîugo, za parë dni Telewizor wykrwawi sië jak ksiëûyc Spîucz noûyczki do dziury, starzejesz sië Ponuro starzejesz sië Przykro mi to mówiê, ale umrzesz teû Potrzebne ci bëdâ oczy, wszystkie, chyba wiesz Bëdziesz caîkiem sama Gdy zwierzë ryknie znów Bëdziesz caîkiem sama W koîysce snów Niedîugo, za parë dni, niedîugo, za parë dni Niedîugo, za parë dni, niedîugo, za parë dni :::::::: AMP2/TXT/rock/Type_O_Negative.txt :::::::: TYPE O NEGATIVE Peter Steele - muzyk, który staî sië bezwzglëdnie najbardziej znanâ postaciâ Type O Negative. Jako pierwszy istotny punkt jego kariery muzycznej uznaê moûna datë ukazania sië debiutanckiego albumu formacji Carnivore - hardcore'owo zorientowanego zespoîu, który doczekaî sië statusu formacji kultowej. Faktycznie charakterystycznym, choê postaê Steele'a nie byîa w nim tak wyrazista, jak ma to miejsce dziô. Mimo mocnych tekstów, mimo dosyê szokujâcej otoczki i tego caîego brudu, który pîynâî z muzyki Carnivore nie wykreowaî postaci, którâ moûemy oglâdaê dziô. Co prawda Peter przyznaje, ûe PROGDIR:GFX/rock/typeonegative "Carnivore byî poczâtkiem mojego zaangaûowania w ten zespóî, patrzâc z perspektywy obecnych doôwiadczeï bywaîo czësto przypadkowe...", jednak tak naprawdë to wîaônie Carnivore pchnâî Steele'a w stronë muzyki. Dziô temat reaktywacji zespoîu bardzo czësto goôci w wywiadach, jednak Steele stara sië nie ulegaê tej mani "come - back'ów". "Dziô wszyscy pytajâ mnie o moûliwoôê reaktywacji Carnivore, choê jakiô czas temu byîem skîonny zrobiê to za pieniâdze, to dziô w moim ûyciu sâ o wiele waûniejsze sprawy i nie sâdzë bym chciaî poôwiëcaê czas temu zespoîowi. Nie przekreôlam szans na to, by Carnivore wróciî na jakâô specjalnâ okazjë, lecz dziô nie czas by o tym myôleê..." Tak wiëc, jeôli kiedykolwiek usîyszymy jeszcze o Carnivore, bëdzie to dosyê szczëôliwy zbieg okolicznoôci. Mimo to Peter nie zapomina o tym, jak zaczynaî karierë muzyka. Choêby dlatego, ûe byê moûe to wîaônie uratowaîo go przed tym, co spotkaîo wielu jego znajomych na ulicach Brooklynu. Poza tym, to dziëki Carnivore Steele pierwszy raz byî w centrum uwagi, wywoîujâc skandal w wyniku pewnego nieporozumienia. "Carnivore byî w oczach ludzi zespoîem faszystowskim, poniewaû mieliômy swój symbol, przypominajâcy sfastykë. Moim zdaniem byîo to swobodne porównanie, bowiem bazowaî on bardziej na znaku radiologicznym. Poza tym w jednym z wywiadów, których udzieliîem pewnemu niemieckiemu magazynowi stwierdziîem, ûe Type O Negative jest bardziej popularny niû Adolf Hitler. Byîo to stwierdzenie w duchu tego, które wypowiedziaî kiedyô John Lennon, stwierdzajâc ûe The Beatles jest bardziej popularny niû Jezus Chrystus. Czîowiek, który to interpretowaî, chyba niezbyt dobrze znaî angielski i nie poznaî sië na tym sarkaúmie i stâd caîy skandal z tym faszyzmem. Dziô gdy udzielam wywiadu komuô z Europy, nie staram sië byê zabawny i odpowiadam konkretnie..." W karierze Carnivore pojawiaîy sië takûe bardziej dramatyczne akcenty, które powodowaîy, ûe muzykom zaczëîy deptaê po piëtach prasa i organizacje antyfaszystowskie: "Kiedyô nawet ktoô stwierdziî, ûe podczas jednego z koncertów mieliômy ze sobâ swastykë, pod scenâ stali naziôci i wzajemnie sobie salutowaliômy "sieg hiels". Byliômy obarczeni takâ listâ zarzutów, ûe zaczâîem zastanawiaê sië, czy z tego wyjdziemy..." To, jak mocno Carnivore odcisnâî swe piëtno na jego artystycznych ambicjach moûna zauwaûyê na pierwszych produkcjach Type O Negative, wîâcznie z pîytâ, która staîa sië  dla zespoîu momentem przeîomowym w karierze, czyli "Bloody Kisses". To wîaônie na niej, obok osîawionych hitów pokroju "Christian Woman" czy "Black No. 1" znalazîy sië