Uzay 1999'u  bir  çoğunuz  hatırlayacaktır.  Hani  küçüklüğümüzün,  hatta  benim
ceninliğimin  dizisi.  Hani  şu  ünlü  Maya'nın  olduğu  ve  annemin   anlattığı
kadarıyla ağabeyimin gecelerce kabus  görmesini sağlayan nostaljik bilim  kurgu.
1999 yılında gerçekten  uzaya çıkabildik  mi? Esasen 1961'de  çıktık. Peki  Uzay
1999'daki teknolojiye erişebildik mi? 2005 itibariyle "hayır".























İnsanoğlunun hedefleri birçok konuda  sınırları zorlayıcı, zaman zaman  imkansız
olmuştur. Bu yüksek  hedeflerin iki  türlü geri dönüşü  olur. Birinci  senaryoda
hedefin yüksek  seçilmesi yüzünden  hiçbir zaman  sonuca gidilemez  ve  projeler
amacından sapar ya da  tamamiyle başarısızlıkla sonuçlanır.  Tabii ki her  zaman
sonuç negatif  değildir. Zaman  zaman imkansız  gibi görünen  hedeflere  ulaşmak
için gerekli  kilit noktalardan  biri çözüldüğü  gibi projeler  amaçlarını  aşan
sonuçlara  ulaşmışlardır.  George  Lucas'ın  filmlerinde  ve  oyunlarında   daha
gerçekçi modeller  kullanılması  için ayrıdığı  araştırma-geliştirme  bütçesinin
biraz  fazla  olması,   üç  boyutlu  bir   tarayıcı  yapmaya  çalışırken   beyin
tomografisini (MR)  bulmasına  ve sağlık  sektörüne  büyük bir  katkı  yapmasına
neden olmuştur.  Bu  da  projelerin amaçlarını  aşmasına  en  güzel  örneklerden
biridir.

URL:
http://www.urmc.rochester.edu/smd/about/newsletterArchive/newsletter06022005.cfm

Uzay, Lucas'ın,  benim  ve  bizim  gibi yüzbinlerce  kişinin  çözmek  ya  da  en
azından anlamak istediği gizemli bir  konudur. Ancak gama ışın patlamaları  gibi
birçok konu  henüz  sağlam temellere  dayandırlarak  açıklanamamakta,  günümüzde
bile birbiriyle tutarsız bazı teorilerle açıklanmaya çalışılmaktadır.

Uzay teknolojileri konusunda Türkiye'nin şu  anda içinde bulunduğu durum  malum.
Basında  yıllardır   "Türkiye   Uydu   İhraç   Edecek"   gibisinden   haberlerle
karşılaşıyoruz. Uyduyu  yaptık da  ihraç ediyoruz.  Ancak uydu  yapmak,  insanlı
bir uzay  gemisiyle  uzaya çıkmaya  göre  çok  daha mantıklı  bir  hedef.  Bence
Türkiye yakın  bir zaman  diliminde  kendi uydusunu  yapıp fırlatacak  ve  ihraç
edecektir. Peki bu hedef  mantıklı ama yeterli mi?  Uydu yapımı bittikten  sonra
daha gelişmiş  uydular mı  hedeflenecek  yoksa doğrudan  bir mekik  inşasına  mı
geçilecek? Türkiye  uzaya  mekik  yollamayı  başarırsa  maaşlarını  düşük  bulan
işçiler ayaklanır  mı? Bu  konuda onlarca  saçma sapan  soru ortaya  atılabilir.
Ancak tek bir gerçek  unutulmamalıdır. Dünya'da uzay teknolojilerinde  istenilen
noktaya gelinememiştir.  Türkiye  ise Dünya'nın  çok  gerisindedir.  Türkiye'nin
Dünya'yı yakalamak için yapacağı her hareket  uzun vadede faydalı olsa da  anlık
olarak fuzuli görülecektir.





















