İlk gün websitesinden  aldığım adresi  bulma telaşı ile  başladı. Tarifteki  bir
kritik noktayı başta şaşırsamda  biraz yürüyüş ve  biraz gecikmeden sonra  parti
alanına varabildim.  Üniversite  kampüsünde  parti  alanını  ararken  oy.org'dan
doganbir'e rastlamışım  sanırım.  İkimiz beraber  bulduk  ama ortama  daha  yeni
gelmiştim ve  üzerimdeki yabancılık  hissini  atamamıştım. Adamla  doğru  düzgün
tek kelime bile etmedim. Hatta onun o olduğunu bile o gece o gittikten  çok  ama
çok sonra  öğrendim.  Bu  da  ne  demekmiş.  Böyle  sosyalleştiğimiz  ortamlarda
yabancılık hissinin  bizi elegeçirmesine  izin vermeyeceğiz.  Sonuçta o  ortamda
bulunan herhangi  biri  ile  hayatımın  başka bir  evresinde,  başka  bir  yerde
tanışsam büyük  ihtimalle  arkadaş olurdum  zaten.  Neyse partiye  dönelim.  İlk
geldiğimde hala  gelmeyenler falan  vardı.  Parti mekanı  toparlanıyordu,  bende
boş boş  gezindim  etrafta ve  birileri  ile kaynaşığ  muhabbete  daldım.  Ortam
süperdi. Kafamı nereye çevirsem  bir Amiga bir  Commoder hatta Atari  çıkıyordu.
Tek üzüntüm  eli boş  gelmiş  olmamdı. Neyse  efenim  işte böyle  böyle  partiye
giriş yaptık.

Zaman  aktıkça  insanlar  akmaya  başlamıştı  partiye.  Bronx  ekibinin   gelişi
gürültülü olmuştu.  Açıkcası  onları  tanımıyordum  (yüzleri  tanıdık  geliyordu
gerçi) ama  parti  mekanına  geldiklerinde  milletin  çıkardığı  seslerden  (ooo
selam baba  vb.  selamlama  çığlıkları diyebiliriz.  :))  bu  adamların  önemli,
sevilen adamlar  olduğunu  anladım.  Bilmiyordum tabii  o  zaman  bombadan  bile
gürültülü olduklarını :).

Neyse  efenim  bronx'tu  resident'ti  crescent'ti  ascreaus'tu  (galiba   yanlış
yazdım)  geldikçe ortam  renklenmeye ve gürültülü bir  hal almaya başladı.  Vigo
geldiği gibi demo sergilemeye  başladı. Şöyle bir baktım  ama benim ilgim  başka
yerlerdeydi  (gerçi  neyle  ilgileniyodum   o  sırada  hatırlamıyorum,   belkide
kalabalık  yüzünden  izleyecek  yer  bulamamışımdır  o  da  olabilir  yani   :))
crescent c64 ile müzik yayınına başladı anında. Bir yandan Vigo, bir  yandan  da
crescent bizi sid'e boğdu  :).

Bende o  sıralarda boş  oturmaktan  sıkılmış ama  "ulan  şimdi başlasam  on  the
fly'a ama  ne  yapacam ki?"  diye  kendi kendime  tartışıp  duruyordum.  Sonunda
iyice gaza geldim yada sıkıldım ve başladım dev-cpp+sdl'i  download'a.  Bağlantı
hızlıydı anında indiler ve başladım programlamaya.
 
En iyi bildiğim şey oyun yapmaktı ve ne yapacağımı biliyordum. Partiden  1-2  ay
önce şans  eseri  Mazzembly diye  bir  roguelike ile  karşılaşmıştım.  Bir  demo
grubu Assembly demo  partisi ile dalga  geçmek ve protesto  etmek için  yapmıştı
bu oyunu. Neyse efenim  gördüğünüz gibi konuyu çaldım  ve kodu yazdım. Ama  oyun
için bir  isim  gerekiyordu  ama  aklıma birşey  gelmiyordu.  Tam  da  o  sırada
crescent c64'te show must  go on'u çalıyordu. Ve  isim bulundu. Bayılıyorum  yaw
şu Queen'e.  Freddy  Mercuy  (cinsel  tercihi  ne  olursa  olsun)  muhteşem  bir
müzisyendi. Yazık oldu genç yaşta ölmesi.

Bu  arada   söyleşilerden   bahsetmeyi  unuttum.   İlk   önce  D4D   Design   ve
geliştirdikleri   Gazogen ile  bir  sunum ve  ardındanda bir  söyleşi  yaptılar.
Eğlenceliydi  açıkcası.     Adamlar   zevkle  iş   çıkarıyorlar.  Güzel   sistem
geliştirmişler. İşin tek kötü  yanı müşteri kitleleri  pop gençliği. Asla  sahip
olmak istemeyeceğim  bir  müşteri kitlesi  ama  iyi para  kazandıran  bir  kitle
itiraf etmeliyim :). Yani o kitleye satabileceğin çok ama çok fazla şey var.

