Bir sene öncesi  yada sonrası  olabilir belki ama  yanılmıyorsam bilgisayar  ile
tanışmam 1985 senesindeydi. İlk kişisel bilgisayarım olan Atari 800 XL'e   sahip
olmuştum daha  doğrusu  abimle  beraber  olmuştuk.  Bu  sahipliğinde  garip  bir
hikayesi var aslında.  Bir aksam  babam bizi(abimi  ve beni)  arıyor önce  annem
konuşuyor babamla ardından  bize veriyor  babanız sizle  konuşmak istiyor  diye.
Şaşırıyoruz çünkü babam  telefonla çok  konuşmasını seven  biri değildir.  Babam
bize oğlum gelirken  size hediye  ne alayım  diye soruyor?Tabi  ki soruyu  soran
baba olunca limit de  olmuyor. Ben o  zaman 4 yaşındayım  hangi akla hizmet  bir
belgeselden mi  esinlendim,seyrettiğim  bir  çizgi  filmden  mi  özendim  bilmem
babamdan kocaman bir panda istiyorum,abimse benim anlamadığım bir  şekilde  baba
bize "atari"  al  diyor. Telefon  kapanıyor  heyecanlı bir  bekleyişin  ardından
babam aksam  eve geliyor  ve  elinde gerçekten  istediklerimiz var.  O  zamanlar
boyum küçük  olduğundan standarttan  biraz büyük  bir pelüş  bebek bana  kocaman
geliyordu ve bana göre kocaman bebekle uzun bi sure ilgilenmiştim. Bu  arada  da
abim gelen atariyi acıyor. Model 800XL. Yanında bir de oyun  vermişler.  Bırakın
ingilizceyi o zamanlar daha  okuma yazmamız bile yok  ama hangi ustun  yetenekle
olduysa oyun yüklemesini  çözebilmiştik. İlk  oyunumuz Pac-Man  türevi bir  oyun
gerçek adini bilmiyorum ama uzun  bi sure bizim için  o oyunun adi "Seker"  yada
"Hap-Hap" olarak  kaldı. Bizde  uzun sure  o oyunlarda  kaldık. Bir  sene  sonra
hatırlayamadığım yada o zamanlar algılayamadığım bazı sebeplerden  dolayı  Atari
800XL'imiz ortadan kayboldu. Büyük bir üzüntü olmuştu bizim için, sanırım  babam
bu  üzüntümüze  dayanamamış  bir   arkadaşından  ödünç  Commodore  64   almıştı.
Yaklaşık  bir  iki  ay  bizde   kaldıktan  sonra  geri  gitmişti  ama   800XL'in
gidisinden daha  kotuydu çünkü  nerdeyse  salya sümük  ağladığımı  hatırlıyorum.
Sonra da  uzun  sure  bir  bekleyiş  başladı.  1987'nin  sonunda  C64C  modelini
almıştık. Artık  tamamen  bize  aitti  geri gitmeyecekti.  Bir  çocuk  başka  ne
isterdi ki. Yeni serüven başlamıştı. . .

Yaklaşık bir  sene boyunca  eski  oyunlar oynandı,commodore'suz  gecen  yılların
acısı çıkarıldı sanki.  Bir senenin  ardından yani oyun  arayışları başladı.  Bu
arayışlar bizi  Beşiktaş Bilgisayar'a  doğru  itti,ardından da  "64ler"  dergisi
ile  tanıştık.  Bir  sure  sonra  zamanımızın  çoğunun  Beşiktaş   Bilgisayar'da
geçmeye başladığını farkettik ama  bir eksik vardı. Su  oyun var mı  dediğimizde
aldığımız cevapların  çoğu "O  oyun kasete  olmaz" idi.  Kasete olmaz  ise  neye
olur  gibi  aptal  bi  soru   gelirdi  aklımıza.  Bize  sorarsan  Commodore   64
klavye,dataset (ki o zamanlar  biz buna teyp  derdik) ve  joystick'den ibaretti.
Kısa bir araştırmadan sonra öğrendik ki commodore için disket ve  disket  sürücü
denen birşey var.  Uzun sure  disket sürücü  edinmek için  para biriktirdik  ama
tabiki yetmedi ve o anda kurtarıcımız biricik dayımız bir aksam  elinde  1541-II
disket  sürücü   ile   kapıdan   içeri   girdi.   sanırım   hayatımda   en   çok
heyecanlandığım anlardan biriydi. artık o oyun yok bu oyun yok  gibi  sözcükleri
duymiycaktık ,bütün oyunlar bizimdi.  Bir açıdan da  baktığımda belki de  scener
olma çabalarımın  2005 yılına  kadar hala  devam etmesinin  ana nedeniydi  oyun.