Dünya'da uzay teknolojisi  oldukça gelişmiştir diye  düşünenler olabilir.  Ancak
uzay istasyonlarındaki  bilgisayarların  soğutulması  için  kullanılan  fanların
çıkardığı gürültü  ve  bu  gürültünün  Astronotlar  ve  Kozmonotların  en  büyük
kabusu olması  bile  çok  basit  gibi  görünse  de  günümüz  için  çözümsüz  bir
problemdir. PC'lerde her geçen gün  gelişen fan teknolojilerinin buna bir  çözüm
olacağını ümit edelim.

Dünya'da uzay  teknolojisi  istenilen  yerde  değil,  peki  Türkiye  ne  yapsın?
İntahar mı etsin? Belki de  etmeli. Edirne'den Hakkari'ye patır patır  camlardan
atlamalı, bileklerimizi  kesmeliyiz.  Var  mı  bizde o  yürek?  Yok.  Biz  ancak
düşmanı denize dökmeyi  biliriz zaten. O  zaman bu işin çözümü  nedir? İpin  ucu
kaçsa  da  peşinden  koşmalı  ve  Dünya'nın  çok  hızlı  ilerlememesi  için  dua
etmeliyiz.      Ne       bu       karamsarlık       ya?       Öyle       işte...

Türkiye Dünya'yı  ne zaman  yakalar?  İşte gelmek  istediğim nokta  burası.  Bir
çoğunuz yazının  giriş, gelişme  bölümünü çözmeye  çalışıyorsunuz. Aslında  daha
girmedik bile. Buraya kadar olanlar  aklımdan dökülüverdi. Ancak çok da  rasgele
bir  şekilde  dökülmedi  bu  düşünceler  dimağımdan.  Scene  2015  benim  baştan
bilinçli  bir  şekilde  seçtiğim  bir  başlıktı.  2015  bir  hedef  benim  için.

2015'in özellikleri:

• Tek sayıdır.
• Beşe tam bölünebilir.
• 20  Mart  2015'de   Kuzey   Atlantik'ten  tam  güneş  tutulması   izlenebilir.
• 13    Eylül      2015'de      yarım       güneş     tutulması     izlenebilir.
• 31 Aralık 2015'de  Adolf Hitler'in "Mein Kampf"  adlı kitabının telif  hakları
  düşecektir.
• Back  To The  Future Bölüm  2'de  Marty McFly  1985'den 2015  yılına  yolculuk
  yapar.
• Star  Trek:  Deep  Space  Nine'ın "Past  Tense"  bölümü  2015  yılında  geçer.
• 2015   yılında   7DX   Partileri'nin   sonuncusu   olan    7DF   yapılacaktır.























Aha! İşte  bu.  7EX  serisi eğer  yapılacaksa  başka  organizatörler  tarafından
yapılacak, çünkü  ben  2015'den sonra  bu  işlerde yokum.  Birçok  kişi  scene'i
2000'li  yıllara  girmeden  bıraktı  ancak  takip  etmeye  devam  ediyor.  Pouet
userlarından  biri  olan   Alien/Antitrax'ın  en  son   katıldığı  büyük   scene
partisinin 1984 yılında olması  ve scene'i 1988'de  bırakması ancak bunca  zaman
geçmesine rağmen hala scene'i  adım adım takip etmesi  ve şu ana kadar  4200'den
fazla ürüne yorum yazmış  olması beni cesaretlendirdi. Bu  demektir ki en  ideal
koşullarda 2015 yılında  aktif scene  hayatıma son verecek  olursam 2035  yılına
kadar takip etmem  olası. 55  yaşımdan sonra  scene falan  dinlemem zaten,  full
rock&roll takılırım. Çocuklarım  da "baba, yine  mi rock&roll takılıyorsun,  çok
banal..." gibisinden yorumlar yaparlar.

Konuyu dağıtacağımız kadar dağıttık, hadi  toparlayalım. Göreceksiniz ki şu  ana
kadar   yazdığımın   dağınık   şeylerin   buluştuğu   iki   temel   nokta   var.