Ogan Kandemiroğlu'nun söyleşisine  gelirsek, bir miktar  Mevlüt Dinç tadı  aldım
açıkcası. Haklı  bir gaz  vardı  ortada. Sonuçta  döneminde birçok  sağlam  oyun
projesinde çalışmış bir   adam. Ve şimdi Türkiyede  oyun yapıyor. Yeni  oyunları
için şunu  söyleyebilirim  ki  görsel olarak  iyiler  ama  kullandıkları  sistem
biraz amatörce geldi  bana. Yani  GameMaker en fazla   hobi  oyunlar için  uygun
gibime geliyor.  Ne  bileyim  ben  kod yazarken  bir  başkasının  sürükle  bırak
yapmasını sevmiyorum  belkide  :).  Türkiyedeki  firması  ile  öncedende  birkaç
eğitim yazılımı  geliştirmiş  sanırım.  Şu  sıralarda  yaptığı  oyunlarda  genel
olarak   edutainment    kapsamına   girebilir.    Şu   Kurtarma    helikopterini
kullandığımız oyun biraz ilgimi çekti. Ama uzun vade de iyi  midir  bilemiyorum.
Şimdi düşününce görevler  farklı farklı ama  yaptığımız şey hep  aynı. Ufak  bir
oyun olarak yinede iyi.  Ama Cumhuriyet oyunu  için aynı şeyi  söyleyemeyeceğim.
Belki arkadaşlarla  oynamak için  o  kadarda kötü  olmayabilir ama  tek  kişilik
modda neyin nesi?  Yani işin mücadelesi  nerede?? Çok kişilik  modda bile  bence
oyuncunun ilgisini  çekebilecek yeterlilikte  bir mücadele,  bir challenge  yok.
Ama  hakkını  vermeliyim  oyunun  grafikleri  vs.  süper.  Açıkcası  kendisinden
aldığım tek gaz, bunlar satılacak seviyede ise benim yaptığım  oyunlarında  para
etmesi gerektiği idi ama grafiker yok. Neyse girmeyelim bu konuya.

Birde oyun  turnuvası oldu.  3 oyunun  turnuvası vardı.  Emiliyn Hughes  Soccer,
Kick  Off   ve  Lotus.   Lotus  haricindekilere   katıldım.  Aslında   katılmayı
düşünmüyordum ama baktım katılımcı  sayısında açık var  katılayım en azından  bu
efsane  oyunlarıda  oynamış  olurum  dedim,  iyide  ettim.  Burdan   diğerlerine
sesleniyorum: "Babalar, niye katılmıyosunuz? Ne olacak yani  unutmuşsanız?  Amaç
eğlenmek değil mi?". Turnuvalarda  ilk maçımda kaybettim  ikisinde de. Ama  Kick
Off'ta biraz  direnebildim. En  azından maç  penaltılara kaldı  ve 5  penaltıdan
sonra yenildim :).

Gece uykusuz,  bol  geyik  ve  kod  ile geçti  ve  oyunumu  bitirdim.  Bu  arada
Spritus'a teşekkürler. Onun gazı ile Turbo'dan oyunum için  grafikeri  yapmasını
istedim. O da sağolsun,  kırmadı, şirin şirin scener'lar  çizdi bana :).  Ayrıca
spritus oyuna bir  müzik eklemem konusunda  da çok yardımcı oldu.  O olmada  çok
boktan bir oyun olacaktı. Sağol Spritus :).

İkinci  güne   biz  erken   başlamıştık.  Malum   hiç  uyumayınca   güne   erken
başlayabiliyorsun :). Ama  diğerlerinin gelmesi biraz  vakit aldı. Saat  10:00'a
kadar oyundaki  birkaç  hatayı düzelttim.  Daha  sonra ise  heyecanla  compoları
beklemeye başladım. AmigaOS4'ün  sunumu sağolsun zaman  kolay geçecekti.  Öylede
oldu, beklediğim gibi olmadıysada. En ön sırada olmama rağmen yarım  saat  sonra
sızmışım, bi  halt  öğrenemedim  OS4  hakkında :).  Sonrada  bakkada  ile  biraz
konuştum bu konuda. O olmuş dedi bende iyi dedim :).

Günün bir diğer olayı ise Tesla'nın her makinada çalışan ama  compo  makinasında
çalışmayan oyunu  oldu.  Anlaşılan o  ki  Java'nın "write  once,  run  anywhere"
iddiası pratikte her zaman işlemiyor. Tabii Bill Gates godoşunada  bu  sorundaki
katkılarından kolay  teşekkürlerimizi yolluyoruz  :).  Bu sorun  yüzünden  Tesla
oyun kategorisinde yarışamadı ama wild'a girebildi.

Compo'lar  başladı  sonra.  Geçtik  yerlerimize  ve  izlemeye  başladık.   Hepsi
birbirinden  güzeldi.  Salonda  herkesin   haklı  gururu  yüzlerine   bakmadanda
kolayca hissediliyordu. O ortamda bulunmak çok zevkliydi :). Oylamada  zor  oldu
haliyle. Geriye sonuçları beklemek kaldı.

Parti bittikten  sonrada  mekanda  takılacaktım  ama  arkadaşım  ilede  buluşmak
istiyordum hazır istanbula  gelmişken onu görmemek  olmazdı. Alelacele  ayrıldım
parti   mekanından.    Ve   böylece    bir   parti    macerasıda   sona    erdi.
[b]Ragnor/Manyetiq[/b] 