Merhaba  sevgili   scener  kardeşlerim.   Dergiye  yeterli   katkıyı   yaptığımı
hissettiğim  şu  noktada  artık   iç  rahatlığıyla  geyik  yapabilirim.   "Geyik
yapabilirim" derken umarım yanlış anlamıyorsunuzdur bu arada...



Eveeet, yıl  1996,5.  Tam hatırlamıyorum  96mıydı  97miydi ama  ikisinden  biri.
Belki de  ikisi!  O sıralar  Ascraeus  ve Pentagram  Productions'dayım.  Sürekli
olarak Can'ın  (Caisson,  ex:  Moloch, Freestyle)  ve  Timur'un  (Aegis)  evinde
toplanırdık  ve  saatlerce  geyik  yapar,  stufflarla  oynaşır,  grupla   ilgili
kararlar alırdık.

Yine birgün  Can'lardayız.  Yanılmıyorsam  odadaki takım  Can  (Caisson),  Fevzi
(Arcane), Levent  (Madhead),  Aytun  (The  Falcon)  ve  benden  ibaretti.  Başka
birileri varmıydı hatırlamıyorum ancak olsa olsa Özgür (Rotten),  Timur  (Aegis)
ve İsmail (Hades)  de orda olabilir.  Yine de o gün  çok kalabalık  olmadığımızı
hatırlıyorum.  Herneyse,   o   günün   pek   mühim   toplantı   konusu   telefon
işletmeleriydi.  Aytun   zaten  fırlamanın   Allah'ı  ve   profesyonel   telefon
işleticisi, Can ve  ben piçliğin  kitabını yazmışız,  Levent ilk  tanıştığımızda
utangaç bir  gençken birkaç  ayda bizden  fırlama olmuş  v.s. ortada  bir  sorun
yok... Sorun  yok,  yok da  tabii  ki sevgili  arkadaşımız  Fevzi'yi  saymazsak.
Fevzi o  zamanlar  fırlamalık  limitlerine  yaklaşamıyordu  bile  ne  yazık  ki.
Günümüzde  hala  da  bu  limitlere  ulaştığı  konusunda  şüpheliyim.   Anlaşılan
arkadaşımızın tıpdaki  tabiriyle "düzgün  karakter" problemi  vardı o  zamanlar.
Aytun başladı random  bir şekilde  telefonları çevirmeye,  işletmeye v.s.  Ancak
Aytun'un  şakası  yok,  anırıyor,  bağırıyor,  çağırıyor,  küfrediyor.   Telefon
işleticisi olarak kendine  yakışanı yapıyor.  Doğal olarak  bizler de  gülmekten
geberiyoruz. Ama o  da ne. Bir  baktım Fevzi'nin kafası yok!  Kuma gömmüş!  Şaka
bir yana  büzülmüş  koltuğa  almış eline  yastığı  yüzüne  bastırıyor,  suratını
gizliyor. Nooldu lan dedim çektim yastığı suratından, baktım  surat  kıpkırmızı.
Allahaşkına olur  mu  bu  kadar  düzgün  bir  karakter  söyleyin  bana.  Telefon
Can'ın, işleten  Aytun, Fevzi'yi  görgü tanıklığı,  suç ortaklığı  bile  yıkmaya
yetmiş, utancından  ne  yapacağını  şaşırmış.  Canım  arkadaşım  benim,  7  sene
aradan sonra  7D4'de  görünce  direk  aklıma o  zamanki  hali  gelmişti.  Umarım
bunları anlattığım için  beni dövmez. Vardı  onun da bir  Aikido olayları  falan
yanılmıyorsam, sonra yan basmayalım hani...