utwory, jakûe wiele majâce wspólnego z hardcoreowymi korzeniami zespoîu. Wystarczy wspomnieê choêby "Kill All The White People", numer stricte post - punkowy, zupeînie niszczâcy klimat coraz bardziej subtelnych kompozycji. Type O Negative nie stracili na tej pîycie nic ze swej ironizujâcej formy, choêby wspomiany "Kill All..." jest odpowiedziâ na zarzuty kierowane pod adresem zespoîu przez kilku dziennikarzy. "Jakiô dupek stwierdziî, ûe jesteômy faszyzujâcym zespoîem, o ksenofobicznych, rasistowskich poglâdach, co mnie nieúle wkurzyîo. Skoro tak, postanowiîem napisaê utwór, którym udowodniîem, ûe jeôli kogoô naprawdë nienawidzë, to bez wzglëdu na jego przekonania i kolor skóry. "Zabiê wszystkich biaîych" to oczywiôcie ironia w kontekôcie stawianych nam zarzutów..." Jeszcze ciekawsze zdaje sië byê to, ûe Steele nazywa ten utwór bardzo waûnym elementem pîyty, co szczególnie dla tych, dla których Type O Negative zaczâî sië wraz z "October Rust", jest kompletnie niezrozumiaîe. "Bloody Kisses" spinajâcy niczym pomost przeszîoôê i to, co dopiero miaîo nadejôê, wyksztaîcaî powoli nowy wizerunek Petera Steele'a, a takûe nowy smak muzyki Type O Negative. Mocno podszyte religijno - gotycko - erotycznâ atmosferâ kompozycje pokroju "Summer Breeze", "Bloody Kisses", czy wspomnianego "Christian Woman" zdradzajâ nam caîkiem ôwieûe aspiracje, a takûe coraz mocniejsze religijne inklinacje. "Numer "Christian Woman" ma wiele wspólnego z atmosferâ w jakiej dorastaîem. Gdy byîem dzieciakiem, zakazane byîo mówienie o seksie, nikt nie wspominaî o masturbacji. Ludzie mieli tîumiê swe naturalne reakcje, ale jak wiesz jest to niemoûliwe, bowiem one same sië ujawniajâ w przeróûnych postaciach. Utoûsamiîem siebie z tâ nastolatkâ, która idâc spaê patrzy na krzyû, a z jej rëkami dziejâ sië dziwne rzeczy..." Ta niechëê w stosunku do religii staje sië nieodîâcznym atrybutem muzyki i przekazu Steele'a, który nie szczëdzi "sîownych razów"... "Zorganizowane formy religii sâ jakimô koszmarem. Dorastaîem w tym wszystkim i wiem dokîadnie o co chodzi. Takie chrzeôcijaïstwo czy judaizm to kompletnie destrukcyjne instytucje... Choê chrzeôcijaïstwo wydaje mi sië gorsze... To taka masowa psychoza." Oprócz podtekstów budujâcych filozofië Type O Negative, zauwaûyê moûna mocne inspiracje atmosferâ muzyki przeîomu 70 / 80, które stajâ sië kolejnym waûnym elementem stylistyki zespoîu, a Type O Negative wraz z "Bloody Kisses" symbolem ciëûkiej, nastrojowej muzyki, niedoôcignionym wzorem wielu mîodych zespoîów. Steele nie kryje swej fascynacji dokonaniami najwiëkszych, czësto w wywiadach wspominajâc o The Doors, a przede wszystkim o sîawnej czwórce z miasta Mancherster... "The Beatles jest chyba najbardziej genialnym zespoîem wszechczasów. To ich muzyka pierwszy raz podszyta byîa czymô szczególnym, czymô, co czuîo sië w podskórnych emocjach, kiedy wîosy stawaîy ci na caîym ciele. Uwielbiam to, co zrobili, a Paul McCartney swym gîosem i stylem szarpania czterech strun sprawiî, ûe poczuîem, ûe chcë robiê to samo. Gdyby nie The Beatles, byê moûe nigdy nie wyszedîbym z garaûu, gdzie naprawiaîem samochody. Oni dali mi siîë i motywacjë do tego, bym wyraûaî sië jako artysta... Przyznajë, ûe gdy pisaîem materiaî na "October Rust", ukradîem kilka riffów z "Sgt Pepper'a"... Wieûë, ûe Type O Negative to duch The Beatles, odbity w naszych czasach..." Absolutna eksplozja popularnoôci gatunku podniosîa równoczeônie status Type O Negative, a teledysk do "Christian Woman" staî sië bodaj najczëôciej granym klipem metalowym w radzâcej sobie jeszcze z komercyjnoôciâ amerykaïskiej MTV, a Steele i koledzy czëstym goôciem Vanessy Warvick w osîawionym "Headbanger's