1)  Türküz,   Türk   kalacağız.   Dünya'nın   gerisindeyiz   ama   yılmayacağız.
2)  Dünya   yeterince  ilerde   değil.   Her  zaman   bir  adım   ilerisi   var.














Şimdi bu iki maddeyi çöpe atıp  sınırları kaldırmak istiyorum. Diyelim ki  Dünya
dediğimiz bu  güzel  gezegen tek  bir  ülkeden  ibaret ve  diğer  ülkeler  diğer
gezegenler.  Olayı  gezegen   boyutuna  çıkardığımızda  hedeflerimiz   yükselmek
zorunda. Çünkü diğer  gezegenlerdeki scene  hakkında en ufak  bir bilgimiz  yok.
Ya onlar ilk kübü  yüzbin yıl önce çevirdiyse?  En zor savaş bilinmeyen  düşmana
karşı   verilen   savaştır.   Bu   durumda   çıtayı   yükseltmek   zorundasınız.

2005 itibariyle  Türkiye'de kendime  rakip  görmüyorum. Bu  cümle hiç  de  alçak
gönüllü bir  cümle değil.  Ancak aslında  ilk akla  gelen anlamıyla  kullanmadım
burdaki cümleyi.  Her zaman  benden iyiler  oldu, bundan  sonra da  olacak.  Ama
eğer  Türkiye'de  ve  Türk  Scene'inde   yer  alıyorsa  zaten  aynı   taraftayız
demektir. Eğer  herkes  olayı  benim  ve benim  gibi  birkaç  scenerın  gözünden
görmeye başlarsa  üretilen  demolar  çok  daha  kaliteli  olmaya  başlayacaktır.
Çünkü eğer  yaptığımız şeyleri  kendi aramızda,  kendi çapımızda  yarışmak  için
değil  de  Dünya   ile  yarışmak  için   yapmaya  başlarsak,  demoların   kalite
standartları ister  istemez  yükselir. Yok  Dünya'yı  da kaale  almazsak,  diğer
gezegenleri hedef seçersek  işte o zaman  "kalite" kavramı demolarımıza  sempati
duymaya başlar. Bu  güne kadar  aklıma gelen  birçok orjinal fikri "yok   canım,
eğer yapılabilseydi  bu  güne  kadar  biri  çoktan  yapardı"  felsefesiyle  heba
ettim. Her zaman  da biri yaptı.  Artık bu "biri" olmaya  karar verdim.  Sizlere
de tavsiye ederim.

Yıl 2005, hedef 2015. 10 senelik bir  süreç var önümüzde. Benim hedefim 10  sene
sonra aktif scene hayatım sona  erdiğinde Dünya'da imza attığım demolarla  saygı
gören bir  scener  olmak  ve  2035'e kadar  bunun  keyfini  sürmek.  Bu  hedefte
yanımda yer  almasını  istediğim kişiler  ise  kısaca 7DX  partilerinden  en  az
birine katılma  nezaketini göstermiş  eski scener  arkadaşlarım ve  bu  günlerde
aramıza katılan  ve bu  günden  sonra aramıza  katılacak yeni  scenerlar  olarak
özetlenebilir.

Bu bilerek  karmaşık yazılmış  yazıdan bir  sonuç çıkarabilirseniz  bana 10  yıl
daha rahatlıkla tahammül edebilirsiniz.  Yok eğer "bu ne  biçim yazı ya,  hiçbir
şey anlamadım" sizin şu anki duygularınızı  daha iyi ifade ediyorsa, o zaman  10
yıl boyunca  bana katlanmak  zorundasınız.  Ama her  iki  durumda da  ben  burda
olacağım, kusura bakmayın.

Şu andan sonra  Türkiye'de yayınlanmak  üzere yapılan tek  şeyin Plazma  Magazin
olması dileğiyle.

Benimle     irtibata     geçmek     isteyenler     için     e-mail      adresim;
[b]skate <at> glance <dot> ws
Emir Akaydın
Skate / Glance[/b] 