Evet, tabi her  zaman telefon  işletmeleri random  kişilere yapılmıyordu,  zaman
zaman  "seçilmiş"   kişilere  de   yaptığımız   oluyordu.  Örnek   olarak   Mert
(Zack/ex-Crescent/ex-Thunders) bir  keresinde  Violator'ın  bir  disketini  uzun
süre  geri  yollamamıştı.  Bu  arada  yanılıyor  da  olabilirim  belki  Violator
değildi başka bir swapperdı ancak bölüm geyik olduğundan ve  hikayenin  sonucunu
değiştirmeyeceğinden kimseyi  arayıp  da  teyit alma  ihtiyacı  duymuyorum.  Her
neyse, bizim  telefon  işletme expertimiz  Aytun  aynı zamanda  güzel  de  gevur
şivesi taklidi  yapardı.  Netekim Mert'in  evini  aradı (aynı  apartmanda  altlı
üstlü  otururlar  Aytun'la  Mert  bu  arada)  ve  gevur  ingilizcesi  taklidiyle
annesinden Mert'i telefona çağırmasını istedi "I'm Martin. May I speak  to  Mert
please?" hesabı. Mert  telefona geldi  ve telefonu  aldığı anda  Aytun sert  bir
şekilde disketlerinin  nerde olduğunu  sormaya başladı  ve ses  tonunu  gittikçe
sertleştiriyordu.      Mert'den      yalnızca      "eeee...eee.....ııııı...."lar
duyabiliyorduk ve tabii  ki arka planda  gülmekten geberiyorduk. Yaklaşık  1-1.5
dakika boyunca numarayı yiyen  ve kilitlenen Mert'den en  son "I will send  your
disks" gibisinden bir cümle çıktı  ve hepimiz o kadar  sesli kahkaha attık ki  o
anda kafalandığını anladı çocukcağız  tabii ki. Violator  o kadar kontağını  tek
tek  arayıp  disketlerinin  hesabını   sormaya  kalksa  milletlerarası   görüşme
ücretlerinden batar ulan adam.  Neyse tabii burda  asıl tebrik edilmesi  gereken
kişi  inandırıcı  avrupalı  ingilizcesi   aksanıyla  Aytun'dur.  Sonrasında   ne
hikmetse Mert hemen yollamıştı disketleri Violator'a.

Aslında scene  harici geyiklerimiz  anlatmakla bitmez,  en az  100 anımız  çıkar
ama ben  yine  de scene  toplantılarında  yaşananlardan devam  etmek  istiyorum.
Geri  kalan  geyikleri  Pentagram  Productions'ın  Necropsy  disk   magazininden
okuyabilirsiniz. Epeyce yazmıştık oraya.

Şimdi daha önce  forumlarda da defalarca  anlattığım ve Bronx'un  64 Times  disk
magazine'i  için  yapılan  reviewlarda  geçen  bir  geyiği  anlatmak  istiyorum.
Bilmeyenler için  oldukça  eğlenceli  olacaktır. Bir  demoyu  review  ediyorduk.
Herkes efektler  hakkında  görüşlerini  bildiriyordu. Ben  daha  önce  daha  dar
alanda yapıldığını  gördüğüm  bir  efektin  daha  geniş  bir  alana  uygulandını
gördüm. Ayrıca süre olarak da daha uzun sürüyordu ki  precalculated  olmamasıyla
ilgili önemli  bir noktaydı.  Hemen demo  partıyla ilgili  profesyonel  görüşümü
bildirdim.

- Daha  önce  de benzerlerini  görmüştüm  ama bu  hepsinden daha  uzun  ve daha
büyük.

Akabinde 15  dakika  boyunca  herkes  yerlere yattı.  Halbuki  ben  ciddi  ciddi
görüşümü bildiriyordum?!

Aslında daha anlatılacak  çok geyik  var ama  şimdilik bu  kadar. İkinci  sayıda
yeni     "geyiklemeler"le      karşınızda      olabilirim      aman      dikkat!

Benimle     irtibata     geçmek     isteyenler     için     e-mail      adresim;
[b]skate <at> glance <dot> ws

Emir Akaydın
Skate / Glance[/b] 