Ball". Moûe takûe z tego powodu, na premierë "October Rust" przyszîo fanom Type O Negative czekaê tak dîugo. Negatywni grali koncerty na caîym ôwiecie, po za tym w kilku wywiadach Steele stwierdziî, ûe wcale nie ôpieszy im sië do studia. Mimo to w "zaciszu" autobusowej garderoby powstawaîy nowe utwory. Premiera "October Rust" byîa tyle razy odkîadana, ûe czëôê fanów powoli zaczynaîa wâtpiê, czy pîyta w ogóle kiedykolwiek sië ukaûe. W koïcu, któregoô dnia, po blisko trzech latach oczekiwania, album, z "kolczastâ okîadkâ" pojawiî sië w sklepach. Zeledwie tydzieï po premierze staî sië jednâ z najlepiej sprzedajâcych sië pîyt z tego typu muzykâ. Jednak nie tylko o "October Rust" byîo gîoôno. Co prawda Steele przyzwyczaiî wszystkich do swoich obsesji seksualnych typu "...czasem myôlë, ûe mógîbym byê zgwaîcony przez kobietë i to mogîoby byê caîkiem przyjemne...", mimo ûe byî to jakby zabieg czysto promocyjny, to choêby sesja do kobiecego "ôwierszczyka" m.in. w stroju ôw. Mikoîaja przysporzyîa jego osobie jeszcze wiëkszego rozgîosu. Sam album byî najlepszym dowodem na to, ûe erotyzm w formach wspóîczesnej i pogaïskiej to centrum zainteresowaï Steele'a, a poôród posâdzeï o komercjalizacjë stylu Type O Negative pojawiîy sië gîosy uwielbienia dla nowych form. Video do utworu "My Girlfriend's Girlfriend" zataczaîo niebezpiecznie bliskie krëgi wokóî ôcisîych list przebojów, a "Typy" nic nie robili sobie z ataków co bardziej ortodoksyjnych fanów. Steele zdaje sië bawiê zgorszeniem, które narasta wokóî zespoîu z obu stron frontu. "Wiele naszych tekstów moûe nie podobaê sië rodzicom dzieciaków, które przychodzâ na nasze koncerty. Czësto sâ to bowiem chore opowiastki, które powstajâ w moim umyôle pod wpîywem róûnych bodúców. Jak choêby ta, opowiadajâca o dziewczynie spóîkujâcej z Jezusem czy o goôciu, który zamieniaî sië w wilka, gdy uprawiaî oralny seks z kobietâ podczas menstruacji. Zresztâ to nie tylko wyobraúnia..." Gdy wîaôciwie moûna by sâdziê, ûe kolejny album TON stanie sië  jeszcze mocniejszym etosem erotyki, zza oceanu dochodzâ wieôci o tym, ûe Steele chce sië wycofaê. Faktycznie zaô Peter przeûywa naprawdë ciëûkie chwile, w krótkim czasie traci kilku czîonków rodziny, a ômierê ojca doprowadza go do krawëdzi depresji. Przyszîoôê zespoîu wisi na wîosku, do momentu gdy Type O Negative wchodzi do studia, a za kilka miesiëcy ukazuje sië nastëpca "October Rust", czyli album "World Coming Down". Wraz z nim nastëpuje drastyczny zwrot w otoczce, jaka towarzyszy zespoîowi. Tylko jeden utwór z "World Coming Down", a mianowicie "Pyretta Blaze" nosi na sobie piëtno przeszîoôci Type O Negative, caîa reszta to dramatyczna eksploracja duszy Petera - czîowieka. Pojawiajâ sië gîëbokie myôli, Steele przechodzâc przez bodaj najbardziej dramatyczny okres swego ûycia zdobywa sië na coraz bardziej naturalne konkluzje. Jakûe odmienne jest to, co mówi dziô o wartoôci rodziny od sîów, które nagminnie szîy ze sobâ w wywiadach. "Nie sâdzë by rock'n'roll i maîûeïstwo szîy ze sobâ w parze. Kiedy jesteô na trasie, wokóî czyha mnóstwo pokus, którym najczeôciej nie sposób sië oprzeê. Popadam wtedy w wielkâ fascynacjë ciaîem kobiety. A to jest niczym naîóg... Penis staje sië wtedy bardzo niebezpiecznym narzëdziem." Sam dojrzewa nie tylko jako czîowiek, bowiem Type O Negative wraz z "World Coming Down" przestaje byê utoûsamiany z bîyskiem sîawy. Chyba zbyt trudny, zbyt personalny album. Nie kaûdy ma tyle odwagi, by przegryúê sië przez to wydawnictwo. Jego kontynuacjâ jest "The Last Worst Of", album bëdâcy przekrojowym spojrzeniem przez wszystko to, co w Type O Negative najlepsze. Dziëki tej wîaônie pîycie mamy okazjë wysîuchaê "Hey Pete" - numeru bëdâcego pewnego rodzaju pastiszem sîynnego "Hey Joe", najwiëkszych hitów "negatywnych" w stylu "Christian Woman", czy "My Girlfiend's Girlfiend" w nowych wersjach, a takûe byê czynnym obserwatorem metarmofozy "czlowieka fatalnego", jakim jest bez wâtpienia Peter. sUcHy Úródîo: magazyn "Metal Hammer":::::::: AMP2/TXT/rock/Zgon_3.txt :::::::: Zgon 3? Panie dyrektorze wymyôl pan coô! Na poczâtku byîa lista przebojów Marka Niedúwieckiego. W kaûdy piâtek nagrywaîem na kasetowca piosenki, które puszczano w caîoôci. Póúniej sîuchaîem magazynu Brum. Grano w nim muzykë, której teraz nie da sië usîyszeê w ûadnym radio. Jarocin jednak sië skoïczyî. Moda sië zmieniîa. Brum teû próbowano zmieniaê, aû w koïcu caîkiem zdjëto go z anteny. Na szczëôcie ja ciâgle poszerzaîem swoje muzyczne horyzonty. Dziëki mojemu tacie i jego koledze odkryîem, ûe dla dobrej muzyki czas nie istnieje, a koniec lat 60-tych i lata 70-te XX wieku to okres, w którym tak naprawdë wszystko zagrano i nagrano. Ta moja (stopniowo coraz bardziej powaûna) zabawa z klasykami rocka trwa do dziô. W Trójce jest jeszcze audycja Mini Max Piotra Kaczkowskiego. Jednak i ona sië zmieniîa. Czësto, zamiast klasycznej muzyki rockowej sîyszë tam komercyjne "nowoôci". Ostatnio w ogóle nie sîucham juû Trójki, bo po prostu sië nie da. Dobrze, ûe mam bardzo wiele pîyt. Zdaje sië, ûe: "Program Trzeci - radiowa Trójka - umarî. Pogrzeb odbyî sië 7 kwietnia 2002. Na czëstotliwoôciach Programu Trzeciego nadaje teraz swój beîkotliwy program Trujka Twoje Pierwsze Radio." Nie umarîo jednak pokolenie, które wychowaîo sië na Trójce. "W zwiâzku z ciâgle przeprowadzanymi róûnymi metodami badaniami sîuchalnoôci ogîaszamy bojkot tej stacji. Program Trzeci - Najlepszy Eter W Kraju juû nie istnieje i nie godzimy sië na to, ûeby kosztem jego ôwietnoôci i na jego gruzach budowano kiepskie radyjko, które brzmieniem i poziomem merytorycznym nie moûe sië równaê nawet z wieloma maîymi stacjami radiowymi. Nie godzimy sië na to, ûeby obecna dyrekcja Trujki, która osobiôcie dobiîa Program Trzeci, powoîywaîa sië teraz na nas jako sîuchaczy w swoich destrukcyjnych dziaîaniach majâcych na celu zniszczenie polskiej kultury. Nie zgadzamy sië na to, ûeby prezesi, dyrektorzy i kierownicy radia i Trujki mówili, ûe to my wymuszamy zmiany (na przykîad przeniesienie Powtórki z Rozrywki na noc), ûe to my jesteômy tym bezlitosnym rynkiem, który zabiî poziom, styl i kulturë w radiu. Nie zgadzamy sië na to, ûeby twierdzono, ûe jesteômy wieloletnimi i wiernymi sîuchaczami Trujki. Byliômy sîuchaczami TRÓJKI - PROGRAMU TRZECIEGO." Kolejna banda sentymentalnych kretynów - moûe ktoô powiedzieê. Jednak: "Sîuchalnoôê trUjki spada i nie wynosi juû 4,64%, ani 4,48%, ani jak podaje Medialink - 4,30% (paúdzernik 2002). Najnowsze badania sîuchalnoôci (listopad 2002) wskazujâ liczbë 4,29%. Co prawda dziëki kosztownej akcji promocyjnej wzrosîa ona w paúdzierniku o 0,04%, ale trzeba przyznaê, ûe za dyrektora Kaczkowskiego bez reklamy, na którâ prezes Smolar nie dawaî pieniëdzy, sîuchalnoôê byîa wiëksza. Cieszymy sië, ûe nie tylko my wolimy starâ dobrâ Trójkë od tego potworka, który "reformatorzy" zdoîali zrobiê przez ostatnie dwa lata. To przykre, ûe zaprzepaôcili to, czego dokonaî Piotr Kaczkowski. Bo to wîaônie on, wbrew ich kîamliwym zapewnieniom, które sâ oficjalnâ przyczynâ pozbawienia go dyrektorskiej funkcji, zatrzymaî spadek sîuchalnoôci. Trzymamy za sîowo Przewodniczâcego Rady Nadzorczej Andrzeja Dîugosza, który obiecaî, ûe jeôli sîuchalnoôê do koïca roku nie wzroônie, zmieni dyrekcjë i politykë programowâ Trójki." "Wiceprezes PR Eugeniusz Smolar uwaûa tymczasem, ûe zmiany w