Farkındaysanız ilk bilgisayarımı  edinişimden itibaren yaklaşık  5-6 sene  geçti
ama hala  bilgisayar ile  oyun yükleme  dışında bir  şey yapmış  değildim.  Bazı
zamanlarda kullanıcı  kitaplarındaki  hazır  programları  yapar  ve  waow  süper
derdik ama  bundan  ibaretti.  Bazı  introları  ve  bazı  isimleri  hayal  meyal
hatırlamaktayım TRSI  ve  Zombie  Boys  gibi  nedense  Bronx  kalmamış  aklımda.
Zıplayan topları ve  gecen yazıları  görüyordum ve  imreniyordum ama  yazılardan
bir kelime  bile anlamıyordum.  Bi sure  sonra eee  gene bakıcam  bakıcam  bişey
anlamicam dürtüsü  ile oyunun  ana  ekranına kadar  space tuşuna  basmak refleks
olmuştu. Alışkanlıklar  insana  zarar  verir derlerdi  inanmazdım  space  tuşuna
basma  alışkanlığı  belki  sonunda  Türkçesi  yazan  yada  direkt  Türkçe   olan
introları kaçırmama  bişeyler  öğrenebileceğim insanlara  ulaşmama  engel  oldu.
Geçen zaman  içerisinde bebeklikten  çıkıp çocuk-genç  arası garip  bir  safhaya
geçtik. Oyunlar  hala zevkliydi  ama Commodore  ile başka  ne yapılabilirdi.  Bu
araştırmalar   kısa   surede    disket   kopyalama   programlarını    kullanmayı
öğrenmeyi, disketlere  format    atıp   yeniden    kullanabilmeyi,koala    paint
programını,ismini su an  hatırlayamadığım müzik programlarını  ve hızlı  yükleme
kartuşlarını bize  getirdi. Bunlar  iyice karıştırıldı  ama asil  sorun  bunları
bir araya getirmekti.  Nasıl oluyor  da o introlar  ve oyunlar  yapılabiliyordu.
Bu arada  yaptığım  sayısız  ve  saçma  başarısız  deneme  vardır  ki  bunlardan
bazıları saçmalama  derecesine  varmış  bilgisayarımın  benim  düz  yazı  olarak
yazdıklarımı algılayıp  bu isteklerden  bana  bir oyun  derleyeceğini  düşünmeme
sebep olmuştur. Zaman  commodore'un ve  benim aleyhime  isliyordu eskiden  belki
günde beş oyun  çıkarken simdi 5gunde  bir oyun çıkıyordu. Bu  donemde de  artık
oyun almak yerine  değiştirmeyi akil etmeye  başlamıştık. İlk acemice  kopyalama
partilerimizi  de  o  zamanlar  yapmıştık.  2-3  arkadaş  toplanır  birbirimizde
olmayan oyunları-programları  kopyalardık. Bir  buluşma sırasında  Erkan  isimli
bir arkadaşım  cebinden  ActionReplay  diye mavi  bir  kartuş  çıkardı.  Şimdiye
kadar gördüğüm  kartuşlar ya  hızlı yükleme  içindi ya  da oyundu.  Bu  kartuşun
neler yapabileceğini bilmiyordum. Allahtan Erkan arkadaşımız da  çok  bilmiyordu
ki  kartuşu  kendisinden  uzun  bir  sure  ödünç  alabilmiştim.  Serüven   devam
ediyordu. . . . 

Kartuş bize  ilk  scener  aktivitelerinin  ki biz  o  zaman  scener,scene  nedir
bilmiyordum. Aklımdaki  tek  şey  bir  oyunun  başında  ismim  geçen  bir  intro
hazırlamaktı. Kartuşun üzerinde iki  adet kırmızı küçük  bu ton vardı.  Bunların
ne ise yaradığını  az çok  deneme yanılma yöntemiyle  öğrenmiştim. O  zamanlarki
deyimimizle bize  oyunun kodunu  veriyordu. Ama  nasıl bir  dilde veriyordu  onu
tam hatırlamıyorum. Bu  şekilde oyunu kırdığımız  zaman(biz nedense buna  kırmak
diyorduk) oyun  içinde  gecen  yazıları  bulabiliyorduk  ve  oyunun  istediğimiz
yerine atlayabiliyorduk.  Hemen  kod  araklama  oyun  değiştirme  çalışmalarımız
başladı.  Oyunların  içindeki  yazıları  değiştiriyorduk  ama  bir  türlü  bizim
yazdığımız yazılar gözükmüyordu.  Bir şeyleri yanlış  yapıyorduk ama  neyi(kaldı
ki sene 2005 olmasına rağmen hala neyi yanlış yaptığımızı  bulabilmiş  değilim).