Trójce sâ konieczne i idâ w dobrym kierunku. - Z ogromnym szacunkiem traktujemy wszelkie protesty, ale programu nie moûna redagowaê pod wpîywem grup nacisku - mówi. - Program III ma grono zwolenników, którzy sâ dla nas bardzo waûni. Musimy go jednak zmieniaê, bo jego sîuchacze coraz bardziej starzejâ sië. Dodaje, ûe kaûdy z czterech programów Polskiego Radia ma trafiaê do swojej grupy odbiorców, a Trójka tradycyjnie nastawiona byîa na mîodych sîuchaczy. - I ich musimy odzyskaê. Wyniki mamy coraz lepsze i mam nadziejë, ûe ta tendencja sië umocni - dodaje Smolar. A naszym zdaniem to typowy przykîad bezczelnoôci pana Smolara. Na skutek zmian, Trójka tylko straciîa mîodych sîuchaczy - gdzie jest wiëc ten sukces?" To PR 3 zawsze kreowaî mody, wyrabiaî gusta, trzymaî pewien przyzwoity poziom. Tymczasem teraz radio to idzie na îatwiznë. Dostosowuje sië do mîodych sîuchaczy. Chce na siîë im sië podlizaê. "To, co zaserwowano sîuchaczom Trójki w nocy z 16 na 17 marca (trzy godziny najbardziej chamskiego disco bez ani jednej zapowiedzi) przeszîo nasze najômielsze oczekiwania. Ûenujâcy disco-dûingiel w Muzycznej Poczcie UKF i bezczelne zagadywanie piosenek w tej audycji jest niczym w porównaniu z trzygodzinnym beîkotem przerywanym syntetycznym gîosem wypowiadajâcym sîowa BE FREE." Tylko, czy jest jeszcze kogo kupowaê? RMF FM i Radio ZET majâ wôród mîodych ludzi swoje grono wielbicieli wywalczone bardzo agresywnâ kampaniâ promocyjnâ. Czy publiczne pieniâdze, z których w duûej mierze utrzymywana jest Trójka majâ byê przeznaczone na tego typu kampanië? Trójka powinna stanowiê alternatywë i na tym budowaê swojâ sîuchalnoôê. Kiedyô na antenie czësto pojawiaî sië jazz, blues, rock, pojawiaîa sië teû muzyka powaûna oraz elektroniczna. Audycje prowadzone byîy przez znawców danego gatunku muzyki, a teraz: "Eugeniusz Smolar robi sîuchaczom na zîoôê - miëdzy innymi organizujâc w Trójce kâcik "klubowe granie" nie wiadomo przez kogo konkretnie przygotowany. Program byî tak tragiczny, ûe jego autor do tej pory sië nie ujawniî - zapewne w obawie przed wôciekîymi sîuchaczami. A wieôê niesie, iû za 3 godziny "klubowego grania" odpowiedzialny jest niejaki Bogdan Fabiaïski. Ewentualne reklamacje prosimy wiëc zgîaszaê do niego: bogdan.fabianski@rdc.pl. A kto odpowiada za nëdzny poziom Muzycznej Poczty UKF? Otóû jeden z dyrektorów staî przez trzy godziny za plecami Piotra Stelmacha i osobiôcie pilnowaî, ûeby nie byîo dobrze. Niezaleûni eksperci zastanawiajâ sië dlaczego. Co powoduje wîadzami Trójki, ûe usuwajâ najlepsze programy i wspaniaîych pracowników, zatrudniajâc na ich miejsce wâtpliwej jakoôci didûejów, z których niektórzy nie majâ karty mikrofonowej, czy teû dyrektorów, z których niektórzy nie majâ wyûszego wyksztaîcenia? Dlaczego wîadze z premedytacjâ i uparcie - wbrew temu co twierdzâ w wywiadach - dâûâ do obniûenia sîuchalnoôci Trójki?" A moûe robiâ to specjalnie? "I niech nikt nie mówi, ûe to nie jest sabotaû. Nikt, kto ma dobre intencje i jest przy zdrowych zmysîach nie dopuôciîby sië takiego programu. Kaûdy szanujâcy sië kierownik muzyczny stacji w takiej sytuacji powinien dla ratowania resztek honoru podaê sië do dymisji. To juû nie jest jakieô proste zabijanie Trójki. To jest zadawanie jej najgorszych cierpieï na naszych oczach. Wstyd i haïba." Kto ma wîadzë ten ma publiczne media: "W skîad zarzâdu Polskiego Radia weszli: Andrzej Siezieniewski (prezes rekomendowany przez SLD) i czterej wiceprezesi: Beata Jaworska kojarzona z SLD, Czesîaw Jermanowski zwiâzany z PSL, Wîodzimierz Syta z Unii Pracy i Tomasz Siemoniak z Platformy Obywatelskiej." Tylko dlaczego sîuchalnoôê Trójki jest taka niska? Jak my bëdziemy agitowaê naród? Panie dyrektorze wymyôl pan coô! Pan Olszaïski rezygnuje, a nowym dyrektorem zostaje Witold Laskowski. "Redakcja muzyczna Trójki ma nowego kierownika muzycznego. Jest nim Marek Niedúwiecki. Jego zastëpcâ jest Paweî Kostrzewa, który zasîynâî ze stwierdzenia, ûe sîuchacze nie sâ od ukîadania programu lecz od sîuchania, a jak im sië nie podoba, to zawsze mogâ zmieniê stacjë." "Ktoô wysoko postawiony w Trójce monitoruje pocztë pracowników Trójki, o czym donoszono nam juû z wielu miejsc i o czym przekonaliômy sië czytajâc kopië jednego z maili bezczelnie wpisanâ przez Trójkowego podglâdacza do Ksiëgi Goôci. Byê moûe miaîa to byê próba zastraszenia nas. Jak gîosi jeden z wpisów do Ksiëgi Goôci, "Podobne, nikczemne metody byîy stosowane za komuny, a szczególnie w stanie wojennym, gdy czytano cudze listy, podsîuchiwano rozmowy telefoniczne i posuwano sië do innych kroków godzâcych w czyjâô prywatnoôê. Szkoda, ûe ci "z góry", a wîaôciwie z bagna, cofajâ sië do tych mrocznych czasów. A czy w ogóle z nich wyszli?" Dlaczego o tym mówimy? Dlatego, ûe nieîadnie jest czytaê cudze listy, nawet jeôli wg jakiegoô ludzkiego prawa ma sië do tego prawo. Brzydko zachowuje sië pracodawca wobec pracowników, jeûeli czyta ich maile nie uprzedziwszy ich o tym. I obrzydliwie, kiedy sîuchacze Trójki nie wiedzâ, ûe ich listy sâ czytane przez osoby trzecie, a nawet naraûone na publicznâ publikacjë. Nie zapominajmy, ûe wiele maili do Trójki ma charakter bardzo intymny, sîuchacze darzâ bowiem to radio wielkim zaufaniem, o czym przekonaê sië moûna sîuchajâc Klubu Trójki czy teû Trójki Pod Ksiëûycem." "...dyrektor Programu Trzeciego ogîosiî w koïcu, ûe Trójka bëdzie miaîa zmienione logo, które zostanie wybrane w konkursie. My mamy juû osiem propozycji (prosimy o przesyîanie kolejnych, dyrekcja na pewno sië ucieszy)..." Tego juû za wiele! "Przedstawiamy zdjëcia z demonstracji, która odbyîa sië 7 kwietnia na ulicach Warszawy." "8 wrzeônia Polskie Radio otworzyîo drzwi przed sîuchaczami. Takûe trUjka wpuszczaîa ich do ôrodka. Oto zdjëcia z imprezy, których telewizja nie zechciaîa pokazaê:" PROGDIR:GFX/rock/3 Sîuchacze Trójki nagrali alternatywnâ wersjë piosenki o karpiu, czyli "Idâ ôwiëta". Dajcie im coô, na odczepnego! "W wyniku licznych protestów ze strony sîuchaczy, dyrekcja publicznej Trójki postanowiîa przywróciê autorski program Manna na antenë." "Wróciîa audycja Wojciecha Manna. Teraz nie jest to juû Manniak NIEDZIELNY, bo nadawany bëdzie o póînocy z wtorku na ôrodë. "Szkoda, ûe nie o 4:00 z niedzieli na poniedziaîek", jak napisaî w zatytuîowanym "KPINA" komentarzu Gatsby." W caîoôê zlepiî SZAMAN Cytaty i zdjëcia pochodzâ ze strony www.tajniak.pl/protest/ i nie sâ uîoûone w sposób chronologiczny. Strona ta to "protest wielbicieli Programu Trzeciego - zmiany w TRÓJCE - nowa ramówka - kolejny szwindel". Znajdziemy tam kilka sîów o proteôcie (Operibus credite et non verbis*): Nie damy sië zwieôê obietnicom bez pokrycia sprawdzimy kaûde sîowo, kaûdy sens jego uûycia uûyjemy swoich wyostrzonych zmysîów i wykoïczymy wszystkich obrzydliwców (Dezerter) "To nie jest protest przeciwko kolejnej zmianie trójkowej ramówki. Nie jest to takûe protest przeciwko dziaîaniom tej i poprzedniej dyrekcji Programu Trzeciego, na którâ zarzâd Polskiego Radia spycha caîâ odpowiedzialnoôê za wszystko, co sië dzieje. Protestujemy przeciwko polityce Wiceprezesa Zarzâdu Polskiego Radia, Eugeniusza Smolara. To on dâûy do przeksztaîcenia Trójki w jednâ z wielu komercyjnych rozgîoôni stawiajâc sobie za wzór takowe stacje w stanie sprzed dziesiëciu lat." "Nie protestujemy przeciwko zmianom jako takim. Mamy ôwiadomoôê, ûe w przyrodzie