Bir çok başarısız deneme  sonucunda tam artık bu  kartuşdan bi şey olmaz  derken
keşfettiğimiz birkaç  programla  beraber  koala paintte  çizdiğimiz  bir  resmin
altından yazı geçirmeyi başarmıştık.  Tam bunun üstüne müzik  ekleme ve bunu  da
oyunun basına  koyma çalışmaları  yapıyordum ki  kartuş sahibine  geri döndü  ve
sene 1991-1992-1993  geçişi idi.  Artık Beşiktaş  bilgisayardan elimiz  hep  bos
dönmeye başlamıştık. Artık  commodore için  tek tük  oyun çıkıyor,64ler  dergisi
son nefesini  veriyordu. Commodore  kutusuna  kaldırıldı. ve  dolabın  üstündeki
yerini aldı. Uzun sure bilgisayarsız kaldık. Ara ara commodore'u  çıkartıp  gene
bikaç oyun oynuyor bikaç  grafik çizmeye çalışıyorduk  ama nafile. 95  senesinde
Escort ile PC kervanına katildik. Commodore'dan gelen alışkanlıktan  olsa  gerek
ilk denediğimiz  şey oyunlardı  tabiki.  Ardından 1996-1997  senesinde  İnternet
paketleriyle tanıştık.    Bu  tanışmayı şaşalı  bir  törenle  birleştirmek  için
kutusunda   sakladığımız   C64'umuzu,disket   sürücümüzü,bütün    disketlerimizi
elimizde C64  ile  ilgili ne  varsa  bi  güzel götürüp  çöpe  atmıştık  Herkesin
interneti bilgi  için kullanacağımızı  sandığı  bir dönemde  ödediğimiz  telefon
faturaları genelde IRC  deki chat  odaları(bunlar bilgi  paylaşımlı hat  odaları
değildi geyik saçma sapan  chat odalarıydı) yüzündendi.  PC'ye girişimizi de  bu
şekilde  harcamıştık.  .  Basit  bir  masaüstü  kullanıcısından  başka  bir  şey
değildi o  anda konumumuz.  Seneler seneleri  kovaladı tabiki  bilgisayarda  3-5
bir  şey  öğrendik   ama  elle   tutulur  parmakla   gösterilecek  bir   gelişme
kaydedemedim. 2000  senesinde  bilgisayarla  hiç  bir  şey  yapamamanın  verdiği
eziklikle  isi  birazda  inada  bindirerek  Bilgisayar  Programcılığı   bölümüne
kaydoldum. 2  sene boyunca  programcılıkta  tek öğrenebildiğim  klasik  kalıplar
oldu IF  THEN  gibi  şartlı  kodlar,karar  mekanizmaları,girdi  çıktı  süreçleri
basit algoritmalar.  Hocam ekrana  ne  zaman bir  şey basıcaz  sorusuna  aldığım
yanıtta  burada  programcılığın  temelini  öğreniceksiniz  bunlarla  istediğiniz
herşeyi yapabilirsiniz.  Burdan bunu   söyleyen  hocamı da  saygı ile  anıyorum.
2002 yılında bilgisayar  programcılığı bölümünden x  sayıda öğrencinin y  sayıda
dersten aldığı  notların ortalamasını,hangi  dersten geçip  kaldığını yazan  bir
program(cık) yapacak  şekilde mezun  oldum.  Hayaller yerlerde  tatminler  sıfır
scene isteğini(hala adinin ne oldugunu bilmiyorum o senelerde)  nerdeyse  bitmiş
okuldan mezun  olduk ve  hayat  kavgası başladı.  Serüven nerdeyse  mutsuz  sona
ulaşmak üzere. . . 

2004 senesine  kadar  IT  sektöründe  kendime yer  edinmeye  çalıştım  ki  o  da
olmadı. Belki mezun olduktan  sonra biri beni  yanına alır programcılık  üzerine
geliştirir,bişeyler  öğretir   diye  bekledim   ama  en   iyi  ihtimalle   çağrı
merkezlerinde yer bulabildim  kendime. Uzun bi  süre bilgisayar ve  programcılık
adına hiçbirşey  yapmadım.  2004 senesinde  çok  alakasız bir  müzik  forumundan
AmigaOne ile ilgili  bir yazı  gördüm. Bu  yazı ile  ilgili araştırmalarım  beni
Türkiyedeki Commodore  Amiga kullanıcılarının  sitelerine formlarına  ulaştırdı.
Ardından eskileri yad etmek  için A500 ve C64  aldık. Serüvenin taaaa en  basına
gittik ulan  ben  bi  zamanlar  bireyler yapmaya  çalışıyordum  bu  alette  hala
yapamadım ama  bu  saatten sona  da  yapılır mı  soruları  aklimizi  tırmalarken
birçok yerden birçok doğru  yanlış bilgi edindik.  Sonunda da Türkiyedeki  aktif
scenerların forumuna ulaştım.  Sene 2005  scene'de ilk  aktivitem 7D5  partisine
katılmak oldu. Şu  anda o aktiviteden  ve Skate'den de almış  olduğum gazla  C64
için bir taraftan ASM kasarken bir taraftan da DemoDojo isimli bir  grup  kurdum
ve aktif  scene  hayatı başladı.  .  Derseniz  ki elime  ilk  kartuş  geçtiğinde
yaptığım yanlışı bulup düzeltebildim mi? Hayır :)

[b]BAKKADA/Demodojo[/b] 