jest ciâgîy ruch i wszystko musi ewoluowaê. Protestujemy jednak przeciwko zmianom na gorsze. Przeciwko ôwiadomej destrukcji, ôwiadomemu niszczeniu publicznego dobra, którego utrzymanie kosztuje nas - podatników, abonentów." "Radio publiczne peîni misjë kulturalnâ i oôwiatowâ. Nie moûe sîuûyê celom komercyjnym. Dopîacanie do czegoô, czego gîównym celem miaîoby byê, jak chce wiceprezes Smolar i jego ludzie, zarabianie pieniëdzy, byîoby wyrzucaniem publicznych pieniëdzy w bîoto. Tymczasem wiceprezes Smolar odmawia mediom komercyjnym krytykowania instytucji abonamentu. W takim razie my odmawiamy mu porzucania instytucji misyjnoôci radia publicznego, której wbrew swoim sîowom wypiera sië dajâc temu dowód kaûdâ swojâ decyzjâ dotyczâcâ Programu Trzeciego Polskiego Radia." Na stronie moûna zîoûyê podpis pod nastëpujâco sformuîowanym tekstem, który zostaje przesîany do Polskiego Radia: "Niniejszym, my wszyscy niûej podpisani, oficjalnie protestujemy przeciwko podejrzanej, nieprzyjemnej, paskudnej i ômierdzâcej sprawie wprowadzania coraz to kolejnych zmian w TRZECIM PROGRAMIE POLSKIEGO RADIA, które, jak wiadomo, jest radiem publicznym, czyli utrzymujâcym sië z abonamentu, który jesteômy zobowiâzani pîaciê. Protestujemy przeciw ciâgîemu skracaniu i wyrzucaniu audycji kulturalnych (TRZY Kwadranse Jazzu, Ksiâûka Tygodnia) i zastëpowaniu ich coraz to bardziej gîupkowatymi programikami o niczym. Protestujemy przeciwko ciâgîemu skracaniu i wyrzucaniu róûnych audycji muzycznych tak alternatywnych, jak i powaûnych, a wkîadaniu w ich miejsce tych "JEDYNIE SÎUSZNYCH". Protestujemy przeciwko ciâgîemu ujednolicaniu programu Trójki, której siîâ do tej pory byîa róûnorodnoôê i obecnoôê audycji elitarnych i wyszukanych (radio publiczne). Protestujemy przeciwko próbie zrównania Trójki z innymi radiami komercyjnymi, z którymi przecieû Trójka na polu komercji ôcigaê sië nie moûe, a próby jej komercjalizacji sâ tylko ûenadâ prowadzâcâ do straty kolejnych wieloletnich sîuchaczy, którzy jeôliby tylko komercji chcieli, juû dawno sîuchaliby RMF-u czy Radia Zet. Protestujemy przeciwko pozbywaniu sië wielu wspaniaîych redaktorów, którym Trójka wiele zawdziëcza, a których nowa dyrekcja, która pracuje w tym radiu raptem od kilku lat, ma gdzieô. Protestujemy przeciwko próbom uciszania nas sîowami, ûebyômy nie protestowali zanim nie zobaczymy co z tych wszystkich zmian wyniknie, poniewaû juû od dawna widzimy, ûe wynika z nich ciâgîy i gwaîtowny spadek poziomu artystycznego i kulturalnego w Trójce przy jednoczesnym wzroôcie papki z jednej strony i narzucania przez kilka jednostek wîasnej wizji kultury i sztuki z drugiej." Protest popiera m.in. Wielka Orkiestra Ôwiâtecznej Pomocy. Ogranizatorzy protestu odnieôli juû pierwszy sukces - Eugeniusza Smolara odsuniëto od zarzâdu Polskiego Radia. * Wierzcie uczynkom, a nie sîowom.:::::::: AMP2/TXT/Wstepniak.txt :::::::: Planeta Amiga przetrwa wszystko Szymon Tomzik Amigë mam od 1992 roku. Nigdy nie miaîem innego komputera i prawdopodobnie nie bëdë miaî. No moûe Pegasosa, ale to przecieû teû Amiga (nie wykluczam zakupu Amigi One, nie jestem jeszcze zdecydowany, na razie obserwujë [czyt. brak kasy :-)]). Najbardziej brakuje mi teraz polskiej amigowej gazety. Najlepiej by byîo gdyby odrodziî sië MA (marzenia :-)). Byîem zawsze fanem tego pisma i tekstów Pampucha. Czytaîem go od deski do deski i tak chyba zaczëîa sië moja zabawa w dziennikarstwo. A pomysî maga o piîce noûnej zrodziî sië w gîowie niejakiego GREG'a. On jednak teraz próbuje wydawaê innego zina, a ja dalej walczë z AMP. Szkoda mi bowiem dobrych pomysîów - w dzisiejszych czasach wielu ludzi z zadziwiajâcâ îatwoôciâ wyrzuca dobre pomysîy do kosza, przekreôla je. Takim dobrym pomysîem na pewno jest teû Amiga i dalszy jej rozwój. Niektórzy jednak nie wytrzymujâ presji otoczenia i poddajâ sië. Tak byîo z pierwszym (MAC) i drugim programistâ AMP. Bardzo trudno jest wydawaê maga, gdy ôrodowisko, dla którego sië go robi jest coraz mniej liczne. Nie napîywajâ teksty, votki, ale teû nie ma gdzie zwerbowaê grafika i muzyka. Dlatego to tak dîugo trwaîo. Ale w koïcu udaîo sië! Kolejny krok do przodu zostaî wykonany. Póîtorej roku po ukazaniu sië "jedynki", AMP#2 ujrzaî ôwiatîo dzienne. Jak widzicie wyglâda on zupeînie inaczej. Bez problemu uruchamia sië na kartach graficznych, sâ cztery moduîy wielokanaîowe do wyboru i jest wiëcej tekstów. Nowy programista (Roman Grygier - Gucio) nie zawiódî i wykonaî kawaî dobrej roboty, za co naleûâ sië mu duûe podziëkowania! W magu pojawiîy sië nowe dziaîy, ale od Was drodzy czytelnicy zaleûy, czy bëdâ one dalej istniaîy. Zostaîy utworzone z tekstów, które pierwotnie miaîy pojawiê sië w magu OFF grupy Energy. Nigdy on jednak sië nie ukazaî. Osobiôcie mam chëci i wiedzë, aby rozwijaê rubrykë "ROCK". Jeûeli uda sië jâ zatrzymaê na dîuûej, to byê moûe warto bëdzie powróciê do pomysîu z poczâtków AMP'a, a mianowicie do dwojakiego odczytywania skrótu AMP - Amigowski Magazyn Piîkarski lub Amiga Muzyka Piîka (nie tylko noûna?). Co o tym myôlicie? Niektóre teksty w magu straciîy juû na swej aktualnoôci (np. wywiad z firmâ eFUNZINe, który zostaî przeprowadzony na dîugo przed zaangaûowaniem sië jej w promowanie Pegasosa w Polsce). W AMP#2 nie ma chartsów. Ankiet otrzymaliômy bowiem aû 7 (patrz katalog BONUS). Ktoô moûe zapytaê, czy warto wydawaê maga dla takiej garstki osób. Tak, warto! Dla mnie bowiem praca nad czymô takim jak AMP to przede wszystkim znakomita zabawa (lepsza od mordowania kolejnego goôcia w Qwaku) i tak naprawdë nie ma znaczenia ile osób AMP czyta. Jakiô ôlad po sobie zostawiê teû trzeba. :-) Przy okazji wiele moûna sië nauczyê i poznaê moûna wielu ludzi. Albert Camus powiedziaî: "Piîka noûna to nie jest sprawa ûycia i ômierci, to o wiele bardziej waûna sprawa". A ja do tego dodam, ûe: "Równieû Amiga to nie jest sprawa ûycia i ômierci, to o wiele bardziej waûna sprawa". Poza tym, aû tak úle znowu nie jest. Wielu ludzi ma jeszcze Amigi, a niektórzy kupili juû Pegasosa lub Amigë One. Ale czy Pegasos i Amiga One zdoîajâ zatrzymaê eksodus resztek uûytkowników Amigi na jedynie sîusznâ platformë? Moim zdaniem to bëdzie zaleûaîo przede wszystkim od iloôci nowego oprogramowania (w tym i od iloôci nowych magazynów dyskowych :-)). Niestety eksodus ten wspierajâ takie rozwiâzania jak Amithlon i UAE. Mam jednak nadziejë (posiadajâc 68040), ûe nowe oprogramowanie bëdzie ukazywaîo sië za niedîugo tylko w wersji PPC (w tym nasz mag!). I to przechyli szalë na stronë dalszego rozwoju Amigi, a nie na stronë wspominkowej zabawy w Amigë. "Byê moûe to kolejne zawirowanie spowoduje kolejny odpîyw ludzi od Amigi. Sâdzë jednak, ûe zmuszeni do sprzedaûy Amisi (po to aby daê sië porwaê jedynie sîusznej niebieskiej fali) zostanâ tym razem amiganci z przypadku. Ci, którzy Amigë naprawdë kochajâ zostanâ przy niej. I tak naprawdë nie jest waûne to, czy bëdzie to linia rozwojowa proponowana przez Gateway (teraz Amiga One - SZAMAN) czy teû przez phase5 wraz z Haage&Partner (teraz Pagasos - SZAMAN). Bez znaczenia teû jest procesor w jaki wyposaûona bëdzie nowa mityczna Amiga. Waûne jest to, ûe Amiga jest komputerem kultowym i ûe tak wspaniaîych ludzi, którzy przy niej trwajâ i trwaê bëdâ nie dorobiîa sië ûadna inna platforma sprzëtowa. [...] Planeta Amiga przetrwa wszystko." - Marek Pampuch (MA 11/98, str. 58)